Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Szczepionka przeciw rotawirusom / Szczepionka przeciw rotawirusom i temozolomid

Szczepionka przeciw rotawirusom i temozolomid

Jaki opis pokazać?

Połączenie przeciwwskazane

Nie podaje się żywej szczepionki przeciw rotawirusom osobie leczonej temozolomidem ani osobie, u której spodziewany jest niedobór odporności związany z tym leczeniem.

Nie szczepcie przeciw rotawirusom osoby leczonej temozolomidem i zapytaj lekarza prowadzącego, kiedy szczepienie będzie bezpieczne.

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw rotawirusom+ TemozolomidNie podaje się żywej szczepionki przeciw rotawirusom osobie leczonej temozolomidem ani osobie, u której spodziewany jest niedobór odporności związany z tym leczeniem.Nie szczepcie przeciw rotawirusom osoby leczonej temozolomidem i zapytaj lekarza prowadzącego, kiedy szczepienie będzie bezpieczne.opóźniony (dni)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Nie szczepcie przeciw rotawirusom osoby leczonej temozolomidem i zapytaj lekarza prowadzącego, kiedy szczepienie będzie bezpieczne.

Szczepionka przeciw rotawirusom zawiera żywe, osłabione wirusy. Temozolomid osłabia odporność, więc w czasie leczenia taki wirus może wywołać ciężką i długotrwałą biegunkę zamiast chronić. Szczepienie odkłada się do czasu, aż odporność wróci po zakończeniu leczenia. Jeśli to niemowlę w twoim domu dostaje szczepionkę, a ty przyjmujesz temozolomid, dokładnie myj ręce po kontakcie z pieluchą, a najlepiej poproś kogoś innego o jej zmianę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • biegunka, która trwa kilka dni lub się nasila
  • uporczywe wymioty
  • gorączka
  • objawy odwodnienia – suche usta, mało moczu, senność
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Nie podaje się żywej szczepionki przeciw rotawirusom osobie leczonej temozolomidem ani osobie, u której spodziewany jest niedobór odporności związany z tym leczeniem.[1] Szczepienie odracza się do czasu odbudowy odporności po zakończeniu chemioterapii, a termin ustala onkolog. Nie istnieje nieżywa szczepionka przeciw rotawirusom, którą można by podać zamiast żywej.

Skutek kliniczny

Możliwe przewlekłe lub ciężkie zakażenie szczepionkowym szczepem rotawirusa z biegunką, wymiotami i odwodnieniem oraz przedłużone wydalanie wirusa z kałem. Jednocześnie szczepienie może nie zapewnić skutecznej ochrony.

Mechanizm

Szczepionka przeciw rotawirusom zawiera żywe, osłabione wirusy, które namnażają się w jelicie. Temozolomid jako lek alkilujący hamuje szpik i powoduje limfopenię, czyli osłabia odporność komórkową i humoralną. U osoby z niedoborem odporności wirus szczepionkowy może namnażać się dłużej i w większym stopniu, a odpowiedź ochronna na szczepienie jest słabsza.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i liczbą limfocytów przed decyzją o szczepieniu
  • przy przypadkowym podaniu szczepionki – biegunka, wymioty, gorączka i objawy odwodnienia

Kiedy ocena się zmienia

Odbudowa odporności po zakończeniu leczenia temozolomidemodstep · pacjentinne zaleceniePo zakończeniu chemioterapii i powrocie prawidłowej liczby limfocytów szczepienie można rozważyć, a termin ustala onkolog z uwzględnieniem wieku, do którego szczepionka może być podana.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego RotaTeq, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rotateq-100161846/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja nieistotna klinicznieSzczepionka przeciw rotawirusoma alkoholNie trzeba modyfikować schematu szczepienia ani zalecać odstępu w związku z alkoholem.Nie musisz niczego zmieniać w związku ze szczepieniem, ale jeśli karmisz piersią, nie pij alkoholu.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Nie musisz niczego zmieniać w związku ze szczepieniem, ale jeśli karmisz piersią, nie pij alkoholu.

Szczepionka przeciw rotawirusom podawana jest niemowlętom do buzi i nie wchodzi w interakcję z alkoholem. Jeśli karmisz piersią i zdarzy ci się wypić alkohol, nie wpłynie to na działanie szczepionki u dziecka. Możesz karmić dziecko piersią i podawać mu inne płyny przed szczepieniem i po nim bez ograniczeń. W okresie karmienia piersią najlepiej jednak w ogóle nie pić alkoholu, niezależnie od szczepienia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silny, napadowy ból brzucha u dziecka, z płaczem i podkurczaniem nóżek
  • uporczywe wymioty
  • krew w stolcu dziecka
  • wysoka gorączka po szczepieniu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba modyfikować schematu szczepienia ani zalecać odstępu w związku z alkoholem. Niezależnie od szczepienia warto przypomnieć karmiącej matce ogólne zalecenie unikania alkoholu w okresie karmienia piersią.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków połączenia. Nie ma przesłanek, by alkohol spożyty przez opiekuna lub karmiącą matkę osłabiał ochronę po szczepieniu albo nasilał działania niepożądane szczepionki u niemowlęcia.

Mechanizm

Nie jest znany mechanizm, przez który alkohol mógłby zmieniać skuteczność lub bezpieczeństwo doustnej, żywej szczepionki przeciw rotawirusom. Charakterystyki obu szczepionek nie wymieniają alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w pozostałych zapisach.[1] Charakterystyka jednej ze szczepionek wprost podaje, że nie ma żadnych ograniczeń dotyczących spożywania przez niemowlę pokarmów i płynów, w tym mleka kobiecego, przed i po szczepieniu.[1] Szczepionka jest przeznaczona wyłącznie dla niemowląt, którym alkoholu nie podaje się w żadnej sytuacji, dlatego interakcja ma charakter wyłącznie teoretyczny. Ewentualne spożycie alkoholu przez karmiącą matkę nie ma znanego wpływu na odpowiedź dziecka na szczepionkę.

Monitorować

  • Brak potrzeby dodatkowego monitorowania w związku z alkoholem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rotarix, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rotarix-100159915/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuTemozolomida alkoholNie ma przeciwwskazania do ustalania z pacjentem zasad dotyczących alkoholu, ale ChPL nie nakazuje jego unikania.Nie pij alkoholu w dniach przyjmowania leku i gdy masz nudności lub czujesz się osłabiony, a ewentualne okazjonalne picie omów z lekarzem.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Nie pij alkoholu w dniach przyjmowania leku i gdy masz nudności lub czujesz się osłabiony, a ewentualne okazjonalne picie omów z lekarzem.

Nie ma badań, które pokazywałyby groźne połączenie tego leku z alkoholem, a w ulotce nie ma zakazu picia. Alkohol może jednak nasilić nudności, wymioty i zmęczenie, które i tak zdarzają się podczas leczenia. Może też dodatkowo obciążać wątrobę. Dlatego najlepiej w czasie leczenia pić jak najmniej albo wcale.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne lub nasilające się nudności i wymioty
  • wyraźne osłabienie i senność
  • żółtaczka lub ciemny mocz
  • gorączka, krwawienia lub siniaki bez wyraźnej przyczyny
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie ma przeciwwskazania do ustalania z pacjentem zasad dotyczących alkoholu, ale ChPL nie nakazuje jego unikania. Zaleca się powstrzymanie od picia w dniach przyjmowania leku i gdy występują nudności, wymioty lub wyraźne osłabienie. Pacjent powinien omówić z lekarzem prowadzącym ewentualne okazjonalne spożycie, zwłaszcza przy nieprawidłowych wynikach morfologii lub prób wątrobowych.

Skutek kliniczny

U części pacjentów alkohol może nasilać nudności, wymioty, zmęczenie i senność w trakcie cyklu leczenia temozolomidem. Nie opisano w dostarczonych źródłach żadnego poważnego, potwierdzonego skutku tego połączenia.

Mechanizm

Brak bezpośrednich badań nad połączeniem temozolomidu z alkoholem, a ChPL w ogóle nie wspomina o alkoholu[1]. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ temozolomid nie jest metabolizowany w wątrobie i w małym stopniu wiąże się z białkami osocza[1]. Możliwe jest natomiast nakładanie się działań niepożądanych obu substancji: nudności i wymiotów, zmęczenia oraz obciążenia wątroby. Alkohol może też nasilać ogólne osłabienie w okresie mielosupresji wywołanej leczeniem.

Monitorować

  • nudności i wymioty oraz skuteczność leków przeciwwymiotnych
  • morfologia krwi zgodnie z harmonogramem leczenia
  • aktywność enzymów wątrobowych
  • nasilenie zmęczenia i senności

Kiedy ocena się zmienia

Picie ryzykowne lub regularne nadużywanie alkoholuilość alkoholu · pacjentryzyko rośniePrzy regularnym lub ryzykownym piciu rośnie ryzyko uszkodzenia wątroby, nasilenia nudności i pogorszenia stanu ogólnego w trakcie chemioterapii. Taki pacjent wymaga ścisłego monitorowania prób wątrobowych i morfologii oraz jednoznacznego zalecenia powstrzymania się od alkoholu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Temodal 5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/temodal-100095463/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 110

Połączenie przeciwwskazaneAzatiopryna+ Szczepionka przeciw rotawirusomPołączenie jest przeciwwskazane – nie podawaj szczepionki przeciw rotawirusom w trakcie leczenia azatiopryną.Jeśli dziecko przyjmuje azatioprynę, przed szczepieniem przeciw rotawirusom powiedz o tym lekarzowi i nie podawaj szczepionki bez jego decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli dziecko przyjmuje azatioprynę, przed szczepieniem przeciw rotawirusom powiedz o tym lekarzowi i nie podawaj szczepionki bez jego decyzji.

Szczepionka przeciw rotawirusom zawiera żywe, osłabione wirusy. Azatiopryna osłabia odporność, więc wirus ze szczepionki może wywołać chorobę zamiast chronić przed nią. Tej szczepionki nie podaje się w trakcie leczenia azatiopryną ani przez co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • biegunka, która nie ustępuje
  • powtarzające się wymioty
  • gorączka
  • mniej mokrych pieluch, senność lub suche usta – oznaki odwodnienia
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie jest przeciwwskazane – nie podawaj szczepionki przeciw rotawirusom w trakcie leczenia azatiopryną. Przyjęcie żywej szczepionki jest przeciwwskazane u osób leczonych azatiopryną[1]. Żywych szczepionek nie stosuje się przez co najmniej 3 miesiące po zakończeniu leczenia azatiopryną[2]. Jeśli szczepionkę podano omyłkowo, należy poinformować lekarza prowadzącego i obserwować dziecko pod kątem objawów żołądkowo-jelitowych i odwodnienia.

Skutek kliniczny

Możliwe jest zakażenie szczepionkowym szczepem rotawirusa z przedłużającą się biegunką, wymiotami, gorączką i ryzykiem odwodnienia, a także niepełna ochrona przed zakażeniem rotawirusowym. Szczepionki przeciw rotawirusom nie podaje się dzieciom, u których występuje lub jest spodziewany niedobór odporności[3].

Mechanizm

Szczepionka przeciw rotawirusom zawiera żywe, atenuowane wirusy, a azatiopryna jako antymetabolit purynowy hamuje proliferację limfocytów i osłabia odpowiedź komórkową oraz humoralną. Działanie immunosupresyjne azatiopryny może wywołać nietypową i potencjalnie szkodliwą reakcję na szczepionki zawierające żywe drobnoustroje[2]. U osoby z obniżoną odpornością wirus szczepionkowy może namnażać się w niekontrolowany sposób, a jednocześnie odpowiedź ochronna na szczepienie może być słabsza.

Monitorować

  • biegunka i wymioty po omyłkowym podaniu szczepionki
  • gorączka
  • objawy odwodnienia
  • czas od zakończenia leczenia azatiopryną przed planowanym szczepieniem

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 3 miesiące od zakończenia leczenia azatioprynąazatioprynaryzyko malejePo co najmniej 3 miesiącach od zakończenia leczenia azatiopryną można rozważyć podanie żywej szczepionki, jeśli lekarz potwierdzi brak innej immunosupresji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Jayempi 10 mg/ml, zawiesina doustna. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/jayempi-100455355/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imuran 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imuran-100030481/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego RotaTeq, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rotateq-100161846/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDakarbazyna+ Szczepionka przeciw rotawirusomNie szczep żywą szczepionką przeciw rotawirusom dziecka leczonego dakarbazyną ani tuż po zakończeniu leczenia, dopóki odporność się nie odbuduje.Nie szczep dziecka przeciw rotawirusom w czasie leczenia dakarbazyną i ustal termin szczepienia z lekarzem prowadzącym leczenie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie szczep dziecka przeciw rotawirusom w czasie leczenia dakarbazyną i ustal termin szczepienia z lekarzem prowadzącym leczenie.

Szczepionka przeciw rotawirusom zawiera żywe, osłabione wirusy. Dakarbazyna mocno osłabia odporność, dlatego u dziecka leczonego tym lekiem wirus ze szczepionki może wywołać ciężką, groźną dla życia chorobę. Takiego szczepienia nie wykonuje się w czasie leczenia, a jego termin ustala lekarz po zakończeniu chemioterapii. Jeśli to ty przyjmujesz dakarbazynę, a szczepione jest twoje niemowlę, szczepienie dziecka jest możliwe, ale dokładnie myj ręce po każdej zmianie pieluchy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • biegunka
  • wymioty
  • gorączka
  • senność, brak chęci do picia, suche usta lub mniej mokrych pieluch u dziecka
  • krew w stolcu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie szczep żywą szczepionką przeciw rotawirusom dziecka leczonego dakarbazyną ani tuż po zakończeniu leczenia, dopóki odporność się nie odbuduje.[1][2] Termin szczepienia ustala lekarz prowadzący leczenie onkologiczne razem z lekarzem kwalifikującym do szczepień, z uwzględnieniem ograniczonego wiekowo okna podania szczepionki. Inaktywowanej szczepionki przeciw rotawirusom nie ma, więc zastąpienie szczepionki żywej nie jest możliwe. Gdy dakarbazynę otrzymuje dorosły domownik zaszczepionego niemowlęcia, nie jest to przeciwwskazanie do szczepienia dziecka, ale wirus szczepionkowy jest wydalany z kałem i osoba z obniżoną odpornością powinna starannie myć ręce po zmianie pieluch.

Skutek kliniczny

Grozi uogólnione, potencjalnie zagrażające życiu zakażenie wirusem szczepionkowym, w tym ciężkie zapalenie żołądka i jelit z biegunką, wymiotami i odwodnieniem.[1] Możliwa jest też słabsza ochrona po szczepieniu.

Mechanizm

Żywej szczepionki przeciw rotawirusom nie podaje się w trakcie leczenia dakarbazyną. Dakarbazyna jest cytostatykiem uszkadzającym szpik i osłabia odporność. U osoby z osłabioną odpornością atenuowany wirus szczepionkowy może się niekontrolowanie namnażać, a odpowiedź immunologiczna na szczepienie może być słabsza. Należy unikać jednoczesnego podawania żywych lub atenuowanych żywych szczepionek z uwagi na ryzyko zagrażającej życiu choroby układowej, większe u pacjentów z wcześniej obniżoną odpornością.[1] Żywej doustnej szczepionki przeciw rotawirusom nie stosuje się u dzieci, u których występuje lub spodziewany jest niedobór odporności.[2]

Metabolizm i transportery

  • Dakarbazyna: substrat CYP1A2[3], substrat CYP2E1[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (leukopenia, małopłytkowość) przed kwalifikacją do szczepienia
  • objawy zakażenia przewodu pokarmowego – biegunka, wymioty, gorączka
  • objawy odwodnienia u dziecka

Kiedy ocena się zmienia

Zakończenie leczenia dakarbazyną i odbudowa odporności potwierdzona przez lekarzaodstep · pacjentryzyko malejePo zakończeniu chemioterapii i odbudowie odporności szczepienie można rozważyć, jeśli dziecko mieści się jeszcze w wiekowym oknie podania szczepionki. Decyzję podejmuje lekarz prowadzący.
Dakarbazynę przyjmuje dorosły domownik, szczepione jest niemowlękolejność włączenia · pacjentinne zalecenieGdy dakarbazynę otrzymuje domownik, a nie szczepione dziecko, szczepienie nie jest przeciwwskazane. Wirus szczepionkowy jest wydalany z kałem, dlatego osoba z obniżoną odpornością powinna przestrzegać higieny rąk przy zmianie pieluch.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detimedac 100 mg 100 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detimedac-100-mg-100001628/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego RotaTeq, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rotateq-100161846/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detimedac 100 mg. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/detimedac-100-mg-100001628/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneKlozapina+ TemozolomidKlozapiny nie łączy się z temozolomidem.Powiedz onkologowi i psychiatrze, że przyjmujesz oba leki, nie odstawiaj klozapiny na własną rękę i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka lub objawy zakażenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz onkologowi i psychiatrze, że przyjmujesz oba leki, nie odstawiaj klozapiny na własną rękę i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka lub objawy zakażenia.

Oba leki mogą obniżać liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami. Razem mogą doprowadzić do groźnego spadku odporności, ciężkich infekcji i krwawień. Dlatego tych leków zwykle się nie łączy, a lekarze przed chemioterapią najczęściej zmieniają lek przeciwpsychotyczny.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
  • objawy grypopodobne
  • łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nasilone osłabienie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Klozapiny nie łączy się z temozolomidem.[1] Gdy u pacjenta leczonego klozapiną planowana jest chemioterapia temozolomidem, decyzję o dalszym leczeniu przeciwpsychotycznym podejmuje psychiatra wspólnie z onkologiem – zwykle przed rozpoczęciem chemioterapii zamienia się klozapinę na lek przeciwpsychotyczny o małym ryzyku agranulocytozy. Klozapiny nie odstawia się nagle bez nadzoru psychiatry. Jeśli wyjątkowo zdecydowano o kontynuacji obu leków, konieczna jest ścisła kontrola morfologii krwi z rozmazem i natychmiastowa ocena każdej gorączki. Granulocytopenia związana z wcześniej prowadzoną chemioterapią nie jest przeciwwskazaniem do późniejszego włączenia klozapiny.[2]

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko ciężkiej neutropenii i agranulocytozy, a także małopłytkowości i limfopenii, z ryzykiem ciężkich, zagrażających życiu zakażeń i krwawień. Jednoczesna mielosupresja wywołana chemioterapią utrudnia też ustalenie, który lek odpowiada za spadek leukocytów, i może wymusić nagłe odstawienie klozapiny z ryzykiem nawrotu psychozy.

Mechanizm

Sumowanie działania hamującego czynność szpiku kostnego. Klozapina może wywołać neutropenię i agranulocytozę, a temozolomid jest lekiem cytotoksycznym powodującym mielosupresję. Klozapiny nie stosuje się jednocześnie z substancjami o istotnym działaniu hamującym czynność szpiku, w tym ze środkami cytotoksycznymi.[1] Leczenia klozapiną nie rozpoczyna się u pacjentów przyjmujących substancje o znacznym ryzyku agranulocytozy ani przy zaburzeniach czynności szpiku.[3] Skojarzenie temozolomidu z innymi lekami mielosupresyjnymi może zwiększać prawdopodobieństwo mielosupresji.[4] Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo temozolomid nie jest metabolizowany w wątrobie i w małym stopniu wiąże się z białkami osocza.[4]

Metabolizm i transportery

  • Klozapina: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP1A2[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[6], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[6], substrat CYP3A4[6]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem – bezwzględna liczba neutrofilów, płytki krwi, limfocyty
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • objawy skazy krwotocznej
  • stan psychiczny po zmianie leku przeciwpsychotycznego

Bezpieczniejsze alternatywy

olanzapinaarypiprazolrisperidon

Kiedy ocena się zmienia

Klozapina włączana po zakończeniu chemioterapii temozolomidem i powrocie morfologii do normykolejność włączenia · pacjentinne zalecenieGranulocytopenia lub agranulocytoza związana z wcześniej prowadzoną chemioterapią nie jest przeciwwskazaniem do klozapiny. Klozapinę można rozważyć po zakończeniu leczenia temozolomidem i normalizacji morfologii, przy ścisłej kontroli obrazu krwi.
Temozolomid włączany u pacjenta od dawna leczonego klozapinąkolejność włączenia · klozapinainne zalecenieJednoczesne stosowanie pozostaje przeciwwskazane, ale nagłe odstawienie klozapiny grozi nawrotem psychozy. Zmianę leku przeciwpsychotycznego trzeba zaplanować z psychiatrą przed rozpoczęciem chemioterapii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Paxifar 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/paxifar-100435798/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ayupil 12,5 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ayupil-100396213/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Temodal 5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/temodal-100095463/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/clopizam-100383587/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneMetotreksat+ Szczepionka przeciw rotawirusomNie szczep przeciw rotawirusom niemowlęcia leczonego metotreksatem.Jeśli twoje dziecko przyjmuje metotreksat, nie szczep go przeciw rotawirusom bez rozmowy z lekarzem prowadzącym leczenie i pediatrą, a leku nie odstawiaj na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli twoje dziecko przyjmuje metotreksat, nie szczep go przeciw rotawirusom bez rozmowy z lekarzem prowadzącym leczenie i pediatrą, a leku nie odstawiaj na własną rękę.

Szczepionka przeciw rotawirusom zawiera żywe, osłabione wirusy. Metotreksat obniża odporność, więc dziecko leczone tym lekiem nie powinno dostać tej szczepionki, bo wirus ze szczepionki mógłby wywołać chorobę zamiast ochrony. Jeśli metotreksat przyjmujesz ty, a szczepione jest twoje dziecko, szczepienie jest możliwe, ale po zmianie pieluchy zawsze dokładnie myj ręce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • biegunka lub wymioty po szczepieniu
  • gorączka
  • mniej mokrych pieluch, senność, suche usta – objawy odwodnienia
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie szczep przeciw rotawirusom niemowlęcia leczonego metotreksatem.[1][2] O możliwości i terminie szczepienia po zakończeniu leczenia decyduje lekarz prowadzący leczenie metotreksatem razem z pediatrą, z uwzględnieniem ograniczonego wiekowo okresu, w którym można podać tę szczepionkę. Metotreksatu nie odstawia się samodzielnie w celu wykonania szczepienia. Jeśli szczepionkę podano przez pomyłkę, dziecko wymaga obserwacji w kierunku biegunki, wymiotów, gorączki i odwodnienia.

Skutek kliniczny

Żywych szczepionek nie stosuje się podczas leczenia metotreksatem.[1][2] Szczepionki przeciw rotawirusom nie podaje się dzieciom, u których występuje lub jest spodziewany niedobór odporności, a leczenie immunosupresyjne metotreksatem wywołuje taki stan.[3] Grozi to przedłużonym zakażeniem wirusem szczepionkowym z biegunką, wymiotami i odwodnieniem oraz niepełną ochroną przed zakażeniem rotawirusowym.

Mechanizm

Metotreksat hamuje proliferację limfocytów i osłabia odpowiedź odpornościową. Szczepionka przeciw rotawirusom zawiera żywe, atenuowane wirusy, które namnażają się w jelicie. Przy obniżonej odporności organizm może nie kontrolować namnażania wirusa szczepionkowego, a jednocześnie wytwarza słabszą odpowiedź ochronną.

Metabolizm i transportery

  • Metotreksat: substrat OAT3[4]

Monitorować

  • biegunka i wymioty po przypadkowym szczepieniu
  • objawy odwodnienia
  • gorączka

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trexan Neo 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trexan-neo-100349455/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Methofill 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/methofill-100380815/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego RotaTeq, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rotateq-100161846/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka BCG+ TemozolomidDopęcherzowego BCG nie podaje się pacjentom leczonym temozolomidem ani innymi cytostatykami.Zanim dostaniesz wlewkę BCG, powiedz urologowi, że przyjmujesz temozolomid, i nie przyjmuj wlewki, dopóki lekarze wspólnie nie ustalą planu leczenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Zanim dostaniesz wlewkę BCG, powiedz urologowi, że przyjmujesz temozolomid, i nie przyjmuj wlewki, dopóki lekarze wspólnie nie ustalą planu leczenia.

Temozolomid to lek przeciwnowotworowy, który osłabia odporność. Wlewki BCG do pęcherza zawierają żywe, osłabione bakterie i działają tylko wtedy, gdy układ odpornościowy pracuje sprawnie. Przy osłabionej odporności bakterie te mogą rozprzestrzenić się w organizmie i wywołać groźne zakażenie. Tych dwóch leków nie stosuje się w tym samym czasie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka powyżej 38,5°C lub dreszcze utrzymujące się dłużej niż dobę po wlewce
  • silne osłabienie, poty, uczucie rozbicia
  • kaszel lub duszność
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • nasilający się ból przy oddawaniu moczu lub krew w moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Dopęcherzowego BCG nie podaje się pacjentom leczonym temozolomidem ani innymi cytostatykami.[1] Przeciwwskazaniem jest każde obniżenie odporności wywołane leczeniem przeciwnowotworowym lub lekami.[2][3] Jeśli pacjent wymaga obu terapii, o kolejności leczenia i ewentualnym zastosowaniu innej metody leczenia dopęcherzowego decydują wspólnie urolog i onkolog. Instylacje BCG można rozważać dopiero po zakończeniu chemioterapii i powrocie prawidłowej czynności układu odpornościowego, ocenionej klinicznie i w morfologii krwi.

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko ciężkiego, uogólnionego zakażenia prątkami BCG (posocznica, zapalenie płuc, wątroby, zakażenie narządowe), które może zagrażać życiu. Równocześnie należy spodziewać się osłabienia przeciwnowotworowego działania BCG.

Mechanizm

Dopęcherzowe BCG to żywe, atenuowane prątki, których działanie przeciwnowotworowe zależy od sprawnej miejscowej i ogólnoustrojowej odpowiedzi immunologicznej. Temozolomid jest lekiem cytostatycznym, który hamuje czynność szpiku i może powodować limfopenię, przez co osłabia odpowiedź komórkową potrzebną zarówno do działania BCG, jak i do opanowania samych prątków. Przy obniżonej odporności żywe prątki mogą przedostać się do krwiobiegu i wywołać zakażenie uogólnione.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba limfocytów i neutrofili, przed decyzją o instylacji BCG
  • gorączka i objawy ogólnoustrojowego zakażenia po instylacji BCG, jeśli doszło do przypadkowego połączenia

Kiedy ocena się zmienia

Śródskórna (szczepienie przeciw gruźlicy)droga podania · szczepionka BCGinne zalecenieSzczepionka BCG podawana śródskórnie również zawiera żywe prątki. U pacjenta w trakcie chemioterapii temozolomidem szczepienia żywymi szczepionkami się nie wykonuje, a o terminie szczepienia po zakończeniu leczenia decyduje lekarz prowadzący.
Temozolomid zakończony, odporność odbudowanakolejność włączenia · temozolomidinne zaleceniePo zakończeniu leczenia temozolomidem i powrocie prawidłowej morfologii krwi oraz czynności układu odpornościowego lekarz może rozważyć rozpoczęcie instylacji BCG. Decyzję podejmuje się indywidualnie, z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjenta.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw durowi brzusznemu+ TemozolomidNie podawaj żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu w trakcie leczenia temozolomidem.Nie przyjmuj kapsułek szczepionki przeciw durowi brzusznemu i przed wyjazdem zapytaj onkologa o szczepionkę w zastrzyku.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj kapsułek szczepionki przeciw durowi brzusznemu i przed wyjazdem zapytaj onkologa o szczepionkę w zastrzyku.

Doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach nie wolno przyjmować w trakcie leczenia temozolomidem. Ta szczepionka zawiera żywe, osłabione bakterie, a temozolomid obniża odporność, więc bakterie ze szczepionki mogą wywołać chorobę. Istnieje szczepionka w zastrzyku bez żywych bakterii – o jej podanie i odpowiedni termin zapytaj lekarza prowadzącego leczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka
  • biegunka
  • bóle brzucha
  • wymioty
  • silne osłabienie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu w trakcie leczenia temozolomidem[1]. Gdy pacjent wymaga ochrony przed durem brzusznym, zastosuj szczepionkę inaktywowaną we wstrzyknięciu, a termin szczepienia uzgodnij z onkologiem z uwzględnieniem cyklu chemioterapii i stanu układu krwiotwórczego.

Skutek kliniczny

U pacjenta leczonego temozolomidem żywa szczepionka doustna może wywołać zakażenie szczepem szczepionkowym, a jednocześnie nie zapewnić skutecznej ochrony przed durem brzusznym. Inaktywowana szczepionka we wstrzyknięciu nie niesie ryzyka zakażenia, ale w trakcie chemioterapii odpowiedź na nią może być słabsza.

Mechanizm

Żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu ze szczepem Ty21a nie podaje się osobom z niedoborem odporności, w tym otrzymującym leki immunosupresyjne lub antymitotyczne[1]. Temozolomid jest cytostatykiem alkilującym, który hamuje czynność szpiku i osłabia odporność komórkową. W takich warunkach organizm może nie opanować atenuowanego szczepu bakterii, a odpowiedź immunologiczna na szczepienie jest osłabiona.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed planowanym szczepieniem
  • gorączka i objawy żołądkowo-jelitowe po ewentualnym przypadkowym przyjęciu szczepionki doustnej

Bezpieczniejsze alternatywy

szczepionka przeciw durowi brzusznemu inaktywowana (polisacharydowa Vi) we wstrzyknięciu

Kiedy ocena się zmienia

Wstrzyknięcie (szczepionka inaktywowana)droga podania · szczepionka przeciw durowi brzusznemuryzyko malejeInaktywowana szczepionka we wstrzyknięciu nie zawiera żywych bakterii i nie grozi zakażeniem szczepem szczepionkowym, ale w trakcie leczenia temozolomidem odpowiedź immunologiczna może być osłabiona. Termin szczepienia uzgodnij z onkologiem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneTemozolomid+ FingolimodPołączenie jest przeciwwskazane – fingolimodu nie łączy się z temozolomidem.Nie odstawiaj ani nie zaczynaj żadnego z tych leków samodzielnie, tylko jak najszybciej powiedz neurologowi i onkologowi, że masz przepisane oba.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj ani nie zaczynaj żadnego z tych leków samodzielnie, tylko jak najszybciej powiedz neurologowi i onkologowi, że masz przepisane oba.

Te dwa leki nie mogą być stosowane razem. Każdy z nich osłabia układ odpornościowy, a razem mogą bardzo zwiększyć ryzyko groźnych zakażeń. Lek na stwardnienie rozsiane nie jest też stosowany u osób, które mają aktywną chorobę nowotworową. O dalszym leczeniu musi zdecydować lekarz.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, duszność lub ból przy oddychaniu
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • opryszczka, półpasiec lub inne zmiany na skórze
  • nowe osłabienie, zaburzenia widzenia, mowy lub zmiany w zachowaniu
  • siniaki lub krwawienia bez wyraźnej przyczyny
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie jest przeciwwskazane – fingolimodu nie łączy się z temozolomidem[1][2][3]. U chorego na stwardnienie rozsiane, u którego rozpoznano nowotwór wymagający temozolomidu, fingolimod należy odstawić, a dalsze leczenie choroby demielinizacyjnej ustalić wspólnie z neurologiem i onkologiem. Fingolimodu nie należy też włączać po zakończeniu chemioterapii, dopóki utrzymuje się upośledzenie odporności wywołane wcześniejszym leczeniem[1]. Przy przejściu z jednego leczenia na drugie należy uwzględnić, że działanie fingolimodu na układ odpornościowy utrzymuje się przez pewien czas po odstawieniu, a szczepienia mogą być mniej skuteczne do dwóch miesięcy po zakończeniu leczenia[1].

Skutek kliniczny

Nasilone upośledzenie odporności z ciężką limfopenią i zwiększonym ryzykiem ciężkich zakażeń, w tym zakażeń oportunistycznych i postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Samo wskazanie do temozolomidu, czyli aktywny nowotwór złośliwy, wyklucza stosowanie fingolimodu[1].

Mechanizm

Fingolimodu nie stosuje się jednocześnie z lekami przeciwnowotworowymi, immunomodulującymi ani immunosupresyjnymi ze względu na addycyjne działanie na układ immunologiczny[1]. Fingolimod zatrzymuje limfocyty w węzłach chłonnych i zmniejsza ich liczbę we krwi obwodowej, a temozolomid działa mielosupresyjnie, a stosowanie go z innymi lekami mielosupresyjnymi może zwiększać prawdopodobieństwo mielosupresji[4]. Fingolimod jest ponadto przeciwwskazany u osób obecnie przyjmujących leki immunosupresyjne, u osób ze zmniejszeniem odporności w wyniku wcześniejszego leczenia oraz u chorych z aktywną chorobą nowotworową[1][2][3]. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ temozolomid nie jest metabolizowany w wątrobie i w małym stopniu wiąże się z białkami osocza[4].

Metabolizm i transportery

  • Fingolimod: substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą limfocytów
  • liczba płytek krwi i neutrofili przed każdym cyklem temozolomidu
  • objawy zakażeń, w tym zakażeń oportunistycznych
  • nowe objawy neurologiczne mogące sugerować postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię

Bezpieczniejsze alternatywy

interferon betaglatiramer

Kiedy ocena się zmienia

Fingolimod włączany po zakończeniu leczenia temozolomidemkolejność włączenia · temozolomidinne zalecenieFingolimod jest przeciwwskazany także u pacjentów ze zmniejszeniem odporności w wyniku wcześniejszego leczenia. Przed jego włączeniem po chemioterapii należy potwierdzić normalizację morfologii i zakończenie leczenia onkologicznego, a aktywny nowotwór wyklucza jego stosowanie.
Odstawienie fingolimodu przed rozpoczęciem temozolomiduodstep · fingolimodinne zaleceniePo odstawieniu fingolimodu jego działanie na układ odpornościowy utrzymuje się przez pewien czas, a szczepienia mogą być mniej skuteczne do dwóch miesięcy po zakończeniu leczenia. Przy rozpoczynaniu temozolomidu wkrótce po odstawieniu fingolimodu należy ściśle kontrolować liczbę limfocytów i objawy zakażeń.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gilenya 0,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gilenya-100244377/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fingolimod Teva 0,25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fingolimod-teva-100421945/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fingolimod Accord 0,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fingolimod-accord-100439170/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Temodal 5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/temodal-100095463/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gilenya. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gilenya-100244377/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneTemozolomid+ MitomycynaOgólnoustrojowego podania mitomycyny nie łączy się w czasie z temozolomidem bez decyzji onkologa prowadzącego, który ocenia stan szpiku i ustala odstęp między cyklami.Powiedz onkologowi o obu lekach, wykonuj zlecone badania krwi i przy gorączce lub krwawieniu natychmiast skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz onkologowi o obu lekach, wykonuj zlecone badania krwi i przy gorączce lub krwawieniu natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Oba leki stosuje się w leczeniu nowotworów i oba osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Przyjmowane w podobnym czasie mogą razem mocniej obniżyć liczbę krwinek białych, czerwonych i płytek krwi. Zwiększa to ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Lekarz prowadzący decyduje, czy i w jakim odstępie można stosować te leki, i zleca regularne badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe powstawanie siniaków lub drobne czerwone plamki na skórze
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • nasilone zmęczenie, bladość, duszność
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Ogólnoustrojowego podania mitomycyny nie łączy się w czasie z temozolomidem bez decyzji onkologa prowadzącego, który ocenia stan szpiku i ustala odstęp między cyklami. Przed każdym podaniem obu leków trzeba ocenić morfologię krwi, a przy pancytopenii, izolowanej leukopenii lub małopłytkowości mitomycyny podanej ogólnie się nie stosuje[1]. Temozolomidu nie podaje się przy ciężkiej mielosupresji[2].

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkiej mielosupresji z neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością, a w konsekwencji ciężkich zakażeń i krwawień. Mitomycyny podawanej ogólnie nie stosuje się przy pancytopenii, izolowanej leukopenii lub małopłytkowości, skazach krwotocznych i ostrych zakażeniach, a czasowy związek z podawaniem innych cytostatyków może być przeciwwskazaniem[1]. Temozolomidu nie stosuje się u chorych z ciężką mielosupresją[2][3][4].

Mechanizm

Oba leki są cytostatykami i hamują czynność szpiku kostnego, więc ich działanie mielotoksyczne się sumuje. Stosowanie temozolomidu z innymi lekami mielosupresyjnymi może zwiększać prawdopodobieństwo mielosupresji[2]. Mitomycyna podana ogólnie może wchodzić w interakcje prowadzące do mielotoksyczności z innymi cytostatykami i radioterapią[1]. Temozolomid nie jest metabolizowany w wątrobie i w małym stopniu wiąże się z białkami osocza, dlatego interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna[2].

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w okresie spodziewanego nadiru
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia (gorączka, dreszcze)
  • objawy krwawienia (siniaki, wybroczyny, krwawienia z nosa lub dziąseł)

Kiedy ocena się zmienia

Dopęcherzowadroga podania · mitomycynaryzyko malejePrzy podaniu dopęcherzowym mitomycyny wchłanianie ogólnoustrojowe jest niewielkie, a przeciwwskazania hematologiczne i związek z innymi cytostatykami dotyczą podania ogólnego. Ryzyko sumowania mielosupresji jest małe, ale warto kontrolować morfologię zgodnie z planem leczenia temozolomidem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mitomycin Accord 10 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mitomycin-accord-100361522/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Temodal 5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/temodal-100095463/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Temomedac 5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/temomedac-100244160/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Temozolomide Accord 5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/temozolomide-accord-100254430/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.