Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Alemtuzumab / Alemtuzumab i ozymertynib

Alemtuzumab i ozymertynib

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Decyzję o łączeniu leków podejmują wspólnie neurolog i onkolog, a w trakcie leczenia ozymertynibem zwykle odracza się kolejne kursy alemtuzumabu.

Powiedz neurologowi i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, regularnie rób morfologię krwi i od razu zgłoś się do lekarza przy gorączce lub krwawieniu.

Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ OzymertynibDecyzję o łączeniu leków podejmują wspólnie neurolog i onkolog, a w trakcie leczenia ozymertynibem zwykle odracza się kolejne kursy alemtuzumabu.Powiedz neurologowi i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, regularnie rób morfologię krwi i od razu zgłoś się do lekarza przy gorączce lub krwawieniu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz neurologowi i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, regularnie rób morfologię krwi i od razu zgłoś się do lekarza przy gorączce lub krwawieniu.

Oba leki mogą osłabiać odporność i obniżać liczbę krwinek, a razem robią to silniej. Zwiększa to ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Leki można stosować razem tylko pod kontrolą lekarzy, którzy wiedzą o obu terapiach.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub częste infekcje
  • siniaki bez wyraźnej przyczyny lub drobne czerwone kropki na skórze
  • krwawienie z nosa lub dziąseł, krew w moczu lub stolcu
  • nietypowe zmęczenie lub bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Decyzję o łączeniu leków podejmują wspólnie neurolog i onkolog, a w trakcie leczenia ozymertynibem zwykle odracza się kolejne kursy alemtuzumabu. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia należy regularnie oznaczać morfologię krwi z rozmazem, z uwzględnieniem limfocytów, neutrofili i płytek krwi. Pacjenta trzeba wyczulić na objawy zakażenia i krwawienia oraz rozważyć profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodnie z protokołem ośrodka.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych, oraz pogłębionej cytopenii z ryzykiem krwawień. Małopłytkowość może mieć dwa nakładające się podłoża – polekowe działanie ozymertynibu i autoimmunologiczne działanie alemtuzumabu, co utrudnia ustalenie przyczyny.

Mechanizm

Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek i osłabiać odporność, więc ich działania niepożądane się sumują. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą limfopenię oraz może wywołać autoimmunologiczną małopłytkowość, a ozymertynib może powodować neutropenię, leukopenię, limfopenię i małopłytkowość. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, bo alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez CYP3A4 ani przenoszony przez BCRP i P-gp, czyli szlaki, przez które działa lub jest metabolizowany ozymertynib.[1]

Metabolizm i transportery

  • Ozymertynib: słaby inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], słaby inhibitor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (limfocyty, neutrofile, płytki krwi)
  • objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
  • objawy skazy krwotocznej

Bezpieczniejsze alternatywy

interferon betaglatiramer

Kiedy ocena się zmienia

Ostatni kurs alemtuzumabu dawno temu, liczba limfocytów i płytek krwi w normiekolejność włączenia · alemtuzumabryzyko malejeGdy po ostatnim kursie alemtuzumabu doszło do odnowy limfocytów i liczba płytek jest prawidłowa, ryzyko sumowania działania jest mniejsze, ale nadal trzeba kontrolować morfologię, bo autoimmunologiczna małopłytkowość może pojawić się z opóźnieniem.
Nowy kurs alemtuzumabu w trakcie leczenia ozymertynibemkolejność włączenia · alemtuzumabryzyko rośniePodanie nowego kursu alemtuzumabu w trakcie leczenia ozymertynibem najsilniej nasila immunosupresję i ryzyko cytopenii, dlatego zwykle się go odracza.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/

Alkohol przy tych lekach

Alemtuzumab a alkohol: brak opisu w bazie.

Interakcja nieistotna klinicznieOzymertyniba alkoholNie ma potrzeby zmiany dawki ani schematu ozymertynibu z powodu okazjonalnego spożycia alkoholu.Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale unikaj picia dużych ilości i zrezygnuj z alkoholu, gdy masz biegunkę lub ranki w jamie ustnej.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale unikaj picia dużych ilości i zrezygnuj z alkoholu, gdy masz biegunkę lub ranki w jamie ustnej.

Alkohol nie zmienia działania ozymertynibu i nie osłabia leczenia. Picie dużych ilości może jednak nasilać biegunkę i ranki w jamie ustnej, a także odwadniać organizm, co obciąża serce. Składnik tabletki o nazwie alkohol poliwinylowy to nie jest alkohol do picia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie albo silne zawroty głowy
  • nasilona lub długo trwająca biegunka
  • wymioty i objawy odwodnienia
  • bolesne ranki w jamie ustnej utrudniające jedzenie
  • duszność lub obrzęki nóg
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie ma potrzeby zmiany dawki ani schematu ozymertynibu z powodu okazjonalnego spożycia alkoholu. U osób pijących regularnie duże ilości należy zalecić ograniczenie alkoholu, kontrolować elektrolity i EKG oraz zwracać uwagę na nasilenie biegunki i objawy ze strony serca.

Skutek kliniczny

Umiarkowane, okazjonalne spożycie alkoholu nie powinno zmieniać skuteczności ani bezpieczeństwa leczenia ozymertynibem. Picie dużych ilości może nasilać biegunkę, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i odwodnienie, a wywołana tym hipokaliemia lub hipomagnezemia może zwiększać ryzyko arytmii przy wydłużonym odstępie QT.

Mechanizm

Nie jest znana interakcja farmakokinetyczna między ozymertynibem a etanolem. Charakterystyka produktu ozymertynibu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach.[1] Ozymertynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i CYP3A5, a jego ekspozycję istotnie zmniejszają silne induktory CYP3A, np. ryfampicyna obniża AUC ozymertynibu w stanie stacjonarnym o 78%.[1] Etanol nie jest klinicznie istotnym induktorem CYP3A4, dlatego nie należy oczekiwać spadku stężenia leku. Teoretycznie możliwe jest jedynie sumowanie działań niepożądanych. Chodzi o podrażnienie przewodu pokarmowego i biegunkę, zaburzenia elektrolitowe przy nadużywaniu alkoholu, które sprzyjają wydłużeniu odstępu QT wywoływanemu przez ozymertynib, oraz kardiotoksyczność etanolu nakładającą się na ryzyko zaburzeń czynności lewej komory. Alkohol poliwinylowy w otoczce tabletki nie jest etanolem.[1]

Metabolizm i transportery

  • Ozymertynib: słaby inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], słaby inhibitor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • stężenie potasu i magnezu u osób nadużywających alkoholu
  • EKG z oceną odstępu QTc
  • nasilenie biegunki i stan nawodnienia
  • objawy niewydolności serca u osób przewlekle pijących

Kiedy ocena się zmienia

Picie dużych ilości lub upijanie sięilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieDuże dawki etanolu sprzyjają biegunce, wymiotom i utracie potasu oraz magnezu, co może nasilać wydłużenie odstępu QT wywołane ozymertynibem. Zalecić ograniczenie alkoholu i rozważyć kontrolę elektrolitów oraz EKG.
Przewlekłe nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu wiąże się z kardiomiopatią, niedoborami elektrolitów i uszkodzeniem wątroby, co zwiększa ryzyko powikłań kardiologicznych leczenia ozymertynibem. Wskazane jest monitorowanie EKG, elektrolitów i czynności serca oraz wsparcie w ograniczeniu picia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 499

Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ BrodalumabNie należy rozpoczynać leczenia alemtuzumabem u pacjenta z łuszczycą leczoną brodalumabem.Powiedz neurologowi i dermatologowi, że leczysz obie choroby, i nie zaczynaj nowego leku bez ich wspólnej decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz neurologowi i dermatologowi, że leczysz obie choroby, i nie zaczynaj nowego leku bez ich wspólnej decyzji.

Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Lek na stwardnienie rozsiane nie jest odpowiedni dla osób, które mają też inną chorobę z autoagresji, na przykład łuszczycę. Oba leki mocno osłabiają odporność, więc razem bardziej zwiększają ryzyko poważnych zakażeń.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo kaszel, który nie mija
  • białe naloty w jamie ustnej
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nowe zmiany na skórze lub nasilenie łuszczycy
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie należy rozpoczynać leczenia alemtuzumabem u pacjenta z łuszczycą leczoną brodalumabem[1]. U pacjenta ze stwardnieniem rozsianym i współistniejącą łuszczycą wybór leku modyfikującego przebieg stwardnienia rozsianego powinien uwzględniać obie choroby i należy go uzgodnić między neurologiem a dermatologiem. Żywych szczepionek nie podaje się jednocześnie z brodalumabem[2].

Skutek kliniczny

Spodziewany jest większy odsetek zakażeń, w tym grzybiczych i oportunistycznych, oraz ryzyko nasilenia lub pojawienia się chorób autoimmunologicznych. Alemtuzumabu nie podaje się w ciężkim, czynnym zakażeniu do czasu jego ustąpienia[1], a brodalumabu nie stosuje się w klinicznie istotnym, czynnym zakażeniu[2], więc zakażenie wywołane jednym lekiem może wymusić przerwanie drugiego.

Mechanizm

Alemtuzumabu nie stosuje się u osób z inną współistniejącą chorobą autoimmunologiczną niż stwardnienie rozsiane[1]. Brodalumab stosuje się w łuszczycy plackowatej, która jest chorobą autoimmunologiczną, więc pacjent leczony brodalumabem z reguły spełnia to przeciwwskazanie. Dodatkowo alemtuzumab powoduje głębokie i długotrwałe zubożenie limfocytów, a brodalumab hamuje szlak interleukiny 17 ważny w obronie przed zakażeniami bakteryjnymi i grzybiczymi. Oba działania sumują się i zwiększają podatność na zakażenia.

Metabolizm i transportery

  • Brodalumab: słaby inhibitor CYP3A4[3]

Monitorować

  • objawy zakażenia, w tym kandydozy jamy ustnej i skóry
  • morfologia krwi z rozmazem
  • objawy nowej choroby autoimmunologicznej

Bezpieczniejsze alternatywy

glatiramerdimetyl

Kiedy ocena się zmienia

Po odstawieniu brodalumabuodstep · brodalumabinne zalecenieOdstawienie brodalumabu zmniejsza sumowanie działania immunosupresyjnego, ale nie znosi przeciwwskazania, dopóki pacjent choruje na łuszczycę.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyntheum 210 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kyntheum-100417955/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyntheum. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kyntheum-100417955/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ GuselkumabNie rozpoczynaj leczenia alemtuzumabem u pacjenta, który otrzymuje guselkumab z powodu choroby autoimmunologicznej.Powiedz neurologowi i lekarzowi, który przepisał guselkumab, że stosujesz oba leki, i nie przyjmuj kolejnej dawki żadnego z nich bez ich wspólnej decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz neurologowi i lekarzowi, który przepisał guselkumab, że stosujesz oba leki, i nie przyjmuj kolejnej dawki żadnego z nich bez ich wspólnej decyzji.

Tych dwóch leków zwykle nie łączy się ze sobą. Lek na stwardnienie rozsiane, alemtuzumab, nie jest podawany osobom, które mają też inną chorobę autoimmunologiczną, np. łuszczycę albo zapalenie jelit, a właśnie na takie choroby stosuje się guselkumab. Oba leki osłabiają też odporność, więc razem mogą zwiększać ryzyko poważnych infekcji.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub poty nocne
  • długotrwały kaszel, duszność lub chudnięcie
  • siniaki, wybroczyny lub krwawienie z dziąseł bez wyraźnej przyczyny
  • obrzęki, ciemny lub krwisty mocz
  • kołatanie serca, nerwowość lub nadmierne zmęczenie i przybieranie na wadze
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie rozpoczynaj leczenia alemtuzumabem u pacjenta, który otrzymuje guselkumab z powodu choroby autoimmunologicznej[1]. Pacjenta ze stwardnieniem rozsianym i współistniejącą łuszczycą lub nieswoistym zapaleniem jelit należy skierować do neurologa w celu wyboru innej terapii modyfikującej przebieg choroby. Jeśli choroba autoimmunologiczna wymagająca guselkumabu pojawiła się po kursach alemtuzumabu, decyzję o włączeniu guselkumabu podejmuje lekarz po ocenie liczby limfocytów i wykluczeniu czynnego zakażenia, w tym gruźlicy.

Skutek kliniczny

U pacjenta z towarzyszącą chorobą autoimmunologiczną alemtuzumab może nasilić ryzyko wtórnych zaburzeń autoimmunologicznych, takich jak choroby tarczycy, małopłytkowość immunologiczna czy nefropatie. Jednoczesne lub kolejne stosowanie obu leków może zwiększać ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym reaktywacji gruźlicy. Alemtuzumabu nie podaje się w czasie ciężkiego, czynnego zakażenia aż do jego całkowitego ustąpienia[1], a guselkumabu nie stosuje się przy istotnym klinicznie czynnym zakażeniu, np. czynnej gruźlicy[2].

Mechanizm

Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z chorobą autoimmunologiczną inną niż stwardnienie rozsiane[1]. Guselkumab stosuje się wyłącznie w chorobach autoimmunologicznych, takich jak łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów i nieswoiste zapalenia jelit, więc samo jego stosowanie wskazuje na chorobę wykluczającą leczenie alemtuzumabem. Do tego dochodzi sumowanie działania immunosupresyjnego. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B, a guselkumab hamuje oś interleukiny 23 i odpowiedź Th17, ważną w obronie przed zakażeniami grzybiczymi i bakteryjnymi. Bezpieczeństwa guselkumabu w skojarzeniu z lekami immunosupresyjnymi, w tym biologicznymi, nie oceniano[2]. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi i nie wpływają na enzymy CYP[2].

Monitorować

  • morfologia z rozmazem i liczbą limfocytów
  • liczba płytek krwi
  • TSH
  • kreatynina i badanie ogólne moczu
  • objawy zakażeń, w tym przesiewowo gruźlica przed włączeniem leczenia

Bezpieczniejsze alternatywy

glatiramerdimetylokrelizumabofatumumab

Kiedy ocena się zmienia

Guselkumab włączony po zakończeniu kursów alemtuzumabu z powodu nowo rozpoznanej choroby autoimmunologicznejkolejność włączenia · guselkumabinne zalecenieJeśli choroba autoimmunologiczna wymagająca guselkumabu pojawiła się po zakończonym leczeniu alemtuzumabem, kolejnego kursu alemtuzumabu nie podaje się. Guselkumab można rozważyć po ocenie odbudowy limfocytów i wykluczeniu czynnego zakażenia, w tym gruźlicy, z regularną kontrolą w kierunku zakażeń.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tremfya 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tremfya-100398181/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ IksekizumabNie należy rozpoczynać leczenia alemtuzumabem u pacjenta leczonego iksekizumabem z powodu łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów lub spondyloartropatii, ponieważ alemtuzumab jest przeciwwskazany przy innej współistniejącej chorobie autoimmunologicznej niż stwardnienie rozsiane.Nie łącz tych leków na własną rękę i powiedz neurologowi oraz dermatologowi lub reumatologowi o obu terapiach, zanim zaczniesz nowe leczenie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz tych leków na własną rękę i powiedz neurologowi oraz dermatologowi lub reumatologowi o obu terapiach, zanim zaczniesz nowe leczenie.

Te dwa leki działają na układ odpornościowy i razem mogą go za bardzo osłabić. Zwiększa to ryzyko ciężkich zakażeń. Leku na stwardnienie rozsiane z tej pary nie stosuje się u osób, które mają też łuszczycę lub inną chorobę z autoagresji. Twoi lekarze muszą wspólnie wybrać bezpieczne leczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, duszność lub ból gardła
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • białe naloty w jamie ustnej lub zmiany grzybicze
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • nagłe kołatanie serca, chudnięcie lub nadmierne zmęczenie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie należy rozpoczynać leczenia alemtuzumabem u pacjenta leczonego iksekizumabem z powodu łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów lub spondyloartropatii, ponieważ alemtuzumab jest przeciwwskazany przy innej współistniejącej chorobie autoimmunologicznej niż stwardnienie rozsiane[1]. Wybór leczenia stwardnienia rozsianego wymaga uzgodnienia między neurologiem a dermatologiem lub reumatologiem. Jeśli pacjent przebył już kurs alemtuzumabu, a włączenie iksekizumabu jest rozważane, decyzję podejmuje się indywidualnie po wykluczeniu czynnego zakażenia, ponieważ iksekizumabu nie stosuje się przy znaczących klinicznie aktywnych infekcjach[2].

Skutek kliniczny

Sumowanie immunosupresji zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym bakteryjnych i grzybiczych. U pacjenta z chorobą autoimmunologiczną leczoną iksekizumabem alemtuzumab może dodatkowo nasilać zaburzenia autoimmunologiczne. Bezpieczeństwa iksekizumabu w skojarzeniu z innymi lekami immunomodulującymi nie oceniano[2].

Mechanizm

Alemtuzumab powoduje głębokie i długotrwałe wyczerpanie limfocytów T i B, a iksekizumab hamuje interleukinę 17A, która odgrywa ważną rolę w obronie przed zakażeniami bakteryjnymi i grzybiczymi. Oba leki sumują więc działanie osłabiające odporność. Iksekizumab stosuje się w łuszczycy plackowatej, łuszczycowym zapaleniu stawów i osiowej spondyloartropatii, czyli w chorobach o podłożu autoimmunologicznym. Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z inną współistniejącą chorobą autoimmunologiczną niż stwardnienie rozsiane[1].

Monitorować

  • objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych i grzybiczych
  • morfologia krwi z rozmazem i liczba limfocytów
  • objawy nowych chorób autoimmunologicznych, w tym zaburzeń tarczycy, małopłytkowości i chorób nerek

Bezpieczniejsze alternatywy

glatiramerdimetyl

Kiedy ocena się zmienia

Alemtuzumab podany w przeszłości, iksekizumab włączany późniejkolejność włączenia · alemtuzumabinne zalecenieWyczerpanie limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego po zakończonym kursie ryzyko zakażeń przy włączaniu iksekizumabu pozostaje podwyższone. Przed włączeniem iksekizumabu należy wykluczyć czynne zakażenie i ocenić morfologię z liczbą limfocytów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Taltz 80 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/taltz-100370679/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ RyzankizumabNie rozpoczynaj alemtuzumabu u pacjenta leczonego ryzankizumabem, ponieważ współistniejąca choroba autoimmunologiczna inna niż stwardnienie rozsiane jest przeciwwskazaniem do alemtuzumabu.Powiedz neurologowi, że przyjmujesz ryzankizumab i na jaką chorobę, zanim zostanie zaplanowane leczenie alemtuzumabem.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz neurologowi, że przyjmujesz ryzankizumab i na jaką chorobę, zanim zostanie zaplanowane leczenie alemtuzumabem.

Oba leki osłabiają odporność, a razem mogą ją obniżyć tak bardzo, że łatwo o groźne zakażenie. Lek na stwardnienie rozsiane, alemtuzumab, nie jest podawany osobom, które chorują też na łuszczycę lub zapalenie jelit, a na te choroby stosuje się ryzankizumab. Dlatego tych leków się nie łączy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, duszność albo ból przy oddychaniu
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • opryszczka, półpasiec lub inne nowe zmiany na skórze
  • łatwe siniaczenie, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nasilenie łuszczycy albo biegunki
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie rozpoczynaj alemtuzumabu u pacjenta leczonego ryzankizumabem, ponieważ współistniejąca choroba autoimmunologiczna inna niż stwardnienie rozsiane jest przeciwwskazaniem do alemtuzumabu[1]. Stwardnienie rozsiane należy wtedy leczyć innym lekiem modyfikującym przebieg choroby, wybranym przez neurologa wspólnie z lekarzem prowadzącym chorobę zapalną. Żadnego z tych leków nie podaje się w czasie ciężkiego lub istotnego klinicznie czynnego zakażenia[1][2].

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń. Alemtuzumab może też nasilać zaburzenia autoimmunologiczne u pacjenta, który już choruje na chorobę autoimmunologiczną. Bezpieczeństwa i skuteczności ryzankizumabu łączonego z lekami immunosupresyjnymi, w tym biologicznymi, nie oceniano[2].

Mechanizm

Oba leki osłabiają układ odpornościowy i ich działanie się sumuje. Alemtuzumab powoduje głęboki i długotrwały spadek liczby limfocytów T i B, a ryzankizumab blokuje interleukinę 23 i hamuje odpowiedź zapalną zależną od limfocytów Th17. Choroby leczone ryzankizumabem, czyli łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego, to choroby autoimmunologiczne inne niż stwardnienie rozsiane, a ich obecność wyklucza leczenie alemtuzumabem[1].

Monitorować

  • objawy zakażeń, w tym gruźlicy i zakażeń oportunistycznych
  • morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
  • czynność tarczycy
  • kreatynina i badanie ogólne moczu
  • aktywność łuszczycy lub zapalenia jelit

Bezpieczniejsze alternatywy

natalizumabozanimoddimetyl

Kiedy ocena się zmienia

Ryzankizumab włączany po zakończonym leczeniu alemtuzumabemkolejność włączenia · ryzankizumabinne zalecenieGdy choroba autoimmunologiczna leczona ryzankizumabem pojawia się po kursach alemtuzumabu, ryzankizumab można rozważyć, ale przy utrzymującym się niedoborze limfocytów ryzyko zakażeń się sumuje. Przed włączeniem oceń morfologię z rozmazem, wyklucz czynne zakażenie, w tym gruźlicę, i monitoruj objawy zakażeń.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Skyrizi 75 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/skyrizi-100417814/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ SarilumabNie łącz tych leków.Nie zaczynaj żadnego z tych leków bez rozmowy z neurologiem i reumatologiem, a jeśli już stosujesz jeden z nich, powiedz o tym każdemu lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj żadnego z tych leków bez rozmowy z neurologiem i reumatologiem, a jeśli już stosujesz jeden z nich, powiedz o tym każdemu lekarzowi.

Oba leki osłabiają układ odpornościowy, a razem robią to bardzo silnie. Może to prowadzić do ciężkich zakażeń, które przy jednym z tych leków mogą przebiegać bez gorączki. Tych leków nie stosuje się razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze, ale też złe samopoczucie bez gorączki
  • kaszel, duszność
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • opryszczka, półpasiec lub inne zmiany na skórze
  • biegunka, wymioty
  • nietypowe zmęczenie lub osłabienie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz tych leków. Alemtuzumabu nie podaje się chorym z reumatoidalnym zapaleniem stawów, polimialgią reumatyczną ani inną chorobą autoimmunologiczną poza stwardnieniem rozsianym[1]. Żadnego z leków nie podaje się przy czynnym, ciężkim zakażeniu[1][2]. Stosowania sarilumabu z lekami biologicznymi nie badano[2]. Jeśli chory po wcześniejszym kursie alemtuzumabu ma rozpocząć sarilumab, decyzję podejmuje neurolog wspólnie z reumatologiem, a kolejnych kursów alemtuzumabu się nie podaje.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, także zagrażających życiu. Sarilumab hamuje gorączkę i wzrost CRP, więc zakażenie może przebiegać skąpoobjawowo i zostać rozpoznane późno. Choroba autoimmunologiczna, w której stosuje się sarilumab, sama w sobie wyklucza leczenie alemtuzumabem[1].

Mechanizm

Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, a ich liczba odbudowuje się długo, więc odporność jest osłabiona jeszcze długo po zakończeniu kursu. Sarilumab blokuje receptor interleukiny 6, co hamuje odpowiedź zapalną, osłabia obronę przed zakażeniami i może obniżać liczbę neutrofili. Działanie obu leków na układ odpornościowy się sumuje. Sarilumab stosuje się w chorobach autoimmunologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów i polimialgia reumatyczna, a alemtuzumabu nie stosuje się u chorych z inną współistniejącą chorobą autoimmunologiczną niż stwardnienie rozsiane[1].

Metabolizm i transportery

  • Sarilumab: induktor CYP3A4[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem – liczba limfocytów i neutrofili
  • objawy zakażenia, także przy prawidłowej temperaturze i CRP
  • badania w kierunku zakażeń utajonych przed rozpoczęciem leczenia

Kiedy ocena się zmienia

Sarilumab włączany po zakończonym leczeniu alemtuzumabem, bez planu kolejnych kursówkolejność włączenia · pacjentinne zalecenieGdy chory po zakończonym leczeniu alemtuzumabem rozwija chorobę wymagającą sarilumabu, kolejnych kursów alemtuzumabu się nie podaje. Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo, więc przed włączeniem sarilumabu oceń morfologię z rozmazem i wyklucz czynne zakażenie, a w trakcie leczenia ściśle monitoruj objawy zakażeń.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kevzara 150 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kevzara-100390593/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kevzara. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kevzara-100390593/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAmisulpryd+ OzymertynibNie łącz amisulprydu z ozymertynibem.Nie przyjmuj tych leków razem bez rozmowy z lekarzem i nie odstawiaj ich sam – zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy zamiennik.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków razem bez rozmowy z lekarzem i nie odstawiaj ich sam – zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy zamiennik.

Oba leki mogą wpływać na pracę serca i razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Takie zaburzenia mogą objawiać się kołataniem serca, zawrotami głowy lub omdleniem. Zwykle lekarz zamienia lek na schizofrenię na inny, bezpieczniejszy dla serca. Nie przerywaj samodzielnie żadnego z tych leków.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność albo ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz amisulprydu z ozymertynibem.[1] Ponieważ ozymertynib jest zwykle leczeniem przyczynowym nowotworu, zmień lek przeciwpsychotyczny na taki o małym wpływie na odstęp QT i uzgodnij to z psychiatrą i onkologiem. Jeśli połączenie jest nie do uniknięcia, wykonaj EKG przed włączeniem i okresowo w trakcie leczenia, wyrównaj potas i magnez oraz unikaj innych leków wydłużających QT i leków powodujących bradykardię.[1]

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT, częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca oraz u osób z wrodzonym wydłużeniem QT, u których amisulpryd jest przeciwwskazany.[1]

Mechanizm

Amisulpryd nie powinien być łączony z lekami, które mogą wydłużać odstęp QT.[1] Ozymertynib jest inhibitorem kinazy tyrozynowej EGFR, który może wydłużać odstęp QTc. Oba leki działają na repolaryzację komór w ten sam sposób, więc ich działanie sumuje się. Nie oczekuje się klinicznie istotnej interakcji farmakokinetycznej, ponieważ inhibitory CYP3A4 nie wpływają na ekspozycję na ozymertynib, a sam ozymertynib nie zmienia istotnie stężenia substratów CYP3A4.[2]

Metabolizm i transportery

  • Ozymertynib: słaby inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], słaby inhibitor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • częstość rytmu serca
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń

Bezpieczniejsze alternatywy

arypiprazollurazydonkariprazyna

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Symamis 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/symamis-100402758/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneBelimumab+ AlemtuzumabNie podawaj alemtuzumabu pacjentowi z toczniem rumieniowatym układowym lub inną chorobą autoimmunologiczną leczoną belimumabem.Jeśli lekarz proponuje ci jeden z tych leków, a już przyjmujesz drugi, powiedz o tym zarówno neurologowi, jak i reumatologowi przed kolejną infuzją.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli lekarz proponuje ci jeden z tych leków, a już przyjmujesz drugi, powiedz o tym zarówno neurologowi, jak i reumatologowi przed kolejną infuzją.

Tych dwóch leków nie łączy się ze sobą. Oba silnie osłabiają odporność, więc razem mogłyby wywołać ciężkie zakażenia. Lek stosowany w stwardnieniu rozsianym nie jest też odpowiedni dla osób, które mają dodatkowo inną chorobę autoimmunologiczną, na przykład toczeń.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • uporczywy kaszel lub duszność
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi lub osłabienie kończyn
  • nasilenie objawów tocznia (bóle stawów, wysypka, obrzęki)
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj alemtuzumabu pacjentowi z toczniem rumieniowatym układowym lub inną chorobą autoimmunologiczną leczoną belimumabem[1]. Wybór leczenia stwardnienia rozsianego u takiego pacjenta wymaga wspólnej decyzji neurologa i reumatologa. Nie ustalono bezpiecznego odstępu między tymi lekami.

Skutek kliniczny

Głęboka, przedłużona immunosupresja ze zwiększonym ryzykiem ciężkich i oportunistycznych zakażeń. U pacjenta z toczniem alemtuzumab może dodatkowo nasilić zaburzenia autoimmunologiczne. Brak danych klinicznych o jednoczesnym stosowaniu obu leków.

Mechanizm

Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z inną współistniejącą chorobą autoimmunologiczną niż stwardnienie rozsiane[1]. Belimumab jest stosowany w leczeniu tocznia rumieniowatego układowego, czyli właśnie takiej choroby, dlatego jego obecność w terapii wskazuje na przeciwwskazanie do alemtuzumabu. Niezależnie od tego oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi o działaniu immunosupresyjnym. Belimumab hamuje przeżycie i różnicowanie limfocytów B, a alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B. Ich działania na układ odpornościowy się sumują.

Monitorować

  • objawy zakażenia (gorączka, kaszel, objawy z dróg moczowych)
  • morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba limfocytów
  • nowe lub nasilające się objawy neurologiczne
  • aktywność tocznia

Kiedy ocena się zmienia

Belimumab włączany po zakończonym leczeniu alemtuzumabem, bez planowanych kolejnych kursów alemtuzumabukolejność włączenia · belimumabinne zalecenieJeśli choroba autoimmunologiczna wymagająca belimumabu ujawniła się po leczeniu alemtuzumabem, kolejnych kursów alemtuzumabu nie podaje się. Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego przy włączaniu belimumabu monitoruj liczbę limfocytów i objawy zakażeń.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneCertolizumab pegol+ AlemtuzumabNie łączy się alemtuzumabu z certolizumabem pegolem.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie stwardnienia rozsianego, że przyjmujesz certolizumab pegol, i nie rozpoczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków bez jego decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie stwardnienia rozsianego, że przyjmujesz certolizumab pegol, i nie rozpoczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków bez jego decyzji.

Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Oba bardzo mocno osłabiają odporność, więc razem mogą prowadzić do ciężkich zakażeń. Lek na stwardnienie rozsiane, o który chodzi, nie jest też podawany osobom chorującym na inne choroby z autoagresji, takie jak te leczone drugim lekiem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • uporczywy kaszel albo duszność
  • ból lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nowe zmiany na skórze lub opryszczka
  • nowe lub nasilone objawy neurologiczne, takie jak zaburzenia widzenia, drętwienie czy osłabienie kończyn
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łączy się alemtuzumabu z certolizumabem pegolem. Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z chorobą autoimmunologiczną inną niż stwardnienie rozsiane, a taka choroba jest wskazaniem do certolizumabu pegolu[1]. Pacjenta przyjmującego certolizumab pegol, u którego rozważa się alemtuzumab, należy skierować do lekarza prowadzącego w celu ponownej oceny rozpoznania i wyboru leczenia stwardnienia rozsianego. Przed rozpoczęciem alemtuzumabu wcześniejsze leczenie immunomodulujące przerywano w badaniach klinicznych z wyprzedzeniem 28 dni[1].

Skutek kliniczny

Połączenie grozi ciężkimi, w tym oportunistycznymi zakażeniami wynikającymi z nałożenia się dwóch silnych mechanizmów immunosupresji. Obecność choroby autoimmunologicznej leczonej certolizumabem pegolem wyklucza stosowanie alemtuzumabu[1]. Alemtuzumabu nie podaje się również w ciężkim, czynnym zakażeniu do czasu jego całkowitego ustąpienia[1].

Mechanizm

Oba leki silnie hamują układ odpornościowy – certolizumab pegol blokuje czynnik martwicy nowotworów alfa, a alemtuzumab powoduje głębokie i długotrwałe zubożenie limfocytów T i B. Ich działania immunosupresyjne sumują się. Dodatkowo certolizumab pegol stosuje się wyłącznie w chorobach autoimmunologicznych innych niż stwardnienie rozsiane, a alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z innymi współistniejącymi chorobami autoimmunologicznymi niż stwardnienie rozsiane[1].

Monitorować

  • objawy zakażenia (gorączka, kaszel, dreszcze, zmiany skórne)
  • morfologia krwi z rozmazem i liczba limfocytów
  • objawy neurologiczne sugerujące nasilenie choroby demielinizacyjnej

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.