Interakcje / Aliskiren / Aliskiren i rytonawir
Jaki opis pokazać?
Połączenie przeciwwskazane
Nie łącz aliskirenu z rytonawirem, także gdy rytonawir jest podawany w małej dawce jako lek wzmacniający inny inhibitor proteazy.
Nie przyjmuj tych leków razem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który dobierze ci inny lek na nadciśnienie, a rytonawiru nie odstawiaj samodzielnie.
Połączenie przeciwwskazaneAliskiren+ RytonawirNie łącz aliskirenu z rytonawirem, także gdy rytonawir jest podawany w małej dawce jako lek wzmacniający inny inhibitor proteazy.Nie przyjmuj tych leków razem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który dobierze ci inny lek na nadciśnienie, a rytonawiru nie odstawiaj samodzielnie.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj tych leków razem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który dobierze ci inny lek na nadciśnienie, a rytonawiru nie odstawiaj samodzielnie.
Rytonawir zatrzymuje w organizmie aliskiren, lek na nadciśnienie. Stężenie aliskirenu we krwi może wtedy wzrosnąć kilkukrotnie. Może to spowodować zbyt niskie ciśnienie, za dużo potasu we krwi i kłopoty z nerkami. Tych leków nie przyjmuje się razem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy, zwłaszcza przy wstawaniu
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- duże osłabienie mięśni
- nierówne lub wolne bicie serca
- wyraźnie mniej oddawanego moczu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – transport
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz aliskirenu z rytonawirem, także gdy rytonawir jest podawany w małej dawce jako lek wzmacniający inny inhibitor proteazy. Jednoczesne stosowanie aliskirenu z silnymi inhibitorami glikoproteiny P jest przeciwwskazane[1]. U pacjenta, który wymaga leczenia rytonawirem, aliskiren należy zamienić na inny lek przeciwnadciśnieniowy bez tej interakcji. Nie dodaje się inhibitora ACE ani sartanu do aliskirenu – to zamiana, a nie połączenie. Po zmianie leczenia trzeba skontrolować ciśnienie tętnicze, stężenie potasu i czynność nerek.
Skutek kliniczny
Można się spodziewać wielokrotnego wzrostu ekspozycji na aliskiren, podobnego jak po innych silnych inhibitorach glikoproteiny P. Cyklosporyna zwiększała AUC aliskirenu około 5-krotnie, a itrakonazol około 6,5-krotnie[1]. Grozi to nadmiernym spadkiem ciśnienia tętniczego, hiperkaliemią i pogorszeniem czynności nerek.
Mechanizm
Rytonawir silnie hamuje glikoproteinę P[2]. Glikoproteina P jest głównym białkiem transportowym, które ogranicza wchłanianie aliskirenu w jelicie i odpowiada za jego wydalanie z żółcią[1]. Jej zahamowanie zwiększa wchłanianie aliskirenu, zmniejsza jego wydalanie i podnosi jego stężenie w osoczu. Inhibitory glikoproteiny P mogą bardziej zwiększać stężenie aliskirenu w tkankach niż w osoczu[1].
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- ciśnienie tętnicze, zwłaszcza w pierwszych dniach po zmianie leczenia
- stężenie potasu w surowicy
- kreatynina i eGFR
Bezpieczniejsze alternatywy
ramiprylperyndopryllizynoprylkandesartan
Kiedy ocena się zmienia
| dawka ≤ 100 mg dwa razy na dobę (rytonawir jako lek wzmacniający)rytonawir | inne zalecenie | Mała dawka rytonawiru stosowana do wzmacniania innego inhibitora proteazy nie znosi przeciwwskazania, bo hamowanie glikoproteiny P występuje także w tym schemacie. Należy dodatkowo sprawdzić interakcje aliskirenu z inhibitorem proteazy podawanym razem z rytonawirem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rasilez 150 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rasilez-100147757/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Norvir 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/norvir-100223530/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Norvir. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 21.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/norvir-100223530/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rasilez. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 21.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rasilez-100147757/
Alkohol przy tych lekach
Interakcja o niejasnym znaczeniuAliskirena alkoholNie trzeba zmieniać dawki aliskirenu przy okazjonalnym, umiarkowanym piciu alkoholu, ale warto poinformować pacjenta o objawach niedociśnienia.Pij alkohol tylko okazjonalnie i z umiarem, wybieraj napoje bez soków i dodatków ziołowych, a po wypiciu wstawaj powoli.szybki (godziny)teoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Pij alkohol tylko okazjonalnie i z umiarem, wybieraj napoje bez soków i dodatków ziołowych, a po wypiciu wstawaj powoli.
Niewielka ilość alkoholu zwykle nie przeszkadza w leczeniu tym lekiem, ale alkohol może dodatkowo obniżyć ciśnienie i wywołać zawroty głowy. Picie dużych ilości alkoholu przez dłuższy czas podnosi ciśnienie i sprawia, że lek działa słabiej. Soki owocowe i napoje ziołowe zmniejszają wchłanianie tego leku, dlatego nie pij drinków z sokiem ani nalewek i likierów ziołowych.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy przy wstawaniu
- uczucie osłabienia lub zbliżającego się omdlenia
- omdlenie lub upadek
- wymioty lub biegunka z oznakami odwodnienia
- wyraźnie wyższe niż zwykle wyniki pomiaru ciśnienia
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie trzeba zmieniać dawki aliskirenu przy okazjonalnym, umiarkowanym piciu alkoholu, ale warto poinformować pacjenta o objawach niedociśnienia. Pacjent powinien unikać drinków z sokiem owocowym oraz nalewek i likierów ziołowych, bo ChPL aliskirenu zaleca niepicie soku owocowego i napojów z wyciągami roślinnymi[1]. U osób regularnie pijących większe ilości alkoholu należy ocenić kontrolę ciśnienia i zalecić ograniczenie spożycia. Przy wymiotach, biegunce lub odwodnieniu po alkoholu pacjent powinien skontaktować się z lekarzem.
Skutek kliniczny
Po jednorazowym spożyciu alkoholu możliwe są zawroty głowy, osłabienie i niedociśnienie ortostatyczne z ryzykiem omdlenia lub upadku. Przewlekłe nadużywanie alkoholu pogarsza kontrolę ciśnienia tętniczego. Wymioty i odwodnienie po intensywnym piciu zwiększają ryzyko niedociśnienia i pogorszenia czynności nerek u osób leczonych lekiem hamującym układ renina-angiotensyna-aldosteron. Drinki na sokach owocowych mogą zmniejszyć wchłanianie aliskirenu. Jednoczesne podanie soku grejpfrutowego, pomarańczowego lub jabłkowego z aliskirenem w dawce 150 mg zmniejszało AUC aliskirenu o 61–63%[1].
Mechanizm
Umiarkowane picie alkoholu przy aliskirenie jest dopuszczalne, ale pacjent powinien znać objawy nadmiernego spadku ciśnienia. ChPL aliskirenu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1]. Etanol rozszerza naczynia obwodowe i po jednorazowym spożyciu obniża ciśnienie tętnicze. Ten efekt może się sumować z działaniem aliskirenu, który hamuje reninę i zmniejsza wytwarzanie angiotensyny II. Przewlekłe regularne picie większych ilości alkoholu podnosi ciśnienie tętnicze i osłabia skuteczność leczenia przeciwnadciśnieniowego. Nie ma przesłanek do interakcji farmakokinetycznej samego etanolu z aliskirenem. Aliskiren jest w niewielkim stopniu metabolizowany, a jego wchłanianie zależy od glikoproteiny P i polipeptydów transportujących aniony organiczne. Sok owocowy zmniejsza wchłanianie aliskirenu, dlatego w czasie leczenia nie należy pić soku owocowego ani napojów z wyciągami roślinnymi[1]. Dotyczy to również drinków przygotowanych na sokach oraz nalewek i likierów ziołowych.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- ciśnienie tętnicze, także w pozycji stojącej
- objawy niedociśnienia ortostatycznego
- skuteczność kontroli nadciśnienia u osób regularnie pijących
- ilość i rodzaj spożywanego alkoholu
- czynność nerek i stężenie potasu przy odwodnieniu
Kiedy ocena się zmienia
| Duże ilości alkoholu jednorazowoilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Upicie się zwiększa ryzyko znacznego niedociśnienia, a wymioty i odwodnienie mogą pogorszyć czynność nerek u pacjenta leczonego lekiem hamującym układ RAA. |
| Regularne, przewlekłe picie większych ilościczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe nadużywanie alkoholu podnosi ciśnienie tętnicze i osłabia efekt aliskirenu, dlatego wymaga oceny kontroli ciśnienia i zalecenia ograniczenia spożycia. |
| Drinki z sokiem owocowym, nalewki i likiery ziołowepostać · pacjent | inne zalecenie | Sok owocowy i napoje z wyciągami roślinnymi zmniejszają wchłanianie aliskirenu i ChPL zaleca ich niepicie w czasie leczenia. |
| wiek ≥ 65pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych niedociśnienie ortostatyczne po alkoholu częściej prowadzi do upadków i urazów. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rasilez 150 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rasilez-100147757/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rasilez. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rasilez-100147757/
Interakcja o niejasnym znaczeniuRytonawira alkoholNie ma potrzeby zmiany dawki rytonawiru u osób pijących alkohol okazjonalnie i w małych ilościach, należy jednak poinformować pacjenta o objawach uszkodzenia wątroby i zapalenia trzustki.Jeśli pijesz, rób to rzadko i w małych ilościach, nigdy nie pomijaj dawki leku z powodu alkoholu i powiedz lekarzowi, jeśli pijesz regularnie.opóźniony (dni)teoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Jeśli pijesz, rób to rzadko i w małych ilościach, nigdy nie pomijaj dawki leku z powodu alkoholu i powiedz lekarzowi, jeśli pijesz regularnie.
Alkohol nie osłabia bezpośrednio działania rytonawiru, a okazjonalny mały kieliszek zwykle nie szkodzi. Rytonawir i alkohol mogą jednak obciążać wątrobę i trzustkę oraz podnosić poziom tłuszczów we krwi, dlatego regularne lub duże picie zwiększa ryzyko tych problemów. Po alkoholu łatwiej też zapomnieć o dawce leku, a regularne przyjmowanie leków na HIV jest bardzo ważne dla skuteczności leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silny ból brzucha w nadbrzuszu, często promieniujący do pleców
- uporczywe nudności lub wymioty
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- ciemny mocz lub jasny stolec
- ból lub sztywność stawów, trudności w poruszaniu się
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie ma potrzeby zmiany dawki rytonawiru u osób pijących alkohol okazjonalnie i w małych ilościach, należy jednak poinformować pacjenta o objawach uszkodzenia wątroby i zapalenia trzustki. U osób pijących regularnie lub dużo warto ograniczyć alkohol, oceniać czynność wątroby i lipidogram oraz omówić wpływ alkoholu na przestrzeganie schematu leczenia. Rytonawiru nie należy stosować u pacjentów z niewyrównaną chorobą wątroby, także o etiologii alkoholowej.[1]
Skutek kliniczny
Okazjonalne spożycie niewielkiej ilości alkoholu podczas leczenia rytonawirem nie powinno zmieniać jego skuteczności ani bezpieczeństwa. Regularne lub duże spożycie alkoholu może zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby, zapalenia trzustki i zaburzeń lipidowych, nasilać nudności i biegunkę oraz pogarszać regularność przyjmowania leków przeciwretrowirusowych, co grozi utratą kontroli wiremii i rozwojem oporności. Alkohol jest też czynnikiem ryzyka martwicy kości obserwowanej u pacjentów z zaawansowanym zakażeniem HIV i długotrwałą terapią skojarzoną.[1]
Mechanizm
Nie opisano klinicznie istotnej interakcji farmakokinetycznej między rytonawirem a etanolem, ponieważ etanol nie jest istotnym substratem izoenzymów CYP3A i CYP2D6, które rytonawir silnie hamuje.[1] Ryzyko wynika głównie z addycji działań niepożądanych na wątrobę, trzustkę i gospodarkę lipidową, bo zarówno rytonawir, jak i alkohol mogą uszkadzać wątrobę, nasilać hipertriglicerydemię i sprzyjać zapaleniu trzustki. ChPL wszystkich trzech produktów z rytonawirem w tabletkach wymienia spożywanie alkoholu wyłącznie jako jeden z czynników ryzyka martwicy kości u pacjentów leczonych przeciwretrowirusowo, bez zalecenia unikania alkoholu.[1] Rytonawiru nie należy stosować u pacjentów z niewyrównaną chorobą wątroby, co ma znaczenie u osób z alkoholową marskością wątroby.[1] Charakterystyki produktów nie różnią się w ocenie alkoholu.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- aktywność aminotransferaz (ALT, AST) i bilirubina u osób pijących regularnie
- stężenie triglicerydów i cholesterolu
- objawy zapalenia trzustki (ból w nadbrzuszu, wymioty), w razie podejrzenia amylaza lub lipaza
- przestrzeganie schematu leczenia przeciwretrowirusowego i wiremia HIV
Kiedy ocena się zmienia
| Regularne picie lub picie dużych ilości alkoholuilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Regularne lub duże spożycie alkoholu zwiększa addycyjne ryzyko hepatotoksyczności, zapalenia trzustki i hipertriglicerydemii oraz pogarsza adherencję do terapii przeciwretrowirusowej, co uzasadnia ograniczenie alkoholu i monitorowanie czynności wątroby oraz lipidogramu. |
| Przewlekłe nadużywanie alkoholu z niewyrównaną chorobą wątrobyczas leczenia · pacjent | interakcja nie dotyczy | Rytonawiru nie należy stosować u pacjentów z niewyrównaną chorobą wątroby, także o etiologii alkoholowej. |
| Roztwór doustnypostać · alkohol | inne zalecenie | Doustny roztwór rytonawiru zawiera etanol jako substancję pomocniczą, dlatego u osób z chorobą alkoholową, w okresie abstynencji oraz przy leczeniu disulfiramem lub metronidazolem należy rozważyć postać tabletkowaną. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Norvir 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/norvir-100223530/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Norvir. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/norvir-100223530/
Inne interakcje tych leków 374
Połączenie przeciwwskazaneDiazepam+ RytonawirNie stosuj diazepamu razem z rytonawirem.Nie przyjmuj diazepamu razem z rytonawirem i jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem o zamianie leku, ale nie odstawiaj sam nagle diazepamu, jeśli bierzesz go od dawna.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj diazepamu razem z rytonawirem i jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem o zamianie leku, ale nie odstawiaj sam nagle diazepamu, jeśli bierzesz go od dawna.
Rytonawir, stosowany w leczeniu HIV i w niektórych lekach na COVID-19, mocno spowalnia usuwanie diazepamu z organizmu. Diazepam gromadzi się wtedy we krwi i może wywołać bardzo silną senność oraz spłycenie i spowolnienie oddechu. Tych leków nie stosuje się razem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo silna senność lub trudność z obudzeniem się
- wolny, płytki albo nierówny oddech
- splątanie, bełkotliwa mowa
- chwiejny chód, zawroty głowy, upadki
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj diazepamu razem z rytonawirem.[1][2][3] Jeśli pacjent wymaga benzodiazepiny w trakcie leczenia rytonawirem, wybierz lek eliminowany przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, np. lorazepam lub oksazepam, i oceń skuteczność, bo rytonawir może przyspieszać sprzęganie z kwasem glukuronowym.[1] U pacjenta przewlekle przyjmującego diazepam nie odstawiaj go nagle – zmianę leku zaplanuj z lekarzem, aby uniknąć objawów odstawiennych. Po zakończeniu leczenia rytonawirem pamiętaj, że hamowanie metabolizmu ustępuje stopniowo, a diazepam ma długi okres półtrwania.
Skutek kliniczny
Połączenie grozi bardzo silnym uspokojeniem i depresją oddechową.[4] Rytonawir zwiększa ekspozycję na lek podawany w skojarzeniu i ryzyko ciężkich działań niepożądanych, dlatego połączenie jest przeciwwskazane.[1][2][3] Nadmierna sedacja może narastać przez kilka dni ze względu na kumulację diazepamu i jego czynnego metabolitu.
Mechanizm
Rytonawir silnie hamuje CYP3A, a diazepam jest utleniany przy udziale CYP3A i CYP2C19, więc jego metabolizm zwalnia i stężenie we krwi rośnie.[1][4] Rytonawir może jednocześnie indukować CYP2C19, ale nie znosi to klinicznie istotnego wzrostu ekspozycji na diazepam.[1] Ponieważ diazepam i jego czynny metabolit desmetylodiazepam mają długi okres półtrwania, zahamowanie ich eliminacji prowadzi do kumulacji i przedłużonego działania.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- stopień sedacji i senności
- częstość i głębokość oddechów
- zaburzenia koordynacji ruchowej i ryzyko upadków
- objawy odstawienne przy zmianie benzodiazepiny
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Podeszły wiekwiek · pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych wrażliwość na diazepam jest większa, więc nasilenie sedacji i depresji oddechowej przy zahamowaniu jego metabolizmu jest szczególnie groźne. |
| Długotrwałe stosowanie diazepamuczas leczenia · diazepam | inne zalecenie | U pacjenta przewlekle przyjmującego diazepam nie przerywa się go nagle przed włączeniem rytonawiru – zamianę na lorazepam lub oksazepam planuje lekarz, aby uniknąć zespołu odstawiennego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Norvir 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/norvir-100223530/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ritonavir Accord 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ritonavir-accord-100374750/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ritonavir Aurovitas 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ritonavir-aurovitas-100430200/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Relanium 2 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/relanium-100057770/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Norvir. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 17.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/norvir-100223530/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Relanium. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 17.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/relanium-100057770/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 17.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneDziurawiec+ RytonawirNie łącz rytonawiru z żadnym preparatem zawierającym dziurawiec zwyczajny – połączenie jest przeciwwskazane.Nie przyjmuj żadnych preparatów z dziurawcem, a jeśli już je bierzesz, odstaw je i od razu powiedz o tym lekarzowi, który prowadzi twoje leczenie HIV.opóźniony (dni)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj żadnych preparatów z dziurawcem, a jeśli już je bierzesz, odstaw je i od razu powiedz o tym lekarzowi, który prowadzi twoje leczenie HIV.
Dziurawiec osłabia działanie rytonawiru i leków, które rytonawir wzmacnia. Leczenie może przestać działać, a wirus może stać się odporny na leki. Tych preparatów nie wolno łączyć. Dziurawiec bywa ukryty w herbatkach, kroplach na trawienie i suplementach na nastrój.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- pogorszenie wyników badań wiremii
- nasilenie działań niepożądanych rytonawiru w kolejnych tygodniach po odstawieniu dziurawca, np. nudności, biegunka, mrowienie wokół ust, zaburzenia smaku
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PK – transport
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Nie łącz rytonawiru z żadnym preparatem zawierającym dziurawiec zwyczajny – połączenie jest przeciwwskazane[1][2][3]. Dziurawca nie stosuje się u osób przyjmujących leki przeciwwirusowe w zakażeniu HIV[4]. Jeśli pacjent już przyjmuje dziurawiec, należy go odstawić i gdy to możliwe oznaczyć wiremię[1][2]. Po odstawieniu dziurawca stężenie rytonawiru może wzrosnąć, więc może być konieczne ponowne dobranie dawki rytonawiru, a indukcja enzymów utrzymuje się co najmniej dwa tygodnie[1].
Skutek kliniczny
Zmniejszenie stężenia rytonawiru oraz wzmacnianego przez niego inhibitora proteazy, co grozi utratą kontroli wiremii HIV i rozwojem oporności wirusa na leczenie. Po odstawieniu dziurawca stężenie rytonawiru może wzrosnąć[1].
Mechanizm
Dziurawiec zwyczajny indukuje enzymy metabolizujące rytonawir, przez co stężenie rytonawiru w surowicy się zmniejsza[1][2]. Systematyczne przyjmowanie dziurawca aktywuje cytochrom P450 i osłabia działanie leków przeciwwirusowych, np. indynawiru[5]. Dziurawiec indukuje też glikoproteinę P, co dodatkowo zmniejsza ekspozycję na rytonawir i na inhibitor proteazy, którego działanie rytonawir wzmacnia.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- wiremia HIV (miano RNA HIV) po wykryciu jednoczesnego stosowania i po odstawieniu dziurawca
- działania niepożądane rytonawiru i wzmacnianego inhibitora proteazy w ciągu kilku tygodni po odstawieniu dziurawca
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Dziurawiec przyjmowany przed włączeniem rytonawiru lub razem z nimkolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Odstaw dziurawiec i gdy to możliwe oznacz wiremię. Po odstawieniu stężenie rytonawiru może wzrosnąć, więc może być konieczne ponowne dobranie dawki rytonawiru. |
| odstep ≥ 2 tygodnie od odstawienia dziurawcadziurawiec | inne zalecenie | Indukcja enzymów utrzymuje się co najmniej dwa tygodnie po odstawieniu dziurawca, więc przez ten czas stężenie rytonawiru i wzmacnianego leku może być nadal obniżone, a potem stopniowo rosnąć. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Norvir 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/norvir-100223530/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ritonavir Accord 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ritonavir-accord-100374750/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ritonavir Aurovitas 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ritonavir-aurovitas-100430200/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Intractum Hyperici Phytopharm 4,65 g/5 ml, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/intractum-hyperici-phytopharm-100031859/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Digestonic -, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digestonic-100018913/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Norvir. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/norvir-100223530/
Połączenie przeciwwskazaneEstazolam+ RytonawirNie łącz estazolamu z rytonawirem – połączenie jest przeciwwskazane.Nie przyjmuj estazolamu, jeśli stosujesz rytonawir lub lek, który go zawiera – porozmawiaj z lekarzem o innym leku nasennym.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj estazolamu, jeśli stosujesz rytonawir lub lek, który go zawiera – porozmawiaj z lekarzem o innym leku nasennym.
Rytonawir sprawia, że estazolam dłużej pozostaje w organizmie i działa znacznie silniej. Może to wywołać bardzo silną senność, trudność z obudzeniem się oraz niebezpieczne spowolnienie oddechu. Tych leków nie wolno przyjmować razem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo silna senność lub trudność z obudzeniem
- wolny lub płytki oddech
- splątanie
- zawroty głowy i chwiejny chód
- senność utrzymująca się w ciągu dnia
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz estazolamu z rytonawirem – połączenie jest przeciwwskazane.[1][2][3] Zakaz dotyczy również rytonawiru stosowanego w małej dawce jako środek nasilający właściwości farmakokinetyczne innych leków przeciwwirusowych.[2] Jeśli pacjent przyjmujący rytonawir wymaga leku nasennego, rozważ benzodiazepinę metabolizowaną głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, np. lorazepam lub oksazepam, w najmniejszej skutecznej dawce i oceniaj jej skuteczność, bo rytonawir może przyspieszać sprzęganie z kwasem glukuronowym.[1]
Skutek kliniczny
Zwiększone stężenie estazolamu grozi nadmierną i przedłużoną sedacją oraz depresją oddechową.[1] Ryzyko jest największe u osób starszych, z chorobami płuc, bezdechem sennym albo przyjmujących inne leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy lub alkohol.
Mechanizm
Rytonawir silnie hamuje izoenzym CYP3A, przez który estazolam jest metabolizowany, co zwiększa stężenie estazolamu w osoczu i nasila oraz wydłuża jego działanie.[1] Leki hamujące układ cytochromu P450 nasilają działanie pochodnych benzodiazepiny.[4]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- stopień sedacji i stan świadomości
- częstość i głębokość oddechów
- zaburzenia równowagi i ryzyko upadków
- skuteczność leku nasennego zastępczego
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| dawka ≤ 100 mgrytonawir | inne zalecenie | Mała dawka rytonawiru stosowana jako środek nasilający właściwości farmakokinetyczne nie znosi przeciwwskazania, bo silnie hamuje CYP3A również w tej dawce. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Norvir 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/norvir-100223530/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ritonavir Accord 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ritonavir-accord-100374750/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ritonavir Aurovitas 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ritonavir-aurovitas-100430200/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Estazolam Polfarmex 2 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/estazolam-polfarmex-100129297/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Norvir. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/norvir-100223530/
Połączenie przeciwwskazaneInhibitory proteazy (np. darunawir, atazanawir, rytonawir)+ Alfa-adrenolityki urologiczne (np. tamsulosyna, sylodosyna, alfuzosyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora proteazy i alfa-adrenolityku urologicznego należy unikać tego połączenia albo, gdy jest konieczne, wybrać lek o najmniejszym ryzyku i ściśle kontrolować ciśnienie tętnicze.Jeśli bierzesz lek na HIV z grupy inhibitorów proteazy i lek na prostatę z grupy alfa-blokerów, nie zaczynaj ani nie łącz ich bez rozmowy z lekarzem, a gdy już je bierzesz razem, wstawaj powoli i zgłoś lekarzowi zawroty głowy lub omdlenie.szybki (godziny)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli bierzesz lek na HIV z grupy inhibitorów proteazy i lek na prostatę z grupy alfa-blokerów, nie zaczynaj ani nie łącz ich bez rozmowy z lekarzem, a gdy już je bierzesz razem, wstawaj powoli i zgłoś lekarzowi zawroty głowy lub omdlenie.
Niektóre leki na HIV, takie jak darunawir, atazanawir czy rytonawir, spowalniają usuwanie z organizmu leków na prostatę, takich jak alfuzosyna, sylodosyna czy tamsulosyna. Lek na prostatę gromadzi się wtedy we krwi i działa silniej niż powinien. Może to mocno obniżyć ciśnienie, zwłaszcza przy wstawaniu, i grozić zawrotami głowy, omdleniem lub upadkiem. Terazosyna jest wyjątkiem, bo organizm usuwa ją inną drogą.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy lub pociemnienie przed oczami przy wstawaniu
- omdlenie lub upadek
- kołatanie serca lub szybkie bicie serca
- silne osłabienie i senność
- bolesny wzwód trwający kilka godzin
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PK – transport
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora proteazy i alfa-adrenolityku urologicznego należy unikać tego połączenia albo, gdy jest konieczne, wybrać lek o najmniejszym ryzyku i ściśle kontrolować ciśnienie tętnicze. Alfuzosyna jest przeciwwskazana z silnymi inhibitorami CYP3A4, w tym z rytonawirem i inhibitorami proteazy wzmacnianymi rytonawirem. Nie należy jej z nimi łączyć. Sylodosyny nie zaleca się łączyć z silnymi inhibitorami CYP3A4. Tamsulosynę można rozważyć tylko ostrożnie, w najniższej dawce, z oceną ciśnienia w pozycji stojącej po rozpoczęciu leczenia. Jeśli pacjent wymaga alfa-adrenolityku, rozsądną opcją jest terazosyna z miareczkowaniem dawki od najniższej. Można też zamiast niego zastosować inhibitor 5-alfa-reduktazy. Gdy zmiana leczenia przeciwwirusowego jest możliwa, warto rozważyć schemat bez inhibitora proteazy i bez wzmacniacza farmakokinetycznego.
Skutek kliniczny
Większe stężenie alfa-adrenolityku nasila jego działanie rozszerzające naczynia. Może to dać hipotonię ortostatyczną, zawroty głowy, omdlenia i upadki, a także tachykardię odruchową. Alfuzosyna wydłuża odstęp QT zależnie od stężenia. To ryzyko sumuje się z działaniem sakwinawiru i rytonawiru, które same wydłużają QT. Najsilniejszy wzrost stężeń dotyczy alfuzosyny i sylodosyny. Przy tamsulosynie wzrost jest mniejszy, ale nadal może mieć znaczenie kliniczne.
Mechanizm
Inhibitory proteazy, zwłaszcza wzmacniane rytonawirem, są silnymi inhibitorami CYP3A4. Dotyczy to też leków, które podaje się zawsze z rytonawirem, jak darunawir, typranawir czy sakwinawir. Alfuzosyna, sylodosyna i tamsulosyna są w dużej mierze metabolizowane przez CYP3A4. Gdy ten szlak zostaje zahamowany, ich stężenie we krwi wyraźnie rośnie i utrzymuje się dłużej. W przypadku sylodosyny dochodzi jeszcze hamowanie glikoproteiny P. Mechanizm jest wspólny dla całej grupy inhibitorów proteazy. W grupie alfa-adrenolityków dotyczy alfuzosyny, sylodosyny i tamsulosyny, ale nie terazosyny.
Monitorować
- ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej, szczególnie w pierwszych dniach połączenia
- objawy hipotonii ortostatycznej: zawroty głowy, omdlenia, upadki
- częstość akcji serca
- EKG z oceną odstępu QT przy połączeniu z sakwinawirem lub u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka wydłużenia QT
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych hipotonia ortostatyczna częściej prowadzi do upadków i złamań. Nasilenie działania alfa-adrenolityku jest u nich szczególnie niebezpieczne, więc należy unikać połączenia lub stosować najniższe dawki z kontrolą ciśnienia w pozycji stojącej. |
| Inhibitor proteazy dołączony do stałego leczenia alfa-adrenolitykiemkolejność włączenia · inhibitory proteazy | inne zalecenie | Gdy inhibitor proteazy, zwłaszcza wzmacniany rytonawirem, dołącza się do wcześniej dobrze tolerowanego alfa-adrenolityku, stężenie alfa-adrenolityku rośnie w ciągu kilku dni. Należy wtedy odstawić alfuzosynę lub sylodosynę i zamienić je na lek bez tej interakcji. Przy tamsulosynie trzeba rozważyć zmniejszenie dawki i kontrolować ciśnienie w pierwszych dniach. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Darunavir Accord 75 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/darunavir-accord-100407537/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Reyataz 100 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/reyataz-100125810/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Atazanavir Krka 200 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/atazanavir-krka-100402296/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Atazanavir Accord 150 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/atazanavir-accord-100399016/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prezista 400 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prezista-100201988/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Darunavir Krka 400 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/darunavir-krka-100401954/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Omnic Ocas 0,4 0,4 mg, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/omnic-ocas-0-4-100136340/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tanyz 0,4 mg, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tanyz-100158198/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tamsudil 0,4 mg, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tamsudil-100158488/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Silodosin Recordati 4 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/silodosin-recordati-100416861/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Silodyx 4 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/silodyx-100316390/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Urorec 4 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/urorec-100074739/
Połączenie przeciwwskazaneInhibitory proteazy (np. darunawir, atazanawir, rytonawir)+ Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (np. syldenafil, tadalafil, wardenafil) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora proteazy i inhibitora fosfodiesterazy typu 5 należy podawać inhibitor PDE5 w najmniejszej dawce i z wydłużonym odstępem między dawkami albo całkowicie zrezygnować z połączenia, gdy charakterystyka produktu je przeciwwskazuje.Jeśli przyjmujesz lek na HIV z grupy inhibitorów proteazy, nie bierz żadnego leku na erekcję ani na nadciśnienie płucne z tej grupy bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, bo może być potrzebna znacznie mniejsza dawka albo inny lek.szybki (godziny)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek na HIV z grupy inhibitorów proteazy, nie bierz żadnego leku na erekcję ani na nadciśnienie płucne z tej grupy bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, bo może być potrzebna znacznie mniejsza dawka albo inny lek.
Niektóre leki na HIV, takie jak darunawir, atazanawir czy rytonawir, spowalniają usuwanie z organizmu leków na zaburzenia erekcji, takich jak syldenafil, tadalafil, wardenafil czy awanafil. Lek na erekcję działa wtedy dużo silniej i dłużej, niż powinien. Może to wywołać silny spadek ciśnienia, omdlenie, zaburzenia widzenia albo długi, bolesny wzwód. Część tych połączeń jest całkowicie zakazana, a przy innych potrzebna jest wyraźnie mniejsza dawka.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silne zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
- omdlenie
- nagłe pogorszenie lub utrata widzenia
- wzwód trwający kilka godzin lub bolesny
- kołatanie serca lub ból w klatce piersiowej
- silny ból głowy
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora proteazy i inhibitora fosfodiesterazy typu 5 należy podawać inhibitor PDE5 w najmniejszej dawce i z wydłużonym odstępem między dawkami albo całkowicie zrezygnować z połączenia, gdy charakterystyka produktu je przeciwwskazuje. Awanafil jest przeciwwskazany z silnymi inhibitorami CYP3A4, w tym z rytonawirem i inhibitorami proteazy wzmacnianymi rytonawirem, dlatego tego połączenia nie należy stosować. Wardenafil jest przeciwwskazany z rytonawirem, a z pozostałymi inhibitorami proteazy należy go unikać, przy sakwinawirze także z powodu ryzyka wydłużenia odstępu QT. Syldenafil i tadalafil w leczeniu zaburzeń erekcji można stosować tylko w zredukowanej dawce i rzadziej niż zwykle, zgodnie z zaleceniami charakterystyki produktu. Przewlekłe stosowanie syldenafilu w tętniczym nadciśnieniu płucnym u pacjenta przyjmującego inhibitor proteazy jest przeciwwskazane, a tadalafil w tym wskazaniu wymaga specjalnego schematu włączania i odstawiania[1]. Pacjenta należy poinformować o objawach przedawkowania inhibitora PDE5 i bezwzględnym zakazie łączenia z azotanami.
Skutek kliniczny
Nasilenie i wydłużenie działania inhibitora PDE5 z ryzykiem ciężkiego niedociśnienia, zawrotów głowy, omdlenia, zaburzeń widzenia, bólu głowy, zaczerwienienia twarzy oraz przedłużonego, bolesnego wzwodu (priapizmu). Przy wardenafilu skojarzonym z sakwinawirem dochodzi ryzyko addycyjnego wydłużenia odstępu QT. Skutek dotyczy wszystkich par obu grup, a różnice w kwalifikacji wynikają z wrażliwości poszczególnych inhibitorów PDE5 i ze wskazania, w którym są stosowane.
Mechanizm
Inhibitory proteazy HIV, zwłaszcza wzmacniane rytonawirem, silnie hamują izoenzym CYP3A4 w wątrobie i ścianie jelita. Wszystkie inhibitory fosfodiesterazy typu 5 są metabolizowane głównie przez CYP3A4, dlatego ich stężenie we krwi wyraźnie rośnie, a okres półtrwania się wydłuża. Mechanizm jest wspólny dla całej klasy. Typranawir sam indukuje część enzymów, ale stosowany jest zawsze z rytonawirem, więc wypadkowym efektem jest hamowanie metabolizmu inhibitora PDE5. Fosamprenawir działa przez swój aktywny metabolit amprenawir i również jest wzmacniany rytonawirem.
Monitorować
- ciśnienie tętnicze, zwłaszcza po pierwszej dawce inhibitora PDE5
- objawy niedociśnienia ortostatycznego i omdlenia
- zaburzenia widzenia
- przedłużony lub bolesny wzwód
- EKG i odstęp QT przy skojarzeniu sakwinawiru z wardenafilem
- tolerancja wysiłku i objawy niewydolności prawej komory u pacjentów z nadciśnieniem płucnym
Kiedy ocena się zmienia
| Regularne dawkowanie w tętniczym nadciśnieniu płucnymdawka · inhibitory fosfodiesterazy typu 5 | ryzyko rośnie | Przewlekłe podawanie syldenafilu w nadciśnieniu płucnym z inhibitorem proteazy jest przeciwwskazane, ponieważ utrzymująca się wysoka ekspozycja grozi ciężkim niedociśnieniem. Tadalafil w tym wskazaniu można stosować wyłącznie według specjalnego schematu z charakterystyki produktu, pod kontrolą lekarza prowadzącego. |
| Włączanie inhibitora proteazy u pacjenta już leczonego inhibitorem PDE5kolejność włączenia · inhibitory fosfodiesterazy typu 5 | inne zalecenie | Gdy inhibitor proteazy jest włączany u pacjenta przyjmującego regularnie inhibitor PDE5, należy przerwać podawanie inhibitora PDE5 przed rozpoczęciem terapii przeciwretrowirusowej i po ustabilizowaniu jej ponownie włączyć go od najmniejszej dawki. Gdy kolejność jest odwrotna, inhibitor PDE5 rozpoczyna się od najmniejszej dawki. |
Źródła
- Chinello P, Cicalini S, Pichini S, Pacifici R, Tempestilli M, Petrosillo N. Sildenafil plasma concentrations in two HIV patients with pulmonary hypertension treated with ritonavir-boosted protease inhibitors. Curr HIV Res. 2012;10(2):162-4. doi: 10.2174/157016212799937263. PMID: 22329523.
Połączenie przeciwwskazaneInne leki nasercowe (np. iwabradyna, ranolazyna, mawakamten)+ Inhibitory proteazy (np. darunawir, atazanawir, rytonawir) klasaJednoczesnego stosowania inhibitora proteazy HIV i leku nasercowego zależnego od CYP3A4 należy unikać, ponieważ połączenie jest przeciwwskazane w ChPL albo wymaga zmiany leczenia.Jeśli bierzesz lek na serce i lek na HIV z grupy inhibitorów proteazy albo rytonawir w leczeniu COVID-19, nie łącz ich bez zgody lekarza i powiedz każdemu lekarzowi oraz farmaceucie o obu lekach.opóźniony (dni)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli bierzesz lek na serce i lek na HIV z grupy inhibitorów proteazy albo rytonawir w leczeniu COVID-19, nie łącz ich bez zgody lekarza i powiedz każdemu lekarzowi oraz farmaceucie o obu lekach.
Niektóre leki na HIV, takie jak rytonawir, darunawir czy atazanawir, mocno spowalniają usuwanie z organizmu części leków na serce. Dotyczy to zwłaszcza ranolazyny, iwabradyny i mawakamtenu, których może wtedy we krwi zrobić się za dużo. Może to spowodować groźne zwolnienie lub zaburzenia rytmu serca, omdlenia albo osłabienie pracy serca. Trimetazydyna, meldonium, koenzym Q10 i preparaty z głogu nie stwarzają tego problemu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo wolne bicie serca
- kołatanie serca lub nierówny rytm
- zawroty głowy lub omdlenie
- błyski lub jasne plamy w polu widzenia
- duszność, obrzęki nóg lub nagłe osłabienie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Jednoczesnego stosowania inhibitora proteazy HIV i leku nasercowego zależnego od CYP3A4 należy unikać, ponieważ połączenie jest przeciwwskazane w ChPL albo wymaga zmiany leczenia. Ranolazyna i iwabradyna są przeciwwskazane z silnymi inhibitorami CYP3A4, w tym z rytonawirem i innymi inhibitorami proteazy HIV, i należy je odstawić lub zastąpić innym lekiem. Mawakamtenu nie należy włączać u pacjenta leczonego wzmacnianym inhibitorem proteazy bez konsultacji kardiologicznej, a u osób słabo metabolizujących przez CYP2C19 połączenie jest przeciwwskazane. Dotyczy to także krótkiej kuracji nirmatrelwirem z rytonawirem w COVID-19, a po jej zakończeniu z ponownym włączeniem ranolazyny lub iwabradyny trzeba odczekać kilka dni[1]. Jeżeli lek nasercowy jest niezbędny, rozważ z lekarzem prowadzącym leczenie HIV zmianę schematu na niewzmacniany inhibitor integrazy.
Skutek kliniczny
Przy ranolazynie wzrost stężenia grozi wydłużeniem odstępu QT, częstoskurczem typu torsade de pointes, zawrotami głowy, nudnościami i omdleniami. Przy iwabradynie grozi ciężką bradykardią, blokiem przedsionkowo-komorowym, zaburzeniami widzenia typu fosfenów i arytmią komorową wtórną do bradykardii. Przy mawakamtenie grozi nadmiernym spadkiem frakcji wyrzutowej lewej komory i niewydolnością serca. Interakcja dotyczy wszystkich inhibitorów proteazy z listy, ale nie wszystkich leków nasercowych – leki nie zależne od CYP3A4 są wyjątkami.
Mechanizm
Inhibitory proteazy HIV, zwłaszcza wzmacniane rytonawirem lub kobicystatem, silnie hamują CYP3A4, a część z nich także glikoproteinę P[2]. Ranolazyna, iwabradyna i mawakamten są metabolizowane w dużej mierze przez CYP3A4, a ranolazyna jest dodatkowo substratem glikoproteiny P, dlatego ich stężenie we krwi wielokrotnie rośnie. Sakwinawir i atazanawir dodatkowo wydłużają odstęp PR lub QT, co sumuje się z wydłużeniem QT po ranolazynie i z bradykardią po iwabradynie. Hamowanie CYP3A4 przez rytonawir utrzymuje się jeszcze kilka dni po jego odstawieniu.
Monitorować
- częstość rytmu serca
- EKG z oceną odstępów QTc i PR
- ciśnienie tętnicze
- objawy niewydolności serca i frakcja wyrzutowa lewej komory przy mawakamtenie
- zawroty głowy, omdlenia i zaburzenia widzenia
Źródła
- Casey B, Vernick RC, Bahekar A, Patel D, Ncogo Alene I. Ranolazine Toxicity Secondary to Paxlovid. Cureus. 2023;15(4):e37153. doi: 10.7759/cureus.37153. PMID: 37153311.
- Maideen NMP, Kandasamy K, Balasubramanian R. Pharmacokinetic Interactions of Paxlovid Involving CYP3A Enzymes and P-gp Transporter: An Overview of Clinical Data. Curr Drug Metab. 2024;25(9):639-652. doi: 10.2174/0113892002320326250123082112. PMID: 39917926.
Połączenie przeciwwskazaneItrakonazol+ AliskirenNie łącz aliskirenu z itrakonazolem.Nie przyjmuj tych leków razem i zanim zaczniesz kurację przeciwgrzybiczą, powiedz lekarzowi, że bierzesz aliskiren, żeby dobrał inny lek.szybki (godziny)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj tych leków razem i zanim zaczniesz kurację przeciwgrzybiczą, powiedz lekarzowi, że bierzesz aliskiren, żeby dobrał inny lek.
Lek przeciwgrzybiczy itrakonazol bardzo mocno zwiększa ilość aliskirenu – leku na nadciśnienie – we krwi. Może to spowodować zbyt duży spadek ciśnienia, zaburzenia pracy nerek i zbyt wysoki poziom potasu. Tych leków nie wolno przyjmować razem ani przez 2 tygodnie po zakończeniu kuracji itrakonazolem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy lub omdlenie, zwłaszcza przy wstawaniu
- silne osłabienie
- wyraźnie mniej oddawanego moczu
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- drętwienie lub osłabienie mięśni
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – transport
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Nie łącz aliskirenu z itrakonazolem[1][2]. Gdy leczenie przeciwgrzybicze jest konieczne, wybierz lek przeciwgrzybiczy bez silnego hamowania glikoproteiny P albo na czas kuracji zastąp aliskiren innym lekiem hipotensyjnym w porozumieniu z lekarzem prowadzącym. Aliskiren można wznowić najwcześniej po 2 tygodniach od ostatniej dawki itrakonazolu[3], a u pacjentów z marskością wątroby lub przyjmujących inne inhibitory CYP3A4 eliminacja itrakonazolu może trwać dłużej[3].
Skutek kliniczny
Wielokrotny wzrost ekspozycji na aliskiren, znacznie przekraczający efekt podwojenia maksymalnej dawki, grozi nasileniem jego działania i działań niepożądanych, w tym niedociśnieniem, hiperkaliemią i pogorszeniem czynności nerek. Inhibitory glikoproteiny P mogą dodatkowo zwiększać stężenie aliskirenu w tkankach bardziej niż w osoczu[1].
Mechanizm
Itrakonazol jest bardzo silnym inhibitorem glikoproteiny P, która odpowiada za ograniczanie wchłaniania aliskirenu w jelicie i jego wydalanie z żółcią[1]. Itrakonazol w dawce 100 mg zwiększa AUC aliskirenu 6,5-krotnie, a Cmax 5,8-krotnie (aliskiren 150 mg, zdrowi ochotnicy)[1]. Itrakonazol hamuje też CYP3A4 i glikoproteinę P w sposób przedłużony – jego stężenie spada do prawie nieoznaczalnego dopiero po 7–14 dniach od odstawienia[3].
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- ciśnienie tętnicze (przy przypadkowym jednoczesnym przyjęciu)
- stężenie potasu w surowicy
- kreatynina i eGFR
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≤ 14 dni od ostatniej dawki itrakonazoluitrakonazol | inne zalecenie | Po odstawieniu itrakonazolu jego stężenie spada do prawie nieoznaczalnego dopiero po 7–14 dniach, dlatego aliskirenu nie włącza się wcześniej niż po 2 tygodniach. U pacjentów z marskością wątroby lub przyjmujących inne inhibitory CYP3A4 okres ten może być dłuższy. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rasilez 150 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rasilez-100147757/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ipozumax 100 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ipozumax-100323250/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Trioxal 100 mg, kapsułki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trioxal-100122527/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rasilez. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rasilez-100147757/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Trioxal. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/trioxal-100122527/
Połączenie przeciwwskazaneKlozapina+ RytonawirKlozapiny nie łączy się z rytonawirem, także w małej dawce stosowanej do wzmacniania innych leków przeciwretrowirusowych.Nie przyjmuj tych leków razem i nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem.szybki (godziny)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj tych leków razem i nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem.
Te dwa leki nie powinny być przyjmowane razem. Lek na HIV może zmieniać ilość leku przeciwpsychotycznego we krwi i nasilać jego groźne działania niepożądane. Należy do nich silny spadek odporności, nadmierna senność, zawroty głowy i drgawki. Lekarz może dobrać inny lek na HIV, który jest bezpieczny razem z twoim leczeniem psychiatrycznym.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
- silna senność lub splątanie
- zawroty głowy i omdlenia przy wstawaniu
- drgawki
- kołatanie serca
- nasilony ślinotok
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Klozapiny nie łączy się z rytonawirem, także w małej dawce stosowanej do wzmacniania innych leków przeciwretrowirusowych.[1] U pacjenta leczonego klozapiną należy dobrać schemat przeciwretrowirusowy bez rytonawiru i innych silnych inhibitorów CYP3A. Decyzję o zmianie leczenia podejmuje lekarz prowadzący terapię HIV wspólnie z psychiatrą. Jeśli połączenie zostało już zastosowane, konieczna jest pilna kontrola morfologii z rozmazem i ocena objawów toksyczności klozapiny.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia klozapiny zwiększa ryzyko ciężkich zaburzeń hematologicznych oraz innych ciężkich działań niepożądanych klozapiny.[1] W praktyce chodzi o agranulocytozę, nadmierną sedację, niedociśnienie, napady drgawkowe i zaburzenia rytmu serca.
Mechanizm
Rytonawir jest silnym inhibitorem CYP3A i CYP2D6, dlatego hamuje metabolizm klozapiny i zwiększa jej stężenie w osoczu.[1] Jednocześnie rytonawir indukuje CYP1A2, czyli główny szlak przemian klozapiny, co może z czasem obniżać jej stężenie.[1] Wypadkowy wpływ na stężenie klozapiny jest więc trudny do przewidzenia i może zmieniać się w trakcie leczenia. Opisywano przypadki interakcji klozapiny z inhibitorami proteazy.[2]
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
- Rytonawir – inhibitor CYP3A4[3], klozapina – substrat CYP3A4[4]
- Rytonawir – induktor CYP1A2[3], klozapina – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP1A2[5]
- Rytonawir – induktor CYP2C19[3], klozapina – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4]
- Klozapina: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP1A2[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], substrat CYP3A4[4]
- Rytonawir: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], silny inhibitor P-gp[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], induktor CYP2C9[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], wrażliwy substrat CYP3A4[3]
Monitorować
- morfologia z rozmazem i bezwzględna liczba neutrofili
- stężenie klozapiny w osoczu
- objawy toksyczności klozapiny – sedacja, ślinotok, niedociśnienie ortostatyczne, drgawki
- EKG z oceną odstępu QTc
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Norvir 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/norvir-100223530/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Norvir. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 17.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/norvir-100223530/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 17.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 17.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.