Interakcje / Analogi somatostatyny / Analogi somatostatyny i ultrasonograficzne środki kontrastowe
Jaki opis pokazać?
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Przy podaniu ultrasonograficznego środka kontrastowego pacjentowi leczonemu analogiem somatostatyny nie trzeba przerywać terapii, ale u osób z czynnikami ryzyka zaburzeń rytmu badanie należy prowadzić z monitorowaniem EKG i parametrów życiowych.
Przed badaniem USG z kontrastem powiedz lekarzowi, że przyjmujesz analog somatostatyny, i nie odstawiaj go na własną rękę.
Interakcja klasy Analogi somatostatyny + ultrasonograficzne środki kontrastowe
Opis dotyczy wszystkich leków z obu grup.
- Analogi somatostatyny
- lanreotyd, oktreotyd, pasyreotyd, somatostatyna, paltusotyna
- Ultrasonograficzne środki kontrastowe
- perflutren, sześciofluorek siarki
Interakcja o niejasnym znaczeniuAnalogi somatostatyny (np. lanreotyd, oktreotyd, pasyreotyd)+ Ultrasonograficzne środki kontrastowe (np. perflutren, sześciofluorek siarki) klasaPrzy podaniu ultrasonograficznego środka kontrastowego pacjentowi leczonemu analogiem somatostatyny nie trzeba przerywać terapii, ale u osób z czynnikami ryzyka zaburzeń rytmu badanie należy prowadzić z monitorowaniem EKG i parametrów życiowych.Przed badaniem USG z kontrastem powiedz lekarzowi, że przyjmujesz analog somatostatyny, i nie odstawiaj go na własną rękę.szybki (godziny)teoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Przed badaniem USG z kontrastem powiedz lekarzowi, że przyjmujesz analog somatostatyny, i nie odstawiaj go na własną rękę.
Leki z grupy analogów somatostatyny, na przykład oktreotyd, lanreotyd czy pasyreotyd, mogą zwalniać pracę serca i wpływać na jego rytm. Środki kontrastowe stosowane w badaniu USG, na przykład perflutren czy sześciofluorek siarki, bardzo rzadko wywołują reakcje ze strony serca i płuc. Zwykle te leki można bezpiecznie łączyć, ale u osób z chorobami serca ryzyko zaburzeń rytmu może być nieco większe.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
- zawroty głowy, uczucie słabości lub omdlenie
- wyraźnie wolne tętno
- duszność
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy podaniu ultrasonograficznego środka kontrastowego pacjentowi leczonemu analogiem somatostatyny nie trzeba przerywać terapii, ale u osób z czynnikami ryzyka zaburzeń rytmu badanie należy prowadzić z monitorowaniem EKG i parametrów życiowych. Przed badaniem warto ocenić tętno, ostatni zapis EKG z odstępem QTc oraz stężenie potasu i magnezu, zwłaszcza u pacjentów leczonych pasyreotydem. Zaburzenia elektrolitowe należy wyrównać przed badaniem. U pacjentów z bradykardią, wydłużonym QT lub ciężką chorobą serca środek kontrastowy podaje się w miejscu z dostępem do sprzętu resuscytacyjnego i obserwuje pacjenta co najmniej przez czas zalecany po podaniu kontrastu. Somatostatynę stosuje się zwykle w szpitalu w stanach ostrych, gdzie monitorowanie EKG jest standardem, więc nie wymaga to dodatkowych działań.
Skutek kliniczny
Teoretycznie wzrasta ryzyko bradykardii, wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu w czasie badania kontrastowego i krótko po nim. Ryzyko jest największe u osób leczonych pasyreotydem oraz u pacjentów z wyjściową bradykardią, wydłużonym QT, niewyrównaną niewydolnością serca, zaburzeniami elektrolitowymi lub przyjmujących inne leki wydłużające QT. U większości pacjentów bez takich czynników ryzyka nie należy się spodziewać istotnych klinicznie skutków.
Mechanizm
Analogi somatostatyny działają przez receptory somatostatynowe także w układzie bodźcoprzewodzącym serca. Mogą zwalniać rytm zatokowy i spowalniać przewodzenie, a pasyreotyd dodatkowo wyraźnie wydłuża odstęp QT. Ultrasonograficzne środki kontrastowe, czyli mikropęcherzyki gazu w otoczce lipidowej lub fosfolipidowej, mogą w rzadkich przypadkach wywoływać ostre reakcje ze strony serca i płuc, w tym zaburzenia rytmu, zmiany w zapisie EKG i spadek ciśnienia, zwłaszcza u osób z ciężką chorobą serca. Przy jednoczesnym stosowaniu działania te mogą się sumować. Mechanizm jest wspólny dla wszystkich leków obu grup, a jego nasilenie zależy od tego, jak silnie dany analog wpływa na rytm serca i odstęp QT.
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QTc i rytmu przed badaniem u pacjentów z czynnikami ryzyka
- tętno i ciśnienie tętnicze w czasie badania i po nim
- saturacja krwi tętniczej w czasie badania
- stężenie potasu i magnezu w surowicy przed badaniem u osób leczonych pasyreotydem lub z zaburzeniami elektrolitowymi
Alkohol przy tych lekach
Analogi somatostatyny a alkohol: brak opisu w bazie.
Ultrasonograficzne środki kontrastowe a alkohol: brak opisu w bazie.
Inne interakcje tych leków 83
Niekorzystna interakcjaAminochinoliny (np. hydroksychlorochina, chlorochina)+ Analogi somatostatyny (np. lanreotyd, oktreotyd, pasyreotyd) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu aminochinoliny i analogu somatostatyny wykonaj EKG z oceną QTc i częstości rytmu przed dołączeniem drugiego leku i powtarzaj je w trakcie leczenia.Jeśli przyjmujesz hydroksychlorochinę lub chlorochinę razem z lekiem z grupy analogów somatostatyny, powiedz o tym lekarzowi, aby mógł zlecić EKG, i nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę.nieznanyteoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz hydroksychlorochinę lub chlorochinę razem z lekiem z grupy analogów somatostatyny, powiedz o tym lekarzowi, aby mógł zlecić EKG, i nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę.
Hydroksychlorochina i chlorochina mogą zaburzać przewodzenie prądu w sercu. Leki takie jak oktreotyd, lanreotyd czy pasyreotyd mogą zwalniać pracę serca. Razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Mogą też powodować wahania cukru we krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- bardzo wolne tętno
- zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
- omdlenie
- objawy niskiego lub wysokiego cukru, takie jak drżenie, poty, silne pragnienie czy częste oddawanie moczu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu aminochinoliny i analogu somatostatyny wykonaj EKG z oceną QTc i częstości rytmu przed dołączeniem drugiego leku i powtarzaj je w trakcie leczenia. Przed rozpoczęciem terapii wyrównaj stężenie potasu i magnezu. Ogranicz inne leki wydłużające QT lub zwalniające rytm serca, takie jak beta-adrenolityki, werapamil, diltiazem, amiodaron, makrolidy i fluorochinolony. Największej ostrożności wymaga pasyreotyd. U chorych z wyjściowo wydłużonym QT, bradykardią, niewydolnością serca lub zaburzeniami przewodzenia rozważ inny lek zamiast pasyreotydu albo zamiast chlorochiny lub hydroksychlorochiny. Oktreotyd, lanreotyd, paltusotyna i somatostatyna działają głównie przez bradykardię. Przy nich wystarcza zwykle kontrola EKG i tętna. Pacjentom z cukrzycą zaleć częstszy pomiar glikemii po włączeniu lub odstawieniu któregokolwiek leku.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia QT i bradykardii. W skrajnych przypadkach może dojść do częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, omdleń lub nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii i hipomagnezemii, przy chorobach serca i niewydolności nerek, a także przy innych lekach wydłużających QT lub zwalniających rytm serca. Możliwe są też trudne do przewidzenia wahania glikemii, zwłaszcza u chorych na cukrzycę.
Mechanizm
Aminochinoliny wydłużają odstęp QT, bo blokują kanały potasowe hERG odpowiedzialne za repolaryzację komór. Mogą też uszkadzać mięsień sercowy i układ przewodzący przy długim stosowaniu. Analogi somatostatyny pobudzają receptory somatostatynowe w węźle zatokowym i zwalniają rytm serca. Niektóre z nich, zwłaszcza pasyreotyd, same wydłużają QT. Bradykardia ułatwia powstanie torsade de pointes, gdy repolaryzacja jest już wydłużona. Efekty obu grup sumują się. Jest to interakcja farmakodynamiczna wspólna dla całej klasy. Nie wymaga zmian stężeń leków. Najsilniej wyraża się przy pasyreotydzie i chlorochinie. Dodatkowo obie grupy zaburzają gospodarkę glukozową. Aminochinoliny mogą obniżać glikemię. Analogi somatostatyny, szczególnie pasyreotyd, częściej ją podnoszą, a oktreotyd i lanreotyd mogą działać w obu kierunkach.
Monitorować
- EKG z oceną QTc przed włączeniem drugiego leku i okresowo w trakcie leczenia
- częstość akcji serca
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- glikemia, zwłaszcza u chorych na cukrzycę
- czynność nerek przy długim stosowaniu aminochinoliny
Kiedy ocena się zmienia
| Dawki wysokie, np. stosowane w leczeniu malariidawka · aminochinoliny | ryzyko rośnie | Wydłużenie QT przez aminochinoliny zależy od dawki. Przy dużych dawkach i dawkach nasycających kontrola EKG jest szczególnie ważna. |
| Znacznie upośledzona czynność nerekeGFR · pacjent | ryzyko rośnie | Przy niewydolności nerek aminochinoliny kumulują się, co nasila wydłużenie QT. Rozważ redukcję dawki i częstsze EKG. |
| Wieloletnie stosowanieczas leczenia · aminochinoliny | ryzyko rośnie | Długotrwałe przyjmowanie aminochinolin może prowadzić do kardiomiopatii i zaburzeń przewodzenia. To zwiększa wrażliwość na leki zwalniające rytm serca. |
Niekorzystna interakcjaAnalogi gonadoliberyny (np. tryptorelina, leuprorelina, goserelina)+ Analogi somatostatyny (np. lanreotyd, oktreotyd, pasyreotyd) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu analogu gonadoliberyny i analogu somatostatyny należy przed leczeniem i okresowo w jego trakcie wykonywać EKG oraz kontrolować stężenie potasu, magnezu i glukozy, a u pacjentów z dużym ryzykiem arytmii rozważyć inne leczenie.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy analogów gonadoliberyny i analog somatostatyny, poproś lekarza o regularne badanie EKG i kontrolę cukru we krwi, a przy kołataniu serca, zasłabnięciu lub omdleniu natychmiast zgłoś się po pomoc.nieznanyteoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy analogów gonadoliberyny i analog somatostatyny, poproś lekarza o regularne badanie EKG i kontrolę cukru we krwi, a przy kołataniu serca, zasłabnięciu lub omdleniu natychmiast zgłoś się po pomoc.
Leki takie jak tryptorelina, leuprorelina czy goserelina oraz leki takie jak pasyreotyd, oktreotyd czy lanreotyd mogą każdy z osobna wpływać na pracę serca. Przyjmowane razem mogą zwolnić rytm serca i zwiększyć ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Najsilniej działa tak pasyreotyd. Oba rodzaje leków mogą też podnosić poziom cukru we krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zasłabnięcie lub omdlenie
- zawroty głowy i bardzo wolne tętno
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- silne pragnienie i częste oddawanie moczu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu analogu gonadoliberyny i analogu somatostatyny należy przed leczeniem i okresowo w jego trakcie wykonywać EKG oraz kontrolować stężenie potasu, magnezu i glukozy, a u pacjentów z dużym ryzykiem arytmii rozważyć inne leczenie. Największej ostrożności wymaga pasyreotyd, przy którym EKG należy powtórzyć po rozpoczęciu leczenia i po każdym zwiększeniu dawki. Przy oktreotydzie, lanreotydzie, paltusotynie i somatostatynie najważniejsza jest kontrola częstości rytmu serca, zwłaszcza u osób przyjmujących beta-adrenolityki, werapamil, diltiazem lub digoksynę. Przed włączeniem leczenia należy wyrównać hipokaliemię i hipomagnezemię oraz przejrzeć listę leków pod kątem innych substancji wydłużających QT. Przy wydłużeniu QTc powyżej wartości granicznych lub objawowej bradykardii należy przerwać lek wyzwalający i skonsultować pacjenta kardiologicznie.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT, bradykardii i groźnych komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, które mogą prowadzić do omdlenia lub nagłego zgonu sercowego. Ryzyko jest największe przy pasyreotydzie oraz u osób z chorobą serca, wrodzonym zespołem długiego QT, hipokaliemią, hipomagnezemią lub przyjmujących inne leki wydłużające QT. Dodatkowo może nasilić się hiperglikemia i pogorszyć kontrola cukrzycy.
Mechanizm
Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i polega na sumowaniu się działań na serce oraz na gospodarkę węglowodanową. Analogi gonadoliberyny (tryptorelina, leuprorelina, goserelina) wywołują głęboki niedobór hormonów płciowych, który wydłuża odstęp QT i zwiększa ryzyko arytmii komorowych typu torsade de pointes. Analogi somatostatyny zwalniają czynność serca i mogą zaburzać przewodzenie, a bradykardia jest niezależnym czynnikiem ryzyka torsade de pointes. Pasyreotyd dodatkowo bezpośrednio wydłuża odstęp QT i dlatego jego połączenia z analogami gonadoliberyny niosą największe ryzyko. Oktreotyd, lanreotyd, somatostatyna i paltusotyna działają podobnie, ale słabiej, głównie przez bradykardię. Obie grupy mogą też podnosić stężenie glukozy we krwi, najsilniej pasyreotyd. Mechanizm jest wspólny dla całej klasy, różni się jedynie jego nasilenie. Nie ma interakcji farmakokinetycznej.
Monitorować
- EKG z oceną QTc i częstości rytmu przed leczeniem i okresowo w jego trakcie
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- glikemia na czczo i HbA1c
- objawy omdleń, kołatania serca i zawrotów głowy
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częściej występują choroba niedokrwienna serca, niewydolność serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, co zwiększa ryzyko torsade de pointes i objawowej bradykardii. |
| Krótkotrwały wlew dożylny w szpitaluczas leczenia · analogi somatostatyny | ryzyko maleje | Somatostatyna i oktreotyd podawane krótkotrwale we wlewie dożylnym, np. w krwawieniu z żylaków przełyku, są stosowane pod stałym nadzorem z monitorowaniem rytmu serca, co ogranicza praktyczne znaczenie interakcji. |
Niekorzystna interakcjaAnalogi oksytocyny (np. oksytocyna, karbetocyna)+ Analogi somatostatyny (np. lanreotyd, oktreotyd, pasyreotyd) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu analogu oksytocyny i analogu somatostatyny należy przed podaniem leku obkurczającego macicę wykonać EKG z oceną QTc i wyrównać zaburzenia elektrolitowe, a w trakcie leczenia monitorować rytm serca i ciśnienie tętnicze.Jeśli przyjmujesz lek z grupy analogów somatostatyny, a masz dostać lek obkurczający macicę (na przykład podczas porodu), powiedz o tym lekarzowi lub położnej, bo może być potrzebna kontrola pracy serca.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz lek z grupy analogów somatostatyny, a masz dostać lek obkurczający macicę (na przykład podczas porodu), powiedz o tym lekarzowi lub położnej, bo może być potrzebna kontrola pracy serca.
Leki obkurczające macicę, takie jak oksytocyna czy karbetocyna, podaje się w czasie porodu lub po nim. Leki z grupy analogów somatostatyny, takie jak oktreotyd, lanreotyd czy pasyreotyd, mogą spowalniać pracę serca. Gdy te dwie grupy leków działają jednocześnie, rośnie ryzyko spadku ciśnienia i zaburzeń rytmu serca. Lekarz może wtedy kontrolować pracę serca albo wybrać inny lek.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- wyraźnie wolne tętno
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- silny ból głowy, nudności i splątanie przy długotrwałym podawaniu oksytocyny
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu analogu oksytocyny i analogu somatostatyny należy przed podaniem leku obkurczającego macicę wykonać EKG z oceną QTc i wyrównać zaburzenia elektrolitowe, a w trakcie leczenia monitorować rytm serca i ciśnienie tętnicze. Oksytocynę podaje się we wlewie dożylnym zamiast szybkiego wstrzyknięcia, w najmniejszej skutecznej dawce. Karbetocynę podaje się powoli. U pacjentki leczonej pasyreotydem lub z wyjściowo wydłużonym QTc albo bradykardią należy rozważyć inny lek obkurczający macicę. Należy pamiętać, że lanreotyd, oktreotyd i pasyreotyd w postaci o przedłużonym uwalnianiu działają jeszcze przez kilka tygodni po ostatnim wstrzyknięciu.
Skutek kliniczny
Możliwe jest nasilenie bradykardii, wydłużenie odstępu QT i zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, a także pogłębienie niedociśnienia po podaniu leku obkurczającego macicę. Ryzyko jest największe przy pasyreotydzie, przy hipokaliemii, hipomagnezemii lub hiponatremii, przy chorobie serca oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT. Połączenie występuje rzadko, głównie u kobiet z akromegalią, guzem neuroendokrynnym lub chorobą Cushinga w okresie porodu lub po poronieniu.
Mechanizm
Analogi somatostatyny zwalniają czynność serca, mogą zaburzać przewodzenie przedsionkowo-komorowe i wydłużać odstęp QT. Najsilniej działa tak pasyreotyd, słabiej oktreotyd i lanreotyd. Analogi oksytocyny, zwłaszcza podane dożylnie w szybkim wstrzyknięciu, mogą wywołać nagły spadek ciśnienia tętniczego, odruchowe zaburzenia rytmu i wydłużenie odstępu QT. Oksytocyna ma też działanie antydiuretyczne i może powodować hiponatremię, która dodatkowo zwiększa ryzyko arytmii. Działania tych leków na układ krążenia sumują się. Mechanizm jest wspólny dla całej klasy, a różni się głównie siłą efektu poszczególnych analogów somatostatyny.
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QTc przed podaniem i w trakcie podawania leku obkurczającego macicę
- częstość akcji serca i rytm (monitor kardiologiczny w trakcie wlewu)
- ciśnienie tętnicze, zwłaszcza w pierwszych minutach po podaniu
- stężenie potasu, magnezu i sodu w surowicy
- bilans płynów przy długotrwałym wlewie oksytocyny
Kiedy ocena się zmienia
| Szybkie wstrzyknięcie dożylnedroga podania · analogi oksytocyny | ryzyko rośnie | Szybkie dożylne wstrzyknięcie oksytocyny lub karbetocyny najsilniej obniża ciśnienie i może wywołać zaburzenia rytmu. Przy jednoczesnym leczeniu analogiem somatostatyny preferuje się powolny wlew dożylny lub powolne podanie. |
| Postać o przedłużonym uwalnianiu (depot)postać · analogi somatostatyny | inne zalecenie | Lanreotyd, oktreotyd i pasyreotyd w postaci o przedłużonym uwalnianiu działają przez kilka tygodni po ostatnim wstrzyknięciu. Środki ostrożności obowiązują także wtedy, gdy leczenie odstawiono niedawno przed porodem. |
Niekorzystna interakcjaAnalogi somatostatyny (np. lanreotyd, oktreotyd, pasyreotyd)+ Antracykliny (np. doksorubicyna, idarubicyna, epirubicyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu analogu somatostatyny i antracykliny należy przed leczeniem wykonać EKG z oceną QTc i rytmu, oznaczyć elektrolity oraz ocenić czynność lewej komory, a następnie powtarzać te badania w trakcie terapii.Jeśli przyjmujesz lek z grupy analogów somatostatyny i jednocześnie dostajesz antracyklinę, chodź na zlecone badania EKG i serca, a przed zakupem jakiegokolwiek nowego leku zapytaj farmaceutę, czy nie wpływa na rytm serca.nieznanyteoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz lek z grupy analogów somatostatyny i jednocześnie dostajesz antracyklinę, chodź na zlecone badania EKG i serca, a przed zakupem jakiegokolwiek nowego leku zapytaj farmaceutę, czy nie wpływa na rytm serca.
Leki takie jak oktreotyd, lanreotyd czy pasyreotyd mogą spowalniać pracę serca i zaburzać jego rytm. Leki przeciwnowotworowe takie jak doksorubicyna, epirubicyna czy mitoksantron mogą osłabiać mięsień sercowy. Gdy przyjmujesz oba rodzaje leków, ryzyko kłopotów z sercem się sumuje, dlatego lekarz będzie częściej sprawdzał twoje serce.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- bardzo wolne tętno
- zawroty głowy, zasłabnięcie lub omdlenie
- duszność, zwłaszcza przy wysiłku lub w pozycji leżącej
- obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
- silne wymioty lub biegunka trwające ponad dobę
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu analogu somatostatyny i antracykliny należy przed leczeniem wykonać EKG z oceną QTc i rytmu, oznaczyć elektrolity oraz ocenić czynność lewej komory, a następnie powtarzać te badania w trakcie terapii. Przed rozpoczęciem leczenia trzeba wyrównać stężenie potasu, magnezu i wapnia. Należy ograniczyć inne leki wydłużające QT lub zwalniające rytm serca, takie jak beta-adrenolityki, werapamil, diltiazem, digoksyna, amiodaron, część leków przeciwwymiotnych z grupy setronów i niektóre makrolidy. Największej ostrożności wymaga pasyreotyd, przy którym EKG warto kontrolować po każdej zmianie dawki. U chorych z istotną chorobą serca, wrodzonym zespołem długiego QT lub bradykardią decyzję o skojarzeniu powinien podjąć onkolog po konsultacji kardiologicznej.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko istotnej bradykardii, bloków przewodzenia, wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes. U chorych z już obniżoną frakcją wyrzutową zwolnienie rytmu może nasilić objawy niewydolności serca. Ryzyko jest największe przy skojarzeniu pasyreotydu z doksorubicyną, epirubicyną lub idarubicyną.
Mechanizm
Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i polega na sumowaniu się działań niepożądanych na serce. Analogi somatostatyny zwalniają czynność serca, mogą upośledzać przewodzenie przedsionkowo komorowe i wydłużać odstęp QT. Najsilniej działa tak pasyreotyd, słabiej oktreotyd, lanreotyd i paltusotyna, a somatostatyna podawana w krótkim wlewie dożylnym może wywołać bradykardię. Antracykliny i pokrewne im antracenediony (mitoksantron, piksantron) uszkadzają mięsień sercowy. Mogą wywoływać ostre zaburzenia rytmu i zmiany w EKG, w tym wydłużenie QT, a po dłuższym czasie dysfunkcję lewej komory i niewydolność serca. Uszkodzony mięsień sercowy i zaburzenia elektrolitowe po chemioterapii (wymioty, biegunka) dodatkowo zwiększają podatność na arytmie wywołane zwolnieniem rytmu i wydłużeniem QT. Mechanizm dotyczy całej klasy, różni się jedynie nasileniem.
Monitorować
- EKG z oceną QTc przed leczeniem i w jego trakcie
- tętno i rytm serca
- stężenie potasu, magnezu i wapnia
- frakcja wyrzutowa lewej komory (echokardiografia)
- objawy niewydolności serca (duszność, obrzęki, przyrost masy ciała)
Kiedy ocena się zmienia
| Duża dawka skumulowana antracyklinydawka · antracykliny | ryzyko rośnie | Wraz ze wzrostem skumulowanej dawki antracykliny rośnie ryzyko dysfunkcji lewej komory, co zwiększa podatność na arytmie przy skojarzeniu z analogiem somatostatyny. Należy częściej oceniać frakcję wyrzutową i EKG. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia przewodzenia i zaburzenia elektrolitowe, a kardiotoksyczność antracyklin jest większa. Wskazane jest częstsze monitorowanie EKG i elektrolitów. |
Niekorzystna interakcjaAnalogi somatostatyny (np. lanreotyd, oktreotyd, pasyreotyd)+ Setrony (np. ondansetron, palonosetron, granisetron) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu analogu somatostatyny i setronu należy przed leczeniem ocenić ryzyko arytmii, wyrównać zaburzenia elektrolitowe i rozważyć kontrolę EKG.Jeśli stosujesz lek z grupy analogów somatostatyny i dostajesz lek przeciwwymiotny z grupy setronów, powiedz o tym lekarzowi, żeby mógł zdecydować o kontroli EKG i badaniu poziomu potasu i magnezu.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli stosujesz lek z grupy analogów somatostatyny i dostajesz lek przeciwwymiotny z grupy setronów, powiedz o tym lekarzowi, żeby mógł zdecydować o kontroli EKG i badaniu poziomu potasu i magnezu.
Leki takie jak lanreotyd, oktreotyd czy pasyreotyd oraz leki przeciw nudnościom i wymiotom, takie jak ondansetron, granisetron czy palonosetron, mogą wpływać na pracę serca. Gdy bierzesz je razem, ich działanie na serce może się sumować – serce może bić wolniej lub nierówno. Największe ryzyko dotyczy pasyreotydu. U większości osób połączenie jest bezpieczne, jeśli lekarz kontroluje serce i poziom potasu oraz magnezu we krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- bardzo wolne tętno lub nagłe osłabienie
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu analogu somatostatyny i setronu należy przed leczeniem ocenić ryzyko arytmii, wyrównać zaburzenia elektrolitowe i rozważyć kontrolę EKG. Największą ostrożność trzeba zachować przy pasyreotydzie, u którego wydłużenie QTc jest opisane w ChPL, zwłaszcza w połączeniu z ondansetronem podawanym dożylnie lub w dużych dawkach. Przed rozpoczęciem pasyreotydu i w trakcie leczenia zaleca się EKG oraz oznaczenie potasu i magnezu, a przy konieczności użycia setronu warto preferować palonosetron lub granisetron w najmniejszej skutecznej dawce. U pacjentów leczonych lanreotydem, oktreotydem, somatostatyną lub paltusotyną należy zwracać uwagę na bradykardię i zaburzenia przewodzenia, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu beta-adrenolityków, werapamilu, diltiazemu lub digoksyny. Przy wyjściowym QTc znacznie wydłużonym, wrodzonym zespole długiego QT lub objawowej bradykardii należy rozważyć lek przeciwwymiotny z innej grupy.
Skutek kliniczny
Możliwe jest nasilone zwolnienie czynności serca, zaburzenia przewodzenia oraz wydłużenie odstępu QTc z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, omdleń, a w skrajnych przypadkach nagłego zgonu sercowego. Ryzyko jest istotne głównie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami, takimi jak zaburzenia elektrolitowe, choroby serca, wrodzony zespół długiego QT lub stosowanie innych leków wydłużających QT.
Mechanizm
Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i polega na sumowaniu się działań niepożądanych na układ bodźcotwórczo-przewodzący serca. Setrony blokują kanały sodowe i potasowe kardiomiocytów, mogą wydłużać odstępy PR, QRS i QTc, a efekt ten zależy od dawki i jest najwyraźniejszy po ondansetronie podanym dożylnie. Najsłabszy wpływ na repolaryzację ma palonosetron. Analogi somatostatyny zwalniają czynność serca i mogą zaburzać przewodzenie przedsionkowo-komorowe, a pasyreotyd dodatkowo wydłuża odstęp QTc w sposób zależny od dawki. Bradykardia sama w sobie zwiększa ryzyko arytmii typu torsade de pointes przy wydłużonym QT, dlatego oba efekty nakładają się na siebie. Mechanizm dotyczy całej klasy, ale jego nasilenie jest różne – największe ryzyko dotyczy pasyreotydu w połączeniu z dożylnym ondansetronem, mniejsze lanreotydu, oktreotydu, somatostatyny i paltusotyny, których główny wpływ na serce to zwolnienie rytmu. Nie stwierdza się istotnej interakcji farmakokinetycznej między obiema grupami.
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QTc, PR i częstości rytmu przed leczeniem i po włączeniu setronu
- stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
- tętno i ciśnienie tętnicze
- objawy takie jak kołatanie serca, zawroty głowy i omdlenia
Kiedy ocena się zmienia
| Dożylnadroga podania · setrony | ryzyko rośnie | Podanie dożylne setronu, szczególnie ondansetronu w szybkim wstrzyknięciu lub dużej dawce, daje najsilniejszy wpływ na QTc i przewodzenie, dlatego przy tej drodze podania ryzyko interakcji jest największe. |
| Dawka większa niż zwykle stosowanadawka · setrony | ryzyko rośnie | Wydłużenie QTc przez setrony, zwłaszcza ondansetron, zależy od dawki, dlatego większe dawki zwiększają ryzyko arytmii w połączeniu z analogiem somatostatyny. |
| Duża dawka pasyreotydudawka · analogi somatostatyny | ryzyko rośnie | Wpływ pasyreotydu na QTc zależy od dawki, dlatego przy dużych dawkach konieczna jest szczególnie staranna kontrola EKG i elektrolitów. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | Starszy wiek wiąże się z częstszymi chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi i wielolekowością, co zwiększa ryzyko bradykardii i arytmii przy tym połączeniu. |
Niekorzystna interakcjaAnalogi somatostatyny (np. lanreotyd, oktreotyd, pasyreotyd)+ Nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (np. efawirenz, rylpiwiryna, etrawiryna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu analogu somatostatyny i nienukleozydowego inhibitora odwrotnej transkryptazy wykonaj EKG przed włączeniem leczenia i w jego trakcie, wyrównaj stężenie potasu i magnezu oraz kontroluj tętno.Jeśli przyjmujesz lek z grupy analogów somatostatyny razem z lekiem na HIV z grupy nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy, nie przerywaj leczenia na własną rękę, regularnie rób EKG zlecone przez lekarza i powiedz lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich innych lekach, które bierzesz.nieznanyteoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz lek z grupy analogów somatostatyny razem z lekiem na HIV z grupy nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy, nie przerywaj leczenia na własną rękę, regularnie rób EKG zlecone przez lekarza i powiedz lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich innych lekach, które bierzesz.
Leki z grupy analogów somatostatyny, np. pasyreotyd, oktreotyd lub lanreotyd, mogą spowalniać pracę serca. Niektóre leki na HIV, np. efawirenz lub rylpiwiryna, też mogą wpływać na rytm serca. Przyjmowane razem mogą zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu, dlatego lekarz może zlecić częstsze badania EKG. Dorawiryna i newirapina nie mają takiego działania.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- silne zawroty głowy
- wyraźnie wolne tętno lub nietypowe zmęczenie
- długotrwała biegunka lub wymioty
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – metabolizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu analogu somatostatyny i nienukleozydowego inhibitora odwrotnej transkryptazy wykonaj EKG przed włączeniem leczenia i w jego trakcie, wyrównaj stężenie potasu i magnezu oraz kontroluj tętno. Największą ostrożność zachowaj przy połączeniu pasyreotydu z efawirenzem lub rylpiwiryną, a u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka rozważ zmianę jednego z leków. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT. Przy łączeniu paltusotyny z efawirenzem lub etrawiryną oceniaj skuteczność leczenia akromegalii na podstawie stężenia IGF-1. Dorawiryna i newirapina nie wymagają dodatkowych działań z powodu QT.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT, bradykardii i w rzadkich przypadkach groźnych komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, wrodzonym zespole długiego QT, chorobach serca i stosowaniu innych leków wydłużających QT. W przypadku paltusotyny z induktorem enzymów możliwe jest też osłabienie kontroli akromegalii.
Mechanizm
Główny mechanizm jest farmakodynamiczny i polega na sumowaniu się działań na serce. Analogi somatostatyny zwalniają czynność serca, mogą zaburzać przewodzenie przedsionkowo-komorowe, a pasyreotyd dodatkowo wyraźnie wydłuża odstęp QT. Część nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy, przede wszystkim efawirenz i rylpiwiryna, również wydłuża odstęp QT, zwłaszcza przy dużym stężeniu we krwi. Skutek jest najsilniejszy dla pasyreotydu, słabszy dla oktreotydu i lanreotydu, a dla somatostatyny i paltusotyny brak bezpośrednich danych. Dodatkowo efawirenz i etrawiryna jako induktory CYP3A4 mogą obniżać stężenie paltusotyny, która jest metabolizowana przez ten enzym. Interakcja nie jest wspólna dla wszystkich leków obu grup, bo dorawiryna i newirapina nie wydłużają odstępu QT.
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QTc przed włączeniem i po osiągnięciu stanu stacjonarnego
- częstość akcji serca
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- objawy omdleń, kołatania serca i zawrotów głowy
- stężenie IGF-1 przy leczeniu paltusotyną z induktorem enzymów
Kiedy ocena się zmienia
| Dawka rylpiwiryny lub efawirenzu wyższa niż standardowa albo stężenie podwyższone przez inne lekidawka · nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy | ryzyko rośnie | Wydłużenie QT przez rylpiwirynę i efawirenz zależy od stężenia, dlatego ryzyko rośnie przy dawkach ponadstandardowych, przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ich metabolizmu oraz u wolno metabolizujących efawirenz. |
| Paltusotyna dołączona do efawirenzu lub etrawiryny albo jeden z tych leków odstawiony w trakcie leczenia paltusotynąkolejność włączenia · analogi somatostatyny | inne zalecenie | Indukcja CYP3A4 przez efawirenz lub etrawirynę może obniżać stężenie paltusotyny, a odstawienie induktora może je podnieść. Przy zmianie terapii przeciwretrowirusowej kontroluj IGF-1 i w razie potrzeby skoryguj dawkę paltusotyny. |
Niekorzystna interakcjaAnalogi somatostatyny (np. lanreotyd, oktreotyd, somatostatyna)+ Alfa-adrenolityki urologiczne (np. tamsulosyna, sylodosyna, terazosyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu analogu somatostatyny i alfa-adrenolityku urologicznego kontroluj tętno i ciśnienie tętnicze, szczególnie po włączeniu lub zwiększeniu dawki któregokolwiek z leków.Jeśli przyjmujesz lek z grupy analogów somatostatyny razem z lekiem na prostatę, wstawaj powoli, lek na prostatę bierz wieczorem i powiedz lekarzowi o zawrotach głowy, omdleniach lub wolnym albo nierównym biciu serca.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz lek z grupy analogów somatostatyny razem z lekiem na prostatę, wstawaj powoli, lek na prostatę bierz wieczorem i powiedz lekarzowi o zawrotach głowy, omdleniach lub wolnym albo nierównym biciu serca.
Leki z grupy analogów somatostatyny, takie jak oktreotyd, lanreotyd czy pasyreotyd, mogą zwalniać pracę serca. Leki na prostatę, takie jak tamsulosyna, alfuzosyna czy terazosyna, obniżają ciśnienie krwi. Razem mogą powodować zawroty głowy, osłabienie i omdlenia, zwłaszcza przy szybkim wstawaniu i w pierwszych dniach leczenia. Połączenie alfuzosyny z pasyreotydem może dodatkowo zaburzać rytm serca, dlatego lekarz może zlecić EKG.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy lub ciemno przed oczami przy wstawaniu
- omdlenie lub upadek
- bardzo wolne bicie serca
- kołatanie lub nierówne bicie serca
- silne osłabienie
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu analogu somatostatyny i alfa-adrenolityku urologicznego kontroluj tętno i ciśnienie tętnicze, szczególnie po włączeniu lub zwiększeniu dawki któregokolwiek z leków. Alfa-adrenolityk najlepiej włączać od najmniejszej dawki i przyjmować wieczorem, a terazosynę stopniowo zwiększać. U pacjentów z bradykardią, blokiem przedsionkowo-komorowym lub skłonnością do omdleń rozważ tamsulosynę albo sylodosynę zamiast terazosyny lub alfuzosyny. Pasyreotydu nie łączy się rutynowo z alfuzosyną – jeśli połączenie jest konieczne, wykonaj EKG przed leczeniem i po jego włączeniu oraz wyrównaj potas i magnez. Przy objawach ortostatycznych zmniejsz dawkę alfa-adrenolityku albo zamień go na inhibitor 5-alfa-reduktazy.
Skutek kliniczny
Najczęstszym skutkiem są zawroty głowy, niedociśnienie ortostatyczne, osłabienie i bradykardia, a u osób starszych omdlenia i upadki. Przy połączeniu alfuzosyny z pasyreotydem, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii lub chorobie serca, możliwe jest wydłużenie QT i komorowe zaburzenia rytmu.
Mechanizm
Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i addycyjny. Analogi somatostatyny zwalniają czynność serca i mogą zaburzać przewodzenie przedsionkowo-komorowe, a niektóre z nich wydłużają odstęp QT. Alfa-adrenolityki urologiczne blokują receptory alfa1 w naczyniach i obniżają ciśnienie tętnicze, szczególnie przy pionizacji i na początku leczenia. Jednoczesne zwolnienie rytmu i rozszerzenie naczyń ogranicza odruchową kompensację spadku ciśnienia. Ten mechanizm jest wspólny dla wszystkich leków obu grup, choć jego siła zależy od wybiórczości alfa-adrenolityku (najsłabszy przy tamsulosynie i sylodosynie, silniejszy przy terazosynie i alfuzosynie). Dodatkowe wydłużenie QT dotyczy głównie pary alfuzosyna z pasyreotydem. Nie ma istotnej interakcji farmakokinetycznej między grupami.
Monitorować
- tętno spoczynkowe
- ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej
- objawy ortostatyczne, zawroty głowy, omdlenia
- EKG z oceną QTc i przewodzenia przy pasyreotydzie lub alfuzosynie
- stężenie potasu i magnezu przy pasyreotydzie z alfuzosyną
Kiedy ocena się zmienia
| Alfa-adrenolityk włączany u pacjenta już leczonego analogiem somatostatynykolejność włączenia · alfa-adrenolityki urologiczne | ryzyko rośnie | Największe ryzyko niedociśnienia ortostatycznego i omdlenia występuje po pierwszej dawce i przy zwiększaniu dawki alfa-adrenolityku, szczególnie terazosyny i alfuzosyny. Rozpocznij od najmniejszej dawki podawanej wieczorem i zwiększaj ją stopniowo. |
| wiek ≥ 65pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częstsze są bradykardia, zaburzenia przewodzenia i niedociśnienie ortostatyczne, a skutki upadku są poważniejsze. Preferuj tamsulosynę lub sylodosynę i kontroluj ciśnienie w pozycji stojącej. |
| Alfuzosyna stosowana z pasyreotydemdawka · alfa-adrenolityki urologiczne | inne zalecenie | Połączenie sumuje wydłużenie QT. Unikaj go, a jeśli jest konieczne, wykonaj EKG przed leczeniem i po jego włączeniu, wyrównaj potas i magnez oraz unikaj innych leków wydłużających QT. Rozważ zamianę alfuzosyny na tamsulosynę lub sylodosynę. |
Niekorzystna interakcjaAnalogi somatostatyny (np. lanreotyd, oktreotyd, pasyreotyd)+ Inhibitory kinazy ALK (np. kryzotynib, brygatynib, cerytynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu analogu somatostatyny i inhibitora kinazy ALK kontroluj częstość rytmu serca, ciśnienie tętnicze i EKG przed rozpoczęciem leczenia oraz regularnie w jego trakcie.Jeśli przyjmujesz lek z grupy analogów somatostatyny razem z lekiem z grupy inhibitorów ALK, regularnie mierz tętno i od razu powiedz lekarzowi o zawrotach głowy, omdleniach lub kołataniu serca.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz lek z grupy analogów somatostatyny razem z lekiem z grupy inhibitorów ALK, regularnie mierz tętno i od razu powiedz lekarzowi o zawrotach głowy, omdleniach lub kołataniu serca.
Leki takie jak oktreotyd, lanreotyd czy pasyreotyd oraz leki na raka płuca takie jak kryzotynib, alektynib czy lorlatynib mogą zwalniać pracę serca. Przyjmowane razem mogą zwolnić ją za bardzo, co objawia się zawrotami głowy, osłabieniem lub omdleniem. Niektóre z tych połączeń mogą też zaburzać rytm serca lub podnosić cukier we krwi. Lekarz zwykle zleca wtedy częstsze badania EKG i pomiary tętna.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- tętno wyraźnie wolniejsze niż zwykle
- zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
- omdlenie
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- nadmierne zmęczenie lub duszność
- wzmożone pragnienie i częste oddawanie moczu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu analogu somatostatyny i inhibitora kinazy ALK kontroluj częstość rytmu serca, ciśnienie tętnicze i EKG przed rozpoczęciem leczenia oraz regularnie w jego trakcie. Unikaj dodawania kolejnych leków zwalniających rytm serca, takich jak beta-adrenolityki, werapamil, diltiazem czy digoksyna. Gdy wystąpi objawowa bradykardia, wstrzymaj inhibitor ALK do ustąpienia objawów i rozważ wznowienie w zmniejszonej dawce. Pasyreotydu nie łączy się bez wyraźnej potrzeby z kryzotynibem ani cerytynibem, a gdy połączenie jest konieczne, wyrównaj potas i magnez i wykonuj EKG z oceną QTc. Przy pasyreotydzie z cerytynibem lub brygatynibem częściej kontroluj glikemię. Przy paltusotynie oceniaj skuteczność i tolerancję po włączeniu lub odstawieniu kryzotynibu, cerytynibu lub lorlatynibu.
Skutek kliniczny
Połączenie może prowadzić do objawowej bradykardii, bloku przedsionkowo-komorowego, zawrotów głowy, omdleń i spadków ciśnienia. Przy pasyreotydzie z kryzotynibem lub cerytynibem rośnie ryzyko wydłużenia QT i częstoskurczu typu torsade de pointes. Przy pasyreotydzie z cerytynibem lub brygatynibem możliwe jest pogorszenie kontroli glikemii.
Mechanizm
Analogi somatostatyny zwalniają czynność serca i spowalniają przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Podobnie działają inhibitory kinazy ALK. Bradykardię wywołują wszystkie leki tej grupy, a lorlatynib dodatkowo wydłuża odstęp PR i może powodować blok przedsionkowo-komorowy. Działania obu grup sumują się, więc rośnie ryzyko objawowej bradykardii i zaburzeń przewodzenia. Pasyreotyd wydłuża też odstęp QT, podobnie jak kryzotynib i cerytynib, dlatego te połączenia niosą dodatkowo ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu. Pasyreotyd, cerytynib i brygatynib podnoszą stężenie glukozy, więc ich połączenie może nasilić hiperglikemię. Paltusotyna jest metabolizowana przez CYP3A4, dlatego kryzotynib i cerytynib mogą zwiększać jej stężenie, a lorlatynib je zmniejszać.
Monitorować
- częstość rytmu serca
- ciśnienie tętnicze
- EKG z oceną odstępu PR i QTc
- stężenie potasu i magnezu
- glikemia na czczo i HbA1c (pasyreotyd z cerytynibem lub brygatynibem)
- objawy bradykardii: zawroty głowy, omdlenia, nadmierne zmęczenie
Kiedy ocena się zmienia
| Dożylna (somatostatyna we wlewie)droga podania · analogi somatostatyny | inne zalecenie | Somatostatynę podaje się w szpitalu we wlewie dożylnym przez krótki czas. U pacjenta przyjmującego inhibitor ALK prowadź w tym czasie monitorowanie EKG i częstości rytmu serca. |
| Doustna (paltusotyna)droga podania · analogi somatostatyny | inne zalecenie | Paltusotyna jest metabolizowana przez CYP3A4. Kryzotynib i cerytynib mogą zwiększać jej stężenie i działania niepożądane, a lorlatynib może je zmniejszać i osłabiać kontrolę choroby. Po włączeniu lub odstawieniu tych leków oceniaj skuteczność i tolerancję paltusotyny. |
Oznaczenia na tej stronie
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.