Interakcje / Dihydroergotamina / Dihydroergotamina i typranawir
Jaki opis pokazać?
Połączenie przeciwwskazane
Dihydroergotaminy nie stosuje się u pacjenta leczonego typranawirem z rytonawirem w żadnej postaci.
Nie przyjmuj dihydroergotaminy, jeśli leczysz się typranawirem, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na migrenę.
Połączenie przeciwwskazaneDihydroergotamina+ TypranawirDihydroergotaminy nie stosuje się u pacjenta leczonego typranawirem z rytonawirem w żadnej postaci.Nie przyjmuj dihydroergotaminy, jeśli leczysz się typranawirem, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na migrenę.szybki (godziny)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj dihydroergotaminy, jeśli leczysz się typranawirem, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na migrenę.
Lek na HIV typranawir, który przyjmuje się razem z rytonawirem, bardzo silnie zwiększa ilość dihydroergotaminy we krwi. Może to spowodować groźne zwężenie naczyń krwionośnych i niedokrwienie palców, serca lub mózgu. Tych leków nie wolno przyjmować razem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zimne, blade lub sine palce rąk albo stóp
- drętwienie, mrowienie lub ból kończyn
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- nagłe zaburzenia widzenia lub mowy, osłabienie jednej strony ciała
- silne nudności i wymioty
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Dihydroergotaminy nie stosuje się u pacjenta leczonego typranawirem z rytonawirem w żadnej postaci.[1] W leczeniu napadu migreny wybierz lek niezależny od CYP3A, a decyzję o ewentualnej zmianie schematu przeciwretrowirusowego pozostaw lekarzowi prowadzącemu leczenie HIV. Hamowanie CYP3A nie ustępuje natychmiast po odstawieniu typranawiru z rytonawirem, dlatego dihydroergotaminę włącza się dopiero po konsultacji z lekarzem.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia dihydroergotaminy grozi zatruciem sporyszem z silnym skurczem naczyń, niedokrwieniem kończyn i narządów, aż do martwicy palców oraz niedokrwienia mięśnia sercowego lub mózgu. Inhibitory proteazy HIV, w tym rytonawir, który zawsze towarzyszy typranawirowi, zwiększają ryzyko poważnych działań niepożądanych dihydroergotaminy.[2] Zwiększenie stężenia pochodnych ergotaminy może spowodować poważne i zagrażające życiu powikłania.[1]
Mechanizm
Typranawir podawany z małą dawką rytonawiru silnie hamuje wątrobową i jelitową aktywność CYP3A4.[1] Eliminacja dihydroergotaminy w dużym stopniu zależy od CYP3A, dlatego jej stężenie w osoczu może znacznie wzrosnąć.[1] Zahamowanie cytochromu P-450 zaburza metabolizm dihydroergotaminy i nasila toksyczność alkaloidu.[2]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy niedokrwienia kończyn (zimne, blade lub sine palce, drętwienie, ból)
- ból w klatce piersiowej
- objawy neurologiczne (zaburzenia widzenia, mowy, niedowłady)
- ciśnienie tętnicze
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Aptivus 250 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/aptivus-100074662/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Aptivus. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/aptivus-100074662/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Alkohol przy tych lekach
Interakcja o niejasnym znaczeniuDihydroergotaminaa alkoholNie trzeba zmieniać leczenia u pacjenta pijącego okazjonalnie małe ilości alkoholu, ale warto zalecić ograniczenie alkoholu jako czynnika wyzwalającego migrenę.Ogranicz alkohol w czasie leczenia migreny i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli pijesz regularnie albo masz chorą wątrobę.nieznanyteoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Ogranicz alkohol w czasie leczenia migreny i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli pijesz regularnie albo masz chorą wątrobę.
Alkohol nie wchodzi w groźne reakcje z tym lekiem, ale może wywołać lub nasilić ból głowy i osłabić efekt leczenia. Razem z lekiem może też nasilać nudności i zawroty głowy. Jeśli dużo pijesz lub masz chorą wątrobę, tego leku nie wolno stosować bez rozmowy z lekarzem. Krople zawierają odrobinę alkoholu – mniej więcej tyle, ile jest w kilku łykach piwa.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silniejszy lub częstszy ból głowy po alkoholu
- nudności lub wymioty
- zawroty głowy
- zimne, blade lub drętwiejące palce dłoni lub stóp
- ból w klatce piersiowej
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie trzeba zmieniać leczenia u pacjenta pijącego okazjonalnie małe ilości alkoholu, ale warto zalecić ograniczenie alkoholu jako czynnika wyzwalającego migrenę. U pacjenta przewlekle nadużywającego alkoholu należy przed wydaniem leku ustalić, czy nie ma choroby wątroby, która jest przeciwwskazaniem[1]. Osobom, które muszą całkowicie unikać etanolu, należy powiedzieć, że roztwór doustny zawiera alkohol[1].
Skutek kliniczny
Okazjonalne picie niewielkich ilości alkoholu najpewniej nie wywołuje istotnych klinicznie skutków. Alkohol może jednak osłabiać skuteczność leczenia migreny, bo prowokuje napady bólu głowy, a także nasilać nudności i zawroty głowy. U osób przewlekle nadużywających alkoholu z uszkodzeniem wątroby dihydroergotamina jest przeciwwskazana ze względu na chorobę wątroby[1].
Mechanizm
Interakcja dihydroergotaminy z alkoholem pitym przez pacjenta nie jest dobrze udokumentowana, a ryzyko wynika głównie z przeciwstawnego wpływu obu substancji na naczynia i z wpływu alkoholu na wątrobę. Dihydroergotamina jest alkaloidem sporyszu, który obkurcza naczynia i działa na receptory serotoninowe i adrenergiczne. Alkohol rozszerza naczynia i u wielu chorych jest czynnikiem wyzwalającym napad migreny, co może osłabiać efekt leczenia. Oba czynniki mogą też nasilać nudności i zawroty głowy. ChPL dihydroergotaminy w roztworze doustnym nie zawiera zalecenia unikania alkoholu, ale wymienia choroby wątroby wśród przeciwwskazań[1]. Dotyczy to także alkoholowego uszkodzenia wątroby. Roztwór doustny sam zawiera 42,5% v/v etanolu, czyli od 212,5 mg do 637,5 mg w jednorazowej dawce 0,5–1,5 ml[1]. Według ChPL ilość etanolu w 1,5 ml odpowiada 13 ml piwa i nie powoduje zauważalnych skutków[1].
Monitorować
- częstość i nasilenie napadów migreny w zależności od picia alkoholu
- nudności i zawroty głowy
- objawy niedokrwienia obwodowego – zimne, blade lub drętwiejące palce
- u pijących przewlekle – parametry czynności wątroby
Kiedy ocena się zmienia
| Przewlekłe nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe nadużywanie alkoholu wiąże się z ryzykiem uszkodzenia wątroby, a choroby wątroby są przeciwwskazaniem do stosowania dihydroergotaminy. Przed wydaniem leku należy ocenić czynność wątroby. |
| Roztwór doustnypostać · alkohol | inne zalecenie | Roztwór doustny zawiera 42,5% v/v etanolu, czyli od 212,5 mg do 637,5 mg w dawce jednorazowej. Należy o tym poinformować osoby utrzymujące abstynencję oraz przyjmujące leki źle tolerowane z alkoholem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
Niekorzystna interakcjaTypranawira alkoholZalecaj ograniczenie alkoholu do minimum, a u pacjentów pijących regularnie lub nadmiernie jego unikanie.Ogranicz alkohol do minimum, a jeśli pijesz regularnie, powiedz o tym lekarzowi i nie pomijaj badań wątroby.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Ogranicz alkohol do minimum, a jeśli pijesz regularnie, powiedz o tym lekarzowi i nie pomijaj badań wątroby.
Ten lek na HIV może obciążać wątrobę, a alkohol działa na nią podobnie. Picie alkoholu, zwłaszcza regularne, zwiększa więc ryzyko uszkodzenia wątroby. Alkohol utrudnia też pamiętanie o regularnym przyjmowaniu dawek, a to jest kluczowe dla skuteczności leczenia. Kapsułki zawierają bardzo małą ilość alkoholu, która sama nie daje odczuwalnych skutków.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- ciemny mocz lub jasny stolec
- ból pod prawym łukiem żebrowym
- nudności, wymioty, brak apetytu
- nietypowe zmęczenie
- ból lub sztywność stawów, zwłaszcza biodra
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Zalecaj ograniczenie alkoholu do minimum, a u pacjentów pijących regularnie lub nadmiernie jego unikanie. U osób z wywiadem nadużywania alkoholu przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia oceniaj czynność wątroby, a przy rozpoznaniu zaburzenia czynności wątroby w klasie B lub C według Childa-Pugha typranawir jest przeciwwskazany.[1] U pacjentów leczonych disulfiramem z powodu uzależnienia od alkoholu pamiętaj o etanolu zawartym w kapsułkach.[1]
Skutek kliniczny
Regularne lub nadmierne picie alkoholu może zwiększać ryzyko polekowego zapalenia wątroby i niewydolności wątroby w trakcie leczenia typranawirem z rytonawirem. Picie alkoholu sprzyja też pomijaniu dawek, co przy leczeniu HIV grozi utratą kontroli wiremii i narastaniem oporności wirusa. Przewlekłe picie alkoholu jest jednym z czynników ryzyka martwicy kości.[1]
Mechanizm
Główne ryzyko połączenia wynika z sumowania się działania uszkadzającego wątrobę. Typranawir podawany z małą dawką rytonawiru należy do inhibitorów proteazy HIV o największym potencjale hepatotoksycznym, a etanol, zwłaszcza pity regularnie, sam uszkadza wątrobę. Charakterystyka produktu nie wymienia alkoholu wśród przeciwwskazań ani nie zaleca jego unikania, przeciwwskazuje natomiast stosowanie leku u pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności wątroby (klasa B lub C w skali Childa-Pugha).[1] Alkoholowa choroba wątroby może więc wykluczyć leczenie typranawirem. ChPL wymienia też spożywanie alkoholu jako jeden z czynników ryzyka martwicy kości u pacjentów leczonych przeciwretrowirusowo.[1] Kapsułki miękkie zawierają etanol jako substancję pomocniczą (100 mg w kapsułce, do 200 mg w dawce), co może wywołać reakcję disulfiramową u osób przyjmujących disulfiram lub metronidazol.[1] Sama ilość etanolu w kapsułce nie powoduje zauważalnych skutków.[1] Nie ma badań farmakokinetycznych oceniających wpływ etanolu na stężenie typranawiru.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- aktywność AlAT i AspAT
- stężenie bilirubiny
- objawy zapalenia wątroby (zmęczenie, nudności, żółtaczka, ciemny mocz)
- regularność przyjmowania dawek
- bóle i sztywność stawów
Kiedy ocena się zmienia
| Okazjonalnie, nie więcej niż 1 porcja standardowailość alkoholu · pacjent | ryzyko maleje | Okazjonalne spożycie niewielkiej ilości alkoholu u pacjenta z prawidłową czynnością wątroby wiąże się z małym ryzykiem, wystarczy poinformować o objawach uszkodzenia wątroby. |
| Regularne picie lub uzależnienie od alkoholuczas leczenia · pacjent | inne zalecenie | U pacjentów nadużywających alkoholu należy ocenić czynność wątroby, przy zaburzeniu w klasie B lub C według Childa-Pugha typranawir jest przeciwwskazany. |
| Kapsułki miękkiepostać · alkohol | inne zalecenie | Etanol zawarty w kapsułkach (do 200 mg w dawce) może wywołać reakcję disulfiramową u pacjentów przyjmujących disulfiram lub metronidazol. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Aptivus 250 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/aptivus-100074662/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Aptivus. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/aptivus-100074662/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Inne interakcje tych leków 466
Połączenie przeciwwskazaneAmiodaron+ TypranawirPołączenie amiodaronu z typranawirem podawanym z rytonawirem jest przeciwwskazane i nie należy go stosować.Nie zaczynaj przyjmować tych leków razem i od razu powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie HIV oraz kardiologowi, że masz przepisane oba leki.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj przyjmować tych leków razem i od razu powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie HIV oraz kardiologowi, że masz przepisane oba leki.
Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem. Lek na HIV mocno spowalnia usuwanie z organizmu leku na serce, przez co jego ilość we krwi może wzrosnąć do niebezpiecznego poziomu. Może to wywołać groźne zaburzenia rytmu serca, a nawet zagrażać życiu. Lek na serce utrzymuje się w organizmie wiele miesięcy, więc ryzyko istnieje także krótko po jego odstawieniu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- bardzo wolne tętno
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PK – transport
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie amiodaronu z typranawirem podawanym z rytonawirem jest przeciwwskazane i nie należy go stosować.[1] Lekarz prowadzący leczenie przeciwretrowirusowe i kardiolog powinni wspólnie wybrać inny schemat przeciwretrowirusowy albo inną metodę kontroli rytmu. Ze względu na bardzo długi okres półtrwania amiodaronu interakcja może wystąpić nawet kilka miesięcy po jego odstawieniu[2], dlatego rozpoczęcie typranawiru po niedawnym leczeniu amiodaronem wymaga konsultacji kardiologicznej i kontroli EKG.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia amiodaronu grozi poważnymi i zagrażającymi życiu powikłaniami – nadmiernym wydłużeniem odstępu QT, zaburzeniami rytmu typu torsade de pointes, ciężką bradykardią i zaburzeniami przewodzenia.[1] Dodatkowo możliwe jest zwiększenie ekspozycji na typranawir i nasilenie jego działań niepożądanych.
Mechanizm
Typranawir podawany z małą dawką rytonawiru silnie hamuje wątrobową i jelitową aktywność CYP3A4, a eliminacja amiodaronu w dużym stopniu zależy od CYP3A, dlatego jego stężenie w osoczu może znacznie wzrosnąć.[1] Amiodaron i jego metabolit deetyloamiodaron hamują glikoproteinę P[2], a hamowanie glikoproteiny P może zwiększać stężenie typranawiru w osoczu.[1]
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
- Amiodaron – słaby inhibitor CYP3A4[3], typranawir – wrażliwy substrat CYP3A4[3]
- Amiodaron – inhibitor P-gp[3], typranawir – substrat P-gp[4]
- Typranawir – inhibitor CYP3A4[4], amiodaron – wrażliwy substrat CYP3A4[5]
- Typranawir – induktor CYP3A4[4], amiodaron – wrażliwy substrat CYP3A4[5]
- Amiodaron: inhibitor CYP1A2[5], inhibitor CYP2B6[5], inhibitor CYP2C19[5], inhibitor CYP2C8[5], umiarkowany inhibitor CYP2C9[3], słaby inhibitor CYP2D6[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OCT2[5], inhibitor P-gp[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[5], wrażliwy substrat CYP3A4[5]
- Typranawir: inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2C19[4], inhibitor CYP2C9[4], inhibitor CYP2D6[4], inhibitor CYP3A4[4], słaby inhibitor P-gp[4], induktor CYP1A2[4], induktor CYP2C9[4], induktor CYP3A4[4], silny induktor P-gp[4], wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[4]
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QT
- częstość rytmu serca i przewodzenie przedsionkowo-komorowe
- stężenie potasu i magnezu we krwi
- objawy omdleń, kołatania serca i zawrotów głowy
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Odstawiony w ciągu ostatnich miesięcyczas leczenia · amiodaron | inne zalecenie | Ze względu na bardzo długi okres półtrwania amiodaronu interakcja może wystąpić nawet kilka miesięcy po zakończeniu jego stosowania. Włączenie typranawiru z rytonawirem w tym okresie wymaga konsultacji kardiologicznej i kontroli EKG z oceną QT. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Aptivus 250 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/aptivus-100074662/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone 200 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cordarone-100015850/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Aptivus. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/aptivus-100074662/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cordarone-100015850/
Połączenie przeciwwskazaneDihydroergotamina+ LinezolidNie łącz linezolidu z dihydroergotaminą – linezolidu nie podaje się pacjentom przyjmującym agonistów receptorów 5-HT1, chyba że zapewniona jest ścisła obserwacja i monitorowanie ciśnienia tętniczego.Nie bierz dihydroergotaminy w czasie leczenia linezolidem, dopóki lekarz nie zdecyduje, jak bezpiecznie połączyć albo zmienić leczenie.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie bierz dihydroergotaminy w czasie leczenia linezolidem, dopóki lekarz nie zdecyduje, jak bezpiecznie połączyć albo zmienić leczenie.
Tych dwóch leków nie należy przyjmować razem. Antybiotyk linezolid nasila działanie leków wpływających na serotoninę i podnoszących ciśnienie, a dihydroergotamina działa właśnie w ten sposób. Razem mogą wywołać groźny wzrost ciśnienia albo zespół serotoninowy z gorączką, drżeniem i splątaniem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silny ból głowy lub kołatanie serca
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- wysoka gorączka, nadmierne pocenie się
- drżenie, sztywność mięśni, zaburzenia koordynacji
- niepokój, splątanie, dezorientacja
- zimne, blade lub bolesne palce dłoni i stóp
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz linezolidu z dihydroergotaminą – linezolidu nie podaje się pacjentom przyjmującym agonistów receptorów 5-HT1, chyba że zapewniona jest ścisła obserwacja i monitorowanie ciśnienia tętniczego[1][2][3]. Najbezpieczniej wstrzymać dihydroergotaminę na czas leczenia linezolidem albo wybrać inny antybiotyk zgodnie z antybiogramem. Jeśli połączenie jest niezbędne, stosuje się je wyłącznie w warunkach ścisłej obserwacji z kontrolą ciśnienia i objawów zespołu serotoninowego.
Skutek kliniczny
Możliwy zespół serotoninowy z dezorientacją, niepokojem, drżeniem, potliwością i wysoką gorączką[1]. Możliwy też gwałtowny wzrost ciśnienia tętniczego i nasilenie niedokrwienia, w tym wieńcowego i obwodowego.
Mechanizm
Linezolid jest odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem monoaminooksydazy[1] – nasila działanie leków serotoninergicznych i reakcje presyjne. Dihydroergotamina jest alkaloidem sporyszu pobudzającym receptory serotoninowe 5-HT1 i obkurczającym naczynia, a w połączeniu z lekami serotoninergicznymi może wywołać zespół serotoninowy[4]. Jednoczesne stosowanie sumuje działanie serotoninergiczne i naczynioskurczowe obu leków. Interakcja nie dotyczy metabolizmu, bo linezolid nie hamuje ani nie indukuje izoenzymów cytochromu P450[1].
Monitorować
- ciśnienie tętnicze
- objawy zespołu serotoninowego (dezorientacja, niepokój, drżenie, potliwość, gorączka, sztywność mięśni)
- objawy niedokrwienia (ból w klatce piersiowej, zimne, blade lub bolesne palce dłoni i stóp)
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zyvoxid 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zyvoxid-100106340/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Linezolid Krka 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/linezolid-krka-100339735/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Linezolid Polpharma 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/linezolid-polpharma-100345345/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
Połączenie przeciwwskazaneDihydroergotamina+ LonafarnibPołączenie jest przeciwwskazane – w trakcie leczenia lonafarnibem nie stosuje się leków metabolizowanych głównie przez CYP3A4, do których należy dihydroergotamina.Nie przyjmuj dihydroergotaminy w trakcie leczenia lonafarnibem i jak najszybciej zapytaj lekarza o inny lek.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj dihydroergotaminy w trakcie leczenia lonafarnibem i jak najszybciej zapytaj lekarza o inny lek.
Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem. Lek na progerię sprawia, że organizm znacznie wolniej usuwa dihydroergotaminę, więc jej ilość we krwi może niebezpiecznie wzrosnąć. Grozi to silnym zwężeniem naczyń krwionośnych, niedokrwieniem rąk i nóg oraz serca.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zimne, blade lub sine palce rąk albo stóp
- drętwienie, mrowienie lub ból w rękach albo nogach
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- silne nudności lub wymioty
- nagły silny ból głowy lub bardzo wysokie ciśnienie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie jest przeciwwskazane – w trakcie leczenia lonafarnibem nie stosuje się leków metabolizowanych głównie przez CYP3A4, do których należy dihydroergotamina.[1] Dihydroergotaminę należy odstawić i dobrać leczenie bez udziału CYP3A4, zależnie od wskazania. Inne alkaloidy sporyszu nie są bezpieczną zamianą, bo podlegają temu samemu szlakowi metabolicznemu.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia dihydroergotaminy grozi zatruciem sporyszem – silnym skurczem naczyń z niedokrwieniem kończyn, które może prowadzić do martwicy, a także niedokrwieniem mięśnia sercowego i innych narządów. Inhibitory proteazy HIV hamujące ten sam szlak zwiększają ryzyko poważnych działań niepożądanych dihydroergotaminy.[2]
Mechanizm
Lonafarnib silnie hamuje CYP3A4 w sposób zależny od mechanizmu działania, a po dawkach wielokrotnych hamowanie narasta wraz z kumulacją leku.[1] Dihydroergotamina jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, a hamowanie cytochromu P-450 przez makrolidy i azole zaburza jej metabolizm i nasila toksyczność alkaloidu.[2] Połączenie prowadzi więc do wzrostu stężenia dihydroergotaminy.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy niedokrwienia kończyn (bladość, oziębienie, drętwienie, ból palców)
- bóle wieńcowe i ból w klatce piersiowej
- ciśnienie tętnicze
- nudności i wymioty jako wczesny objaw toksyczności alkaloidu
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/
Połączenie przeciwwskazaneDihydroergotamina+ KobicystatPołączenie jest przeciwwskazane i nie wolno podawać dihydroergotaminy w trakcie leczenia kobicystatem.Nie przyjmuj dihydroergotaminy, jeśli leczysz się kobicystatem, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczny lek zastępczy.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj dihydroergotaminy, jeśli leczysz się kobicystatem, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczny lek zastępczy.
Dihydroergotaminy nie wolno łączyć z kobicystatem. Kobicystat mocno spowalnia usuwanie dihydroergotaminy z organizmu, przez co jej ilość we krwi może bardzo wzrosnąć. Grozi to silnym zwężeniem naczyń krwionośnych, niedokrwieniem rąk i nóg, a nawet zawałem serca.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zimne, blade lub sine palce rąk albo stóp
- drętwienie, mrowienie lub ból kończyn
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- silny ból głowy, zaburzenia mowy lub widzenia
- silny ból brzucha
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie jest przeciwwskazane i nie wolno podawać dihydroergotaminy w trakcie leczenia kobicystatem.[1] U pacjenta leczonego schematem przeciwretrowirusowym z kobicystatem należy zastąpić dihydroergotaminę lekiem niezależnym od CYP3A. Zamiana kobicystatu na rytonawir nie rozwiązuje problemu, bo rytonawir również nasila ryzyko poważnych działań niepożądanych dihydroergotaminy.[2] Gdy pacjent przyjął oba leki, trzeba odstawić dihydroergotaminę i pilnie ocenić krążenie obwodowe oraz objawy niedokrwienia.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia dihydroergotaminy grozi ciężkimi i zagrażającymi życiu działaniami niepożądanymi.[1] Chodzi o zatrucie alkaloidami sporyszu ze skurczem naczyń, niedokrwieniem kończyn prowadzącym do martwicy dłoni i stóp, bólem wieńcowym i wzrostem ciśnienia tętniczego.[2] Niedokrwienie może dotyczyć także mózgu i jelit.
Mechanizm
Dihydroergotaminy nie łączy się z kobicystatem, bo jej klirens zależy w dużym stopniu od CYP3A.[1] Kobicystat jest silnym inhibitorem CYP3A i zwiększa stężenia leków metabolizowanych tą drogą. Najbardziej podatne na duży wzrost ekspozycji są leki intensywnie metabolizowane podczas pierwszego przejścia.[1] Zahamowanie cytochromu P-450 upośledza metabolizm dihydroergotaminy i nasila toksyczność alkaloidu.[2]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy niedokrwienia kończyn – ziębnięcie, bladość lub sinienie palców, drętwienie, ból
- ból w klatce piersiowej
- ciśnienie tętnicze
- objawy neurologiczne i silny ból brzucha
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tybost 150 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tybost-100315114/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tybost. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tybost-100315114/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneDihydroergotamina+ LetermowirNie stosuj dihydroergotaminy w trakcie leczenia letermowirem.Nie przyjmuj dihydroergotaminy w czasie leczenia letermowirem i zapytaj lekarza o inny lek na migrenę.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj dihydroergotaminy w czasie leczenia letermowirem i zapytaj lekarza o inny lek na migrenę.
Letermowir, który chroni przed zakażeniem wirusem CMV, spowalnia usuwanie dihydroergotaminy z organizmu. Dihydroergotamina może się wtedy gromadzić i silnie zwężać naczynia krwionośne. Grozi to niedokrwieniem palców rąk i stóp oraz serca. Tych leków nie wolno łączyć.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zimne, blade lub sine palce rąk albo stóp
- drętwienie, mrowienie lub ból kończyn
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- silny ból głowy z wysokim ciśnieniem
- nudności i wymioty
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj dihydroergotaminy w trakcie leczenia letermowirem[1]. Gdy pacjent wymaga leczenia napadów migreny, wybierz lek, którego nie rozkłada CYP3A, na przykład sumatryptan lub ryzatryptan. Między ostatnią dawką dihydroergotaminy a sumatryptanem zachowaj co najmniej 24 godziny[2]. Letermowiru nie odstawia się z powodu dihydroergotaminy – profilaktyka zakażenia CMV ma pierwszeństwo.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia dihydroergotaminy grozi zatruciem sporyszem (ergotyzmem). Objawia się ono silnym skurczem naczyń, niedokrwieniem kończyn z ryzykiem martwicy palców, niedokrwieniem mięśnia sercowego i wzrostem ciśnienia tętniczego.
Mechanizm
Letermowir jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A. Podany z doustnym midazolamem zwiększa jego stężenie w osoczu 2–3-krotnie[1]. Dihydroergotamina, jak inne alkaloidy sporyszu, jest metabolizowana przez cytochrom P-450. Jego zahamowanie przez makrolidy i azole nasila toksyczność alkaloidu[2]. Letermowir może więc zwiększyć ekspozycję na dihydroergotaminę w ten sam sposób. Cyklosporyna stosowana razem z letermowirem może dodatkowo nasilić jego wpływ na inne leki[1].
Metabolizm i transportery
- Letermowir: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OATP2B1[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor BCRP[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], induktor CYP2C9[3], induktor OATP2B1[3], induktor P-gp[3], induktor UGT1A1[3], substrat BCRP[3], substrat OATP1B1[3], substrat OATP1B3[3], substrat P-gp[3], substrat UGT1A1[3]
Monitorować
- objawy niedokrwienia kończyn (zimne, blade lub sine palce, drętwienie, ból)
- ból w klatce piersiowej
- ciśnienie tętnicze
- nudności i wymioty
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
Połączenie przeciwwskazaneDihydroergotamina+ RoksytromycynaPołączenie jest przeciwwskazane.Nie zaczynaj przyjmować antybiotyku, dopóki lekarz nie zmieni go na inny albo nie zdecyduje o przerwie w przyjmowaniu dihydroergotaminy.opóźniony (dni)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj przyjmować antybiotyku, dopóki lekarz nie zmieni go na inny albo nie zdecyduje o przerwie w przyjmowaniu dihydroergotaminy.
Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem. Antybiotyk spowalnia usuwanie leku na migrenę lub niskie ciśnienie z organizmu, przez co jego ilość we krwi może niebezpiecznie wzrosnąć. Może to wywołać silny skurcz naczyń krwionośnych i niedokrwienie dłoni, stóp, serca lub mózgu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zimne, blade lub sine palce dłoni lub stóp
- drętwienie, mrowienie lub ból kończyn
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- nagłe zaburzenia widzenia lub mowy, splątanie
- silny ból głowy
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Połączenie jest przeciwwskazane.[1] Na czas antybiotykoterapii odstaw dihydroergotaminę albo wybierz antybiotyk spoza grupy makrolidów, dobrany do rodzaju zakażenia. Jeśli pacjent przyjął oba leki jednocześnie, oceń go pod kątem objawów niedokrwienia i skieruj do lekarza.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia dihydroergotaminy może wywołać zatrucie sporyszem z silnym skurczem naczyń. Grozi to niedokrwieniem kończyn z martwicą palców, niedokrwieniem mięśnia sercowego oraz niedokrwieniem ośrodkowego układu nerwowego.
Mechanizm
Roksytromycyny nie łączy się z alkaloidami sporyszu zwężającymi naczynia, do których należy dihydroergotamina.[1] Antybiotyki makrolidowe, w tym roksytromycyna, hamują cytochrom P-450 i mogą zaburzać metabolizm dihydroergotaminy, co nasila toksyczność alkaloidu.[2] Roksytromycyna hamuje CYP3A słabiej niż inne makrolidy, ale klinicznie istotnej interakcji nie da się z pewnością wykluczyć.[1]
Monitorować
- objawy niedokrwienia kończyn – zimne, blade lub sine palce, drętwienie, ból
- ból w klatce piersiowej
- ciśnienie tętnicze
- objawy neurologiczne – zaburzenia widzenia, mowy, splątanie
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rolicyn 150 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rolicyn-100098929/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
Połączenie przeciwwskazaneDziurawiec+ TypranawirPołączenie jest przeciwwskazane – typranawiru podawanego z małą dawką rytonawiru nie łączy się z żadnymi preparatami zawierającymi ziele dziurawca.Nie stosuj żadnych preparatów z dziurawcem, a jeśli już je przyjmujesz, skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie HIV i powiedz mu o tym.opóźniony (dni)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie stosuj żadnych preparatów z dziurawcem, a jeśli już je przyjmujesz, skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie HIV i powiedz mu o tym.
Dziurawiec przyspiesza usuwanie typranawiru z organizmu, przez co lek na HIV może przestać działać. Wirus może wtedy zacząć się namnażać i uodpornić na leczenie. Dotyczy to także herbatek, kropli i ziołowych mieszanek z dziurawcem. Działanie dziurawca utrzymuje się jeszcze jakiś czas po jego odstawieniu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- wzrost wiremii lub spadek liczby limfocytów CD4 w badaniach kontrolnych
- nawracające infekcje, gorączka, przewlekłe zmęczenie
- po odstawieniu dziurawca: zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz, ból pod prawym łukiem żebrowym
- po odstawieniu dziurawca: nietypowe krwawienia lub siniaki, silny ból głowy
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PK – transport
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Połączenie jest przeciwwskazane – typranawiru podawanego z małą dawką rytonawiru nie łączy się z żadnymi preparatami zawierającymi ziele dziurawca[1]. Dziurawca nie stosuje się u osób przyjmujących leki przeciwwirusowe z powodu zakażenia HIV[2]. Jeśli pacjent już przyjmuje oba preparaty, dziurawiec należy odstawić w porozumieniu z lekarzem prowadzącym leczenie HIV, a następnie skontrolować wiremię. Po odstawieniu dziurawca wygasanie indukcji może zwiększać stężenie typranawiru, dlatego w tym okresie warto obserwować pacjenta pod kątem działań niepożądanych typranawiru, zwłaszcza objawów uszkodzenia wątroby i krwawień.
Skutek kliniczny
Zmniejszenie stężenia typranawiru w osoczu i osłabienie jego działania klinicznego[1]. Grozi to utratą kontroli wiremii HIV i wyselekcjonowaniem szczepów opornych na inhibitory proteazy, co zawęża dalsze możliwości leczenia.
Mechanizm
Dziurawiec przy systematycznym stosowaniu indukuje enzymy cytochromu P450, w tym CYP3A4, oraz glikoproteinę P[3]. Typranawir jest substratem CYP3A i P-gp, a leki indukujące CYP3A i (lub) P-gp zmniejszają jego stężenie w osoczu i osłabiają działanie terapeutyczne[1]. Indukcja narasta stopniowo i utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po odstawieniu dziurawca.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
- Dziurawiec: silny induktor CYP3A4[4]
- Typranawir: inhibitor CYP1A2[5], inhibitor CYP2C19[5], inhibitor CYP2C9[5], inhibitor CYP2D6[5], inhibitor CYP3A4[5], słaby inhibitor P-gp[5], induktor CYP1A2[5], induktor CYP2C9[5], induktor CYP3A4[5], silny induktor P-gp[5], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[5]
Monitorować
- wiremia HIV (HIV RNA) po wykryciu jednoczesnego stosowania
- próby wątrobowe (AlAT, AspAT, bilirubina) po odstawieniu dziurawca
- objawy krwawienia po odstawieniu dziurawca
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Dziurawiec stosowany przed rozpoczęciem leczenia typranawiremkolejność włączenia · dziurawiec | inne zalecenie | Indukcja enzymów utrzymuje się po odstawieniu dziurawca, dlatego przed rozpoczęciem terapii typranawirem z rytonawirem należy ustalić, czy pacjent przyjmował dziurawiec, odstawić go i zachować odstęp przed rozpoczęciem leczenia zgodnie z decyzją lekarza. Wiremię warto ocenić wcześniej niż zwykle po włączeniu leczenia. |
| Odstawienie dziurawca u pacjenta przyjmującego już oba preparatykolejność włączenia · dziurawiec | inne zalecenie | Odstawienie dziurawca u pacjenta przyjmującego typranawir z rytonawirem prowadzi do stopniowego wzrostu stężenia typranawiru. Należy skontrolować wiremię i obserwować pacjenta pod kątem hepatotoksyczności oraz krwawień. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Aptivus 250 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/aptivus-100074662/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Intractum Hyperici Phytopharm 4,65 g/5 ml, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/intractum-hyperici-phytopharm-100031859/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Digestonic -, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digestonic-100018913/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Aptivus. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/aptivus-100074662/
Połączenie przeciwwskazaneErgotamina+ DihydroergotaminaNie stosuj ergotaminy w trakcie leczenia dihydroergotaminą.Nie przyjmuj ergotaminy, jeśli bierzesz dihydroergotaminę, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na ból głowy.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj ergotaminy, jeśli bierzesz dihydroergotaminę, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na ból głowy.
Ergotamina i dihydroergotamina to leki z tej samej grupy i oba silnie zwężają naczynia krwionośne. Przyjęte razem mogą gwałtownie podnieść ciśnienie, wywołać zawał serca albo niedokrwienie palców rąk i stóp. Tych leków nie wolno łączyć, a przy zmianie jednego na drugi trzeba odczekać co najmniej dobę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- silny ból głowy z bardzo wysokim ciśnieniem
- zimne, blade lub sine palce rąk albo stóp
- drętwienie lub ból kończyn
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj ergotaminy w trakcie leczenia dihydroergotaminą[1]. Między przyjęciem dihydroergotaminy a ergotaminy zachowaj odstęp co najmniej 24 godzin[2]. Pacjenta przyjmującego dihydroergotaminę przewlekle, który potrzebuje leku na napad migreny, kieruj do lekarza w celu doboru leczenia bez alkaloidów sporyszu.
Skutek kliniczny
Jednoczesne stosowanie grozi wzrostem ciśnienia tętniczego i zawałem mięśnia sercowego[1]. Sumowanie działania naczynioskurczowego zwiększa też ryzyko niedokrwienia kończyn typowego dla zatrucia alkaloidami sporyszu.
Mechanizm
Ergotamina i dihydroergotamina to alkaloidy sporyszu o tym samym kierunku działania na receptory serotoninowe, alfa-adrenergiczne i dopaminowe. Oba leki zwężają naczynia krwionośne, więc ich łączne podanie sumuje skurcz naczyń obwodowych i wieńcowych. Ergotaminy nie łączy się z lekami zwężającymi naczynia[1].
Monitorować
- ciśnienie tętnicze
- ból w klatce piersiowej i objawy niedokrwienia mięśnia sercowego
- objawy niedokrwienia kończyn – ziębnięcie, sinienie, ból, drętwienie palców
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 24 hpacjent | ryzyko maleje | Przy odstępie co najmniej 24 godzin między dihydroergotaminą a ergotaminą leki można stosować kolejno, nie jednocześnie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ergotaminum Filofarm 1 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ergotaminum-filofarm-100022547/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.