Interakcje / Dihydroergotamina / Dihydroergotamina i letermowir
Jaki opis pokazać?
Połączenie przeciwwskazane
Nie stosuj dihydroergotaminy w trakcie leczenia letermowirem.
Nie przyjmuj dihydroergotaminy w czasie leczenia letermowirem i zapytaj lekarza o inny lek na migrenę.
Połączenie przeciwwskazaneDihydroergotamina+ LetermowirNie stosuj dihydroergotaminy w trakcie leczenia letermowirem.Nie przyjmuj dihydroergotaminy w czasie leczenia letermowirem i zapytaj lekarza o inny lek na migrenę.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj dihydroergotaminy w czasie leczenia letermowirem i zapytaj lekarza o inny lek na migrenę.
Letermowir, który chroni przed zakażeniem wirusem CMV, spowalnia usuwanie dihydroergotaminy z organizmu. Dihydroergotamina może się wtedy gromadzić i silnie zwężać naczynia krwionośne. Grozi to niedokrwieniem palców rąk i stóp oraz serca. Tych leków nie wolno łączyć.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zimne, blade lub sine palce rąk albo stóp
- drętwienie, mrowienie lub ból kończyn
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- silny ból głowy z wysokim ciśnieniem
- nudności i wymioty
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj dihydroergotaminy w trakcie leczenia letermowirem[1]. Gdy pacjent wymaga leczenia napadów migreny, wybierz lek, którego nie rozkłada CYP3A, na przykład sumatryptan lub ryzatryptan. Między ostatnią dawką dihydroergotaminy a sumatryptanem zachowaj co najmniej 24 godziny[2]. Letermowiru nie odstawia się z powodu dihydroergotaminy – profilaktyka zakażenia CMV ma pierwszeństwo.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia dihydroergotaminy grozi zatruciem sporyszem (ergotyzmem). Objawia się ono silnym skurczem naczyń, niedokrwieniem kończyn z ryzykiem martwicy palców, niedokrwieniem mięśnia sercowego i wzrostem ciśnienia tętniczego.
Mechanizm
Letermowir jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A. Podany z doustnym midazolamem zwiększa jego stężenie w osoczu 2–3-krotnie[1]. Dihydroergotamina, jak inne alkaloidy sporyszu, jest metabolizowana przez cytochrom P-450. Jego zahamowanie przez makrolidy i azole nasila toksyczność alkaloidu[2]. Letermowir może więc zwiększyć ekspozycję na dihydroergotaminę w ten sam sposób. Cyklosporyna stosowana razem z letermowirem może dodatkowo nasilić jego wpływ na inne leki[1].
Metabolizm i transportery
- Letermowir: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OATP2B1[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor BCRP[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], induktor CYP2C9[3], induktor OATP2B1[3], induktor P-gp[3], induktor UGT1A1[3], substrat BCRP[3], substrat OATP1B1[3], substrat OATP1B3[3], substrat P-gp[3], substrat UGT1A1[3]
Monitorować
- objawy niedokrwienia kończyn (zimne, blade lub sine palce, drętwienie, ból)
- ból w klatce piersiowej
- ciśnienie tętnicze
- nudności i wymioty
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
Alkohol przy tych lekach
Interakcja o niejasnym znaczeniuDihydroergotaminaa alkoholNie trzeba zmieniać leczenia u pacjenta pijącego okazjonalnie małe ilości alkoholu, ale warto zalecić ograniczenie alkoholu jako czynnika wyzwalającego migrenę.Ogranicz alkohol w czasie leczenia migreny i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli pijesz regularnie albo masz chorą wątrobę.nieznanyteoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Ogranicz alkohol w czasie leczenia migreny i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli pijesz regularnie albo masz chorą wątrobę.
Alkohol nie wchodzi w groźne reakcje z tym lekiem, ale może wywołać lub nasilić ból głowy i osłabić efekt leczenia. Razem z lekiem może też nasilać nudności i zawroty głowy. Jeśli dużo pijesz lub masz chorą wątrobę, tego leku nie wolno stosować bez rozmowy z lekarzem. Krople zawierają odrobinę alkoholu – mniej więcej tyle, ile jest w kilku łykach piwa.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silniejszy lub częstszy ból głowy po alkoholu
- nudności lub wymioty
- zawroty głowy
- zimne, blade lub drętwiejące palce dłoni lub stóp
- ból w klatce piersiowej
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie trzeba zmieniać leczenia u pacjenta pijącego okazjonalnie małe ilości alkoholu, ale warto zalecić ograniczenie alkoholu jako czynnika wyzwalającego migrenę. U pacjenta przewlekle nadużywającego alkoholu należy przed wydaniem leku ustalić, czy nie ma choroby wątroby, która jest przeciwwskazaniem[1]. Osobom, które muszą całkowicie unikać etanolu, należy powiedzieć, że roztwór doustny zawiera alkohol[1].
Skutek kliniczny
Okazjonalne picie niewielkich ilości alkoholu najpewniej nie wywołuje istotnych klinicznie skutków. Alkohol może jednak osłabiać skuteczność leczenia migreny, bo prowokuje napady bólu głowy, a także nasilać nudności i zawroty głowy. U osób przewlekle nadużywających alkoholu z uszkodzeniem wątroby dihydroergotamina jest przeciwwskazana ze względu na chorobę wątroby[1].
Mechanizm
Interakcja dihydroergotaminy z alkoholem pitym przez pacjenta nie jest dobrze udokumentowana, a ryzyko wynika głównie z przeciwstawnego wpływu obu substancji na naczynia i z wpływu alkoholu na wątrobę. Dihydroergotamina jest alkaloidem sporyszu, który obkurcza naczynia i działa na receptory serotoninowe i adrenergiczne. Alkohol rozszerza naczynia i u wielu chorych jest czynnikiem wyzwalającym napad migreny, co może osłabiać efekt leczenia. Oba czynniki mogą też nasilać nudności i zawroty głowy. ChPL dihydroergotaminy w roztworze doustnym nie zawiera zalecenia unikania alkoholu, ale wymienia choroby wątroby wśród przeciwwskazań[1]. Dotyczy to także alkoholowego uszkodzenia wątroby. Roztwór doustny sam zawiera 42,5% v/v etanolu, czyli od 212,5 mg do 637,5 mg w jednorazowej dawce 0,5–1,5 ml[1]. Według ChPL ilość etanolu w 1,5 ml odpowiada 13 ml piwa i nie powoduje zauważalnych skutków[1].
Monitorować
- częstość i nasilenie napadów migreny w zależności od picia alkoholu
- nudności i zawroty głowy
- objawy niedokrwienia obwodowego – zimne, blade lub drętwiejące palce
- u pijących przewlekle – parametry czynności wątroby
Kiedy ocena się zmienia
| Przewlekłe nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe nadużywanie alkoholu wiąże się z ryzykiem uszkodzenia wątroby, a choroby wątroby są przeciwwskazaniem do stosowania dihydroergotaminy. Przed wydaniem leku należy ocenić czynność wątroby. |
| Roztwór doustnypostać · alkohol | inne zalecenie | Roztwór doustny zawiera 42,5% v/v etanolu, czyli od 212,5 mg do 637,5 mg w dawce jednorazowej. Należy o tym poinformować osoby utrzymujące abstynencję oraz przyjmujące leki źle tolerowane z alkoholem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
Interakcja nieistotna klinicznieLetermowira alkoholNie jest wymagana zmiana dawki ani schematu letermowiru z powodu spożywania alkoholu.Możesz przyjmować ten lek bez zmian, ale zanim wypijesz alkohol, zapytaj lekarza lub farmaceutę, czy jest on bezpieczny przy pozostałych lekach, które bierzesz po przeszczepieniu.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Możesz przyjmować ten lek bez zmian, ale zanim wypijesz alkohol, zapytaj lekarza lub farmaceutę, czy jest on bezpieczny przy pozostałych lekach, które bierzesz po przeszczepieniu.
Nie są znane szkodliwe interakcje tego leku przeciwwirusowego z alkoholem. Alkohol nie powinien osłabiać jego działania ochronnego przed wirusem CMV. Alkohol może jednak nasilać nudności, wymioty lub biegunkę, które czasem pojawiają się podczas leczenia. Po przeszczepieniu przyjmujesz zwykle także inne leki, które mogą reagować z alkoholem inaczej niż ten lek.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilone nudności lub wymioty po wypiciu alkoholu
- biegunka nasilająca się po alkoholu
- wymioty uniemożliwiające przyjęcie kolejnej dawki leku
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- brak_interakcji
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie jest wymagana zmiana dawki ani schematu letermowiru z powodu spożywania alkoholu. Ponieważ letermowir stosuje się u biorców przeszczepów, którzy zwykle przyjmują też inne leki, takie jak cyklosporyna lub takrolimus, przed udzieleniem porady warto sprawdzić interakcje alkoholu z pozostałymi lekami pacjenta i jego stan wątroby.
Skutek kliniczny
Nie oczekuje się zmiany skuteczności letermowiru w profilaktyce zakażenia CMV ani nasilenia działania alkoholu. Teoretycznie alkohol może nasilać działania niepożądane letermowiru ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty czy biegunka, ale nie ma na to potwierdzenia w badaniach.
Mechanizm
Nie oczekuje się klinicznie istotnej interakcji farmakokinetycznej ani farmakodynamicznej między letermowirem a etanolem. ChPL letermowiru nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w ostrzeżeniach, ani wśród interakcji[1]. Letermowir jest eliminowany głównie przez wydalanie z żółcią i glukuronidację z udziałem UGT1A1 i UGT1A3, po aktywnym wychwycie do hepatocytów przez OATP1B1/3, a w jego usuwaniu uczestniczą także glikoproteina P i BCRP[1]. Etanol jest metabolizowany głównie przez dehydrogenazę alkoholową, dehydrogenazę aldehydową i CYP2E1, więc nie konkuruje z letermowirem o główne szlaki eliminacji i nie jest uznawany za istotny induktor UGT ani glikoproteiny P. Letermowir nie działa depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, dlatego nie należy spodziewać się sumowania działania uspokajającego.
Metabolizm i transportery
- Letermowir: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C8[2], umiarkowany inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OATP2B1[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor BCRP[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C19[2], induktor CYP2C8[2], induktor CYP2C9[2], induktor OATP2B1[2], induktor P-gp[2], induktor UGT1A1[2], substrat BCRP[2], substrat OATP1B1[2], substrat OATP1B3[2], substrat P-gp[2], substrat UGT1A1[2]
Monitorować
- Brak specyficznego monitorowania związanego z tą interakcją
- Tolerancja ze strony przewodu pokarmowego u osób pijących większe ilości alkoholu
Kiedy ocena się zmienia
| Duże ilości lub regularne nadużywanie alkoholuilość alkoholu · pacjent | inne zalecenie | Przy regularnym nadużywaniu alkoholu nie zmienia się ocena samej interakcji z letermowirem, ale u biorcy przeszczepu należy ocenić czynność wątroby, przestrzeganie zaleceń dotyczących przyjmowania leków oraz interakcje alkoholu z lekami immunosupresyjnymi i zaproponować ograniczenie spożycia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
Inne interakcje tych leków 434
Połączenie przeciwwskazaneAtorwastatyna+ LetermowirNie przekraczaj 20 mg atorwastatyny na dobę u pacjenta przyjmującego letermowir.Upewnij się u lekarza lub farmaceuty, że twoja dawka atorwastatyny nie przekracza 20 mg na dobę, a jeśli bierzesz też cyklosporynę, zapytaj lekarza o zmianę leczenia.szybki (godziny)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Upewnij się u lekarza lub farmaceuty, że twoja dawka atorwastatyny nie przekracza 20 mg na dobę, a jeśli bierzesz też cyklosporynę, zapytaj lekarza o zmianę leczenia.
Lek przeciwwirusowy chroniący przed zakażeniem cytomegalowirusem sprawia, że organizm wolniej usuwa atorwastatynę. Jej ilość we krwi rośnie, a to zwiększa ryzyko uszkodzenia mięśni. Dlatego dawka atorwastatyny musi być niska. Jeśli przyjmujesz też cyklosporynę, atorwastatyny nie wolno stosować razem z tymi lekami.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- ból lub tkliwość mięśni bez wyraźnej przyczyny
- osłabienie mięśni
- bardzo ciemny, brązowy mocz
- skurcze mięśni z gorączką lub ogólnym złym samopoczuciem
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – transport, PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Nie przekraczaj 20 mg atorwastatyny na dobę u pacjenta przyjmującego letermowir.[1] Jeśli pacjent otrzymuje jednocześnie cyklosporynę, atorwastatyny nie stosuje się – połączenie jest przeciwwskazane.[2] Gdy jednoczesnego stosowania letermowiru bez cyklosporyny nie da się uniknąć, zmniejsz dawkę atorwastatyny i monitoruj pacjenta klinicznie.[3]
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia atorwastatyny w osoczu zwiększa ryzyko miopatii i rabdomiolizy.[4] Wpływ hamowania transporterów wychwytu wątrobowego na stężenie atorwastatyny w hepatocytach nie jest znany.[3]
Mechanizm
Letermowir hamuje transportery OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, które odpowiadają za wychwyt wątrobowy i usuwanie atorwastatyny, co zwiększa ogólnoustrojową ekspozycję na statynę.[3] Letermowir jest ponadto umiarkowanym inhibitorem CYP3A in vivo, a atorwastatyna jest substratem CYP3A4.[2] Dodanie cyklosporyny, silnego inhibitora OATP1B1/3, nasila wpływ letermowiru na jednocześnie stosowane leki i dodatkowo zwiększa stężenie atorwastatyny.[2]
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
- Letermowir – inhibitor BCRP[5], atorwastatyna – substrat BCRP[6]
- Letermowir – umiarkowany inhibitor CYP3A4[5], atorwastatyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[7]
- Letermowir – inhibitor OATP1B1[5], atorwastatyna – substrat OATP1B1[7]
- Letermowir – inhibitor OATP1B3[5], atorwastatyna – substrat OATP1B3[7]
- Letermowir – induktor BCRP[5], atorwastatyna – substrat BCRP[6]
- Letermowir – induktor P-gp[5], atorwastatyna – substrat P-gp[6]
- Atorwastatyna: substrat BCRP[6], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[7], substrat OATP1B1[7], substrat OATP1B3[7], substrat P-gp[6]
- Letermowir: inhibitor BCRP[5], inhibitor CYP2B6[5], inhibitor CYP2C8[5], umiarkowany inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OAT3[5], inhibitor OATP1B1[5], inhibitor OATP1B3[5], inhibitor OATP2B1[5], inhibitor UGT1A1[5], induktor BCRP[5], induktor CYP2B6[5], induktor CYP2C19[5], induktor CYP2C8[5], induktor CYP2C9[5], induktor OATP2B1[5], induktor P-gp[5], induktor UGT1A1[5], substrat BCRP[5], substrat OATP1B1[5], substrat OATP1B3[5], substrat P-gp[5], substrat UGT1A1[5]
Monitorować
- bóle, tkliwość i osłabienie mięśni
- aktywność CK przy objawach mięśniowych
- ciemne zabarwienie moczu
- obecność cyklosporyny w schemacie leczenia
- skuteczność hipolipemizująca po zmniejszeniu dawki
Kiedy ocena się zmienia
| dawka ≥ 30 mg/dobęatorwastatyna | inne zalecenie | Dawki atorwastatyny powyżej 20 mg na dobę nie stosuje się u pacjentów przyjmujących letermowir – należy zmniejszyć dawkę do najwyżej 20 mg. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Atorvastatin Krka 30 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/atorvastatin-krka-100251609/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Atoris 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/atoris-100113400/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sortis 80 80 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sortis-80-100000818/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Atoris. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/atoris-100113400/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneBromokryptyna+ LetermowirNie stosuj bromokryptyny w czasie leczenia letermowirem.Nie łącz tych leków i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który dobierze ci inny lek zamiast bromokryptyny.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie łącz tych leków i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który dobierze ci inny lek zamiast bromokryptyny.
Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem. Lek przeciwwirusowy letermowir spowalnia usuwanie bromokryptyny z organizmu, przez co jej ilość we krwi może niebezpiecznie wzrosnąć. Może to wywołać silne zwężenie naczyń krwionośnych i poważne działania niepożądane ze strony serca, mózgu i krążenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zimne, blade, sine lub bolesne palce rąk albo stóp
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- silny, nasilający się ból głowy lub zaburzenia widzenia
- drgawki, osłabienie lub drętwienie jednej strony ciała
- omamy lub splątanie
- silne nudności i wymioty
- zawroty głowy i omdlenia
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj bromokryptyny w czasie leczenia letermowirem[1]. Jeśli profilaktyka letermowirem jest konieczna, bromokryptynę należy zastąpić lekiem spoza grupy alkaloidów sporyszu dobranym do wskazania, w porozumieniu z lekarzem prowadzącym. Jeśli pacjent przyjmował już oba leki, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i obserwować objawy niedokrwienia, ciśnienie tętnicze oraz stan neurologiczny i psychiczny.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia bromokryptyny grozi nasileniem jej działań niepożądanych, w tym objawami zatrucia sporyszem z skurczem naczyń i niedokrwieniem kończyn lub narządów. Mogą wystąpić także nudności, wymioty, spadki ciśnienia, zaburzenia psychiczne oraz powikłania sercowo-naczyniowe i neurologiczne typowe dla bromokryptyny[2].
Mechanizm
Letermowiru nie łączy się z alkaloidami sporyszu, a bromokryptyna należy do tej grupy[1]. Bromokryptyna jest substratem i inhibitorem CYP3A4, dlatego przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów lub substratów tego enzymu wymaga ostrożności[2]. Letermowir in vivo umiarkowanie hamuje CYP3A i zwiększa stężenie doustnego midazolamu w osoczu 2–3-krotnie[1]. Można więc oczekiwać istotnego wzrostu stężenia bromokryptyny. Jednoczesne stosowanie cyklosporyny może dodatkowo nasilać wpływ letermowiru na inne leki[1].
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
- Bromokryptyna: inhibitor CYP3A4[4], substrat CYP3A4[4]
- Letermowir: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OATP2B1[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor BCRP[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], induktor CYP2C9[3], induktor OATP2B1[3], induktor P-gp[3], induktor UGT1A1[3], substrat BCRP[3], substrat OATP1B1[3], substrat OATP1B3[3], substrat P-gp[3], substrat UGT1A1[3]
Monitorować
- ciśnienie tętnicze
- objawy niedokrwienia kończyn (zimne, blade, bolesne palce)
- ból w klatce piersiowej
- silny ból głowy i zaburzenia widzenia
- objawy psychiczne (omamy, splątanie)
- nudności i wymioty
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bromocorn 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bromocorn-100002042/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bromocorn. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bromocorn-100002042/
Połączenie przeciwwskazaneDihydroergotamina+ LinezolidNie łącz linezolidu z dihydroergotaminą – linezolidu nie podaje się pacjentom przyjmującym agonistów receptorów 5-HT1, chyba że zapewniona jest ścisła obserwacja i monitorowanie ciśnienia tętniczego.Nie bierz dihydroergotaminy w czasie leczenia linezolidem, dopóki lekarz nie zdecyduje, jak bezpiecznie połączyć albo zmienić leczenie.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie bierz dihydroergotaminy w czasie leczenia linezolidem, dopóki lekarz nie zdecyduje, jak bezpiecznie połączyć albo zmienić leczenie.
Tych dwóch leków nie należy przyjmować razem. Antybiotyk linezolid nasila działanie leków wpływających na serotoninę i podnoszących ciśnienie, a dihydroergotamina działa właśnie w ten sposób. Razem mogą wywołać groźny wzrost ciśnienia albo zespół serotoninowy z gorączką, drżeniem i splątaniem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silny ból głowy lub kołatanie serca
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- wysoka gorączka, nadmierne pocenie się
- drżenie, sztywność mięśni, zaburzenia koordynacji
- niepokój, splątanie, dezorientacja
- zimne, blade lub bolesne palce dłoni i stóp
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz linezolidu z dihydroergotaminą – linezolidu nie podaje się pacjentom przyjmującym agonistów receptorów 5-HT1, chyba że zapewniona jest ścisła obserwacja i monitorowanie ciśnienia tętniczego[1][2][3]. Najbezpieczniej wstrzymać dihydroergotaminę na czas leczenia linezolidem albo wybrać inny antybiotyk zgodnie z antybiogramem. Jeśli połączenie jest niezbędne, stosuje się je wyłącznie w warunkach ścisłej obserwacji z kontrolą ciśnienia i objawów zespołu serotoninowego.
Skutek kliniczny
Możliwy zespół serotoninowy z dezorientacją, niepokojem, drżeniem, potliwością i wysoką gorączką[1]. Możliwy też gwałtowny wzrost ciśnienia tętniczego i nasilenie niedokrwienia, w tym wieńcowego i obwodowego.
Mechanizm
Linezolid jest odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem monoaminooksydazy[1] – nasila działanie leków serotoninergicznych i reakcje presyjne. Dihydroergotamina jest alkaloidem sporyszu pobudzającym receptory serotoninowe 5-HT1 i obkurczającym naczynia, a w połączeniu z lekami serotoninergicznymi może wywołać zespół serotoninowy[4]. Jednoczesne stosowanie sumuje działanie serotoninergiczne i naczynioskurczowe obu leków. Interakcja nie dotyczy metabolizmu, bo linezolid nie hamuje ani nie indukuje izoenzymów cytochromu P450[1].
Monitorować
- ciśnienie tętnicze
- objawy zespołu serotoninowego (dezorientacja, niepokój, drżenie, potliwość, gorączka, sztywność mięśni)
- objawy niedokrwienia (ból w klatce piersiowej, zimne, blade lub bolesne palce dłoni i stóp)
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zyvoxid 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zyvoxid-100106340/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Linezolid Krka 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/linezolid-krka-100339735/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Linezolid Polpharma 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/linezolid-polpharma-100345345/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
Połączenie przeciwwskazaneDihydroergotamina+ LonafarnibPołączenie jest przeciwwskazane – w trakcie leczenia lonafarnibem nie stosuje się leków metabolizowanych głównie przez CYP3A4, do których należy dihydroergotamina.Nie przyjmuj dihydroergotaminy w trakcie leczenia lonafarnibem i jak najszybciej zapytaj lekarza o inny lek.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj dihydroergotaminy w trakcie leczenia lonafarnibem i jak najszybciej zapytaj lekarza o inny lek.
Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem. Lek na progerię sprawia, że organizm znacznie wolniej usuwa dihydroergotaminę, więc jej ilość we krwi może niebezpiecznie wzrosnąć. Grozi to silnym zwężeniem naczyń krwionośnych, niedokrwieniem rąk i nóg oraz serca.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zimne, blade lub sine palce rąk albo stóp
- drętwienie, mrowienie lub ból w rękach albo nogach
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- silne nudności lub wymioty
- nagły silny ból głowy lub bardzo wysokie ciśnienie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie jest przeciwwskazane – w trakcie leczenia lonafarnibem nie stosuje się leków metabolizowanych głównie przez CYP3A4, do których należy dihydroergotamina.[1] Dihydroergotaminę należy odstawić i dobrać leczenie bez udziału CYP3A4, zależnie od wskazania. Inne alkaloidy sporyszu nie są bezpieczną zamianą, bo podlegają temu samemu szlakowi metabolicznemu.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia dihydroergotaminy grozi zatruciem sporyszem – silnym skurczem naczyń z niedokrwieniem kończyn, które może prowadzić do martwicy, a także niedokrwieniem mięśnia sercowego i innych narządów. Inhibitory proteazy HIV hamujące ten sam szlak zwiększają ryzyko poważnych działań niepożądanych dihydroergotaminy.[2]
Mechanizm
Lonafarnib silnie hamuje CYP3A4 w sposób zależny od mechanizmu działania, a po dawkach wielokrotnych hamowanie narasta wraz z kumulacją leku.[1] Dihydroergotamina jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, a hamowanie cytochromu P-450 przez makrolidy i azole zaburza jej metabolizm i nasila toksyczność alkaloidu.[2] Połączenie prowadzi więc do wzrostu stężenia dihydroergotaminy.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy niedokrwienia kończyn (bladość, oziębienie, drętwienie, ból palców)
- bóle wieńcowe i ból w klatce piersiowej
- ciśnienie tętnicze
- nudności i wymioty jako wczesny objaw toksyczności alkaloidu
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/
Połączenie przeciwwskazaneDihydroergotamina+ KobicystatPołączenie jest przeciwwskazane i nie wolno podawać dihydroergotaminy w trakcie leczenia kobicystatem.Nie przyjmuj dihydroergotaminy, jeśli leczysz się kobicystatem, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczny lek zastępczy.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj dihydroergotaminy, jeśli leczysz się kobicystatem, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczny lek zastępczy.
Dihydroergotaminy nie wolno łączyć z kobicystatem. Kobicystat mocno spowalnia usuwanie dihydroergotaminy z organizmu, przez co jej ilość we krwi może bardzo wzrosnąć. Grozi to silnym zwężeniem naczyń krwionośnych, niedokrwieniem rąk i nóg, a nawet zawałem serca.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zimne, blade lub sine palce rąk albo stóp
- drętwienie, mrowienie lub ból kończyn
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- silny ból głowy, zaburzenia mowy lub widzenia
- silny ból brzucha
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie jest przeciwwskazane i nie wolno podawać dihydroergotaminy w trakcie leczenia kobicystatem.[1] U pacjenta leczonego schematem przeciwretrowirusowym z kobicystatem należy zastąpić dihydroergotaminę lekiem niezależnym od CYP3A. Zamiana kobicystatu na rytonawir nie rozwiązuje problemu, bo rytonawir również nasila ryzyko poważnych działań niepożądanych dihydroergotaminy.[2] Gdy pacjent przyjął oba leki, trzeba odstawić dihydroergotaminę i pilnie ocenić krążenie obwodowe oraz objawy niedokrwienia.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia dihydroergotaminy grozi ciężkimi i zagrażającymi życiu działaniami niepożądanymi.[1] Chodzi o zatrucie alkaloidami sporyszu ze skurczem naczyń, niedokrwieniem kończyn prowadzącym do martwicy dłoni i stóp, bólem wieńcowym i wzrostem ciśnienia tętniczego.[2] Niedokrwienie może dotyczyć także mózgu i jelit.
Mechanizm
Dihydroergotaminy nie łączy się z kobicystatem, bo jej klirens zależy w dużym stopniu od CYP3A.[1] Kobicystat jest silnym inhibitorem CYP3A i zwiększa stężenia leków metabolizowanych tą drogą. Najbardziej podatne na duży wzrost ekspozycji są leki intensywnie metabolizowane podczas pierwszego przejścia.[1] Zahamowanie cytochromu P-450 upośledza metabolizm dihydroergotaminy i nasila toksyczność alkaloidu.[2]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy niedokrwienia kończyn – ziębnięcie, bladość lub sinienie palców, drętwienie, ból
- ból w klatce piersiowej
- ciśnienie tętnicze
- objawy neurologiczne i silny ból brzucha
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tybost 150 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tybost-100315114/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tybost. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tybost-100315114/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneDihydroergotamina+ RoksytromycynaPołączenie jest przeciwwskazane.Nie zaczynaj przyjmować antybiotyku, dopóki lekarz nie zmieni go na inny albo nie zdecyduje o przerwie w przyjmowaniu dihydroergotaminy.opóźniony (dni)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj przyjmować antybiotyku, dopóki lekarz nie zmieni go na inny albo nie zdecyduje o przerwie w przyjmowaniu dihydroergotaminy.
Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem. Antybiotyk spowalnia usuwanie leku na migrenę lub niskie ciśnienie z organizmu, przez co jego ilość we krwi może niebezpiecznie wzrosnąć. Może to wywołać silny skurcz naczyń krwionośnych i niedokrwienie dłoni, stóp, serca lub mózgu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zimne, blade lub sine palce dłoni lub stóp
- drętwienie, mrowienie lub ból kończyn
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- nagłe zaburzenia widzenia lub mowy, splątanie
- silny ból głowy
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Połączenie jest przeciwwskazane.[1] Na czas antybiotykoterapii odstaw dihydroergotaminę albo wybierz antybiotyk spoza grupy makrolidów, dobrany do rodzaju zakażenia. Jeśli pacjent przyjął oba leki jednocześnie, oceń go pod kątem objawów niedokrwienia i skieruj do lekarza.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia dihydroergotaminy może wywołać zatrucie sporyszem z silnym skurczem naczyń. Grozi to niedokrwieniem kończyn z martwicą palców, niedokrwieniem mięśnia sercowego oraz niedokrwieniem ośrodkowego układu nerwowego.
Mechanizm
Roksytromycyny nie łączy się z alkaloidami sporyszu zwężającymi naczynia, do których należy dihydroergotamina.[1] Antybiotyki makrolidowe, w tym roksytromycyna, hamują cytochrom P-450 i mogą zaburzać metabolizm dihydroergotaminy, co nasila toksyczność alkaloidu.[2] Roksytromycyna hamuje CYP3A słabiej niż inne makrolidy, ale klinicznie istotnej interakcji nie da się z pewnością wykluczyć.[1]
Monitorować
- objawy niedokrwienia kończyn – zimne, blade lub sine palce, drętwienie, ból
- ból w klatce piersiowej
- ciśnienie tętnicze
- objawy neurologiczne – zaburzenia widzenia, mowy, splątanie
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rolicyn 150 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rolicyn-100098929/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
Połączenie przeciwwskazaneDihydroergotamina+ TypranawirDihydroergotaminy nie stosuje się u pacjenta leczonego typranawirem z rytonawirem w żadnej postaci.Nie przyjmuj dihydroergotaminy, jeśli leczysz się typranawirem, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na migrenę.szybki (godziny)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj dihydroergotaminy, jeśli leczysz się typranawirem, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na migrenę.
Lek na HIV typranawir, który przyjmuje się razem z rytonawirem, bardzo silnie zwiększa ilość dihydroergotaminy we krwi. Może to spowodować groźne zwężenie naczyń krwionośnych i niedokrwienie palców, serca lub mózgu. Tych leków nie wolno przyjmować razem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zimne, blade lub sine palce rąk albo stóp
- drętwienie, mrowienie lub ból kończyn
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- nagłe zaburzenia widzenia lub mowy, osłabienie jednej strony ciała
- silne nudności i wymioty
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Dihydroergotaminy nie stosuje się u pacjenta leczonego typranawirem z rytonawirem w żadnej postaci.[1] W leczeniu napadu migreny wybierz lek niezależny od CYP3A, a decyzję o ewentualnej zmianie schematu przeciwretrowirusowego pozostaw lekarzowi prowadzącemu leczenie HIV. Hamowanie CYP3A nie ustępuje natychmiast po odstawieniu typranawiru z rytonawirem, dlatego dihydroergotaminę włącza się dopiero po konsultacji z lekarzem.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia dihydroergotaminy grozi zatruciem sporyszem z silnym skurczem naczyń, niedokrwieniem kończyn i narządów, aż do martwicy palców oraz niedokrwienia mięśnia sercowego lub mózgu. Inhibitory proteazy HIV, w tym rytonawir, który zawsze towarzyszy typranawirowi, zwiększają ryzyko poważnych działań niepożądanych dihydroergotaminy.[2] Zwiększenie stężenia pochodnych ergotaminy może spowodować poważne i zagrażające życiu powikłania.[1]
Mechanizm
Typranawir podawany z małą dawką rytonawiru silnie hamuje wątrobową i jelitową aktywność CYP3A4.[1] Eliminacja dihydroergotaminy w dużym stopniu zależy od CYP3A, dlatego jej stężenie w osoczu może znacznie wzrosnąć.[1] Zahamowanie cytochromu P-450 zaburza metabolizm dihydroergotaminy i nasila toksyczność alkaloidu.[2]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy niedokrwienia kończyn (zimne, blade lub sine palce, drętwienie, ból)
- ból w klatce piersiowej
- objawy neurologiczne (zaburzenia widzenia, mowy, niedowłady)
- ciśnienie tętnicze
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Aptivus 250 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/aptivus-100074662/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Aptivus. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/aptivus-100074662/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneDziurawiec+ LetermowirDziurawca w postaci doustnej nie łączy się z letermowirem.Nie przyjmuj dziurawca w żadnej doustnej postaci, a jeśli już go stosowałeś, odstaw go i powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj dziurawca w żadnej doustnej postaci, a jeśli już go stosowałeś, odstaw go i powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu.
Dziurawiec przyspiesza usuwanie letermowiru z organizmu, przez co lek może przestać chronić cię przed groźnym zakażeniem wirusem cytomegalii. Dziurawiec osłabia też działanie leków chroniących przeszczep. Dotyczy to również tabletek ziołowych, kropli i herbatek z dziurawcem. Działanie dziurawca może utrzymywać się jeszcze przez jakiś czas po jego odstawieniu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka bez wyraźnej przyczyny
- biegunka lub ból brzucha
- kaszel albo duszność
- pogorszenie widzenia
- wyraźne osłabienie i złe samopoczucie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PK – transport
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Dziurawca w postaci doustnej nie łączy się z letermowirem[1]. Pacjent po przeszczepieniu narządu nie powinien przyjmować dziurawca w ogóle[2]. Jeśli pacjent przyjmował już oba produkty, odstaw dziurawiec, powiadom lekarza prowadzącego i zaproponuj częstsze oznaczanie wiremii CMV oraz stężeń leków immunosupresyjnych, bo indukcja może utrzymywać się jeszcze po odstawieniu ziela.
Skutek kliniczny
Zbyt niskie stężenie letermowiru grozi utratą skuteczności profilaktyki i reaktywacją zakażenia wirusem cytomegalii u biorcy przeszczepu[1]. Dziurawiec osłabia też działanie cyklosporyny, co u pacjenta po przeszczepieniu dodatkowo zwiększa ryzyko odrzucenia przeszczepu[3]. Po przebytej transplantacji narządu dziurawiec jest przeciwwskazany niezależnie od letermowiru[2].
Mechanizm
Dziurawiec indukuje glikoproteinę P, enzymy glukuronidacji (UGT) i enzymy cytochromu P450, a letermowir jest usuwany z organizmu przez wychwyt OATP1B1/3, glukuronidację z udziałem UGT1A1 i UGT1A3 oraz transport przez glikoproteinę P i BCRP[1]. Silne i umiarkowane induktory glikoproteiny P i UGT obniżają ekspozycję na letermowir poniżej wartości terapeutycznych, niezależnie od tego, czy pacjent przyjmuje cyklosporynę[1]. Działanie indukujące dziurawca narasta stopniowo przy systematycznym stosowaniu i utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po jego odstawieniu[3].
Metabolizm i transportery
- Dziurawiec: silny induktor CYP3A4[4]
- Letermowir: inhibitor BCRP[5], inhibitor CYP2B6[5], inhibitor CYP2C8[5], umiarkowany inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OAT3[5], inhibitor OATP1B1[5], inhibitor OATP1B3[5], inhibitor OATP2B1[5], inhibitor UGT1A1[5], induktor BCRP[5], induktor CYP2B6[5], induktor CYP2C19[5], induktor CYP2C8[5], induktor CYP2C9[5], induktor OATP2B1[5], induktor P-gp[5], induktor UGT1A1[5], substrat BCRP[5], substrat OATP1B1[5], substrat OATP1B3[5], substrat P-gp[5], substrat UGT1A1[5]
Monitorować
- wiremia CMV (PCR) przy niedawnym lub trwającym stosowaniu dziurawca
- stężenie cyklosporyny lub takrolimusu
- objawy zakażenia CMV – gorączka, biegunka, duszność, spadek liczby krwinek
- objawy odrzucenia przeszczepu
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Dziurawiec odstawiony niedawno przed włączeniem letermowirukolejność włączenia · dziurawiec | inne zalecenie | Indukcja enzymów i transporterów utrzymuje się jeszcze po odstawieniu dziurawca, dlatego w pierwszych tygodniach profilaktyki rozważ częstsze oznaczanie wiremii CMV i stężeń immunosupresantów. |
| Na skórędroga podania · dziurawiec | ryzyko maleje | Przy stosowaniu dziurawca wyłącznie na skórę ekspozycja ogólnoustrojowa jest znacznie mniejsza niż po podaniu doustnym, ale brak danych dla tego połączenia i u biorcy przeszczepu lepiej dobrać inny preparat. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Intractum Hyperici Phytopharm 4,65 g/5 ml, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/intractum-hyperici-phytopharm-100031859/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Digestonic -, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digestonic-100018913/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.