Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Enkorafenib / Enkorafenib i trójtlenek arsenu

Enkorafenib i trójtlenek arsenu

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Tego połączenia najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, stosuje się je tylko pod ścisłą kontrolą EKG i elektrolitów.

Nie przerywaj leczenia na własną rękę, chodź na zlecone badania EKG i krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku, także bez recepty, zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Trójtlenek arsenuTego połączenia najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, stosuje się je tylko pod ścisłą kontrolą EKG i elektrolitów.Nie przerywaj leczenia na własną rękę, chodź na zlecone badania EKG i krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku, także bez recepty, zapytaj lekarza lub farmaceutę.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przerywaj leczenia na własną rękę, chodź na zlecone badania EKG i krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku, także bez recepty, zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Lekarz będzie dlatego częściej sprawdzał twoje EKG i poziom potasu oraz magnezu we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • silna biegunka lub wymioty, które mogą obniżyć poziom potasu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Tego połączenia najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, stosuje się je tylko pod ścisłą kontrolą EKG i elektrolitów. Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie należy wyrównać stężenie potasu, magnezu i wapnia oraz odstawić niepotrzebne leki wydłużające QT. Przy istotnym wydłużeniu QTc lub objawach arytmii należy przerwać podawanie leku wydłużającego QT i postępować według zasad modyfikacji dawki każdego z leków.

Skutek kliniczny

Większe ryzyko znacznego wydłużenia QTc, komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, hipokalcemii, chorobie serca i przyjmowaniu innych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Oba leki wydłużają odstęp QT. Trójtlenek arsenu silnie wydłuża QT i może wywołać częstoskurcz typu torsade de pointes. Enkorafenib również wydłuża odstęp QTc. Przy jednoczesnym stosowaniu działania te się sumują.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[1], umiarkowany inhibitor CYP1A2[1], inhibitor CYP2B6[1], inhibitor CYP2C9[1], inhibitor CYP3A4[1], inhibitor OAT1[1], inhibitor OAT3[1], umiarkowany inhibitor OATP1B1[1], umiarkowany inhibitor OATP1B3[1], inhibitor OCT2[1], inhibitor P-gp[1], inhibitor UGT1A1[1], induktor CYP1A2[1], induktor CYP2B6[1], induktor CYP2C9[1], silny induktor CYP3A4[1], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[1], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[1], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i regularnie w jego trakcie
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • stężenie wapnia w surowicy
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafeniba alkoholNie ma potrzeby zmiany dawki enkorafenibu, ale należy zalecić ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, niewielkich ilości lub jego unikanie w okresach nasilonych działań niepożądanych.Ograniczaj alkohol do okazjonalnych, małych ilości, a gdy masz nudności, biegunkę lub problemy z wątrobą, nie pij go wcale i zapytaj lekarza lub farmaceutę.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Ograniczaj alkohol do okazjonalnych, małych ilości, a gdy masz nudności, biegunkę lub problemy z wątrobą, nie pij go wcale i zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Nie wiadomo, żeby alkohol zmieniał działanie tego leku. Lek często powoduje jednak nudności, biegunkę, zmęczenie i może obciążać wątrobę, a alkohol może te dolegliwości nasilać. Dlatego najlepiej pić alkohol rzadko i w małych ilościach albo wcale. Nie pij soku grejpfrutowego ani drinków z jego dodatkiem, bo może on zwiększać ilość leku w organizmie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone nudności lub wymioty
  • biegunka i oznaki odwodnienia, takie jak silne pragnienie, zawroty głowy czy mało moczu
  • zażółcenie skóry lub białek oczu, ciemny mocz
  • silne zmęczenie lub osłabienie
  • ból w prawym podżebrzu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie ma potrzeby zmiany dawki enkorafenibu, ale należy zalecić ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, niewielkich ilości lub jego unikanie w okresach nasilonych działań niepożądanych. Pacjent z chorobą wątroby, podwyższonymi aminotransferazami, nudnościami, wymiotami lub biegunką powinien całkowicie zrezygnować z alkoholu. Przy leczeniu skojarzonym warto sprawdzić zapisy o alkoholu w charakterystyce drugiego leku.

Skutek kliniczny

Nie opisano klinicznie istotnych skutków łącznego stosowania enkorafenibu i alkoholu. Teoretycznie alkohol, zwłaszcza w większych ilościach lub przyjmowany regularnie, może nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, zmęczenie i obciążenie wątroby, a utrata płynów i elektrolitów przy wymiotach lub biegunce może zwiększać ryzyko powikłań u pacjentów w trakcie leczenia przeciwnowotworowego.

Mechanizm

Brak udokumentowanej interakcji, a możliwe nakładanie się działań jest wyłącznie teoretyczne. ChPL enkorafenibu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach, a jedynym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze[1]. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[1]. Etanol nie jest istotnym inhibitorem tego enzymu, a przewlekłe nadużywanie alkoholu może teoretycznie nasilać aktywność enzymów wątrobowych i zmniejszać ekspozycję na lek, czego jednak nie zbadano. Ważniejszy jest możliwy addycyjny wpływ farmakodynamiczny. Inhibitory BRAF stosowane w skojarzeniu z inhibitorem MEK lub przeciwciałem anty-EGFR często wywołują nudności, wymioty, biegunkę, zmęczenie i wzrost aktywności aminotransferaz, a alkohol może te działania nasilać i sprzyjać odwodnieniu oraz zaburzeniom elektrolitowym.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny w ramach rutynowej kontroli leczenia
  • objawy żołądkowo-jelitowe i stan nawodnienia
  • stężenia elektrolitów przy wymiotach lub biegunce

Kiedy ocena się zmienia

Przewlekłe regularne picie lub nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby i nasilenia toksyczności leczenia, a teoretycznie może też zmieniać metabolizm enkorafenibu. W tej sytuacji należy zalecić abstynencję i ściślej kontrolować parametry wątrobowe.
Jednorazowe spożycie dużej ilości alkoholuilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieJednorazowe spożycie dużej ilości alkoholu może nasilić nudności, wymioty i odwodnienie oraz zaburzenia elektrolitowe, co u pacjenta leczonego przeciwnowotworowo zwiększa ryzyko powikłań.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Trójtlenek arsenu a alkohol: brak opisu w bazie.

Inne interakcje tych leków 607

Połączenie przeciwwskazaneAmiodaron+ Trójtlenek arsenuNie łącz amiodaronu z trójtlenkiem arsenu.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie białaczki o amiodaronie – także jeśli odstawiono go w ostatnich miesiącach – i nie przerywaj go na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie białaczki o amiodaronie – także jeśli odstawiono go w ostatnich miesiącach – i nie przerywaj go na własną rękę.

Amiodaron i trójtlenek arsenu – każdy z osobna – mogą zaburzać rytm serca. Przyjmowane razem bardzo zwiększają ryzyko groźnej, nawet śmiertelnej arytmii. Amiodaron działa w organizmie jeszcze przez kilka miesięcy po odstawieniu, dlatego to ryzyko nie znika od razu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca
  • bardzo wolne lub nieregularne bicie serca
  • zawroty głowy
  • zasłabnięcie lub omdlenie
  • duszność
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz amiodaronu z trójtlenkiem arsenu. Amiodaronu nie stosuje się jednocześnie z lekami mogącymi wywołać torsade de pointes[1][2]. Przed rozpoczęciem leczenia trójtlenkiem arsenu zamień amiodaron, w porozumieniu z kardiologiem, na lek kontrolujący rytm lub częstość pracy serca, który nie wydłuża QT. Pamiętaj, że interakcje z amiodaronem mogą występować nawet kilka miesięcy po jego odstawieniu[1]. Jeśli amiodaron odstawiono niedawno, prowadź leczenie trójtlenkiem arsenu przy ścisłym monitorowaniu EKG oraz wyrównanym stężeniu potasu i magnezu. W razie torsade de pointes nie podaje się leków przeciwarytmicznych – stosuje się stymulację komorową i dożylne wlewy magnezu[1].

Skutek kliniczny

Grozi znaczne wydłużenie QTc, torsade de pointes, które może zakończyć się zgonem, oraz całkowity blok serca[3]. Już w monoterapii trójtlenkiem arsenu w nawrocie lub oporności na leczenie u 40% pacjentów co najmniej jeden pomiar QTc przekroczył 500 ms[3]. Wydłużenie QTc pojawia się między 1. a 5. tygodniem po infuzji i ustępuje pod koniec 8. tygodnia[4].

Mechanizm

Oba leki wydłużają odstęp QT, a ich działanie się sumuje, co zwiększa ryzyko arytmii typu torsade de pointes. Trójtlenek arsenu może ponadto powodować całkowity blok przedsionkowo-komorowy[5], a amiodaron zwalnia rytm serca i przewodzenie przedsionkowo-komorowe, więc dochodzi addycja działania na układ przewodzący. Interakcji farmakokinetycznych trójtlenku arsenu z innymi lekami formalnie nie oceniano[5].

Metabolizm i transportery

  • Amiodaron: inhibitor CYP1A2[6], inhibitor CYP2B6[6], inhibitor CYP2C19[6], inhibitor CYP2C8[6], umiarkowany inhibitor CYP2C9[7], słaby inhibitor CYP2D6[7], słaby inhibitor CYP3A4[7], inhibitor OCT2[6], inhibitor P-gp[7], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[6], wrażliwy substrat CYP3A4[6]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i regularnie w trakcie infuzji trójtlenku arsenu
  • rytm serca i przewodzenie przedsionkowo-komorowe
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • parametry czynności wątroby

Bezpieczniejsze alternatywy

metoprololbisoprolol

Kiedy ocena się zmienia

Kilka miesięcy od odstawienia amiodaronuodstep · amiodaroninne zalecenieInterakcje z amiodaronem mogą występować nawet kilka miesięcy po zakończeniu jego stosowania. U pacjenta, który niedawno odstawił amiodaron, leczenie trójtlenkiem arsenu wymaga ścisłego monitorowania QTc i elektrolitów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone 200 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cordarone-100015850/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Opacorden 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/opacorden-100049552/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Arsenic trioxide Accord 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/arsenic-trioxide-accord-100396064/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Arsenic trioxide medac 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/arsenic-trioxide-medac-100441793/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trisenox 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trisenox-100131957/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cordarone-100015850/
  7. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAmisulpryd+ Trójtlenek arsenuNie łącz amisulprydu z trójtlenkiem arsenu.Jeśli masz rozpocząć leczenie trójtlenkiem arsenu, powiedz lekarzowi prowadzącemu, że bierzesz amisulpryd, ale nie odstawiaj go sam bez rozmowy z lekarzem.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli masz rozpocząć leczenie trójtlenkiem arsenu, powiedz lekarzowi prowadzącemu, że bierzesz amisulpryd, ale nie odstawiaj go sam bez rozmowy z lekarzem.

Amisulpryd i trójtlenek arsenu mogą zaburzać pracę serca w podobny sposób. Przyjmowane razem znacznie zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, które mogą zagrażać życiu. Tych leków nie stosuje się jednocześnie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność
  • ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz amisulprydu z trójtlenkiem arsenu.[1] Na czas leczenia trójtlenkiem arsenu odstaw amisulpryd po konsultacji z psychiatrą i hematologiem, a jeśli lek przeciwpsychotyczny jest niezbędny, wybierz substancję o małym wpływie na odstęp QT i prowadź ścisłe monitorowanie EKG. Przy trójtlenku arsenu zachowuje się ostrożność wobec wszystkich leków wydłużających QT oraz leków powodujących hipokaliemię lub hipomagnezemię.[2] Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia wyrównuj niedobory potasu i magnezu.

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko znacznego wydłużenia odstępu QT, torsade de pointes i innych groźnych komorowych zaburzeń rytmu, w tym nagłego zgonu sercowego. Przy trójtlenku arsenu opisywano także przypadki całkowitego bloku serca.[2]

Mechanizm

Oba leki wydłużają odstęp QT, a ich działania na repolaryzację mięśnia sercowego sumują się. Amisulprydu nie łączy się z lekami, które mogą wydłużyć odstęp QT.[1] Podczas leczenia trójtlenkiem arsenu można spodziewać się wydłużenia odstępu QT/QTc, a ryzyko torsade de pointes rośnie przy hipokaliemii lub hipomagnezemii.[2]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed leczeniem i regularnie w jego trakcie
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • stężenie wapnia w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie serca, omdlenia)

Bezpieczniejsze alternatywy

arypiprazolkariprazynalurazydon

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Symamis 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/symamis-100402758/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trisenox 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trisenox-100131957/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneCyzapryd+ Trójtlenek arsenuCyzapryd należy odstawić przed rozpoczęciem leczenia trójtlenkiem arsenu i nie włączać go w trakcie terapii.Nie przyjmuj cyzaprydu w trakcie leczenia trójtlenkiem arsenu i przez kilka tygodni po nim, a jeśli masz go w domu, powiedz o nim lekarzowi prowadzącemu leczenie białaczki.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj cyzaprydu w trakcie leczenia trójtlenkiem arsenu i przez kilka tygodni po nim, a jeśli masz go w domu, powiedz o nim lekarzowi prowadzącemu leczenie białaczki.

Oba leki mogą zaburzać przewodzenie elektryczne w sercu. Przyjmowane razem mogą wywołać groźne, a nawet zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca. Tych leków nie łączy się ze sobą. Działanie leku na białaczkę na serce może utrzymywać się przez kilka tygodni po ostatnim wlewie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca
  • nierówne lub bardzo wolne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność
  • ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Cyzapryd należy odstawić przed rozpoczęciem leczenia trójtlenkiem arsenu i nie włączać go w trakcie terapii. Cyzapryd jest przeciwwskazany także w hipokaliemii, hipomagnezemii, klinicznie istotnej bradykardii i innych zaburzeniach rytmu[1]. Wydłużenie QTc po trójtlenku arsenu może utrzymywać się do końca 8. tygodnia po infuzji, dlatego ponowne włączenie cyzaprydu w tym okresie wymaga decyzji lekarza po ocenie EKG i elektrolitów[2]. Jeśli konieczny jest lek prokinetyczny lub przeciwwymiotny, wybiera się preparat bez działania wydłużającego QT.

Skutek kliniczny

Połączenie grozi znacznym wydłużeniem odstępu QT i komorowymi zaburzeniami rytmu typu torsade de pointes, które mogą zakończyć się śmiercią[3]. W badaniach klinicznych u 40% pacjentów z nawrotem lub opornością na leczenie, otrzymujących trójtlenek arsenu, wystąpił co najmniej jeden odstęp QTc powyżej 500 ms[2]. Wydłużenie QTc obserwowano między 1. a 5. tygodniem po infuzji, a powrót do wartości wyjściowej pod koniec 8. tygodnia[2]. Cyzapryd może sam wywołać częstoskurcz komorowy, migotanie komór i torsade de pointes[1].

Mechanizm

Oba leki wydłużają odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację komór sumuje się. Cyzapryd jest przeciwwskazany z lekami wydłużającymi odstęp QT lub wywołującymi częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes[1]. Trójtlenek arsenu sam wydłuża odstęp QT i może powodować całkowity blok przedsionkowo-komorowy, a jednoczesne podawanie leków wydłużających QT, w tym cyzaprydu, zwiększa ryzyko torsade de pointes[3]. Nie przeprowadzono formalnej oceny interakcji farmakokinetycznych trójtlenku arsenu[2].

Metabolizm i transportery

  • Cyzapryd: wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • częstość i rytm serca

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gasprid 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gasprid-100077413/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trisenox 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trisenox-100131957/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Arsenic trioxide Accord 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/arsenic-trioxide-accord-100396064/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gasprid. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gasprid-100077413/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneEfawirenz+ Trójtlenek arsenuPołączenie jest przeciwwskazane i nie należy podawać trójtlenku arsenu pacjentowi przyjmującemu efawirenz.Powiedz lekarzowi onkologowi, że przyjmujesz efawirenz, i nie odstawiaj sam żadnego z leków, tylko poczekaj na decyzję lekarzy o zmianie leczenia.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz lekarzowi onkologowi, że przyjmujesz efawirenz, i nie odstawiaj sam żadnego z leków, tylko poczekaj na decyzję lekarzy o zmianie leczenia.

Oba leki mogą zaburzać rytm serca, a razem to ryzyko staje się bardzo duże i groźne dla życia. Dlatego tych leków nie stosuje się razem. Oba leki mogą też obciążać wątrobę. Lekarz zwykle zamienia lek na HIV na inny, bezpieczniejszy dla serca, zanim zacznie się leczenie białaczki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • silne osłabienie, nudności i ból pod prawym żebrem
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie jest przeciwwskazane i nie należy podawać trójtlenku arsenu pacjentowi przyjmującemu efawirenz[1]. Przed rozpoczęciem leczenia trójtlenkiem arsenu lekarz prowadzący leczenie HIV powinien zamienić efawirenz na lek przeciwretrowirusowy bez działania wydłużającego QTc, z uwzględnieniem długiego okresu półtrwania efawirenzu i jego indukcyjnego działania utrzymującego się po odstawieniu. Jeśli podanie trójtlenku arsenu jest pilne i zamiana jest niemożliwa, decyzję podejmuje zespół onkologiczno-zakaźny w warunkach szpitalnych z ciągłym monitorowaniem EKG, wyrównaniem potasu, magnezu i wapnia oraz kontrolą prób wątrobowych.

Skutek kliniczny

Znaczne wydłużenie odstępu QTc z ryzykiem torsade de pointes, bloku serca i nagłego zgonu sercowego. Możliwe nasilenie uszkodzenia wątroby.

Mechanizm

Oba leki wydłużają odstęp QTc, więc ich działania proarytmiczne sumują się. Efawirenzu nie łączy się z lekami, które mogą wydłużać odstęp QTc lub wywoływać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes[1]. Efawirenz jest przeciwwskazany również u pacjentów z jakimkolwiek stanem klinicznym wydłużającym odstęp QTc[2]. Podczas leczenia trójtlenkiem arsenu należy spodziewać się wydłużenia odstępu QT/QTc, opisywano też torsade de pointes i całkowity blok serca[3]. Dodatkowo oba leki mogą uszkadzać wątrobę, a trójtlenek arsenu stosuje się ostrożnie z innymi lekami hepatotoksycznymi[3]. Interakcja farmakokinetyczna przez indukcję CYP3A4 przez efawirenz nie jest spodziewana, bo trójtlenek arsenu jest metabolizowany głównie na drodze metylacji.

Metabolizm i transportery

  • Efawirenz: inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2C19[4], inhibitor CYP2C9[4], inhibitor CYP2D6[4], inhibitor CYP3A4[4], umiarkowany induktor CYP2B6[5], umiarkowany induktor CYP2C19[5], induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor UGT1A1[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2B6[5], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i w jego trakcie
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie, omdlenia)
  • kontrola wiremii HIV po zmianie leczenia przeciwretrowirusowego

Bezpieczniejsze alternatywy

dolutegrawirraltegrawirbiktegrawirdorawiryna

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Stocrin 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/stocrin-100091726/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Efavirenz Teva 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/efavirenz-teva-100262659/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trisenox 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trisenox-100131957/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Stocrin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/stocrin-100091726/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneEnkorafenib+ LefamulinaNie stosuj lefamuliny u pacjenta leczonego enkorafenibem.Nie zaczynaj antybiotyku, tylko od razu powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz lek przeciwnowotworowy, aby dobrali inny antybiotyk.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj antybiotyku, tylko od razu powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz lek przeciwnowotworowy, aby dobrali inny antybiotyk.

Tych dwóch leków nie można przyjmować razem. Lek przeciwnowotworowy może osłabić działanie antybiotyku tak bardzo, że zakażenie nie zostanie wyleczone. Antybiotyk może też nasilać działania niepożądane leku przeciwnowotworowego, a oba leki razem mogą zaburzać rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • utrzymująca się albo nasilająca się gorączka
  • nasilający się kaszel lub duszność
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj lefamuliny u pacjenta leczonego enkorafenibem[1]. Wybierz antybiotyk, który nie zależy od metabolizmu CYP3A i nie wydłuża odstępu QT, na przykład antybiotyk beta-laktamowy. Nie przerywaj leczenia onkologicznego tylko po to, by podać lefamulinę – decyzję o leczeniu przeciwnowotworowym podejmuje onkolog.

Skutek kliniczny

Największym zagrożeniem jest niepowodzenie leczenia zakażenia z powodu zbyt niskiego stężenia lefamuliny[1]. Możliwe jest też nasilenie działań toksycznych enkorafenibu[2] oraz sumowanie się wpływu obu leków na odstęp QT z ryzykiem groźnych zaburzeń rytmu serca.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i przyspiesza metabolizm lefamuliny, co może znacząco obniżyć jej stężenie w osoczu[2]. Lefamuliny nie łączy się z umiarkowanymi ani silnymi induktorami CYP3A, ponieważ ryfampicyna zmniejszała AUC lefamuliny do około 0,28, a Cmax do około 0,43 wartości wyjściowej[1]. Jednocześnie lefamulina jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A i może zwiększać ekspozycję na enkorafenib, który jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[1]. Umiarkowany inhibitor CYP3A4 diltiazem zwiększał AUC enkorafenibu około dwukrotnie[2]. Dodatkowo oba leki mogą wydłużać odstęp QT, a lefamuliny nie łączy się z lekami wydłużającymi QT, w tym z substratami CYP3A o takim działaniu[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], lefamulina – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], lefamulina – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], lefamulina – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Lefamulina – umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Lefamulina: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP2C8[4], umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • skuteczność leczenia zakażenia – gorączka, objawy ze strony układu oddechowego
  • EKG z oceną odstępu QTc, jeśli doszło do jednoczesnego podania
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • działania niepożądane enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

amoksycylinaamoksycylina z kwasem klawulanowymcefuroksymceftriakson

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib przyjmowany przewlekle przed włączeniem lefamulinykolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieU pacjenta przewlekle leczonego enkorafenibem indukcja CYP3A4 jest już w pełni rozwinięta, więc obniżenie stężenia lefamuliny należy zakładać od pierwszej dawki antybiotyku. Po odstawieniu enkorafenibu efekt indukcji ustępuje stopniowo, dlatego lefamuliny nie należy włączać bezpośrednio po przerwaniu leczenia onkologicznego.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych, zwłaszcza z chorobą serca, zaburzeniami elektrolitowymi lub przyjmujących inne leki wydłużające QT, ryzyko zaburzeń rytmu przy ewentualnym jednoczesnym podaniu jest większe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneEnkorafenib+ SomapacitanSomapacitanu nie łączy się z enkorafenibem.Nie wstrzykuj hormonu wzrostu w czasie leczenia enkorafenibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z lekarzem prowadzącym lub onkologiem.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie wstrzykuj hormonu wzrostu w czasie leczenia enkorafenibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z lekarzem prowadzącym lub onkologiem.

Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Enkorafenib jest lekiem przeciwnowotworowym, a hormonu wzrostu nie podaje się w czasie aktywnej choroby nowotworowej i jej leczenia, bo może on sprzyjać wzrostowi guza. O ewentualnym powrocie do hormonu wzrostu po zakończeniu leczenia onkologicznego decyduje lekarz.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe guzki lub powiększanie się zmian na skórze
  • nasilające się bóle głowy, zaburzenia widzenia
  • niewyjaśnione pogorszenie samopoczucia lub utrata masy ciała
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Somapacitanu nie łączy się z enkorafenibem. U pacjenta, który zaczyna leczenie enkorafenibem, somapacitan należy odstawić[1]. Ewentualne ponowne włączenie hormonu wzrostu rozważa się dopiero po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego, gdy choroba nowotworowa jest nieaktywna, a decyzję podejmuje lekarz prowadzący we współpracy z onkologiem[1]. Inne preparaty hormonu wzrostu nie stanowią alternatywy, ponieważ to ograniczenie dotyczy całej grupy.

Skutek kliniczny

Ryzyko pobudzenia wzrostu lub progresji nowotworu i osłabienia skuteczności leczenia przeciwnowotworowego. Teoretycznie możliwe jest też zmniejszenie stężenia enkorafenibu.

Mechanizm

Enkorafenib jest lekiem przeciwnowotworowym, więc jego stosowanie oznacza czynną chorobę nowotworową i trwające leczenie przeciwnowotworowe. Somapacitanu nie wolno stosować w czynnej chorobie nowotworowej, a leczenie przeciwnowotworowe musi zostać zakończone przed rozpoczęciem terapii somapacitanem[1]. Hormon wzrostu może sprzyjać wzrostowi guza i w ten sposób przeciwdziałać leczeniu przeciwnowotworowemu. Dodatkowo hormon wzrostu może zwiększać klirens substancji metabolizowanych przez izoenzymy cytochromu P450, a znaczenie kliniczne tego zjawiska nie jest znane[1]. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[2], więc teoretycznie jego ekspozycja mogłaby się zmniejszyć. Somapacitan jako białko nie jest metabolizowany przez CYP3A4, dlatego indukcja tego enzymu przez enkorafenib nie powinna wpływać na jego stężenie.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • aktywność choroby nowotworowej i objawy progresji guza
  • pełna lista leków pacjenta pod kątem preparatów hormonu wzrostu po rozpoznaniu nowotworu

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib włączany u pacjenta już leczonego somapacitanemkolejność włączenia · somapacitaninne zalecenieRozpoznanie nowotworu i rozpoczęcie leczenia enkorafenibem wymaga odstawienia somapacitanu. Należy upewnić się, że lekarz prowadzący terapię hormonem wzrostu wie o nowym leczeniu.
Zakończenie leczenia przeciwnowotworowego i nieaktywna choroba nowotworowaodstep · enkorafenibinne zaleceniePo zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i przy nieaktywnej chorobie można rozważyć leczenie somapacitanem, ale decyzję podejmuje lekarz z uwzględnieniem ryzyka nawrotu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sogroya 10 mg/1,5 ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sogroya-100462156/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneEnkorafenib+ LonafarnibNie łącz enkorafenibu z lonafarnibem.Nie przyjmuj tych leków razem bez rozmowy z lekarzem i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków razem bez rozmowy z lekarzem i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.

Tych dwóch leków nie przyjmuje się razem. Enkorafenib może sprawić, że lonafarnib przestanie działać. Lonafarnib może z kolei zwiększyć ilość enkorafenibu w organizmie i nasilić jego działania niepożądane.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone nudności, wymioty lub biegunka
  • nowa wysypka albo inne zmiany na skórze
  • silne zmęczenie
  • bóle stawów lub mięśni
  • nawrót lub nasilenie objawów choroby, na którą przyjmujesz lonafarnib
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz enkorafenibu z lonafarnibem. Lonafarnibu nie stosuje się z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP3A4[1]. Należy też unikać łączenia lonafarnibu z induktorami CYP3A i szukać alternatywnych metod leczenia[1]. Enkorafenibu nie zaleca się łączyć z silnymi inhibitorami CYP3A4. Jeśli nie da się tego uniknąć, pacjenta trzeba uważnie kontrolować pod kątem bezpieczeństwa[2]. Inne inhibitory BRAF również indukują CYP3A4, więc nie są prostym zamiennikiem. Leczenie nowotworu u pacjenta przyjmującego lonafarnib należy zaplanować wspólnie z onkologiem i lekarzem prowadzącym terapię lonafarnibem.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobnym skutkiem jest utrata skuteczności lonafarnibu na skutek przyspieszenia jego metabolizmu[1]. Możliwe jest też zwiększenie ekspozycji na enkorafenib i nasilenie jego działań toksycznych[2].

Mechanizm

Interakcja działa w obu kierunkach przez CYP3A. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[2], a lonafarnib jest metabolizowany przez CYP3A4 i CYP3A5[1]. Silny induktor CYP3A (ryfampicyna) zmniejszył Cmax lonafarnibu 12,5-krotnie, a AUC 50-krotnie[1]. Z drugiej strony lonafarnib in vivo silnie hamuje CYP3A w mechanizmie zależnym od metabolizmu[1], a enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[2]. Silne inhibitory CYP3A4 zwiększały AUC enkorafenibu około 3-krotnie (pozakonazol), a według modelowania nawet około 5-krotnie (ketokonazol)[2]. Wypadkowa zmiana stężeń obu leków podawanych razem nie była badana.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], lonafarnib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], lonafarnib – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], lonafarnib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Lonafarnib – słaby inhibitor CYP2C19[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3]
  • Lonafarnib – silny inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Lonafarnib – inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Lonafarnib: słaby inhibitor CYP2C19[4], silny inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor MATE2-K[4], inhibitor P-gp[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • skuteczność leczenia lonafarnibem (przebieg choroby podstawowej)
  • objawy toksyczności enkorafenibu (nudności, wymioty, biegunka, zmiany skórne, zmęczenie, bóle stawów)
  • pełna lista leków pod kątem innych inhibitorów i induktorów CYP3A

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneFenylobutazon+ EnkorafenibNie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego enkorafenibem.Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.

Maści z fenylobutazonem nie stosuje się u osób przyjmujących leki przeciwnowotworowe, takie jak enkorafenib. Oba leki mogą niekorzystnie wpływać na szpik kostny, który wytwarza krwinki. Może to zwiększyć ryzyko zakażeń, niedokrwistości i krwawień.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nietypowe zmęczenie i bladość
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego enkorafenibem[1]. Jeśli potrzebny jest miejscowy lek przeciwzapalny, wybierz inny niesteroidowy lek przeciwzapalny do stosowania na skórę i skonsultuj wybór z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne. Jeśli pacjent już stosował obie substancje, odstaw maść i zleć kontrolę morfologii krwi.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie zaburzeń czynności szpiku kostnego, czyli niedokrwistości, spadku liczby białych krwinek i płytek krwi, a przez to zwiększenie ryzyka zakażeń i krwawień u pacjenta leczonego onkologicznie.

Mechanizm

Fenylobutazonu nie stosuje się u pacjentów leczonych chemioterapeutykami i innymi lekami zaburzającymi czynność szpiku kostnego[1]. Enkorafenib jest lekiem przeciwnowotworowym, dlatego zakaz obejmuje to połączenie. Mechanizm polega na możliwym sumowaniu się niekorzystnego wpływu obu leków na krwiotworzenie. Podczas stosowania maści dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po stosowaniu ogólnym fenylobutazonu[1]. Interakcji farmakokinetycznej między tymi lekami nie opisano.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • objawy zakażenia (gorączka, ból gardła)
  • objawy krwawienia (siniaki, wybroczyny, krwawienie z dziąseł)

Bezpieczniejsze alternatywy

diklofenak (żel)ibuprofen (żel)naproksen (żel)

Kiedy ocena się zmienia

czas leczenia ≥ 7 dnifenylobutazonryzyko rośniePrzy stosowaniu maści z fenylobutazonem dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym. Połączenie pozostaje przeciwwskazane niezależnie od czasu stosowania.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Butapirazol 50 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/butapirazol-100012069/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.