Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Erlotynib / Erlotynib i etrasymod

Erlotynib i etrasymod

Jaki opis pokazać?

Połączenie przeciwwskazane

Nie rozpoczynaj etrasymodu u pacjenta leczonego erlotynibem, ponieważ aktywny nowotwór złośliwy jest przeciwwskazaniem do etrasymodu.

Nie łącz tych leków i jak najszybciej powiedz onkologowi oraz gastroenterologowi, że masz przepisane oba, ale nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.

Połączenie przeciwwskazaneErlotynib+ EtrasymodNie rozpoczynaj etrasymodu u pacjenta leczonego erlotynibem, ponieważ aktywny nowotwór złośliwy jest przeciwwskazaniem do etrasymodu.Nie łącz tych leków i jak najszybciej powiedz onkologowi oraz gastroenterologowi, że masz przepisane oba, ale nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz tych leków i jak najszybciej powiedz onkologowi oraz gastroenterologowi, że masz przepisane oba, ale nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.

Etrasymodu, leku na wrzodziejące zapalenie jelita grubego, nie stosuje się u osób leczonych z powodu aktywnego nowotworu, a erlotynib jest właśnie lekiem przeciwnowotworowym. Etrasymod osłabia odporność, więc razem z leczeniem nowotworu zwiększa ryzyko poważnych zakażeń. Lekarze muszą wspólnie wybrać inne leczenie jelit.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
  • kaszel, duszność lub ból przy oddychaniu
  • zawroty głowy, omdlenie lub wyraźnie wolne bicie serca
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie rozpoczynaj etrasymodu u pacjenta leczonego erlotynibem, ponieważ aktywny nowotwór złośliwy jest przeciwwskazaniem do etrasymodu[1]. Jeśli pacjent przyjmujący etrasymod zaczyna leczenie erlotynibem, etrasymod należy odstawić i ustalić z gastroenterologiem i onkologiem dalsze leczenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Działanie etrasymodu na układ odpornościowy utrzymuje się przez kilka tygodni po odstawieniu, a szczepionek żywych nie podaje się przez co najmniej 2 tygodnie po zakończeniu leczenia[1].

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest osłabienie odporności u chorego z aktywnym nowotworem, czyli większe ryzyko ciężkich zakażeń oraz niekorzystny wpływ immunosupresji na przebieg choroby nowotworowej. Ewentualny wzrost stężenia etrasymodu mógłby nasilać jego działania niepożądane, takie jak zwolnienie akcji serca, limfopenia i zaburzenia czynności wątroby.

Mechanizm

Etrasymodu nie stosuje się u osób z aktywnym nowotworem złośliwym, a erlotynib podaje się właśnie w leczeniu czynnego nowotworu, więc samo wskazanie erlotynibu wyklucza etrasymod[1]. Etrasymod jako modulator receptora S1P zatrzymuje limfocyty w węzłach chłonnych, a łączenie go z lekami przeciwnowotworowymi niesie ryzyko addytywnego wpływu na układ odpornościowy w trakcie leczenia i przez kilka tygodni po jego zakończeniu[1]. Dodatkowo erlotynib jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 i CYP2C8[2], a etrasymodu nie łączy się z lekami umiarkowanie hamującymi co najmniej dwa z enzymów CYP2C8, CYP2C9 i CYP3A4, bo rośnie ekspozycja na etrasymod[1]. Znaczenie tego mechanizmu farmakokinetycznego jest jednak niepewne, ponieważ erlotynib nie zmieniał klirensu midazolamu ani farmakokinetyki paklitakselu będącego substratem CYP3A4 i CYP2C8[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Erlotynib – umiarkowany inhibitor CYP2C8[3], etrasymod – substrat CYP2C8[4]
  • Erlotynib – umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], etrasymod – substrat CYP3A4[4]
  • Erlotynib: umiarkowany inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], silny inhibitor UGT1A1[3], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[3], substrat CYP3A4[3]
  • Etrasymod: drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], substrat CYP2C8[4], substrat CYP2C9[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • objawy zakażenia w okresie po odstawieniu etrasymodu
  • liczba limfocytów
  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
  • częstość akcji serca

Kiedy ocena się zmienia

Etrasymod odstawiony przed rozpoczęciem erlotynibukolejność włączenia · etrasymodinne zalecenieWpływ etrasymodu na układ odpornościowy utrzymuje się przez kilka tygodni po odstawieniu, dlatego w tym okresie trzeba zachować ostrożność i obserwować pacjenta pod kątem zakażeń. Szczepionek żywych nie podaje się przez co najmniej 2 tygodnie po zakończeniu leczenia etrasymodem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Velsipity 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/velsipity-100493937/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tarceva 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tarceva-100140583/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tarceva. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tarceva-100140583/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Velsipity. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/velsipity-100493937/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja nieistotna klinicznieErlotyniba alkoholOkazjonalne picie niewielkich ilości alkoholu nie wymaga zmiany leczenia erlotynibem.Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale nie pij, gdy masz biegunkę, i unikaj regularnego picia większych ilości.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale nie pij, gdy masz biegunkę, i unikaj regularnego picia większych ilości.

Alkohol w niewielkich ilościach nie wpływa w istotny sposób na działanie erlotynibu. Częste picie dużych ilości alkoholu może jednak dodatkowo obciążać wątrobę, na którą ten lek także może działać. Alkohol może też nasilać biegunkę, która jest częstym objawem ubocznym leczenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • ból pod prawym łukiem żebrowym
  • nasilona lub uporczywa biegunka
  • objawy odwodnienia, takie jak silne pragnienie, zawroty głowy i rzadkie oddawanie moczu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Okazjonalne picie niewielkich ilości alkoholu nie wymaga zmiany leczenia erlotynibem. Pacjentom regularnie pijącym duże ilości alkoholu lub z chorobą wątroby należy zalecić ograniczenie alkoholu i rozważyć częstszą kontrolę prób wątrobowych. W czasie nasilonej biegunki alkohol należy odstawić.

Skutek kliniczny

Umiarkowane, okazjonalne spożycie alkoholu nie powinno istotnie zmieniać skuteczności ani bezpieczeństwa erlotynibu. Przy regularnym piciu dużych ilości alkoholu rośnie ryzyko uszkodzenia wątroby oraz nasilenia biegunki i odwodnienia w trakcie leczenia.

Mechanizm

Nie opisano bezpośredniej interakcji erlotynibu z alkoholem, a ChPL erlotynibu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani wśród interakcji.[1] Wszystkie oceniane produkty z erlotynibem mają w tej kwestii taki sam zapis. Erlotynib jest metabolizowany w wątrobie głównie przy udziale CYP3A4 i w mniejszym stopniu CYP1A2.[1] Silne induktory CYP3A4 zmniejszają stężenie erlotynibu w osoczu.[1] Etanol jest głównie substratem dehydrogenazy alkoholowej i CYP2E1, a ewentualny wpływ przewlekłego picia na aktywność CYP3A4 jest niewielki i ma znaczenie wyłącznie teoretyczne. Możliwe jest natomiast addycyjne obciążenie wątroby, ponieważ erlotynib może powodować wzrost aminotransferaz i bilirubiny, a przewlekłe nadużywanie alkoholu uszkadza wątrobę. Alkohol może też nasilać działania niepożądane erlotynibu ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza biegunkę i ryzyko odwodnienia.

Metabolizm i transportery

  • Erlotynib: umiarkowany inhibitor CYP2C8[2], umiarkowany inhibitor CYP3A4[2], silny inhibitor UGT1A1[2], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[2], substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • aktywność AlAT i AspAT oraz stężenie bilirubiny u pacjentów regularnie pijących alkohol lub z chorobą wątroby
  • nasilenie biegunki i stan nawodnienia

Kiedy ocena się zmienia

Duże ilości alkoholu, upijanie sięilość alkoholu · alkoholryzyko rośniePicie dużych ilości alkoholu zwiększa ryzyko addycyjnej hepatotoksyczności i nasilenia biegunki z odwodnieniem. Należy zalecić ograniczenie alkoholu i rozważyć częstszą kontrolę prób wątrobowych.
Przewlekłe, regularne picieczas leczenia · alkoholryzyko rośniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu może prowadzić do uszkodzenia wątroby, co zwiększa ryzyko hepatotoksyczności erlotynibu. Wskazane jest ograniczenie picia i regularna kontrola aminotransferaz oraz bilirubiny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tarceva 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tarceva-100140583/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tarceva. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tarceva-100140583/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieEtrasymoda alkoholNie trzeba zmieniać dawki ani schematu leczenia etrasymodem z powodu okazjonalnego, umiarkowanego picia alkoholu.Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale unikaj regularnego picia dużych ilości i zgłaszaj się na zlecone badania krwi.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale unikaj regularnego picia dużych ilości i zgłaszaj się na zlecone badania krwi.

Lek na wrzodziejące zapalenie jelita grubego, który przyjmujesz, nie wchodzi w znaną interakcję z alkoholem. Okazjonalny, niewielki kieliszek nie powinien osłabiać działania leku ani zwiększać jego działań niepożądanych. Regularne picie dużych ilości alkoholu może jednak obciążać wątrobę i osłabiać odporność, co w czasie leczenia jest niekorzystne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • ból pod prawym łukiem żebrowym
  • nudności i utrata apetytu
  • gorączka lub inne objawy zakażenia
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać dawki ani schematu leczenia etrasymodem z powodu okazjonalnego, umiarkowanego picia alkoholu. U osób regularnie pijących duże ilości alkoholu warto zalecić ograniczenie spożycia i zwrócić uwagę na wyniki prób wątrobowych wykonywanych w trakcie leczenia.

Skutek kliniczny

Umiarkowane spożycie alkoholu nie powinno zmieniać skuteczności ani bezpieczeństwa etrasymodu. Przy przewlekłym nadużywaniu alkoholu teoretycznie rośnie ryzyko uszkodzenia wątroby i zakażeń, a ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz aktywne przewlekłe zakażenia, na przykład zapalenie wątroby, są przeciwwskazaniem do stosowania etrasymodu[1]

Mechanizm

Nie opisano interakcji farmakokinetycznej ani farmakodynamicznej etrasymodu z etanolem. ChPL etrasymodu nie wymienia alkoholu w przeciwwskazaniach ani w interakcjach[1] Alkohol poliwinylowy w otoczce tabletki jest substancją pomocniczą, a nie etanolem[1] Etrasymod jest metabolizowany przez CYP2C8, CYP2C9 i CYP3A4, a klinicznie istotne zmiany ekspozycji dotyczą umiarkowanych lub silnych inhibitorów albo induktorów co najmniej dwóch z tych enzymów[1] Etanol nie jest uznawany za taki inhibitor ani induktor, dlatego interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Teoretycznie możliwe jest sumowanie się działań niepożądanych przy regularnym piciu dużych ilości alkoholu – modulatory receptora S1P mogą zwiększać aktywność aminotransferaz i osłabiać odporność, a przewlekłe nadużywanie alkoholu uszkadza wątrobę i zwiększa podatność na zakażenia.

Metabolizm i transportery

  • Etrasymod: drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], substrat CYP2C8[2], substrat CYP2C9[2], substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny u osób przewlekle nadużywających alkoholu
  • objawy zakażenia u osób przewlekle nadużywających alkoholu

Kiedy ocena się zmienia

Regularne picie dużych ilości alkoholuilość alkoholu · pacjentryzyko rośniePrzy przewlekłym nadużywaniu alkoholu możliwe jest teoretyczne sumowanie się wpływu na wątrobę i odporność. Należy zalecić ograniczenie spożycia i zwrócić uwagę na wyniki prób wątrobowych oraz objawy zakażeń.
Alkoholowa choroba wątroby z ciężkimi zaburzeniami jej czynnościilość alkoholu · pacjentinterakcja nie dotyczyCiężkie zaburzenia czynności wątroby są przeciwwskazaniem do stosowania etrasymodu niezależnie od ich przyczyny

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Velsipity 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/velsipity-100493937/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Velsipity. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/velsipity-100493937/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 669

Połączenie przeciwwskazaneCerytynib+ EtrasymodNie włączaj etrasymodu u pacjenta z aktywnym nowotworem leczonego cerytynibem.Nie zaczynaj brania etrasymodu bez rozmowy z onkologiem i lekarzem leczącym jelita, a jeśli już go przyjmujesz, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem w sprawie dalszego leczenia.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj brania etrasymodu bez rozmowy z onkologiem i lekarzem leczącym jelita, a jeśli już go przyjmujesz, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem w sprawie dalszego leczenia.

Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Lek na zapalenie jelita nie jest przeznaczony dla osób w trakcie leczenia nowotworu, bo osłabia odporność. Oba leki mogą też zwalniać pracę serca i zaburzać jego rytm.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy, omdlenie lub uczucie zasłabnięcia
  • bardzo wolne lub nieregularne bicie serca, kołatanie serca
  • gorączka, dreszcze, kaszel lub inne objawy zakażenia
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie włączaj etrasymodu u pacjenta z aktywnym nowotworem leczonego cerytynibem[1]. Leczenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego należy dobrać wspólnie z onkologiem i gastroenterologiem spoza grupy modulatorów receptora S1P. Jeśli pacjent przyjmujący etrasymod rozpoczyna cerytynib, lekarz prowadzący powinien rozważyć odstawienie etrasymodu. Przy pozostawieniu obu leków konieczne są konsultacja kardiologiczna, kontrola EKG oraz kontrola zakażeń[1].

Skutek kliniczny

Ryzyko dotyczy kilku obszarów. Pierwszy to zwiększona podatność na zakażenia przy jednoczesnym leczeniu przeciwnowotworowym. Drugi to nasilona bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy i wydłużenie QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsades de pointes. Trzeci to możliwy wzrost ekspozycji na etrasymod z nasileniem jego działań niepożądanych. Etrasymod jest ponadto przeciwwskazany w aktywnej chorobie nowotworowej[1].

Mechanizm

Etrasymodu nie stosuje się u osób z aktywnym nowotworem złośliwym[1]. Cerytynib podaje się właśnie w czynnym leczeniu nowotworu, więc u pacjenta leczonego cerytynibem to przeciwwskazanie zwykle jest spełnione. Przy lekach przeciwnowotworowych grozi też addytywny wpływ na układ odpornościowy, także przez kilka tygodni po odstawieniu etrasymodu[1]. Cerytynib jest w warunkach in vivo silnym inhibitorem CYP3A4 i słabym inhibitorem CYP2C9[2]. Etrasymod jest metabolizowany przez CYP2C8, CYP2C9 i CYP3A4. Hamowanie co najmniej dwóch z tych dróg zwiększa jego ekspozycję. Umiarkowany inhibitor CYP2C9 i CYP3A4 podnosił AUC etrasymodu o 84%[1]. Cerytynib nie spełnia wprost kryterium dwóch umiarkowanych lub silnych inhibitorów, ale może zwiększyć ekspozycję na etrasymod. U wolno metabolizujących CYP2C9 inhibitorów CYP3A4 nie łączy się z etrasymodem[1]. Oba leki mogą zwalniać czynność serca. Cerytynib dodatkowo wydłuża odstęp QT. Etrasymod zmniejsza częstość akcji serca i zaburza przewodzenie przedsionkowo-komorowe, a u osób przyjmujących leki wydłużające QT wymaga konsultacji kardiologicznej[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Cerytynib – słaby inhibitor CYP2C9[3], etrasymod – substrat CYP2C9[4]
  • Cerytynib – silny inhibitor CYP3A4[3], etrasymod – substrat CYP3A4[4]
  • Cerytynib: inhibitor BCRP[5], słaby inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP2E1[5], silny inhibitor CYP3A4[3], inhibitor P-gp[5], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[5]
  • Etrasymod: drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], substrat CYP2C8[4], substrat CYP2C9[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • częstość akcji serca i EKG (odstęp QT, przewodzenie przedsionkowo-komorowe)
  • ciśnienie tętnicze
  • liczba limfocytów i morfologia krwi
  • objawy zakażeń
  • aktywność enzymów wątrobowych

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Velsipity 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/velsipity-100493937/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zykadia 150 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zykadia-100342909/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Velsipity. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/velsipity-100493937/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zykadia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zykadia-100342909/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDabrafenib+ EtrasymodNie stosuj etrasymodu u pacjenta leczonego dabrafenibem z powodu aktywnego nowotworu.Nie zaczynaj przyjmować etrasymodu razem z dabrafenibem i zapytaj onkologa oraz gastroenterologa o inne leczenie jelit.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj przyjmować etrasymodu razem z dabrafenibem i zapytaj onkologa oraz gastroenterologa o inne leczenie jelit.

Etrasymodu nie stosuje się u osób leczonych z powodu nowotworu, a dabrafenib jest właśnie lekiem przeciwnowotworowym. Etrasymod osłabia odporność, co przy leczeniu nowotworu zwiększa ryzyko poważnych zakażeń. Dabrafenib przyspiesza też usuwanie etrasymodu z organizmu, więc etrasymod może słabiej działać na jelita.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, ból gardła albo inne objawy infekcji
  • nawrót biegunki, krwi w stolcu lub bólu brzucha
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj etrasymodu u pacjenta leczonego dabrafenibem z powodu aktywnego nowotworu[1]. Leczenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego trzeba ustalić wspólnie z onkologiem i gastroenterologiem, z wyborem leku bez działania immunosupresyjnego i bez wrażliwości na indukcję enzymów. Jeśli etrasymod był stosowany wcześniej, pamiętaj, że jego wpływ na układ odpornościowy utrzymuje się przez kilka tygodni po odstawieniu[1].

Skutek kliniczny

Etrasymod u chorego z aktywnym nowotworem może sprzyjać progresji choroby i ciężkim zakażeniom[1]. Indukcja enzymów przez dabrafenib obniża ekspozycję na etrasymod i grozi utratą kontroli wrzodziejącego zapalenia jelita grubego[2][1].

Mechanizm

Etrasymodu nie stosuje się u pacjentów z aktywnym nowotworem złośliwym ani w stanie niedoboru odporności[1]. Dabrafenib podaje się właśnie w leczeniu nowotworu, więc samo wskazanie do niego wyklucza etrasymod. Dabrafenib indukuje CYP3A4, CYP2C8 i CYP2C9[2]. Etrasymod jest metabolizowany przez te enzymy. Łączenia go z lekami indukującymi co najmniej dwa z nich nie zaleca się, bo ryfampicyna zmniejszała AUC etrasymodu o 49%[1]. Dochodzi do tego addytywny wpływ na układ odpornościowy modulatora receptora S1P i leku przeciwnowotworowego[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], etrasymod – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor CYP2C19[3], etrasymod – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4]
  • Dabrafenib – induktor CYP2C8[3], etrasymod – substrat CYP2C8[4]
  • Dabrafenib – słaby induktor CYP2C9[5], etrasymod – substrat CYP2C9[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], etrasymod – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Etrasymod: drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], substrat CYP2C8[4], substrat CYP2C9[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • objawy zakażenia i gorączka
  • morfologia z liczbą limfocytów
  • kontrola objawów wrzodziejącego zapalenia jelita grubego

Kiedy ocena się zmienia

Leczenie uzupełniające po radykalnym usunięciu nowotworukolejność włączenia · dabrafenibryzyko malejeGdy dabrafenib podaje się uzupełniająco po radykalnym zabiegu i nie ma aktywnej choroby, połączenia nadal nie zaleca się z powodu indukcji enzymów obniżającej ekspozycję na etrasymod i addytywnej immunosupresji. Decyzję podejmuje onkolog z gastroenterologiem.
Etrasymod odstawiony przed włączeniem dabrafenibuczas leczenia · etrasymodinne zalecenieWpływ etrasymodu na układ odpornościowy utrzymuje się przez kilka tygodni po odstawieniu, a szczepionek żywych nie podaje się przez co najmniej 2 tygodnie po zakończeniu leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Velsipity 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/velsipity-100493937/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Velsipity. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/velsipity-100493937/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneErlotynib+ LomitapidNie stosuj lomitapidu razem z erlotynibem.Nie łącz tych leków na własną rękę i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje, jak dalej leczyć cholesterol w czasie terapii erlotynibem.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz tych leków na własną rękę i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje, jak dalej leczyć cholesterol w czasie terapii erlotynibem.

Erlotynibu i lomitapidu nie wolno przyjmować razem. Erlotynib może spowolnić usuwanie lomitapidu z organizmu, przez co jego ilość we krwi wyraźnie rośnie. Zwiększa to ryzyko uszkodzenia wątroby i silnej biegunki, a oba leki same w sobie mogą wywoływać takie objawy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • ból pod prawym łukiem żebrowym
  • silna lub uporczywa biegunka
  • nudności i wymioty
  • nasilone zmęczenie i brak apetytu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj lomitapidu razem z erlotynibem. Jeśli konieczne jest leczenie umiarkowanym lub silnym inhibitorem CYP3A4, lomitapid należy na ten czas odstawić.[1] Ponieważ leczenie erlotynibem jest zwykle długotrwałe i ma pierwszeństwo, lomitapid odstawia się na cały okres terapii, a kontrolę LDL-C ustala się z lipidologiem prowadzącym leczenie hipercholesterolemii rodzinnej. Przyjmowanie dawek w odstępie 12 godzin nie rozwiązuje problemu, bo dotyczy tylko słabych inhibitorów CYP3A4.[1] Jeśli połączenie zostało już zastosowane, należy pilnie skontrolować aminotransferazy, bilirubinę i objawy ze strony przewodu pokarmowego.

Skutek kliniczny

Spodziewany wzrost stężenia lomitapidu zwiększa ryzyko jego działań niepożądanych, zwłaszcza hepatotoksyczności (wzrost aminotransferaz, stłuszczenie wątroby) i ciężkich objawów żołądkowo-jelitowych. Nakłada się na to własne działanie erlotynibu na wątrobę i przewód pokarmowy, co może prowadzić do odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych i przerwania leczenia przeciwnowotworowego.

Mechanizm

Erlotynibu nie łączy się z lomitapidem, ponieważ erlotynib jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4, a umiarkowane inhibitory CYP3A4 są przeciwwskazane z lomitapidem. Erlotynib jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 i CYP2C8.[2] Lomitapid jest metabolizowany przez CYP3A4 – silny inhibitor (ketokonazol) zwiększał jego AUC około 27-krotnie i Cmax około 15-krotnie, a dla umiarkowanych inhibitorów przewiduje się wzrost narażenia 4–10 razy.[1] Dodatkowo oba leki mogą uszkadzać wątrobę i często wywołują biegunkę, więc ich działania niepożądane mogą się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Erlotynib – umiarkowany inhibitor CYP2C8[3], lomitapid – drugorzędny szlak substrat CYP2C8[4]
  • Erlotynib – umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], lomitapid – wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Lomitapid – słaby inhibitor CYP3A4[5], erlotynib – substrat CYP3A4[3]
  • Erlotynib: umiarkowany inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], silny inhibitor UGT1A1[3], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[3], substrat CYP3A4[3]
  • Lomitapid: słaby inhibitor CYP3A4[5], inhibitor P-gp[4], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4], drugorzędny szlak substrat CYP2B6[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[4], drugorzędny szlak substrat CYP2E1[4], wrażliwy substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • ALT, AST, bilirubina
  • stężenie LDL-C po odstawieniu lomitapidu
  • nasilenie biegunki, nudności, wymiotów
  • elektrolity i nawodnienie przy biegunce

Bezpieczniejsze alternatywy

gefitynibozymertynibewolokumabalirokumab

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lojuxta 20 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lojuxta-100311607/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tarceva 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tarceva-100140583/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tarceva. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tarceva-100140583/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lojuxta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lojuxta-100311607/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneErlotynib+ SomapacitanNie łączy się somapacitanu z erlotynibem ani z innym trwającym leczeniem przeciwnowotworowym.Nie zaczynaj wstrzyknięć hormonu wzrostu, dopóki lekarz prowadzący leczenie nowotworu wyraźnie tego nie potwierdzi.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj wstrzyknięć hormonu wzrostu, dopóki lekarz prowadzący leczenie nowotworu wyraźnie tego nie potwierdzi.

Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Hormonu wzrostu nie podaje się w czasie, gdy trwa leczenie nowotworu, bo mógłby sprzyjać jego rozwojowi. Hormon wzrostu może też przyspieszać usuwanie z organizmu niektórych leków, co mogłoby osłabić działanie leku przeciwnowotworowego.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe lub nasilające się objawy choroby nowotworowej
  • nowe guzki lub zgrubienia
  • nasilający się ból głowy lub zaburzenia widzenia
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łączy się somapacitanu z erlotynibem ani z innym trwającym leczeniem przeciwnowotworowym[1]. Somapacitan można rozważyć dopiero po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i przy braku aktywnej choroby nowotworowej, a decyzję podejmuje lekarz prowadzący we współpracy z onkologiem[1]. Jeśli pacjent przyjmujący erlotynib ma przepisany somapacitan, należy wstrzymać wydanie hormonu wzrostu i skontaktować się z lekarzem.

Skutek kliniczny

Najważniejszym zagrożeniem jest możliwość pobudzenia wzrostu nowotworu przez hormon wzrostu w trakcie aktywnej choroby leczonej erlotynibem. Leczenie somapacitanem należy przerwać w przypadku stwierdzenia objawów wzrostu guza[1]. Teoretycznie możliwe jest też zmniejszenie ekspozycji na erlotynib, co mogłoby osłabić jego skuteczność przeciwnowotworową.

Mechanizm

Somapacitanu nie wolno stosować w czynnej chorobie nowotworowej, a leczenie przeciwnowotworowe musi zostać zakończone przed rozpoczęciem terapii hormonem wzrostu[1]. Erlotynib jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w czynnej chorobie nowotworowej, więc jednoczesne leczenie oba lekami nie spełnia tego warunku. Hormon wzrostu może dodatkowo zwiększać klirens substancji metabolizowanych przez izoenzymy cytochromu P450, a znaczenie kliniczne tego zjawiska nie jest znane[1]. Erlotynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i w mniejszym stopniu przez CYP1A2, a induktory CYP3A4 istotnie zmniejszają jego stężenie w osoczu[2].

Metabolizm i transportery

  • Erlotynib: umiarkowany inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], silny inhibitor UGT1A1[3], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[3], substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • aktywność choroby nowotworowej i objawy wzrostu guza
  • skuteczność leczenia erlotynibem

Kiedy ocena się zmienia

Somapacitan dopiero po zakończeniu leczenia erlotynibem i przy braku aktywnej choroby nowotworowejkolejność włączenia · pacjentinterakcja nie dotyczyPo zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i przy nieaktywnej chorobie nowotworowej leki nie są stosowane jednocześnie, więc interakcja nie występuje, a o włączeniu somapacitanu decyduje lekarz.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sogroya 10 mg/1,5 ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sogroya-100462156/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tarceva 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tarceva-100140583/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tarceva. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tarceva-100140583/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneErlotynib+ PonesimodNie łączy się ponesimodu z erlotynibem, ponieważ ponesimod jest przeciwwskazany w czynnym nowotworze złośliwym.Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków, tylko jak najszybciej porozmawiaj z neurologiem i onkologiem o dalszym leczeniu.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków, tylko jak najszybciej porozmawiaj z neurologiem i onkologiem o dalszym leczeniu.

Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Lek na stwardnienie rozsiane osłabia działanie układu odpornościowego, a przy chorobie nowotworowej może to utrudniać walkę organizmu z nowotworem i zwiększać ryzyko zakażeń. Lekarz może zmienić leczenie stwardnienia rozsianego na takie, które jest bezpieczniejsze w twojej sytuacji.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, duszność lub inne objawy zakażenia
  • nawracające lub długo nieustępujące infekcje
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łączy się ponesimodu z erlotynibem, ponieważ ponesimod jest przeciwwskazany w czynnym nowotworze złośliwym.[1] U pacjenta leczonego ponesimodem, u którego rozpoznano nowotwór wymagający erlotynibu, ponesimod należy odstawić, a dalsze leczenie stwardnienia rozsianego ustalić wspólnie z neurologiem i onkologiem. Działanie ponesimodu na układ odpornościowy utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po odstawieniu, co trzeba uwzględnić przy planowaniu leczenia przeciwnowotworowego.[1]

Skutek kliniczny

Stosowanie ponesimodu w czynnej chorobie nowotworowej może osłabiać odporność przeciwnowotworową i zwiększać ryzyko zakażeń u pacjenta onkologicznego. Istotnej zmiany stężeń żadnego z leków nie należy oczekiwać.

Mechanizm

Ponesimodu nie stosuje się u osób z czynnym nowotworem złośliwym, a erlotynib podaje się wyłącznie w czynnej chorobie nowotworowej, więc każdy pacjent leczony erlotynibem spełnia to przeciwwskazanie.[1] Ponesimod nie był badany z lekami przeciwnowotworowymi i przy jednoczesnym stosowaniu może sumować się działanie na układ odpornościowy, także w tygodniach po odstawieniu ponesimodu.[1] Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ inhibitory głównych enzymów CYP i UGT nie wpływają w istotny sposób na ekspozycję na ponesimod.[1] Umiarkowane hamowanie CYP3A4 i silne hamowanie UGT1A1 przez erlotynib nie ma więc znaczenia klinicznego dla tej pary.[2]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Erlotynib – umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], ponesimod – substrat CYP3A4[4]
  • Erlotynib – silny inhibitor UGT1A1[3], ponesimod – substrat UGT1A1[4]
  • Erlotynib: umiarkowany inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], silny inhibitor UGT1A1[3], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[3], substrat CYP3A4[3]
  • Ponesimod: substrat CYP3A4[4], substrat UGT1A1[4], substrat UGT2B7[4]

Monitorować

  • objawy zakażeń
  • morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba limfocytów
  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny

Bezpieczniejsze alternatywy

interferon betaglatiramer

Kiedy ocena się zmienia

Erlotynib włączany u pacjenta już leczonego ponesimodemkolejność włączenia · ponesimodinne zalecenieRozpoznanie nowotworu wymagającego erlotynibu oznacza przeciwwskazanie do dalszego stosowania ponesimodu, a jego działanie immunologiczne może utrzymywać się w tygodniach po odstawieniu, co należy uwzględnić przy rozpoczynaniu leczenia przeciwnowotworowego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ponvory 2 mg; 3 mg; 4 mg; 5 mg; 6 mg; 7 mg; 8 mg; 9 mg; 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ponvory-100455240/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tarceva 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tarceva-100140583/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tarceva. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tarceva-100140583/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ponvory. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ponvory-100455240/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneErlotynib+ FingolimodNie stosuj fingolimodu u pacjenta leczonego erlotynibem.Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków, ale jak najszybciej powiedz neurologowi i onkologowi, że przyjmujesz oba.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków, ale jak najszybciej powiedz neurologowi i onkologowi, że przyjmujesz oba.

Fingolimod na stwardnienie rozsiane osłabia działanie układu odpornościowego i nie stosuje się go u osób leczonych z powodu nowotworu. Razem z erlotynibem może zwiększać ryzyko ciężkich zakażeń. Lekarze muszą wspólnie zdecydować, jak dalej leczyć stwardnienie rozsiane.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • nawracające albo długo trwające infekcje
  • kaszel, duszność
  • nowe zaburzenia widzenia, mowy lub osłabienie kończyn
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj fingolimodu u pacjenta leczonego erlotynibem.[1][2][3] Gdy nowotwór rozpoznano w trakcie leczenia fingolimodem, fingolimod należy odstawić, a dalsze leczenie stwardnienia rozsianego ustalić wspólnie z neurologiem i onkologiem. Działanie fingolimodu na układ odpornościowy utrzymuje się jeszcze po jego odstawieniu, a szczepienia mogą być mniej skuteczne do dwóch miesięcy po zakończeniu leczenia, co trzeba uwzględnić przy planowaniu terapii onkologicznej.[1]

Skutek kliniczny

Połączenie jest przeciwwskazane, bo fingolimodu nie stosuje się w aktywnej chorobie nowotworowej, a leczenie erlotynibem z definicji jej dotyczy.[1][2][3] Główne zagrożenie to sumowanie się wpływu na odporność ze zwiększonym ryzykiem ciężkich i oportunistycznych zakażeń oraz osłabienie przeciwnowotworowego nadzoru immunologicznego.[1] Istotnej zmiany stężeń żadnego z leków nie należy się spodziewać.

Mechanizm

Fingolimodu nie stosuje się u chorych z aktywną chorobą nowotworową, a erlotynib podaje się wyłącznie w leczeniu aktywnego nowotworu.[1][2][3] Leków przeciwnowotworowych nie łączy się z fingolimodem ze względu na ryzyko addycyjnego działania na układ immunologiczny.[1] Fingolimod zatrzymuje limfocyty w węzłach chłonnych i osłabia nadzór immunologiczny, co u chorego z nowotworem zwiększa ryzyko zakażeń, w tym oportunistycznych. Wątek farmakokinetyczny ma małe znaczenie – fingolimod jest metabolizowany głównie przez CYP4F2, a CYP3A4 odgrywa rolę drugorzędną.[1] Erlotynib, umiarkowany inhibitor CYP3A4, nie zmieniał klirensu typowych substratów tego enzymu.[4]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Erlotynib – umiarkowany inhibitor CYP3A4[5], fingolimod – substrat CYP3A4[6]
  • Erlotynib: umiarkowany inhibitor CYP2C8[5], umiarkowany inhibitor CYP3A4[5], silny inhibitor UGT1A1[5], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[5], substrat CYP3A4[5]
  • Fingolimod: substrat CYP3A4[6]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba limfocytów
  • objawy zakażeń, w tym oportunistycznych
  • aktywność enzymów wątrobowych

Bezpieczniejsze alternatywy

glatiramerinterferon beta

Kiedy ocena się zmienia

Nowotwór rozpoznany w trakcie leczenia fingolimodemkolejność włączenia · fingolimodinne zalecenieFingolimod należy odstawić przed rozpoczęciem erlotynibu, a leczenie stwardnienia rozsianego ustalić z neurologiem i onkologiem.
odstep ≤ 2 miesiące od odstawienia fingolimodufingolimodinne zalecenieWpływ fingolimodu na układ odpornościowy utrzymuje się po odstawieniu, a szczepienia mogą być mniej skuteczne do dwóch miesięcy po zakończeniu leczenia. W tym okresie zachowaj czujność w kierunku zakażeń.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gilenya 0,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gilenya-100244377/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fingolimod Teva 0,25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fingolimod-teva-100421945/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fingolimod Accord 0,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fingolimod-accord-100439170/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tarceva 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tarceva-100140583/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tarceva. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tarceva-100140583/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gilenya. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gilenya-100244377/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneErlotynib+ OzanimodNie należy rozpoczynać ani kontynuować ozanimodu u pacjenta z aktywnym nowotworem leczonego erlotynibem.Nie odstawiaj samodzielnie żadnego leku, tylko jak najszybciej powiedz onkologowi i lekarzowi, który przepisał ozanimod, że przyjmujesz oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj samodzielnie żadnego leku, tylko jak najszybciej powiedz onkologowi i lekarzowi, który przepisał ozanimod, że przyjmujesz oba leki.

Tych dwóch leków nie łączy się ze sobą. Ozanimod osłabia działanie układu odpornościowego i nie stosuje się go u osób, które mają czynny nowotwór i są leczone lekami przeciwnowotworowymi. Takie połączenie może zwiększać ryzyko groźnych zakażeń i utrudniać organizmowi walkę z chorobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, duszność
  • nawracające lub nietypowe zakażenia
  • opryszczka lub półpasiec
  • silne osłabienie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie należy rozpoczynać ani kontynuować ozanimodu u pacjenta z aktywnym nowotworem leczonego erlotynibem.[1] Jeśli nowotwór rozpoznano w trakcie leczenia ozanimodem, należy go odstawić, a dalsze leczenie choroby podstawowej (stwardnienia rozsianego lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego) ustalić wspólnie z onkologiem i neurologiem lub gastroenterologiem. Pozostałe modulatory receptora S1P mają podobne ograniczenia, więc zamiana w obrębie grupy nie rozwiązuje problemu.

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest leczenie ozanimodem w aktywnej chorobie nowotworowej. Ozanimod obniża liczbę krążących limfocytów, co może sprzyjać zakażeniom, w tym oportunistycznym, u pacjenta onkologicznego. Ponadto osłabienie nadzoru immunologicznego może niekorzystnie wpływać na przebieg nowotworu. Możliwy wzrost ekspozycji na aktywne metabolity ozanimodu może nasilać jego działania niepożądane.

Mechanizm

Ozanimodu nie stosuje się u osób z aktywnym nowotworem złośliwym ani razem z lekami przeciwnowotworowymi, ponieważ grozi to addytywnym działaniem na układ odpornościowy.[1] Erlotynib jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym właśnie w aktywnej chorobie nowotworowej, więc samo wskazanie do erlotynibu wyklucza ozanimod. Dodatkowo erlotynib jest umiarkowanym inhibitorem CYP2C8 i CYP3A4.[2] Główne aktywne metabolity ozanimodu powstają z udziałem CYP2C8, a silny inhibitor tego enzymu (gemfibrozyl) zwiększał ich AUC o około 47–69%.[1] Przy umiarkowanym inhibitorze wzrost ekspozycji byłby zapewne mniejszy i ma znaczenie drugorzędne wobec przeciwwskazania.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Erlotynib – umiarkowany inhibitor CYP2C8[3], ozanimod – substrat CYP2C8[4]
  • Erlotynib – umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], ozanimod – substrat CYP3A4[4]
  • Erlotynib: umiarkowany inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], silny inhibitor UGT1A1[3], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[3], substrat CYP3A4[3]
  • Ozanimod: substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • objawy zakażenia (gorączka, kaszel, duszność, zakażenia skóry)
  • morfologia krwi z liczbą limfocytów po odstawieniu ozanimodu
  • przebieg choroby nowotworowej

Kiedy ocena się zmienia

Nowotwór rozpoznany w trakcie leczenia ozanimodemkolejność włączenia · ozanimodinne zalecenieGdy nowotwór wymagający erlotynibu rozpoznano u pacjenta już leczonego ozanimodem, ozanimod należy odstawić, a leczenie choroby autoimmunologicznej zaplanować z udziałem onkologa.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia 0,23 mg; 0,46 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zeposia-100438934/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tarceva 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tarceva-100140583/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tarceva. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tarceva-100140583/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zeposia-100438934/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneEtrasymod+ KamizestrantNie rozpoczynaj etrasymodu u chorej leczonej kamizestrantem z powodu aktywnego raka piersi.Nie łącz tych leków na własną rękę i jak najszybciej powiedz onkologowi oraz gastroenterologowi, że masz przepisane oba, aby dobrali inne leczenie jelit.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz tych leków na własną rękę i jak najszybciej powiedz onkologowi oraz gastroenterologowi, że masz przepisane oba, aby dobrali inne leczenie jelit.

Lek na raka piersi i lek na wrzodziejące zapalenie jelita grubego nie powinny być stosowane razem. Lek na jelita osłabia działanie układu odpornościowego i nie stosuje się go u osób z aktywną chorobą nowotworową. Lek na raka piersi dodatkowo zwiększa ilość leku na jelita we krwi, co może nasilać jego działania niepożądane, na przykład zwolnienie pracy serca i podatność na zakażenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy, omdlenie albo wyraźnie wolne tętno
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
  • nieostre widzenie albo zaburzenia widzenia
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie rozpoczynaj etrasymodu u chorej leczonej kamizestrantem z powodu aktywnego raka piersi[1]. Jeśli pacjentka już przyjmuje etrasymod, a planowane jest włączenie kamizestrantu, etrasymod należy odstawić i w porozumieniu z gastroenterologiem dobrać inne leczenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Inne modulatory receptora S1P nie są rozwiązaniem, bo dotyczy ich to samo ograniczenie w aktywnej chorobie nowotworowej. Ze względu na nieodwracalne hamowanie CYP2C9 przez kamizestrant jego wpływ utrzymuje się do odtworzenia enzymu, dlatego substratów wrażliwych na hamowanie CYP2C9 nie stosuje się przez co najmniej 2 tygodnie po ostatniej dawce kamizestrantu[2].

Skutek kliniczny

Leczenie etrasymodem u chorej z aktywnym nowotworem jest przeciwwskazane z powodu immunomodulacji i możliwego wpływu na przebieg choroby nowotworowej[1]. Zwiększona ekspozycja na etrasymod może nasilać jego działania niepożądane: bradykardię i zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, limfopenię i zakażenia oraz obrzęk plamki. Wielkość wzrostu ekspozycji nie jest znana, bo brak badań klinicznych tej pary.

Mechanizm

Kamizestrant stosuje się u chorych z aktywnym nowotworem złośliwym, a aktywny nowotwór złośliwy wyklucza leczenie etrasymodem[1]. Etrasymod jest metabolizowany przez CYP2C8, CYP2C9 i CYP3A4, a flukonazol hamujący CYP2C9 i CYP3A4 zwiększał jego AUC o 84%[1]. Kamizestrant jest silnym, nieodwracalnym, zależnym od czasu inhibitorem CYP2C9 oraz słabym inhibitorem CYP3A4/5[2]. Należy więc oczekiwać wzrostu ekspozycji na etrasymod, zbliżonego do sytuacji u osób z wolnym metabolizmem CYP2C9, u których łączenie etrasymodu z inhibitorami CYP3A4 nie jest zalecane[1]. Siponimod, inny modulator receptora S1P, jest umiarkowanie wrażliwym substratem CYP2C9, przy którym trzeba zachować ostrożność i rozważyć alternatywę[2]. Do tego dochodzi addytywny wpływ na układ odpornościowy przy leczeniu przeciwnowotworowym[1] oraz możliwe sumowanie działania zwalniającego rytm serca, ponieważ kamizestrant także może powodować bradykardię.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Kamizestrant – silny inhibitor CYP2C19[3], etrasymod – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4]
  • Kamizestrant – silny inhibitor CYP2C9[3], etrasymod – substrat CYP2C9[4]
  • Kamizestrant – słaby inhibitor CYP3A4[3], etrasymod – substrat CYP3A4[4]
  • Kamizestrant – słaby induktor CYP3A4[3], etrasymod – substrat CYP3A4[4]
  • Etrasymod: drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], substrat CYP2C8[4], substrat CYP2C9[4], substrat CYP3A4[4]
  • Kamizestrant: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP2B6[3], silny inhibitor CYP2C19[3], silny inhibitor CYP2C9[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor P-gp[3], słaby inhibitor UGT1A1[3], słaby inhibitor UGT2B7[3], słaby induktor CYP1A2[3], słaby induktor CYP2B6[3], słaby induktor CYP3A4[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • częstość akcji serca i EKG (bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy)
  • morfologia krwi z liczbą limfocytów
  • objawy zakażeń
  • zaburzenia widzenia (obrzęk plamki)

Bezpieczniejsze alternatywy

wedolizumabmesalazyna

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 2 tygodnie po ostatniej dawce kamizestrantukamizestrantinne zalecenieHamowanie CYP2C9 przez kamizestrant jest nieodwracalne i ustępuje dopiero po resyntezie enzymu, dlatego wrażliwych substratów CYP2C9 nie stosuje się przez co najmniej 2 tygodnie po ostatniej dawce. Ewentualne włączenie etrasymodu po zakończeniu kamizestrantu wymaga też braku aktywnego nowotworu.
Kamizestrant włączany u pacjentki leczonej etrasymodemkolejność włączenia · etrasymodinne zalecenieRozpoznanie aktywnego nowotworu złośliwego wymaga odstawienia etrasymodu. Addytywny wpływ na układ odpornościowy może utrzymywać się kilka tygodni po zakończeniu leczenia etrasymodem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Velsipity 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/velsipity-100493937/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Etcamah 75 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/etcamah-100543170/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Etcamah. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/etcamah-100543170/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Velsipity. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/velsipity-100493937/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.