Interakcje / Fenylomaślan glicerolu / Fenylomaślan glicerolu i flekainid
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja
Połączenie można stosować z ostrożnością i pod kontrolą EKG oraz stężenia flekainidu w osoczu.
Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie serca, że przyjmujesz oba leki, i zrób zlecone EKG oraz badania krwi, zwłaszcza po rozpoczęciu lub odstawieniu któregoś z nich.
Niekorzystna interakcjaFenylomaślan glicerolu+ FlekainidPołączenie można stosować z ostrożnością i pod kontrolą EKG oraz stężenia flekainidu w osoczu.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie serca, że przyjmujesz oba leki, i zrób zlecone EKG oraz badania krwi, zwłaszcza po rozpoczęciu lub odstawieniu któregoś z nich.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie serca, że przyjmujesz oba leki, i zrób zlecone EKG oraz badania krwi, zwłaszcza po rozpoczęciu lub odstawieniu któregoś z nich.
Lek stosowany w zaburzeniach cyklu mocznikowego może zmieniać sposób, w jaki organizm rozkłada flekainid. Przez to ilość flekainidu we krwi może wzrosnąć albo spaść. Za dużo flekainidu może groźnie zaburzyć rytm serca, a za mało może osłabić jego działanie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie lub nierówne bicie serca
- bardzo wolne albo bardzo szybkie tętno
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
- duszność
- zaburzenia widzenia
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie można stosować z ostrożnością i pod kontrolą EKG oraz stężenia flekainidu w osoczu. Przy włączaniu lub odstawianiu fenylomaślanu glicerolu u pacjenta leczonego flekainidem należy wykonać EKG z oceną szerokości QRS i odstępu PQ oraz rozważyć oznaczenie stężenia flekainidu, a w razie potrzeby skorygować jego dawkę. Przed podaniem flekainidu trzeba wyrównać zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hipokaliemię[1].
Skutek kliniczny
Możliwa zmiana stężenia flekainidu w osoczu. Wzrost stężenia flekainidu może prowadzić do zagrażających życiu, a nawet śmiertelnych zdarzeń niepożądanych, w tym zaburzeń przewodzenia i arytmii komorowych[1]. Spadek stężenia mógłby osłabić kontrolę rytmu serca.
Mechanizm
Fenylomaślan glicerolu może wpływać na aktywność CYP2D6, dlatego u osób przyjmujących substraty tego izoenzymu zalecana jest ostrożność[2]. Flekainid jest metabolizowany w dużym stopniu przez CYP2D6, a leki zmieniające aktywność tego izoenzymu mogą zwiększać lub zmniejszać jego stężenie w osoczu[1]. Kierunek i wielkość wpływu fenylomaślanu glicerolu na CYP2D6 nie zostały określone u ludzi.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- EKG – szerokość QRS, odstęp PQ, rytm serca
- stężenie flekainidu w osoczu
- stężenie potasu w surowicy
- czynność nerek
- objawy arytmii – kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Włączenie lub odstawienie fenylomaślanu glicerolu u pacjenta leczonego flekainidemkolejność włączenia · fenylomaślan glicerolu | inne zalecenie | Zmiana leczenia fenylomaślanem glicerolu u pacjenta ustabilizowanego na flekainidzie wymaga kontroli EKG i rozważenia oznaczenia stężenia flekainidu w kolejnych dniach i tygodniach. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ravicti 1,1 g/ml, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ravicti-100362119/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ravicti. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ravicti-100362119/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/
Alkohol przy tych lekach
Interakcja o niejasnym znaczeniuFenylomaślan glicerolua alkoholNie jest konieczna zmiana dawkowania, ale należy zalecić ograniczenie alkoholu do małych, okazjonalnych ilości, unikanie upijania się i picia na pusty żołądek oraz niepomijanie dawek leku i posiłków.Jeśli pijesz alkohol, to tylko w małej ilości i do posiłku, nie pomijaj dawek leku, a przy wymiotach, silnej senności lub dezorientacji po alkoholu pilnie skontaktuj się z lekarzem.nieznanyteoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Jeśli pijesz alkohol, to tylko w małej ilości i do posiłku, nie pomijaj dawek leku, a przy wymiotach, silnej senności lub dezorientacji po alkoholu pilnie skontaktuj się z lekarzem.
Alkohol nie zmienia bezpośrednio działania tego leku. Duża ilość alkoholu może jednak u osób z zaburzeniami cyklu mocznikowego sprzyjać wzrostowi stężenia amoniaku we krwi, zwłaszcza gdy po piciu wymiotujesz albo pomijasz lek lub posiłek. Objawy upojenia, takie jak senność czy dezorientacja, są podobne do objawów zbyt wysokiego amoniaku, więc łatwo je przeoczyć.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silna senność lub trudność z obudzeniem się
- dezorientacja, splątanie, dziwne zachowanie
- uporczywe wymioty
- zaburzenia równowagi i chodu
- silny ból głowy
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie, choroba_lek
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie jest konieczna zmiana dawkowania, ale należy zalecić ograniczenie alkoholu do małych, okazjonalnych ilości, unikanie upijania się i picia na pusty żołądek oraz niepomijanie dawek leku i posiłków. Pacjent powinien wiedzieć, że splątanie, nasilona senność lub wymioty po alkoholu wymagają pilnego kontaktu z lekarzem prowadzącym zamiast przypisywania ich wyłącznie upojeniu. U osób nadużywających alkoholu lub z chorobą wątroby wskazana jest konsultacja z ośrodkiem leczącym zaburzenia cyklu mocznikowego.
Skutek kliniczny
Przy umiarkowanym, okazjonalnym spożyciu nie oczekuje się istotnej zmiany działania leku. Upicie się, wymioty po alkoholu albo przewlekłe nadużywanie alkoholu mogą sprzyjać wzrostowi stężenia amoniaku i maskować wczesne objawy hiperamonemii, co niesie ryzyko encefalopatii.
Mechanizm
Nie ma znanej bezpośredniej interakcji farmakokinetycznej między fenylomaślanem glicerolu a etanolem, a ryzyko wynika głównie z wpływu alkoholu na chorobę podstawową. ChPL fenylomaślanu glicerolu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1]. Etanol jest metabolizowany głównie przez dehydrogenazę alkoholową i CYP2E1, a więc nie przez szlaki CYP3A4 i CYP2D6 wskazane w ChPL jako potencjalne miejsca interakcji fenylomaślanu glicerolu. ChPL zwraca uwagę, że niektóre substancje mogą wpływać na stężenie amoniaku[1]. Alkohol, zwłaszcza w dużej dawce, obciąża wątrobę, może wywołać wymioty i pominięcie dawek leku oraz sprzyja stanom katabolicznym, co u chorych z zaburzeniami cyklu mocznikowego może ułatwić dekompensację metaboliczną. Ośrodkowe działanie alkoholu – senność, zawroty głowy, splątanie, zaburzenia równowagi – nakłada się na objawy hiperamonemii i na objawy neurotoksyczności kwasu fenylooctowego, przez co może opóźnić ich rozpoznanie.
Metabolizm i transportery
- Fenylomaślan glicerolu: słaby induktor CYP3A4[2]
Monitorować
- objawy neurologiczne – senność, splątanie, zaburzenia równowagi
- wymioty i pominięte dawki leku
- stężenie amoniaku w razie objawów
- parametry czynności wątroby u osób regularnie pijących alkohol
Kiedy ocena się zmienia
| Duża jednorazowa dawka – upicie sięilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Jednorazowe spożycie dużej ilości alkoholu zwiększa ryzyko wymiotów, pominięcia dawek i stanu katabolicznego, a tym samym dekompensacji hiperamonemicznej, przy jednoczesnym maskowaniu jej objawów – należy zalecić unikanie takiego picia. |
| Regularne lub przewlekłe nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe nadużywanie alkoholu może upośledzać czynność wątroby i stan odżywienia, co utrudnia kontrolę choroby – wskazane jest unikanie alkoholu, kontrola parametrów wątrobowych i konsultacja z ośrodkiem prowadzącym. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ravicti 1,1 g/ml, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ravicti-100362119/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ravicti. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ravicti-100362119/
Interakcja o niejasnym znaczeniuFlekainida alkoholPacjent leczony flekainidem może okazjonalnie spożywać małe ilości alkoholu, ale powinien unikać upijania się.Pij alkohol najwyżej w małych ilościach i od czasu do czasu, nie upijaj się, a jeśli pijesz regularnie, powiedz o tym lekarzowi.szybki (godziny)teoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Pij alkohol najwyżej w małych ilościach i od czasu do czasu, nie upijaj się, a jeśli pijesz regularnie, powiedz o tym lekarzowi.
Flekainid to lek na zaburzenia rytmu serca, a alkohol w większej ilości sam może takie zaburzenia wywołać. Picie dużo naraz, zwłaszcza gdy potem wymiotujesz lub masz biegunkę, zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu podczas leczenia. Mała ilość alkoholu od czasu do czasu nie jest zabroniona, ale nie upijaj się.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca albo bardzo szybkie lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy lub omdlenie
- duszność albo ból w klatce piersiowej
- wyraźnie wolne tętno lub nagłe osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Pacjent leczony flekainidem może okazjonalnie spożywać małe ilości alkoholu, ale powinien unikać upijania się. Po epizodzie dużego spożycia alkoholu z wymiotami lub biegunką warto skontrolować stężenie potasu i magnezu, ponieważ ChPL wymaga wyrównania zaburzeń elektrolitowych u pacjentów leczonych flekainidem[1]. U osób regularnie pijących duże ilości alkoholu lekarz powinien ocenić czynność komór serca i zasadność dalszego stosowania flekainidu.
Skutek kliniczny
Przy okazjonalnym spożyciu małych ilości alkoholu nie oczekuje się istotnych skutków klinicznych. Po upiciu się, zwłaszcza z wymiotami lub biegunką, rośnie ryzyko działania proarytmicznego flekainidu, nawrotu migotania przedsionków, kołatania serca, niedociśnienia i omdleń. Przewlekłe nadużywanie alkoholu może doprowadzić do stanu, w którym flekainid przestaje być bezpieczny.
Mechanizm
Nie opisano interakcji farmakokinetycznej flekainidu z alkoholem, a ChPL flekainidu nie wspomina o alkoholu ani o etanolu[1]. Ryzyko wynika z działania samego alkoholu na serce. Duża jednorazowa ilość alkoholu może wywołać napad migotania przedsionków lub innej arytmii, a wymioty, biegunka i działanie moczopędne alkoholu sprzyjają hipokaliemii i hipomagnezemii. ChPL zaleca wyrównanie hipokaliemii i innych zaburzeń elektrolitowych przed podaniem flekainidu i wiąże hipokaliemię z ryzykiem toksycznego działania na serce[1]. Alkohol działa ponadto inotropowo ujemnie i rozszerza naczynia, co może sumować się z ujemnym działaniem inotropowym flekainidu i sprzyjać niedociśnieniu oraz zawrotom głowy. Przewlekłe nadużywanie alkoholu może prowadzić do kardiomiopatii z upośledzeniem czynności komór, a ChPL przeciwwskazuje flekainid w niewydolności serca i zaburzeniach czynności komór[1].
Metabolizm i transportery
- Flekainid: substrat CYP2D6[2]
Monitorować
- stężenie potasu i magnezu u osób pijących regularnie lub po epizodzie wymiotów albo biegunki
- EKG przy wizytach kontrolnych, zwłaszcza szerokość zespołu QRS i odstęp PR
- ciśnienie tętnicze i tętno
- czynność lewej komory serca u osób przewlekle nadużywających alkoholu
Kiedy ocena się zmienia
| Duża jednorazowa ilość alkoholu (upicie się)ilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Duża jednorazowa dawka alkoholu może wyzwolić arytmię i wywołać zaburzenia elektrolitowe, które ChPL każe wyrównać przed stosowaniem flekainidu. Należy zalecić unikanie upijania się, a po epizodzie z wymiotami lub biegunką rozważyć kontrolę potasu i magnezu. |
| Przewlekłe nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe nadużywanie alkoholu może prowadzić do kardiomiopatii z upośledzeniem czynności komór, a ChPL przeciwwskazuje flekainid w niewydolności serca i zaburzeniach czynności komór. Należy skierować pacjenta do lekarza w celu oceny czynności serca i zasadności dalszego leczenia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/
Inne interakcje tych leków 150
Połączenie przeciwwskazaneKwas walproinowy+ Fenylomaślan gliceroluNie stosuj kwasu walproinowego u pacjenta leczonego fenylomaślanem glicerolu.Nie zaczynaj przyjmować kwasu walproinowego, a jeśli już go przyjmujesz, nie odstawiaj go sam, tylko jeszcze dziś skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.szybki (godziny)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj przyjmować kwasu walproinowego, a jeśli już go przyjmujesz, nie odstawiaj go sam, tylko jeszcze dziś skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.
Kwas walproinowy może podnosić we krwi poziom amoniaku, czyli szkodliwej substancji, którą twój lek na zaburzenia cyklu mocznikowego ma usuwać z organizmu. Przy twojej chorobie kwas walproinowy może wywołać groźne zatrucie amoniakiem, które uszkadza mózg. Dlatego tych leków nie łączy się ze sobą.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- wymioty
- nietypowa senność lub trudności z obudzeniem
- splątanie lub dziwne zachowanie
- bóle głowy
- niepewny chód
- drgawki
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Nie stosuj kwasu walproinowego u pacjenta leczonego fenylomaślanem glicerolu.[1][2][3] Gdy pacjent już przyjmuje oba leki, nie odstawiaj walproinianu na własną rękę, tylko pilnie skontaktuj się z lekarzem prowadzącym, który zaplanuje zamianę leku przeciwpadaczkowego lub normotymicznego i oznaczy stężenie amoniaku.
Skutek kliniczny
Grozi hiperamonemia z encefalopatią, która może prowadzić do śpiączki i zgonu. U chorych z zaburzeniami cyklu mocznikowego walproinian może wywołać przełom hiperamonemiczny mimo leczenia fenylomaślanem glicerolu.
Mechanizm
Kwasu walproinowego nie stosuje się u pacjentów z zaburzeniami cyklu mocznikowego.[1][2][3] Fenylomaślan glicerolu stosuje się właśnie w tych zaburzeniach, więc każde połączenie obu leków dotyczy chorego z przeciwwskazaniem do walproinianu. Kwas walproinowy może zwiększać stężenie amoniaku.[4] Walproinian hamuje cykl mocznikowy na etapie syntezy fosforanu karbamoilu, przez co działa przeciwnie do fenylomaślanu glicerolu, który ma usuwać nadmiar azotu.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- stężenie amoniaku we krwi
- stan neurologiczny – senność, splątanie, zmiany zachowania
- wymioty i niechęć do jedzenia
- kontrola napadów padaczkowych podczas zamiany leku
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Convulex 300 300 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/convulex-300-100015688/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego ValproLEK 300 300 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/valprolek-300-100163549/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Absenor 300 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/absenor-100168073/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ravicti 1,1 g/ml, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ravicti-100362119/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Convulex 300. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/convulex-300-100015688/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ravicti. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ravicti-100362119/
Połączenie przeciwwskazaneLeki przeciwarytmiczne klasy IC (np. propafenon, flekainid)+ Inhibitory proteazy (np. darunawir, atazanawir, rytonawir) klasaNie należy łączyć leku przeciwarytmicznego klasy IC z inhibitorem proteazy, zwłaszcza wzmacnianym rytonawirem.Nie przyjmuj leku na zaburzenia rytmu serca, takiego jak propafenon lub flekainid, razem z lekiem na HIV z grupy inhibitorów proteazy i jak najszybciej powiedz o obu lekach lekarzowi, który ustali bezpieczne leczenie.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj leku na zaburzenia rytmu serca, takiego jak propafenon lub flekainid, razem z lekiem na HIV z grupy inhibitorów proteazy i jak najszybciej powiedz o obu lekach lekarzowi, który ustali bezpieczne leczenie.
Niektóre leki stosowane w zakażeniu HIV, na przykład rytonawir, darunawir czy atazanawir, spowalniają usuwanie z organizmu leków na zaburzenia rytmu serca, takich jak propafenon i flekainid. Lek na serce gromadzi się wtedy we krwi i może zamiast pomagać wywołać groźne, a nawet zagrażające życiu zaburzenia rytmu. Dotyczy to wszystkich leków z obu tych grup. Tych leków zwykle nie wolno przyjmować razem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
- bardzo wolne albo bardzo szybkie tętno
- zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
- omdlenie
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie należy łączyć leku przeciwarytmicznego klasy IC z inhibitorem proteazy, zwłaszcza wzmacnianym rytonawirem. Połączenie flekainidu lub propafenonu z rytonawirem, sakwinawirem, typranawirem i fosamprenawirem jest ujęte w przeciwwskazaniach ChPL. Atazanawir i darunawir podaje się zwykle z rytonawirem lub kobicystatem, więc obowiązuje to samo ograniczenie. U pacjenta z HIV wymagającego leczenia przeciwarytmicznego trzeba rozważyć zmianę leczenia przeciwwirusowego na schemat bez wzmacniacza farmakokinetycznego. Inną możliwością jest wybór innej strategii kontroli rytmu lub częstości rytmu serca we współpracy z kardiologiem i lekarzem prowadzącym leczenie HIV. Jeśli połączenia nie da się uniknąć, potrzebne są ścisły nadzór kardiologiczny, kontrola EKG oraz oznaczanie stężenia flekainidu, o ile jest dostępne. Hamujące działanie rytonawiru utrzymuje się przez kilka dni po jego odstawieniu, więc leku klasy IC nie należy włączać bezpośrednio po przerwaniu terapii inhibitorem proteazy.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia propafenonu lub flekainidu zwiększa ryzyko działania proarytmicznego. Mogą wystąpić bloki przewodzenia, poszerzenie zespołu QRS, bradykardia, częstoskurcz komorowy, migotanie komór i nagły zgon sercowy. Ryzyko rośnie u osób ze strukturalną chorobą serca, niewydolnością serca, zaburzeniami elektrolitowymi i upośledzoną czynnością nerek. Przy propafenonie nasila się też działanie beta-adrenolityczne, co może prowadzić do bradykardii i spadku ciśnienia.
Mechanizm
Inhibitory proteazy, zwłaszcza w schematach wzmacnianych rytonawirem, silnie hamują enzymy wątrobowe CYP3A4 i CYP2D6. Te enzymy odpowiadają za rozkład propafenonu i flekainidu. Zahamowanie metabolizmu powoduje wzrost stężenia leku przeciwarytmicznego klasy IC we krwi. Leki te mają wąski indeks terapeutyczny, więc nawet umiarkowany wzrost stężenia może być niebezpieczny. Rytonawir jest najsilniejszym inhibitorem w tej grupie. Ponieważ pozostałe inhibitory proteazy (darunawir, atazanawir, fosamprenawir, sakwinawir, typranawir) stosuje się w praktyce razem z rytonawirem lub kobicystatem, interakcja dotyczy całej klasy. Mechanizm farmakokinetyczny nakłada się na działanie farmakodynamiczne. Sakwinawir wydłuża odstępy PR i QT, a atazanawir wydłuża odstęp PR. Leki klasy IC wydłużają PR i poszerzają zespół QRS, przez co zaburzenia przewodzenia się sumują.
Monitorować
- EKG z oceną odstępu PR, szerokości zespołu QRS i odstępu QT
- częstość rytmu serca i ciśnienie tętnicze
- stężenie flekainidu we krwi, jeśli oznaczenie jest dostępne
- stężenie potasu i magnezu
- czynność nerek przy stosowaniu flekainidu
- objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
Kiedy ocena się zmienia
| Odstawienie inhibitora proteazy z rytonawiremodstep · inhibitory proteazy | inne zalecenie | Hamowanie enzymów przez rytonawir ustępuje stopniowo przez kilka dni po odstawieniu, więc lek klasy IC należy włączać z opóźnieniem i pod kontrolą EKG. |
| eGFR ≤ 35pacjent | ryzyko rośnie | Flekainid jest w znacznej części wydalany przez nerki, dlatego upośledzona czynność nerek dodatkowo zwiększa jego stężenie i nasila ryzyko działania proarytmicznego przy zahamowanym metabolizmie wątrobowym. |
Połączenie przeciwwskazaneLeki przeciwarytmiczne klasy IC (np. propafenon, flekainid)+ Przeciwpsychotyczne pochodne indolu (np. zyprazydon, sertindol) klasaPołączenie leku przeciwarytmicznego klasy IC z przeciwpsychotyczną pochodną indolu jest przeciwwskazane z powodu ryzyka groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca.Nie przyjmuj leku na arytmię z tej grupy razem z lekiem przeciwpsychotycznym z tej grupy bez wyraźnej decyzji lekarza, który wie o obu lekach, i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj leku na arytmię z tej grupy razem z lekiem przeciwpsychotycznym z tej grupy bez wyraźnej decyzji lekarza, który wie o obu lekach, i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.
Leki na zaburzenia rytmu serca, takie jak propafenon i flekainid, oraz niektóre leki przeciwpsychotyczne, takie jak zyprazydon i sertindol, wpływają na pracę serca w podobny sposób. Przyjmowane razem mogą wywołać groźne, nieregularne bicie serca, które czasem prowadzi do omdlenia, a nawet zatrzymania krążenia. Dlatego tych leków zwykle się ze sobą nie łączy. Lurazydon działa na serce znacznie słabiej i lekarz może go wybrać, jeśli musisz przyjmować lek na arytmię.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca albo uczucie bardzo szybkiego lub nierównego bicia serca
- nagłe zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- duszność albo ból w klatce piersiowej
- nagła utrata przytomności z drgawkami
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie leku przeciwarytmicznego klasy IC z przeciwpsychotyczną pochodną indolu jest przeciwwskazane z powodu ryzyka groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca. Zyprazydonu ani sertindolu nie łączy się z propafenonem ani flekainidem. Gdy pacjent wymaga leczenia przeciwpsychotycznego, należy wybrać lek o małym wpływie na odstęp QT, na przykład arypiprazol, kariprazynę albo lurazydon. Gdy kontrola rytmu wymaga leku klasy IC, nie należy go zastępować innym lekiem wydłużającym QT, a decyzję o zmianie leczenia przeciwarytmicznego powinien podjąć kardiolog. Jeżeli wybrano lurazydon, przed jego włączeniem i po osiągnięciu stanu stacjonarnego warto wykonać EKG oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu.
Skutek kliniczny
Połączenie grozi wydłużeniem odstępu QT i poszerzeniem zespołu QRS, a w konsekwencji częstoskurczem typu torsade de pointes, migotaniem komór i nagłym zgonem sercowym. Ryzyko jest największe przy sertindolu i zyprazydonie, przy dużych dawkach, w hipokaliemii lub hipomagnezemii, w bradykardii, w niewydolności serca, u osób starszych oraz przy upośledzonej czynności nerek w przypadku flekainidu.
Mechanizm
Główny mechanizm to addycja działania na elektrofizjologię serca. Leki przeciwarytmiczne klasy IC blokują szybkie kanały sodowe, spowalniają przewodzenie i poszerzają zespół QRS, co wydłuża odstęp QT. Same mają też działanie proarytmiczne. Zyprazydon i sertindol blokują kanał potasowy hERG i wyraźnie wydłużają repolaryzację komór. Suma tych efektów zwiększa ryzyko częstoskurczu typu torsade de pointes i innych komorowych zaburzeń rytmu. Dodatkowo propafenon hamuje CYP2D6, który uczestniczy w metabolizmie sertindolu. Może więc zwiększać stężenie sertindolu i nasilać wydłużenie QT. Ten mechanizm dotyczy wszystkich leków obu grup z wyjątkiem lurazydonu, który nie wydłuża istotnie odstępu QT.
Monitorować
- EKG z oceną QTc i szerokości zespołu QRS przed włączeniem leczenia i po każdej zmianie dawki
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- czynność nerek (eGFR) u pacjentów leczonych flekainidem
- częstość akcji serca i objawy bradykardii
- kołatania serca, zawroty głowy, omdlenia zgłaszane przez pacjenta
Kiedy ocena się zmienia
| eGFR ≤ 35leki przeciwarytmiczne klasy IC | ryzyko rośnie | Flekainid jest w dużej części wydalany przez nerki. Przy upośledzonej czynności nerek kumuluje się, co nasila poszerzenie QRS, wydłużenie QT i ryzyko arytmii przy jednoczesnym stosowaniu leku przeciwpsychotycznego wydłużającego QT. |
| wiek ≥ 65pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częściej występują choroba niedokrwienna serca, niewydolność serca, zaburzenia elektrolitowe i pogorszona czynność nerek, które zwiększają podatność na arytmie wywołane lekami. |
Połączenie przeciwwskazaneLeki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, dronedaron)+ Leki przeciwarytmiczne klasy IC (np. propafenon, flekainid) klasaNie należy łączyć leku przeciwarytmicznego klasy III z lekiem przeciwarytmicznym klasy IC poza wyjątkowymi sytuacjami, w których kardiolog świadomie zaplanuje takie leczenie i zapewni ścisłe monitorowanie EKG.Nie łącz leku na arytmię z grupy amiodaronu z lekiem z grupy propafenonu bez wyraźnego zalecenia kardiologa, a jeśli dostałeś oba leki, zapytaj lekarza lub farmaceutę, czy na pewno możesz je przyjmować razem.opóźniony (dni)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie łącz leku na arytmię z grupy amiodaronu z lekiem z grupy propafenonu bez wyraźnego zalecenia kardiologa, a jeśli dostałeś oba leki, zapytaj lekarza lub farmaceutę, czy na pewno możesz je przyjmować razem.
Leki na zaburzenia rytmu serca, takie jak amiodaron i dronedaron, przyjmowane razem z propafenonem albo flekainidem mogą zbyt silnie działać na serce. Pierwsze leki spowalniają usuwanie drugich z organizmu, przez co ich ilość we krwi rośnie. Oba rodzaje leków dodatkowo wzmacniają nawzajem swoje działanie, co może wywołać groźne zaburzenia rytmu, bardzo wolne tętno albo omdlenie. Po odstawieniu amiodaronu jego działanie utrzymuje się jeszcze przez wiele tygodni.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- omdlenie albo uczucie, że zaraz zemdlejesz
- kołatanie serca, bardzo szybkie albo nierówne bicie serca
- bardzo wolne tętno
- silne zawroty głowy
- ból w klatce piersiowej
- nasilona duszność albo obrzęki nóg
- zaburzenia widzenia
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Nie należy łączyć leku przeciwarytmicznego klasy III z lekiem przeciwarytmicznym klasy IC poza wyjątkowymi sytuacjami, w których kardiolog świadomie zaplanuje takie leczenie i zapewni ścisłe monitorowanie EKG. Dronedaron jest w ChPL przeciwwskazany z lekami przeciwarytmicznymi klasy I, a więc także z propafenonem i flekainidem. Jeśli zmienia się dronedaron na lek klasy IC, nie wolno podawać obu leków jednocześnie. Amiodaron z flekainidem lub propafenonem dopuszcza się wyłącznie pod nadzorem specjalisty. W takim przypadku dawkę leku klasy IC trzeba wyraźnie zmniejszyć, a stężenie flekainidu oznaczać, jeśli jest to możliwe. Przy zamianie amiodaronu na lek klasy IC trzeba pamiętać, że interakcja utrzymuje się przez długi czas po odstawieniu amiodaronu. Przed włączeniem i w trakcie leczenia należy wyrównać stężenia potasu i magnezu.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, w tym częstoskurczu komorowego, migotania komór i torsades de pointes. Może też wywołać ciężką bradykardię, bloki przedsionkowo-komorowe i śródkomorowe oraz zaostrzenie niewydolności serca. Objawy toksyczności flekainidu lub propafenonu mogą obejmować także zawroty głowy, zaburzenia widzenia i omdlenia.
Mechanizm
Leku przeciwarytmicznego klasy III nie należy łączyć z lekiem klasy IC, ponieważ interakcja dotyczy całej klasy i wynika z dwóch mechanizmów działających jednocześnie. Amiodaron i dronedaron hamują CYP2D6 i CYP3A4, czyli enzymy, które metabolizują propafenon i flekainid. Prowadzi to do wzrostu stężenia leku klasy IC we krwi. Mechanizm farmakokinetyczny jest najsilniej udokumentowany dla amiodaronu z flekainidem. Do tego dochodzi addycja farmakodynamiczna. Oba rodzaje leków zwalniają przewodzenie w sercu, wydłużają odstępy PR i QRS, osłabiają kurczliwość mięśnia sercowego i mają działanie proarytmiczne. Leki klasy III dodatkowo wydłużają odstęp QT. Amiodaron ma bardzo długi okres półtrwania, dlatego jego działanie hamujące enzymy utrzymuje się przez wiele tygodni po odstawieniu.
Monitorować
- EKG z oceną odstępów PR, QRS i QT przed włączeniem i po każdej zmianie dawki
- częstość akcji serca i ciśnienie tętnicze
- stężenie flekainidu w surowicy, jeśli oznaczenie jest dostępne
- stężenie potasu i magnezu
- objawy niewydolności serca, takie jak duszność i obrzęki
- czynność nerek przy stosowaniu flekainidu
Kiedy ocena się zmienia
| Kilka miesięcy od odstawienia amiodaronuodstep · leki przeciwarytmiczne klasy III | inne zalecenie | Amiodaron ma bardzo długi okres półtrwania, dlatego hamowanie metabolizmu i działanie elektrofizjologiczne utrzymują się przez wiele tygodni po jego odstawieniu. Przy zamianie amiodaronu na propafenon lub flekainid należy zaczynać od małej dawki leku klasy IC i kontrolować EKG. |
| ObniżonyeGFR · leki przeciwarytmiczne klasy IC | ryzyko rośnie | Flekainid jest w dużej części wydalany przez nerki, dlatego przy niewydolności nerek jego stężenie wzrasta dodatkowo. W połączeniu z lekiem klasy III ryzyko toksyczności jest wtedy jeszcze większe. |
Połączenie przeciwwskazaneProkinetyki (np. cyzapryd)+ Leki przeciwarytmiczne klasy IC (np. propafenon, flekainid) klasaNie łącz prokinetyku wydłużającego odstęp QT z lekiem przeciwarytmicznym klasy IC – połączenie jest przeciwwskazane.Nie przyjmuj leku przyspieszającego pracę żołądka razem z lekiem na arytmię z tej grupy bez rozmowy z lekarzem, a jeśli masz przepisany cyzapryd, zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy zamiennik.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj leku przyspieszającego pracę żołądka razem z lekiem na arytmię z tej grupy bez rozmowy z lekarzem, a jeśli masz przepisany cyzapryd, zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy zamiennik.
Cyzapryd, lek przyspieszający pracę żołądka, może zaburzać rytm serca. Leki na arytmię, takie jak propafenon i flekainid, też wpływają na przewodzenie w sercu. Razem mogą wywołać groźne, nawet zagrażające życiu zaburzenia rytmu. Inne leki na pracę żołądka, takie jak itopryd czy metoklopramid, są w tej sytuacji znacznie bezpieczniejsze.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca albo uczucie nierównego bicia serca
- nagłe zawroty głowy
- zasłabnięcie lub utrata przytomności
- duszność albo ból w klatce piersiowej
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz prokinetyku wydłużającego odstęp QT z lekiem przeciwarytmicznym klasy IC – połączenie jest przeciwwskazane. Dotyczy to cyzaprydu stosowanego z propafenonem albo flekainidem. Jeśli pacjent wymaga leczenia prokinetycznego, wybierz itopryd albo krótkotrwale metoklopramid w najmniejszej skutecznej dawce. Przy metoklopramidzie u pacjenta z chorobą serca przyjmującego lek klasy IC unikaj szybkich wstrzyknięć dożylnych i rozważ kontrolę EKG. Przed włączeniem każdego prokinetyku wyrównaj niedobory potasu i magnezu.
Skutek kliniczny
Połączenie cyzaprydu z lekiem przeciwarytmicznym klasy IC może wywołać znaczne wydłużenie odstępu QT, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, migotanie komór i nagły zgon sercowy. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, niewydolności serca, chorobie strukturalnej serca, w starszym wieku i przy upośledzonej eliminacji któregokolwiek z leków.
Mechanizm
Cyzapryd blokuje kanały potasowe hERG w mięśniu sercowym i wydłuża repolaryzację, czyli odstęp QT. Propafenon i flekainid blokują szybkie kanały sodowe, zwalniają przewodzenie, poszerzają zespół QRS i również wydłużają odstęp QT. Działania te sumują się i zwiększają ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu. Cyzapryd jest metabolizowany przez CYP3A4, a propafenon i flekainid głównie przez CYP2D6, więc istotna interakcja farmakokinetyczna nie jest oczekiwana. Interakcja nie jest wspólna dla całej grupy prokinetyków – dotyczy cyzaprydu, a nie dotyczy w istotnym stopniu metoklopramidu ani itoprydu. Po stronie leków klasy IC dotyczy zarówno propafenonu, jak i flekainidu.
Monitorować
- EKG – odstęp QTc i szerokość zespołu QRS przed włączeniem i po zmianie leczenia
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- częstość akcji serca – bradykardia zwiększa ryzyko arytmii
- objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
- czynność nerek i wątroby wpływająca na eliminację flekainidu i propafenonu
Kiedy ocena się zmienia
| Dożylna (metoklopramid)droga podania · prokinetyki | inne zalecenie | Szybkie dożylne podanie metoklopramidu bywa związane z bradykardią i zaburzeniami rytmu, szczególnie u pacjentów z chorobą serca. U pacjenta przyjmującego lek klasy IC podawaj metoklopramid dożylnie powoli i rozważ monitorowanie EKG. |
| eGFR ≤ 35leki przeciwarytmiczne klasy IC | ryzyko rośnie | Przy ciężkiej niewydolności nerek flekainid się kumuluje, co nasila poszerzenie QRS i wydłużenie QT oraz zwiększa ryzyko arytmii przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na repolaryzację. Wymagana redukcja dawki flekainidu i częstsza kontrola EKG. |
Niekorzystna interakcjaDrospirenon+ Fenylomaślan gliceroluNie polegaj wyłącznie na drospirenonie jako antykoncepcji u kobiety leczonej fenylomaślanem glicerolu.Stosuj dodatkowo prezerwatywę i porozmawiaj z lekarzem o zmianie antykoncepcji na niehormonalną, bo leczenie zaburzeń cyklu mocznikowego trwa zwykle długo.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Stosuj dodatkowo prezerwatywę i porozmawiaj z lekarzem o zmianie antykoncepcji na niehormonalną, bo leczenie zaburzeń cyklu mocznikowego trwa zwykle długo.
Lek na zaburzenia cyklu mocznikowego może przyspieszać rozkład drospirenonu w organizmie. Tabletka antykoncepcyjna może wtedy chronić przed ciążą słabiej niż zwykle. Ten efekt może utrzymywać się jeszcze kilka tygodni po odstawieniu leku na cykl mocznikowy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- krwawienia lub plamienia między miesiączkami
- objawy mogące wskazywać na ciążę, np. nudności lub tkliwość piersi
- brak krwawienia, którego się spodziewasz
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Nie polegaj wyłącznie na drospirenonie jako antykoncepcji u kobiety leczonej fenylomaślanem glicerolu. Fenylomaślan glicerolu w zaburzeniach cyklu mocznikowego stosuje się zwykle przewlekle, dlatego zaleca się inną skuteczną, niehormonalną metodę antykoncepcji[1]. Jeśli leczenie induktorem jest krótkotrwałe, należy stosować dodatkową metodę mechaniczną przez cały okres leczenia i przez 28 dni po jego zakończeniu, a przy przedłużeniu leczenia poza tabletki aktywne pominąć tabletki placebo i od razu zacząć następne opakowanie[1]. Indukcja może utrzymywać się przez około 4 tygodnie po odstawieniu leku indukującego[1].
Skutek kliniczny
Możliwe zmniejszenie skuteczności antykoncepcyjnej drospirenonu oraz krwawienia międzymiesiączkowe[1]. Pełnej skuteczności doustnych środków antykoncepcyjnych metabolizowanych przez CYP3A4 nie można zagwarantować podczas leczenia fenylomaślanem glicerolu[2].
Mechanizm
Fenylomaślan glicerolu i jego metabolity (kwas fenylooctowy i kwas 4-fenylomasłowy) słabo indukują CYP3A4 – przy stabilnym dawkowaniu ekspozycja na midazolam zmniejszyła się o około 32%, a ekspozycja na jego 1-hydroksymetabolit wzrosła[2]. Drospirenon jest metabolizowany z udziałem CYP3A4, a leki indukujące enzymy mikrosomalne zwiększają klirens hormonów płciowych[1]. Indukcja może więc obniżać stężenie drospirenonu.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- krwawienia międzymiesiączkowe lub plamienia jako możliwy sygnał obniżonego stężenia drospirenonu
- test ciążowy przy podejrzeniu ciąży lub braku krwawienia
- stosowanie dodatkowej lub alternatywnej metody antykoncepcji
Bezpieczniejsze alternatywy
lewonorgestrel (system wewnątrzmaciczny)medroksyprogesteron (wstrzyknięcia o przedłużonym działaniu)
Kiedy ocena się zmienia
| Leczenie krótkotrwałeczas leczenia · fenylomaślan glicerolu | inne zalecenie | Przy krótkotrwałym stosowaniu leku indukującego wystarczy dodatkowa metoda mechaniczna przez cały okres leczenia i przez 28 dni po jego zakończeniu. |
| Leczenie długotrwałeczas leczenia · fenylomaślan glicerolu | inne zalecenie | Przy długotrwałym stosowaniu leku indukującego zaleca się inną skuteczną, niehormonalną metodę antykoncepcji. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Slinda 4 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/slinda-100410232/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ravicti 1,1 g/ml, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ravicti-100362119/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ravicti. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ravicti-100362119/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Slinda. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/slinda-100410232/
Niekorzystna interakcjaFezoterodyna+ Fenylomaślan gliceroluUnikaj łączenia fezoterodyny z induktorami CYP3A4, a jeśli leczenie fenylomaślanem glicerolu jest konieczne, oceniaj skuteczność fezoterodyny po kilku tygodniach wspólnego stosowania.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i powiedz mu, jeśli objawy pęcherza się nasilą albo pojawi się silna suchość w ustach, zaparcie lub trudność z oddaniem moczu.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i powiedz mu, jeśli objawy pęcherza się nasilą albo pojawi się silna suchość w ustach, zaparcie lub trudność z oddaniem moczu.
Lek stosowany w zaburzeniach cyklu mocznikowego może przyspieszać rozkład leku na pęcherz nadreaktywny. Przez to lek na pęcherz może działać słabiej i objawy mogą wrócić. Rzadziej może się zdarzyć odwrotnie i nasilą się działania niepożądane leku na pęcherz.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- częstsze lub nagłe parcie na mocz
- popuszczanie moczu
- silna suchość w ustach
- uporczywe zaparcia
- trudność z oddaniem moczu
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj łączenia fezoterodyny z induktorami CYP3A4, a jeśli leczenie fenylomaślanem glicerolu jest konieczne, oceniaj skuteczność fezoterodyny po kilku tygodniach wspólnego stosowania.[1] Przy niewystarczającej kontroli objawów rozważ lek przeciwmuskarynowy niezależny od CYP3A4. Obserwuj też pacjenta pod kątem nasilonych działań antycholinergicznych, ponieważ wpływ fenylomaślanu glicerolu na CYP2D6 jest niepewny.[2]
Skutek kliniczny
Możliwe osłabienie działania fezoterodyny i gorsza kontrola objawów pęcherza nadreaktywnego (parcia naglące, częstomocz, nietrzymanie moczu). Przy ewentualnym zahamowaniu CYP2D6 możliwy jest odwrotny kierunek – wzrost ekspozycji na aktywny metabolit i nasilenie działań antycholinergicznych, takich jak suchość w ustach, zaparcia czy zatrzymanie moczu.[1]
Mechanizm
Fenylomaślan glicerolu i jego metabolity (kwas fenylooctowy i kwas 4-fenylomasłowy) słabo indukują CYP3A4, a przy stabilnym dawkowaniu zmniejszały ekspozycję na midazolam o około 32%.[2] Aktywny metabolit fezoterodyny jest metabolizowany przez CYP3A4 i CYP2D6, a indukcja CYP3A4 może obniżać jego stężenie do wartości subterapeutycznych.[1] Wpływu fenylomaślanu glicerolu na CYP2D6 nie można wykluczyć, a kierunek tego wpływu nie jest znany.[2]
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- kontrola objawów pęcherza nadreaktywnego (częstość mikcji, parcia naglące, epizody nietrzymania moczu)
- działania antycholinergiczne – suchość w ustach, zaparcia, trudności w oddawaniu moczu, senność
- zmiana skuteczności fezoterodyny po włączeniu lub odstawieniu fenylomaślanu glicerolu
Bezpieczniejsze alternatywy
chlorek trospiowy
Kiedy ocena się zmienia
| Włączenie fenylomaślanu glicerolu u pacjenta leczonego fezoterodynąkolejność włączenia · fenylomaślan glicerolu | inne zalecenie | Indukcja CYP3A4 rozwija się stopniowo, dlatego skuteczność fezoterodyny oceń po kilku tygodniach od włączenia fenylomaślanu glicerolu. Po jego odstawieniu ekspozycja na aktywny metabolit fezoterodyny może wzrosnąć, więc obserwuj działania antycholinergiczne. |
| 4 mgdawka · fezoterodyna | inne zalecenie | Przy dawce 4 mg i niewystarczającej kontroli objawów lekarz może rozważyć zwiększenie dawki do 8 mg na dobę albo zmianę na lek przeciwmuskarynowy niezależny od CYP3A4. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Toviaz 4 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/toviaz-100180980/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ravicti 1,1 g/ml, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ravicti-100362119/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ravicti. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ravicti-100362119/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Toviaz. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/toviaz-100180980/
Niekorzystna interakcjaFingolimod+ FlekainidPrzed rozpoczęciem leczenia fingolimodem u pacjenta przyjmującego flekainid należy skonsultować się z kardiologiem w sprawie zmiany na lek niezmniejszający częstości akcji serca albo odpowiedniego monitorowania.Nie zaczynaj przyjmowania fingolimodu bez uzgodnienia z lekarzem, że bierzesz flekainid, i nie odstawiaj samodzielnie żadnego z tych leków.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie zaczynaj przyjmowania fingolimodu bez uzgodnienia z lekarzem, że bierzesz flekainid, i nie odstawiaj samodzielnie żadnego z tych leków.
Fingolimod i flekainid mogą razem zbyt mocno zwolnić pracę serca, szczególnie w pierwszych dniach przyjmowania fingolimodu. Oba leki mogą też zaburzać przewodzenie impulsów w sercu. Dlatego pierwszą dawkę fingolimodu przyjmujesz pod kontrolą lekarzy, często z dłuższą obserwacją i badaniem EKG.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo wolne bicie serca
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
- nietypowe kołatanie serca
- duszność
- ból w klatce piersiowej
- nagłe silne osłabienie
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przed rozpoczęciem leczenia fingolimodem u pacjenta przyjmującego flekainid należy skonsultować się z kardiologiem w sprawie zmiany na lek niezmniejszający częstości akcji serca albo odpowiedniego monitorowania. Jeśli odstawienie leków zmniejszających częstość akcji serca nie jest możliwe, zaleca się co najmniej przedłużenie obserwacji po pierwszej dawce fingolimodu do następnego dnia[1] Przed włączeniem fingolimodu trzeba też ocenić, czy pacjent nie ma ciężkich zaburzeń rytmu wymagających leczenia lekami klasy Ia lub III, bo to stanowi przeciwwskazanie[1]
Skutek kliniczny
Największe ryzyko dotyczy rozpoczynania leczenia fingolimodem u pacjenta przyjmującego flekainid. Możliwe są nasilona bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, spadek ciśnienia tętniczego, zawroty głowy i omdlenia. Wystąpienie ciężkiej bradykardii lub bloku przewodzenia jest jednocześnie stanem, w którym stosowanie flekainidu jest przeciwwskazane[2]
Mechanizm
Oba leki działają addycyjnie na układ bodźcoprzewodzący serca, więc ich łączenie zwiększa ryzyko bradykardii i zaburzeń przewodzenia. Fingolimod na początku leczenia zmniejsza częstość akcji serca, a ChPL fingolimodu zaleca, by nie rozpoczynać leczenia u pacjentów przyjmujących substancje mogące spowalniać częstość akcji serca, w tym leki przeciwarytmiczne, ze względu na ich możliwy addycyjny wpływ na częstość akcji serca[1] ChPL fingolimodu wymienia z nazwy leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, a flekainid należy do klasy Ic, dlatego połączenie nie jest formalnie przeciwwskazane[1] Flekainid jako lek przeciwarytmiczny klasy I hamuje przewodzenie w sercu i jest przeciwwskazany przy ciężkiej bradykardii (mniej niż 50 uderzeń na minutę), dysfunkcji węzła zatokowego oraz bloku przedsionkowo-komorowym drugiego lub wyższego stopnia, gdy doraźna stymulacja nie jest dostępna[2] Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ fingolimod jest metabolizowany głównie przez CYP4F2 i ma małe prawdopodobieństwo wpływu na substancje usuwane przez enzymy CYP450[1] a flekainid jest metabolizowany głównie przez CYP2D6[2]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- EKG przed pierwszą dawką fingolimodu i po obserwacji poprzedzającej wypis
- częstość akcji serca i ciśnienie tętnicze po pierwszej dawce fingolimodu
- zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego w EKG
- objawy bradykardii (zawroty głowy, omdlenia, osłabienie)
- stężenie potasu i innych elektrolitów
Bezpieczniejsze alternatywy
dimetylofumaranteriflunomidokrelizumabofatumumabnatalizumab
Kiedy ocena się zmienia
| Fingolimod włączany u pacjenta przyjmującego flekainidkolejność włączenia · fingolimod | ryzyko rośnie | Ryzyko jest największe przy rozpoczynaniu leczenia fingolimodem u pacjenta już przyjmującego lek spowalniający częstość akcji serca. ChPL fingolimodu zaleca konsultację kardiologiczną i co najmniej przedłużenie obserwacji do następnego dnia, jeśli odstawienie takiego leku nie jest możliwe |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Gilenya 0,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gilenya-100244377/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Gilenya. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gilenya-100244377/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.