Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Fludarabina / Fludarabina i mitomycyna

Fludarabina i mitomycyna

Jaki opis pokazać?

Połączenie przeciwwskazane

Ogólnoustrojowej mitomycyny nie podaje się w czasowym związku z innymi cytostatykami bez wyraźnego uzasadnienia onkologicznego, bo taki związek może stanowić przeciwwskazanie.

Stosuj te leki tylko tak, jak ustalił twój onkolog, rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka, krwawienie albo duszność.

Połączenie przeciwwskazaneFludarabina+ MitomycynaOgólnoustrojowej mitomycyny nie podaje się w czasowym związku z innymi cytostatykami bez wyraźnego uzasadnienia onkologicznego, bo taki związek może stanowić przeciwwskazanie.Stosuj te leki tylko tak, jak ustalił twój onkolog, rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka, krwawienie albo duszność.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Stosuj te leki tylko tak, jak ustalił twój onkolog, rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka, krwawienie albo duszność.

Oba leki są lekami przeciwnowotworowymi i oba osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Przyjmowane razem lub krótko po sobie mogą mocno obniżyć liczbę białych krwinek i płytek krwi. Wtedy łatwiej o groźne zakażenia i krwawienia. Mogą też obciążać nerki i płuca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
  • siniaki, wybroczyny, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub czarne stolce
  • duża bladość, osłabienie, kołatanie serca
  • duszność lub suchy kaszel
  • zmniejszenie ilości oddawanego moczu, obrzęki
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – wydalanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Ogólnoustrojowej mitomycyny nie podaje się w czasowym związku z innymi cytostatykami bez wyraźnego uzasadnienia onkologicznego, bo taki związek może stanowić przeciwwskazanie[1]. Decyzję o łączeniu lub kolejności leków podejmuje onkolog po ocenie morfologii krwi, czynności nerek i płuc. Przy pancytopenii, izolowanej leukopenii lub małopłytkowości, skazie krwotocznej albo ostrym zakażeniu mitomycyny ogólnoustrojowo nie podaje się[1]. Przy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min fludarabiny nie stosuje się[2]. W trakcie leczenia mitomycyną nie podaje się we wstrzyknięciach szczepionek zawierających żywe drobnoustroje[1].

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest nasilona i przedłużona supresja szpiku z leukopenią, neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością oraz wynikające z niej ciężkie zakażenia i krwawienia. Pancytopenia, izolowana leukopenia lub małopłytkowość, skazy krwotoczne i ostre zakażenia wykluczają ogólnoustrojowe podanie mitomycyny[1]. Teoretycznie możliwe jest też sumowanie toksyczności płucnej, bo oba leki mogą uszkadzać płuca.

Mechanizm

Fludarabina i mitomycyna uszkadzają szpik kostny, więc ich działanie mielotoksyczne się sumuje. Mitomycyna wchodzi w interakcje prowadzące do mielotoksyczności z innymi cytostatykami[1]. Mitomycyna może też uszkadzać nerki (opisywano zespół hemolityczno-mocznicowy)[1], a fludarabina jest wydalana przez nerki i przy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min jest przeciwwskazana[2]. Pogorszenie czynności nerek może więc zwiększać ekspozycję na fludarabinę.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i płytkami przed każdym cyklem i w okresie nadiru
  • kreatynina i klirens kreatyniny
  • objawy zakażenia i krwawienia
  • objawy zespołu hemolityczno-mocznicowego (niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, wzrost kreatyniny)
  • objawy płucne (duszność, kaszel)

Kiedy ocena się zmienia

Do pęcherza moczowegodroga podania · mitomycynaryzyko malejeMitomycyna podana do pęcherza moczowego działa głównie miejscowo, więc sumowanie mielotoksyczności z fludarabiną jest mało prawdopodobne. Perforacja ściany pęcherza jest przeciwwskazaniem bezwzględnym do takiego podania.
eGFR ≤ 30 ml/minpacjentinterakcja nie dotyczyPrzy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min fludarabina jest przeciwwskazana, a zaburzenie czynności nerek jest też przeciwwskazaniem względnym do mitomycyny.
Mitomycyna przy cytopenii po fludarabiniekolejność włączenia · pacjentinterakcja nie dotyczyPancytopenia, izolowana leukopenia lub małopłytkowość, skazy krwotoczne i ostre zakażenia są przeciwwskazaniem bezwzględnym do ogólnoustrojowego podania mitomycyny. Jeśli po fludarabinie utrzymuje się cytopenia, mitomycyny ogólnoustrojowo nie podaje się.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mitomycin Accord 10 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mitomycin-accord-100361522/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fludara 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fludara-100145391/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja o niejasnym znaczeniuFludarabinaa alkoholOkazjonalne wypicie niewielkiej ilości alkoholu nie wymaga zmiany leczenia fludarabiną, ale w okresie terapii warto ograniczyć alkohol do minimum.W czasie leczenia ogranicz alkohol do minimum, nie pij go w dniach przyjmowania leku ani gdy źle się czujesz, a jeśli pijesz regularnie, powiedz o tym lekarzowi.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

W czasie leczenia ogranicz alkohol do minimum, nie pij go w dniach przyjmowania leku ani gdy źle się czujesz, a jeśli pijesz regularnie, powiedz o tym lekarzowi.

Nie wiadomo, aby alkohol bezpośrednio zmieniał działanie fludarabiny. Ten lek osłabia odporność i może powodować nudności, zmęczenie i zawroty głowy, a alkohol może te dolegliwości nasilać. Picie dużych ilości alkoholu dodatkowo osłabia krew i odporność, co w trakcie leczenia zwiększa ryzyko zakażeń.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
  • nasilone nudności lub wymioty
  • silne osłabienie lub zawroty głowy
  • siniaki, krwawienia z nosa lub dziąseł
  • splątanie, nadmierna senność lub zaburzenia widzenia
  • zmniejszona ilość oddawanego moczu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Okazjonalne wypicie niewielkiej ilości alkoholu nie wymaga zmiany leczenia fludarabiną, ale w okresie terapii warto ograniczyć alkohol do minimum. Alkoholu należy unikać w dniach przyjmowania leku oraz przy nudnościach, wymiotach, gorączce, krwawieniach lub znacznym osłabieniu. U osób regularnie pijących duże ilości alkoholu warto zalecić abstynencję i poinformować lekarza prowadzącego.

Skutek kliniczny

Nie opisano klinicznie istotnej interakcji fludarabiny z alkoholem. Teoretycznie alkohol może nasilać nudności, wymioty, osłabienie i zawroty głowy. Przy przewlekłym nadużywaniu alkoholu możliwe jest pogłębienie niedokrwistości, neutropenii i małopłytkowości oraz większe ryzyko zakażeń.

Mechanizm

Bezpośrednia interakcja fludarabiny z alkoholem jest mało prawdopodobna, a ewentualne ryzyko wynika z sumowania działań niepożądanych. ChPL fludarabiny nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani wśród interakcji[1]. Fosforan fludarabiny jest w osoczu defosforylowany do nukleozydu, a ten jest fosforylowany do aktywnego trifosforanu wewnątrz komórek. Lek wydalany jest głównie przez nerki, dlatego etanol nie powinien istotnie zmieniać jego farmakokinetyki. Fludarabina hamuje czynność szpiku i odporność komórkową, może wywoływać nudności, wymioty, zmęczenie i zaburzenia neurologiczne. Alkohol, zwłaszcza pity regularnie w dużych ilościach, również hamuje szpik i odporność, podrażnia przewód pokarmowy i działa depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy. Odwodnienie po wymiotach lub po nadmiernym spożyciu alkoholu może teoretycznie pogorszyć czynność nerek, co ma znaczenie, bo klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min jest przeciwwskazaniem do stosowania fludarabiny[1].

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • nudności, wymioty i stan nawodnienia
  • stężenie kreatyniny i klirens kreatyniny
  • objawy neurologiczne, takie jak splątanie, zaburzenia widzenia lub nadmierna senność

Kiedy ocena się zmienia

Regularne picie dużych ilości alkoholuilość alkoholu · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu samo hamuje czynność szpiku i odporność oraz sprzyja odwodnieniu, co może pogłębiać cytopenie i zwiększać ryzyko zakażeń w trakcie leczenia fludarabiną. U takich pacjentów należy zalecić abstynencję i poinformować lekarza prowadzącego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fludara 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fludara-100145391/

Pełny opis tej pary

Mitomycyna a alkohol: brak opisu w bazie.

Inne interakcje tych leków 208

Połączenie przeciwwskazaneAnalogi puryn (np. klofarabina, kladrybina, merkaptopuryna)+ Inhibitory czynnika martwicy nowotworów (np. adalimumab, etanercept, golimumab) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu analogu puryn i inhibitora TNF należy unikać tego połączenia, chyba że korzyść wyraźnie przeważa ryzyko, a wówczas konieczne jest ścisłe monitorowanie w kierunku zakażeń, mielosupresji i nowotworów.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy analogów puryn i lek blokujący TNF, nie przerywaj ich samodzielnie, ale regularnie wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłaszaj lekarzowi gorączkę lub inne objawy zakażenia.opóźniony (dni)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy analogów puryn i lek blokujący TNF, nie przerywaj ich samodzielnie, ale regularnie wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłaszaj lekarzowi gorączkę lub inne objawy zakażenia.

Leki z grupy analogów puryn, takie jak merkaptopuryna, tioguanina, kladrybina czy fludarabina, oraz leki blokujące TNF, takie jak adalimumab, infliksymab czy etanercept, osłabiają układ odpornościowy. Przyjmowane razem osłabiają go jeszcze bardziej. Rośnie wtedy ryzyko poważnych zakażeń, w tym gruźlicy, a bardzo rzadko także niektórych nowotworów krwi. Lekarz czasem celowo łączy te leki, na przykład w chorobie Leśniowskiego i Crohna, ale wtedy potrzebne są regularne badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • uporczywy kaszel, duszność, nocne poty lub chudnięcie bez przyczyny
  • bolesna wysypka z pęcherzykami
  • łatwe powstawanie siniaków, krwawienia lub bladość i duże zmęczenie
  • ból lub uczucie pełności pod żebrami po lewej albo prawej stronie
  • nowe lub zmieniające się zmiany na skórze
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu analogu puryn i inhibitora TNF należy unikać tego połączenia, chyba że korzyść wyraźnie przeważa ryzyko, a wówczas konieczne jest ścisłe monitorowanie w kierunku zakażeń, mielosupresji i nowotworów. Przed włączeniem leczenia trzeba wykluczyć utajoną gruźlicę oraz zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B i C, a także uzupełnić szczepienia. Szczepionki żywe są w tym czasie przeciwwskazane. Merkaptopurynę z infliksymabem lub adalimumabem łączy się celowo w nieswoistych zapaleniach jelit. U młodych mężczyzn warto wtedy rozważyć ograniczenie czasu terapii skojarzonej albo zamianę tiopuryny na metotreksat[1]. Po kladrybinie, fludarabinie, klofarabinie lub nelarabinie inhibitor TNF należy włączać dopiero po odbudowie liczby limfocytów i ustąpieniu neutropenii. U pacjentów z głęboką limfopenią trzeba rozważyć profilaktykę przeciwdrobnoustrojową zgodnie z protokołem ośrodka. Przed włączeniem tiopuryny wskazane jest oznaczenie aktywności TPMT i genotypu NUDT15.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych. Obejmuje to reaktywację gruźlicy, wirusowego zapalenia wątroby typu B, zakażeń wirusem półpaśca i wirusem cytomegalii, a także zakażenia oportunistyczne, takie jak pneumocystozowe zapalenie płuc. Połączenie tiopuryn (merkaptopuryny, tioguaniny) z inhibitorem TNF wiąże się z rzadkim, ale zwykle śmiertelnym chłoniakiem z limfocytów T wątroby i śledziony (HSTCL)[2]. Dotyczy to głównie młodych mężczyzn leczonych z powodu nieswoistych zapaleń jelit[3]. Opisuje się także zwiększone ryzyko innych chłoniaków i nieczerniakowych raków skóry[2]. Analogi puryn stosowane w onkologii mogą przy tym nasilać mielosupresję i wydłużać okres neutropenii oraz limfopenii.

Mechanizm

Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i jest wspólna dla wszystkich leków obu grup. Analogi puryn hamują syntezę kwasów nukleinowych, co uszkadza szpik i limfocyty. Najsilniej działają tu kladrybina, fludarabina, klofarabina i nelarabina, które wywołują głęboką i długotrwałą limfopenię. Merkaptopuryna i tioguanina działają podobnie, choć zwykle słabiej. Inhibitory TNF (adalimumab, etanercept, golimumab, infliksymab, certolizumab pegol) blokują kluczową cytokinę odporności komórkowej i obrony przed zakażeniami ziarniniakowymi. Oba działania sumują się i pogłębiają immunosupresję. Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń oraz zaburzeń nadzoru immunologicznego nad nowotworami. Nie stwierdzono istotnej interakcji farmakokinetycznej.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą limfocytów oraz neutrofili
  • objawy zakażenia, w tym gorączka, kaszel, duszność i zmiany skórne
  • badanie w kierunku utajonej gruźlicy przed leczeniem i w razie objawów
  • markery zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B przed leczeniem oraz aktywność aminotransferaz
  • powiększenie wątroby lub śledziony, cytopenie i objawy ogólne sugerujące chłoniaka
  • okresowa kontrola dermatologiczna skóry

Kiedy ocena się zmienia

Młody dorosły, zwłaszcza mężczyznawiek · pacjentryzyko rośnieU młodych mężczyzn leczonych tiopuryną i inhibitorem TNF z powodu nieswoistego zapalenia jelit ryzyko chłoniaka z limfocytów T wątroby i śledziony jest największe. Należy rozważyć monoterapię albo zamianę tiopuryny na metotreksat.
Długotrwała terapia skojarzonaczas leczenia · analogi purynryzyko rośnieRyzyko chłoniaków i nowotworów skóry rośnie wraz z czasem łącznego stosowania tiopuryny i inhibitora TNF. Należy okresowo oceniać, czy terapia skojarzona jest nadal potrzebna.
Dawki stosowane w chemioterapii nowotworówdawka · analogi purynryzyko rośnieAnalogi puryn w dawkach onkologicznych, zwłaszcza kladrybina, fludarabina, klofarabina i nelarabina, wywołują głęboką mielosupresję i limfopenię. Dołączenie inhibitora TNF w tym okresie znacznie zwiększa ryzyko zakażeń oportunistycznych.
Inhibitor TNF po leczeniu kladrybiną, fludarabiną, klofarabiną lub nelarabinąkolejność włączenia · inhibitory czynnika martwicy nowotworówinne zalecenieLimfopenia po tych lekach utrzymuje się długo po ostatniej dawce. Inhibitor TNF należy włączać dopiero po potwierdzeniu odbudowy liczby limfocytów i neutrofili w morfologii.

Źródła

  1. Beaugerie L. Immunosuppression-related lymphomas and cancers in IBD: how can they be prevented? Dig Dis. 2012;30(4):415-9. doi: 10.1159/000338144. PMID: 22796808.
  2. Biancone L, Onali S, Petruzziello C, Calabrese E, Pallone F. Cancer and immunomodulators in inflammatory bowel diseases. Inflamm Bowel Dis. 2015;21(3):674-98. doi: 10.1097/MIB.0000000000000243. PMID: 25545375.
  3. Carvão J, Magno Pereira V, Jacinto F, Sousa Andrade C, Jasmins L. Hepatosplenic T-Cell Lymphoma: A Rare Complication of Monotherapy with Thiopurines in Crohn's Disease. GE Port J Gastroenterol. 2018;26(4):279-284. doi: 10.1159/000493350. PMID: 31328143.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneBendamustyna+ MitomycynaPołączenia unika się poza zaplanowanym schematem onkologicznym, a czasowy związek mitomycyny z podawaniem innych cytostatyków może stanowić przeciwwskazanie do jej podania.Przyjmuj te leki razem tylko wtedy, gdy zaplanował to twój onkolog, wykonuj zlecone badania krwi i nie przyjmuj żadnych szczepień bez porozumienia z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Przyjmuj te leki razem tylko wtedy, gdy zaplanował to twój onkolog, wykonuj zlecone badania krwi i nie przyjmuj żadnych szczepień bez porozumienia z lekarzem.

Oba leki są lekami przeciwnowotworowymi i oba osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Stosowane razem lub krótko po sobie mogą silnie obniżyć liczbę białych krwinek i płytek krwi. Zwiększa to ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel albo pieczenie przy oddawaniu moczu
  • siniaki pojawiające się bez powodu
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub czarny stolec
  • silne osłabienie i bladość
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia unika się poza zaplanowanym schematem onkologicznym, a czasowy związek mitomycyny z podawaniem innych cytostatyków może stanowić przeciwwskazanie do jej podania[1]. Przed każdym podaniem należy ocenić morfologię krwi z rozmazem. Bendamustyny nie podaje się przy liczbie leukocytów poniżej 3000/μl lub płytek krwi poniżej 75 000/μl ani w trakcie zakażenia, zwłaszcza z leukocytopenią[2][3][4]. Mitomycyny podawanej ogólnie nie stosuje się przy pancytopenii, izolowanej leukopenii lub małopłytkowości, skazach krwotocznych i ostrych zakażeniach[1]. Jeśli lekarz prowadzący uzna sekwencyjne leczenie za konieczne, wymaga ono ścisłego monitorowania hematologicznego i odroczenia kolejnego leku do regeneracji szpiku. W trakcie leczenia obu lekami nie podaje się szczepionek żywych[2][1].

Skutek kliniczny

Głęboka leukopenia, neutropenia i małopłytkowość ze zwiększonym ryzykiem ciężkich zakażeń, w tym prowadzących do zgonu, oraz krwawień. Sumuje się także działanie immunosupresyjne obu leków.

Mechanizm

Oba leki są cytostatykami uszkadzającymi szpik kostny, więc ich działanie mielosupresyjne się sumuje. Bendamustyna podana z lekami hamującymi czynność szpiku może nasilać ich toksyczność, a każde leczenie pogarszające stan ogólny lub hamujące szpik może nasilać toksyczność bendamustyny[2]. Mitomycyna wchodzi w interakcje prowadzące do mielotoksyczności z innymi cytostatykami[1]. Mitomycyna nie hamuje izoenzymu CYP1A2, więc interakcja farmakokinetyczna przez metabolizm bendamustyny nie jest spodziewana.

Metabolizm i transportery

  • Bendamustyna: substrat CYP1A2[5]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym podaniem i w okresie spodziewanego nadiru
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • objawy krwawienia
  • stan ogólny pacjenta

Kiedy ocena się zmienia

Dopęcherzowodroga podania · mitomycynaryzyko malejePrzy podaniu mitomycyny do pęcherza moczowego wchłanianie ogólnoustrojowe jest niewielkie, a przeciwwskazania hematologiczne dotyczą podania ogólnego. Ryzyko sumowania mielotoksyczności jest znacznie mniejsze, ale warto kontrolować morfologię, zwłaszcza przy uszkodzonej błonie śluzowej pęcherza.
Przed regeneracją szpiku po poprzednim cytostatykuodstep · pacjentryzyko rośniePodanie drugiego leku przy utrzymującej się leukopenii lub małopłytkowości jest przeciwwskazane dla obu leków.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mitomycin Accord 10 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mitomycin-accord-100361522/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bendamustine Accord 2,5 mg/ml, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bendamustine-accord-100329429/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bendamustine Kabi 2,5 mg/ml, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bendamustine-kabi-100328482/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bendamustyna medac 2,5 mg/ml, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bendamustyna-medac-100344860/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bendamustine Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 19.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bendamustine-accord-100329429/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneBusulfan+ MitomycynaNie podawaj ogólnoustrojowo mitomycyny w czasowym związku z leczeniem busulfanem.Upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu lekach, i nie zmieniaj leczenia na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu lekach, i nie zmieniaj leczenia na własną rękę.

Busulfan i mitomycyna to silne leki przeciwnowotworowe. Oba osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki, a razem robią to znacznie mocniej. Mogą też uszkadzać płuca. Z tego powodu zwykle nie podaje się ich w tym samym czasie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
  • siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł, krew w moczu lub stolcu
  • duszność, suchy kaszel, ból w klatce piersiowej
  • silne zmęczenie i bladość
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj ogólnoustrojowo mitomycyny w czasowym związku z leczeniem busulfanem.[1] Jeśli hematoonkolog uzna sekwencyjne zastosowanie obu leków za konieczne, mitomycynę włącza się dopiero po regeneracji szpiku. Przed każdym podaniem wyklucz pancytopenię, leukopenię, małopłytkowość, skazę krwotoczną i ostre zakażenie, bo przy nich mitomycyna jest bezwzględnie przeciwwskazana.[1] U pacjentów z zaburzeniami wentylacji połączenie jest szczególnie ryzykowne.[1][2]

Skutek kliniczny

Połączenie grozi ciężką i długotrwałą mielosupresją z pancytopenią, zakażeniami i krwawieniami. Grozi też nasiloną toksycznością płucną, która może prowadzić do śródmiąższowego zapalenia i włóknienia płuc. Mielosupresja po obu lekach rozwija się z opóźnieniem i może się utrzymywać, dlatego ryzyko trwa długo po ostatniej dawce.

Mechanizm

Nie należy podawać ogólnoustrojowo mitomycyny w czasowym związku z innym cytostatykiem, takim jak busulfan – jest to przeciwwskazanie względne.[1] Oba leki uszkadzają szpik kostny, więc ich działanie mielotoksyczne się sumuje.[1] Łączenie busulfanu z innymi lekami cytotoksycznymi może sumować toksyczne działanie na płuca.[2] Oba leki mogą wywołać śródmiąższowe zapalenie i włóknienie płuc. Interakcji farmakokinetycznej nie opisano.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek przed każdym podaniem oraz w okresie opóźnionej mielosupresji
  • objawy ze strony układu oddechowego (duszność, kaszel) oraz badanie czynnościowe płuc z oceną dyfuzji
  • objawy zakażenia i krwawienia
  • czynność nerek i wątroby

Kiedy ocena się zmienia

Do pęcherza moczowegodroga podania · mitomycynaryzyko malejeMitomycyna podana do pęcherza moczowego działa ogólnoustrojowo w niewielkim stopniu, a przeciwwskazanie dotyczące czasowego związku z innymi cytostatykami odnosi się do podania ogólnego. Mielosupresja jest wtedy mało prawdopodobna, ale u pacjenta z obniżoną morfologią po busulfanie warto ją skontrolować.
Po regeneracji szpikuodstep · pacjentinne zaleceniePrzy leczeniu sekwencyjnym, gdy mitomycynę podaje się dopiero po odbudowie szpiku po busulfanie, ryzyko jest mniejsze. Nadal wymaga to kontroli morfologii i czynności płuc, bo toksyczność płucna może się sumować z opóźnieniem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mitomycin Accord 10 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mitomycin-accord-100361522/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Myleran 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/myleran-100045175/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneChlorambucyl+ MitomycynaNie łącz ogólnego podania mitomycyny z chlorambucylem poza świadomą decyzją onkologa prowadzącego.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że przyjmujesz chlorambucyl, regularnie rób zlecone badania krwi i nie zmieniaj dawek na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że przyjmujesz chlorambucyl, regularnie rób zlecone badania krwi i nie zmieniaj dawek na własną rękę.

Oba leki są lekami przeciwnowotworowymi i oba osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Przyjmowane w tym samym okresie mogą razem mocno obniżyć liczbę białych krwinek i płytek krwi. Wtedy łatwiej o groźne zakażenia i krwawienia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub czarny stolec
  • duże osłabienie, bladość, zadyszka
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz ogólnego podania mitomycyny z chlorambucylem poza świadomą decyzją onkologa prowadzącego. Czasowy związek z podawaniem innych cytostatyków może być przeciwwskazaniem do ogólnego podania mitomycyny[1]. Jeśli lekarz zdecyduje o leczeniu sekwencyjnym lub skojarzonym, przed każdym podaniem oceń morfologię krwi z rozmazem i liczbę płytek oraz rozważ zmniejszenie dawek lub odroczenie kolejnego cyklu. Nie podawaj szczepionek zawierających żywe drobnoustroje w trakcie leczenia[1][2].

Skutek kliniczny

Grozi nasilona i przedłużona mielosupresja z leukopenią, neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Następstwem mogą być ciężkie zakażenia i krwawienia. Pancytopenia, izolowana leukopenia lub małopłytkowość, skazy krwotoczne i ostre zakażenia wykluczają ogólne podanie mitomycyny[1].

Mechanizm

Oba leki są cytostatykami uszkadzającymi szpik kostny, więc ich toksyczne działanie na szpik sumuje się. Mitomycyna może wchodzić w interakcje prowadzące do mielotoksyczności z innymi lekami z grupy cytostatyków[1]. Chlorambucyl jako lek alkilujący również hamuje czynność szpiku, dlatego skutek obu leków się dodaje.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym podaniem i między cyklami
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia – gorączka, dreszcze, ból gardła
  • objawy krwawienia – wybroczyny, krwawienia z nosa i dziąseł, krew w moczu lub stolcu
  • czynność nerek i wątroby

Kiedy ocena się zmienia

Do pęcherza moczowegodroga podania · mitomycynaryzyko malejePrzy podaniu mitomycyny do pęcherza moczowego wchłanianie ogólnoustrojowe jest niewielkie, więc ryzyko sumowania mielotoksyczności z chlorambucylem jest małe. Przeciwwskazania dotyczące innych cytostatyków odnoszą się do podania ogólnego. Przy uszkodzonej śluzówce pęcherza wchłanianie może być większe, dlatego warto skontrolować morfologię.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mitomycin Accord 10 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mitomycin-accord-100361522/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Leukeran 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/leukeran-100194811/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneChloramfenikol+ FludarabinaNie stosuj chloramfenikolu u pacjenta leczonego fludarabiną.Nie stosuj chloramfenikolu, także w maści lub kroplach, jeśli bierzesz fludarabinę – poproś lekarza o inny antybiotyk.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie stosuj chloramfenikolu, także w maści lub kroplach, jeśli bierzesz fludarabinę – poproś lekarza o inny antybiotyk.

Oba leki mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Razem mogą bardzo obniżyć liczbę krwinek białych, czerwonych i płytek krwi. To zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, krwawień i silnej anemii.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • bladość i duże osłabienie
  • duszność przy niewielkim wysiłku
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj chloramfenikolu u pacjenta leczonego fludarabiną. Chloramfenikolu nie stosuje się u chorych z chorobami szpiku, zaburzeniami hemopoezy lub nieprawidłowym składem krwi w wywiadzie[1], a do tej grupy należą chorzy leczeni fludarabiną. Zakażenie leczy się antybiotykiem bez działania mielotoksycznego dobranym do drobnoustroju i miejsca zakażenia.

Skutek kliniczny

Grozi pogłębiona i przedłużona pancytopenia z ciężkimi zakażeniami, krwawieniami i niedokrwistością, a także nieodwracalna niedokrwistość aplastyczna. U chorych z nowotworem krwi leczonych fludarabiną takie powikłania mogą zagrażać życiu.

Mechanizm

Oba leki uszkadzają szpik kostny. Fludarabina wywołuje mielosupresję i limfopenię, a chloramfenikol może powodować zależne od dawki zahamowanie hemopoezy oraz niezależną od dawki niedokrwistość aplastyczną. Chloramfenikol znacznie nasila toksyczne działanie wielu leków na układ krwiotwórczy[1]. Hamowanie enzymów mikrosomalnych wątroby przez chloramfenikol nie ma tu znaczenia, bo fludarabina nie jest metabolizowana w ten sposób.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • hemoglobina i retikulocyty
  • objawy zakażenia i krwawienia

Bezpieczniejsze alternatywy

kwas fusydowymupirocynatobramycynaofloksacyna

Kiedy ocena się zmienia

Doustna lub dożylnadroga podania · chloramfenikolryzyko rośniePrzy ogólnym podaniu chloramfenikolu ryzyko zależnego od dawki zahamowania szpiku i niedokrwistości aplastycznej jest największe.
Miejscowa (maść, krople do oczu)droga podania · chloramfenikolryzyko malejeWchłanianie z postaci miejscowych jest małe, ale niedokrwistość aplastyczna nie zależy od dawki, a przeciwwskazanie u chorych z chorobami szpiku obejmuje także maść.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detreomycyna 1% 10 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detreomycyna-1-100018244/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneCyklofosfamid+ MitomycynaPołączenie stosuje się tylko w zaplanowanym schemacie onkologicznym po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka, ze ścisłym monitorowaniem objawów toksyczności.Rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka, krwawienie lub duszność.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka, krwawienie lub duszność.

Oba leki to leki przeciwnowotworowe, które osłabiają szpik kostny wytwarzający krwinki. Przyjmowane razem mogą silniej obniżać liczbę białych krwinek i płytek, co zwiększa ryzyko zakażeń i krwawień. Lekarz łączy je tylko wtedy, gdy jest to zaplanowana część leczenia, i regularnie sprawdza twoje wyniki krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo inne objawy infekcji
  • siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • nasilająca się duszność lub suchy kaszel
  • wyraźne osłabienie i bladość
  • zmniejszenie ilości oddawanego moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuje się tylko w zaplanowanym schemacie onkologicznym po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka, ze ścisłym monitorowaniem objawów toksyczności.[1] Czasowy związek mitomycyny podawanej ogólnie z innymi cytostatykami może być przeciwwskazaniem, a pancytopenia, izolowana leukopenia lub małopłytkowość, skazy krwotoczne i ostre zakażenia wykluczają podanie mitomycyny.[2] Przed każdym cyklem należy ocenić morfologię i w razie mielosupresji odroczyć leczenie lub zmniejszyć dawki zgodnie z protokołem. Szczepionek zawierających żywe drobnoustroje nie podaje się w trakcie leczenia mitomycyną.[2]

Skutek kliniczny

Głębsza i dłuższa leukopenia, neutropenia i małopłytkowość z ryzykiem ciężkich zakażeń i krwawień. Możliwe jest również nasilenie toksyczności płucnej.[2][1]

Mechanizm

Oba leki są cytostatykami uszkadzającymi szpik kostny, więc ich działanie mielotoksyczne się sumuje.[2] Cyklofosfamid podany jednocześnie lub następczo z innymi lekami o podobnym działaniu toksycznym nasila toksyczność wobec krwi, szpiku i układu odpornościowego.[1] Oba leki mogą też uszkadzać płuca, a mitomycyna i cyklofosfamid nasilają kardiotoksyczność antracyklin, co ma znaczenie w schematach wielolekowych.[1][2]

Metabolizm i transportery

  • Cyklofosfamid: inhibitor CYP2B6[3], substrat CYP2B6[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek przed każdym cyklem i w okresie nadiru
  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • objawy krwawienia
  • duszność, kaszel, czynność płuc
  • czynność nerek (kreatynina) i objawy zespołu hemolityczno-mocznicowego

Kiedy ocena się zmienia

Dopęcherzowadroga podania · mitomycynaryzyko malejePo podaniu mitomycyny do pęcherza moczowego wchłanianie ogólnoustrojowe jest małe, więc addycja mielotoksyczności z cyklofosfamidem jest mało prawdopodobna. Zapalenie pęcherza jest przeciwwskazaniem względnym do podania dopęcherzowego, co ma znaczenie przy krwotocznym zapaleniu pęcherza po cyklofosfamidzie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan 50 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/endoxan-100022145/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mitomycin Accord 10 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mitomycin-accord-100361522/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/endoxan-100022145/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDakarbazyna+ MitomycynaLeki łączy się wyłącznie w ramach uzgodnionego schematu onkologicznego, z oceną morfologii przed każdym cyklem i z gotowością do odroczenia lub zmniejszenia dawki.Rób badania krwi w terminach wyznaczonych przez lekarza i od razu zgłoś gorączkę, dreszcze, krwawienie lub nietypowe siniaki.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Rób badania krwi w terminach wyznaczonych przez lekarza i od razu zgłoś gorączkę, dreszcze, krwawienie lub nietypowe siniaki.

Oba leki są lekami przeciwnowotworowymi, które osłabiają szpik kostny. Podawane razem lub jeden po drugim mogą silniej obniżać liczbę białych krwinek i płytek krwi. Zwiększa to ryzyko zakażeń i krwawień. Lekarz łączy je tylko wtedy, gdy uzna to za konieczne, i regularnie sprawdza twoją krew.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo inne objawy zakażenia
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nietypowe siniaki lub drobne czerwone plamki na skórze
  • duże osłabienie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Leki łączy się wyłącznie w ramach uzgodnionego schematu onkologicznego, z oceną morfologii przed każdym cyklem i z gotowością do odroczenia lub zmniejszenia dawki. Czasowy związek z podawaniem innych cytostatyków może być przeciwwskazaniem do podania mitomycyny[1]. Przy leukopenii lub małopłytkowości nie podaje się żadnego z tych leków[2][1]. Nie szczepi się pacjenta szczepionkami żywymi[2][1].

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkiej leukopenii, neutropenii i małopłytkowości, a w konsekwencji zakażeń i krwawień. Leukopenia i małopłytkowość wykluczają podanie każdego z tych leków[2][1].

Mechanizm

Dakarbazyna i mitomycyna uszkadzają szpik kostny, a ich działanie mielotoksyczne sumuje się przy podaniu jednoczesnym lub kolejnym. Dakarbazyna może wchodzić w interakcje o charakterze mielotoksycznym przy wcześniejszym lub równoczesnym leczeniu cytostatykami[2]. Mitomycyna może wchodzić w takie same interakcje z innymi cytostatykami i radioterapią[1]. Nie opisano interakcji farmakokinetycznej między tymi lekami.

Metabolizm i transportery

  • Dakarbazyna: substrat CYP1A2[3], substrat CYP2E1[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek przed każdym podaniem i między cyklami
  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • objawy krwawienia i siniaki
  • czynność nerek i wątroby

Kiedy ocena się zmienia

Do pęcherza moczowegodroga podania · mitomycynaryzyko malejePrzy dopęcherzowym podaniu mitomycyny wchłanianie ogólnoustrojowe jest małe, a przeciwwskazania dotyczące cytostatyków i stanu szpiku odnoszą się do podania ogólnego.
Bliski czasowy związek podańodstep · pacjentryzyko rośnieCzasowy związek z podawaniem innych cytostatyków może być przeciwwskazaniem do podania mitomycyny, zwłaszcza gdy szpik nie zregenerował się po poprzednim leczeniu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mitomycin Accord 10 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mitomycin-accord-100361522/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detimedac 100 mg 100 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detimedac-100-mg-100001628/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detimedac 100 mg. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/detimedac-100-mg-100001628/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDocetaksel+ MitomycynaSkojarzenie stosuje się wyłącznie w ramach zaplanowanego schematu onkologicznego, a decyzję o dawkach i odstępach podejmuje onkolog.Wykonuj zlecone badania krwi przed każdym cyklem i od razu zgłoś się do ośrodka onkologicznego, jeśli masz gorączkę, dreszcze lub nietypowe krwawienia.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Wykonuj zlecone badania krwi przed każdym cyklem i od razu zgłoś się do ośrodka onkologicznego, jeśli masz gorączkę, dreszcze lub nietypowe krwawienia.

Docetaksel i mitomycyna to leki stosowane w chemioterapii i oba osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Przyjmowane razem lub krótko po sobie mogą silniej obniżyć liczbę białych krwinek i płytek krwi. Zwiększa to ryzyko zakażeń i krwawień. Lekarz prowadzący planuje takie leczenie świadomie i regularnie sprawdza wyniki krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo inne objawy zakażenia
  • siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • duszność lub nowy, uporczywy kaszel
  • bolesne owrzodzenia w jamie ustnej
  • silne osłabienie i bladość
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Skojarzenie stosuje się wyłącznie w ramach zaplanowanego schematu onkologicznego, a decyzję o dawkach i odstępach podejmuje onkolog. Czasowy związek z podawaniem innych cytostatyków stanowi względne przeciwwskazanie do ogólnego podania mitomycyny[1]. Mitomycyny nie podaje się ogólnie przy pancytopenii, izolowanej leukopenii lub małopłytkowości[1]. Docetakselu nie podaje się przy liczbie neutrofili poniżej 1500 komórek/mm3[2]. Przed każdym cyklem należy oznaczyć pełną morfologię krwi z rozmazem, a przy nasilonej mielosupresji odroczyć cykl lub zmniejszyć dawki zgodnie z protokołem. Należy obserwować pacjenta pod kątem objawów ze strony układu oddechowego.

Skutek kliniczny

Przy jednoczesnym lub bliskim w czasie podaniu rośnie ryzyko ciężkiej neutropenii, małopłytkowości i niedokrwistości, a w konsekwencji zakażeń, w tym gorączki neutropenicznej, oraz krwawień. Możliwe jest też nasilenie zapalenia błon śluzowych i toksyczności płucnej.

Mechanizm

Oba leki są cytostatykami uszkadzającymi szpik kostny, więc ich działanie mielotoksyczne się sumuje. Mitomycyna nasila mielotoksyczność innych cytostatyków[1]. Docetaksel sam w sobie wymaga prawidłowej liczby neutrofili przed podaniem[2]. Nie opisano interakcji farmakokinetycznej między tymi lekami. Docetaksel jest metabolizowany przez CYP3A4[3], a mitomycyna nie należy do wymienianych modulatorów tego enzymu. Teoretycznie możliwe jest też sumowanie toksyczności płucnej, bo mitomycyna nasila uszkodzenie płuc w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi[1], a docetaksel może wywoływać śródmiąższowe zapalenie płuc. To drugie to ocena własna, bez danych dla tej pary.

Metabolizm i transportery

  • Docetaksel: substrat CYP3A4[4], substrat OATP1B1[5], substrat OATP1B3[5]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w okresie spodziewanego nadiru
  • liczba neutrofili przed podaniem docetakselu
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia i temperatura ciała
  • objawy ze strony układu oddechowego – duszność, kaszel
  • zapalenie błon śluzowych jamy ustnej

Kiedy ocena się zmienia

Dopęcherzowadroga podania · mitomycynaryzyko malejePrzy podaniu mitomycyny do pęcherza moczowego ekspozycja ogólnoustrojowa jest niewielka, więc sumowanie mielotoksyczności z docetakselem jest mało prawdopodobne. Ocena własna – nadal warto kontrolować morfologię w trakcie leczenia docetakselem.
Ten sam cykl chemioterapiiodstep · pacjentryzyko rośniePodanie obu leków w tym samym cyklu lub w krótkim odstępie zwiększa ryzyko głębokiej mielosupresji. Czasowy związek z innymi cytostatykami jest względnym przeciwwskazaniem do ogólnego podania mitomycyny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mitomycin Accord 10 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mitomycin-accord-100361522/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Taxotere 80 mg/2 ml, koncentrat i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/taxotere-100065841/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Docetaxel Kabi 160 mg/8 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/docetaxel-kabi-100281875/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Docetaxel Kabi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/docetaxel-kabi-100281875/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.