Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Insulina glargine / Insulina glargine i paroksetyna

Insulina glargine i paroksetyna

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Połączenie można stosować, ale przy włączaniu, zmianie dawki i odstawianiu paroksetyny należy zwiększyć częstość samokontroli glikemii i w razie potrzeby skorygować dawkę insuliny glargine.

Mierz cukier częściej przez pierwsze tygodnie przyjmowania paroksetyny i po każdej zmianie jej dawki, a gdy wyniki są inne niż zwykle, zapytaj lekarza o dawkę insuliny.

Niekorzystna interakcjaInsulina glargine+ ParoksetynaPołączenie można stosować, ale przy włączaniu, zmianie dawki i odstawianiu paroksetyny należy zwiększyć częstość samokontroli glikemii i w razie potrzeby skorygować dawkę insuliny glargine.Mierz cukier częściej przez pierwsze tygodnie przyjmowania paroksetyny i po każdej zmianie jej dawki, a gdy wyniki są inne niż zwykle, zapytaj lekarza o dawkę insuliny.opóźniony (dni)opisy przypadków

Niekorzystna interakcja

Mierz cukier częściej przez pierwsze tygodnie przyjmowania paroksetyny i po każdej zmianie jej dawki, a gdy wyniki są inne niż zwykle, zapytaj lekarza o dawkę insuliny.

Paroksetyna może zmieniać poziom cukru we krwi i wpływać na to, ile insuliny potrzebujesz. Na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki cukier może spadać niżej niż zwykle, a po odstawieniu leku może rosnąć. Objawy niskiego cukru, takie jak drżenie, poty czy kołatanie serca, łatwo pomylić z niepokojem lub działaniem leku na nastrój.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • drżenie rąk
  • zimne poty
  • kołatanie serca
  • nagły silny głód
  • zawroty głowy lub dezorientacja
  • nietypowo niskie albo nietypowo wysokie wyniki pomiaru cukru
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale przy włączaniu, zmianie dawki i odstawianiu paroksetyny należy zwiększyć częstość samokontroli glikemii i w razie potrzeby skorygować dawkę insuliny glargine. Pacjenta trzeba nauczyć odróżniania objawów hipoglikemii od objawów lęku i działań niepożądanych leku przeciwdepresyjnego. W leczeniu przewlekłym warto kontrolować masę ciała i HbA1c.

Skutek kliniczny

Możliwa hipoglikemia, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia paroksetyną lub po zwiększeniu jej dawki, oraz możliwy wzrost glikemii po odstawieniu paroksetyny albo przy przyroście masy ciała w leczeniu przewlekłym. Objawy hipoglikemii, takie jak drżenie, poty, niepokój czy kołatanie serca, mogą zostać pomylone z działaniami niepożądanymi paroksetyny lub z objawami lęku.

Mechanizm

Leki z grupy SSRI mogą zwiększać wrażliwość tkanek na insulinę i obniżać stężenie glukozy, co sumuje się z działaniem insuliny glargine. Fluoksetyna, lek z tej samej grupy co paroksetyna, nasila działanie hipoglikemizujące insuliny glargine i zwiększa ryzyko hipoglikemii[1]. Przy dłuższym stosowaniu paroksetyna może sprzyjać przyrostowi masy ciała, co z kolei może pogarszać kontrolę glikemii. Wpływ paroksetyny na glikemię może więc być dwukierunkowy i zależy od fazy leczenia. Paroksetyna nie zmienia farmakokinetyki insuliny, ponieważ insulina nie jest metabolizowana przez CYP2D6.

Metabolizm i transportery

  • Paroksetyna: silny inhibitor CYP2D6[2]

Monitorować

  • glikemia (samokontrola glukometrem, częściej w pierwszych tygodniach i po zmianie dawki paroksetyny)
  • epizody hipoglikemii
  • HbA1c
  • masa ciała

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie, zwiększenie dawki lub odstawienie paroksetyny u pacjenta na ustalonej dawce insuliny glarginekolejność włączenia · paroksetynainne zalecenieNajwiększe ryzyko zmiany glikemii występuje w okresie zmian leczenia paroksetyną. Wtedy należy zwiększyć częstość samokontroli i rozważyć korektę dawki insuliny glargine.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych objawy hipoglikemii bywają słabiej odczuwalne, a jej skutki, takie jak upadki, są poważniejsze. Wskazana jest szczególnie staranna kontrola glikemii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lantus SoloStar 100 j.m./ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lantus-solostar-100130515/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Alkohol przy tych lekach

Insulina glargine a alkohol: brak opisu w bazie.

Niekorzystna interakcjaParoksetynaa alkoholZaleć pacjentowi unikanie alkoholu przez cały czas przyjmowania paroksetyny.Nie pij alkoholu w czasie leczenia paroksetyną, a jeśli się zdarzy, nie prowadź wtedy samochodu ani nie obsługuj maszyn.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Nie pij alkoholu w czasie leczenia paroksetyną, a jeśli się zdarzy, nie prowadź wtedy samochodu ani nie obsługuj maszyn.

Podczas leczenia paroksetyną najlepiej nie pić alkoholu. Lek sam w sobie nie wzmacnia działania alkoholu, ale u niektórych osób po piciu może pojawić się większa senność, trudniej jest się skupić i wolniej się reaguje. Alkohol nie sprzyja też leczeniu depresji i lęku.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nietypowa senność lub ospałość
  • trudności z koncentracją
  • wolniejsza reakcja niż zwykle
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie, PD – antagonizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Zaleć pacjentowi unikanie alkoholu przez cały czas przyjmowania paroksetyny.[1] Jeśli pacjent mimo to sięgnie po alkohol, należy go uprzedzić o możliwej senności i spadku koncentracji oraz o zachowaniu ostrożności przy prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn. Nie ma podstaw do samodzielnego odstawiania paroksetyny z powodu jednorazowego spożycia alkoholu.

Skutek kliniczny

Przy jednoczesnym spożyciu alkoholu możliwe jest nieznaczne nasilenie senności, spadek uwagi i wydłużenie czasu reakcji, choć nie jest to wynik jednoznacznie potwierdzony. Nie opisano w ChPL groźnej interakcji, ale producent odradza picie alkoholu w trakcie leczenia.

Mechanizm

Podczas leczenia paroksetyną należy unikać alkoholu, tak jak przy innych lekach psychotropowych.[1] Paroksetyna nie zaburza funkcji psychomotorycznych i nie nasila hamującego działania etanolu na ośrodkowy układ nerwowy.[1] Dane z badań nie są jednak jednoznaczne. Opisywano nieznaczny wzrost sedacji, spadek uwagi i wydłużenie czasu reakcji po jednoczesnym podaniu leku z alkoholem. Inne badania sugerują, że uspokojenie wywołane alkoholem było osłabiane przez paroksetynę.

Metabolizm i transportery

  • Paroksetyna: silny inhibitor CYP2D6[2]

Monitorować

  • senność i spadek uwagi po spożyciu alkoholu
  • sprawność psychomotoryczna przy prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn
  • ocena, czy pacjent nie sięga po alkohol jako sposób radzenia sobie z objawami depresji lub lęku

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Paxtin 20 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/paxtin-20-100127980/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 291

Połączenie przeciwwskazaneBenzamidy (np. amisulpryd, tiapryd, sulpiryd)+ Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. escytalopram, sertralina, cytalopram) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu benzamidu i SSRI należy ocenić czynniki ryzyka wydłużenia QT, wykonać EKG przed włączeniem drugiego leku i po osiągnięciu stanu stacjonarnego oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu.Jeśli przyjmujesz lek z grupy benzamidów razem z lekiem przeciwdepresyjnym z grupy SSRI, nie zmieniaj dawek na własną rękę i zapytaj lekarza, czy potrzebujesz badania EKG.szybki (godziny)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek z grupy benzamidów razem z lekiem przeciwdepresyjnym z grupy SSRI, nie zmieniaj dawek na własną rękę i zapytaj lekarza, czy potrzebujesz badania EKG.

Leki z grupy benzamidów, na przykład amisulpryd, sulpiryd czy tiapryd, oraz leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI, na przykład escytalopram, cytalopram czy sertralina, mogą wpływać na rytm serca. Przyjmowane razem mogą zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Mogą też nasilać drżenie, sztywność mięśni i uczucie niepokoju w nogach. Lekarz może zlecić ci badanie EKG i badanie krwi, aby bezpiecznie prowadzić leczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • drżenie rąk, sztywność mięśni lub spowolnienie ruchów
  • silny niepokój ruchowy i trudność z usiedzeniem w miejscu
  • splątanie, nudności i ból głowy
  • wysoka gorączka ze sztywnością mięśni
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu benzamidu i SSRI należy ocenić czynniki ryzyka wydłużenia QT, wykonać EKG przed włączeniem drugiego leku i po osiągnięciu stanu stacjonarnego oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu. Połączenia z cytalopramem lub escytalopramem należy unikać, ponieważ ChPL tych leków przeciwwskazuje ich stosowanie z innymi lekami wydłużającymi QT. Jeśli SSRI jest konieczny u pacjenta leczonego amisulprydem lub sulpirydem, lepszym wyborem jest sertralina w najmniejszej skutecznej dawce. U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek należy dostosować dawkę benzamidu do czynności nerek. Nie należy dołączać kolejnych leków wydłużających QT ani leków powodujących zaburzenia elektrolitowe bez kontroli EKG.

Skutek kliniczny

Najgroźniejszym skutkiem jest wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego[1]. Ryzyko rośnie przy dużych dawkach, hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobach serca i upośledzonej czynności nerek[1]. Częstszym, ale mniej groźnym skutkiem jest nasilenie objawów pozapiramidowych, zwłaszcza akatyzji i drżenia. Możliwa jest również hiponatremia, szczególnie u osób starszych. Rzadko opisywano złośliwy zespół neuroleptyczny.

Mechanizm

Benzamidy i SSRI mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działania na repolaryzację komór sumują się. Dotyczy to wszystkich leków obu grup, choć siła działania jest różna. Spośród benzamidów najsilniej wydłużają QT amisulpryd i sulpiryd, a spośród SSRI cytalopram i escytalopram[2]. Ich działanie zależy od dawki. Oba typy leków mogą też wywoływać objawy pozapiramidowe. Benzamidy blokują receptory dopaminowe D2, a SSRI pośrednio hamują przekaźnictwo dopaminergiczne przez serotoninę, co sumuje ryzyko akatyzji, drżenia i parkinsonizmu. Obie grupy mogą także powodować hiponatremię. Interakcja farmakokinetyczna nie ma istotnego znaczenia, ponieważ benzamidy są wydalane głównie w postaci niezmienionej przez nerki i nie zależą od enzymów hamowanych przez fluwoksaminę, fluoksetynę czy paroksetynę.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem połączenia, po osiągnięciu stanu stacjonarnego i po każdym zwiększeniu dawki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • stężenie sodu w surowicy, zwłaszcza u osób starszych
  • czynność nerek (eGFR) w przypadku benzamidów
  • objawy pozapiramidowe, w tym akatyzja i drżenie
  • kołatania serca, zawroty głowy i omdlenia

Kiedy ocena się zmienia

Wysokadawka · benzamidyryzyko rośnieWydłużenie QT przez amisulpryd i sulpiryd zależy od dawki, dlatego duże dawki benzamidu wyraźnie zwiększają ryzyko interakcji.
Wysokadawka · selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoninyryzyko rośnieWpływ cytalopramu i escytalopramu na QT zależy od dawki. Stosowanie maksymalnych dawek SSRI zwiększa ryzyko interakcji.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe, hiponatremia i pogorszona czynność nerek, co nasila ryzyko wydłużenia QT i objawów niepożądanych.
eGFR ≤ 60benzamidyryzyko rośnieBenzamidy są wydalane głównie przez nerki, więc przy obniżonym eGFR ich stężenie rośnie, a wraz z nim ryzyko wydłużenia QT. Wymaga to zmniejszenia dawki benzamidu.

Źródła

  1. Aletras G, Bachlitzanaki M, Eleftheriadou E, Pitarokoilis M, Foukarakis EG. Aborted Sudden Cardiac Death Due to Acquired QT Prolongation: A Case Report. Cureus. 2025;17(2):e78496. doi: 10.7759/cureus.78496. PMID: 40062085.
  2. Poluzzi E, Raschi E, Koci A, Moretti U, Spina E, Behr ER, et al. Antipsychotics and torsadogenic risk: signals emerging from the US FDA Adverse Event Reporting System database. Drug Saf. 2013;36(6):467-79. doi: 10.1007/s40264-013-0032-z. PMID: 23553446.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneFenylefryna+ Insulina glargineNie wydawaj doustnej fenylefryny osobie leczonej insuliną glargine.Nie przyjmuj doustnych leków na przeziębienie z fenylefryną i zapytaj farmaceutę o bezpieczny zamiennik.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj doustnych leków na przeziębienie z fenylefryną i zapytaj farmaceutę o bezpieczny zamiennik.

Fenylefryna to składnik wielu leków na katar i przeziębienie, który obkurcza naczynia krwionośne. Osoby z cukrzycą nie powinny przyjmować jej w tabletkach, kapsułkach ani saszetkach. Może ona osłabiać działanie insuliny i podnosić cukier we krwi, a także ciśnienie krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyższe niż zwykle wyniki pomiaru cukru
  • nasilone pragnienie i częste oddawanie moczu
  • kołatanie serca
  • silny ból głowy
  • wysokie ciśnienie krwi
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie wydawaj doustnej fenylefryny osobie leczonej insuliną glargine[1][2]. Zaproponuj leczenie objawowe przeziębienia bez składnika sympatykomimetycznego. Jeżeli lek sympatykomimetyczny jest jednak stosowany, dawka insuliny glargine może wymagać korekty pod kontrolą pomiarów glikemii[3].

Skutek kliniczny

Możliwe pogorszenie kontroli glikemii i wzrost stężenia glukozy we krwi przy zachowanej dawce insuliny[3]. U chorych na cukrzycę, często obciążonych chorobami serca i naczyń, dochodzi ryzyko wzrostu ciśnienia tętniczego i zaburzeń rytmu wywołanych fenylefryną[1].

Mechanizm

Fenylefryna jest lekiem sympatykomimetycznym, a leki tej grupy osłabiają działanie hipoglikemizujące insuliny i mogą podnosić stężenie glukozy we krwi[3]. Doustnej fenylefryny nie stosuje się u chorych na cukrzycę[1][2]. Stosowanie insuliny glargine oznacza rozpoznaną cukrzycę, więc połączenie jest przeciwwskazane z racji choroby pacjenta.

Monitorować

  • stężenie glukozy we krwi
  • ciśnienie tętnicze
  • tętno

Bezpieczniejsze alternatywy

chlorek sodu donosowoparacetamol bez dodatku leku obkurczającego naczynia

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowo (donosowo, do oczu)droga podania · fenylefrynaryzyko malejePrzeciwwskazanie dotyczy doustnych postaci fenylefryny. Przy podaniu miejscowym wchłanianie ogólnoustrojowe jest mniejsze, ale ocenę dla tej drogi podania farmaceuta powinien zweryfikować przed ustaleniem klasy.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Anosin 10 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/anosin-100436119/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Acatar Acti Form 12,2 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/acatar-acti-form-100005170/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lantus SoloStar 100 j.m./ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lantus-solostar-100130515/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneFluorochinolony (np. lewofloksacyna, cyprofloksacyna, norfloksacyna)+ Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. escytalopram, sertralina, cytalopram) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu fluorochinolonu i leku z grupy SSRI należy ocenić czynniki ryzyka wydłużenia odstępu QT i, gdy to możliwe, wybrać antybiotyk z innej grupy.Jeśli przyjmujesz antybiotyk z grupy fluorochinolonów i lek przeciwdepresyjny z grupy SSRI, powiedz lekarzowi o obu lekach i o chorobach serca, a leku przeciwdepresyjnego nie odstawiaj samodzielnie.szybki (godziny)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz antybiotyk z grupy fluorochinolonów i lek przeciwdepresyjny z grupy SSRI, powiedz lekarzowi o obu lekach i o chorobach serca, a leku przeciwdepresyjnego nie odstawiaj samodzielnie.

Antybiotyki z grupy fluorochinolonów, takie jak lewofloksacyna czy cyprofloksacyna, oraz niektóre leki przeciwdepresyjne, na przykład cytalopram czy escytalopram, mogą wpływać na rytm serca. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu, szczególnie u osób starszych i chorujących na serce. U większości osób połączenie jest stosowane bezpiecznie, ale lekarz może zlecić EKG lub wybrać inny antybiotyk.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • nagłe zawroty głowy
  • zasłabnięcie lub omdlenie
  • drgawki
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu fluorochinolonu i leku z grupy SSRI należy ocenić czynniki ryzyka wydłużenia odstępu QT i, gdy to możliwe, wybrać antybiotyk z innej grupy. Połączenia cytalopramu lub escytalopramu z lewofloksacyną, cyprofloksacyną lub norfloksacyną najlepiej unikać u pacjentów z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem QT, chorobą serca, bradykardią, hipokaliemią lub hipomagnezemią oraz przyjmujących inne leki wydłużające QT. Jeśli fluorochinolon jest niezbędny, należy wyrównać zaburzenia elektrolitowe, wykonać EKG przed leczeniem i w jego trakcie u pacjentów z grupy ryzyka oraz nie przekraczać zalecanej maksymalnej dawki cytalopramu lub escytalopramu[1]. Nie należy przerywać leku SSRI na czas krótkiej antybiotykoterapii, bo grozi to objawami odstawienia. Przy długotrwałej potrzebie łączenia leków u pacjenta z czynnikami ryzyka warto rozważyć zmianę leku przeciwdepresyjnego na sertralinę.

Skutek kliniczny

Główne zagrożenie to wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko jest największe przy połączeniu lewofloksacyny lub cyprofloksacyny z cytalopramem lub escytalopramem. Rzadziej mogą wystąpić drgawki, zwłaszcza u osób z padaczką lub innymi czynnikami obniżającymi próg drgawkowy.

Mechanizm

Fluorochinolony blokują kanały potasowe hERG odpowiedzialne za prąd IKr w kardiomiocytach i wydłużają repolaryzację komór. Leki z grupy SSRI działają w ten sam sposób, a efekt zależy od dawki. Najsilniej działają cytalopram i escytalopram, słabiej fluoksetyna, paroksetyna i fluwoksamina, a najsłabiej sertralina[2]. Działania obu grup sumują się, więc rośnie ryzyko wydłużenia odstępu QT. Dodatkowo fluorochinolony obniżają próg drgawkowy przez antagonizm wobec receptora GABA-A, a leki SSRI mogą go obniżać w niewielkim stopniu, co sumuje się u osób predysponowanych. Cyprofloksacyna i norfloksacyna hamują CYP1A2 i mogą umiarkowanie zwiększać stężenie fluwoksaminy, ale to składnik o mniejszym znaczeniu niż interakcja farmakodynamiczna. Interakcja dotyczy w różnym stopniu wszystkich par z wyjątkiem delafloksacyny.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed leczeniem i w trakcie u pacjentów z czynnikami ryzyka
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
  • występowanie drgawek u pacjentów z padaczką lub obniżonym progiem drgawkowym
  • czynność nerek przy stosowaniu lewofloksacyny lub cyprofloksacyny

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (krople do oczu lub uszu)droga podania · fluorochinolonyinterakcja nie dotyczyPrzy miejscowym stosowaniu fluorochinolonu do oka lub ucha stężenie w surowicy jest znikome i nie wpływa istotnie na odstęp QT.
Dożylnadroga podania · fluorochinolonyryzyko rośniePodanie dożylne, zwłaszcza szybki wlew, daje wyższe stężenia szczytowe fluorochinolonu i silniejszy wpływ na repolaryzację.
Maksymalna zalecana dawka cytalopramu lub escytalopramudawka · selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoninyryzyko rośnieWydłużenie QT przez cytalopram i escytalopram zależy od dawki, więc przy dawkach maksymalnych ryzyko sumowania działania jest największe.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i pogorszona czynność nerek, a dla cytalopramu i escytalopramu obowiązują niższe dawki maksymalne.
Obniżony, wymagający korekty dawki fluorochinolonueGFR · pacjentryzyko rośnieLewofloksacyna, cyprofloksacyna i norfloksacyna są wydalane przez nerki, więc bez korekty dawki kumulują się i silniej wydłużają QT.

Źródła

  1. Koide T, Ito H, Ohashi R, Maekawa E, Ito K. Lascufloxacin-Induced QT Prolongation in an Elderly Patient Treated With Escitalopram: A Case Report. Cureus. 2026;18(5):e109291. doi: 10.7759/cureus.109291. PMID: 42326111.
  2. Fung KW, Baye F, Kapusnik-Uner J, McDonald CJ. Using Medicare Data to Assess the Proarrhythmic Risk of Non-Cardiac Treatment Drugs that Prolong the QT Interval in Older Adults: An Observational Cohort Study. Drugs Real World Outcomes. 2021;8(2):173-185. doi: 10.1007/s40801-021-00230-1. PMID: 33569737.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneKwas salicylowy+ Insulina glargineU pacjenta leczonego insuliną glargine nie stosuj plastrów ani maści na odciski z kwasem salicylowym i skieruj go do lekarza lub podologa w sprawie zmian na stopach.Nie używaj plastrów ani maści na odciski z kwasem salicylowym i z każdym odciskiem lub zgrubieniem na stopie idź do lekarza albo podologa.opóźniony (dni)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Nie używaj plastrów ani maści na odciski z kwasem salicylowym i z każdym odciskiem lub zgrubieniem na stopie idź do lekarza albo podologa.

Plastry i maści na odciski z kwasem salicylowym mocno złuszczają skórę. Jeśli masz cukrzycę i przyjmujesz insulinę, możesz nie poczuć, że skóra na stopie została uszkodzona, a z takiej rany łatwo robi się trudno gojący się wrzód. Rzadziej, przy smarowaniu dużych powierzchni skóry, kwas salicylowy może dodatkowo obniżać cukier we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zaczerwienienie, pęcherz lub rana w miejscu przyklejenia plastra
  • ból, obrzęk lub ropna wydzielina na stopie
  • drżenie, poty, kołatanie serca lub nagły głód
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

U pacjenta leczonego insuliną glargine nie stosuj plastrów ani maści na odciski z kwasem salicylowym i skieruj go do lekarza lub podologa w sprawie zmian na stopach[1]. Spirytus salicylowy 2% można stosować tylko na małe, nieuszkodzone powierzchnie skóry, z dala od stóp i bez opatrunku okluzyjnego[2]. Przy stosowaniu na większe powierzchnie zaleć częstszą kontrolę glikemii, bo salicylany mogą wymagać zmiany dawki insuliny[3].

Skutek kliniczny

Plastry i maści na odciski z wysokim stężeniem kwasu salicylowego mogą u chorych na cukrzycę wywołać owrzodzenie i zakażenie stopy, co zwiększa ryzyko stopy cukrzycowej. Plastrów na odciski z kwasem salicylowym nie stosuje się u pacjentów z cukrzycą ani z zaburzeniami krążenia[1]. Nasilenie hipoglikemii jest możliwe głównie przy dużym wchłanianiu ogólnoustrojowym, czyli przy stosowaniu na rozległe lub uszkodzone powierzchnie skóry.

Mechanizm

Salicylany nasilają działanie hipoglikemizujące insuliny i mogą zwiększać ryzyko hipoglikemii[3]. Przy stosowaniu na skórę kwas salicylowy wchłania się w niewielkim stopniu, ale wchłanianie rośnie przy rozległych powierzchniach, opatrunku okluzyjnym i uszkodzonej skórze. Większym problemem u chorego leczonego insuliną jest silne działanie keratolityczne preparatów na odciski. Przy cukrzycowej neuropatii i zaburzeniach ukrwienia stóp mogą one prowadzić do niezauważonych oparzeń chemicznych, owrzodzeń i zakażeń.

Monitorować

  • stan skóry stóp w miejscu stosowania
  • glikemia przy stosowaniu na większe powierzchnie skóry
  • objawy hipoglikemii

Bezpieczniejsze alternatywy

mocznik

Kiedy ocena się zmienia

Plaster lub maść na odciski (400–500 mg/g)postać · kwas salicylowyryzyko rośniePreparaty na odciski z wysokim stężeniem kwasu salicylowego są przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą ze względu na ryzyko owrzodzeń stopy.
Roztwór na skórę 2% na małą, nieuszkodzoną powierzchnię poza stopamipostać · kwas salicylowyryzyko malejePrzy stosowaniu spirytusu salicylowego 2% na niewielką, nieuszkodzoną powierzchnię skóry wchłanianie jest minimalne i nie wpływa na działanie insuliny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Plaster na odciski 400 mg/g (400 mg/plaster), plaster leczniczy. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/plaster-na-odciski-100232210/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Spirytus salicylowy 2%, roztwór na skórę. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/spirytus-salicylowy-100156615/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lantus SoloStar 100 j.m./ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lantus-solostar-100130515/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneParoksetyna+ MetylotioniniowaNie należy podawać chlorku metylotioniniowego pacjentowi przyjmującemu paroksetynę, ponieważ ChPL paroksetyny traktuje go jak inhibitor MAO, z którym skojarzenie jest przeciwwskazane.Przed każdym zabiegiem lub badaniem w szpitalu powiedz lekarzowi i anestezjologowi, że przyjmujesz paroksetynę, i nie odstawiaj jej samodzielnie.szybki (godziny)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Przed każdym zabiegiem lub badaniem w szpitalu powiedz lekarzowi i anestezjologowi, że przyjmujesz paroksetynę, i nie odstawiaj jej samodzielnie.

Paroksetyna i błękit metylenowy, czyli niebieski barwnik podawany czasem w szpitalu przed operacją lub w ciężkim zatruciu, razem mogą wywołać groźną reakcję zwaną zespołem serotoninowym. Ta reakcja może zagrażać życiu. Barwnik podaje się prawie zawsze w szpitalu, dlatego najważniejsze jest, aby lekarze wiedzieli, że bierzesz paroksetynę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silny niepokój, pobudzenie lub splątanie
  • gorączka i obfite pocenie się
  • drżenie, skurcze lub sztywność mięśni
  • szybkie bicie serca
  • biegunka, nudności lub wymioty
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – synergizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Nie należy podawać chlorku metylotioniniowego pacjentowi przyjmującemu paroksetynę, ponieważ ChPL paroksetyny traktuje go jak inhibitor MAO, z którym skojarzenie jest przeciwwskazane.[1] Przy planowym zabiegu z wizualizacją tkanek należy wybrać inny barwnik albo – jeśli to możliwe i bezpieczne psychiatrycznie – zakończyć paroksetynę co najmniej 1 tydzień przed podaniem, odstawiając ją stopniowo pod kontrolą lekarza.[2] Paroksetynę można ponownie włączyć co najmniej 24 godziny po ostatniej dawce chlorku metylotioniniowego.[3] W stanie nagłym, np. w ciężkiej methemoglobinemii, gdy podania nie można uniknąć, należy zastosować najniższą możliwą dawkę i ściśle obserwować pacjenta przez 4 godziny w kierunku objawów ze strony OUN.[4]

Skutek kliniczny

Połączenie grozi ciężkimi reakcjami ze strony OUN, w tym potencjalnie śmiertelnym zespołem serotoninowym.[4] Objawy obejmują pobudzenie, splątanie, hipertermię, drżenia, mioklonie, wzmożone odruchy, tachykardię, wahania ciśnienia tętniczego i potliwość, a pojawiają się zwykle w ciągu kilku godzin od podania chlorku metylotioniniowego.

Mechanizm

Chlorek metylotioniniowy jest silnym odwracalnym inhibitorem monoaminooksydazy, a paroksetyna hamuje wychwyt zwrotny serotoniny, więc łącznie nasilają przekaźnictwo serotoninergiczne w OUN.[4] ChPL paroksetyny zalicza chlorek metylotioniniowy do odwracalnych niewybiórczych inhibitorów MAO, z którymi skojarzenie jest przeciwwskazane.[3] Interakcja ma charakter farmakodynamiczny – pojedyncza dawka dożylna chlorku metylotioniniowego nie miała klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę dekstrometorfanu jako substratu CYP2D6.[4]

Metabolizm i transportery

  • Paroksetyna: silny inhibitor CYP2D6[5]
  • Metylotioniniowa: silny inhibitor MATE1[6], silny inhibitor MATE2-K[6], silny inhibitor OCT2[6], inhibitor P-gp[6], induktor CYP1A2[6], substrat P-gp[6]

Monitorować

  • objawy zespołu serotoninowego przez co najmniej 4 godziny od podania chlorku metylotioniniowego
  • stan świadomości i pobudzenie
  • temperatura ciała
  • ciśnienie tętnicze i tętno
  • napięcie mięśniowe, drżenia, mioklonie i odruchy

Bezpieczniejsze alternatywy

zieleń indocyjaninowabłękit patentowy

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · metylotioniniowaryzyko rośnieOstrzeżenia ChPL chlorku metylotioniniowego dotyczą podania dożylnego, przy którym należy liczyć się z szybkim wystąpieniem objawów i obserwować pacjenta przez 4 godziny.
odstep ≥ 24 godziny od ostatniej dawki chlorku metylotioniniowego do włączenia paroksetynyparoksetynainterakcja nie dotyczyLeczenie paroksetyną można rozpocząć co najmniej 24 godziny po zakończeniu stosowania chlorku metylotioniniowego jako odwracalnego inhibitora MAO.
odstep ≥ 1 tydzień od odstawienia paroksetyny do podania chlorku metylotioniniowegoparoksetynainterakcja nie dotyczyCo najmniej 1 tydzień powinien upłynąć od przerwania leczenia paroksetyną do podania inhibitora MAO, w tym chlorku metylotioniniowego. Odstawienie powinno być stopniowe i uzgodnione z lekarzem prowadzącym.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rexetin 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rexetin-100114775/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego ParoGen 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/parogen-100157112/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Paxtin 20 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/paxtin-20-100127980/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Methylthioninium chloride Proveblue 5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/methylthioninium-chloride-proveblue-100311790/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Methylthioninium chloride Proveblue. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/methylthioninium-chloride-proveblue-100311790/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneParoksetyna+ SelegilinaNie łączyć paroksetyny z selegiliną, ponieważ połączenie jest przeciwwskazane w ChPL obu leków.Nie przyjmuj tych leków razem i zanim zaczniesz brać którykolwiek z nich, powiedz lekarzowi lub farmaceucie o drugim leku, nawet jeśli odstawiłeś go niedawno.szybki (godziny)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków razem i zanim zaczniesz brać którykolwiek z nich, powiedz lekarzowi lub farmaceucie o drugim leku, nawet jeśli odstawiłeś go niedawno.

Paroksetyny i selegiliny nie wolno przyjmować razem. Oba leki zwiększają ilość serotoniny w mózgu, a ich połączenie może wywołać groźny stan zwany zespołem serotoninowym. Może on objawiać się gorączką, silnym poceniem, drżeniem, splątaniem, a nawet utratą przytomności. Po odstawieniu jednego z tych leków trzeba odczekać określony czas, zanim zaczniesz brać drugi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wysoka gorączka
  • obfite pocenie się
  • drżenie lub mimowolne skurcze mięśni
  • niepokój, pobudzenie, splątanie lub omamy
  • kołatanie serca
  • bardzo wysokie lub bardzo niskie ciśnienie
  • zawroty głowy i zaburzenia równowagi
  • drgawki lub utrata przytomności
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – synergizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Nie łączyć paroksetyny z selegiliną, ponieważ połączenie jest przeciwwskazane w ChPL obu leków.[1][2] Paroksetynę można rozpocząć dopiero po 2 tygodniach od zakończenia stosowania selegiliny jako nieodwracalnego inhibitora MAO.[2] Od odstawienia paroksetyny do rozpoczęcia selegiliny musi upłynąć co najmniej 1 tydzień.[2][1] Jeśli pacjent leczony selegiliną wymaga leczenia przeciwdepresyjnego, dobór terapii należy uzgodnić z lekarzem prowadzącym, ponieważ ChPL selegiliny przeciwwskazuje także inne SSRI, SNRI i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne.[1]

Skutek kliniczny

U pacjentów stosujących jednocześnie selegilinę i SSRI, w tym paroksetynę, obserwowano ciężkie działania niepożądane, takie jak obfite pocenie się, zaczerwienienie, ataksja, hipertermia, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze, kołatanie serca, zawroty głowy oraz pobudzenie, splątanie i omamy prowadzące do majaczenia i śpiączki.[1] Obraz ten odpowiada zespołowi serotoninowemu, który może zagrażać życiu.

Mechanizm

Selegilina jest nieodwracalnym inhibitorem MAO typu B, a paroksetyna hamuje wychwyt zwrotny serotoniny, więc oba leki zwiększają dostępność serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym. ChPL selegiliny podaje, że mechanizm ciężkich reakcji obserwowanych przy łączeniu z SSRI nie jest w pełni poznany.[1] Stosowanie selegiliny w dawkach większych niż zalecane może prowadzić do utraty jej selektywności wobec MAO-B, co dodatkowo zwiększa ryzyko interakcji.[1]

Metabolizm i transportery

  • Paroksetyna: silny inhibitor CYP2D6[3]

Monitorować

  • objawy zespołu serotoninowego (pobudzenie, splątanie, drżenie, mioklonie, hiperrefleksja, gorączka, obfite pocenie)
  • ciśnienie tętnicze
  • częstość akcji serca
  • zachowanie wymaganych odstępów przy zamianie leków

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 14 dni od odstawienia selegilinyselegilinainne zalecenieParoksetynę można rozpocząć po 2 tygodniach od zakończenia stosowania nieodwracalnego inhibitora MAO, a ChPL selegiliny wymaga co najmniej 14 dni odstępu po jej odstawieniu przed włączeniem leku wchodzącego z nią w interakcję.
odstep ≥ 1 tydzień od odstawienia paroksetynyparoksetynainne zalecenieOd przerwania leczenia paroksetyną do rozpoczęcia selegiliny powinien upłynąć co najmniej 1 tydzień.
Dawka większa niż zalecanadawka · selegilinaryzyko rośnieStosowanie selegiliny w dawkach większych niż zalecane może prowadzić do utraty jej selektywności i wystąpienia poważnych działań niepożądanych, co dodatkowo zwiększa ryzyko interakcji z lekami serotoninergicznymi.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Segan 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/segan-100201907/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Paxtin 20 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/paxtin-20-100127980/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneParoksetyna+ Wodorobursztynian doksylaminyNie łączy się doksylaminy z paroksetyną.Nie bierz doksylaminy, gdy przyjmujesz paroksetynę, i porozmawiaj z lekarzem o innym sposobie leczenia problemów ze snem, nie odstawiając samodzielnie paroksetyny.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie bierz doksylaminy, gdy przyjmujesz paroksetynę, i porozmawiaj z lekarzem o innym sposobie leczenia problemów ze snem, nie odstawiając samodzielnie paroksetyny.

Paroksetyny nie łączy się z doksylaminą, czyli lekiem nasennym bez recepty. Paroksetyna może spowalniać usuwanie doksylaminy z organizmu, przez co lek nasenny działa silniej i dłużej. Może to powodować silną senność w ciągu dnia, zawroty głowy, suchość w ustach, problemy z oddawaniem moczu i splątanie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność lub otępienie w ciągu dnia
  • zawroty głowy i chwiejność
  • splątanie
  • trudności z oddawaniem moczu
  • nieostre widzenie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łączy się doksylaminy z paroksetyną.[1] U pacjenta leczonego paroksetyną z bezsennością należy zrezygnować z doksylaminy i skierować go do lekarza prowadzącego w celu wyboru innej metody leczenia zaburzeń snu albo rozważenia zmiany leku przeciwdepresyjnego na taki, który nie jest silnym inhibitorem CYP450. Paroksetyny nie należy samodzielnie odstawiać ani zmieniać jej dawki z powodu chęci przyjmowania leku nasennego.

Skutek kliniczny

Należy spodziewać się nasilenia działania doksylaminy i jej działań niepożądanych, zwłaszcza senności i zaburzeń sprawności psychoruchowej w ciągu dnia.[2] Możliwe jest też nasilenie objawów przeciwcholinergicznych, takich jak suchość w ustach, zaparcia, zatrzymanie moczu, zaburzenia widzenia i splątanie, szczególnie u osób starszych.[1]

Mechanizm

Paroksetyna jest silnym inhibitorem izoenzymów cytochromu P450, przede wszystkim CYP2D6, i może zwiększać ekspozycję na doksylaminę.[3] Enzymy odpowiedzialne za metabolizm doksylaminy nie są w pełni poznane, dlatego jej łączenie z silnymi inhibitorami CYP450, w tym z paroksetyną, jest przeciwwskazane.[1] Dodatkowo oba leki mogą sumować działanie ośrodkowe i przeciwcholinergiczne, ponieważ doksylamina jest lekiem przeciwhistaminowym o silnym działaniu sedatywnym i antycholinergicznym.[1]

Metabolizm i transportery

  • Paroksetyna: silny inhibitor CYP2D6[4]

Monitorować

  • nadmierna senność w ciągu dnia
  • zaburzenia sprawności psychoruchowej i ryzyko upadków
  • objawy przeciwcholinergiczne (suchość w ustach, zatrzymanie moczu, zaparcia, splątanie)

Bezpieczniejsze alternatywy

sertralina

Kiedy ocena się zmienia

Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych sumowanie działania sedatywnego i przeciwcholinergicznego zwiększa ryzyko splątania, zatrzymania moczu i upadków, co dodatkowo przemawia przeciw stosowaniu doksylaminy.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Noctis 12,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/noctis-100350872/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Doksylamina Geiser 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/doksylamina-geiser-100365129/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Paxtin 20 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/paxtin-20-100127980/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneParoksetyna+ LinezolidNie łącz paroksetyny z linezolidem, jeśli można wybrać inny antybiotyk o podobnym spektrum.Nie zaczynaj brać linezolidu razem z paroksetyną bez wyraźnej decyzji lekarza, który wie o obu lekach, a przy niepokojących objawach natychmiast wezwij pomoc.szybki (godziny)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj brać linezolidu razem z paroksetyną bez wyraźnej decyzji lekarza, który wie o obu lekach, a przy niepokojących objawach natychmiast wezwij pomoc.

Paroksetyna i linezolid razem mogą nadmiernie zwiększyć ilość serotoniny w organizmie. Może to wywołać groźny dla życia stan zwany zespołem serotoninowym oraz wzrost ciśnienia krwi. Tych leków zwykle się nie łączy, a jeśli jest to konieczne, robi się to tylko pod ścisłą kontrolą lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wysoka gorączka
  • drżenie mięśni lub sztywność
  • silny niepokój, pobudzenie lub splątanie
  • nadmierne pocenie się
  • zaczerwienienie twarzy
  • silny ból głowy lub kołatanie serca
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – synergizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Nie łącz paroksetyny z linezolidem, jeśli można wybrać inny antybiotyk o podobnym spektrum. Wyjątkowo połączenie jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy możliwa jest ścisła obserwacja pacjenta pod kątem objawów zespołu serotoninowego i kontrola ciśnienia tętniczego[1]. Linezolidu nie podaje się pacjentowi przyjmującemu inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, chyba że zapewniono ścisłą obserwację i monitorowanie ciśnienia[2]. Paroksetynę można włączyć co najmniej 24 godziny po zakończeniu linezolidu, a od odstawienia paroksetyny do włączenia inhibitora MAO powinien upłynąć co najmniej 1 tydzień[1].

Skutek kliniczny

Połączenie grozi zespołem serotoninowym, który może zagrażać życiu[1]. Przypadki zespołu serotoninowego obserwowano podczas łącznego stosowania linezolidu z lekami przeciwdepresyjnymi z grupy SSRI[2]. Możliwy jest też wzrost ciśnienia tętniczego, dlatego przy koniecznym łączeniu kontroluje się ciśnienie[3].

Mechanizm

Linezolid jest odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem monoaminooksydazy, a paroksetyna hamuje wychwyt zwrotny serotoniny, więc oba leki zwiększają stężenie serotoniny w synapsach i ich działanie się nasila[2]. Linezolid nie jest metabolizowany przez cytochrom P450 i nie hamuje izoenzymów CYP, dlatego interakcja nie ma podłoża farmakokinetycznego[2].

Metabolizm i transportery

  • Paroksetyna: silny inhibitor CYP2D6[4]

Monitorować

  • objawy zespołu serotoninowego: dezorientacja, majaczenie, niepokój, drżenie, zaczerwienienie twarzy, nadmierna potliwość, wysoka gorączka
  • ciśnienie tętnicze
  • stan psychiczny i świadomość

Bezpieczniejsze alternatywy

wankomycynateikoplaninadaptomycyna

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 24 h od ostatniej dawki linezolidulinezolidinterakcja nie dotyczyParoksetynę można włączyć co najmniej 24 godziny po zakończeniu stosowania linezolidu.
odstep ≥ 7 dni od odstawienia paroksetynyparoksetynainterakcja nie dotyczyOd przerwania leczenia paroksetyną do rozpoczęcia leczenia inhibitorem MAO, w tym linezolidem, powinien upłynąć co najmniej 1 tydzień.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Paxtin 20 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/paxtin-20-100127980/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zyvoxid 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zyvoxid-100106340/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rexetin 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rexetin-100114775/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.