Interakcje / Larotrektynib / Larotrektynib i naloksegol
Jaki opis pokazać?
Interakcja nieistotna klinicznie
Oba leki można stosować razem w zwykłych dawkach.
Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i upewnij się, że twój onkolog wie, że stosujesz lek na zaparcia po opioidach.
Interakcja nieistotna klinicznieLarotrektynib+ NaloksegolOba leki można stosować razem w zwykłych dawkach.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i upewnij się, że twój onkolog wie, że stosujesz lek na zaparcia po opioidach.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i upewnij się, że twój onkolog wie, że stosujesz lek na zaparcia po opioidach.
Te dwa leki możesz przyjmować razem. Lek przeciwnowotworowy może minimalnie zwiększyć ilość leku na zaparcia w organizmie, ale nie ma to znaczenia dla twojego zdrowia. Żaden z nich nie osłabia działania drugiego.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silny lub nietypowy ból brzucha
- ból brzucha, który nie mija
- krew w stolcu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Oba leki można stosować razem w zwykłych dawkach. Przy słabych inhibitorach CYP3A4 dawki naloksegolu się nie zmniejsza[1]. Przed włączeniem naloksegolu u pacjenta onkologicznego trzeba wykluczyć zwiększone ryzyko perforacji przewodu pokarmowego, czyli nowotwór przewodu pokarmowego lub otrzewnej, nawrotowego lub zaawansowanego raka jajnika i leczenie inhibitorami VEGF[1].
Skutek kliniczny
Możliwy jest niewielki wzrost stężenia naloksegolu bez znaczenia klinicznego. Nie należy się spodziewać zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków.
Mechanizm
Naloksegol jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a larotrektynib słabo hamuje CYP3A. Podczas stosowania larotrektynibu w dawce 100 mg dwa razy na dobę AUC i Cmax midazolamu wzrosły 1,7-krotnie[2]. Przy słabych inhibitorach CYP3A4 nie zmniejsza się dawki naloksegolu[1]. Naloksegol nie wpływa na enzymy ani transportery, którymi jest eliminowany larotrektynib.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Moventig 12,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/moventig-100332928/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 24.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 24.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Moventig. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 24.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/moventig-100332928/
Alkohol przy tych lekach
Interakcja o niejasnym znaczeniuLarotrektyniba alkoholZaleca się ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, małych ilości albo całkowitą rezygnację z picia w trakcie leczenia.Pij alkohol rzadko i w małych ilościach albo wcale, a jeśli pijesz codziennie, powiedz o tym lekarzowi.nieznanyteoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Pij alkohol rzadko i w małych ilościach albo wcale, a jeśli pijesz codziennie, powiedz o tym lekarzowi.
Ten lek może powodować zawroty głowy, zmęczenie i obciążać wątrobę. Alkohol działa podobnie, więc razem mogą nasilać te objawy. Nie wiadomo, by mała ilość alkoholu była groźna, ale lepiej pić rzadko i niewiele albo wcale. Unikaj drinków z sokiem grejpfrutowym, bo grejpfrut może zwiększać ilość leku we krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silne zawroty głowy lub chwiejny chód
- nadmierna senność lub zmęczenie
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
- ból pod prawym łukiem żebrowym
- nasilone nudności lub wymioty
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Zaleca się ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, małych ilości albo całkowitą rezygnację z picia w trakcie leczenia. Pacjent powinien unikać alkoholu w dniach, w których odczuwa zawroty głowy lub zmęczenie, i nie prowadzić pojazdów po wypiciu nawet niewielkiej ilości. Należy unikać napojów zawierających grejpfruta, w tym drinków z sokiem grejpfrutowym, bo grejpfrut może zwiększać stężenie larotrektynibu w osoczu[1]. U pacjentów pijących regularnie lub z chorobą wątroby trzeba przekazać informację lekarzowi prowadzącemu.
Skutek kliniczny
Najbardziej prawdopodobne jest nasilenie zawrotów głowy, senności i zmęczenia oraz zaburzeń chodu, co zwiększa ryzyko upadków i utrudnia prowadzenie pojazdów. Regularne lub obfite picie alkoholu może zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby, które jest znanym działaniem niepożądanym larotrektynibu. Alkohol może też nasilać nudności i wymioty, częste w trakcie leczenia przeciwnowotworowego. Brak opisanych przypadków ciężkich skutków tego połączenia.
Mechanizm
Nie należy spodziewać się istotnej interakcji farmakokinetycznej, bo etanol nie jest silnym inhibitorem ani induktorem CYP3A, P-gp ani BCRP, które decydują o losach larotrektynibu w organizmie. Larotrektynib jest substratem CYP3A, P-gp i BCRP, a jego stężenie zwiększają m.in. grejpfrut i inhibitory CYP3A[1]. Możliwe jest natomiast addycyjne działanie farmakodynamiczne. Larotrektynib często wywołuje zawroty głowy, zmęczenie i inne objawy neurologiczne oraz zwiększa aktywność aminotransferaz. Alkohol działa depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy i jest hepatotoksyczny, dlatego oba czynniki mogą się sumować. ChPL larotrektynibu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny zgodnie z harmonogramem leczenia
- zawroty głowy, zaburzenia chodu i nadmierna senność
- nudności i wymioty
Kiedy ocena się zmienia
| Duże ilości alkoholu jednorazowoilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Picie dużych ilości alkoholu jednorazowo istotnie nasila działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy i zwiększa ryzyko upadków oraz zaostrzenia nudności i wymiotów u pacjenta leczonego larotrektynibem. |
| Picie regularne lub codzienneczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe picie alkoholu sumuje się z hepatotoksycznością larotrektynibu, dlatego wymaga ścisłej kontroli parametrów wątrobowych i poinformowania lekarza prowadzącego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
Interakcja nieistotna klinicznieNaloksegola alkoholNie jest wymagana zmiana dawki ani schematu naloksegolu z powodu spożywania alkoholu.Nie musisz zmieniać sposobu przyjmowania tego leku, ale ze względu na lek przeciwbólowy najlepiej nie pij alkoholu i zapytaj farmaceutę, jeśli masz wątpliwości.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Nie musisz zmieniać sposobu przyjmowania tego leku, ale ze względu na lek przeciwbólowy najlepiej nie pij alkoholu i zapytaj farmaceutę, jeśli masz wątpliwości.
Ten lek na zaparcia nie wchodzi w znane interakcje z alkoholem. Alkohol może jednak nasilić bóle brzucha lub biegunkę, które czasem pojawiają się po tym leku. Pamiętaj, że przyjmujesz go razem z silnym lekiem przeciwbólowym, a ten w połączeniu z alkoholem może powodować groźną senność i spłycenie oddechu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silny lub nasilający się ból brzucha
- uporczywa biegunka
- nadmierna senność
- spowolniony lub płytki oddech
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie jest wymagana zmiana dawki ani schematu naloksegolu z powodu spożywania alkoholu. Należy przypomnieć pacjentowi, że ograniczenia dotyczące alkoholu wynikają z przyjmowanego opioidu, a nie z naloksegolu. Warto też zaznaczyć, że należy unikać spożywania soku z grejpfruta w dużych ilościach, co dotyczy również drinków na jego bazie[1].
Skutek kliniczny
Nie opisano klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania naloksegolu i alkoholu. U części pacjentów alkohol może nasilać działania niepożądane naloksegolu ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, wzdęcia czy biegunka. Istotne zagrożenie wynika natomiast z jednoczesnego przyjmowania opioidu, z powodu którego stosuje się naloksegol, ponieważ alkohol nasila depresyjne działanie opioidów na ośrodkowy układ nerwowy i oddychanie.
Mechanizm
Nie jest znany mechanizm farmakokinetyczny, który łączyłby naloksegol z alkoholem. Charakterystyka produktu naloksegolu nie wymienia alkoholu ani etanolu w przeciwwskazaniach ani w interakcjach[1]. Naloksegol jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a jego ekspozycję istotnie zmieniają silne i umiarkowane inhibitory oraz silne induktory tego enzymu[1]. Etanol nie należy do klinicznie istotnych modulatorów CYP3A4, dlatego nie należy oczekiwać zmiany stężeń naloksegolu. Teoretycznie możliwe jest jedynie addycyjne działanie drażniące na przewód pokarmowy, ponieważ zarówno naloksegol, jak i większe ilości alkoholu mogą wywoływać bóle brzucha i biegunkę.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, biegunka)
- nadmierna senność i spowolnienie oddechu wynikające z łączenia alkoholu z opioidem
Kiedy ocena się zmienia
| Duże ilości lub upicieilość alkoholu · pacjent | inne zalecenie | Przy spożyciu dużych ilości alkoholu u pacjenta przyjmującego opioid dominuje ryzyko depresji ośrodkowego układu nerwowego i oddychania wynikające z interakcji alkohol–opioid, niezależnie od naloksegolu. Należy wtedy zalecić unikanie alkoholu i ocenić bezpieczeństwo leczenia opioidem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Moventig 12,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/moventig-100332928/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Moventig. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/moventig-100332928/
Inne interakcje tych leków 293
Połączenie przeciwwskazaneFenylobutazon+ LarotrektynibNie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego larotrektynibem.Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.
Maści z fenylobutazonem nie wolno stosować, gdy przyjmujesz larotrektynib. Oba leki mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń, niedokrwistości i krwawień.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
- łatwe siniaczenie się lub krwawienia z nosa czy dziąseł
- nietypowa bladość, osłabienie lub duszność
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego larotrektynibem[1]. W razie potrzeby miejscowego leczenia przeciwzapalnego wybierz inny miejscowy niesteroidowy lek przeciwzapalny i uzgodnij to z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne. Jeśli pacjent już stosował oba leki, odstaw maść z fenylobutazonem i rozważ kontrolę morfologii krwi.
Skutek kliniczny
Możliwe nasilenie zahamowania czynności szpiku kostnego z neutropenią, niedokrwistością lub małopłytkowością, a w konsekwencji zwiększone ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień. Zaburzenia te mogą utrudnić kontynuowanie leczenia przeciwnowotworowego.
Mechanizm
Fenylobutazonu nie stosuje się u pacjentów leczonych chemioterapeutykami ani innymi lekami zaburzającymi czynność szpiku kostnego[1]. Larotrektynib jest lekiem przeciwnowotworowym, który może obniżać liczbę krwinek, a fenylobutazon sam ma znany potencjał uszkadzania szpiku, więc ich działanie mielotoksyczne może się sumować. Przy dłuższym stosowaniu maści fenylobutazon wchłania się na tyle, że mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym[1]. Istotnej interakcji farmakokinetycznej w obrębie dróg eliminacji larotrektynibu się nie oczekuje.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- objawy zakażenia (gorączka, ból gardła)
- objawy skazy krwotocznej (siniaki, krwawienia)
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| czas leczenia ≥ 7 dnifenylobutazon | ryzyko rośnie | Przy stosowaniu maści dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym fenylobutazonu, co dodatkowo zwiększa ryzyko działania mielotoksycznego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Butapirazol 50 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/butapirazol-100012069/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
Połączenie przeciwwskazaneLarotrektynib+ SomapacitanNie łącz somapacitanu z larotrektynibem.Nie zaczynaj stosowania hormonu wzrostu w czasie leczenia larotrektynibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z lekarzem prowadzącym leczenie nowotworu.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj stosowania hormonu wzrostu w czasie leczenia larotrektynibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z lekarzem prowadzącym leczenie nowotworu.
Lek z hormonem wzrostu nie może być stosowany w czasie leczenia nowotworu. Hormon wzrostu pobudza wzrost tkanek i mógłby sprzyjać rozwojowi guza. Może też osłabiać działanie leku przeciwnowotworowego. Hormon wzrostu można rozważyć dopiero wtedy, gdy leczenie nowotworu się zakończy, a choroba nie jest aktywna.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nowe lub narastające guzki albo zgrubienia
- nasilające się bóle głowy, wymioty lub zaburzenia widzenia
- nowe bóle w miejscu wcześniejszego guza
- niezamierzona utrata masy ciała lub przewlekłe zmęczenie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz somapacitanu z larotrektynibem. Somapacitan można rozważyć dopiero po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i przy nieaktywnej chorobie nowotworowej, w tym nieaktywnych guzach wewnątrzczaszkowych[1]. Jeśli pacjent leczony somapacitanem wymaga włączenia larotrektynibu, somapacitan należy odstawić. Decyzję o ewentualnym późniejszym włączeniu hormonu wzrostu podejmuje endokrynolog wspólnie z onkologiem.
Skutek kliniczny
Ryzyko pobudzenia wzrostu lub nawrotu nowotworu oraz możliwe osłabienie działania larotrektynibu. Leczenie somapacitanem należy przerwać w przypadku objawów wzrostu guza[1].
Mechanizm
Somapacitanu nie stosuje się w czynnej chorobie nowotworowej, a leczenie przeciwnowotworowe musi zostać zakończone przed jego włączeniem[1]. Larotrektynib jest lekiem przeciwnowotworowym, więc jego stosowanie oznacza trwające leczenie nowotworu. Hormon wzrostu działa pobudzająco na wzrost tkanek i może sprzyjać progresji guza, co przeciwdziała celowi terapii larotrektynibem. Hormon wzrostu może też zwiększać klirens substancji metabolizowanych przez cytochrom P450[1]. Larotrektynib jest substratem CYP3A, a zmniejszenie jego ekspozycji obniża skuteczność leczenia[2]. Ten drugi mechanizm jest teoretyczny i ma mniejsze znaczenie niż samo przeciwwskazanie.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- aktywność choroby nowotworowej w badaniach kontrolnych
- objawy wzrostu lub nawrotu guza po ewentualnym późniejszym włączeniu somapacitanu
Kiedy ocena się zmienia
| Leczenie larotrektynibem zakończone, choroba nowotworowa nieaktywnakolejność włączenia · larotrektynib | inne zalecenie | Po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i przy nieaktywnej chorobie somapacitan można rozważyć, ale wymaga to ścisłej obserwacji w kierunku wzrostu lub nawrotu guza, a leczenie przerywa się przy objawach progresji. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sogroya 10 mg/1,5 ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sogroya-100462156/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
Połączenie przeciwwskazanePazopanib+ NaloksegolNie łącz naloksegolu z pazopanibem.Nie bierz tych leków razem i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny, bezpieczny lek na zaparcia.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie bierz tych leków razem i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny, bezpieczny lek na zaparcia.
Lek na zaparcia po lekach przeciwbólowych z grupy opioidów i pazopanib nie mogą być stosowane razem. Pazopanib osłabia ścianę jelita, a lek na zaparcia mocno pobudza pracę jelit. Razem zwiększają ryzyko przedziurawienia jelita, które jest groźne dla życia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nagły, silny ból brzucha
- twardy, wzdęty brzuch
- gorączka lub dreszcze
- krew w stolcu albo czarny stolec
- wymioty
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – metabolizm, PK – transport
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz naloksegolu z pazopanibem[1]. Zaparcia polekowe po opioidach u pacjenta leczonego pazopanibem lecz środkami przeczyszczającymi bez działania antagonistycznego na receptory opioidowe, na przykład osmotycznymi. Jeśli naloksegol został już wydany, odstaw go i skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne.
Skutek kliniczny
Główne zagrożenie to perforacja przewodu pokarmowego, która może zagrażać życiu[1]. Niewielki wzrost stężenia naloksegolu wynikający z działania pazopanibu na CYP3A4 i P-gp ma drugorzędne znaczenie.
Mechanizm
Naloksegolu nie stosuje się u pacjentów z chorobą nowotworową leczonych inhibitorami VEGF, do których należy pazopanib, ze względu na zwiększone ryzyko perforacji przewodu pokarmowego[1]. Pazopanib hamuje szlak VEGF, co upośledza ukrwienie i gojenie ściany jelita, a naloksegol znosi obwodowe hamowanie perystaltyki przez opioidy i nasila skurcze jelit, więc oba działania sumują się w kierunku uszkodzenia ściany przewodu pokarmowego. Dodatkowo pazopanib słabo hamuje CYP3A4 – zwiększył AUC i Cmax midazolamu o około 30%[2]. Nie można też wykluczyć hamowania P-gp przez pazopanib w przewodzie pokarmowym, dlatego z doustnymi substratami P-gp należy go łączyć ostrożnie[2]. Naloksegol jest substratem CYP3A4 i P-gp, ale przy słabych inhibitorach CYP3A4 nie wymaga zmiany dawki[1].
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
- Pazopanib – słaby inhibitor CYP3A4[3], naloksegol – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
- Pazopanib – inhibitor P-gp[3], naloksegol – drugorzędny szlak substrat P-gp[5]
- Pazopanib – induktor CYP3A4[3], naloksegol – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
- Pazopanib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C19[3], inhibitor CYP2C8[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP2D6[3], inhibitor CYP2E1[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP3A4[3], substrat BCRP[3], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
- Naloksegol: wrażliwy substrat CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat P-gp[5]
Monitorować
- ból brzucha, zwłaszcza nagły i silny
- wzdęcie i tkliwość brzucha
- gorączka
- krew w stolcu lub smoliste stolce
- częstość i charakter wypróżnień
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Moventig 12,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/moventig-100332928/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Votrient 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/votrient-100222878/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Votrient. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 24.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/votrient-100222878/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 24.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Moventig. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 24.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/moventig-100332928/
Połączenie przeciwwskazaneNalmefen+ NaloksegolNie łącz nalmefenu z naloksegolem.Nie zaczynaj brać nalmefenu, jeśli przyjmujesz naloksegol albo leki przeciwbólowe z grupy opioidów, i porozmawiaj z lekarzem o innym leczeniu.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj brać nalmefenu, jeśli przyjmujesz naloksegol albo leki przeciwbólowe z grupy opioidów, i porozmawiaj z lekarzem o innym leczeniu.
Oba leki blokują działanie leków opioidowych. Naloksegol bierze się na zaparcia u osób przyjmujących silne leki przeciwbólowe z grupy opioidów. Nalmefen u takiej osoby może zablokować działanie leku przeciwbólowego i wywołać nagłe, nieprzyjemne objawy odstawienia. Tych leków nie łączy się ze sobą.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nagły powrót lub nasilenie bólu
- poty i dreszcze
- niepokój lub rozdrażnienie
- biegunka lub skurcze brzucha
- nudności lub wymioty
- łzawienie oczu i katar
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz nalmefenu z naloksegolem. Nalmefenu nie stosuje się u pacjentów przyjmujących opioidowe leki przeciwbólowe, metadon lub buprenorfinę ani u osób, które w ostatnim czasie przyjmowały opioidy.[1] Naloksegolu należy unikać w skojarzeniu z innym antagonistą receptorów opioidowych.[2] U pacjenta leczonego opioidami, który chce ograniczyć picie alkoholu, lekarz powinien rozważyć lek bez działania na receptory opioidowe.
Skutek kliniczny
Jednoczesne stosowanie naloksegolu z innym antagonistą receptorów opioidowych zwiększa ryzyko objawów odstawienia opioidów.[2] U pacjenta przyjmującego opioid nalmefen może dodatkowo znieść działanie przeciwbólowe opioidu.[1] Zespół odstawienia może obejmować pobudzenie, poty, dreszcze, ból brzucha, biegunkę, nudności i wymioty.
Mechanizm
Oba leki są antagonistami receptorów opioidowych, więc ich działanie antagonistyczne może się sumować. Nalmefen działa ośrodkowo, a naloksegol głównie obwodowo w przewodzie pokarmowym. Naloksegol stosuje się u pacjentów leczonych opioidami, a u takich osób ośrodkowo działający nalmefen znosi działanie opioidu i może wywołać zespół odstawienia.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy odstawienia opioidów (poty, dreszcze, niepokój, biegunka, skurcze brzucha, nudności, wymioty)
- skuteczność leczenia przeciwbólowego
- aktualne przyjmowanie opioidów przez pacjenta
Bezpieczniejsze alternatywy
akamprozatdisulfiram
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Selincro 18 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/selincro-100299622/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Moventig 12,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/moventig-100332928/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Selincro. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/selincro-100299622/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Moventig. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/moventig-100332928/
Połączenie przeciwwskazaneInhibitory proteazy (np. darunawir, atazanawir, rytonawir)+ Obwodowi antagoniści receptorów opioidowych (np. naloksegol, naldemedyna) klasaNależy unikać jednoczesnego stosowania inhibitora proteazy HIV i obwodowego antagonisty receptorów opioidowych metabolizowanego przez CYP3A4, ponieważ stężenie antagonisty silnie wzrasta.Nie łącz leku na HIV z grupy inhibitorów proteazy z naloksegolem ani naldemedyną bez rozmowy z lekarzem, który może zamienić lek na zaparcia na bezpieczniejszy.szybki (godziny)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie łącz leku na HIV z grupy inhibitorów proteazy z naloksegolem ani naldemedyną bez rozmowy z lekarzem, który może zamienić lek na zaparcia na bezpieczniejszy.
Niektóre leki stosowane w leczeniu HIV, takie jak darunawir, atazanawir czy rytonawir, mocno zwiększają ilość w organizmie leków na zaparcia wywołane opioidami, czyli naloksegolu i naldemedyny. Rytonawir jest też składnikiem niektórych leków na COVID-19. Za dużo leku na zaparcia może dawać silny ból brzucha i biegunkę. Może też osłabić działanie leku przeciwbólowego albo wywołać objawy podobne do odstawienia opioidów. Metylonaltrekson nie wchodzi w tę interakcję.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silny ból lub skurcze brzucha
- uporczywa biegunka
- nagłe pocenie się, dreszcze, niepokój lub ciągłe ziewanie
- nasilenie bólu mimo przyjmowania leku przeciwbólowego
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PK – transport
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Należy unikać jednoczesnego stosowania inhibitora proteazy HIV i obwodowego antagonisty receptorów opioidowych metabolizowanego przez CYP3A4, ponieważ stężenie antagonisty silnie wzrasta. Naloksegolu nie wolno łączyć z inhibitorami proteazy wzmacnianymi rytonawirem lub kobicystatem ani z samym rytonawirem, bo to połączenie jest przeciwwskazane w ChPL. Naldemedyny należy unikać, a jeśli jej stosowanie jest konieczne, trzeba ściśle obserwować pacjenta pod kątem bólu brzucha, biegunki i objawów odstawienia opioidów. Gdy potrzebny jest obwodowy antagonista receptorów opioidowych, bezpieczniejszy jest metylonaltrekson. Uwagę trzeba zwrócić także na krótkie kuracje zawierające rytonawir, na przykład nirmatrelwir z rytonawirem w COVID-19. Na czas takiej kuracji i przez kilka dni po niej należy wstrzymać naloksegol.
Skutek kliniczny
Duże stężenie obwodowego antagonisty może zwiększać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak silny ból brzucha, kurcze i biegunka. Przy bardzo wysokim stężeniu lek może w większym stopniu przenikać do ośrodkowego układu nerwowego. Może to wywołać objawy odstawienia opioidów i osłabić działanie przeciwbólowe opioidu. Dla naloksegolu skojarzenie z silnymi inhibitorami CYP3A4, w tym z rytonawirem i sakwinawirem, jest ujęte w przeciwwskazaniach ChPL. Dla naldemedyny ChPL zaleca unikanie takiego połączenia, a gdy jest konieczne – monitorowanie działań niepożądanych.
Mechanizm
Naloksegol i naldemedyna są metabolizowane głównie przez CYP3A4 i są substratami glikoproteiny P. Inhibitory proteazy HIV, zwłaszcza wzmacniane rytonawirem lub kobicystatem, silnie hamują CYP3A4, a część z nich hamuje także glikoproteinę P. W efekcie rośnie wchłanianie i spada eliminacja antagonisty, a jego stężenie we krwi wielokrotnie się zwiększa. Mechanizm jest wspólny dla wszystkich inhibitorów proteazy z listy, bo w praktyce stosuje się je we wzmocnieniu farmakokinetycznym, które daje silne hamowanie CYP3A4. Dotyczy to też typranawiru, który sam indukuje część szlaków, ale podawany z rytonawirem netto hamuje CYP3A4. Interakcja nie dotyczy metylonaltreksonu, który nie zależy od CYP3A4.
Monitorować
- ból brzucha i kurcze jelit
- biegunka i odwodnienie
- objawy odstawienia opioidów (pocenie się, dreszcze, niepokój, ziewanie, łzawienie, katar)
- skuteczność leczenia przeciwbólowego opioidem
- nowo włączone leki przeciwwirusowe zawierające rytonawir lub kobicystat
Kiedy ocena się zmienia
| Atazanawir lub fosamprenawir bez wzmocnienia rytonawirem lub kobicystatemdawka · inhibitory proteazy | inne zalecenie | Atazanawir i fosamprenawir stosowane bez wzmocnienia są umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4. Według ChPL naloksegolu dopuszcza się wtedy stosowanie zmniejszonej dawki z obserwacją działań niepożądanych zamiast pełnego przeciwwskazania. |
| Krótka kuracja rytonawirem (np. nirmatrelwir z rytonawirem)czas leczenia · inhibitory proteazy | inne zalecenie | Przy krótkiej kuracji zawierającej rytonawir wstrzymaj naloksegol na czas leczenia i przez kilka dni po jego zakończeniu, bo hamowanie CYP3A4 utrzymuje się jeszcze po odstawieniu rytonawiru. |
| Inhibitor proteazy włączany u pacjenta już przyjmującego naloksegol lub naldemedynękolejność włączenia · obwodowi antagoniści receptorów opioidowych | inne zalecenie | Przy włączaniu inhibitora proteazy u pacjenta leczonego naloksegolem lub naldemedyną zmień lek na zaparcia przed rozpoczęciem terapii przeciwwirusowej. Stężenie antagonisty rośnie szybko po włączeniu inhibitora. |
Połączenie przeciwwskazaneMakrolidy (np. klarytromycyna)+ Obwodowi antagoniści receptorów opioidowych (np. naloksegol, naldemedyna) klasaMakrolidu silnie hamującego CYP3A4 nie stosuje się jednocześnie z obwodowym antagonistą receptorów opioidowych metabolizowanym przez CYP3A4.Jeśli bierzesz lek na zaparcia wywołane lekami przeciwbólowymi, a lekarz przepisuje ci antybiotyk z grupy makrolidów, zapytaj lekarza lub farmaceutę, czy możesz brać oba leki razem, bo klarytromycyny nie łączy się z naloksegolem ani naldemedyną.szybki (godziny)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli bierzesz lek na zaparcia wywołane lekami przeciwbólowymi, a lekarz przepisuje ci antybiotyk z grupy makrolidów, zapytaj lekarza lub farmaceutę, czy możesz brać oba leki razem, bo klarytromycyny nie łączy się z naloksegolem ani naldemedyną.
Klarytromycyna, antybiotyk z grupy makrolidów, spowalnia rozkładanie w organizmie niektórych leków na zaparcia wywołane lekami przeciwbólowymi, takich jak naloksegol i naldemedyna. Ich ilość we krwi rośnie, co może wywołać silny ból brzucha, biegunkę, a nawet objawy podobne do odstawienia leków przeciwbólowych. Inne makrolidy, takie jak azytromycyna, oraz metylonaltrekson nie dają tego problemu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silny ból lub skurcze brzucha
- biegunka
- pocenie się, dreszcze, niepokój lub częste ziewanie
- nudności lub wymioty
- nasilenie bólu mimo przyjmowania leku przeciwbólowego
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PK – transport
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Makrolidu silnie hamującego CYP3A4 nie stosuje się jednocześnie z obwodowym antagonistą receptorów opioidowych metabolizowanym przez CYP3A4. Połączenie klarytromycyny z naloksegolem jest przeciwwskazane, dlatego na czas kuracji klarytromycyną należy wstrzymać naloksegol i wznowić go dopiero po zakończeniu antybiotykoterapii. Jednoczesnego stosowania klarytromycyny z naldemedyną należy unikać, a gdy jest konieczne, pacjenta trzeba ściśle obserwować pod kątem działań niepożądanych. Jeżeli pozwala na to wskazanie, można wybrać azytromycynę zamiast klarytromycyny albo na czas antybiotykoterapii zastąpić antagonistę metylonaltreksonem lub środkiem osmotycznym, takim jak makrogol czy laktuloza.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia naloksegolu lub naldemedyny zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, takich jak silny ból brzucha, biegunka i nudności. Możliwe są także objawy ośrodkowego odstawienia opioidów, takie jak pocenie się, dreszcze, niepokój, ziewanie i wymioty, oraz osłabienie działania przeciwbólowego opioidu.
Mechanizm
Klarytromycyna jest silnym inhibitorem CYP3A4 i hamuje P-glikoproteinę. Naloksegol i naldemedyna są metabolizowane głównie przez CYP3A4 i są substratami P-glikoproteiny, dlatego ich stężenie we krwi wyraźnie rośnie. Zahamowanie P-glikoproteiny w barierze krew–mózg może dodatkowo zwiększyć przenikanie tych leków do ośrodkowego układu nerwowego, co znosi ich obwodową wybiórczość. Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy makrolidów – dotyczy klarytromycyny, a nie dotyczy azytromycyny, spiramycyny i roksytromycyny ani metylonaltreksonu po stronie antagonistów.
Monitorować
- ból brzucha i biegunka
- objawy odstawienia opioidów (pocenie się, dreszcze, niepokój, ziewanie, wymioty)
- nasilenie bólu świadczące o osłabieniu działania opioidu
- częstość wypróżnień po wstrzymaniu antagonisty
Kiedy ocena się zmienia
| Zakończenie kuracji klarytromycynąodstep · makrolidy | ryzyko maleje | Hamowanie CYP3A4 przez klarytromycynę jest zależne od mechanizmu i utrzymuje się jeszcze przez kilka dni po ostatniej dawce, dlatego naloksegol lub naldemedynę wznawia się dopiero po zakończeniu antybiotykoterapii i obserwuje pacjenta w pierwszych dniach. |
Niekorzystna interakcjaBozentan+ LarotrektynibUnikaj łączenia larotrektynibu z bozentanem i w porozumieniu z lekarzem prowadzącym rozważ zamianę bozentanu na antagonistę receptora endoteliny, który nie indukuje CYP3A.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem prowadzącym o ewentualnej zmianie leczenia i wykonuj zlecone badania wątrobowe.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem prowadzącym o ewentualnej zmianie leczenia i wykonuj zlecone badania wątrobowe.
Lek na nadciśnienie płucne może przyspieszać rozkład leku przeciwnowotworowego w organizmie. Przez to lek przeciwnowotworowy może działać słabiej. Oba leki mogą też obciążać wątrobę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- ciemny mocz
- ból pod prawym łukiem żebrowym
- nudności i brak apetytu
- nasilone zmęczenie
- nasilenie obrzęków lub duszności
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj łączenia larotrektynibu z bozentanem i w porozumieniu z lekarzem prowadzącym rozważ zamianę bozentanu na antagonistę receptora endoteliny, który nie indukuje CYP3A.[1] Jeśli połączenie jest konieczne, monitoruj skuteczność larotrektynibu i aktywność aminotransferaz oraz tolerancję bozentanu, zwłaszcza po włączeniu lub odstawieniu któregoś z leków.[2]
Skutek kliniczny
Główne ryzyko to zmniejszenie stężenia larotrektynibu i osłabienie leczenia przeciwnowotworowego. Możliwa jest też zmiana stężenia bozentanu oraz sumowanie się działania uszkadzającego wątrobę.
Mechanizm
Bozentan indukuje CYP3A4 oraz CYP2C9, przez co zmniejsza stężenie w osoczu leków metabolizowanych przez te izoenzymy.[2] Larotrektynib jest substratem CYP3A, a łączenia go z silnymi lub umiarkowanymi induktorami CYP3A należy unikać, ponieważ zmniejszają one jego ekspozycję.[1] Silny induktor zmniejszał AUC larotrektynibu o 81%, a przy umiarkowanych induktorach również oczekuje się spadku ekspozycji.[1] W drugą stronę larotrektynib słabo hamuje CYP3A i hamuje OATP1B1, a jednocześnie słabo indukuje enzymy z rodziny CYP2C.[1] Bozentan jest metabolizowany przez CYP2C9 i CYP3A4, a hamowanie jego wychwytu przez hepatocyty z udziałem białek transportujących silnie zwiększa jego stężenie.[2] Wypadkowy wpływ larotrektynibu na stężenie bozentanu jest więc trudny do przewidzenia. Dodatkowo oba leki mogą zwiększać aktywność aminotransferaz.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
- Bozentan – umiarkowany induktor CYP3A4[3], larotrektynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
- Bozentan – induktor P-gp[4], larotrektynib – substrat P-gp[5]
- Larotrektynib – słaby inhibitor CYP3A4[3], bozentan – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
- Larotrektynib – inhibitor OATP1B1[5], bozentan – substrat OATP1B1[3]
- Bozentan: induktor CYP2C19[4], induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[4], substrat CYP2C9[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat OATP1B1[3], substrat OATP1B3[3]
- Larotrektynib: słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OATP1B1[5], induktor CYP2B6[5], substrat BCRP[5], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[5]
Monitorować
- odpowiedź guza na leczenie larotrektynibem
- aktywność AlAT i AspAT oraz bilirubina
- tolerancja bozentanu (obrzęki, niedociśnienie, objawy uszkodzenia wątroby)
Bezpieczniejsze alternatywy
ambrysentanmacytentan
Kiedy ocena się zmienia
| Włączenie lub odstawienie bozentanu w trakcie leczenia larotrektynibemkolejność włączenia · bozentan | inne zalecenie | Efekt indukcji narasta i ustępuje stopniowo, dlatego po włączeniu, zmianie dawki lub odstawieniu bozentanu ekspozycja na larotrektynib zmienia się z opóźnieniem. W tym okresie oceniaj skuteczność i tolerancję larotrektynibu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tracleer 62,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tracleer-100111848/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tracleer. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tracleer-100111848/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
Niekorzystna interakcjaBudezonid+ LarotrektynibPołączenie można stosować, ale przy długotrwałym leczeniu budezonidem należy obserwować pacjenta pod kątem ogólnoustrojowych działań glikokortykosteroidów.Stosuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i powiedz mu o niepokojących objawach, zwłaszcza jeśli przyjmujesz budezonid przez dłuższy czas.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Stosuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i powiedz mu o niepokojących objawach, zwłaszcza jeśli przyjmujesz budezonid przez dłuższy czas.
Lek przeciwnowotworowy larotrektynib może nieco spowalniać rozkład budezonidu w organizmie. Przez to więcej budezonidu może przedostawać się do krwi i działać nie tylko tam, gdzie go podajesz. Przy sprayu do nosa lub inhalacjach stosowanych krótko ryzyko jest małe, a większe przy tabletkach lub kapsułkach z budezonidem przyjmowanych długo.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zaokrąglenie twarzy lub szybki przyrost masy ciała
- obrzęki nóg
- wzmożone pragnienie i częste oddawanie moczu
- nietypowe osłabienie lub zawroty głowy
- łatwe powstawanie siniaków
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie można stosować, ale przy długotrwałym leczeniu budezonidem należy obserwować pacjenta pod kątem ogólnoustrojowych działań glikokortykosteroidów.[1] Łączenia budezonidu z inhibitorami CYP3A należy unikać, chyba że korzyść przewyższa ryzyko, a przy długotrwałym leczeniu warto rozważyć najmniejszą skuteczną dawkę budezonidu.[1] Przy leczeniu krótkotrwałym, trwającym 1–2 tygodnie, wpływ inhibitorów CYP3A ma ograniczone znaczenie kliniczne.[1]
Skutek kliniczny
Możliwe nasilenie ogólnoustrojowych działań glikokortykosteroidów, takich jak objawy zespołu Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, hiperglikemia czy nadciśnienie tętnicze. Ryzyko jest największe przy doustnym budezonidzie i długotrwałym leczeniu, a przy podaniu donosowym lub wziewnym przez krótki czas jest niewielkie.
Mechanizm
Larotrektynib słabo hamuje izoenzym CYP3A, co podczas jego stosowania zwiększało ekspozycję na doustny midazolam 1,7-krotnie.[2] Budezonid jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a inhibitory tego izoenzymu zwiększają jego stężenie w osoczu i ryzyko ogólnoustrojowych działań glikokortykosteroidów.[1] Można więc oczekiwać umiarkowanego wzrostu ekspozycji na budezonid, mniejszego niż przy silnych inhibitorach.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- objawy zespołu Cushinga (zaokrąglenie twarzy, przyrost masy ciała, rozstępy)
- glikemia
- ciśnienie tętnicze
- objawy niewydolności nadnerczy po odstawieniu budezonidu
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Donosowa lub wziewnadroga podania · budezonid | ryzyko maleje | Przy podaniu donosowym lub wziewnym w zwykłych dawkach ekspozycja ogólnoustrojowa na budezonid jest mała, a larotrektynib jest tylko słabym inhibitorem CYP3A, więc istotny klinicznie efekt jest mało prawdopodobny. |
| czas leczenia ≤ 14 dnibudezonid | ryzyko maleje | Przy leczeniu krótkotrwałym, trwającym 1–2 tygodnie, wpływ inhibitorów CYP3A na budezonid ma ograniczone znaczenie kliniczne. |
| Doustnadroga podania · budezonid | inne zalecenie | Doustny budezonid podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia przez CYP3A4, więc hamowanie tego izoenzymu może wyraźniej zwiększyć ekspozycję ogólnoustrojową. Zaleca się regularną kontrolę objawów ogólnoustrojowych działań glikokortykosteroidów, glikemii i ciśnienia tętniczego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafen Nasal 50 mcg/dawkę donosową, aerozol do nosa, zawiesina. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafen-nasal-100193734/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.