Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Larotrektynib / Larotrektynib i wenetoklaks

Larotrektynib i wenetoklaks

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Połączenie można stosować, ale pacjenta trzeba dokładniej kontrolować pod kątem toksyczności wenetoklaksu, zwłaszcza w fazie rozpoczynania leczenia i miareczkowania dawki.

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, wykonuj zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi o każdej gorączce lub nowych dolegliwościach.

Niekorzystna interakcjaLarotrektynib+ WenetoklaksPołączenie można stosować, ale pacjenta trzeba dokładniej kontrolować pod kątem toksyczności wenetoklaksu, zwłaszcza w fazie rozpoczynania leczenia i miareczkowania dawki.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, wykonuj zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi o każdej gorączce lub nowych dolegliwościach.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, wykonuj zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi o każdej gorączce lub nowych dolegliwościach.

Larotrektynib może podnosić stężenie wenetoklaksu we krwi, przez co działania niepożądane wenetoklaksu mogą być silniejsze. Dotyczy to zwłaszcza pierwszych tygodni leczenia wenetoklaksem, gdy dawkę zwiększa się stopniowo. Oba leki można przyjmować razem, ale lekarz powinien częściej sprawdzać twoje wyniki krwi. Nie jedz grejpfrutów, pomarańczy gorzkich ani karamboli i nie pij soków z tych owoców.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
  • nudności, wymioty lub biegunka
  • skurcze mięśni, kołatanie serca albo zmniejszona ilość oddawanego moczu
  • nietypowe zmęczenie lub osłabienie
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale pacjenta trzeba dokładniej kontrolować pod kątem toksyczności wenetoklaksu, zwłaszcza w fazie rozpoczynania leczenia i miareczkowania dawki. Przy jednoczesnym stosowaniu substratów CYP3A o wąskim zakresie terapeutycznym z larotrektynibem należy zachować ostrożność i w razie działań niepożądanych zmniejszyć dawkę substratu[1]. Zmiany dawki wenetoklaksu z góry określono tylko dla silnych i umiarkowanych inhibitorów CYP3A[2], więc przy larotrektynibie dawkę dostosowuje się do tolerancji i wyników badań. Pacjent nie powinien spożywać grejpfrutów, pomarańczy gorzkich ani karamboli oraz ich przetworów[2].

Skutek kliniczny

Większe stężenie wenetoklaksu może nasilać jego toksyczność, przede wszystkim neutropenię, zakażenia i dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Największe znaczenie ma faza rozpoczynania leczenia i miareczkowania dawki wenetoklaksu, gdy wzrost ekspozycji zwiększa ryzyko zespołu rozpadu guza. Wzrost ekspozycji przy słabym inhibitorze CYP3A powinien być wyraźnie mniejszy niż przy inhibitorach umiarkowanych i silnych.

Mechanizm

Larotrektynib jest słabym inhibitorem CYP3A – w dawce 100 mg dwa razy na dobę przez 10 dni zwiększał Cmax i AUC doustnego midazolamu 1,7-krotnie[1]. Wenetoklaks jest metabolizowany głównie z udziałem CYP3A, dlatego jego ekspozycja może umiarkowanie wzrosnąć[2]. Wenetoklaks hamuje in vitro P-gp, BCRP i OATP1B1, a larotrektynib jest substratem P-gp i BCRP[1]. Kliniczny wpływ wenetoklaksu na P-gp był jednak niewielki – pojedyncza dawka 100 mg zwiększała AUC digoksyny o 9%[2], więc istotny wzrost stężenia larotrektynibu jest mało prawdopodobny.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Larotrektynib – słaby inhibitor CYP3A4[3], wenetoklaks – wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Wenetoklaks – inhibitor BCRP[4], larotrektynib – substrat BCRP[5]
  • Wenetoklaks – słaby inhibitor P-gp[4], larotrektynib – substrat P-gp[5]
  • Larotrektynib: słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OATP1B1[5], induktor CYP2B6[5], substrat BCRP[5], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[5]
  • Wenetoklaks: inhibitor BCRP[4], słaby inhibitor CYP2C8[4], słaby inhibitor CYP2C9[4], słaby inhibitor OATP1B1[4], słaby inhibitor P-gp[4], słaby inhibitor UGT1A1[4], substrat BCRP[4], wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofilów
  • potas, fosforany, wapń, kwas moczowy i kreatynina w fazie miareczkowania wenetoklaksu
  • objawy zakażenia i gorączka
  • nudności, wymioty i biegunka

Kiedy ocena się zmienia

Rozpoczynanie leczenia wenetoklaksem lub miareczkowanie dawki u pacjenta przyjmującego larotrektynibkolejność włączenia · wenetoklaksryzyko rośnieW fazie miareczkowania wzrost ekspozycji na wenetoklaks zwiększa ryzyko zespołu rozpadu guza, dlatego kontrola elektrolitów, kwasu moczowego i kreatyniny powinna być szczególnie dokładna.
Odstawienie larotrektynibukolejność włączenia · larotrektynibinne zaleceniePo odstawieniu larotrektynibu hamowanie CYP3A ustępuje, a jeśli dawkę wenetoklaksu zmniejszano z powodu toksyczności, jej ponowne zwiększenie należy rozważyć pod kontrolą tolerancji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja o niejasnym znaczeniuLarotrektyniba alkoholZaleca się ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, małych ilości albo całkowitą rezygnację z picia w trakcie leczenia.Pij alkohol rzadko i w małych ilościach albo wcale, a jeśli pijesz codziennie, powiedz o tym lekarzowi.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Pij alkohol rzadko i w małych ilościach albo wcale, a jeśli pijesz codziennie, powiedz o tym lekarzowi.

Ten lek może powodować zawroty głowy, zmęczenie i obciążać wątrobę. Alkohol działa podobnie, więc razem mogą nasilać te objawy. Nie wiadomo, by mała ilość alkoholu była groźna, ale lepiej pić rzadko i niewiele albo wcale. Unikaj drinków z sokiem grejpfrutowym, bo grejpfrut może zwiększać ilość leku we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne zawroty głowy lub chwiejny chód
  • nadmierna senność lub zmęczenie
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • ból pod prawym łukiem żebrowym
  • nasilone nudności lub wymioty
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Zaleca się ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, małych ilości albo całkowitą rezygnację z picia w trakcie leczenia. Pacjent powinien unikać alkoholu w dniach, w których odczuwa zawroty głowy lub zmęczenie, i nie prowadzić pojazdów po wypiciu nawet niewielkiej ilości. Należy unikać napojów zawierających grejpfruta, w tym drinków z sokiem grejpfrutowym, bo grejpfrut może zwiększać stężenie larotrektynibu w osoczu[1]. U pacjentów pijących regularnie lub z chorobą wątroby trzeba przekazać informację lekarzowi prowadzącemu.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobne jest nasilenie zawrotów głowy, senności i zmęczenia oraz zaburzeń chodu, co zwiększa ryzyko upadków i utrudnia prowadzenie pojazdów. Regularne lub obfite picie alkoholu może zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby, które jest znanym działaniem niepożądanym larotrektynibu. Alkohol może też nasilać nudności i wymioty, częste w trakcie leczenia przeciwnowotworowego. Brak opisanych przypadków ciężkich skutków tego połączenia.

Mechanizm

Nie należy spodziewać się istotnej interakcji farmakokinetycznej, bo etanol nie jest silnym inhibitorem ani induktorem CYP3A, P-gp ani BCRP, które decydują o losach larotrektynibu w organizmie. Larotrektynib jest substratem CYP3A, P-gp i BCRP, a jego stężenie zwiększają m.in. grejpfrut i inhibitory CYP3A[1]. Możliwe jest natomiast addycyjne działanie farmakodynamiczne. Larotrektynib często wywołuje zawroty głowy, zmęczenie i inne objawy neurologiczne oraz zwiększa aktywność aminotransferaz. Alkohol działa depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy i jest hepatotoksyczny, dlatego oba czynniki mogą się sumować. ChPL larotrektynibu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1].

Metabolizm i transportery

  • Larotrektynib: słaby inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OATP1B1[3], induktor CYP2B6[3], substrat BCRP[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny zgodnie z harmonogramem leczenia
  • zawroty głowy, zaburzenia chodu i nadmierna senność
  • nudności i wymioty

Kiedy ocena się zmienia

Duże ilości alkoholu jednorazowoilość alkoholu · pacjentryzyko rośniePicie dużych ilości alkoholu jednorazowo istotnie nasila działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy i zwiększa ryzyko upadków oraz zaostrzenia nudności i wymiotów u pacjenta leczonego larotrektynibem.
Picie regularne lub codzienneczas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe picie alkoholu sumuje się z hepatotoksycznością larotrektynibu, dlatego wymaga ścisłej kontroli parametrów wątrobowych i poinformowania lekarza prowadzącego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaWenetoklaksa alkoholW fazie rozpoczynania leczenia i zwiększania dawki wenetoklaksu należy zalecić całkowitą rezygnację z alkoholu oraz przypomnieć o piciu wody w ilości zaleconej przez ChPL, czyli co najmniej 1,5 do 2 litrów na dobę od dwóch dni przed rozpoczęciem leczenia i przed każdym zwiększeniem dawki.Nie pij alkoholu na początku leczenia i w czasie zwiększania dawki, pij dużo wody, a później zapytaj lekarza, czy możesz czasem wypić niewielką ilość.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie pij alkoholu na początku leczenia i w czasie zwiększania dawki, pij dużo wody, a później zapytaj lekarza, czy możesz czasem wypić niewielką ilość.

Alkohol nie zmienia działania tego leku, ale może być groźny na początku leczenia. W tym czasie lek szybko niszczy komórki nowotworowe, a organizm musi być dobrze nawodniony, żeby nerki poradziły sobie z produktami ich rozpadu. Alkohol odwadnia i podnosi poziom kwasu moczowego, więc utrudnia nerkom to zadanie. Może też nasilać nudności i biegunkę, które często pojawiają się podczas leczenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne pragnienie, suchość w ustach, rzadkie oddawanie moczu lub ciemny mocz
  • nudności, wymioty lub biegunka
  • skurcze mięśni, drętwienie lub mrowienie
  • nierówne bicie serca
  • gorączka, dreszcze lub ból gardła
  • duże osłabienie lub splątanie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, pd_inne_odwodnienie_hiperurykemia
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

W fazie rozpoczynania leczenia i zwiększania dawki wenetoklaksu należy zalecić całkowitą rezygnację z alkoholu oraz przypomnieć o piciu wody w ilości zaleconej przez ChPL, czyli co najmniej 1,5 do 2 litrów na dobę od dwóch dni przed rozpoczęciem leczenia i przed każdym zwiększeniem dawki[1]. Napoje alkoholowe nie powinny być wliczane do dobowej ilości płynów. Po zakończeniu zwiększania dawki, przy stabilnym stanie pacjenta, okazjonalne spożycie niewielkiej ilości alkoholu można rozważyć po uzgodnieniu z lekarzem prowadzącym, z wyjątkiem okresów nudności, wymiotów, biegunki, gorączki lub głębokiej neutropenii. Należy odradzać likiery i nalewki zawierające gorzką pomarańczę lub grejpfruta.

Skutek kliniczny

Największe ryzyko dotyczy fazy rozpoczynania leczenia i zwiększania dawki, gdy odwodnienie i wzrost stężenia kwasu moczowego po alkoholu mogą sprzyjać wystąpieniu zespołu rozpadu guza z hiperurykemią, hiperkaliemią, hiperfosfatemią i ostrym uszkodzeniem nerek. W całym okresie leczenia alkohol może nasilać nudności, wymioty i biegunkę, a utrata płynów z przewodu pokarmowego dodatkowo zwiększa ryzyko odwodnienia. U pacjentów z neutropenią intensywne picie może pogarszać odporność i utrudniać rozpoznanie zakażenia.

Mechanizm

Alkohol nie zmienia w istotny sposób stężenia wenetoklaksu, ale może osłabiać profilaktykę zespołu rozpadu guza i nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego. Wenetoklaks jest metabolizowany głównie z udziałem CYP3A[1]. Etanol nie jest uznanym silnym inhibitorem ani induktorem tego enzymu, dlatego klinicznie istotna interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Etanol działa moczopędnie i sprzyja odwodnieniu. Zwiększa też stężenie kwasu moczowego we krwi, ponieważ przyspiesza rozpad puryn, a mleczany powstające z etanolu zmniejszają wydalanie moczanów przez nerki. Oba efekty działają przeciwko nawodnieniu i kontroli kwasu moczowego, na których opiera się zapobieganie zespołowi rozpadu guza na początku leczenia wenetoklaksem. ChPL wenetoklaksu nie wymienia alkoholu w przeciwwskazaniach ani w interakcjach, a w zaleceniach dotyczących nawodnienia przed rozpoczęciem leczenia i przed zwiększaniem dawki wymienia wyłącznie wodę oraz napoje niealkoholowe i bezkofeinowe[1]. Wzmianki o alkoholu poliwinylowym w ChPL dotyczą substancji pomocniczej otoczki tabletki i nie mają związku z etanolem. ChPL zaleca unikanie gorzkich (sewilskich) pomarańczy i ich przetworów, ponieważ zawierają inhibitory CYP3A[1]. Niektóre likiery i nalewki są aromatyzowane skórką gorzkiej pomarańczy, choć znaczenie tak małych ilości nie zostało zbadane.

Metabolizm i transportery

  • Wenetoklaks: inhibitor BCRP[2], słaby inhibitor CYP2C8[2], słaby inhibitor CYP2C9[2], słaby inhibitor OATP1B1[2], słaby inhibitor P-gp[2], słaby inhibitor UGT1A1[2], substrat BCRP[2], wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • objawy odwodnienia i ilość oddawanego moczu
  • stężenie kwasu moczowego, potasu, fosforanów, wapnia i kreatyniny w fazie zwiększania dawki
  • nudności, wymioty i biegunka
  • morfologia krwi z liczbą neutrofilów
  • gorączka i inne objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Faza rozpoczynania leczenia i zwiększania dawkiczas leczenia · pacjentinne zalecenieW fazie rozpoczynania leczenia i miareczkowania dawki ryzyko zespołu rozpadu guza jest największe, a skuteczna profilaktyka wymaga intensywnego nawodnienia. W tym okresie zalecana jest całkowita abstynencja.
Duże ilości lub picie do upicia sięilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieDuże dawki etanolu silniej odwadniają, znacznie zwiększają stężenie kwasu moczowego i mogą wywołać wymioty, co nasila ryzyko zaburzeń elektrolitowych i uszkodzenia nerek.
Leczenie podtrzymujące po zakończeniu zwiększania dawki, stabilny stanczas leczenia · pacjentryzyko malejePo zakończeniu zwiększania dawki, przy prawidłowych wynikach badań i braku objawów ze strony przewodu pokarmowego, okazjonalne spożycie niewielkiej ilości alkoholu niesie mniejsze ryzyko i może być rozważone po uzgodnieniu z lekarzem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 308

Połączenie przeciwwskazaneCyklosporyna+ WenetoklaksCyklosporyny nie łączy się z substratami P-gp i OATP, których zwiększone stężenie wiąże się z ciężkimi lub zagrażającymi życiu zdarzeniami, a do takich leków należy wenetoklaks.Nie zaczynaj ani nie odstawiaj żadnego z tych leków na własną rękę i od razu powiedz hematologowi oraz lekarzowi, który przepisał cyklosporynę, że przyjmujesz oba leki.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj ani nie odstawiaj żadnego z tych leków na własną rękę i od razu powiedz hematologowi oraz lekarzowi, który przepisał cyklosporynę, że przyjmujesz oba leki.

Cyklosporyna może spowolnić usuwanie wenetoklaksu z organizmu, przez co jego ilość we krwi wyraźnie rośnie. Zwiększa to ryzyko groźnych powikłań, takich jak gwałtowny rozpad komórek nowotworowych uszkadzający nerki oraz spadek odporności i ciężkie zakażenia. Wenetoklaks może też zwiększać ilość cyklosporyny we krwi i nasilać jej szkodliwe działanie na nerki. Tych leków nie łączy się bez decyzji lekarzy prowadzących.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub ból gardła
  • nudności, wymioty lub biegunka
  • skurcze mięśni, drętwienie lub nierówne bicie serca
  • wyraźnie mniej moczu albo ciemny mocz
  • nagłe osłabienie, splątanie lub drgawki
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – transport, PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Cyklosporyny nie łączy się z substratami P-gp i OATP, których zwiększone stężenie wiąże się z ciężkimi lub zagrażającymi życiu zdarzeniami, a do takich leków należy wenetoklaks.[1][2][3] Inhibitorów P-gp należy unikać w czasie rozpoczynania leczenia wenetoklaksem i w fazie miareczkowania dawki, a gdy ich podanie jest konieczne, pacjenta trzeba dokładnie obserwować pod kątem objawów toksyczności.[4] Należy także unikać łączenia wenetoklaksu z substratami P-gp o wąskim indeksie terapeutycznym, do których należy cyklosporyna.[4] Jeśli hematolog i lekarz prowadzący leczenie immunosupresyjne uznają połączenie za niezbędne, decyzję podejmuje się wspólnie, z indywidualnym doborem dawek, częstym oznaczaniem stężenia cyklosporyny oraz ścisłą kontrolą parametrów zespołu rozpadu guza, morfologii i czynności nerek.

Skutek kliniczny

Zwiększona ekspozycja na wenetoklaks zwiększa ryzyko zespołu rozpadu guza, zwłaszcza w okresie rozpoczynania leczenia i zwiększania dawki, a także ryzyko neutropenii i ciężkich zakażeń. Wzrost stężenia cyklosporyny może nasilać jej toksyczne działanie na nerki, a ostre uszkodzenie nerek w przebiegu zespołu rozpadu guza dodatkowo utrudnia eliminację leków i pogłębia zaburzenia elektrolitowe.

Mechanizm

Cyklosporyna hamuje CYP3A4, glikoproteinę P (P-gp) i białka OATP, a wenetoklaks jest metabolizowany głównie przez CYP3A i jest substratem P-gp oraz BCRP, więc cyklosporyna może zwiększać jego stężenie w osoczu.[1][4] Wenetoklaks hamuje in vitro P-gp, BCRP i OATP1B1, a cyklosporyna jest substratem CYP3A4 i P-gp o wąskim indeksie terapeutycznym, dlatego możliwy jest także wzrost stężenia cyklosporyny.[4] Dochodzi do tego sumowanie działania immunosupresyjnego oraz obciążenia nerek, które są narażone zarówno przez nefrotoksyczność cyklosporyny, jak i przez zespół rozpadu guza.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Cyklosporyna – inhibitor BCRP[5], wenetoklaks – substrat BCRP[6]
  • Cyklosporyna – słaby inhibitor CYP3A4[5], wenetoklaks – wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Cyklosporyna – silny inhibitor P-gp[5], wenetoklaks – substrat P-gp[6]
  • Wenetoklaks – słaby inhibitor P-gp[6], cyklosporyna – substrat P-gp[7]
  • Cyklosporyna: inhibitor BCRP[5], słaby inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OATP1B1[5], inhibitor OATP1B3[5], silny inhibitor P-gp[5], wrażliwy substrat CYP3A4[7], substrat P-gp[7]
  • Wenetoklaks: inhibitor BCRP[6], słaby inhibitor CYP2C8[6], słaby inhibitor CYP2C9[6], słaby inhibitor OATP1B1[6], słaby inhibitor P-gp[6], słaby inhibitor UGT1A1[6], substrat BCRP[6], wrażliwy substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[6]

Monitorować

  • stężenie cyklosporyny we krwi
  • kreatynina i eGFR
  • potas, fosforany, wapń i kwas moczowy w surowicy (zespół rozpadu guza)
  • morfologia krwi z liczbą neutrofili
  • objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (krople do oczu, maść)droga podania · cyklosporynaryzyko malejeCyklosporyna stosowana miejscowo na oko lub skórę osiąga minimalne stężenia ogólnoustrojowe i nie powinna istotnie wpływać na farmakokinetykę wenetoklaksu.
Rozpoczynanie leczenia i miareczkowanie dawki wenetoklaksukolejność włączenia · wenetoklaksryzyko rośnieW okresie rozpoczynania leczenia i zwiększania dawki wenetoklaksu ryzyko zespołu rozpadu guza jest największe, dlatego inhibitorów P-gp należy wtedy bezwzględnie unikać.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sandimmun Neoral 50 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sandimmun-neoral-100059898/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Equoral 25 mg, kapsułki elastyczne. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/equoral-100108935/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cyclaid 25 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cyclaid-100228792/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/
  7. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sandimmun Neoral. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sandimmun-neoral-100059898/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDziurawiec+ WenetoklaksPołączenie jest przeciwwskazane u wszystkich pacjentów leczonych wenetoklaksem, niezależnie od rodzaju preparatu z dziurawcem.Nie przyjmuj żadnych preparatów z dziurawcem w czasie leczenia wenetoklaksem, a jeśli już je stosujesz, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu przed kolejną dawką.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj żadnych preparatów z dziurawcem w czasie leczenia wenetoklaksem, a jeśli już je stosujesz, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu przed kolejną dawką.

Dziurawiec sprawia, że organizm szybciej pozbywa się wenetoklaksu. Lek może wtedy działać za słabo i leczenie białaczki może nie przynieść efektu. Dotyczy to wszystkich postaci dziurawca – herbatek, kropli, tabletek i suplementów, także tych na trawienie albo poprawę nastroju.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • informacja od lekarza o gorszych wynikach badań krwi
  • powiększanie się węzłów chłonnych
  • nawrót zmęczenia, gorączki lub nocnych potów
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie jest przeciwwskazane u wszystkich pacjentów leczonych wenetoklaksem, niezależnie od rodzaju preparatu z dziurawcem[1]. Dziurawiec należy odstawić przed rozpoczęciem leczenia wenetoklaksem, a pacjenta pouczyć, aby nie sięgał po żadne preparaty ziołowe, herbatki ani suplementy z dziurawcem w trakcie terapii. Jeśli pacjent stosował dziurawiec na obniżony nastrój, należy skierować go do lekarza w celu doboru leku przeciwdepresyjnego bez działania indukującego.

Skutek kliniczny

Zmniejszenie stężenia wenetoklaksu i ryzyko utraty skuteczności leczenia przeciwnowotworowego[1]. Efekt indukcji narasta stopniowo i utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po odstawieniu dziurawca.

Mechanizm

Wenetoklaks jest metabolizowany głównie z udziałem CYP3A i jest substratem P-gp oraz BCRP[1]. Dziurawiec przy systematycznym stosowaniu indukuje enzymy cytochromu P450[2], w tym CYP3A4, a także glikoproteinę P, co przyspiesza metabolizm i zmniejsza wchłanianie wenetoklaksu. Silny induktor CYP3A (ryfampicyna 600 mg na dobę przez 13 dni) zmniejszył Cmax wenetoklaksu o 42% i AUC o 71%[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dziurawiec – silny induktor CYP3A4[3], wenetoklaks – wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Dziurawiec: silny induktor CYP3A4[3]
  • Wenetoklaks: inhibitor BCRP[4], słaby inhibitor CYP2C8[4], słaby inhibitor CYP2C9[4], słaby inhibitor OATP1B1[4], słaby inhibitor P-gp[4], słaby inhibitor UGT1A1[4], substrat BCRP[4], wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • wywiad w kierunku preparatów ziołowych i suplementów z dziurawcem przy każdej realizacji recepty
  • odpowiedź hematologiczna na leczenie (morfologia z rozmazem) zgodnie z planem lekarza prowadzącego

Bezpieczniejsze alternatywy

sertralinaescytaloprammirtazapina

Kiedy ocena się zmienia

Dziurawiec odstawiony przed rozpoczęciem wenetoklaksukolejność włączenia · dziurawiecinne zalecenieDziałanie indukujące dziurawca ustępuje stopniowo po jego odstawieniu, dlatego informację o niedawnym stosowaniu należy przekazać lekarzowi rozpoczynającemu leczenie wenetoklaksem.
Na skórędroga podania · dziurawiecryzyko malejePrzy stosowaniu miejscowym na skórę wchłanianie ogólnoustrojowe jest małe, jednak przeciwwskazanie obejmuje wszystkie preparaty zawierające dziurawiec, więc ich użycie warto omówić z lekarzem prowadzącym.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digestonic -, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digestonic-100018913/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneFenylobutazon+ LarotrektynibNie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego larotrektynibem.Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.

Maści z fenylobutazonem nie wolno stosować, gdy przyjmujesz larotrektynib. Oba leki mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń, niedokrwistości i krwawień.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe siniaczenie się lub krwawienia z nosa czy dziąseł
  • nietypowa bladość, osłabienie lub duszność
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego larotrektynibem[1]. W razie potrzeby miejscowego leczenia przeciwzapalnego wybierz inny miejscowy niesteroidowy lek przeciwzapalny i uzgodnij to z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne. Jeśli pacjent już stosował oba leki, odstaw maść z fenylobutazonem i rozważ kontrolę morfologii krwi.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie zahamowania czynności szpiku kostnego z neutropenią, niedokrwistością lub małopłytkowością, a w konsekwencji zwiększone ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień. Zaburzenia te mogą utrudnić kontynuowanie leczenia przeciwnowotworowego.

Mechanizm

Fenylobutazonu nie stosuje się u pacjentów leczonych chemioterapeutykami ani innymi lekami zaburzającymi czynność szpiku kostnego[1]. Larotrektynib jest lekiem przeciwnowotworowym, który może obniżać liczbę krwinek, a fenylobutazon sam ma znany potencjał uszkadzania szpiku, więc ich działanie mielotoksyczne może się sumować. Przy dłuższym stosowaniu maści fenylobutazon wchłania się na tyle, że mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym[1]. Istotnej interakcji farmakokinetycznej w obrębie dróg eliminacji larotrektynibu się nie oczekuje.

Metabolizm i transportery

  • Larotrektynib: słaby inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OATP1B1[3], induktor CYP2B6[3], substrat BCRP[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • objawy zakażenia (gorączka, ból gardła)
  • objawy skazy krwotocznej (siniaki, krwawienia)

Bezpieczniejsze alternatywy

diklofenakibuprofennaproksen

Kiedy ocena się zmienia

czas leczenia ≥ 7 dnifenylobutazonryzyko rośniePrzy stosowaniu maści dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym fenylobutazonu, co dodatkowo zwiększa ryzyko działania mielotoksycznego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Butapirazol 50 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/butapirazol-100012069/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneItrakonazol+ WenetoklaksU chorego na przewlekłą białaczkę limfocytową nie stosuj itrakonazolu w czasie rozpoczynania leczenia wenetoklaksem i w fazie miareczkowania dawki.Nie zaczynaj itrakonazolu bez zgody hematologa, który prowadzi twoje leczenie wenetoklaksem, i powiedz o nim każdemu lekarzowi, który przepisuje ci lek na grzybicę.szybki (godziny)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj itrakonazolu bez zgody hematologa, który prowadzi twoje leczenie wenetoklaksem, i powiedz o nim każdemu lekarzowi, który przepisuje ci lek na grzybicę.

Itrakonazol, lek na grzybicę, mocno zwiększa ilość wenetoklaksu we krwi. Na początku leczenia białaczki, gdy dawka wenetoklaksu jest stopniowo zwiększana, może to wywołać groźny rozpad komórek nowotworowych, który uszkadza nerki i serce. Później połączenie bywa możliwe tylko przy zmniejszonej dawce wenetoklaksu ustalonej przez lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub ból gardła
  • nudności, wymioty lub biegunka
  • skurcze lub ból mięśni
  • mniej moczu niż zwykle albo ciemny lub mętny mocz
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • silne zmęczenie, splątanie lub drgawki
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

U chorego na przewlekłą białaczkę limfocytową nie stosuj itrakonazolu w czasie rozpoczynania leczenia wenetoklaksem i w fazie miareczkowania dawki.[1][2] W tej fazie wybierz lek przeciwgrzybiczy, który nie hamuje CYP3A, na przykład echinokandynę lub amfoterycynę B. Jeśli itrakonazol jest konieczny poza fazą miareczkowania albo w innym wskazaniu wenetoklaksu, zmniejsz dawkę wenetoklaksu zgodnie ze schematem dla silnych inhibitorów CYP3A i ściśle kontroluj objawy toksyczności, bo może być potrzebna dalsza modyfikacja dawki.[1] Wcześniejszą dawkę wenetoklaksu wznawia się 2–3 dni po odstawieniu inhibitora.[1] Ponieważ itrakonazol jest eliminowany powoli, przy powrocie do pełnej dawki wenetoklaksu kontynuuj kontrolę toksyczności.[3]

Skutek kliniczny

Kilkukrotny wzrost ekspozycji na wenetoklaks nasila jego toksyczność. W fazie rozpoczynania leczenia i miareczkowania dawki u chorych na przewlekłą białaczkę limfocytową grozi to zespołem rozpadu guza, który może prowadzić do ostrego uszkodzenia nerek, zaburzeń rytmu serca i zgonu. Przy stałej dawce rośnie ryzyko neutropenii, zakażeń i innych działań niepożądanych wenetoklaksu.

Mechanizm

Itrakonazol silnie hamuje CYP3A4 i glikoproteinę P, a wenetoklaks jest metabolizowany głównie przez CYP3A i jest substratem glikoproteiny P oraz BCRP.[3][1] Ketokonazol, silny inhibitor CYP3A i P-gp, zwiększył Cmax wenetoklaksu do 2,3-krotnie, a AUC do 6,4-krotnie, a dla innych silnych inhibitorów CYP3A4 przewiduje się średnio 5,8- do 7,8-krotny wzrost AUC.[1] Itrakonazol i jego metabolit utrzymują się w osoczu jeszcze 7–14 dni po odstawieniu, dłużej u chorych z marskością wątroby.[3]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Itrakonazol – silny inhibitor CYP3A4[4], wenetoklaks – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Itrakonazol – silny inhibitor P-gp[4], wenetoklaks – substrat P-gp[5]
  • Itrakonazol: silny inhibitor CYP3A4[4], silny inhibitor P-gp[4], wrażliwy substrat CYP3A4[6]
  • Wenetoklaks: inhibitor BCRP[5], słaby inhibitor CYP2C8[5], słaby inhibitor CYP2C9[5], słaby inhibitor OATP1B1[5], słaby inhibitor P-gp[5], słaby inhibitor UGT1A1[5], substrat BCRP[5], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • potas, fosforany, wapń, kwas moczowy i kreatynina w surowicy (wskaźniki zespołu rozpadu guza)
  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofilów
  • objawy zakażenia
  • objawy toksyczności żołądkowo-jelitowej (nudności, wymioty, biegunka)

Bezpieczniejsze alternatywy

kaspofunginamykafunginaanidulafunginaamfoterycyna B

Kiedy ocena się zmienia

Rozpoczynanie leczenia i faza miareczkowania dawki u chorych na przewlekłą białaczkę limfocytowączas leczenia · wenetoklaksinterakcja nie dotyczyW tej fazie połączenie jest przeciwwskazane z powodu ryzyka zespołu rozpadu guza.
Stała dawka po zakończeniu miareczkowania lub wskazanie inne niż przewlekła białaczka limfocytowaczas leczenia · wenetoklaksryzyko malejePołączenie jest możliwe po zmniejszeniu dawki wenetoklaksu według schematu dla silnych inhibitorów CYP3A, przy ścisłej kontroli toksyczności.
odstep ≥ 2–3 dni po odstawieniu itrakonazoluitrakonazolinne zalecenieWcześniejszą dawkę wenetoklaksu wznawia się 2–3 dni po odstawieniu inhibitora CYP3A. Itrakonazol zanika z osocza w ciągu 7–14 dni, wolniej przy marskości wątroby, dlatego po powrocie do pełnej dawki nadal kontroluj toksyczność.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ipozumax 100 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ipozumax-100323250/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trioxal 100 mg, kapsułki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trioxal-100122527/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trioxal. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/trioxal-100122527/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneKetokonazol+ WenetoklaksU chorych na PBL nie łącz ketokonazolu z wenetoklaksem w czasie rozpoczynania leczenia i miareczkowania dawki.Nie zaczynaj brać ketokonazolu w tabletkach bez zgody lekarza prowadzącego leczenie białaczki i powiedz każdemu lekarzowi, że przyjmujesz lek na białaczkę.szybki (godziny)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj brać ketokonazolu w tabletkach bez zgody lekarza prowadzącego leczenie białaczki i powiedz każdemu lekarzowi, że przyjmujesz lek na białaczkę.

Ketokonazol w tabletkach mocno podnosi ilość leku na białaczkę we krwi. Może to wywołać groźne działania niepożądane, takie jak ciężki spadek odporności albo nagły rozpad komórek nowotworowych, który obciąża nerki i serce. Na początku leczenia, gdy dawka leku na białaczkę jest stopniowo zwiększana, tych leków nie wolno łączyć. Ketokonazol w szamponie lub kremie nie stanowi takiego problemu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub ból gardła
  • nudności, wymioty lub biegunka
  • skurcze mięśni, drętwienie, kołatanie serca
  • zmniejszenie ilości oddawanego moczu lub ciemny mocz
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • silne zmęczenie lub dezorientacja
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

U chorych na PBL nie łącz ketokonazolu z wenetoklaksem w czasie rozpoczynania leczenia i miareczkowania dawki.[1] Jeśli leczenie przeciwgrzybicze jest konieczne, wybierz lek, który nie hamuje silnie CYP3A. Gdy połączenie jest nieuniknione po zakończeniu miareczkowania albo w innych wskazaniach, zmniejsz dawkę wenetoklaksu zgodnie ze schematem dla silnych inhibitorów CYP3A i ściśle kontroluj objawy toksyczności, bo może być potrzebna dalsza korekta.[1] Wcześniejszą dawkę wenetoklaksu przywróć 2 do 3 dni po odstawieniu ketokonazolu.[1]

Skutek kliniczny

Kilkukrotny wzrost ekspozycji na wenetoklaks nasila jego toksyczność zależną od dawki. Najgroźniejsze jest to w fazie rozpoczynania leczenia i miareczkowania dawki, gdy ryzyko zespołu rozpadu guza jest największe. Rośnie też ryzyko ciężkiej neutropenii i zakażeń.[1]

Mechanizm

Ketokonazol silnie hamuje CYP3A, główny szlak metabolizmu wenetoklaksu, a także białka transportowe P-gp i BCRP, których substratem jest wenetoklaks. Podawanie 400 mg ketokonazolu raz na dobę przez 7 dni zwiększyło Cmax wenetoklaksu do 2,3-krotnie, a AUC do 6,4-krotnie.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Ketokonazol – silny inhibitor CYP3A4[2], wenetoklaks – wrażliwy substrat CYP3A4[2]
  • Ketokonazol – inhibitor P-gp[2], wenetoklaks – substrat P-gp[3]
  • Ketokonazol: silny inhibitor CYP3A4[2], inhibitor P-gp[2]
  • Wenetoklaks: inhibitor BCRP[3], słaby inhibitor CYP2C8[3], słaby inhibitor CYP2C9[3], słaby inhibitor OATP1B1[3], słaby inhibitor P-gp[3], słaby inhibitor UGT1A1[3], substrat BCRP[3], wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutropenia)
  • parametry zespołu rozpadu guza: potas, fosforany, wapń, kwas moczowy, kreatynina
  • objawy zakażenia i krwawienia
  • aktywność aminotransferaz i bilirubina (hepatotoksyczność ketokonazolu)

Bezpieczniejsze alternatywy

mykafunginakaspofunginaanidulafunginaterbinafina

Kiedy ocena się zmienia

Po zakończeniu fazy miareczkowania dawki (stała dawka) albo leczenie poza PBLczas leczenia · wenetoklaksryzyko malejePo zakończeniu miareczkowania oraz u chorych leczonych z innych wskazań niż PBL połączenie nie jest przeciwwskazane, ale wymaga zmniejszenia dawki wenetoklaksu według schematu dla silnych inhibitorów CYP3A i ścisłej kontroli toksyczności.
Miejscowa (szampon, krem, żel)droga podania · ketokonazolinterakcja nie dotyczyKetokonazol stosowany na skórę lub skórę głowy wchłania się w minimalnym stopniu i nie hamuje istotnie metabolizmu wenetoklaksu.
odstep ≥ 2–3 dni po odstawieniu ketokonazoluketokonazolinne zalecenieWcześniejszą dawkę wenetoklaksu wznawia się 2 do 3 dni po zakończeniu stosowania ketokonazolu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneKlarytromycyna+ WenetoklaksU pacjenta z PBL w czasie rozpoczynania leczenia i miareczkowania dawki wenetoklaksu nie stosuje się klarytromycyny, bo połączenie jest przeciwwskazane.Nie zaczynaj klarytromycyny bez rozmowy z lekarzem prowadzącym leczenie wenetoklaksem i mów każdemu lekarzowi oraz farmaceucie, że go przyjmujesz.szybki (godziny)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj klarytromycyny bez rozmowy z lekarzem prowadzącym leczenie wenetoklaksem i mów każdemu lekarzowi oraz farmaceucie, że go przyjmujesz.

Antybiotyk klarytromycyna bardzo mocno zwiększa ilość wenetoklaksu we krwi. Może to wywołać gwałtowny rozpad komórek białaczki, który uszkadza nerki i zaburza poziom soli mineralnych we krwi, a także osłabić odporność. Na początku leczenia wenetoklaksem tych leków nie wolno łączyć, a później wymaga to zmiany dawki przez lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nudności, wymioty lub biegunka
  • mniej moczu niż zwykle albo ciemny mocz
  • skurcze mięśni, drętwienie lub kołatanie serca
  • gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • silne zmęczenie lub splątanie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

U pacjenta z PBL w czasie rozpoczynania leczenia i miareczkowania dawki wenetoklaksu nie stosuje się klarytromycyny, bo połączenie jest przeciwwskazane.[1] Zakażenie leczy się wtedy antybiotykiem bez silnego hamowania CYP3A, np. azytromycyną, która przy krótkim stosowaniu nie wymaga zmiany dawki wenetoklaksu.[1] Gdy klarytromycyna jest niezbędna po zakończeniu miareczkowania albo w innym wskazaniu, dawkę wenetoklaksu zmniejsza się według schematu dla silnych inhibitorów CYP3A, ściśle kontroluje objawy toksyczności, a dawkę sprzed antybiotyku przywraca 2–3 dni po jego odstawieniu.[1]

Skutek kliniczny

Wielokrotny wzrost stężenia wenetoklaksu zwiększa ryzyko zespołu rozpadu guza, zwłaszcza na początku leczenia i w czasie zwiększania dawki. Rośnie też ryzyko ciężkiej neutropenii, zakażeń i innych objawów toksyczności wenetoklaksu.

Mechanizm

Klarytromycyna jest silnym inhibitorem CYP3A, głównej drogi metabolizmu wenetoklaksu, i hamuje również P-gp, którego substratem jest wenetoklaks.[1] Przewiduje się, że silne inhibitory CYP3A zwiększają AUC wenetoklaksu średnio 5,8- do 7,8-krotnie, a ketokonazol zwiększał Cmax do 2,3-krotnie i AUC do 6,4-krotnie.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Klarytromycyna – silny inhibitor CYP3A4[2], wenetoklaks – wrażliwy substrat CYP3A4[2]
  • Klarytromycyna – inhibitor P-gp[2], wenetoklaks – substrat P-gp[3]
  • Klarytromycyna: silny inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor P-gp[2], substrat CYP3A4[4]
  • Wenetoklaks: inhibitor BCRP[3], słaby inhibitor CYP2C8[3], słaby inhibitor CYP2C9[3], słaby inhibitor OATP1B1[3], słaby inhibitor P-gp[3], słaby inhibitor UGT1A1[3], substrat BCRP[3], wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutropenia)
  • potas, fosforany, wapń, kwas moczowy i kreatynina (zespół rozpadu guza)
  • objawy toksyczności wenetoklaksu – zakażenia, krwawienia, nudności, biegunka

Bezpieczniejsze alternatywy

azytromycyna

Kiedy ocena się zmienia

Klarytromycyna włączona po zakończeniu miareczkowania dawki wenetoklaksu albo wenetoklaks stosowany poza PBLkolejność włączenia · wenetoklaksryzyko malejePrzeciwwskazanie dotyczy PBL w czasie rozpoczynania leczenia i miareczkowania dawki. Poza tym okresem połączenie wymaga zmniejszenia dawki wenetoklaksu według schematu dla silnych inhibitorów CYP3A i dokładnej kontroli toksyczności.
odstep ≥ 2–3 dni po odstawieniu klarytromycynyklarytromycynainne zalecenieDawkę wenetoklaksu stosowaną przed włączeniem inhibitora CYP3A przywraca się 2–3 dni po jego odstawieniu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fromilid. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fromilid-100140169/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneKlozapina+ WenetoklaksNie łącz klozapiny z wenetoklaksem.Nie odstawiaj samodzielnie żadnego leku, tylko jak najszybciej powiedz psychiatrze i hematologowi, że masz przepisane oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj samodzielnie żadnego leku, tylko jak najszybciej powiedz psychiatrze i hematologowi, że masz przepisane oba leki.

Tych dwóch leków nie należy przyjmować razem. Oba mogą obniżać liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami, a razem to ryzyko jest dużo większe. Może to prowadzić do ciężkich, groźnych dla życia infekcji. Lekarze muszą wspólnie zdecydować, jak zmienić leczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • objawy podobne do grypy lub nagłe osłabienie
  • nietypowe siniaki albo krwawienia
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz klozapiny z wenetoklaksem. Leczenia klozapiną nie rozpoczyna się u pacjenta przyjmującego leki o znacznym ryzyku agranulocytozy, a zaburzenia czynności szpiku kostnego również wykluczają jej stosowanie.[1][2][3] Gdy pacjent leczony klozapiną ma rozpocząć terapię wenetoklaksem, decyzję o zamianie leku przeciwpsychotycznego podejmuje psychiatra wspólnie z hematologiem przed włączeniem wenetoklaksu. Jeśli w wyjątkowej sytuacji zespół leczący uzna kontynuację klozapiny za konieczną, wymaga to bardzo częstej kontroli morfologii z rozmazem i natychmiastowej reakcji na objawy zakażenia.

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko ciężkiej neutropenii i agranulocytozy, a w konsekwencji ciężkich, także zagrażających życiu zakażeń. Przy nałożeniu się obu leków trudno też ustalić, który z nich odpowiada za spadek neutrofilów, co utrudnia decyzję o odstawieniu klozapiny.

Mechanizm

Oba leki uszkadzają szpik kostny i obniżają liczbę neutrofilów, więc ich działania mielosupresyjne się sumują. Klozapiny nie łączy się z substancjami o istotnym działaniu hamującym czynność szpiku, w tym ze środkami cytotoksycznymi.[1] Wenetoklaks jest metabolizowany głównie przez CYP3A i jest substratem P-gp i BCRP.[4] Klozapina nie jest istotnym inhibitorem ani induktorem tych szlaków, dlatego nie należy oczekiwać klinicznie ważnej interakcji farmakokinetycznej.

Metabolizm i transportery

  • Klozapina: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP1A2[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[6], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[6], substrat CYP3A4[6]
  • Wenetoklaks: inhibitor BCRP[7], słaby inhibitor CYP2C8[7], słaby inhibitor CYP2C9[7], słaby inhibitor OATP1B1[7], słaby inhibitor P-gp[7], słaby inhibitor UGT1A1[7], substrat BCRP[7], wrażliwy substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[7]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • stan psychiczny przy zamianie klozapiny na inny lek przeciwpsychotyczny

Bezpieczniejsze alternatywy

arypiprazolrisperydonkwetiapina

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie klozapiny u pacjenta już leczonego wenetoklaksemkolejność włączenia · klozapinainterakcja nie dotyczyLeczenia klozapiną nie rozpoczyna się u pacjenta przyjmującego substancje o znacznym ryzyku agranulocytozy.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ayupil 12,5 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ayupil-100396213/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Paxifar 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/paxifar-100435798/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
  7. Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneLarotrektynib+ SomapacitanNie łącz somapacitanu z larotrektynibem.Nie zaczynaj stosowania hormonu wzrostu w czasie leczenia larotrektynibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z lekarzem prowadzącym leczenie nowotworu.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj stosowania hormonu wzrostu w czasie leczenia larotrektynibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z lekarzem prowadzącym leczenie nowotworu.

Lek z hormonem wzrostu nie może być stosowany w czasie leczenia nowotworu. Hormon wzrostu pobudza wzrost tkanek i mógłby sprzyjać rozwojowi guza. Może też osłabiać działanie leku przeciwnowotworowego. Hormon wzrostu można rozważyć dopiero wtedy, gdy leczenie nowotworu się zakończy, a choroba nie jest aktywna.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe lub narastające guzki albo zgrubienia
  • nasilające się bóle głowy, wymioty lub zaburzenia widzenia
  • nowe bóle w miejscu wcześniejszego guza
  • niezamierzona utrata masy ciała lub przewlekłe zmęczenie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz somapacitanu z larotrektynibem. Somapacitan można rozważyć dopiero po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i przy nieaktywnej chorobie nowotworowej, w tym nieaktywnych guzach wewnątrzczaszkowych[1]. Jeśli pacjent leczony somapacitanem wymaga włączenia larotrektynibu, somapacitan należy odstawić. Decyzję o ewentualnym późniejszym włączeniu hormonu wzrostu podejmuje endokrynolog wspólnie z onkologiem.

Skutek kliniczny

Ryzyko pobudzenia wzrostu lub nawrotu nowotworu oraz możliwe osłabienie działania larotrektynibu. Leczenie somapacitanem należy przerwać w przypadku objawów wzrostu guza[1].

Mechanizm

Somapacitanu nie stosuje się w czynnej chorobie nowotworowej, a leczenie przeciwnowotworowe musi zostać zakończone przed jego włączeniem[1]. Larotrektynib jest lekiem przeciwnowotworowym, więc jego stosowanie oznacza trwające leczenie nowotworu. Hormon wzrostu działa pobudzająco na wzrost tkanek i może sprzyjać progresji guza, co przeciwdziała celowi terapii larotrektynibem. Hormon wzrostu może też zwiększać klirens substancji metabolizowanych przez cytochrom P450[1]. Larotrektynib jest substratem CYP3A, a zmniejszenie jego ekspozycji obniża skuteczność leczenia[2]. Ten drugi mechanizm jest teoretyczny i ma mniejsze znaczenie niż samo przeciwwskazanie.

Metabolizm i transportery

  • Larotrektynib: słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OATP1B1[4], induktor CYP2B6[4], substrat BCRP[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • aktywność choroby nowotworowej w badaniach kontrolnych
  • objawy wzrostu lub nawrotu guza po ewentualnym późniejszym włączeniu somapacitanu

Kiedy ocena się zmienia

Leczenie larotrektynibem zakończone, choroba nowotworowa nieaktywnakolejność włączenia · larotrektynibinne zaleceniePo zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i przy nieaktywnej chorobie somapacitan można rozważyć, ale wymaga to ścisłej obserwacji w kierunku wzrostu lub nawrotu guza, a leczenie przerywa się przy objawach progresji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sogroya 10 mg/1,5 ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sogroya-100462156/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.