Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Lefamulina / Lefamulina i loratadyna

Lefamulina i loratadyna

Jaki opis pokazać?

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Połączenie można stosować bez zmiany dawki loratadyny, z zachowaniem ostrożności właściwej dla leków hamujących metabolizm wątrobowy.

Przyjmuj loratadynę w zwykłej dawce i nie zwiększaj jej samodzielnie w czasie kuracji antybiotykiem.

Interakcja o niejasnym znaczeniuLefamulina+ LoratadynaPołączenie można stosować bez zmiany dawki loratadyny, z zachowaniem ostrożności właściwej dla leków hamujących metabolizm wątrobowy.Przyjmuj loratadynę w zwykłej dawce i nie zwiększaj jej samodzielnie w czasie kuracji antybiotykiem.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj loratadynę w zwykłej dawce i nie zwiększaj jej samodzielnie w czasie kuracji antybiotykiem.

Antybiotyk lefamulina może nieco zwiększyć ilość leku przeciwalergicznego loratadyny w organizmie. Zwykle nie ma to znaczenia dla zdrowia, bo loratadyna jest bezpiecznym lekiem nawet w większym stężeniu. Możesz jednak odczuwać większą senność lub ból głowy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilona senność
  • ból głowy
  • kołatanie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawki loratadyny, z zachowaniem ostrożności właściwej dla leków hamujących metabolizm wątrobowy[1]. Nie należy przekraczać zalecanej dawki loratadyny w czasie kuracji lefamuliną. Pacjenta warto poinformować o możliwej senności i kołataniu serca.

Skutek kliniczny

Możliwe niewielkie nasilenie działań niepożądanych loratadyny, przede wszystkim senności i bólu głowy. Loratadyna ma szeroki indeks terapeutyczny, a wzrost jej stężenia przy inhibicji metabolizmu nie powodował zmian w EKG[1]. Znaczenie kliniczne interakcji jest prawdopodobnie małe.

Mechanizm

Lefamulina podana doustnie umiarkowanie hamuje CYP3A i może zwiększać stężenie leków metabolizowanych przez ten enzym[2]. Loratadyna jest metabolizowana w wątrobie, między innymi przez CYP3A4, dlatego można oczekiwać wzrostu jej stężenia w osoczu. Nawet silniejsze inhibitory metabolizmu, takie jak ketokonazol i erytromycyna, zwiększały stężenie loratadyny bez klinicznie istotnych zmian, także w zapisie EKG[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Lefamulina – umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], loratadyna – substrat CYP3A4[4]
  • Lefamulina: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Loratadyna: substrat CYP2D6[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • senność i ból głowy
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenia

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · lefamulinaryzyko malejeWzrost stężenia substratów CYP3A opisano dla lefamuliny podawanej doustnie, przy podaniu dożylnym wpływ na metabolizm loratadyny jest mniej prawdopodobny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Claritine Allergy 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/claritine-allergy-100101531/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Claritine Allergy. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/claritine-allergy-100101531/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja nieistotna klinicznieLefamulinaa alkoholPrzy umiarkowanym spożyciu alkoholu nie trzeba zmieniać leczenia.W czasie leczenia pij najwyżej niewielkie ilości alkoholu i nie upijaj się, a jeśli pijesz dużo lub codziennie, powiedz o tym lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

W czasie leczenia pij najwyżej niewielkie ilości alkoholu i nie upijaj się, a jeśli pijesz dużo lub codziennie, powiedz o tym lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia.

Nie wiadomo, by alkohol osłabiał działanie lefamuliny albo prowadził do groźnej interakcji z nią. Ten lek często wywołuje nudności, wymioty i biegunkę, a alkohol może te dolegliwości nasilać. Picie dużych ilości alkoholu może też obniżać poziom potasu i magnezu we krwi, co przy tym leku zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca. W czasie leczenia infekcji najlepiej ograniczyć alkohol.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • silne lub uporczywe wymioty albo biegunka
  • osłabienie i skurcze mięśni
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy umiarkowanym spożyciu alkoholu nie trzeba zmieniać leczenia. W czasie terapii zakażenia warto jednak ograniczyć alkohol i unikać upijania się. U osób przewlekle nadużywających alkoholu przed włączeniem lefamuliny należy sprawdzić stężenie potasu i magnezu oraz wykonać EKG. Zaburzenia elektrolitowe trzeba wyrównać przed leczeniem, a przy stwierdzonym wydłużeniu QT lefamulina jest przeciwwskazana.[1]

Skutek kliniczny

Umiarkowane spożycie alkoholu nie powinno zmieniać skuteczności ani bezpieczeństwa lefamuliny. Upijanie się może nasilać dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Wymioty i biegunka, które wtedy występują, mogą prowadzić do utraty potasu i magnezu, a to zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu. U osób przewlekle nadużywających alkoholu częściej występują niedobory elektrolitów, które same w sobie mogą wykluczać leczenie lefamuliną.

Mechanizm

Nie należy się spodziewać interakcji farmakokinetycznej, ponieważ etanol nie jest istotnym inhibitorem ani induktorem CYP3A i P-gp, a to od nich zależą ważne klinicznie interakcje lefamuliny. ChPL lefamuliny nie wymienia alkoholu ani etanolu w przeciwwskazaniach ani w interakcjach.[1] Teoretycznie możliwe jest addycyjne nasilenie nudności, wymiotów i biegunki, które często występują po doustnej lefamulinie. Jest też możliwy pośredni wpływ na ryzyko arytmii, bo intensywne albo przewlekłe picie sprzyja hipokaliemii i hipomagnezemii. Lefamulina jest przeciwwskazana przy stwierdzonym wydłużeniu odstępu QT i przy zaburzeniach elektrolitowych, zwłaszcza niewyrównanej hipokaliemii.[1]

Metabolizm i transportery

  • Lefamulina: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP2C8[2], umiarkowany inhibitor CYP3A4[2], inhibitor MATE1[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • stężenie potasu i magnezu u osób nadużywających alkoholu
  • EKG z oceną QTc u osób nadużywających alkoholu lub z wymiotami i biegunką
  • nasilenie nudności, wymiotów i biegunki
  • aminotransferazy przy przewlekłym piciu alkoholu

Kiedy ocena się zmienia

Upijanie się (duża jednorazowa ilość alkoholu)ilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieUpijanie się może nasilić działania niepożądane lefamuliny ze strony przewodu pokarmowego. Wymioty i biegunka sprzyjają hipokaliemii i hipomagnezemii, co zwiększa ryzyko wydłużenia QT. Zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza niewyrównana hipokaliemia, są przeciwwskazaniem do lefamuliny. Zalecaj unikanie upijania się przez cały czas leczenia.
Przewlekłe nadużywanie alkoholu lub zespół abstynencyjnyczas leczenia · pacjentryzyko rośnieU osób przewlekle nadużywających alkoholu częste są hipokaliemia i hipomagnezemia, a także zaburzenia rytmu serca. Przed włączeniem lefamuliny należy oznaczyć potas i magnez oraz wykonać EKG. Stwierdzone wydłużenie QT i niewyrównana hipokaliemia są przeciwwskazaniem do leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieLoratadynaa alkoholNie trzeba zmieniać dawkowania ani schematu leczenia loratadyną u osób spożywających alkohol.Możesz przyjmować loratadynę jak zwykle, ale jeśli czujesz po niej senność, zrezygnuj z alkoholu i nie prowadź pojazdów.nieznanybadania kliniczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz przyjmować loratadynę jak zwykle, ale jeśli czujesz po niej senność, zrezygnuj z alkoholu i nie prowadź pojazdów.

Loratadyna nie wzmacnia działania alkoholu i zwykle nie powoduje senności. Badania nie wykazały, aby połączenie tego leku z alkoholem pogarszało koncentrację czy refleks bardziej niż sam alkohol. Pamiętaj jednak, że alkohol sam w sobie osłabia refleks, a u niektórych osób lek może wywołać lekkie zmęczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nietypowa senność
  • zawroty głowy
  • wyraźne zmęczenie
  • osłabienie koncentracji
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać dawkowania ani schematu leczenia loratadyną u osób spożywających alkohol. Charakterystyka produktu nie wymaga unikania alkoholu.[1] Część opracowań zaleca z ostrożności rezygnację z alkoholu w trakcie leczenia, co można przekazać pacjentowi jako rozsądną radę, zwłaszcza gdy odczuwa senność po leku. Należy przypomnieć, że sam alkohol upośledza sprawność psychomotoryczną niezależnie od loratadyny.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnego nasilenia skutków działania alkoholu ani osłabienia działania przeciwalergicznego loratadyny. W badaniach psychomotorycznych połączenie nie pogarszało sprawności bardziej niż sam alkohol.[1] U pojedynczych osób, u których loratadyna sama wywołuje senność lub zmęczenie, alkohol może te objawy subiektywnie nasilić.

Mechanizm

Loratadyna nie nasila działania alkoholu w stopniu klinicznie istotnym, więc teoretyczne sumowanie działania ośrodkowego nie ma praktycznego znaczenia. Charakterystyka produktu podaje, że loratadyna stosowana jednocześnie z alkoholem „nie nasila jego działania w stopniu dającym się ocenić testami psychomotorycznymi”.[1] Loratadyna jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji, który w niewielkim stopniu przenika do ośrodkowego układu nerwowego, dlatego w odróżnieniu od leków I generacji rzadko wywołuje senność. Wszystkie charakterystyki produktów loratadyny (tabletki, kapsułki miękkie, syrop) zawierają ten sam zapis i żadna nie wymienia alkoholu w przeciwwskazaniach ani nie zaleca jego unikania.[1] Etanol nie wpływa w istotny sposób na metabolizm loratadyny, a charakterystyka produktu zaznacza szeroki indeks terapeutyczny leku.[1]

Metabolizm i transportery

  • Loratadyna: substrat CYP2D6[2], substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • senność lub zmęczenie po przyjęciu loratadyny
  • sprawność psychomotoryczna u kierowców i operatorów maszyn

Kiedy ocena się zmienia

Duża ilość alkoholuilość alkoholu · pacjentinne zaleceniePrzy spożyciu dużej ilości alkoholu upośledzenie sprawności psychomotorycznej wynika z działania samego etanolu, a u osób wrażliwych na sedację po loratadynie objawy mogą się subiektywnie nasilać. Zalecić umiar i niewykonywanie czynności wymagających sprawności.
wiek ≤ 17pacjentinne zalecenieBadania interakcji loratadyny prowadzono wyłącznie u dorosłych, a u osób niepełnoletnich spożycie alkoholu jest niedopuszczalne niezależnie od leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Claritine Allergy 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/claritine-allergy-100101531/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Claritine Allergy. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/claritine-allergy-100101531/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 51

Połączenie przeciwwskazaneDziurawiec+ LefamulinaLefamuliny nie łączy się z dziurawcem – połączenie jest przeciwwskazane.Nie łącz tego antybiotyku z dziurawcem i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli przyjmujesz albo niedawno przyjmowałeś dziurawiec w jakiejkolwiek postaci.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz tego antybiotyku z dziurawcem i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli przyjmujesz albo niedawno przyjmowałeś dziurawiec w jakiejkolwiek postaci.

Dziurawiec przyspiesza usuwanie z organizmu wielu leków, w tym tego antybiotyku. Antybiotyk może wtedy działać za słabo i nie wyleczyć zakażenia. Dotyczy to także herbatek, kropli i suplementów z dziurawcem, a działanie dziurawca utrzymuje się jeszcze przez jakiś czas po jego odstawieniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka nie spada lub wraca po kilku dniach leczenia
  • kaszel lub duszność nasilają się
  • ogólne samopoczucie nie poprawia się mimo przyjmowania antybiotyku
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Lefamuliny nie łączy się z dziurawcem – połączenie jest przeciwwskazane.[1] Gdy pacjent przyjmuje dziurawiec, należy wybrać inny antybiotyk albo odstawić dziurawiec przed rozpoczęciem leczenia, pamiętając, że indukcja enzymów utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po jego odstawieniu. Odstawienie dziurawca u pacjenta leczonego przeciwdepresyjnie wymaga konsultacji z lekarzem.

Skutek kliniczny

Spadek stężenia lefamuliny może zmniejszyć jej działanie terapeutyczne i prowadzić do niepowodzenia leczenia zakażenia.[1] Zbyt niskie stężenie antybiotyku sprzyja też selekcji opornych bakterii.

Mechanizm

Dziurawiec indukuje CYP3A i P-gp, a lefamulina jest substratem obu tych dróg, dlatego jej stężenie w osoczu może znacząco spaść.[1] Systematyczne przyjmowanie dziurawca aktywuje cytochrom P450 i osłabia działanie innych leków.[2] Silny induktor CYP3A (ryfampicyna) zmniejszał AUC lefamuliny do 0,28, a Cmax do 0,43 wartości wyjściowej.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dziurawiec – silny induktor CYP3A4[3], lefamulina – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dziurawiec: silny induktor CYP3A4[3]
  • Lefamulina: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP2C8[4], umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • skuteczność leczenia zakażenia (gorączka, kaszel, duszność, ogólne samopoczucie)
  • wywiad w kierunku stosowania preparatów z dziurawcem, także herbatek i suplementów

Bezpieczniejsze alternatywy

amoksycylinaamoksycylina z kwasem klawulanowymcefuroksym

Kiedy ocena się zmienia

Niedawne odstawienie dziurawcaodstep · dziurawiecinne zalecenieIndukcja CYP3A i P-gp nie ustępuje od razu po odstawieniu dziurawca, dlatego niedawno zakończone przyjmowanie również należy traktować jako ryzyko niedostatecznego stężenia lefamuliny i rozważyć inny antybiotyk.
Stosowanie systematyczneczas leczenia · dziurawiecryzyko rośnieAktywacja cytochromu P450 dotyczy przede wszystkim systematycznego przyjmowania dziurawca, więc u pacjentów stosujących go regularnie ryzyko niepowodzenia leczenia jest największe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digestonic -, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digestonic-100018913/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneKetokonazol+ LefamulinaNie łącz doustnej lefamuliny z ketokonazolem podawanym ogólnoustrojowo – połączenie jest przeciwwskazane.Jeśli masz przepisane oba leki w tabletkach, nie zaczynaj lefamuliny i od razu skontaktuj się z lekarzem lub zapytaj farmaceutę.szybki (godziny)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli masz przepisane oba leki w tabletkach, nie zaczynaj lefamuliny i od razu skontaktuj się z lekarzem lub zapytaj farmaceutę.

Ketokonazol w tabletkach mocno zwiększa ilość lefamuliny we krwi. Może to zaburzyć pracę serca i wywołać groźną arytmię. Tych dwóch leków w tabletkach nie wolno przyjmować razem. Ketokonazol w kremie albo szamponie nie powoduje tego problemu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PK – wchłanianie, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie łącz doustnej lefamuliny z ketokonazolem podawanym ogólnoustrojowo – połączenie jest przeciwwskazane.[1] Jeśli pacjent przyjmuje ketokonazol doustnie, wybierz antybiotyk bez interakcji z silnymi inhibitorami CYP3A albo, jeśli to klinicznie możliwe, odstaw ketokonazol przed włączeniem lefamuliny. Gdy lefamulina jest podawana dożylnie, dawki nie trzeba modyfikować, ale ze względu na sumowanie działania na QT połączenie wymaga kontroli EKG i elektrolitów.[1]

Skutek kliniczny

Ponad dwuipółkrotny wzrost ekspozycji na lefamulinę doustną zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, a także nasilenia innych działań niepożądanych lefamuliny.[1]

Mechanizm

Ketokonazol jako silny inhibitor CYP3A i P-gp hamuje metabolizm pierwszego przejścia i wypływ jelitowy lefamuliny, przez co zwiększa jej wchłanianie i stężenie w osoczu.[1] Efekt dotyczy głównie postaci doustnej lefamuliny, a przy podaniu dożylnym wzrost ekspozycji jest niewielki.[1] Lefamulina wydłuża odstęp QT w sposób zależny od stężenia, a ketokonazol sam może wydłużać QT, więc dochodzi też do sumowania działania na repolaryzację serca.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Ketokonazol – silny inhibitor CYP3A4[2], lefamulina – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Ketokonazol – inhibitor P-gp[2], lefamulina – substrat P-gp[3]
  • Ketokonazol: silny inhibitor CYP3A4[2], inhibitor P-gp[2]
  • Lefamulina: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed leczeniem i w jego trakcie (jeśli połączenia nie da się uniknąć przy lefamulinie dożylnej)
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • aktywność aminotransferaz (ALT, AspAT)

Bezpieczniejsze alternatywy

terbinafinaamoksycylinadoksycyklina

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · lefamulinainne zaleceniePrzy lefamulinie dożylnej ketokonazol zwiększa AUC tylko 1,26-krotnie i nie trzeba modyfikować dawki lefamuliny. Ze względu na sumowanie działania obu leków na odstęp QT połączenie wymaga kontroli EKG oraz stężenia potasu i magnezu.
Miejscowa (krem, szampon)postać · ketokonazolinterakcja nie dotyczyKetokonazol stosowany na skórę lub skórę głowy praktycznie nie przenika do krążenia w ilościach zdolnych hamować CYP3A, więc nie zwiększa stężenia lefamuliny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaOlej rycynowy+ LefamulinaNie stosuj oleju rycynowego w trakcie leczenia lefamuliną, a jeśli środek przeczyszczający jest potrzebny, wybierz łagodniejszy preparat o mniejszym wpływie na gospodarkę elektrolitową.Nie stosuj oleju rycynowego w trakcie leczenia tym antybiotykiem i zapytaj farmaceutę o łagodniejszy środek na zaparcie.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie stosuj oleju rycynowego w trakcie leczenia tym antybiotykiem i zapytaj farmaceutę o łagodniejszy środek na zaparcie.

Olej rycynowy silnie przeczyszcza i może sprawić, że antybiotyk wchłonie się słabiej i gorzej zadziała. Mocna biegunka wypłukuje z organizmu potas i magnez, a przy ich niedoborze ten antybiotyk może zaburzać pracę serca. Sam antybiotyk też często wywołuje biegunkę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna lub długotrwała biegunka
  • duże pragnienie, suchość w ustach, mało oddawanego moczu
  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • osłabienie lub skurcze mięśni
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – wchłanianie, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj oleju rycynowego w trakcie leczenia lefamuliną, a jeśli środek przeczyszczający jest potrzebny, wybierz łagodniejszy preparat o mniejszym wpływie na gospodarkę elektrolitową. Jeśli olej rycynowy musi zostać użyty, zachowaj kilkugodzinny odstęp od dawki lefamuliny[1]. Oleju rycynowego nie stosuje się przy ciężkim odwodnieniu z niedoborem wody i elektrolitów[2]. Przy nasilonej biegunce oznacz stężenie potasu i magnezu i wyrównaj niedobory przed kolejnymi dawkami lefamuliny.

Skutek kliniczny

Możliwe zmniejszenie wchłaniania doustnej lefamuliny i słabsza skuteczność leczenia zakażenia. Utrata potasu i magnezu w wyniku biegunki zwiększa ryzyko wydłużenia QT i zaburzeń rytmu serca podczas leczenia lefamuliną.

Mechanizm

Olej rycynowy przyspiesza pasaż jelitowy, przez co może ograniczać wchłanianie leków doustnych podanych w tym samym czasie, dlatego innych leków nie przyjmuje się razem z nim i zachowuje się kilkugodzinny odstęp[1]. Silne przeczyszczenie może prowadzić do utraty wody, potasu i magnezu, a lefamulina jest przeciwwskazana przy zaburzeniach elektrolitowych, zwłaszcza niewyrównanej hipokaliemii, ponieważ wydłuża odstęp QT[3]. Biegunka jest też częstym działaniem niepożądanym samej lefamuliny, więc oba leki sumują ryzyko utraty płynów i elektrolitów.

Metabolizm i transportery

  • Lefamulina: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP2C8[4], umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • liczba i charakter stolców
  • objawy odwodnienia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy przy biegunce
  • EKG z oceną odstępu QT u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka
  • skuteczność leczenia zakażenia

Bezpieczniejsze alternatywy

makrogolbabka płeszniklaktuloza

Kiedy ocena się zmienia

Kilka godzinodstep · olej rycynowyryzyko malejeKilkugodzinny odstęp ogranicza wpływ oleju rycynowego na wchłanianie lefamuliny, ale nie usuwa ryzyka utraty elektrolitów przy nasilonej biegunce.
Dożylnadroga podania · lefamulinaryzyko malejePrzy lefamulinie podawanej dożylnie problem wchłaniania znika, nadal jednak obowiązuje kontrola elektrolitów przy biegunce ze względu na ryzyko wydłużenia QT.
Więcej niż jedna dawkaczas leczenia · olej rycynowyryzyko rośniePowtarzane stosowanie oleju rycynowego zwiększa ryzyko odwodnienia i hipokaliemii, które są przeciwwskazaniem do lefamuliny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Olej rycynowy -, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/olej-rycynowy-100140927/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oleum Ricini PhytoPharm -, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oleum-ricini-phytopharm-100143044/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaFenylomaślan glicerolu+ LefamulinaJeśli to możliwe, wybierz antybiotyk niezależny od metabolizmu przez CYP3A.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, nie przerywaj leku na cykl mocznikowy i od razu skontaktuj się z lekarzem, jeśli po kilku dniach antybiotyku nie czujesz poprawy.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, nie przerywaj leku na cykl mocznikowy i od razu skontaktuj się z lekarzem, jeśli po kilku dniach antybiotyku nie czujesz poprawy.

Lek na zaburzenia cyklu mocznikowego może przyspieszać rozkład tego antybiotyku w organizmie. Antybiotyk może wtedy działać słabiej i zakażenie może się nie cofać. U osób z chorobą cyklu mocznikowego nieleczone zakażenie może dodatkowo podnieść poziom amoniaku we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • utrzymująca się albo nawracająca gorączka
  • nasilający się kaszel lub duszność
  • senność, splątanie, wymioty lub bóle głowy (możliwy wzrost amoniaku)
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jeśli to możliwe, wybierz antybiotyk niezależny od metabolizmu przez CYP3A. Gdy lefamulina jest konieczna, nie zmieniaj dawek, ale ściśle monitoruj odpowiedź kliniczną na leczenie zakażenia. Lefamuliny nie łączy się z umiarkowanymi i silnymi induktorami CYP3A, a fenylomaślan glicerolu jest induktorem słabym, więc połączenie nie jest przeciwwskazane.[1]

Skutek kliniczny

Możliwe obniżenie stężenia lefamuliny i osłabienie jej działania przeciwbakteryjnego z ryzykiem niepowodzenia leczenia zakażenia. Skala zmiany ekspozycji na lefamulinę nie była badana.

Mechanizm

Fenylomaślan glicerolu przy stałym dawkowaniu słabo indukuje CYP3A4 i zmniejszał ekspozycję na midazolam o około 32%.[2] Lefamulina jest substratem CYP3A, a umiarkowane i silne induktory tego enzymu znacząco obniżają jej stężenie w osoczu.[1] Słaba indukcja może więc umiarkowanie zmniejszyć ekspozycję na lefamulinę.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Fenylomaślan glicerolu – słaby induktor CYP3A4[3], lefamulina – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Fenylomaślan glicerolu: słaby induktor CYP3A4[3]
  • Lefamulina: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP2C8[4], umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • odpowiedź kliniczna na antybiotyk (gorączka, objawy oddechowe, markery zapalne)
  • stężenie amoniaku w trakcie zakażenia

Bezpieczniejsze alternatywy

amoksycylina z kwasem klawulanowymceftriaksondoksycyklina

Kiedy ocena się zmienia

Stałe dawkowanieczas leczenia · fenylomaślan gliceroluryzyko rośnieIndukcja CYP3A4 występuje przy stabilnym dawkowaniu fenylomaślanu glicerolu, więc u pacjenta leczonego przewlekle efekt jest w pełni wyrażony już w chwili włączenia lefamuliny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ravicti 1,1 g/ml, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ravicti-100362119/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ravicti. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ravicti-100362119/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaHydrokortyzon+ LefamulinaPołączenie można stosować pod kontrolą stanu klinicznego.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, nie zmieniaj sam dawki hydrokortyzonu i zgłoś lekarzowi niepokojące objawy.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, nie zmieniaj sam dawki hydrokortyzonu i zgłoś lekarzowi niepokojące objawy.

Antybiotyk lefamulina może spowolnić usuwanie hydrokortyzonu z organizmu, przez co w czasie kuracji działa on nieco silniej. Zwykle nie jest to groźne, ale może podnieść cukier, ciśnienie albo obniżyć poziom potasu. Niski potas razem z tym antybiotykiem może zaburzać rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, nierówne bicie serca lub omdlenie
  • osłabienie lub skurcze mięśni
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • silne pragnienie i częste oddawanie moczu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod kontrolą stanu klinicznego. Pacjentów przyjmujących hydrokortyzon razem z inhibitorem CYP3A4 należy ściśle kontrolować i liczyć się z możliwą korektą dawki hydrokortyzonu.[1] Przed rozpoczęciem lefamuliny sprawdź stężenie potasu i wyrównaj hipokaliemię, zwłaszcza u pacjentów na wyższych dawkach hydrokortyzonu.[2] U chorych z niedoczynnością nadnerczy nie zmniejsza się dawki hydrokortyzonu rutynowo w trakcie infekcji – obowiązują zasady dawkowania w chorobie, a ewentualną korektę ustala lekarz prowadzący.

Skutek kliniczny

Przez czas kuracji lefamuliną ekspozycja na hydrokortyzon może wzrosnąć, co sprzyja objawom nadmiaru glikokortykosteroidu, takim jak hiperglikemia, wzrost ciśnienia tętniczego, zatrzymanie płynów i hipokaliemia. Hipokaliemia zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca związanych z wydłużeniem QT podczas leczenia lefamuliną. Przy dawkach zastępczych hydrokortyzonu i krótkiej kuracji efekt jest zwykle niewielki.

Mechanizm

Lefamulina podawana doustnie jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A i może zwiększać stężenie leków metabolizowanych przez ten enzym.[2] Hydrokortyzon jest metabolizowany przez CYP3A4, a inhibitory tego enzymu mogą podnosić jego stężenie w surowicy.[1] Dodatkowo hydrokortyzon w dawkach przekraczających zastępcze może obniżać stężenie potasu, a lefamuliny nie stosuje się przy niewyrównanej hipokaliemii ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT.[2]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Lefamulina – umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], hydrokortyzon – substrat CYP3A4[4]
  • Hydrokortyzon: substrat CYP3A4[4]
  • Lefamulina: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy przed i w trakcie kuracji lefamuliną
  • glikemia
  • ciśnienie tętnicze i obrzęki
  • EKG przy hipokaliemii lub innych czynnikach ryzyka wydłużenia QT

Bezpieczniejsze alternatywy

amoksycylinadoksycyklinaazytromycyna

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · lefamulinaryzyko malejeHamowanie CYP3A opisano dla lefamuliny podawanej doustnie, więc przy podaniu dożylnym wzrost stężenia hydrokortyzonu jest mniej prawdopodobny. Kontrola potasu pozostaje zasadna.
Dawki suprafizjologiczne (przeciwzapalne lub stresowe)dawka · hydrokortyzonryzyko rośnieWysokie dawki hydrokortyzonu zwiększają ryzyko hipokaliemii, która przy lefamulinie sprzyja wydłużeniu QT. Przed włączeniem lefamuliny oznacz i wyrównaj potas, rozważ kontrolę EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Alkindi 0,5 mg, granulat w kapsułce do otwierania. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/alkindi-100402072/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Alkindi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/alkindi-100402072/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaLoratadyna+ RytonawirLoratadynę można stosować z rytonawirem, ale należy dokładnie monitorować jej działanie lecznicze i niepożądane.Przyjmuj loratadynę w zwykłej dawce i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli poczujesz nasiloną senność albo inne niepokojące objawy.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj loratadynę w zwykłej dawce i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli poczujesz nasiloną senność albo inne niepokojące objawy.

Rytonawir spowalnia rozkładanie loratadyny w organizmie, więc jej ilość we krwi może wzrosnąć. Zwykle nie jest to groźne, ale możesz odczuwać większą senność, zmęczenie albo ból głowy. Leków nie trzeba odstawiać, wystarczy obserwować samopoczucie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność lub trudności z koncentracją
  • uporczywy ból głowy
  • kołatanie serca
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Loratadynę można stosować z rytonawirem, ale należy dokładnie monitorować jej działanie lecznicze i niepożądane.[1][2] Leki hamujące metabolizm wątrobowy podaje się z loratadyną ostrożnie.[3] Przy nasilonej senności warto rozważyć lek przeciwhistaminowy niezależny od CYP3A.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie działań niepożądanych loratadyny, przede wszystkim senności, bólu głowy i zmęczenia. Szeroki indeks terapeutyczny loratadyny sprawia, że ciężkie powikłania, w tym kardiotoksyczne, są mało prawdopodobne.[3]

Mechanizm

Rytonawir hamuje CYP3A zarówno w dawce nasilającej właściwości farmakokinetyczne, jak i w dawce przeciwretrowirusowej, dlatego oczekuje się zwiększenia stężenia loratadyny w osoczu.[1][2] Inne inhibitory CYP3A, takie jak ketokonazol i erytromycyna, zwiększały stężenie loratadyny bez klinicznie istotnych zmian, także w zapisie EKG.[3]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Rytonawir – inhibitor CYP3A4[4], loratadyna – substrat CYP3A4[5]
  • Loratadyna: substrat CYP2D6[5], substrat CYP3A4[5]
  • Rytonawir: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP3A4[4], silny inhibitor P-gp[4], induktor CYP1A2[4], induktor CYP2C19[4], induktor CYP2C8[4], induktor CYP2C9[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • senność i zaburzenia koncentracji
  • ból głowy, zmęczenie
  • kołatanie serca

Bezpieczniejsze alternatywy

cetyryzynalewocetyryzyna

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Norvir 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/norvir-100223530/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ritonavir Aurovitas 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ritonavir-aurovitas-100430200/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Claritine Allergy 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/claritine-allergy-100101531/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Norvir. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/norvir-100223530/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Claritine Allergy. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/claritine-allergy-100101531/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaMakrogol+ LefamulinaDoustną lefamulinę przyjmuj w odstępie czasowym od makrogolu, a makrogol stosuj w najmniejszej skutecznej dawce lub odstaw go na czas antybiotykoterapii, jeśli zaparcie na to pozwala.Nie przyjmuj antybiotyku razem z lekiem na zaparcia, rozdziel je w czasie, a gdy pojawi się biegunka, odstaw lek na zaparcia i zapytaj farmaceutę lub lekarza.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przyjmuj antybiotyku razem z lekiem na zaparcia, rozdziel je w czasie, a gdy pojawi się biegunka, odstaw lek na zaparcia i zapytaj farmaceutę lub lekarza.

Lek na zaparcia może osłabić wchłanianie antybiotyku, przez co antybiotyk może działać słabiej. Oba leki mogą też powodować biegunkę, a przy biegunce organizm traci potas. Za mało potasu w połączeniu z tym antybiotykiem może zaburzać pracę serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częste, wodniste stolce
  • biegunka z krwią lub silny ból brzucha
  • osłabienie lub skurcze mięśni
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • brak poprawy w objawach zakażenia
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – wchłanianie, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Doustną lefamulinę przyjmuj w odstępie czasowym od makrogolu, a makrogol stosuj w najmniejszej skutecznej dawce lub odstaw go na czas antybiotykoterapii, jeśli zaparcie na to pozwala. U pacjentów z czynnikami ryzyka zaburzeń elektrolitowych lub rytmu serca oznacz stężenie potasu przed leczeniem i w jego trakcie. Pojawienie się biegunki w czasie leczenia lefamuliną wymaga odstawienia makrogolu i oceny przyczyny, a nie zwiększania dawki leku przeczyszczającego.

Skutek kliniczny

Możliwe zmniejszenie skuteczności doustnej lefamuliny w leczeniu zakażenia. Przy nasilonej biegunce rośnie ryzyko hipokaliemii, a w konsekwencji wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca. Biegunka wywołana przez środek przeczyszczający może też maskować biegunkę związaną z antybiotykoterapią, w tym zakażenie Clostridioides difficile.

Mechanizm

Makrogol może przejściowo zmniejszać wchłanianie innych leków podawanych doustnie i w ten sposób obniżać ich skuteczność[1] Lefamulina podana doustnie wchłania się w ograniczonym stopniu, więc przyspieszony pasaż jelitowy może dodatkowo obniżyć jej stężenie. Oba leki mogą też wywoływać biegunkę, a utrata płynów i potasu sprzyja hipokaliemii. Niewyrównana hipokaliemia i inne zaburzenia elektrolitowe są przeciwwskazaniem do stosowania lefamuliny, która wydłuża odstęp QT[2]

Metabolizm i transportery

  • Lefamulina: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • liczba i konsystencja stolców
  • stężenie potasu w surowicy u pacjentów z grupy ryzyka
  • EKG (odstęp QT) przy hipokaliemii lub chorobie serca
  • odpowiedź kliniczna na antybiotyk

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · lefamulinaryzyko malejePrzy dożylnym podaniu lefamuliny nie występuje problem zmniejszonego wchłaniania, pozostaje jedynie ryzyko biegunki i hipokaliemii.
Dawki stosowane do przygotowania jelita do badaniadawka · makrogolryzyko rośnieDuże objętości makrogolu stosowane do oczyszczania jelita nasilają utratę płynów i elektrolitów oraz praktycznie uniemożliwiają skuteczne wchłanianie doustnej lefamuliny w tym czasie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Forlax 10 g 10 g, proszek do sporządzania roztworu doustnego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/forlax-10-g-100145161/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaParafina ciekła+ LefamulinaNie podawaj parafiny ciekłej doustnie jednocześnie z doustną lefamuliną i zachowaj możliwie duży odstęp czasowy między nimi.Nie przyjmuj parafiny w tym samym czasie co tabletki antybiotyku i zapytaj farmaceutę, czy na czas leczenia nie lepiej zmienić środek na zaparcia.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przyjmuj parafiny w tym samym czasie co tabletki antybiotyku i zapytaj farmaceutę, czy na czas leczenia nie lepiej zmienić środek na zaparcia.

Parafina ciekła wypita razem z tym antybiotykiem może sprawić, że organizm wchłonie mniej leku i będzie on słabiej działał na zakażenie. Oba leki mogą też powodować biegunkę. Dlatego w czasie leczenia antybiotykiem lepiej nie łączyć ich bez zastanowienia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • brak poprawy lub nawrót gorączki w czasie leczenia
  • częste, wodniste stolce
  • biegunka z krwią lub śluzem albo silny ból brzucha
  • uczucie silnego osłabienia lub odwodnienia
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – wchłanianie, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj parafiny ciekłej doustnie jednocześnie z doustną lefamuliną i zachowaj możliwie duży odstęp czasowy między nimi. Na czas antybiotykoterapii rozważ zamianę parafiny na środek przeczyszczający osmotyczny albo odstawienie środka przeczyszczającego. Przy pojawieniu się biegunki odstaw parafinę i oceń, czy nie jest to biegunka poantybiotykowa.

Skutek kliniczny

Zmniejszone wchłanianie lefamuliny może obniżyć jej stężenie i osłabić skuteczność leczenia zakażenia. Środek przeczyszczający może też nasilać biegunkę wywołaną antybiotykiem i utrudniać rozpoznanie biegunki związanej z Clostridioides difficile.

Mechanizm

Parafinę ciekłą przyjmowaną doustnie należy rozdzielić w czasie od doustnej lefamuliny, ponieważ może ona zmniejszać jej wchłanianie. Parafina ciekła podana doustnie może zaburzać wchłanianie równocześnie stosowanych leków doustnych[1]. Olejowa warstwa pokrywająca błonę śluzową jelita i przyspieszony pasaż jelitowy mogą ograniczać ilość lefamuliny dostępnej do wchłonięcia. Dodatkowo oba leki mogą powodować biegunkę i dolegliwości żołądkowo-jelitowe, co sumuje ich działania niepożądane.

Metabolizm i transportery

  • Lefamulina: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP2C8[2], umiarkowany inhibitor CYP3A4[2], inhibitor MATE1[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • skuteczność leczenia zakażenia (gorączka, objawy oddechowe)
  • liczba i charakter stolców, biegunka
  • objawy odwodnienia przy biegunce

Bezpieczniejsze alternatywy

makrogollaktuloza

Kiedy ocena się zmienia

Na skórędroga podania · parafina ciekłainterakcja nie dotyczyParafina ciekła stosowana na skórę nie wpływa na wchłanianie leków z przewodu pokarmowego, więc interakcja nie występuje.
Dożylniedroga podania · lefamulinainne zaleceniePrzy lefamulinie podawanej dożylnie odpada interakcja na etapie wchłaniania. Pozostaje jedynie możliwe sumowanie działań żołądkowo-jelitowych, dlatego obserwuj stolce i odstaw parafinę przy biegunce.
Możliwie duży odstęp od dawki lefamulinyodstep · parafina ciekłaryzyko malejeRozdzielenie w czasie doustnej parafiny i doustnej lefamuliny ogranicza ryzyko zmniejszenia wchłaniania antybiotyku.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Parafina ciekła - Avena, płyn doustny i na skórę. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/parafina-ciekla-avena-100116018/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.