Interakcje / Lit / Lit i syrolimus
Jaki opis pokazać?
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Połączenie można stosować, ale należy częściej kontrolować stężenie litu i czynność nerek, zwłaszcza po włączeniu syrolimusa, zmianie jego dawki i w okresach pogorszenia czynności przeszczepu.
Regularnie wykonuj zlecone badania stężenia litu i pracy nerek, pij odpowiednią ilość płynów i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli zauważysz niepokojące objawy.
Interakcja o niejasnym znaczeniuLit+ SyrolimusPołączenie można stosować, ale należy częściej kontrolować stężenie litu i czynność nerek, zwłaszcza po włączeniu syrolimusa, zmianie jego dawki i w okresach pogorszenia czynności przeszczepu.Regularnie wykonuj zlecone badania stężenia litu i pracy nerek, pij odpowiednią ilość płynów i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli zauważysz niepokojące objawy.opóźniony (dni)teoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Regularnie wykonuj zlecone badania stężenia litu i pracy nerek, pij odpowiednią ilość płynów i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli zauważysz niepokojące objawy.
Lit i syrolimus zwykle nie wpływają na siebie bezpośrednio. Syrolimus może jednak czasem osłabiać pracę nerek, a lit jest usuwany z organizmu właśnie przez nerki. Gdy nerki pracują gorzej, lit może gromadzić się we krwi i dawać objawy przedawkowania. Dlatego przy tym połączeniu lekarz częściej sprawdza wyniki krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilone drżenie rąk
- chwiejny chód lub zaburzenia równowagi
- splątanie lub nadmierna senność
- nudności, wymioty lub biegunka
- niewyraźna mowa
- zmniejszenie ilości oddawanego moczu lub obrzęki
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PK – wydalanie, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie można stosować, ale należy częściej kontrolować stężenie litu i czynność nerek, zwłaszcza po włączeniu syrolimusa, zmianie jego dawki i w okresach pogorszenia czynności przeszczepu. Lit jest przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności nerek[1], więc znaczne pogorszenie filtracji wymaga ponownej oceny leczenia litem we współpracy z psychiatrą i transplantologiem. Należy też uwzględnić inne leki stosowane po przeszczepieniu, które same podnoszą stężenie litu, w tym inhibitory konwertazy angiotensyny, antagonistów receptora angiotensyny II i leki moczopędne[1].
Skutek kliniczny
Możliwe stopniowe zwiększenie stężenia litu w surowicy z objawami toksyczności, takimi jak drżenie, ataksja, splątanie, senność, nudności i biegunka, a także addycyjne pogorszenie czynności nerek. Ryzyko jest największe u pacjentów po przeszczepieniu nerki, u których czynność narządu i nawodnienie często się zmieniają.
Mechanizm
Bezpośrednia interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Lit nie jest metabolizowany i wydala się niemal wyłącznie przez nerki, a syrolimus jest metabolizowany przez CYP3A4 i transportowany przez glikoproteinę P, na które lit nie wpływa[2]. Możliwy jest jednak mechanizm pośredni. Syrolimus może pogarszać czynność nerek i powodować białkomocz, zwłaszcza gdy jest łączony z inhibitorem kalcyneuryny, który zwiększa ryzyko zespołu hemolityczno-mocznicowego i mikroangiopatii zakrzepowej[2]. Pogorszenie filtracji kłębuszkowej zmniejsza wydalanie litu i podnosi jego stężenie w surowicy. Oba leki mogą też sumować działanie nefrotoksyczne przy przewlekłym stosowaniu.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- stężenie litu w surowicy
- kreatynina i eGFR
- białkomocz
- elektrolity, zwłaszcza sód
- objawy toksyczności litu
- stężenie syrolimusa we krwi
Kiedy ocena się zmienia
| Ciężka niewydolność nerekeGFR · pacjent | interakcja nie dotyczy | W ciężkiej niewydolności nerek lit jest przeciwwskazany niezależnie od syrolimusa, a jego dalsze stosowanie wymaga ponownej oceny. |
| Włączenie syrolimusa u pacjenta leczonego litemkolejność włączenia · syrolimus | inne zalecenie | Po włączeniu syrolimusa lub zmianie jego dawki należy wcześniej i częściej oznaczać stężenie litu oraz kreatyninę, aż do ustabilizowania czynności nerek. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rapamune 1 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rapamune-100103636/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rapamune. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rapamune-100103636/
Alkohol przy tych lekach
Niekorzystna interakcjaLita alkoholZaleca się unikanie alkoholu przez cały okres leczenia litem.Nie pij alkoholu w trakcie leczenia litem, a jeśli się to zdarzy, nie prowadź pojazdów i nie pomijaj kolejnej dawki leku.szybki (godziny)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Nie pij alkoholu w trakcie leczenia litem, a jeśli się to zdarzy, nie prowadź pojazdów i nie pomijaj kolejnej dawki leku.
Alkohol może nasilać działanie litu na układ nerwowy. Można mieć wolniejsze reakcje, gorszą koncentrację, większą senność i zawroty głowy. Po alkoholu łatwiej też o odwodnienie, a to może być niekorzystne przy leczeniu litem. Z tych powodów w trakcie leczenia lepiej alkoholu nie pić.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silna senność lub zawroty głowy
- drżenie rąk, chwiejny chód
- bełkotliwa mowa lub splątanie
- uporczywe wymioty lub biegunka
- nasilone pragnienie i częste oddawanie moczu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie, pk_inne
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Zaleca się unikanie alkoholu przez cały okres leczenia litem. Jeśli pacjent mimo to pije alkohol, należy go pouczyć, by nie prowadził pojazdów, nie pił na czczo ani w stanie odwodnienia i nie pomijał dawek litu z powodu picia. Przy nasileniu drżeń, ataksji, zaburzeń mowy, splątania lub wymiotów i biegunki należy pilnie oznaczyć stężenie litu.
Skutek kliniczny
Alkohol w trakcie leczenia litem może nasilać zaburzenia psychomotoryczne, czyli opóźniać reakcje oraz pogarszać uwagę i koncentrację. Ma to szczególne znaczenie u osób kierujących pojazdami i obsługujących maszyny. Alkohol może też nasilać senność, zawroty głowy i chwiejność nastroju, co utrudnia ocenę, czy objawy pochodzą od litu, alkoholu, czy choroby podstawowej.
Mechanizm
Alkohol i lit działają na ośrodkowy układ nerwowy, więc ich efekty psychomotoryczne się sumują. Dodatkowo alkohol sprzyja odwodnieniu, a zmiany nawodnienia i bilansu sodu zmieniają wydalanie litu przez nerki. Dla litu o wąskim przedziale terapeutycznym nawet niewielkie wahania stężenia mają znaczenie, ale ten drugi mechanizm ma charakter teoretyczny.
Monitorować
- objawy neurologiczne (drżenie, ataksja, zaburzenia mowy, splątanie)
- stężenie litu w surowicy przy podejrzeniu toksyczności lub po epizodzie odwodnienia
- nawodnienie i czynność nerek
- stan psychiczny i przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania
Kiedy ocena się zmienia
| Duża jednorazowa ilość lub picie w trybie epizodów upijania sięilość alkoholu · alkohol | ryzyko rośnie | Większa ilość alkoholu nasila zaburzenia psychomotoryczne i odwodnienie, co zwiększa ryzyko objawów neurotoksycznych oraz wahań stężenia litu. Przy takim wzorze picia należy rozważyć kontrolę stężenia litu i ocenę stanu klinicznego. |
| Osoby w podeszłym wiekuwiek · pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych wrażliwość na działanie ośrodkowe jest większa, a czynność nerek często obniżona, więc ryzyko zaburzeń równowagi, upadków i toksyczności litu jest większe. Zaleca się bezwzględne unikanie alkoholu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
Interakcja o niejasnym znaczeniuSyrolimusa alkoholU większości pacjentów dopuszczalne jest okazjonalne picie niewielkich ilości alkoholu, ale należy zniechęcać do regularnego i nadmiernego picia.Pij alkohol najwyżej okazjonalnie i w małych ilościach, a jeśli masz problem z alkoholem lub chorą wątrobę, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu.opóźniony (dni)teoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Pij alkohol najwyżej okazjonalnie i w małych ilościach, a jeśli masz problem z alkoholem lub chorą wątrobę, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu.
Alkohol nie zmienia bezpośrednio działania syrolimusu, ale regularne picie może podnosić poziom tłuszczów we krwi, który ten lek i tak często zwiększa. Alkohol obciąża też wątrobę, a chora wątroba może sprawić, że lek będzie działał silniej niż powinien. Lek w postaci płynu zawiera niewielką ilość alkoholu, co ma znaczenie, jeśli chorujesz na chorobę alkoholową, masz chorą wątrobę lub padaczkę, jesteś w ciąży albo karmisz piersią.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- ciemny mocz lub ból pod prawym łukiem żebrowym
- nasilone owrzodzenia lub ból w jamie ustnej
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- rany, które źle się goją
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
U większości pacjentów dopuszczalne jest okazjonalne picie niewielkich ilości alkoholu, ale należy zniechęcać do regularnego i nadmiernego picia. U osób z chorobą alkoholową, chorobami wątroby lub padaczką, u kobiet w ciąży i karmiących oraz u dzieci trzeba uwzględnić zawartość etanolu w roztworze doustnym[1]. U pacjentów nadużywających alkoholu warto kontrolować lipidogram, próby wątrobowe i stężenie syrolimusa we krwi.
Skutek kliniczny
Okazjonalne picie niewielkich ilości alkoholu nie ma udokumentowanego wpływu na stężenie ani skuteczność syrolimusa. Regularne lub nadmierne picie może nasilać zaburzenia lipidowe wywołane lekiem, sprzyjać uszkodzeniu wątroby i pośrednio zwiększać stężenie syrolimusa, a także pogarszać odporność, gojenie ran i stan owrzodzeń jamy ustnej. U osób z chorobą alkoholową sama ilość etanolu w roztworze doustnym może mieć znaczenie[1].
Mechanizm
Nie opisano bezpośredniej interakcji farmakokinetycznej między syrolimusem a etanolem. ChPL syrolimusa w punkcie 4.5 nie wymienia alkoholu wśród substancji wpływających na jego metabolizm z udziałem CYP3A4 i glikoproteiny P[1]. Zapis o alkoholu dotyczy wyłącznie etanolu jako substancji pomocniczej roztworu doustnego, który zawiera do 3,17% obj. etanolu, czyli do 25 mg w 1 ml[1]. Charakterystyka produktu wskazuje, że dawka nasycająca 6 mg zawiera do 150 mg alkoholu, co odpowiada 3,80 ml piwa lub 1,58 ml wina, i że ilość ta może być szkodliwa dla osób z chorobą alkoholową oraz należy ją uwzględnić u kobiet w ciąży lub karmiących piersią, dzieci i pacjentów z chorobami wątroby lub padaczką[1]. Możliwe znaczenie kliniczne ma przede wszystkim addycja działań niepożądanych – syrolimus często powoduje hipertriglicerydemię i hipercholesterolemię, a regularne picie alkoholu dodatkowo podnosi triglicerydy i obciąża wątrobę. Alkoholowe uszkodzenie wątroby może zmniejszać metabolizm syrolimusa i zwiększać jego stężenie we krwi, co uzasadnia ostrożność u osób pijących dużo.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- lipidogram (triglicerydy, cholesterol)
- próby wątrobowe (ALT, AST, GGTP, bilirubina)
- stężenie minimalne syrolimusa we krwi pełnej u osób z chorobą wątroby lub nadużywających alkoholu
- objawy zakażeń, gojenie ran i owrzodzenia jamy ustnej
Kiedy ocena się zmienia
| Roztwór doustnypostać · alkohol | inne zalecenie | Roztwór doustny zawiera do 3,17% obj. etanolu, a dawka nasycająca 6 mg zawiera do 150 mg alkoholu. U osób z chorobą alkoholową, chorobami wątroby lub padaczką, u kobiet w ciąży i karmiących oraz u dzieci należy uwzględnić tę ilość etanolu. |
| Regularne picie dużych ilości alkoholu lub choroba alkoholowailość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe nadużywanie alkoholu nasila hiperlipidemię polekową, sprzyja uszkodzeniu wątroby i może pośrednio zwiększać stężenie syrolimusa. Wskazana kontrola lipidogramu, prób wątrobowych i stężenia syrolimusa oraz rozmowa o ograniczeniu picia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rapamune 1 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rapamune-100103636/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rapamune. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rapamune-100103636/
Inne interakcje tych leków 588
Połączenie przeciwwskazaneAmiodaron+ LitAmiodaronu nie łączy się z litem.Nie odstawiaj żadnego z tych leków na własną rękę, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje o zmianie leczenia.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie odstawiaj żadnego z tych leków na własną rękę, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje o zmianie leczenia.
Amiodaron i lit razem mogą wywołać groźne zaburzenia rytmu serca. Oba leki mogą też osłabiać pracę tarczycy, a razem to działanie jest silniejsze. Amiodaron działa w organizmie jeszcze przez kilka miesięcy po odstawieniu, więc ryzyko nie znika od razu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy, omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
- duża senność, marznięcie, przybieranie na wadze, suchość skóry
- drżenie rąk, splątanie, chwiejny chód
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Amiodaronu nie łączy się z litem.[1][2] Przy konieczności leczenia przeciwarytmicznego u pacjenta przyjmującego lit decyzję o zmianie normotymiku lub leku przeciwarytmicznego podejmują wspólnie kardiolog i psychiatra. Litu nie odstawia się nagle bez nadzoru lekarza. Przed włączeniem litu po zakończonym leczeniu amiodaronem trzeba uwzględnić, że amiodaron działa jeszcze przez kilka miesięcy.[1] Jeśli połączenia nie da się czasowo uniknąć, potrzebne są kontrola EKG z oceną QTc, wyrównanie potasu i magnezu oraz kontrola TSH i stężenia litu.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i groźnych komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes, które mogą prowadzić do omdlenia lub nagłego zgonu.[1] Dodatkowo rośnie ryzyko niedoczynności tarczycy, która może się rozwijać stopniowo przez tygodnie lub miesiące.
Mechanizm
Amiodaronu nie łączy się z lekami mogącymi wywołać częstoskurcz typu torsade de pointes, a do tej grupy należą preparaty litu.[1][2] Oba leki wydłużają repolaryzację komór, więc ich działanie na odstęp QT się sumuje. Ryzyko działania proarytmicznego amiodaronu dodatkowo zwiększają zaburzenia elektrolitowe.[1] Drugim punktem styku jest tarczyca – jedna tabletka amiodaronu 200 mg zawiera 75 mg jodu[2], a lit nasila hamujące czynność tarczycy działanie dużych dawek jodu.[3] Amiodaron i jego metabolit mają bardzo długi okres półtrwania, dlatego interakcje mogą występować jeszcze kilka miesięcy po jego odstawieniu.[1]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QTc
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- TSH
- stężenie litu w surowicy
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Lit włączany w ciągu kilku miesięcy po odstawieniu amiodaronukolejność włączenia · amiodaron | inne zalecenie | Z powodu długiego okresu półtrwania amiodaronu interakcje mogą występować nawet po kilku miesiącach od zakończenia leczenia, dlatego przy włączaniu litu w tym okresie potrzebna jest kontrola EKG, elektrolitów i TSH. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone 200 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cordarone-100015850/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Opacorden 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/opacorden-100049552/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cordarone-100015850/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneChlortalidon+ LitChlortalidonu nie łączy się z litem.Nie zaczynaj chlortalidonu, jeśli bierzesz lit, i skontaktuj się z lekarzem prowadzącym przed jakąkolwiek zmianą leków – nie odstawiaj litu samodzielnie.opóźniony (dni)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj chlortalidonu, jeśli bierzesz lit, i skontaktuj się z lekarzem prowadzącym przed jakąkolwiek zmianą leków – nie odstawiaj litu samodzielnie.
Lek moczopędny chlortalidon sprawia, że organizm wolniej pozbywa się litu. Lit może się wtedy gromadzić we krwi i spowodować zatrucie. Zatrucie litem może uszkadzać układ nerwowy i serce. Tych leków zwykle się razem nie stosuje.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilone drżenie rąk
- biegunka, nudności lub wymioty
- senność lub splątanie
- chwiejny chód i zaburzenia równowagi
- niewyraźna mowa
- osłabienie lub skurcze mięśni
- silne pragnienie i suchość w ustach
- kołatanie serca
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – wydalanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Chlortalidonu nie łączy się z litem[1]. Jeśli lek moczopędny jest nieunikniony, konieczna jest bardzo dokładna kontrola stężenia litu we krwi i dostosowanie jego dawki[2]. Kontrolę stężenia litu należy wykonać po włączeniu, zmianie dawki i odstawieniu chlortalidonu, a także regularnie oznaczać sód, potas i wapń w surowicy[2]. Przy wyborze innego leku przeciwnadciśnieniowego trzeba pamiętać, że inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II również podwyższają stężenie litu[3].
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia litu może wywołać jego toksyczność, przede wszystkim kardio- i neurotoksyczność[2]. Objawy neurotoksyczności to drżenie, ataksja, hipertonia, mimowolne skurcze mięśni, hiperrefleksja, zaburzenia mowy, splątanie, senność i oczopląs[3]. Dodatkowo hipokaliemia i hiponatremia wywołane chlortalidonem zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu serca i dalszego zatrzymywania litu[2].
Mechanizm
Chlortalidon zmniejsza wydalanie litu przez nerki, co prowadzi do wzrostu jego stężenia w surowicy[2]. Utrata sodu i wody wywołana diuretykiem tiazydopodobnym nasila zwrotne wchłanianie litu w kanalikach nerkowych, bo nerka traktuje lit podobnie jak sód. Leki moczopędne, zwłaszcza tiazydowe, podwyższają stężenie litu w stanie stacjonarnym[3]. U pacjentów z wielomoczem wywołanym przez lit leki moczopędne mogą działać paradoksalnie antydiuretycznie[2].
Monitorować
- stężenie litu w surowicy
- sód i potas w surowicy
- wapń w surowicy
- kreatynina i eGFR
- objawy toksyczności litu (drżenie, ataksja, splątanie, senność, zaburzenia mowy)
- stan nawodnienia
- EKG przy hipokaliemii lub objawach kardiologicznych
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65pacjent | ryzyko rośnie | U osób w podeszłym wieku zaburzenia elektrolitowe po tiazydach są częstsze, a ryzyko kumulacji litu większe. |
| eGFR ≤ 30pacjent | interakcja nie dotyczy | Przy klirensie kreatyniny poniżej 30 mL/min chlortalidon jest przeciwwskazany, a ciężka niewydolność nerek jest przeciwwskazaniem do litu. |
| Chlortalidon dołączony do ustabilizowanej dawki litukolejność włączenia · chlortalidon | inne zalecenie | Dołączenie chlortalidonu do ustalonej dawki litu podnosi litemię, a jego odstawienie może ją obniżyć – po każdej zmianie trzeba oznaczyć stężenie litu i dostosować dawkę. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Hygroton 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hygroton-100030044/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Uldiulan 12,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/uldiulan-100438041/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
Połączenie przeciwwskazaneDifenhydramina+ LitNie wydawaj difenhydraminy pacjentowi leczonemu litem.Nie bierz difenhydraminy, a w razie bezsenności lub alergii zapytaj farmaceutę albo lekarza o bezpieczniejszy lek.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie bierz difenhydraminy, a w razie bezsenności lub alergii zapytaj farmaceutę albo lekarza o bezpieczniejszy lek.
Difenhydraminy nie łącz z litem. Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Mogą też nasilać senność, splątanie i chwiejność, co sprzyja upadkom. Kłopoty ze snem przy leczeniu litem omów z lekarzem, bo mogą wymagać innego leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zasłabnięcie lub omdlenie
- bardzo wolne tętno
- silna senność lub splątanie
- nasilone drżenie rąk
- chwiejny chód lub niewyraźna mowa
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie wydawaj difenhydraminy pacjentowi leczonemu litem. Difenhydraminy nie stosuje się z lekami wydłużającymi odstęp QT ani przy znamiennej bradykardii lub zaburzeniach elektrolitowych[1][2][3]. W bezsenności skieruj pacjenta do lekarza prowadzącego leczenie litem, bo bezsenność może być objawem nawrotu choroby afektywnej. W objawach alergii zaproponuj lek przeciwhistaminowy o minimalnym wpływie na QT i niewielkim działaniu uspokajającym. Jeśli pacjent już przyjął difenhydraminę i ma kołatanie serca, omdlenie, nasilone splątanie lub drżenie, wymaga pilnej oceny lekarskiej z EKG i oznaczeniem stężenia litu.
Skutek kliniczny
Głównym zagrożeniem jest wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, większym przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca oraz przy stężeniu litu powyżej zakresu terapeutycznego. Możliwe jest też nasilenie senności, splątania i zaburzeń równowagi z ryzykiem upadków, zwłaszcza u osób starszych. Uspokojenie i objawy cholinolityczne po difenhydraminie mogą utrudnić rozpoznanie wczesnych objawów zatrucia litem.
Mechanizm
Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działania na przewodzenie w sercu sumują się. Difenhydraminy nie łączy się z lekami, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT lub wywołują częstoskurcz typu torsade de pointes[1][2][3]. Lit może ponadto powodować bradykardię i zaburzenia czynności węzła zatokowego, a znamienna bradykardia sama w sobie wyklucza stosowanie difenhydraminy[1]. Dodatkowo difenhydramina hamuje ośrodkowy układ nerwowy i działa cholinolitycznie[1], a lit przy nasilonej neurotoksyczności wywołuje senność, splątanie, ataksję i zaburzenia mowy[4]. Difenhydramina nie zmienia wydalania litu przez nerki.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- EKG z oceną QTc
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- stężenie litu w surowicy
- objawy neurotoksyczności litu (drżenie, ataksja, splątanie, senność)
- częstość rytmu serca
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65pacjent | ryzyko rośnie | Osoby starsze są bardziej podatne na działanie cholinolityczne difenhydraminy, a u pacjentów z dezorientacją należy jej unikać. U tych pacjentów częściej występują też zaburzenia elektrolitowe i choroby serca zwiększające ryzyko wydłużenia QT oraz pogorszenie czynności nerek sprzyjające kumulacji litu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Nodisen 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nodisen-100391150/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Luminastil 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/luminastil-100415560/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego SENOLEK 50 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/senolek-100465078/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Nodisen. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nodisen-100391150/
Połączenie przeciwwskazaneDziurawiec+ SyrolimusNie łącz dziurawca z syrolimusem.Nie stosuj dziurawca, a jeśli już go przyjmujesz, nie zmieniaj niczego sam i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem z ośrodka transplantacyjnego.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie stosuj dziurawca, a jeśli już go przyjmujesz, nie zmieniaj niczego sam i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem z ośrodka transplantacyjnego.
Dziurawiec sprawia, że organizm szybciej usuwa syrolimus. Lek przestaje wtedy dobrze chronić przeszczepiony narząd i może dojść do jego odrzucenia. Dotyczy to także herbatek, kropli i suplementów z dziurawcem. Nagłe odstawienie dziurawca też może zmienić poziom leku we krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka bez wyraźnej przyczyny
- ból lub tkliwość w okolicy przeszczepionego narządu
- mniejsza ilość oddawanego moczu lub obrzęki
- nagłe osłabienie i złe samopoczucie
- nieprawidłowe wyniki badań kontrolnych
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PK – transport
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz dziurawca z syrolimusem. Stosowanie dziurawca po przeszczepieniu narządu jest przeciwwskazane[1]. Jednoczesnego stosowania syrolimusa z induktorami CYP3A4 się nie zaleca[2]. Jeśli pacjent już przyjmuje dziurawiec, należy go odstawić w porozumieniu z ośrodkiem transplantacyjnym i kontrolować stężenie syrolimusa we krwi w kolejnych tygodniach, bo w miarę wygasania indukcji może ono wzrosnąć.
Skutek kliniczny
Spadek stężenia syrolimusa poniżej zakresu terapeutycznego grozi ostrym odrzuceniem przeszczepu i utratą narządu. Po odstawieniu dziurawca indukcja stopniowo wygasa, a stężenie syrolimusa rośnie, co przy dawce zwiększonej w czasie łączenia grozi toksycznością.
Mechanizm
Dziurawiec przyjmowany systematycznie indukuje enzymy cytochromu P450 i osłabia działanie innych leków, w tym cyklosporyny[3]. Syrolimus jest intensywnie metabolizowany przez CYP3A4 w ścianie jelita i w wątrobie oraz jest substratem glikoproteiny P, dlatego induktory CYP3A4 zwiększają jego metabolizm i zmniejszają jego stężenie[2]. Dla porównania silny induktor ryfampicyna zwiększyła klirens syrolimusa około 5,5 razy i zmniejszyła jego AUC o około 82%[2].
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- stężenie minimalne syrolimusa we krwi pełnej po odstawieniu dziurawca
- parametry czynności przeszczepionego narządu (np. kreatynina)
- objawy odrzucania przeszczepu
- działania niepożądane syrolimusa przy wzroście stężenia
Bezpieczniejsze alternatywy
escytalopramcitalopram
Kiedy ocena się zmienia
| Na skórędroga podania · dziurawiec | ryzyko maleje | Dziurawiec stosowany wyłącznie zewnętrznie (np. olej na skórę) nie powoduje istotnej indukcji enzymów wątrobowych i jelitowych. |
| Odstawienie dziurawca w trakcie leczenia syrolimusemkolejność włączenia · dziurawiec | inne zalecenie | Po odstawieniu dziurawca indukcja wygasa stopniowo, a stężenie syrolimusa może rosnąć przez kolejne tygodnie – konieczna kontrola stężenia i ewentualna korekta dawki. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Intractum Hyperici Phytopharm 4,65 g/5 ml, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/intractum-hyperici-phytopharm-100031859/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rapamune 1 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rapamune-100103636/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Digestonic -, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digestonic-100018913/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rapamune. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rapamune-100103636/
Połączenie przeciwwskazaneHydrochlorotiazyd+ LitHydrochlorotiazydu nie łączy się z litem.Nie zaczynaj brać hydrochlorotiazydu razem z litem bez rozmowy z lekarzem prowadzącym leczenie litem i nie zmieniaj sam dawki żadnego z tych leków.opóźniony (dni)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj brać hydrochlorotiazydu razem z litem bez rozmowy z lekarzem prowadzącym leczenie litem i nie zmieniaj sam dawki żadnego z tych leków.
Lek moczopędny hydrochlorotiazyd sprawia, że nerki wydalają mniej litu. Lit gromadzi się wtedy w organizmie i może dojść do zatrucia. Tych leków zwykle nie łączy się ze sobą.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silniejsze drżenie rąk
- biegunka lub wymioty
- nadmierna senność lub osłabienie
- splątanie albo trudności z mówieniem
- chwiejny chód lub zawroty głowy
- drgawki
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – wydalanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Hydrochlorotiazydu nie łączy się z litem[1]. U pacjenta leczonego litem nadciśnienie lub obrzęki należy leczyć lekiem spoza grupy tiazydów, dobranym z uwzględnieniem innych interakcji litu. Jeśli lekarz uzna połączenie za niezbędne, dawkę litu zmniejsza się o 50% i kontroluje stężenie litu w surowicy[1]. Stężenie litu należy oznaczać częściej niż zwykle, zwłaszcza w pierwszych tygodniach po włączeniu, zmianie dawki lub odstawieniu tiazydu[2]. Po odstawieniu tiazydu stężenie litu może spaść, więc wcześniej zmniejszoną dawkę trzeba ponownie ocenić.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia litu może prowadzić do zatrucia litem[2]. Typowe objawy to nasilone drżenie rąk, biegunka, wymioty, senność, splątanie, ataksja, zaburzenia mowy i oczopląs, a w ciężkich przypadkach drgawki, zaburzenia rytmu serca i uszkodzenie nerek. Ryzyko rośnie przy odwodnieniu, gorączce, upałach, diecie ubogosodowej i pogorszeniu czynności nerek. Dodatkowo hydrochlorotiazyd może wywołać hiponatremię i hipokaliemię[1].
Mechanizm
Hydrochlorotiazyd zmniejsza klirens nerkowy litu i zwiększa jego stężenie w surowicy[1]. Utrata sodu wywołana diuretykiem działa podobnie jak dieta bez soli – nerki zatrzymują sód i razem z nim lit, więc wydalanie litu z moczem maleje[2]. Tiazydy należą do leków, które najwyraźniej podnoszą stężenie litu w stanie stacjonarnym[3].
Monitorować
- stężenie litu w surowicy
- stężenie sodu i potasu w surowicy
- kreatynina i eGFR
- objawy toksyczności litu (drżenie, biegunka, wymioty, senność, splątanie, ataksja)
- stan nawodnienia
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65pacjent | inne zalecenie | U osób starszych częściej występują odwodnienie, hiponatremia i pogorszenie czynności nerek, co dodatkowo zmniejsza wydalanie litu. Jeśli połączenie jest utrzymywane, stężenie litu, sodu i kreatyniny należy kontrolować częściej. |
| Dołączenie lub odstawienie tiazydu u pacjenta na stałej dawce litukolejność włączenia · hydrochlorotiazyd | inne zalecenie | Dołączenie hydrochlorotiazydu do ustabilizowanego leczenia litem podnosi stężenie litu, a jego odstawienie może je obniżyć. Każda taka zmiana wymaga ponownego oznaczenia stężenia litu i ewentualnej korekty dawki. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydrochlorothiazidum Polpharma 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydrochlorothiazidum-polpharma-100029727/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydrochlorothiazide Aurovitas 12,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydrochlorothiazide-aurovitas-100402379/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
Połączenie przeciwwskazaneLit+ LefamulinaNie łącz lefamuliny z litem – wybierz antybiotyk, który nie wydłuża odstępu QT.Nie zaczynaj tego antybiotyku i nie odstawiaj litu sam – zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny antybiotyk.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj tego antybiotyku i nie odstawiaj litu sam – zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny antybiotyk.
Tych dwóch leków nie łączy się. Oba mogą wpływać na rytm serca, a razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Antybiotyk może też wywołać biegunkę, przez co organizm traci wodę i sole, a stężenie litu we krwi może wzrosnąć do szkodliwego poziomu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy lub omdlenie
- silna biegunka lub wymioty
- nasilone drżenie rąk
- chwiejny chód, niewyraźna mowa
- splątanie lub nadmierna senność
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz lefamuliny z litem – wybierz antybiotyk, który nie wydłuża odstępu QT.[1] Litu nie odstawia się samodzielnie z powodu krótkiej antybiotykoterapii. U pacjenta leczonego litem unikaj też makrolidów i fluorochinolonów, które również wydłużają QT, oraz metronidazolu, który podnosi stężenie litu.[2] Jeśli pacjent otrzymał już oba leki, wykonaj EKG z oceną QTc, oznacz elektrolity i stężenie litu.
Skutek kliniczny
Grozi wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu, w tym częstoskurcz typu torsade de pointes. Odwodnienie po biegunce może dodatkowo podnieść stężenie litu i wywołać objawy jego toksyczności, takie jak drżenie, ataksja, splątanie i senność.[2]
Mechanizm
Lefamulina wydłuża odstęp QT i nie łączy się jej z innymi lekami wydłużającymi QT.[1] Lit również może wydłużać odstęp QT i zaburzać przewodzenie w sercu, zwłaszcza przy wyższych stężeniach, więc działania obu leków na repolaryzację się sumują. Lefamulina jest też przeciwwskazana przy zaburzeniach elektrolitowych, zwłaszcza niewyrównanej hipokaliemii.[1] Biegunka i wymioty po lefamulinie mogą powodować odwodnienie i utratę sodu, co sprzyja kumulacji litu, oraz utratę potasu, co dodatkowo zwiększa ryzyko arytmii. Lefamulina nie hamuje istotnie dróg wydalania litu, który jest wydalany przez nerki bez udziału CYP3A.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- EKG z oceną QTc
- stężenie litu w surowicy
- potas, magnez i sód w surowicy
- kreatynina i stan nawodnienia
- objawy toksyczności litu (drżenie, ataksja, splątanie, senność)
Bezpieczniejsze alternatywy
amoksycylinaamoksycylina z kwasem klawulanowymcefuroksymceftriakson
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
Połączenie przeciwwskazaneLit+ CyzaprydNie stosuj cyzaprydu u pacjenta leczonego litem.Nie zaczynaj cyzaprydu, jeśli przyjmujesz lit, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy lek na dolegliwości żołądkowe, a litu nie odstawiaj sam.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj cyzaprydu, jeśli przyjmujesz lit, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy lek na dolegliwości żołądkowe, a litu nie odstawiaj sam.
Tych dwóch leków nie łączy się. Każdy z nich może wpływać na pracę serca, a razem mogą wywołać groźne zaburzenia rytmu. Ryzyko rośnie, gdy masz wymioty, biegunkę lub jesteś odwodniony.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy lub uczucie omdlewania
- utrata przytomności
- bardzo wolne bicie serca
- nasilone drżenie rąk, splątanie, chwiejny chód
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj cyzaprydu u pacjenta leczonego litem.[1] Jeśli potrzebny jest lek prokinetyczny, wybierz preparat bez wpływu na odstęp QT i nie odstawiaj litu bez decyzji lekarza prowadzącego. Jeżeli oba leki zostały już przyjęte, wykonaj EKG z oceną QTc, oznacz stężenie litu oraz potasu i magnezu w surowicy.
Skutek kliniczny
Grozi wydłużenie odstępu QT i ciężkie komorowe zaburzenia rytmu – częstoskurcz komorowy, migotanie komór, torsade de pointes.[1] Ryzyko rośnie przy toksycznym stężeniu litu, hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii i niewydolności nerek.[1]
Mechanizm
Cyzaprydu nie łączy się z lekami, które mogą wydłużać odstęp QT lub wywoływać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes.[1] Lit może wydłużać odstęp QT i zaburzać czynność węzła zatokowego, zwłaszcza przy dużym stężeniu w surowicy, więc oba leki sumują działanie proarytmiczne. Wymioty i przewlekła biegunka oraz zaburzenia elektrolitowe dodatkowo zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu podczas leczenia cyzaprydem.[1]
Metabolizm i transportery
- Cyzapryd: wrażliwy substrat CYP3A4[2]
Monitorować
- EKG z oceną QTc
- stężenie litu w surowicy
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- częstość rytmu serca
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Gasprid 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gasprid-100077413/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Gasprid. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gasprid-100077413/
Połączenie przeciwwskazaneLit+ LorazepamPołączenie jest dopuszczalne, ale lorazepam stosuje się w najmniejszej skutecznej dawce i z obserwacją stopnia sedacji.Przyjmuj lorazepam tylko w dawce zaleconej przez lekarza, nie pij alkoholu, nie prowadź samochodu, dopóki nie wiesz, jak reagujesz, i zgłoś lekarzowi każdą nową chwiejność, drżenie lub splątanie.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Przyjmuj lorazepam tylko w dawce zaleconej przez lekarza, nie pij alkoholu, nie prowadź samochodu, dopóki nie wiesz, jak reagujesz, i zgłoś lekarzowi każdą nową chwiejność, drżenie lub splątanie.
Lit i lorazepam mogą razem silniej usypiać i spowalniać niż każdy z nich osobno. Możesz czuć się bardziej senny, mieć słabszą koncentrację i łatwiej się przewracać. Senność i chwiejność mogą też być objawem zbyt dużej ilości litu we krwi, dlatego nie lekceważ takich zmian.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silna senność lub trudność z wybudzeniem
- chwiejny chód, zaburzenia równowagi, upadki
- nasilone drżenie rąk
- splątanie, niewyraźna mowa
- wymioty lub biegunka
- spowolniony lub płytki oddech
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie jest dopuszczalne, ale lorazepam stosuje się w najmniejszej skutecznej dawce i z obserwacją stopnia sedacji. Jeśli jednoczesne leczenie lekami tłumiącymi czynność OUN jest konieczne, dawkę lorazepamu należy zmniejszyć[1]. Lorazepamu nie stosuje się w ostrym zatruciu solami litu[2]. Przy pojawieniu się splątania, ataksji, drżenia lub nadmiernej senności warto oznaczyć stężenie litu, aby odróżnić działanie benzodiazepiny od neurotoksyczności litu.
Skutek kliniczny
Nasilona senność, spowolnienie psychoruchowe, zaburzenia koordynacji i ryzyko upadków, zwłaszcza na początku łączenia i u osób starszych. Sedacja po lorazepamie może maskować wczesne objawy zatrucia litem albo być z nimi mylona.
Mechanizm
Oba leki działają hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, więc ich działanie uspokajające się sumuje. Lorazepam łączony z innymi lekami tłumiącymi czynność OUN nasila działanie depresyjne na OUN[1]. Sole litu zalicza się do leków działających depresyjnie na OUN[2]. Objawy neurotoksyczności litu, takie jak senność, splątanie, ataksja i zaburzenia mowy, pokrywają się z działaniami niepożądanymi benzodiazepin[3]. Interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać, bo lorazepam jest glukuronidowany, a lit wydalany przez nerki bez metabolizmu.
Monitorować
- stopień sedacji i senności
- objawy neurotoksyczności litu (drżenie, ataksja, splątanie, zaburzenia mowy, oczopląs)
- stężenie litu w surowicy przy objawach neurologicznych
- ryzyko upadków u osób starszych
Kiedy ocena się zmienia
| Stężenie toksyczne (ostre zatrucie litem)dawka · lit | interakcja nie dotyczy | W ostrym zatruciu solami litu lorazepam jest przeciwwskazany. |
| Najmniejsza skutecznadawka · lorazepam | ryzyko maleje | Przy koniecznym łączeniu z lekami tłumiącymi czynność OUN stosuje się mniejsze dawki lorazepamu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lorazepam Orion 1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lorazepam-orion-100313405/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lorazepam TZF 0,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lorazepam-tzf-100453695/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.