Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Niraparyb / Niraparyb i sargramostym

Niraparyb i sargramostym

Jaki opis pokazać?

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Połączenie można stosować pod nadzorem onkologa z regularną kontrolą pełnej morfologii krwi.

Wykonuj zlecone badania krwi w terminie i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, krwawienia lub silne osłabienie.

Interakcja o niejasnym znaczeniuNiraparyb+ SargramostymPołączenie można stosować pod nadzorem onkologa z regularną kontrolą pełnej morfologii krwi.Wykonuj zlecone badania krwi w terminie i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, krwawienia lub silne osłabienie.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Wykonuj zlecone badania krwi w terminie i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, krwawienia lub silne osłabienie.

Niraparyb może osłabiać pracę szpiku kostnego i obniżać liczbę krwinek. Sargramostym działa odwrotnie i pobudza szpik do wytwarzania niektórych krwinek białych. Takie połączenie stosuje się tylko pod kontrolą lekarza onkologa, który ocenia wyniki badań krwi. Nie wiadomo dokładnie, jak te leki wpływają na siebie nawzajem, dlatego ważne są regularne badania.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • częste infekcje
  • siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • silne zmęczenie i bladość
  • duszność przy niewielkim wysiłku
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod nadzorem onkologa z regularną kontrolą pełnej morfologii krwi. Neutropenię wywołaną niraparybem leczy się przede wszystkim przerwaniem podawania lub zmniejszeniem dawki niraparybu, a decyzję o dołączeniu sargramostymu podejmuje lekarz prowadzący leczenie onkologiczne. W czasie stosowania sargramostymu oceniaj nie tylko liczbę neutrofili, ale również płytki krwi i hemoglobinę, bo poprawa jednej linii nie oznacza ustąpienia mielotoksyczności niraparybu. Przy utrzymujących się cytopeniach lub nieprawidłowym rozmazie krwi należy rozważyć konsultację hematologiczną w kierunku zespołu mielodysplastycznego.

Skutek kliniczny

Możliwe jest osłabienie odpowiedzi na sargramostym przy trwającej mielotoksyczności niraparybu albo nieprzewidywalny przebieg cytopenii. Odpowiedź granulocytarna na sargramostym może też maskować narastającą małopłytkowość lub niedokrwistość wywołaną niraparybem. Oba leki wiążą się z obawą o rozwój zespołu mielodysplastycznego i ostrej białaczki szpikowej w terapii onkologicznej, ale nie wykazano, że ich łączenie to ryzyko zwiększa. Brak badań klinicznych i opisów przypadków dotyczących tego połączenia.

Mechanizm

Interakcja jest wyłącznie teoretyczna i farmakodynamiczna, a oba leki działają na szpik kostny w przeciwnych kierunkach. Niraparyb jako inhibitor PARP hamuje hematopoezę i często wywołuje małopłytkowość, niedokrwistość oraz neutropenię. Sargramostym jako czynnik wzrostu kolonii granulocytów i makrofagów pobudza proliferację i różnicowanie progenitorów linii mieloidalnej. Pobudzenie szybko dzielących się progenitorów przy ciągłej ekspozycji na lek mielotoksyczny może teoretycznie zwiększać ich wrażliwość na uszkodzenie. Mechanizm farmakokinetyczny nie jest oczekiwany, bo sargramostym jest białkiem rekombinowanym i nie wpływa na enzymy metabolizujące ani transportery niraparybu.

Metabolizm i transportery

  • Niraparyb: inhibitor BCRP[1], inhibitor MATE1[1], inhibitor MATE2-K[1], inhibitor P-gp[1], induktor CYP1A2[1], substrat BCRP[1], substrat P-gp[1]

Monitorować

  • pełna morfologia krwi z rozmazem
  • liczba płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny
  • bezwzględna liczba neutrofili
  • objawy zakażenia i gorączka
  • objawy krwawienia

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zejula. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zejula-100398198/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja o niejasnym znaczeniuNiraparyba alkoholDoradź ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, niewielkich ilości i odradź picie w okresach małopłytkowości, neutropenii lub niekontrolowanego nadciśnienia.Jeśli pijesz, pij rzadko i niewiele, a gdy lekarz powie ci, że masz niskie płytki krwi lub wysokie ciśnienie, nie pij wcale.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Jeśli pijesz, pij rzadko i niewiele, a gdy lekarz powie ci, że masz niskie płytki krwi lub wysokie ciśnienie, nie pij wcale.

Nie ma badań pokazujących, że alkohol zmienia działanie tego leku. Lek może jednak obniżać liczbę płytek krwi i podnosić ciśnienie, a alkohol, szczególnie pity regularnie lub w większych ilościach, działa podobnie. Alkohol może też nasilać nudności i zmęczenie, które często występują podczas leczenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub czarny stolec
  • silny ból głowy lub zaburzenia widzenia
  • nasilone nudności lub wymioty
  • nietypowe zmęczenie lub duszność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Doradź ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, niewielkich ilości i odradź picie w okresach małopłytkowości, neutropenii lub niekontrolowanego nadciśnienia. Nie trzeba zmieniać dawki niraparybu z powodu samego alkoholu. U osób pijących regularnie lub dużo warto przekazać informację lekarzowi prowadzącemu, który uwzględni ją przy ocenie morfologii, ciśnienia i parametrów wątrobowych.

Skutek kliniczny

Przy okazjonalnym, umiarkowanym spożyciu istotne klinicznie skutki są mało prawdopodobne. Przy regularnym lub dużym spożyciu możliwe jest nasilenie małopłytkowości i ryzyka krwawień, trudniejsza kontrola nadciśnienia oraz nasilenie nudności, wymiotów i zmęczenia. Nie opisano badań ani przypadków dotyczących tego połączenia.

Mechanizm

Nie oczekuje się interakcji farmakokinetycznej, ponieważ niraparyb jest metabolizowany głównie przez karboksyloesterazy, a nie przez szlaki zależne od etanolu. ChPL niraparybu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani wśród interakcji[1] Alkohol poliwinylowy w otoczce kapsułki to substancja pomocnicza, a nie etanol[1] Możliwe jest teoretyczne sumowanie działań niepożądanych. Niraparyb często hamuje czynność szpiku, powodując małopłytkowość, niedokrwistość i neutropenię, a nadużywanie alkoholu również uszkadza szpik i nasila skłonność do krwawień. Oba czynniki mogą też podwyższać ciśnienie tętnicze, nasilać nudności, zmęczenie i bezsenność oraz obciążać wątrobę.

Metabolizm i transportery

  • Niraparyb: inhibitor BCRP[2], inhibitor MATE1[2], inhibitor MATE2-K[2], inhibitor P-gp[2], induktor CYP1A2[2], substrat BCRP[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z liczbą płytek
  • ciśnienie tętnicze
  • objawy krwawienia
  • aktywność aminotransferaz u osób pijących regularnie

Kiedy ocena się zmienia

Picie dużych ilości lub upijanie sięilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieDuże jednorazowe dawki etanolu nasilają ryzyko krwawień przy małopłytkowości wywołanej niraparybem oraz mogą gwałtownie podnosić ciśnienie tętnicze. Należy zdecydowanie odradzać.
Regularne, codzienne picieczas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe spożywanie alkoholu dodatkowo hamuje czynność szpiku, sprzyja nadciśnieniu i uszkodzeniu wątroby, co może utrudniać prowadzenie leczenia niraparybem. Należy poinformować lekarza prowadzącego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zejula 100 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zejula-100398198/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zejula. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zejula-100398198/

Pełny opis tej pary

Sargramostym a alkohol: brak opisu w bazie.

Inne interakcje tych leków 370

Połączenie przeciwwskazaneFenylobutazon+ NiraparybNie łącz fenylobutazonu, również w postaci maści, z niraparybem.Nie używaj tej maści podczas leczenia niraparybem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o bezpieczniejszy lek na ból.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie używaj tej maści podczas leczenia niraparybem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o bezpieczniejszy lek na ból.

Tej maści nie wolno stosować razem z niraparybem. Oba leki mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki, a maść dodatkowo zwiększa skłonność do krwawień. Może to prowadzić do ciężkich zakażeń, siniaków i krwawień.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub ból gardła
  • łatwe powstawanie siniaków lub drobne czerwone plamki na skórze
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • czarne, smoliste stolce lub krew w moczu
  • nasilone zmęczenie, bladość, duszność
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz fenylobutazonu, również w postaci maści, z niraparybem[1]. U pacjentki leczonej niraparybem wybierz miejscowy lek przeciwbólowy lub przeciwzapalny bez działania mielotoksycznego i oceń ryzyko krwawienia przy aktualnej liczbie płytek. Jeśli maść była już stosowana, odstaw ją i skontroluj morfologię.

Skutek kliniczny

Sumowanie działania hamującego szpik kostny zwiększa ryzyko ciężkiej neutropenii z zakażeniami, małopłytkowości i niedokrwistości. Hamowanie płytek przez NLPZ przy małopłytkowości wywołanej niraparybem zwiększa ryzyko krwawień, w tym z przewodu pokarmowego.

Mechanizm

Fenylobutazonu nie stosuje się u pacjentów leczonych chemioterapeutykami i innymi lekami zaburzającymi czynność szpiku kostnego[1]. Niraparyb jako inhibitor PARP działa mielosupresyjnie i często wywołuje trombocytopenię, niedokrwistość i neutropenię. Fenylobutazon sam może uszkadzać szpik, a jako lek z grupy NLPZ hamuje czynność płytek i uszkadza błonę śluzową przewodu pokarmowego. Przy stosowaniu maści dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym[1].

Metabolizm i transportery

  • Niraparyb: inhibitor BCRP[2], inhibitor MATE1[2], inhibitor MATE2-K[2], inhibitor P-gp[2], induktor CYP1A2[2], substrat BCRP[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
  • objawy krwawienia, w tym z przewodu pokarmowego
  • objawy zakażenia i gorączka

Bezpieczniejsze alternatywy

diklofenak (żel)ibuprofen (żel)naproksen (żel)

Kiedy ocena się zmienia

czas leczenia ≥ 7 dnifenylobutazonryzyko rośniePrzy stosowaniu maści dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym fenylobutazonu, co dodatkowo zwiększa ryzyko mielotoksyczności i krwawień.
Maść na uszkodzoną skórępostać · fenylobutazonryzyko rośnieMaści nie stosuje się na uszkodzoną skórę. Przez uszkodzony naskórek wchłania się więcej leku, co nasila działanie ogólnoustrojowe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Butapirazol 50 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/butapirazol-100012069/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zejula. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zejula-100398198/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneKlozapina+ NiraparybKlozapiny nie łączy się z niraparybem.Nie zaczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków na własną rękę i od razu powiedz psychiatrze oraz onkologowi, że masz przepisane oba.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków na własną rękę i od razu powiedz psychiatrze oraz onkologowi, że masz przepisane oba.

Oba leki mogą zmniejszać liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami, a razem robią to znacznie silniej. Grozi to ciężkimi, niebezpiecznymi infekcjami. Lek przeciwnowotworowy może też osłabiać działanie klozapiny, przez co objawy choroby psychicznej mogą wrócić. Dlatego tych leków zwykle się nie łączy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • nietypowe siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • duże osłabienie, bladość, zadyszka
  • powrót lub nasilenie niepokoju, omamów, bezsenności
  • silna senność, nadmierne ślinienie się lub kołatanie serca po odstawieniu leku przeciwnowotworowego
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Klozapiny nie łączy się z niraparybem. Z klozapiną nie wolno stosować substancji o istotnym działaniu hamującym czynność szpiku kostnego, w tym środków cytotoksycznych[1]. Leczenia klozapiną nie rozpoczyna się u pacjentów przyjmujących substancje wiążące się ze znacznym ryzykiem agranulocytozy ani u osób z zaburzeniami czynności szpiku[2][3]. Gdy niraparyb jest konieczny u pacjenta leczonego klozapiną, psychiatra wspólnie z onkologiem powinien zaplanować zamianę klozapiny na inny lek przeciwpsychotyczny. Jeśli zespół leczący wyjątkowo zdecyduje o kontynuacji obu leków, konieczna jest ścisła kontrola morfologii z rozmazem oraz stężenia klozapiny, również po odstawieniu niraparybu.

Skutek kliniczny

Rośnie ryzyko ciężkiej neutropenii lub agranulocytozy z zakażeniami zagrażającymi życiu, a przy spadku liczby krwinek trudno ustalić, który lek za niego odpowiada. Obniżenie stężenia klozapiny może prowadzić do nawrotu objawów psychotycznych. Po odstawieniu niraparybu stężenie klozapiny może wzrosnąć i nasilić jej działania niepożądane, takie jak sedacja, ślinotok, tachykardia i niedociśnienie.

Mechanizm

Oba leki hamują czynność szpiku kostnego, więc ich działania mielosupresyjne się sumują. Klozapina może wywołać neutropenię i agranulocytozę, a niraparyb często powoduje małopłytkowość, niedokrwistość i neutropenię. Dodatkowo niraparyb indukuje CYP1A2 w warunkach in vitro, a klozapina jest substratem tego enzymu o wąskim indeksie terapeutycznym[4]. Induktory CYP1A2 mogą zmniejszać stężenie klozapiny i jej skuteczność[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Niraparyb – induktor CYP1A2[5], klozapina – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP1A2[6]
  • Klozapina: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP1A2[6], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[7], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[7], substrat CYP3A4[7]
  • Niraparyb: inhibitor BCRP[5], inhibitor MATE1[5], inhibitor MATE2-K[5], inhibitor P-gp[5], induktor CYP1A2[5], substrat BCRP[5], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem – neutrofile, płytki krwi, hemoglobina
  • stężenie klozapiny w osoczu przy włączaniu i odstawianiu niraparybu
  • gorączka i inne objawy zakażenia
  • objawy nawrotu psychozy
  • objawy toksyczności klozapiny po odstawieniu niraparybu – sedacja, ślinotok, tachykardia, niedociśnienie

Bezpieczniejsze alternatywy

arypiprazolrysperydonkwetiapina

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie niraparybu u pacjenta przyjmującego klozapinękolejność włączenia · niraparybinne zaleceniePo ustąpieniu indukcji CYP1A2 stężenie klozapiny może wzrosnąć, dlatego po odstawieniu niraparybu należy oznaczyć stężenie klozapiny i rozważyć zmniejszenie jej dawki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ayupil 12,5 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ayupil-100396213/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Paxifar 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/paxifar-100435798/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zejula 100 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zejula-100398198/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zejula. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zejula-100398198/
  6. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  7. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/clopizam-100383587/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSamar 153Sm+ NiraparybNie podawaj samaru 153Sm pacjentowi przyjmującemu niraparyb.Jeśli bierzesz niraparyb i masz dostać zastrzyk z samarem, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu przed podaniem leku.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli bierzesz niraparyb i masz dostać zastrzyk z samarem, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu przed podaniem leku.

Oba leki osłabiają pracę szpiku kostnego, który wytwarza krwinki. Przyjmowane razem mogą bardzo obniżyć liczbę płytek krwi, białych i czerwonych krwinek. Grozi to krwawieniami, poważnymi zakażeniami i silnym osłabieniem. Tych leków nie stosuje się jednocześnie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • siniaki lub wybroczyny bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • gorączka lub dreszcze
  • częste infekcje
  • silne zmęczenie, bladość, duszność
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj samaru 153Sm pacjentowi przyjmującemu niraparyb.[1] Samar 153Sm można rozważyć dopiero po zakończeniu leczenia mielotoksycznego, gdy nastąpi należyta regeneracja szpiku kostnego, a chemioterapia w poprzedzających 6 tygodniach jest przeciwwskazaniem.[1] Decyzję o kolejności i przerwie między terapiami podejmuje onkolog na podstawie morfologii krwi.

Skutek kliniczny

Sumowanie mielosupresji zwiększa ryzyko ciężkiej trombocytopenii, neutropenii i niedokrwistości, a w konsekwencji krwawień i zakażeń. Z uwagi na kumulacyjne oddziaływanie na szpik kostny samaru 153Sm nie stosuje się jednocześnie z chemioterapią mielotoksyczną.[1]

Mechanizm

Samar 153Sm gromadzi się w kości i napromienia szpik kostny, co powoduje przemijającą supresję hematopoezy.[1] Niraparyb jako inhibitor PARP działa mielotoksycznie, a łączenie go z innymi lekami o działaniu cytotoksycznym wymaga ostrożności.[2] Oba leki sumują więc swoje hamujące działanie na szpik kostny.

Metabolizm i transportery

  • Niraparyb: inhibitor BCRP[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor MATE2-K[3], inhibitor P-gp[3], induktor CYP1A2[3], substrat BCRP[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • liczba płytek krwi
  • bezwzględna liczba neutrofili
  • stężenie hemoglobiny
  • objawy krwawienia i zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 6 tygodni od zakończenia niraparybu i regeneracja szpikuniraparybryzyko malejePo zakończeniu leczenia niraparybem, upływie co najmniej 6 tygodni i należytej regeneracji szpiku kostnego samar 153Sm można rozważyć przy ścisłej kontroli morfologii krwi.
Włączenie niraparybu po podaniu samaru 153Smkolejność włączenia · niraparybinne zalecenieWłączenie niraparybu po podaniu samaru 153Sm wymaga odczekania na regenerację szpiku kostnego i ścisłego monitorowania morfologii krwi. Decyzję o terminie podejmuje onkolog.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zejula 100 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zejula-100398198/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zejula. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zejula-100398198/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka BCG+ NiraparybNie podawaj dopęcherzowo BCG chorym leczonym niraparybem.Nie zgadzaj się na wlewkę BCG do pęcherza, dopóki urolog i onkolog nie potwierdzą, że wiedzą o przyjmowaniu niraparybu.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zgadzaj się na wlewkę BCG do pęcherza, dopóki urolog i onkolog nie potwierdzą, że wiedzą o przyjmowaniu niraparybu.

Niraparyb to lek przeciwnowotworowy, który osłabia odporność. Szczepionka BCG podawana do pęcherza zawiera żywe, osłabione bakterie. Przy osłabionej odporności te bakterie mogą rozprzestrzenić się po organizmie i wywołać groźne zakażenie, a leczenie pęcherza może działać słabiej. Tych leków nie łączy się ze sobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, zwłaszcza wysoka lub utrzymująca się dłużej niż dwa dni
  • dreszcze i silne osłabienie
  • nasilony ból lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • krew w moczu
  • uporczywy kaszel, duszność lub nocne poty
  • ból stawów, zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – synergizm, PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj dopęcherzowo BCG chorym leczonym niraparybem. BCG nie stosuje się u osób otrzymujących leczenie przeciwnowotworowe lekami cytostatycznymi ani u osób z polekowym upośledzeniem odporności[1][2]. Produktu nie stosuje się u osób leczonych równocześnie cytostatykami[3]. Niraparyb łączy się ze szczepionkami i lekami immunosupresyjnymi tylko z zachowaniem ostrożności[4]. Decyzję o kolejności leczenia albo o innej terapii dopęcherzowej musi podjąć urolog wspólnie z onkologiem prowadzącym leczenie niraparybem.

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko uogólnionego zakażenia prątkami BCG, w tym ciężkiej posocznicy, oraz prawdopodobne osłabienie skuteczności leczenia raka pęcherza.

Mechanizm

Niraparyb jest lekiem przeciwnowotworowym o działaniu cytotoksycznym, który hamuje szpik kostny i osłabia odporność. Szczepionka BCG do pęcherza zawiera żywe, osłabione prątki, a jej działanie zależy od sprawnej odpowiedzi immunologicznej. U chorego z obniżoną odpornością prątki mogą się namnażać i szerzyć poza pęcherz, a jednocześnie słabnie przeciwnowotworowa odpowiedź na leczenie BCG.

Metabolizm i transportery

  • Niraparyb: inhibitor BCRP[5], inhibitor MATE1[5], inhibitor MATE2-K[5], inhibitor P-gp[5], induktor CYP1A2[5], substrat BCRP[5], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed rozważeniem leczenia BCG
  • objawy zakażenia uogólnionego (gorączka, dreszcze, złe samopoczucie) u chorego, który otrzymał BCG w okresie leczenia niraparybem
  • objawy ze strony układu moczowego

Bezpieczniejsze alternatywy

mitomycynagemcytabina

Kiedy ocena się zmienia

Po zakończeniu leczenia niraparybem i powrocie prawidłowej morfologii krwiodstep · niraparybryzyko malejePo odstawieniu niraparybu i ustąpieniu mielosupresji leczenie BCG można rozważyć indywidualnie, decyzję podejmuje urolog z onkologiem po ocenie morfologii i stanu odporności.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zejula 100 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zejula-100398198/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zejula. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zejula-100398198/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw cholerze+ NiraparybW trakcie leczenia niraparybem nie podaje się żywej szczepionki przeciw cholerze.Przed szczepieniem przeciw cholerze powiedz lekarzowi, że bierzesz niraparyb, a jeśli dostaniesz szczepionkę z zabitymi bakteriami, przyjmij ją co najmniej godzinę przed lub godzinę po tabletce i nie jedz ani nie pij godzinę przed szczepieniem i po nim.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Przed szczepieniem przeciw cholerze powiedz lekarzowi, że bierzesz niraparyb, a jeśli dostaniesz szczepionkę z zabitymi bakteriami, przyjmij ją co najmniej godzinę przed lub godzinę po tabletce i nie jedz ani nie pij godzinę przed szczepieniem i po nim.

Niraparyb, czyli lek przeciwnowotworowy, może osłabiać odporność. Z tego powodu nie możesz przyjąć żywej szczepionki przeciw cholerze, bo mogłaby wywołać zakażenie. Szczepionka zawierająca zabite bakterie jest bezpieczniejsza, ale może chronić słabiej niż u osoby zdrowej, więc w podróży nadal uważaj na wodę i jedzenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka po szczepieniu
  • biegunka lub silne bóle brzucha
  • dreszcze lub ogólne złe samopoczucie sugerujące zakażenie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

W trakcie leczenia niraparybem nie podaje się żywej szczepionki przeciw cholerze[1]. Jeżeli szczepienie jest potrzebne, wybiera się szczepionkę inaktywowaną i podaje ją co najmniej 1 godzinę przed lub 1 godzinę po dawce niraparybu, a pacjent nie je i nie pije przez godzinę przed szczepieniem i po nim[2]. Przed szczepieniem warto sprawdzić aktualną morfologię krwi i uzgodnić termin z onkologiem, a pacjenta poinformować, że ochrona może być słabsza i nadal trzeba przestrzegać higieny żywności i wody[3].

Skutek kliniczny

Szczepionka żywa podana w trakcie leczenia niraparybem może wywołać zakażenie szczepem szczepionkowym, zwłaszcza przy neutropenii. Przy każdej szczepionce przeciw cholerze odpowiedź ochronna może być słabsza, więc ochrona przed cholerą bywa niepełna.

Mechanizm

Niraparyb jest przeciwnowotworowym inhibitorem PARP o działaniu cytotoksycznym, który hamuje czynność szpiku i może powodować neutropenię. Osłabienie odporności zmniejsza odpowiedź immunologiczną na szczepionkę, a w przypadku szczepionki żywej atenuowanej zwiększa ryzyko zakażenia szczepem szczepionkowym. Skojarzonego stosowania niraparybu ze szczepionkami nie badano i zaleca się przy nim ostrożność[3]. Żywej szczepionki przeciw cholerze nie podaje się osobom otrzymującym leczenie immunosupresyjne[1]. Szczepionki inaktywowanej nie podaje się razem z innymi lekami doustnymi w ciągu godziny przed szczepieniem i po nim[2].

Metabolizm i transportery

  • Niraparyb: inhibitor BCRP[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor MATE2-K[4], inhibitor P-gp[4], induktor CYP1A2[4], substrat BCRP[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofilów przed szczepieniem
  • objawy zakażenia przewodu pokarmowego po szczepieniu (biegunka, gorączka)

Bezpieczniejsze alternatywy

inaktywowana szczepionka przeciw cholerze (zamiast szczepionki żywej atenuowanej)

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka inaktywowanapostać · szczepionka przeciw cholerzeryzyko malejeSzczepionka inaktywowana nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale odpowiedź immunologiczna może być osłabiona i wymagany jest odstęp co najmniej 1 godziny od dawki niraparybu.
odstep ≥ 1 hszczepionka przeciw cholerzeinne zaleceniePrzy odstępie co najmniej 1 godziny przed i po podaniu szczepionki inaktywowanej nie dochodzi do jednoczesnego podania z innym lekiem doustnym.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vaxchora 4 × 108 do 2 × 109 żywotnych komórek żywego, atenuowanego szczepu CVD 103-HgR1 Vibrio cholerae, proszek i proszek musujący do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vaxchora-100442060/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dukoral -, proszek musujący i zawiesina do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dukoral-100148596/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zejula 100 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zejula-100398198/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zejula. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zejula-100398198/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw durowi brzusznemu+ NiraparybNie podawaj doustnej żywej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu niraparybem.Nie przyjmuj szczepionki przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach i przed wyjazdem zapytaj onkologa o szczepionkę w zastrzyku.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj szczepionki przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach i przed wyjazdem zapytaj onkologa o szczepionkę w zastrzyku.

Lek przeciwnowotworowy, który przyjmujesz, osłabia odporność. Szczepionka przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach zawiera żywe, osłabione bakterie i przy obniżonej odporności może wywołać zakażenie albo nie zadziałać. Szczepionka podawana w zastrzyku nie zawiera żywych bakterii i może być bezpieczniejszym wyborem, choć może chronić słabiej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka
  • biegunka
  • ból brzucha
  • wymioty
  • silne osłabienie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj doustnej żywej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu niraparybem[1]. Jeśli ochrona przed durem brzusznym jest potrzebna, rozważ szczepionkę inaktywowaną podawaną we wstrzyknięciu, pamiętając o możliwej słabszej odpowiedzi i o zachowaniu ostrożności przy łączeniu niraparybu ze szczepionkami[2]. Termin szczepienia żywą szczepionką przed rozpoczęciem lub po zakończeniu leczenia ustal z onkologiem prowadzącym. Przed wyjazdem do kraju endemicznego przypomnij pacjentowi o zasadach higieny żywności i wody.

Skutek kliniczny

Możliwe zakażenie wywołane szczepem szczepionkowym i słabsza albo żadna ochrona przed durem brzusznym. Szczepionka inaktywowana podawana we wstrzyknięciu nie niesie ryzyka zakażenia, ale odpowiedź immunologiczna na nią również może być osłabiona.

Mechanizm

Doustnej żywej szczepionki przeciw durowi brzusznemu nie podaje się osobom z nabytym niedoborem odporności, w tym otrzymującym leki immunosupresyjne lub antymitotyczne[1]. Niraparyb jest przeciwnowotworowym inhibitorem PARP o działaniu cytotoksycznym, który hamuje czynność szpiku, dlatego pacjent leczony niraparybem należy do tej grupy. Nie badano łączenia niraparybu ze szczepionkami i przy takim połączeniu zaleca się ostrożność[2]. Osłabienie odporności zmniejsza odpowiedź na szczepionkę i może sprzyjać niekontrolowanemu namnażaniu się żywego, atenuowanego szczepu bakterii.

Metabolizm i transportery

  • Niraparyb: inhibitor BCRP[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor MATE2-K[3], inhibitor P-gp[3], induktor CYP1A2[3], substrat BCRP[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed planowanym szczepieniem
  • objawy zakażenia przewodu pokarmowego i gorączka po szczepieniu

Bezpieczniejsze alternatywy

inaktywowana szczepionka przeciw durowi brzusznemu podawana we wstrzyknięciupolisacharydowa szczepionka Vi przeciw durowi brzusznemu

Kiedy ocena się zmienia

Inaktywowana zawiesina do wstrzykiwańpostać · szczepionka przeciw durowi brzusznemuryzyko malejeSzczepionka inaktywowana nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale przy łączeniu niraparybu ze szczepionkami zaleca się ostrożność ze względu na możliwą słabszą odpowiedź immunologiczną.
Szczepienie zakończone przed rozpoczęciem niraparybukolejność włączenia · niraparybinne zalecenieJeśli szczepienie doustne jest konieczne, najlepiej zaplanować je przed rozpoczęciem leczenia niraparybem, a odstęp ustalić z onkologiem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zejula 100 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zejula-100398198/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zejula. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zejula-100398198/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneChelatory żelaza (np. deferypron)+ Inhibitory polimerazy poli-ADP-rybozy (np. rukaparyb, talazoparyb, niraparyb) klasaNie należy jednocześnie stosować chelatora żelaza i inhibitora PARP, gdy chelatorem jest deferypron, ponieważ ChPL deferypronu przeciwwskazuje łączenie go z lekami powodującymi neutropenię lub agranulocytozę.Nie przyjmuj leku usuwającego żelazo razem z lekiem z grupy inhibitorów PARP, dopóki lekarz nie potwierdzi, że to bezpieczne, a jeśli przyjmujesz deferypron, powiedz o tym onkologowi, bo zwykle trzeba go zamienić na inny lek.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj leku usuwającego żelazo razem z lekiem z grupy inhibitorów PARP, dopóki lekarz nie potwierdzi, że to bezpieczne, a jeśli przyjmujesz deferypron, powiedz o tym onkologowi, bo zwykle trzeba go zamienić na inny lek.

Niektóre leki usuwające nadmiar żelaza z organizmu, zwłaszcza deferypron, mogą rzadko, ale groźnie obniżyć liczbę białych krwinek, które bronią cię przed zakażeniami. Leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów PARP, takie jak olaparyb, niraparyb, rukaparyb czy talazoparyb, również obniżają liczbę krwinek. Razem mogą doprowadzić do ciężkiego zakażenia. Deferoksamina nie ma tego działania, a deferazyroks wymaga tylko regularnych badań krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, afty lub owrzodzenia w jamie ustnej
  • częste lub nawracające infekcje
  • nietypowe siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • silne zmęczenie, bladość, duszność przy wysiłku
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie należy jednocześnie stosować chelatora żelaza i inhibitora PARP, gdy chelatorem jest deferypron, ponieważ ChPL deferypronu przeciwwskazuje łączenie go z lekami powodującymi neutropenię lub agranulocytozę. U pacjenta, który wymaga leczenia olaparybem, niraparybem, rukaparybem lub talazoparybem, deferypron należy zamienić na deferoksaminę albo deferazyroks, w porozumieniu z hematologiem i onkologiem. Jeśli pacjent otrzymuje deferazyroks, połączenie jest możliwe pod warunkiem regularnej kontroli morfologii z rozmazem. Gdy u pacjenta przyjmującego oba leki wystąpi gorączka lub objawy zakażenia, należy pilnie oznaczyć bezwzględną liczbę neutrofilów.

Skutek kliniczny

Jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko ciężkiej neutropenii i agranulocytozy z groźnymi dla życia zakażeniami, w tym posocznicą. Może też pogłębiać niedokrwistość i małopłytkowość. Spadek liczby granulocytów spowodowany przez deferypron trudno odróżnić od mielosupresji wywołanej przez inhibitor PARP, co opóźnia rozpoznanie i utrudnia decyzję, który lek odstawić. Ryzyko jest największe u pacjentów z wyjściowo obniżoną morfologią, po wcześniejszej chemioterapii lub z chorobą hematologiczną.

Mechanizm

Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i polega na sumowaniu się toksyczności hematologicznej. Deferypron może wywołać neutropenię i agranulocytozę o mechanizmie idiosynkratycznym, prawdopodobnie immunologicznym. Wszystkie inhibitory PARP (olaparyb, niraparyb, rukaparyb, talazoparyb) hamują szpik zależnie od dawki i powodują niedokrwistość, neutropenię oraz małopłytkowość. Interakcja nie wynika z wpływu na stężenia leków, więc dotyczy jednakowo wszystkich inhibitorów PARP. Po stronie chelatorów jest specyficzna dla deferypronu.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą neutrofilów przed włączeniem leczenia i regularnie w jego trakcie
  • stężenie hemoglobiny
  • liczba płytek krwi
  • gorączka, ból gardła, owrzodzenia jamy ustnej i inne objawy zakażenia
  • objawy krwawienia i niedokrwistości

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze)+ Inhibitory polimerazy poli-ADP-rybozy (np. rukaparyb, talazoparyb, niraparyb) klasaSzczepionki przeciw żółtej febrze nie podaje się w trakcie leczenia inhibitorem PARP.Nie szczep się przeciw żółtej febrze, dopóki przyjmujesz lek z grupy inhibitorów PARP, i przed planowaną podróżą do Afryki lub Ameryki Południowej porozmawiaj z onkologiem.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie szczep się przeciw żółtej febrze, dopóki przyjmujesz lek z grupy inhibitorów PARP, i przed planowaną podróżą do Afryki lub Ameryki Południowej porozmawiaj z onkologiem.

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywego, osłabionego wirusa, a leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów PARP, takie jak olaparyb, niraparyb, rukaparyb czy talazoparyb, osłabiają odporność. Gdy odporność jest słabsza, wirus ze szczepionki może wywołać ciężką, groźną dla życia chorobę. Szczepienie może też wtedy nie dać ci ochrony przed zakażeniem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • Wysoka gorączka po szczepieniu
  • Silne bóle mięśni i ogólne osłabienie
  • Zażółcenie skóry lub białek oczu
  • Krwawienia lub siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • Silny ból głowy, sztywność karku, splątanie lub drgawki
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Szczepionki przeciw żółtej febrze nie podaje się w trakcie leczenia inhibitorem PARP. Dotyczy to jednakowo rukaparybu, talazoparybu, niraparybu i olaparybu, także w czasie przerw w dawkowaniu wynikających z toksyczności hematologicznej. Jeśli podróż do strefy endemicznej jest planowana, szczepienie należy wykonać co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia. Po zakończeniu terapii o szczepieniu decyduje lekarz po ocenie morfologii i stanu odporności, zwykle nie wcześniej niż po 3 miesiącach. Gdy szczepienie jest przeciwwskazane, pacjent powinien zrezygnować z podróży lub ją odroczyć, a jeśli to niemożliwe – otrzymać zaświadczenie o przeciwwskazaniu do szczepienia i stosować ścisłą ochronę przed komarami.

Skutek kliniczny

U pacjenta leczonego inhibitorem PARP podanie szczepionki przeciw żółtej febrze grozi ciężkimi, potencjalnie śmiertelnymi powikłaniami poszczepiennymi – chorobą trzewną przypominającą żółtą febrę z niewydolnością wielonarządową oraz chorobą neurotropową z zapaleniem mózgu. Dodatkowo odpowiedź na szczepienie może być niepełna, więc pacjent może nie uzyskać ochrony przed zakażeniem.

Mechanizm

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, atenuowany wirus, który namnaża się w organizmie i jest kontrolowany przez sprawną odpowiedź komórkową i humoralną. Wszystkie inhibitory polimerazy poli-ADP-rybozy (rukaparyb, talazoparyb, niraparyb, olaparyb) uszkadzają szpik kostny i powodują neutropenię, limfopenię, niedokrwistość i małopłytkowość, a w rzadkich przypadkach zespół mielodysplastyczny lub ostrą białaczkę szpikową. Osłabienie odporności sprzyja niekontrolowanej replikacji szczepionkowego wirusa i jednocześnie zmniejsza odpowiedź poszczepienną. Działanie to jest wspólne dla całej grupy i wynika z mechanizmu przeciwnowotworowego, a nie z metabolizmu poszczególnych leków.

Monitorować

  • Morfologia krwi z rozmazem przed podjęciem decyzji o szczepieniu po zakończeniu leczenia
  • Liczba neutrofilów i limfocytów
  • Gorączka, bóle mięśni, żółtaczka, krwawienia w ciągu kilku tygodni od przypadkowego szczepienia
  • Objawy neurologiczne (ból głowy, sztywność karku, zaburzenia świadomości, drgawki) po przypadkowym szczepieniu

Kiedy ocena się zmienia

Szczepienie co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem PARPkolejność włączenia · szczepionki przeciw żółtej febrzeryzyko malejeSzczepienie wykonane co najmniej 4 tygodnie przed pierwszą dawką inhibitora PARP pozwala na wygaśnięcie replikacji wirusa szczepionkowego i wytworzenie odporności przed osłabieniem szpiku.
odstep ≥ 3 miesiące od zakończenia leczenia inhibitorem PARPinhibitory polimerazy poli-ADP-rybozyryzyko malejePo zakończeniu leczenia szczepienie można rozważyć zwykle nie wcześniej niż po 3 miesiącach, po potwierdzeniu prawidłowej morfologii i ocenie odporności przez lekarza prowadzącego.
wiek ≥ 60 latpacjentryzyko rośnieWiek co najmniej 60 lat niezależnie zwiększa ryzyko ciężkich powikłań trzewnych i neurologicznych po szczepieniu przeciw żółtej febrze, co dodatkowo pogłębia ryzyko u pacjenta leczonego inhibitorem PARP.

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.