Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Noretysteron / Noretysteron i sekukinumab

Noretysteron i sekukinumab

Jaki opis pokazać?

Interakcja nieistotna klinicznie

Nie trzeba zmieniać dawkowania ani schematu przyjmowania żadnego z leków.

Przyjmuj oba leki jak dotychczas, bez zmian w dawkowaniu.

Interakcja nieistotna klinicznieNoretysteron+ SekukinumabNie trzeba zmieniać dawkowania ani schematu przyjmowania żadnego z leków.Przyjmuj oba leki jak dotychczas, bez zmian w dawkowaniu.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki jak dotychczas, bez zmian w dawkowaniu.

Te dwa leki nie wpływają na siebie nawzajem. Lek na łuszczycę lub zapalenie stawów podawany w zastrzykach nie zmienia działania tabletek hormonalnych i odwrotnie. Możesz je stosować razem tak, jak zalecił lekarz.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać dawkowania ani schematu przyjmowania żadnego z leków. Wystarczy standardowa kontrola przewidziana osobno dla każdego leku.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków przy jednoczesnym stosowaniu.

Mechanizm

Noretysteron i sekukinumab można stosować razem bez zmiany dawek, bo mechanizm nie wskazuje na interakcję. Na stężenie noretysteronu wpływają głównie leki indukujące enzymy mikrosomalne oraz silne i umiarkowane inhibitory CYP3A4[1]. Sekukinumab jest przeciwciałem monoklonalnym, które nie jest metabolizowane przez enzymy cytochromu P450 i nie zmienia ich aktywności. U dorosłych z łuszczycą plackowatą sekukinumab nie zmieniał farmakokinetyki midazolamu, który jest substratem CYP3A4[2]. Działania obu leków nie nakładają się farmakodynamicznie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Primolut-Nor 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/primolut-nor-100055009/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cosentyx 150 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cosentyx-100333193/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja nieistotna klinicznieNoretysterona alkoholOkazjonalne, umiarkowane spożycie alkoholu podczas leczenia noretysteronem nie wymaga żadnych zmian.Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, a jeśli zwymiotujesz wkrótce po przyjęciu tabletki, zapytaj farmaceutę, co zrobić z dawką.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, a jeśli zwymiotujesz wkrótce po przyjęciu tabletki, zapytaj farmaceutę, co zrobić z dawką.

Alkohol nie wchodzi w znane, istotne interakcje z noretysteronem. Okazjonalne picie niewielkich ilości alkoholu nie osłabia działania tego leku. Regularne picie dużych ilości alkoholu szkodzi jednak wątrobie, a chora wątroba może uniemożliwić stosowanie tego leku.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub oczu
  • ból pod prawym łukiem żebrowym
  • wymioty wkrótce po przyjęciu tabletki
  • nietypowe krwawienie z dróg rodnych
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Okazjonalne, umiarkowane spożycie alkoholu podczas leczenia noretysteronem nie wymaga żadnych zmian. U osób przewlekle nadużywających alkoholu warto przed leczeniem upewnić się, że czynność wątroby jest prawidłowa, ponieważ ciężka choroba wątroby jest przeciwwskazaniem[1].

Skutek kliniczny

Przy okazjonalnym, umiarkowanym piciu nie należy oczekiwać zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa noretysteronu. Znaczenie może mieć jedynie przewlekłe nadużywanie alkoholu prowadzące do uszkodzenia wątroby, ponieważ ciężka choroba wątroby jest przeciwwskazaniem do stosowania noretysteronu[1]. Wymioty po dużej ilości alkoholu krótko po przyjęciu tabletki mogą zmniejszyć wchłanianie dawki.

Mechanizm

Nie opisano klinicznie istotnej interakcji noretysteronu z etanolem. ChPL octanu noretysteronu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani wśród interakcji[1]. Charakterystyka produktu wskazuje, że leki indukujące enzymy mikrosomalne mogą zwiększać klirens hormonów płciowych i osłabiać działanie leczenia[1]. Przewlekłe nadużywanie alkoholu może teoretycznie indukować enzymy wątrobowe, ale nie ma badań, które potwierdzałyby klinicznie istotne obniżenie stężenia noretysteronu u osób pijących. Pojedyncze lub umiarkowane spożycie alkoholu nie ma udokumentowanego wpływu na farmakokinetykę ani działanie progestagenu.

Monitorować

  • brak rutynowego monitorowania przy umiarkowanym spożyciu alkoholu
  • próby wątrobowe u osób przewlekle nadużywających alkoholu

Kiedy ocena się zmienia

Przewlekłe nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu może teoretycznie indukować enzymy wątrobowe i prowadzić do uszkodzenia wątroby, a ciężka choroba wątroby jest przeciwwskazaniem do stosowania noretysteronu. Warto ocenić czynność wątroby przed leczeniem.
Dawka wywołująca wymiotyilość alkoholu · pacjentinne zalecenieWymioty wkrótce po przyjęciu tabletki mogą zmniejszyć wchłanianie dawki i osłabić działanie leku. Należy postąpić zgodnie z zaleceniem lekarza dotyczącym pominiętej dawki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Primolut-Nor 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/primolut-nor-100055009/

Pełny opis tej pary

Sekukinumab a alkohol: brak opisu w bazie.

Inne interakcje tych leków 185

Połączenie przeciwwskazaneNoretysteron+ RytonawirPrzy rytonawirze stosowanym w leczeniu HIV lub jako środek wzmacniający innych leków kontroluj skuteczność noretysteronu i obraz krwawień, a gdy potrzebna jest antykoncepcja, zalecaj dodatkową metodę niehormonalną.Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, a jeśli noretysteron ma chronić przed ciążą, stosuj dodatkowo prezerwatywę.opóźniony (dni)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, a jeśli noretysteron ma chronić przed ciążą, stosuj dodatkowo prezerwatywę.

Rytonawir może osłabiać działanie noretysteronu, przez co lek hormonalny może gorzej działać, a krwawienia mogą stać się nieregularne. Ten efekt może utrzymywać się jeszcze kilka tygodni po odstawieniu rytonawiru. Jeśli rytonawir jest częścią leczenia zapalenia wątroby typu C, tych leków nie wolno łączyć, bo może dojść do uszkodzenia wątroby.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nieregularne krwawienia lub plamienia
  • powrót objawów, z powodu których przyjmujesz noretysteron
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • ciemny mocz
  • ból pod prawym łukiem żebrowym
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy rytonawirze stosowanym w leczeniu HIV lub jako środek wzmacniający innych leków kontroluj skuteczność noretysteronu i obraz krwawień, a gdy potrzebna jest antykoncepcja, zalecaj dodatkową metodę niehormonalną. Indukcja enzymów może się utrzymywać przez około 4 tygodnie po odstawieniu leku indukującego, więc ostrożność obowiązuje także po zakończeniu rytonawiru.[1] Noretysteronu nie łączy się ze skojarzeniem ombitaswir + parytaprewir + rytonawir i dazabuwir – należy go odstawić i wznowić po około 2 tygodniach od zakończenia leczenia HCV.[1]

Skutek kliniczny

Zmniejszenie stężenia noretysteronu może prowadzić do zmiany schematu krwawień i osłabienia działania leczniczego.[1] W skojarzeniu z ombitaswirem, parytaprewirem i dazabuwirem wzrost AlAT powyżej pięciokrotności GGN występował znacząco częściej u kobiet przyjmujących leki zawierające etynyloestradiol.[1]

Mechanizm

Rytonawir zalicza się do leków zwiększających klirens hormonów płciowych, co może zmniejszać stężenie noretysteronu i jego skuteczność.[1] Rytonawir jednocześnie silnie hamuje CYP3A4 i indukuje sprzęganie z kwasem glukuronowym oraz utlenianie z udziałem CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C19, dlatego wypadkowy wpływ na progestagen bywa zmienny.[2] Inhibitory proteazy HIV/HCV mogą zwiększać albo zmniejszać stężenie estrogenów lub progestagenów w osoczu.[1] Noretysteron jest częściowo metabolizowany do etynyloestradiolu, który w skojarzeniu ombitaswir + parytaprewir + rytonawir i dazabuwir sprzyja wzrostowi aktywności AlAT.[1]

Metabolizm i transportery

  • Rytonawir: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], silny inhibitor P-gp[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], induktor CYP2C9[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • obraz krwawień i plamień
  • skuteczność leczenia wskazania ginekologicznego
  • aktywność AlAT przy leczeniu HCV schematem z ombitaswirem, parytaprewirem i dazabuwirem

Bezpieczniejsze alternatywy

lewonorgestrel (system domaciczny)dolutegrawirraltegrawir

Kiedy ocena się zmienia

Skojarzenie ombitaswir + parytaprewir + rytonawir i dazabuwir (leczenie HCV)postać · rytonawirryzyko rośnieW tym skojarzeniu połączenie jest przeciwwskazane z powodu ryzyka wzrostu AlAT powyżej pięciokrotności GGN. Noretysteron można wznowić po około 2 tygodniach od zakończenia leczenia HCV.
odstep ≤ 4 tygodnie po odstawieniu rytonawirurytonawirinne zalecenieIndukcja enzymów może się utrzymywać przez około 4 tygodnie po odstawieniu leku indukującego, dlatego w tym czasie nadal zakładaj możliwość słabszego działania noretysteronu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Primolut-Nor 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/primolut-nor-100055009/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Norvir 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/norvir-100223530/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Norvir. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/norvir-100223530/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneNoretysteron+ LapatynibNie wydawaj noretysteronu pacjentce leczonej lapatynibem i skontaktuj się z lekarzem prowadzącym lub onkologiem.Nie przyjmuj noretysteronu w trakcie leczenia lapatynibem i powiedz o tej recepcie swojemu onkologowi.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj noretysteronu w trakcie leczenia lapatynibem i powiedz o tej recepcie swojemu onkologowi.

Noretysteron to lek hormonalny, którego nie stosuje się u osób chorych na raka piersi. Lapatynib jest lekiem na raka piersi, więc tych dwóch leków nie łączy się. Hormon może utrudniać leczenie nowotworu. Noretysteron nie chroni też przed ciążą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nieprawidłowe krwawienie lub plamienie z dróg rodnych
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • ból, obrzęk lub zaczerwienienie łydki
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie wydawaj noretysteronu pacjentce leczonej lapatynibem i skontaktuj się z lekarzem prowadzącym lub onkologiem. Krwawienia z dróg rodnych u pacjentki z rakiem piersi wymagają oceny ginekologicznej i leczenia niehormonalnego uzgodnionego z onkologiem. Noretysteron nie zapewnia antykoncepcji, a w trakcie leczenia lapatynibem potrzebna jest skuteczna metoda niehormonalna.

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest możliwe osłabienie kontroli nowotworu hormonozależnego przez progestagen. Wtórnie możliwe jest zwiększenie ekspozycji na noretysteron i nasilenie jego działań niepożądanych. Oba leki mogą wpływać na parametry czynności wątroby, co utrudnia ocenę hepatotoksyczności lapatynibu.

Mechanizm

Noretysteronu nie stosuje się u osób z rozpoznanym lub podejrzewanym nowotworem hormonozależnym, w tym rakiem piersi[1]. Lapatynib stosuje się wyłącznie w leczeniu raka piersi, więc każdy pacjent przyjmujący lapatynib ma przeciwwskazanie do noretysteronu. Progestagen może pobudzać komórki nowotworu z receptorami hormonalnymi i działać przeciwnie do celu leczenia przeciwnowotworowego, szczególnie gdy lapatynib łączy się z inhibitorem aromatazy. Dodatkowo lapatynib hamuje CYP3A4 w stężeniach osiąganych klinicznie i zwiększa AUC doustnego midazolamu o 45%[2]. Inhibitory CYP3A4 mogą zwiększać stężenie progestagenów w osoczu, a znaczenie kliniczne tego efektu jest nieznane[1].

Metabolizm i transportery

  • Lapatynib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP2C8[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor P-gp[4], substrat BCRP[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • krwawienia i plamienia z dróg rodnych – wymagają konsultacji ginekologicznej
  • aktywność aminotransferaz i bilirubina w trakcie leczenia lapatynibem
  • objawy zakrzepicy żył i tętnic, jeśli noretysteron został już przyjęty

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Primolut-Nor 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/primolut-nor-100055009/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tyverb 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tyverb-100141022/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tyverb. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tyverb-100141022/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSelektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid)+ Inhibitory interleukin (np. ustekinumab, tocilizumab, ryzankizumab) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora interleukin należy unikać łączenia, chyba że uzasadnia je specjalista prowadzący, a połączenie stosowane ściśle monitorować pod kątem zakażeń.Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek blokujący interleukiny, upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu, i szybko zgłaszaj każdą infekcję.opóźniony (dni)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek blokujący interleukiny, upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu, i szybko zgłaszaj każdą infekcję.

Oba leki osłabiają układ odporności, a przyjmowane razem robią to mocniej. Zakażenia mogą być wtedy częstsze i cięższe, a czasem rozwijają się bez wysokiej gorączki. Dotyczy to na przykład natalizumabu, fingolimodu lub tofacytynibu łączonych z ustekinumabem, sekukinumabem albo tocilizumabem. Takie połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy zaleci je lekarz specjalista, i wymaga ono regularnych badań.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub ogólne rozbicie
  • kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
  • bolesna wysypka z pęcherzykami
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi, osłabienie kończyn lub zmiany w zachowaniu
  • nocne poty i chudnięcie bez wyraźnej przyczyny
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora interleukin należy unikać łączenia, chyba że uzasadnia je specjalista prowadzący, a połączenie stosowane ściśle monitorować pod kątem zakażeń. Natalizumabu nie należy łączyć z innymi lekami immunosupresyjnymi, co ujmuje ChPL. Tofacytynibu nie zaleca się łączyć z lekami biologicznymi. Fingolimod, ozanimod i ponesimod wymagają szczególnej ostrożności ze względu na limfopenię i ryzyko leukoencefalopatii. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć gruźlicę oraz zakażenie WZW B i WZW C i uzupełnić szczepienia, a szczepionki żywe podać odpowiednio wcześniej[1]. Przy zmianie leku trzeba uwzględnić długi czas działania poprzednika. Dotyczy to zwłaszcza leflunomidu i teriflunomidu, które mogą wymagać procedury przyspieszonej eliminacji, a także natalizumabu, modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu i przeciwciał monoklonalnych.

Skutek kliniczny

Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym gruźlicy, półpaśca, zakażeń grzybiczych i reaktywacji WZW B. Przy natalizumabie, fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie rośnie też ryzyko postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Zakażenie może przebiegać skąpoobjawowo i być rozpoznane późno. Szczepionki żywe są przeciwwskazane, a odpowiedź na szczepionki inaktywowane bywa osłabiona[1]. Interakcja jest wspólna dla całej klasy, z wyjątkami opisanymi osobno. Jest najsilniejsza przy natalizumabie, modulatorach receptora sfingozyno‑1‑fosforanu, tofacytynibie, leflunomidzie i teriflunomidzie, których ChPL odradzają lub wykluczają łączenie z innymi lekami immunosupresyjnymi.

Mechanizm

Selektywne leki immunosupresyjne działają na różne elementy odporności. Hamują proliferację lub kostymulację limfocytów, zatrzymują limfocyty w węzłach chłonnych, blokują migrację limfocytów do tkanek albo hamują kinazy JAK lub BTK. Inhibitory interleukin wyłączają kluczowe cytokiny obrony przeciwzakaźnej, takie jak IL‑1, IL‑6, IL‑12/23, IL‑17, IL‑2 i IL‑36. Połączenie obu mechanizmów sumuje osłabienie odporności. Nie ma istotnej interakcji farmakokinetycznej, poza wyjątkami efgartigimodu alfa i imlifidazy. Inhibitory IL‑6, czyli tocilizumab, sarilumab, siltuksymab i satralizumab, mogą dodatkowo maskować gorączkę i wzrost CRP w przebiegu zakażenia.

Monitorować

  • objawy zakażenia przy każdej wizycie, z pamięcią, że gorączka i CRP mogą być stłumione przy inhibitorach IL‑6
  • morfologia z rozmazem, w tym liczba limfocytów i neutrofili
  • badania przesiewowe w kierunku gruźlicy oraz WZW B i WZW C przed leczeniem i w razie narażenia
  • nowe objawy neurologiczne lub poznawcze, które mogą wskazywać na leukoencefalopatię przy natalizumabie i modulatorach receptora sfingozyno‑1‑fosforanu
  • aktywność aminotransferaz przy leflunomidzie, teriflunomidzie, tofacytynibie, tocilizumabie i sarilumabie
  • status szczepień i unikanie szczepionek żywych

Kiedy ocena się zmienia

Okres wypłukania zależny od lekuodstep · selektywne leki immunosupresyjneinne zalecenieInterakcja może trwać po odstawieniu leku z grupy A. Leflunomid i teriflunomid utrzymują się w organizmie bardzo długo i mogą wymagać procedury przyspieszonej eliminacji. Po fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie liczba limfocytów wraca do normy stopniowo, a natalizumab działa jeszcze przez kilka miesięcy. Przed włączeniem inhibitora interleukin należy uwzględnić ten czas.
Kilka okresów półtrwania przeciwciałaodstep · inhibitory interleukininne zalecenieInhibitory interleukin będące przeciwciałami monoklonalnymi działają tygodniami lub miesiącami po ostatniej dawce. Przy zamianie na lek z grupy A, zwłaszcza na natalizumab, należy zachować odpowiedni odstęp. Anakinra działa krótko, więc odstęp po niej może być krótki.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń, półpaśca i powikłań jest większe. Częściej występują też choroby współistniejące i przewlekłe stosowanie glikokortykosteroidów, co nasila skutki połączenia.
Długotrwałe leczenie skojarzoneczas leczenia · pacjentryzyko rośnieDługie łączenie leków, zwłaszcza natalizumabu lub modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu z innymi lekami immunosupresyjnymi, zwiększa ryzyko leukoencefalopatii i zakażeń oportunistycznych. Wymaga to okresowej oceny, czy połączenie jest nadal potrzebne.

Źródła

  1. Schraad M, Mäurer M, Salmen A, Ruck T, Uphaus T, Fleischer V, et al. Cellular and humoral vaccination response under immunotherapies-German consensus on vaccination strategies in neurological autoimmune diseases. Ther Adv Neurol Disord. 2025;18:17562864251396006. doi: 10.1177/17562864251396006. PMID: 41394285.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka BCG+ SekukinumabDopęcherzowej immunoterapii BCG nie stosuje się u pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi, w tym sekukinumabem.Zanim zaczniesz wlewy BCG, powiedz urologowi, że przyjmujesz sekukinumab, i nie przerywaj ani nie zaczynaj żadnego z tych leków bez decyzji lekarza.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Zanim zaczniesz wlewy BCG, powiedz urologowi, że przyjmujesz sekukinumab, i nie przerywaj ani nie zaczynaj żadnego z tych leków bez decyzji lekarza.

Wlewy BCG do pęcherza zawierają żywe, osłabione bakterie, z którymi organizm musi sobie poradzić. Sekukinumab osłabia część układu odpornościowego, więc bakterie z wlewu mogą rozprzestrzenić się po organizmie i wywołać ciężkie zakażenie. Tych dwóch leków nie stosuje się razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze utrzymujące się dłużej niż dobę po wlewie
  • silne osłabienie i objawy grypopodobne
  • kaszel lub duszność
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • nasilony ból, pieczenie lub krew w moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Dopęcherzowej immunoterapii BCG nie stosuje się u pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi, w tym sekukinumabem.[1][2][3] Żywych szczepionek nie podaje się jednocześnie z sekukinumabem.[4] Decyzję, czy przerwać sekukinumab, czy wybrać inną metodę leczenia raka pęcherza, podejmują wspólnie urolog i lekarz prowadzący leczenie biologiczne. Przed leczeniem BCG należy wykluczyć czynną gruźlicę.[2][3]

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko ciężkiego, uogólnionego zakażenia prątkami BCG, łącznie z posocznicą, oraz możliwe osłabienie przeciwnowotworowego działania BCG.

Mechanizm

Sekukinumab blokuje interleukinę 17A, która uczestniczy w obronie przed zakażeniami, w tym przed prątkami. Dopęcherzowa immunoterapia BCG polega na podaniu żywych, atenuowanych prątków i wymaga sprawnej odpowiedzi immunologicznej, zarówno do kontroli samych prątków, jak i do uzyskania działania przeciwnowotworowego. Osłabienie odporności przez sekukinumab może sprzyjać rozsiewowi prątków BCG i teoretycznie osłabiać skuteczność leczenia.

Monitorować

  • wykluczenie czynnej gruźlicy przed leczeniem
  • temperatura ciała i dreszcze po każdym wlewie
  • objawy uogólnionego zakażenia BCG (utrzymująca się gorączka, osłabienie, kaszel, duszność, żółtaczka)
  • objawy ze strony dróg moczowych

Kiedy ocena się zmienia

Śródskórna (szczepienie przeciw gruźlicy)droga podania · szczepionka BCGinne zalecenieSzczepionka przeciwgruźlicza podawana śródskórnie również zawiera żywe prątki i nie podaje się jej jednocześnie z sekukinumabem. Termin szczepienia ustala lekarz prowadzący leczenie biologiczne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cosentyx 150 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cosentyx-100333193/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw durowi brzusznemu+ SekukinumabU pacjenta leczonego sekukinumabem nie podaje się żywej, doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu.Nie przyjmuj szczepionki przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach i zapytaj lekarza o szczepionkę w zastrzyku.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj szczepionki przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach i zapytaj lekarza o szczepionkę w zastrzyku.

Szczepionka przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach zawiera żywe, osłabione bakterie. Sekukinumab osłabia odporność, więc taka szczepionka może słabiej chronić, a nawet wywołać zakażenie. Jeśli przyjmujesz sekukinumab, nie stosuj szczepionki w kapsułkach. Bezpieczniejsza jest szczepionka podawana w zastrzyku, która nie zawiera żywych bakterii.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka
  • biegunka
  • bóle brzucha
  • wymioty
  • osłabienie po przyjęciu kapsułek szczepionki
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U pacjenta leczonego sekukinumabem nie podaje się żywej, doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu[1]. Żywych szczepionek nie stosuje się jednocześnie z sekukinumabem[2]. Przed wyjazdem do rejonu endemicznego należy wybrać szczepionkę inaktywowaną podawaną we wstrzyknięciu, a o ewentualnym szczepieniu żywą szczepionką po przerwaniu leczenia decyduje lekarz prowadzący. Jeśli szczepienie planuje się przed rozpoczęciem terapii sekukinumabem, warto zakończyć je przed pierwszą dawką leku.

Skutek kliniczny

Możliwe zakażenie wywołane żywym szczepem szczepionkowym oraz słabsza lub niewystarczająca ochrona przed durem brzusznym. Dla szczepionki inaktywowanej możliwa jest jedynie słabsza odpowiedź poszczepienna.

Mechanizm

Sekukinumab jest przeciwciałem monoklonalnym hamującym interleukinę 17A, czyli lekiem immunosupresyjnym. Doustna szczepionka przeciw durowi brzusznemu zawiera żywe, atenuowane pałeczki szczepu Ty 21a, a jej stosowanie u osób przyjmujących leki immunosupresyjne jest przeciwwskazane[1]. Żywych szczepionek nie podaje się jednocześnie z sekukinumabem[2]. Osłabienie odpowiedzi immunologicznej może zmniejszyć skuteczność szczepienia i teoretycznie sprzyjać niekontrolowanemu namnażaniu szczepu szczepionkowego. Szczepionka inaktywowana podawana we wstrzyknięciu nie zawiera żywych bakterii, więc ryzyko zakażenia szczepem szczepionkowym jej nie dotyczy.

Monitorować

  • upewnienie się, czy planowana szczepionka jest żywa (doustne kapsułki), czy inaktywowana (wstrzyknięcie)
  • objawy żołądkowo-jelitowe i gorączka po przypadkowym podaniu żywej szczepionki

Bezpieczniejsze alternatywy

szczepionka przeciw durowi brzusznemu inaktywowana (wstrzykiwana)szczepionka polisacharydowa Vi przeciw durowi brzusznemu

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka inaktywowana, zawiesina do wstrzykiwańpostać · szczepionka przeciw durowi brzusznemuinne zalecenieSzczepionka inaktywowana nie zawiera żywych bakterii, więc ograniczenie dotyczące żywych szczepionek jej nie obejmuje. Można ją podać pacjentowi leczonemu sekukinumabem, pamiętając, że przy leczeniu immunosupresyjnym odpowiedź poszczepienna bywa słabsza.
Szczepienie żywą szczepionką zakończone przed pierwszą dawką sekukinumabukolejność włączenia · sekukinumabinne zalecenieJeśli szczepienie żywą szczepionką jest konieczne, najlepiej zakończyć je przed rozpoczęciem leczenia sekukinumabem. O odstępie decyduje lekarz prowadzący.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cosentyx 150 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cosentyx-100333193/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze)+ Inhibitory interleukin (np. ustekinumab, tocilizumab, ryzankizumab) klasaPrzy stosowaniu inhibitora interleukiny nie należy podawać szczepionki przeciw żółtej febrze, ponieważ jest to żywa szczepionka przeciwwskazana u osób leczonych immunosupresyjnie.Jeśli przyjmujesz lek hamujący interleukiny, nie szczep się przeciw żółtej febrze i przed planowaną podróżą porozmawiaj z lekarzem prowadzącym oraz lekarzem medycyny podróży.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek hamujący interleukiny, nie szczep się przeciw żółtej febrze i przed planowaną podróżą porozmawiaj z lekarzem prowadzącym oraz lekarzem medycyny podróży.

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywego, osłabionego wirusa. Leki hamujące interleukiny, takie jak ustekinumab, sekukinumab, tocilizumab czy anakinra, osłabiają odporność. Przy takim leczeniu wirus ze szczepionki może wywołać ciężką chorobę, a szczepienie może też słabiej chronić. Dlatego w trakcie tego leczenia nie wolno się szczepić przeciw żółtej febrze.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka w ciągu kilku dni lub tygodni po szczepieniu
  • silny ból głowy lub sztywność karku
  • splątanie, senność, drgawki
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • uporczywe wymioty, silny ból brzucha
  • duże osłabienie, bóle mięśni
  • krwawienia lub siniaki bez wyraźnej przyczyny
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy stosowaniu inhibitora interleukiny nie należy podawać szczepionki przeciw żółtej febrze, ponieważ jest to żywa szczepionka przeciwwskazana u osób leczonych immunosupresyjnie. Jeśli planowane jest leczenie biologiczne, a pacjent może podróżować do rejonu endemicznego, szczepienie najlepiej wykonać co najmniej 4 tygodnie przed pierwszą dawką leku. Po odstawieniu leku szczepić można dopiero po okresie wymywania. Okres ten wynika z ChPL danej substancji i dla przeciwciał monoklonalnych (np. ustekinumab, sekukinumab, guselkumab, tocilizumab) wynosi zwykle kilka miesięcy. Przy anakinrze jest krótszy ze względu na krótki okres półtrwania. Przed wznowieniem leczenia też trzeba zachować odstęp od szczepienia zgodny z ChPL. Odstawienie leku tylko po to, aby zaszczepić się przed podróżą, wymaga decyzji lekarza prowadzącego. Pod uwagę trzeba wziąć ryzyko zaostrzenia choroby podstawowej. U pacjentów po przeszczepieniu leczonych bazyliksymabem, a także u osób z innymi lekami immunosupresyjnymi, szczepienie jest wykluczone na czas leczenia. Gdy szczepienie jest przeciwwskazane, lekarz medycyny podróży może wydać zwolnienie z obowiązku szczepienia, wpisywane do Międzynarodowego Świadectwa Szczepień. Pacjenta trzeba wtedy poinformować, że pozostaje bez ochrony. Należy mu zalecić rezygnację z podróży do rejonu endemicznego albo ścisłą ochronę przed komarami. Jeśli szczepionkę podano przypadkowo w trakcie leczenia, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i obserwować pacjenta w kierunku objawów ogólnoustrojowych i neurologicznych.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to ciężka choroba wywołana wirusem szczepionkowym. Może to być choroba trzewna przypominająca żółtą febrę, z niewydolnością wielonarządową, albo choroba neurotropowa, czyli zapalenie mózgu lub opon mózgowo-rdzeniowych. Oba powikłania mogą zakończyć się zgonem. Dodatkowo odpowiedź na szczepienie może być słabsza, co daje fałszywe poczucie ochrony w czasie podróży do rejonu endemicznego. Leczenie immunosupresyjne znajduje się w przeciwwskazaniach ChPL szczepionki przeciw żółtej febrze. ChPL inhibitorów interleukin zalecają, aby nie podawać szczepionek żywych w trakcie leczenia.

Mechanizm

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, osłabiony wirus, który musi się namnożyć w organizmie, aby wywołać odporność. Kontrolę nad tym namnażaniem przejmuje prawidłowo działający układ odpornościowy. Inhibitory interleukin blokują cytokiny (IL-1, IL-2, IL-6, IL-12/23, IL-17, IL-36) albo ich receptory. Te cytokiny uczestniczą w odpowiedzi zapalnej, w aktywacji limfocytów T i w wytwarzaniu przeciwciał. Osłabienie tych szlaków może pozwolić na niekontrolowane namnażanie wirusa szczepionkowego i jednocześnie zmniejszyć wytwarzanie przeciwciał ochronnych. Efekt jest wspólny dla całej klasy, bo wynika z samego działania immunomodulującego, a nie z metabolizmu. Siła immunosupresji różni się między lekami i zależy od leczenia skojarzonego (np. bazyliksymab podaje się zawsze z innymi lekami immunosupresyjnymi). Nie zmienia to jednak zalecenia dla żadnego leku z grupy.

Monitorować

  • przed szczepieniem: wywiad w kierunku leczenia biologicznego i innej immunosupresji, z datą ostatniej dawki
  • po przypadkowym podaniu: temperatura ciała, objawy ogólne i neurologiczne przez kilka tygodni
  • po przypadkowym podaniu: próby wątrobowe, morfologia, parametry nerkowe przy objawach ogólnoustrojowych
  • zachowanie odstępu między szczepieniem a wznowieniem leczenia zgodnie z ChPL leku

Kiedy ocena się zmienia

Szczepienie co najmniej 4 tygodnie przed pierwszą dawką inhibitora interleukinykolejność włączenia · szczepionki przeciw żółtej febrzeinterakcja nie dotyczySzczepienie wykonane co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia biologicznego jest akceptowalne. Daje czas na wytworzenie odporności i wygaszenie namnażania wirusa szczepionkowego, zanim zostanie włączona immunosupresja.
Okres wymywania leku zgodny z ChPLodstep · inhibitory interleukinryzyko malejePo odstawieniu inhibitora interleukiny szczepienie można rozważyć dopiero po okresie wymywania. Dla przeciwciał monoklonalnych trwa on zwykle kilka miesięcy, dla anakinry jest krótszy. Odstawienie leku przed podróżą to decyzja lekarza prowadzącego, który musi ocenić ryzyko zaostrzenia choroby. Przed wznowieniem leczenia trzeba zachować odstęp od szczepienia zgodny z ChPL.
Niemowlę narażone na lek biologiczny w okresie ciążywiek · pacjentryzyko rośniePrzeciwciała monoklonalne przechodzą przez łożysko i mogą utrzymywać się u niemowlęcia przez wiele miesięcy po porodzie. Szczepionek żywych, w tym przeciw żółtej febrze, nie należy podawać takiemu dziecku przed upływem okresu zalecanego w ChPL leku stosowanego przez matkę w ciąży.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaNoretysteron+ TyzanidynaUnikaj łączenia tyzanidyny z doustnymi lekami hormonalnymi, gdy istnieje alternatywa.Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, wstawaj powoli, nie pij alkoholu i nie prowadź auta, dopóki nie sprawdzisz, jak się czujesz.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, wstawaj powoli, nie pij alkoholu i nie prowadź auta, dopóki nie sprawdzisz, jak się czujesz.

Noretysteron może spowalniać usuwanie tyzanidyny z organizmu, przez co jej działanie się nasila. Możesz wtedy czuć się bardziej senna, mieć zawroty głowy albo spadki ciśnienia. Po zakończeniu kuracji noretysteronem tyzanidyna może z kolei działać słabiej niż wcześniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność lub trudność z wybudzeniem
  • zawroty głowy i ciemnienie przed oczami przy wstawaniu
  • omdlenie
  • bardzo wolne albo nierówne bicie serca
  • wyraźne nasilenie sztywności mięśni po odstawieniu noretysteronu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Unikaj łączenia tyzanidyny z doustnymi lekami hormonalnymi, gdy istnieje alternatywa[1]. Jeśli połączenie jest konieczne, rozpoczynaj tyzanidynę od najmniejszej dawki i zwiększaj ją ostrożnie, a przy dołączaniu noretysteronu do ustalonej dawki tyzanidyny rozważ jej zmniejszenie i obserwuj pacjentkę pod kątem senności oraz niedociśnienia. Po zakończeniu kuracji noretysteronem oceń, czy działanie tyzanidyny nie osłabło. Nie łącz tyzanidyny w dużych dawkach z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT[1].

Skutek kliniczny

Większe stężenie tyzanidyny może nasilać senność, zawroty głowy, niedociśnienie tętnicze i bradykardię, a w skrajnych przypadkach dawać objawy przedawkowania z wydłużeniem odstępu QT[1]. Po odstawieniu noretysteronu stężenie tyzanidyny może się obniżyć i działanie przeciwspastyczne osłabnąć.

Mechanizm

Tyzanidyna jest metabolizowana głównie przez CYP1A2, a jej stężenie w osoczu rośnie przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów tego enzymu[1]. Etynyloestradiol zmniejsza klirens substratów CYP1A2 i powoduje umiarkowany wzrost stężenia tyzanidyny[2]. Octan noretysteronu w niewielkim stopniu przekształca się w organizmie w etynyloestradiol, a progestageny same mogą zakłócać metabolizm innych leków[2]. Wzrost ekspozycji na tyzanidynę przy samym noretysteronie wynika więc z ekstrapolacji i jest prawdopodobnie mniejszy niż przy złożonej antykoncepcji z etynyloestradiolem.

Metabolizm i transportery

  • Tyzanidyna: wrażliwy substrat CYP1A2[3]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze, w tym ortostatyczne
  • częstość rytmu serca
  • nasilenie senności i zawrotów głowy
  • EKG (odstęp QT) przy dużych dawkach tyzanidyny lub innych lekach wydłużających QT
  • skuteczność przeciwspastyczna po odstawieniu noretysteronu

Bezpieczniejsze alternatywy

baklofendydrogesteronprogesteron

Kiedy ocena się zmienia

Noretysteron dołączony do ustalonej dawki tyzanidynykolejność włączenia · noretysteronryzyko rośnieDołączenie noretysteronu u pacjentki na stałej dawce tyzanidyny może stopniowo zwiększyć jej stężenie i wywołać niedociśnienie oraz nadmierną sedację. Rozważ zmniejszenie dawki tyzanidyny i obserwację w pierwszych tygodniach.
Zakończenie kuracji noretysteronemczas leczenia · noretysteroninne zaleceniePo odstawieniu noretysteronu stężenie tyzanidyny może się zmniejszyć. Jeśli dawkę tyzanidyny wcześniej zmniejszono, oceń skuteczność i w razie potrzeby wróć do dawki wyjściowej.
Duże dawkidawka · tyzanidynaryzyko rośniePrzy dużych dawkach tyzanidyny wzrost jej stężenia zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i ciężkiego niedociśnienia, zwłaszcza z innymi lekami wydłużającymi QT.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tizanor 2 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tizanor-100228088/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Primolut-Nor 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/primolut-nor-100055009/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaNoretysteron+ UliprystalNie łączy się noretysteronu z uliprystalem stosowanym przewlekle w leczeniu mięśniaków macicy, a w tym czasie zaleca się niehormonalną antykoncepcję.Po tabletce „dzień po” nie wracaj od razu do noretysteronu, przez kilka dni używaj prezerwatywy i zapytaj farmaceutę lub lekarza, kiedy możesz wznowić leczenie.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Po tabletce „dzień po” nie wracaj od razu do noretysteronu, przez kilka dni używaj prezerwatywy i zapytaj farmaceutę lub lekarza, kiedy możesz wznowić leczenie.

Uliprystal i noretysteron działają w przeciwny sposób na ten sam punkt w organizmie, więc przyjmowane razem mogą działać słabiej. Tabletka „dzień po” może wtedy gorzej chronić przed ciążą, a noretysteron gorzej regulować krwawienia. Noretysteronu nie wolno przyjmować w ciąży, dlatego ważne jest, żeby najpierw upewnić się, że w nią nie zaszłaś.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • spóźniająca się miesiączka
  • objawy ciąży, np. nudności lub tkliwość piersi
  • nasilone lub nieregularne krwawienia z dróg rodnych
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łączy się noretysteronu z uliprystalem stosowanym przewlekle w leczeniu mięśniaków macicy, a w tym czasie zaleca się niehormonalną antykoncepcję[1]. Po przyjęciu uliprystalu jako antykoncepcji awaryjnej nie należy włączać noretysteronu od razu – trzeba odczekać kilka dni, do tego czasu stosować prezerwatywę, a przy opóźnionej miesiączce przed wznowieniem noretysteronu wykluczyć ciążę testem. Jeśli pacjentka przyjmowała noretysteron przed antykoncepcją awaryjną, należy liczyć się z osłabieniem działania obu leków i rozważyć wkładkę wewnątrzmaciczną zawierającą miedź jako metodę niehormonalną[2].

Skutek kliniczny

Jednoczesne stosowanie może zmniejszyć skuteczność obu leków – noretysteron może słabiej kontrolować krwawienia lub hamować owulację, a uliprystal może słabiej zapobiegać ciąży po stosunku bez zabezpieczenia albo słabiej działać na mięśniaki. Przy niepowodzeniu antykoncepcji awaryjnej dochodzi dodatkowo do ekspozycji ciąży na noretysteron, który jest przeciwwskazany w ciąży lub przy jej podejrzeniu[3].

Mechanizm

Uliprystal jest selektywnym modulatorem receptora progesteronowego o wysokim powinowactwie do tego receptora, dlatego może osłabiać działanie leków zawierających progestagen, w tym noretysteronu[2]. Działanie przeciwstawne jest wzajemne – progestagen pobudzający ten sam receptor może osłabiać działanie uliprystalu, zarówno w antykoncepcji awaryjnej, jak i w leczeniu mięśniaków macicy. Uliprystal tylko nieznacznie hamuje enzymy cytochromu P450 i po pojedynczej dawce prawdopodobnie nie zmienia klirensu innych leków, więc interakcja ma charakter farmakodynamiczny, a nie farmakokinetyczny[2].

Metabolizm i transportery

  • Uliprystal: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2C19[4], inhibitor CYP2C9[4], inhibitor CYP2D6[4], inhibitor CYP2E1[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor P-gp[4], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • termin i charakter kolejnego krwawienia miesiączkowego
  • test ciążowy przy opóźnieniu miesiączki przed wznowieniem noretysteronu
  • kontrola krwawień z dróg rodnych przy leczeniu mięśniaków

Kiedy ocena się zmienia

5 mg na dobę (leczenie mięśniaków macicy)dawka · uliprystalryzyko rośniePrzy przewlekłym stosowaniu uliprystalu w mięśniakach macicy jednoczesne stosowanie progestagenów nie jest zalecane, a antykoncepcja powinna być niehormonalna.
Noretysteron włączony krótko po pojedynczej dawce 30 mgkolejność włączenia · uliprystalinne zalecenieWczesne włączenie progestagenu po antykoncepcji awaryjnej uliprystalem może zmniejszyć jej skuteczność – należy odczekać kilka dni, stosować metodę barierową i przy opóźnionej miesiączce wykluczyć ciążę przed wznowieniem noretysteronu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Esmya 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/esmya-100274622/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego ellaOne 30 mg, tabletka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ellaone-100207991/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Primolut-Nor 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/primolut-nor-100055009/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego ellaOne. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ellaone-100207991/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.