Interakcje / Torasemid / Torasemid i wortioksetyna
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja
Połączenie można stosować, ale u osób starszych i z innymi czynnikami ryzyka hiponatremii należy oznaczyć stężenie sodu przed włączeniem wortioksetyny i ponownie w pierwszych tygodniach leczenia.
Możesz przyjmować oba leki, ale poproś lekarza o badanie poziomu sodu we krwi w pierwszych tygodniach leczenia i zgłoś się do niego, jeśli poczujesz się splątany, bardzo osłabiony lub zacznie ci się kręcić w głowie.
Niekorzystna interakcjaTorasemid+ WortioksetynaPołączenie można stosować, ale u osób starszych i z innymi czynnikami ryzyka hiponatremii należy oznaczyć stężenie sodu przed włączeniem wortioksetyny i ponownie w pierwszych tygodniach leczenia.Możesz przyjmować oba leki, ale poproś lekarza o badanie poziomu sodu we krwi w pierwszych tygodniach leczenia i zgłoś się do niego, jeśli poczujesz się splątany, bardzo osłabiony lub zacznie ci się kręcić w głowie.opóźniony (dni)opisy przypadków
Niekorzystna interakcja
Możesz przyjmować oba leki, ale poproś lekarza o badanie poziomu sodu we krwi w pierwszych tygodniach leczenia i zgłoś się do niego, jeśli poczujesz się splątany, bardzo osłabiony lub zacznie ci się kręcić w głowie.
Oba leki mogą obniżać poziom sodu we krwi, a razem robią to silniej. Ryzyko jest największe w pierwszych tygodniach leczenia i u osób starszych. Zbyt niski sód może powodować osłabienie, splątanie i upadki.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- splątanie lub trudności z koncentracją
- silne osłabienie i senność
- ból głowy i nudności
- zawroty głowy i chwiejny chód
- skurcze mięśni
- drgawki – wezwij pomoc natychmiast
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Połączenie można stosować, ale u osób starszych i z innymi czynnikami ryzyka hiponatremii należy oznaczyć stężenie sodu przed włączeniem wortioksetyny i ponownie w pierwszych tygodniach leczenia. Przy objawach neurologicznych sugerujących hiponatremię trzeba niezwłocznie oznaczyć sód i rozważyć odstawienie wortioksetyny lub modyfikację leczenia moczopędnego. Należy unikać nadmiernego odwodnienia i kontrolować ciśnienie tętnicze.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko hiponatremii, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia wortioksetyną lub po zwiększeniu dawki diuretyku. Ciężka hiponatremia objawia się splątaniem, bólem głowy, osłabieniem, zaburzeniami chodu i upadkami, a w skrajnych przypadkach drgawkami. Dodatkowo zawroty głowy po wortioksetynie mogą nakładać się na spadki ciśnienia po torasemidzie.
Mechanizm
Oba leki mogą obniżać stężenie sodu we krwi, a ich działania się sumują. Wortioksetyna, jak inne leki przeciwdepresyjne o działaniu serotoninergicznym, może wywoływać zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny (SIADH). Torasemid zwiększa wydalanie sodu z moczem i może prowadzić do odwodnienia oraz zaburzeń elektrolitowych. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ torasemid nie wpływa istotnie na enzymy metabolizujące wortioksetynę.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- stężenie sodu w surowicy
- stężenie potasu w surowicy
- ciśnienie tętnicze, w tym ortostatyczne
- stan świadomości i objawy neurologiczne
- objawy odwodnienia
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Wiek podeszływiek · pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych ryzyko hiponatremii po lekach serotoninergicznych w skojarzeniu z diuretykiem jest wyraźnie większe – kontrola sodu jest konieczna. |
| Pierwsze tygodnie leczeniaczas leczenia · wortioksetyna | ryzyko rośnie | Hiponatremia związana z SIADH rozwija się zwykle w pierwszych tygodniach terapii wortioksetyną lub po zwiększeniu dawki. |
| Duże dawki lub niedawne zwiększenie dawkidawka · torasemid | ryzyko rośnie | Większe dawki torasemidu nasilają utratę sodu i ryzyko odwodnienia, co sumuje się z SIADH. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Brintellix. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/brintellix-100317047/
Alkohol przy tych lekach
Niekorzystna interakcjaTorasemida alkoholZalecaj choremu unikanie alkoholu, a gdy pacjent mimo to pije, najwyżej niewielkie ilości, nigdy na czczo, nigdy w upał lub przy biegunce i wymiotach oraz z zachowaniem nawodnienia.Najlepiej nie pić alkoholu, a jeśli to konieczne, wypić go niewiele, po posiłku i zachować nawodnienie.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Najlepiej nie pić alkoholu, a jeśli to konieczne, wypić go niewiele, po posiłku i zachować nawodnienie.
Alkohol i lek moczopędny razem mogą mocno obniżyć ciśnienie krwi i odwodnić organizm. Można wtedy poczuć zawroty głowy, osłabienie, a nawet zemdleć. Alkohol może też pogłębiać niedobór potasu, co bywa groźne dla rytmu serca.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy lub mroczki przed oczami przy wstawaniu
- omdlenie lub uczucie bliskie omdlenia
- silne osłabienie lub skurcze mięśni
- kołatanie lub nierówne bicie serca
- bardzo suche usta i mało moczu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Zalecaj choremu unikanie alkoholu, a gdy pacjent mimo to pije, najwyżej niewielkie ilości, nigdy na czczo, nigdy w upał lub przy biegunce i wymiotach oraz z zachowaniem nawodnienia. Alkohol nie powinien być spożywany w okresie rozpoczynania leczenia lub zmiany dawki torasemidu. U chorych z niskim ciśnieniem lub zaburzeniami rytmu serca, które są w ChPL wymienione w przeciwwskazaniach[1], alkohol jest szczególnie niewskazany. U chorych z niewydolnością serca alkohol dodatkowo pogarsza rokowanie niezależnie od interakcji.
Skutek kliniczny
Spadek ciśnienia tętniczego z zawrotami głowy, osłabieniem, omdleniem i upadkami, zwłaszcza po wstaniu z pozycji siedzącej lub leżącej. Możliwe odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe (niedobór potasu i magnezu) oraz kołatania serca lub zaburzenia rytmu. Ryzyko rośnie przy większych ilościach alkoholu, u osób starszych i przy odwodnieniu.
Mechanizm
Torasemid nasila działanie hipotensyjne innych równocześnie stosowanych leków[1], a alkohol rozszerza naczynia i obniża ciśnienie, więc oba efekty się sumują. Oba czynniki zwiększają utratę płynów, co sprzyja odwodnieniu, spadkowi objętości krwi i zawrotom głowy przy wstawaniu. Torasemid zwiększa wydalanie potasu, a przewlekłe picie alkoholu sprzyja niedoborom potasu i magnezu, które nasilają ryzyko zaburzeń rytmu serca. W ChPL niski poziom potasu i magnezu opisano jako czynnik zwiększający wrażliwość mięśnia sercowego na glikozydy nasercowe[1]. Bezpośrednich badań interakcji torasemidu z alkoholem w dostarczonych źródłach nie ma, wniosek opiera się na znanych działaniach obu substancji.
Monitorować
- ciśnienie tętnicze, także w pozycji stojącej
- objawy odwodnienia i ortostatyczne spadki ciśnienia
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- rytm serca przy kołataniach lub omdleniach
- masa ciała i bilans płynów u chorych z niewydolnością serca
Kiedy ocena się zmienia
| Duże ilości lub picie do upojeniailość alkoholu · alkohol | ryzyko rośnie | Większe ilości alkoholu nasilają rozszerzenie naczyń, utratę płynów i ryzyko zaburzeń elektrolitowych, więc ryzyko hipotonii i arytmii wyraźnie rośnie. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych słabsza regulacja ciśnienia i większa skłonność do odwodnienia zwiększają ryzyko ortostatycznych spadków ciśnienia i upadków. |
| Pierwsze dni leczenia lub po zmianie dawkiczas leczenia · alkohol | ryzyko rośnie | W początkowym okresie leczenia lub po zwiększeniu dawki diureza i spadek ciśnienia są największe, więc alkohol w tym czasie warto wykluczyć. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Toramide 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/toramide-100140100/
Niekorzystna interakcjaWortioksetynaa alkoholZalecaj pacjentowi unikanie alkoholu w trakcie leczenia wortioksetyną, zgodnie z ChPL.Jeśli to możliwe, nie pij alkoholu w trakcie leczenia, a lek przyjmuj regularnie, także gdy zdarzy ci się wypić alkohol.nieznanybadania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli to możliwe, nie pij alkoholu w trakcie leczenia, a lek przyjmuj regularnie, także gdy zdarzy ci się wypić alkohol.
Podczas leczenia depresji nie zaleca się picia alkoholu. W badaniu u zdrowych osób jednorazowa dawka alkoholu nie zmieniała działania leku ani nie pogarszała sprawności umysłowej. Alkohol może jednak utrudniać leczenie depresji i nasilać złe samopoczucie. Nie ma dobrych danych o tym, jak lek działa przy większych ilościach alkoholu albo przy regularnym piciu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- pogorszenie nastroju lub nawrót objawów depresji
- wyraźna senność lub zawroty głowy
- trudności z koncentracją
- myśli rezygnacyjne lub samobójcze (natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub numerem alarmowym)
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Zalecaj pacjentowi unikanie alkoholu w trakcie leczenia wortioksetyną, zgodnie z ChPL[1]. Przypadkowe lub sporadyczne wypicie niewielkiej ilości alkoholu nie wymaga przerywania leczenia ani zmiany dawki wortioksetyny.
Skutek kliniczny
Po jednorazowej, umiarkowanej dawce alkoholu nie wykazano zmiany stężenia wortioksetyny ani pogorszenia sprawności poznawczej w porównaniu z placebo[1]. Podczas leczenia przeciwdepresyjnego alkohol nie jest jednak zalecany, ponieważ może utrudniać odpowiedź na leczenie i nasilać objawy choroby. Dla większych dawek i regularnego picia brakuje danych z badań.
Mechanizm
W badaniu u zdrowych osób pojedyncza dawka etanolu nie zmieniała farmakokinetyki wortioksetyny ani nie powodowała istotnych zaburzeń funkcji poznawczych w porównaniu z placebo[1]. Nie ma więc potwierdzonej interakcji farmakokinetycznej ani wyraźnego nasilenia działania uspokajającego po jednorazowej dawce. Zalecenie unikania alkoholu wynika z zasad leczenia przeciwdepresyjnego, a nie z udowodnionego wzajemnego wpływu obu substancji. Alkohol jest depresantem ośrodkowego układu nerwowego i może pogarszać przebieg depresji oraz osłabiać skuteczność terapii.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- nasilenie lub nawrót objawów depresji
- senność, zawroty głowy i pogorszenie koncentracji po alkoholu
- regularność przyjmowania leku i zgłaszanie się na wizyty kontrolne
- wzorzec picia alkoholu u pacjentów z uzależnieniem lub nadużywaniem w wywiadzie
Kiedy ocena się zmienia
| Powyżej 0,6 g/kg jednorazowo albo regularne picieilość alkoholu · pacjent | inne zalecenie | Brak danych z badań dla dawek etanolu większych niż 0,6 g/kg i dla przewlekłego picia. Zalecenie unikania alkoholu zachowuje pełną wagę, a pacjenta należy poinformować, że bezpieczeństwo większych ilości alkoholu nie zostało zbadane. |
| Krople doustne (zawierają etanol)postać · alkohol | inne zalecenie | Roztwór doustny wortioksetyny zawiera etanol jako substancję pomocniczą (4,25 mg na kroplę), a ChPL zamieszcza w punkcie 4.4 ostrzeżenie o jego zawartości. U pacjentów z uzależnieniem od alkoholu, z chorobami wątroby lub padaczką oraz u dzieci należy uwzględnić ilość etanolu w dawce. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Brintellix 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/brintellix-100317047/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Brintellix. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/brintellix-100317047/
Inne interakcje tych leków 114
Połączenie przeciwwskazaneAntybiotyki okulistyczne (np. tobramycyna, netylmycyna)+ Diuretyki pętlowe (np. torasemid, furosemid) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu antybiotyku aminoglikozydowego w kroplach lub maści do oczu i diuretyku pętlowego nie trzeba zmieniać leczenia ani dawkowania.Stosuj antybiotyk do oczu i lek moczopędny tak, jak zalecił lekarz, i nie przedłużaj leczenia kroplami lub maścią do oczu bez porozumienia z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Stosuj antybiotyk do oczu i lek moczopędny tak, jak zalecił lekarz, i nie przedłużaj leczenia kroplami lub maścią do oczu bez porozumienia z lekarzem.
Antybiotyki do oczu, takie jak tobramycyna czy netylmycyna, możesz stosować razem z lekami moczopędnymi, takimi jak furosemid czy torasemid. Z kropli i maści do oczu do krwi przedostaje się bardzo mało leku, więc nie wzmacnia on działania leku moczopędnego na uszy i nerki. Ostrożność jest potrzebna dopiero wtedy, gdy podobny antybiotyk dostajesz w zastrzyku lub kroplówce.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- szumy lub dzwonienie w uszach
- pogorszenie słuchu
- zawroty głowy lub zaburzenia równowagi
- wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu antybiotyku aminoglikozydowego w kroplach lub maści do oczu i diuretyku pętlowego nie trzeba zmieniać leczenia ani dawkowania. Dotyczy to jednakowo tobramycyny i netylmycyny podawanych do oka oraz furosemidu i torasemidu. Należy upewnić się, że aminoglikozyd jest stosowany wyłącznie miejscowo do oka i przez zalecany czas. Jeżeli pacjent otrzymuje jednocześnie aminoglikozyd ogólnie (dożylnie lub domięśniowo), obowiązuje postępowanie jak przy interakcji niekorzystnej – unikanie połączenia albo ścisłe monitorowanie słuchu, czynności nerek i stężenia aminoglikozydu[1].
Skutek kliniczny
Przy miejscowym stosowaniu antybiotyku aminoglikozydowego do oka razem z diuretykiem pętlowym nie oczekuje się klinicznie istotnego nasilenia ototoksyczności ani nefrotoksyczności. Ryzyko szumów usznych, niedosłuchu, zaburzeń równowagi i uszkodzenia nerek staje się realne dopiero przy ogólnym podaniu aminoglikozydu, zwłaszcza z dożylnym diuretykiem pętlowym w dużej dawce.
Mechanizm
Aminoglikozydy (tobramycyna, netylmycyna) i diuretyki pętlowe (furosemid, torasemid) mogą każdy z osobna uszkadzać ucho wewnętrzne[2]. Aminoglikozydy dodatkowo uszkadzają nerki. Przy podaniu ogólnym ich działanie ototoksyczne sumuje się, a odwodnienie po diuretyku może zwiększać stężenie aminoglikozydu w surowicy i w perylimfie. Po miejscowym podaniu do worka spojówkowego wchłanianie aminoglikozydu do krwi jest znikome, więc nie powstaje stężenie, które mogłoby nasilić toksyczność diuretyku pętlowego.
Monitorować
- Weryfikacja drogi podania aminoglikozydu (tylko miejscowo do oka)
- Przy podaniu ogólnym aminoglikozydu – kreatynina i eGFR, stężenie aminoglikozydu, słuch i równowaga, nawodnienie i elektrolity
Kiedy ocena się zmienia
| Ogólnoustrojowa (dożylnie lub domięśniowo)droga podania · antybiotyki okulistyczne | ryzyko rośnie | Przy ogólnym podaniu tobramycyny lub netylmycyny razem z diuretykiem pętlowym ototoksyczność i nefrotoksyczność sumują się, a ryzyko rośnie przy dożylnym podaniu diuretyku w dużej dawce, odwodnieniu i niewydolności nerek. Należy unikać połączenia albo monitorować stężenie aminoglikozydu, czynność nerek, słuch i nawodnienie. |
| Noworodki i wcześniakiwiek · pacjent | ryzyko rośnie | U noworodków, zwłaszcza wcześniaków, względne wchłanianie ogólne leków podawanych do oka jest większe, a czynność nerek niedojrzała. Przy jednoczesnym podawaniu diuretyku pętlowego warto ograniczyć czas leczenia okulistycznego do niezbędnego minimum i zwracać uwagę na czynność nerek. |
Źródła
- Triggs E, Charles B. Pharmacokinetics and therapeutic drug monitoring of gentamicin in the elderly. Clin Pharmacokinet. 1999;37(4):331-41. doi: 10.2165/00003088-199937040-00004. PMID: 10554048.
- Schacht J. Molecular mechanisms of drug-induced hearing loss. Hear Res. 1986;22:297-304. doi: 10.1016/0378-5955(86)90105-x. PMID: 3015857.
Połączenie przeciwwskazaneCefuroksym+ TorasemidCharakterystyka jednego z produktów torasemidu wymienia jednoczesne stosowanie z cefalosporynami wśród przeciwwskazań, dlatego należy unikać tego połączenia.Nie przyjmuj tych leków razem bez wiedzy lekarza i powiedz mu, że stosujesz torasemid, zanim zaczniesz antybiotyk.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj tych leków razem bez wiedzy lekarza i powiedz mu, że stosujesz torasemid, zanim zaczniesz antybiotyk.
Torasemid to lek moczopędny, a cefuroksym to antybiotyk wydalany przez nerki. Przyjmowane razem mogą obciążać nerki, zwłaszcza gdy jesteś odwodniony albo masz już chore nerki. W ulotce jednego z leków z torasemidem to połączenie jest wymienione jako przeciwwskazane.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- wyraźnie mniej oddawanego moczu
- obrzęki nóg lub twarzy
- silne osłabienie lub senność
- nudności i brak apetytu
- zawroty głowy lub omdlenia
- silne pragnienie i suchość w ustach
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Charakterystyka jednego z produktów torasemidu wymienia jednoczesne stosowanie z cefalosporynami wśród przeciwwskazań, dlatego należy unikać tego połączenia.[1] Jeżeli lekarz uzna, że oba leki są niezbędne, należy przed leczeniem i w jego trakcie oznaczać stężenie kreatyniny i elektrolitów, dbać o prawidłowe nawodnienie pacjenta i rozważyć czasowe zmniejszenie dawki torasemidu. Wybór antybiotyku spoza grupy cefalosporyn zależy od rodzaju zakażenia i należy do lekarza.
Skutek kliniczny
Możliwe pogorszenie czynności nerek aż do ostrego uszkodzenia nerek, szczególnie u osób odwodnionych, starszych i z wcześniejszą niewydolnością nerek. Następstwem może być kumulacja cefuroksymu i nasilenie jego działań niepożądanych.
Mechanizm
Torasemid może nasilać nefrotoksyczne działanie cefalosporyn, zwłaszcza w dużych dawkach.[1] Diuretyk pętlowy powoduje utratę wody i elektrolitów, a odwodnienie i zmniejszenie przepływu nerkowego sprzyjają uszkodzeniu nerek przez lek nefrotoksyczny. Cefuroksym jest wydalany przez nerki w procesie przesączania kłębuszkowego i wydzielania cewkowego, więc pogorszenie czynności nerek może prowadzić do jego kumulacji.[2]
Monitorować
- stężenie kreatyniny i eGFR
- stężenie sodu i potasu w surowicy
- diureza i objawy odwodnienia
- ciśnienie tętnicze
Kiedy ocena się zmienia
| Duża dawkadawka · torasemid | ryzyko rośnie | Charakterystyka torasemidu wskazuje, że nasilenie nefrotoksyczności cefalosporyn dotyczy zwłaszcza dużych dawek diuretyku. |
| Zaburzenia czynności nerekeGFR · pacjent | ryzyko rośnie | Przy upośledzonej czynności nerek rośnie ryzyko dalszego uszkodzenia nerek i kumulacji cefuroksymu, który jest wydalany przez nerki. |
| Osoba starszawiek · pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częściej występują odwodnienie i ograniczona rezerwa nerkowa, co zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Toramide 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/toramide-100140100/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zinnat 125 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zinnat-100074395/
Połączenie przeciwwskazaneKetoprofen+ TorasemidUnikaj ogólnoustrojowego ketoprofenu u pacjenta na torasemidzie i w miarę możliwości zastąp go paracetamolem albo postacią miejscową.Nie bierz ketoprofenu na własną rękę, a jeśli potrzebujesz leku przeciwbólowego, zapytaj farmaceutę o paracetamol albo żel przeciwbólowy na skórę.opóźniony (dni)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Nie bierz ketoprofenu na własną rękę, a jeśli potrzebujesz leku przeciwbólowego, zapytaj farmaceutę o paracetamol albo żel przeciwbólowy na skórę.
Ketoprofen może osłabiać działanie torasemidu, przez co woda zatrzymuje się w organizmie, a ciśnienie może rosnąć. Oba leki razem mogą też obciążać nerki, zwłaszcza gdy jesteś odwodniony, masz chore nerki, chore serce albo jesteś w starszym wieku. Dlatego to połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy zaleci je lekarz i pod jego kontrolą.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- oddajesz wyraźnie mniej moczu niż zwykle
- obrzęki nóg albo szybki przyrost masy ciała
- narastająca duszność albo duszność w pozycji leżącej
- silne pragnienie, suchość w ustach, zawroty głowy
- nietypowe osłabienie, senność albo splątanie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Unikaj ogólnoustrojowego ketoprofenu u pacjenta na torasemidzie i w miarę możliwości zastąp go paracetamolem albo postacią miejscową. Jeśli skojarzenie jest konieczne, stosuj najmniejszą skuteczną dawkę ketoprofenu przez możliwie najkrótszy czas. Przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego pacjenta należy nawodnić, a po jego rozpoczęciu starannie kontrolować czynność nerek[1]. U pacjenta poddanego intensywnej terapii moczopędnej ketoprofen jest przeciwwskazany[2]. Nie należy go też stosować w ciężkiej niewydolności serca ani w ciężkiej niewydolności nerek[3].
Skutek kliniczny
Główne zagrożenie to ostre uszkodzenie nerek o mechanizmie przednerkowym, szczególnie u osób odwodnionych, w podeszłym wieku i z przewlekłą chorobą nerek, a ryzyko dodatkowo rośnie, gdy pacjent przyjmuje też inhibitor konwertazy angiotensyny lub sartan. Drugim skutkiem jest osłabienie działania torasemidu z zatrzymaniem sodu i wody, przyrostem masy ciała, obrzękami i wzrostem ciśnienia tętniczego, co u chorych z niewydolnością serca może prowadzić do jej zaostrzenia. ChPL jednego z produktów ketoprofenu wymienia stosowanie intensywnej terapii moczopędnej wśród przeciwwskazań[2], a wszystkie produkty ketoprofenu przeciwwskazują go w ciężkiej niewydolności serca i ciężkiej niewydolności nerek[1].
Mechanizm
Ketoprofen hamuje syntezę prostaglandyn w nerkach, które podtrzymują przepływ nerkowy i natriurezę, dlatego osłabia moczopędne i hipotensyjne działanie torasemidu. Jednocześnie torasemid zmniejsza objętość krwi krążącej, a ketoprofen ogranicza kompensacyjne rozszerzenie naczyń doprowadzających w kłębuszku, co sumuje się w spadku perfuzji nerek. ChPL ketoprofenu wskazuje, że u pacjentów stosujących leki moczopędne, zwłaszcza odwodnionych, zahamowanie prostaglandyn zmniejsza dopływ krwi do nerek i zwiększa ryzyko niewydolności nerek[1]. ChPL torasemidu podaje, że niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą osłabiać działanie moczopędne i hipotensyjne torasemidu[4].
Monitorować
- kreatynina i eGFR przed włączeniem ketoprofenu i w pierwszych dniach leczenia skojarzonego
- stężenie potasu i sodu w surowicy
- masa ciała i obrzęki jako wskaźnik osłabienia działania moczopędnego
- ciśnienie tętnicze
- stan nawodnienia i ilość oddawanego moczu
- objawy zaostrzenia niewydolności serca
Kiedy ocena się zmienia
| Intensywna terapia moczopędnadawka · torasemid | ryzyko rośnie | Intensywna terapia moczopędna jest wymieniona w przeciwwskazaniach jednego z produktów ketoprofenu. U takiego pacjenta ketoprofen ogólnoustrojowo nie powinien być stosowany. |
| Podeszły wiekwiek · pacjent | ryzyko rośnie | U osób w podeszłym wieku ryzyko pogorszenia czynności nerek przy skojarzeniu niesteroidowego leku przeciwzapalnego z lekami hipotensyjnymi i moczopędnymi jest większe, dlatego ChPL ketoprofenu zaleca szczególną ostrożność i kontrolę czynności nerek. |
| Ciężka niewydolność nerekeGFR · pacjent | interakcja nie dotyczy | Ketoprofen jest przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności nerek. Przy łagodniejszym upośledzeniu czynności nerek ryzyko ostrego uszkodzenia nerek w skojarzeniu z torasemidem także rośnie i wymaga częstszej kontroli kreatyniny. |
| Na skórędroga podania · ketoprofen | ryzyko maleje | Ketoprofen stosowany miejscowo na skórę daje niewielkie stężenia ogólnoustrojowe, dlatego ryzyko osłabienia działania torasemidu i uszkodzenia nerek jest znacznie mniejsze niż przy postaci doustnej. |
| Kilka dniczas leczenia · ketoprofen | ryzyko rośnie | Ryzyko zatrzymania płynów i pogorszenia czynności nerek narasta wraz z czasem stosowania ketoprofenu ogólnoustrojowo, dlatego leczenie skojarzone powinno być możliwie krótkie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Okitask 25 mg, granulat powlekany. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/okitask-100358098/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ketoflix 50 mg, granulat do sporządzania roztworu doustnego, w saszetce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ketoflix-100423111/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ketoprofen-SF 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ketoprofen-sf-100230375/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Toramide 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/toramide-100140100/
Połączenie przeciwwskazaneDiuretyki pętlowe (np. torasemid, furosemid)+ Prokinetyki (np. cyzapryd) klasaPołączenie diuretyku pętlowego z prokinetykiem wydłużającym odstęp QT jest przeciwwskazane.Nie przyjmuj leku moczopędnego z grupy diuretyków pętlowych razem z lekiem na żołądek, który może zaburzać rytm serca, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy zamiennik.opóźniony (dni)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj leku moczopędnego z grupy diuretyków pętlowych razem z lekiem na żołądek, który może zaburzać rytm serca, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy zamiennik.
Leki moczopędne, takie jak furosemid i torasemid, wypłukują z organizmu potas i magnez. Gdy jest ich za mało, serce staje się bardziej wrażliwe na leki, które mogą zaburzać jego rytm. Takim lekiem jest cyzapryd stosowany na przyspieszenie opróżniania żołądka, dlatego nie łączy się go z tymi lekami moczopędnymi. Inne leki z tej grupy, czyli itopryd i metoklopramid, nie stwarzają takiego ryzyka.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy albo omdlenie
- osłabienie mięśni lub skurcze łydek
- silne wymioty lub biegunka
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – synergizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Połączenie diuretyku pętlowego z prokinetykiem wydłużającym odstęp QT jest przeciwwskazane. Cyzaprydu nie stosuje się u pacjentów przyjmujących furosemid lub torasemid ani u osób z niewyrównaną hipokaliemią lub hipomagnezemią. Gdy potrzebny jest lek prokinetyczny, należy wybrać itopryd albo krótkotrwale metoklopramid przy prawidłowym stężeniu potasu i magnezu. Jeśli pacjent już przyjmuje oba leki, trzeba odstawić cyzapryd, oznaczyć elektrolity i wykonać EKG.
Skutek kliniczny
Wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu, w tym torsade de pointes, omdlenia i nagły zgon sercowy. Ryzyko jest największe przy dużych dawkach diuretyku, wymiotach lub biegunce, niewydolności serca i u osób starszych.
Mechanizm
Diuretyki pętlowe zwiększają wydalanie potasu i magnezu z moczem, co prowadzi do hipokaliemii i hipomagnezemii. Niedobór tych elektrolitów spowalnia repolaryzację mięśnia sercowego i wzmacnia działanie leków blokujących kanały potasowe hERG. Cyzapryd blokuje te kanały i wydłuża odstęp QT, a na tle zaburzeń elektrolitowych ryzyko częstoskurczu typu torsade de pointes rośnie wielokrotnie. Mechanizm dotyczy obu diuretyków pętlowych, czyli furosemidu i torasemidu, ale po stronie prokinetyków wyłącznie cyzaprydu.
Monitorować
- stężenie potasu w surowicy
- stężenie magnezu w surowicy
- EKG z oceną odstępu QTc
- kołatania serca, zawroty głowy i omdlenia
Kiedy ocena się zmienia
| Duże dawki lub podanie dożylnedawka · diuretyki pętlowe | ryzyko rośnie | Duże dawki diuretyku pętlowego i podanie dożylne szybciej i silniej obniżają stężenie potasu i magnezu, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i przyjmowanie kilku leków wydłużających QT jednocześnie. |
| Upośledzona czynność nerekeGFR · pacjent | ryzyko rośnie | Przy niewydolności nerek trudniej utrzymać prawidłowe stężenia elektrolitów, a często stosuje się większe dawki diuretyków pętlowych. |
Niekorzystna interakcjaCytalopram+ WortioksetynaUnikaj długotrwałego łączenia cytalopramu z wortioksetyną, bo zwykle wystarcza jeden lek przeciwdepresyjny z tej grupy.Upewnij się u lekarza lub farmaceuty, czy masz przyjmować oba leki naraz, i zgłoś się pilnie do lekarza, jeśli pojawią się niepokojące objawy.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Upewnij się u lekarza lub farmaceuty, czy masz przyjmować oba leki naraz, i zgłoś się pilnie do lekarza, jeśli pojawią się niepokojące objawy.
Oba leki działają przeciwdepresyjnie w podobny sposób i razem mogą za mocno zwiększać ilość serotoniny w organizmie. Może to wywołać groźny stan zwany zespołem serotoninowym. Zwykle nie przyjmuje się tych leków razem na stałe, czasem nakładają się tylko na krótko przy zmianie leczenia. Nie zmieniaj dawek ani nie odstawiaj leków samodzielnie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silny niepokój, pobudzenie lub splątanie
- drżenie, mimowolne skurcze lub sztywność mięśni
- gorączka i obfite pocenie się
- szybkie bicie serca
- biegunka lub nudności
- drgawki
- nietypowe siniaki lub krwawienia
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj długotrwałego łączenia cytalopramu z wortioksetyną, bo zwykle wystarcza jeden lek przeciwdepresyjny z tej grupy. Jeśli oba leki występują równocześnie, ustal z lekarzem, czy chodzi o zaplanowaną zmianę leczenia, czy o dublowanie terapii. Przy zamianie jednego leku na drugi stosuj schemat zmiany ustalony przez lekarza i obserwuj pacjenta pod kątem objawów zespołu serotoninowego, szczególnie po zwiększeniu dawki. Zachowaj ostrożność u pacjentów z napadami drgawkowymi w wywiadzie[1] oraz u przyjmujących leki zwiększające ryzyko krwawienia[2].
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko zespołu serotoninowego – od łagodnych objawów (drżenie, pocenie się, biegunka, niepokój) po ciężkie (hipertermia, sztywność mięśni, drgawki kloniczne, niestabilność wegetatywna, splątanie, majaczenie, śpiączka)[2]. Możliwe są też napady drgawkowe i częstsze krwawienia, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych, przeciwpłytkowych lub NLPZ.
Mechanizm
Oba leki nasilają przekaźnictwo serotoninergiczne – cytalopram przez wybiórcze hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny, wortioksetyna przez hamowanie transportera serotoniny i wpływ na receptory serotoninowe. Działania sumują się, co zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego. Cytalopramu nie łączy się z innymi lekami serotoninergicznymi ze względu na ryzyko nasilenia działania serotoninergicznego[2]. Jednoczesne stosowanie wortioksetyny z lekami serotoninergicznymi może prowadzić do zespołu serotoninowego[1]. Oba leki mogą też obniżać próg drgawkowy, a przy łączeniu wortioksetyny z SSRI zaleca się ostrożność z tego powodu[1]. Leki serotoninergiczne zaburzają czynność płytek krwi, więc możliwe jest także sumowanie ryzyka krwawień[2].
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
- Cytalopram: słaby inhibitor CYP1A2[3], słaby inhibitor CYP2C19[3], słaby inhibitor CYP2D6[3], substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], substrat CYP3A4[3]
- Wortioksetyna: słaby inhibitor P-gp[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
Monitorować
- objawy zespołu serotoninowego (pobudzenie, drżenie, mioklonie, pocenie się, gorączka, tachykardia, biegunka)
- napady drgawkowe
- objawy krwawienia (siniaki, krwawienia z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego)
Kiedy ocena się zmienia
| Krótkotrwałe nakładanie się leków przy zamianie terapiiczas leczenia · pacjent | inne zalecenie | Krótkie nakładanie się leków w ramach zaplanowanej zamiany jest dopuszczalne pod warunkiem stosowania schematu ustalonego przez lekarza i obserwacji w kierunku zespołu serotoninowego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Brintellix 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/brintellix-100317047/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Citabax 10 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/citabax-10-100128665/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Citabax 10. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/citabax-10-100128665/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Brintellix. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/brintellix-100317047/
Niekorzystna interakcjaTorasemid+ AmisulprydPołączenia najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne – przed włączeniem i w trakcie leczenia oznaczaj stężenie potasu i magnezu oraz wyrównuj ich niedobory.Nie odstawiaj żadnego z leków sam, ale powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba, i regularnie badaj potas we krwi oraz EKG.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie odstawiaj żadnego z leków sam, ale powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba, i regularnie badaj potas we krwi oraz EKG.
Torasemid to lek moczopędny, który może obniżać ilość potasu i magnezu we krwi. Gdy tych pierwiastków jest za mało, amisulpryd łatwiej wywołuje groźne zaburzenia rytmu serca. Oba leki mogą też obniżać ciśnienie, przez co możesz odczuwać zawroty głowy, zwłaszcza przy wstawaniu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- zawroty głowy przy wstawaniu
- skurcze lub osłabienie mięśni
- silne zmęczenie
- wymioty lub biegunka trwające dłużej niż dobę
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – synergizm, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenia najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne – przed włączeniem i w trakcie leczenia oznaczaj stężenie potasu i magnezu oraz wyrównuj ich niedobory[1]. Wykonaj EKG z oceną QTc na początku leczenia skojarzonego i po zwiększeniu dawki któregokolwiek leku. Rozważ suplementację potasu lub dołączenie diuretyku oszczędzającego potas, jeśli pozwala na to stan pacjenta. Kontroluj ciśnienie tętnicze, także w pozycji stojącej, i zachowaj szczególną ostrożność przy bradykardii, chorobie serca, wymiotach lub biegunce.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii lub hipomagnezemii. Możliwe nasilenie niedociśnienia, w tym ortostatycznego, z zawrotami głowy i omdleniami.
Mechanizm
Torasemid jako diuretyk pętlowy zwiększa wydalanie potasu i magnezu z moczem. Hipokaliemia i hipomagnezemia są czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT i częstoskurczu typu torsade de pointes, które amisulpryd może wywołać sam. Diuretyków zmniejszających stężenie potasu we krwi nie zaleca się łączyć z amisulprydem, a hipokaliemię należy wyrównać[1]. Oba leki obniżają ponadto ciśnienie tętnicze, więc ich działanie hipotensyjne się sumuje[2][1].
Monitorować
- stężenie potasu w surowicy
- stężenie magnezu w surowicy
- EKG z oceną QTc
- ciśnienie tętnicze, w tym ortostatyczne
- częstość rytmu serca
- czynność nerek
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Duża dawkadawka · torasemid | ryzyko rośnie | Większe dawki torasemidu silniej zwiększają utratę potasu i magnezu, co zwiększa ryzyko arytmii w skojarzeniu z amisulprydem. Po zwiększeniu dawki skontroluj elektrolity i EKG. |
| Podeszły wiekwiek · pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częściej występują zaburzenia elektrolitowe, choroby serca, niedociśnienie ortostatyczne i upadki, dlatego monitorowanie powinno być częstsze. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Symamis 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/symamis-100402758/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Toramide 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/toramide-100140100/
Niekorzystna interakcjaApiksaban+ WortioksetynaPołączenie można stosować, ale wymaga ono ostrożności i obserwacji pacjenta pod kątem krwawień.Nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę, unikaj ibuprofenu, naproksenu i aspiryny bez porozumienia z lekarzem, a przy objawach krwawienia skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę, unikaj ibuprofenu, naproksenu i aspiryny bez porozumienia z lekarzem, a przy objawach krwawienia skontaktuj się z lekarzem.
Lek przeciwzakrzepowy i ten lek przeciwdepresyjny razem mogą zwiększać skłonność do krwawień. Oba leki możesz przyjmować, jeśli tak zalecił lekarz, ale obserwuj, czy nie pojawiają się siniaki lub krwawienia. Ryzyko rośnie, gdy dodatkowo bierzesz popularne leki przeciwbólowe, takie jak ibuprofen, naproksen czy aspiryna.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- siniaki pojawiające się bez uderzenia
- krwawienie z nosa lub dziąseł, które trudno zatrzymać
- czarne, smoliste stolce albo krew w stolcu
- różowy lub czerwony mocz
- wymioty z krwią lub treścią przypominającą fusy od kawy
- silny ból głowy, zawroty głowy, nagłe osłabienie
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie można stosować, ale wymaga ono ostrożności i obserwacji pacjenta pod kątem krwawień[1]. Nie trzeba zmieniać dawki apiksabanu ani wortioksetyny. Należy unikać dokładania NLPZ i kwasu acetylosalicylowego bez wyraźnego wskazania, a przy dużym ryzyku krwawienia z przewodu pokarmowego rozważyć osłonę inhibitorem pompy protonowej. U pacjenta z wcześniejszymi krwawieniami warto rozważyć lek przeciwdepresyjny o słabszym wpływie na płytki.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko krwawień, od łagodnych (siniaki, krwawienia z nosa i dziąseł) po krwawienia z przewodu pokarmowego i rzadziej krwawienia poważne. Ryzyko rośnie, gdy pacjent przyjmuje dodatkowo NLPZ, kwas acetylosalicylowy lub inhibitory P2Y12[1].
Mechanizm
Wortioksetyna hamuje wychwyt zwrotny serotoniny, także przez płytki krwi, co zmniejsza zawartość serotoniny w płytkach i osłabia ich agregację. Apiksaban hamuje czynnik Xa, więc oba leki zaburzają hemostazę w różnych punktach i ich działanie sumuje się. Apiksaban należy łączyć z lekami z grupy SSRI i SNRI ostrożnie, ponieważ zwiększają one ryzyko krwawienia[1]. Istotnej interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ wortioksetyna jest metabolizowana głównie przez CYP2D6 i nie hamuje CYP3A4 ani glikoproteiny P, od których zależy eliminacja apiksabanu[2].
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
- Apiksaban: słaby inhibitor CYP2C19[4], substrat BCRP[4], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
- Wortioksetyna: słaby inhibitor P-gp[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[3], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
Monitorować
- objawy krwawienia (siniaki, krwawienia z nosa i dziąseł, krwiomocz, smoliste stolce)
- morfologia krwi z hemoglobiną przy podejrzeniu utajonego krwawienia
- leki przyjmowane bez recepty, zwłaszcza NLPZ i kwas acetylosalicylowy
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Wortioksetyna włączana u pacjenta już leczonego apiksabanemkolejność włączenia · wortioksetyna | inne zalecenie | Przy dołączaniu wortioksetyny do apiksabanu warto zaplanować wcześniejszą kontrolę pod kątem krwawień w pierwszych tygodniach leczenia skojarzonego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Eliquis 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/eliquis-100245589/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Brintellix 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/brintellix-100317047/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Brintellix. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/brintellix-100317047/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Eliquis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/eliquis-100245589/
Niekorzystna interakcjaBisakodyl+ TorasemidBisakodyl u pacjenta leczonego torasemidem stosuj doraźnie i krótko, w dawce nieprzekraczającej zalecanej.Stosuj lek przeczyszczający tylko doraźnie, nie przekraczaj zalecanej dawki, a przy zaparciach trwających dłużej niż kilka dni zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny sposób leczenia.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Stosuj lek przeczyszczający tylko doraźnie, nie przekraczaj zalecanej dawki, a przy zaparciach trwających dłużej niż kilka dni zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny sposób leczenia.
Lek moczopędny i lek przeczyszczający razem mogą powodować większą utratę wody oraz potasu z organizmu. Zbyt mało potasu może osłabiać mięśnie i zaburzać pracę serca. Ryzyko jest małe, gdy lek przeczyszczający stosujesz krótko i w zalecanej dawce, a rośnie przy częstym lub długim stosowaniu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- osłabienie lub skurcze mięśni
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy lub omdlenie przy wstawaniu
- silne pragnienie i suchość w ustach
- biegunka trwająca dłużej niż jeden dzień
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Bisakodyl u pacjenta leczonego torasemidem stosuj doraźnie i krótko, w dawce nieprzekraczającej zalecanej[1]. Przy dłuższym stosowaniu lub obfitych biegunkach kontroluj stężenie potasu i magnezu oraz objawy odwodnienia. U pacjentów przyjmujących glikozydy naparstnicy, z zaburzeniami rytmu serca lub skłonnością do niedociśnienia rozważ środek przeczyszczający, który nie powoduje istotnej utraty elektrolitów.
Skutek kliniczny
Możliwa hipokaliemia, hipomagnezemia i odwodnienie z hipowolemią, a w ich następstwie niedociśnienie, osłabienie mięśni i zaburzenia rytmu serca. Niedobór potasu i magnezu zwiększa wrażliwość mięśnia sercowego na glikozydy nasercowe[2]. Bisakodyl, szczególnie w dużych dawkach, może nasilać działanie glikozydów naparstnicy przez zaburzanie równowagi wodno-elektrolitowej[1].
Mechanizm
Oba leki zwiększają utratę wody i elektrolitów, zwłaszcza potasu – torasemid przez nerki, a bisakodyl przez jelito grube. Jednoczesne stosowanie bisakodylu z lekami moczopędnymi zwiększa ryzyko zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, głównie przy dawkach bisakodylu większych niż zalecane[1]. Torasemid w skojarzeniu ze środkami przeczyszczającymi może zwiększać wydalanie potasu z moczem[2].
Monitorować
- stężenie potasu w surowicy
- stężenie magnezu w surowicy
- ciśnienie tętnicze
- objawy odwodnienia
- czynność nerek
- EKG u pacjentów z glikozydami nasercowymi lub zaburzeniami rytmu
Bezpieczniejsze alternatywy
makrogolbabka jajowata
Kiedy ocena się zmienia
| Większa niż zalecanadawka · bisakodyl | ryzyko rośnie | Zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej występują głównie przy dawkach bisakodylu większych niż zalecane. |
| Stosowanie regularne lub przewlekłeczas leczenia · bisakodyl | ryzyko rośnie | Regularne stosowanie bisakodylu u pacjenta na torasemidzie zwiększa ryzyko utrwalonej hipokaliemii i odwodnienia – wymaga kontroli elektrolitów lub zmiany środka przeczyszczającego. |
| Pojedyncza dawka doraźnaczas leczenia · bisakodyl | ryzyko maleje | Pojedyncza dawka bisakodylu w zalecanej dawce u pacjenta bez dodatkowych czynników ryzyka rzadko powoduje istotne klinicznie zaburzenia elektrolitowe. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bisacodyl VP 5 mg, tabletki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bisacodyl-vp-100010797/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Toramide 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/toramide-100140100/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.