Interakcje / Apomorfina / Apomorfina i lefamulina
Jaki opis pokazać?
Połączenie przeciwwskazane
Nie łącz lefamuliny z apomorfiną.
Nie zaczynaj lefamuliny, jeśli stosujesz apomorfinę, i od razu poinformuj lekarza lub farmaceutę, że potrzebujesz innego antybiotyku.
Połączenie przeciwwskazaneApomorfina+ LefamulinaNie łącz lefamuliny z apomorfiną.Nie zaczynaj lefamuliny, jeśli stosujesz apomorfinę, i od razu poinformuj lekarza lub farmaceutę, że potrzebujesz innego antybiotyku.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj lefamuliny, jeśli stosujesz apomorfinę, i od razu poinformuj lekarza lub farmaceutę, że potrzebujesz innego antybiotyku.
Oba leki mogą zaburzać przewodzenie elektryczne w sercu, a razem to działanie się nasila. Może to wywołać groźne zaburzenia rytmu serca i omdlenia. Tych leków nie stosuje się razem. Lekarz zwykle dobiera wtedy inny antybiotyk, a leczenie choroby Parkinsona pozostaje bez zmian.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz lefamuliny z apomorfiną[1]. U pacjenta leczonego apomorfiną wybierz antybiotyk niewydłużający odstępu QT, zamiast odstawiać lek przeciwparkinsonowski. Unikaj również makrolidów i fluorochinolonów, które także wydłużają odstęp QT[2].
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy jednoczesnym stosowaniu domperydonu, hipokaliemii, bradykardii i chorobach serca.
Mechanizm
Apomorfina i lefamulina mogą wydłużać odstęp QT, a ich działania sumują się. Apomorfiny należy unikać z innymi lekami o znanych właściwościach wydłużających odstęp QT[2]. Lefamuliny nie podaje się jednocześnie z lekami powodującymi wydłużenie odstępu QT[1]. Dodatkowo lefamulina jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A[1], co ma znaczenie u pacjentów przyjmujących z apomorfiną domperydon, który jest substratem CYP3A4 i również wydłuża odstęp QT.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QTc
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- częstość rytmu serca
- kołatania serca, zawroty głowy i omdlenia
Bezpieczniejsze alternatywy
amoksycylinaamoksycylina z kwasem klawulanowymceftriaksoncefuroksymdoksycyklina
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dacepton 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dacepton-100329932/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
Alkohol przy tych lekach
Apomorfina a alkohol: brak opisu w bazie.
Interakcja nieistotna klinicznieLefamulinaa alkoholPrzy umiarkowanym spożyciu alkoholu nie trzeba zmieniać leczenia.W czasie leczenia pij najwyżej niewielkie ilości alkoholu i nie upijaj się, a jeśli pijesz dużo lub codziennie, powiedz o tym lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
W czasie leczenia pij najwyżej niewielkie ilości alkoholu i nie upijaj się, a jeśli pijesz dużo lub codziennie, powiedz o tym lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia.
Nie wiadomo, by alkohol osłabiał działanie lefamuliny albo prowadził do groźnej interakcji z nią. Ten lek często wywołuje nudności, wymioty i biegunkę, a alkohol może te dolegliwości nasilać. Picie dużych ilości alkoholu może też obniżać poziom potasu i magnezu we krwi, co przy tym leku zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca. W czasie leczenia infekcji najlepiej ograniczyć alkohol.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy albo omdlenie
- silne lub uporczywe wymioty albo biegunka
- osłabienie i skurcze mięśni
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy umiarkowanym spożyciu alkoholu nie trzeba zmieniać leczenia. W czasie terapii zakażenia warto jednak ograniczyć alkohol i unikać upijania się. U osób przewlekle nadużywających alkoholu przed włączeniem lefamuliny należy sprawdzić stężenie potasu i magnezu oraz wykonać EKG. Zaburzenia elektrolitowe trzeba wyrównać przed leczeniem, a przy stwierdzonym wydłużeniu QT lefamulina jest przeciwwskazana.[1]
Skutek kliniczny
Umiarkowane spożycie alkoholu nie powinno zmieniać skuteczności ani bezpieczeństwa lefamuliny. Upijanie się może nasilać dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Wymioty i biegunka, które wtedy występują, mogą prowadzić do utraty potasu i magnezu, a to zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu. U osób przewlekle nadużywających alkoholu częściej występują niedobory elektrolitów, które same w sobie mogą wykluczać leczenie lefamuliną.
Mechanizm
Nie należy się spodziewać interakcji farmakokinetycznej, ponieważ etanol nie jest istotnym inhibitorem ani induktorem CYP3A i P-gp, a to od nich zależą ważne klinicznie interakcje lefamuliny. ChPL lefamuliny nie wymienia alkoholu ani etanolu w przeciwwskazaniach ani w interakcjach.[1] Teoretycznie możliwe jest addycyjne nasilenie nudności, wymiotów i biegunki, które często występują po doustnej lefamulinie. Jest też możliwy pośredni wpływ na ryzyko arytmii, bo intensywne albo przewlekłe picie sprzyja hipokaliemii i hipomagnezemii. Lefamulina jest przeciwwskazana przy stwierdzonym wydłużeniu odstępu QT i przy zaburzeniach elektrolitowych, zwłaszcza niewyrównanej hipokaliemii.[1]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- stężenie potasu i magnezu u osób nadużywających alkoholu
- EKG z oceną QTc u osób nadużywających alkoholu lub z wymiotami i biegunką
- nasilenie nudności, wymiotów i biegunki
- aminotransferazy przy przewlekłym piciu alkoholu
Kiedy ocena się zmienia
| Upijanie się (duża jednorazowa ilość alkoholu)ilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Upijanie się może nasilić działania niepożądane lefamuliny ze strony przewodu pokarmowego. Wymioty i biegunka sprzyjają hipokaliemii i hipomagnezemii, co zwiększa ryzyko wydłużenia QT. Zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza niewyrównana hipokaliemia, są przeciwwskazaniem do lefamuliny. Zalecaj unikanie upijania się przez cały czas leczenia. |
| Przewlekłe nadużywanie alkoholu lub zespół abstynencyjnyczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | U osób przewlekle nadużywających alkoholu częste są hipokaliemia i hipomagnezemia, a także zaburzenia rytmu serca. Przed włączeniem lefamuliny należy oznaczyć potas i magnez oraz wykonać EKG. Stwierdzone wydłużenie QT i niewyrównana hipokaliemia są przeciwwskazaniem do leczenia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
Inne interakcje tych leków 331
Połączenie przeciwwskazaneAlfuzosyna+ LefamulinaLefamuliny nie łączy się z substratami CYP3A wydłużającymi odstęp QT, a alfuzosyna spełnia oba te warunki.Nie zaczynaj lefamuliny razem z alfuzosyną i od razu powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz lek na prostatę, aby dobrali inny antybiotyk albo zdecydowali o przerwie w alfuzosynie.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj lefamuliny razem z alfuzosyną i od razu powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz lek na prostatę, aby dobrali inny antybiotyk albo zdecydowali o przerwie w alfuzosynie.
Lefamulina to antybiotyk stosowany w zapaleniu płuc, a alfuzosyna to lek na powiększoną prostatę. Razem mogą zaburzać rytm serca i silnie obniżać ciśnienie, co grozi zawrotami głowy i omdleniem. Tych leków nie należy przyjmować jednocześnie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy lub zamroczenie przy wstawaniu
- omdlenie
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Lefamuliny nie łączy się z substratami CYP3A wydłużającymi odstęp QT, a alfuzosyna spełnia oba te warunki.[1] Najlepiej wybrać inny antybiotyk bez wpływu na CYP3A i odstęp QT. Jeśli lefamulina jest niezbędna, wstrzymaj alfuzosynę na czas kuracji i wznów ją po jej zakończeniu, uprzedzając pacjenta o możliwym nasileniu objawów ze strony pęcherza.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia alfuzosyny zwiększa ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zawrotów głowy i omdleń. Sumowanie wpływu na odstęp QT zwiększa ryzyko komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii, bradykardii lub chorobie serca.
Mechanizm
Lefamulina jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A i podana doustnie może zwiększać stężenie leków metabolizowanych przez ten enzym.[1] Alfuzosyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, a inhibitory tego enzymu zwiększają jej stężenie we krwi.[2] Oba leki mogą też wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację serca się sumuje.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- EKG z oceną QTc przed leczeniem i w jego trakcie
- ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- objawy zatrzymania moczu po wstrzymaniu alfuzosyny
Bezpieczniejsze alternatywy
amoksycylina z kwasem klawulanowymdoksycyklinaceftriakson
Kiedy ocena się zmienia
| Dożylnadroga podania · lefamulina | ryzyko maleje | Hamowanie CYP3A dotyczy przede wszystkim lefamuliny doustnej, więc przy podaniu dożylnym wzrost stężenia alfuzosyny jest mniej prawdopodobny. Sumowanie wpływu na odstęp QT pozostaje, dlatego połączenie nadal jest przeciwwskazane. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częstsze są niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia elektrolitowe i choroby serca, co nasila oba elementy interakcji. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Alfuzostad 10 mg 10 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/alfuzostad-10-mg-100163489/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Alfuzostad 10 mg. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/alfuzostad-10-mg-100163489/
Połączenie przeciwwskazaneAmiodaron+ LefamulinaNie stosuj lefamuliny u pacjenta leczonego amiodaronem ani w ciągu kilku miesięcy po odstawieniu amiodaronu.Jeśli przyjmujesz amiodaron lub przyjmowałeś go w ostatnich miesiącach, nie zaczynaj lefamuliny i od razu powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie, aby dobrali inny antybiotyk.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz amiodaron lub przyjmowałeś go w ostatnich miesiącach, nie zaczynaj lefamuliny i od razu powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie, aby dobrali inny antybiotyk.
Amiodaronu, leku na zaburzenia rytmu serca, nie wolno łączyć z antybiotykiem lefamuliną. Oba leki wpływają na przewodzenie elektryczne w sercu, a razem mogą wywołać groźną, nieregularną pracę serca. Ryzyko utrzymuje się nawet kilka miesięcy po odstawieniu amiodaronu, bo lek ten bardzo długo pozostaje w organizmie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub uczucie nierównej pracy serca
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie zbliżającego się omdlenia
- bardzo wolne bicie serca
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj lefamuliny u pacjenta leczonego amiodaronem ani w ciągu kilku miesięcy po odstawieniu amiodaronu[1][2]. Wybierz antybiotyk bez działania wydłużającego QT, unikając także makrolidów i fluorochinolonów[2]. Jeśli połączenie zostało już podane, wykonaj EKG z oceną QTc, oznacz potas i magnez i wyrównaj niedobory[2].
Skutek kliniczny
Grozi znaczne wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu typu torsade de pointes, które mogą prowadzić do omdlenia lub nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii i bradykardii[2].
Mechanizm
Oba leki wydłużają odstęp QT, a ich działania na repolaryzację komór się sumują. Lefamuliny nie łączy się z lekami przeciwarytmicznymi klasy III, takimi jak amiodaron[1]. Amiodaron i jego metabolit deetyloamiodaron hamują CYP3A4 i glikoproteinę P[2], a lefamulina jest substratem CYP3A i P-gp[1], więc amiodaron może dodatkowo zwiększać stężenie lefamuliny. Lefamulina jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A[1], co teoretycznie może zwiększać ekspozycję na amiodaron metabolizowany przez ten enzym.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
- Amiodaron – słaby inhibitor CYP3A4[3], lefamulina – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
- Amiodaron – inhibitor P-gp[3], lefamulina – substrat P-gp[4]
- Lefamulina – inhibitor CYP2C8[4], amiodaron – drugorzędny szlak substrat CYP2C8[5]
- Lefamulina – umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], amiodaron – wrażliwy substrat CYP3A4[5]
- Amiodaron: inhibitor CYP1A2[5], inhibitor CYP2B6[5], inhibitor CYP2C19[5], inhibitor CYP2C8[5], umiarkowany inhibitor CYP2C9[3], słaby inhibitor CYP2D6[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OCT2[5], inhibitor P-gp[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[5], wrażliwy substrat CYP3A4[5]
- Lefamulina: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP2C8[4], umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QTc
- stężenie potasu w surowicy
- stężenie magnezu w surowicy
- częstość i rytm serca
Bezpieczniejsze alternatywy
amoksycylinaamoksycylina z kwasem klawulanowymcefuroksymceftriaksondoksycyklina
Kiedy ocena się zmienia
| Amiodaron odstawiony w ostatnich miesiącachkolejność włączenia · amiodaron | inne zalecenie | Z powodu długiego okresu półtrwania amiodaronu interakcje mogą występować nawet kilka miesięcy po zakończeniu leczenia. Niedawne odstawienie amiodaronu nie znosi przeciwwskazania do lefamuliny. |
| Hipokaliemia, hipomagnezemia lub bradykardiadawka · pacjent | ryzyko rośnie | Niewyrównana hipokaliemia i istotna klinicznie bradykardia są samodzielnymi przeciwwskazaniami do lefamuliny i zwiększają ryzyko torsade de pointes podczas leczenia amiodaronem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone 200 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cordarone-100015850/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 21.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 21.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 21.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cordarone-100015850/
Połączenie przeciwwskazaneAsenapina+ ApomorfinaNie włączaj apomorfiny u pacjenta leczonego asenapiną, ponieważ apomorfina jest przeciwwskazana w chorobach psychicznych.Nie zaczynaj przyjmować żadnego z tych leków razem z drugim i nie odstawiaj leków na własną rękę, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj przyjmować żadnego z tych leków razem z drugim i nie odstawiaj leków na własną rękę, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą.
Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Działają na ten sam układ w mózgu w przeciwnych kierunkach, więc mogą nawzajem osłabiać swoje działanie – objawy choroby Parkinsona albo objawy choroby psychicznej mogą się nasilić. Oba leki obniżają też ciśnienie krwi, co może powodować zawroty głowy i omdlenia, zwłaszcza przy wstawaniu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy lub ciemność przed oczami przy wstawaniu
- omdlenie lub upadek
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- nasilenie sztywności, spowolnienia lub drżenia
- powrót niepokoju, urojeń, omamów lub nastroju „na haju”
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie włączaj apomorfiny u pacjenta leczonego asenapiną, ponieważ apomorfina jest przeciwwskazana w chorobach psychicznych[1]. Jeśli pacjent z chorobą Parkinsona wymaga leku przeciwpsychotycznego, rozważ lek o małym wpływie na objawy ruchowe, np. klozapinę, którą można stosować w łagodzeniu powikłań neuropsychicznych u chorych leczonych apomorfiną[1]. Jeśli lekarz prowadzący mimo to uzna skojarzenie asenapiny z agonistą dopaminy za konieczne, stosuje się najmniejszą skuteczną dawkę każdego leku[2] oraz kontroluje ciśnienie w pozycji stojącej, zapis EKG i nasilenie objawów ruchowych i psychotycznych.
Skutek kliniczny
Apomorfiny nie stosuje się u pacjentów z chorobami psychicznymi[1], a asenapina jest lekiem stosowanym właśnie w chorobie psychicznej, więc u pacjenta leczonego asenapiną apomorfina jest przeciwwskazana. Przy jednoczesnym stosowaniu można oczekiwać nasilenia objawów choroby Parkinsona i stanów „off” oraz osłabienia działania przeciwpsychotycznego. Dodatkowo rośnie ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zawrotów głowy, omdleń i upadków oraz addycji wpływu na odstęp QT.
Mechanizm
Asenapina blokuje receptory dopaminowe, a apomorfina je pobudza, więc oba leki znoszą wzajemnie swoje działanie. Asenapina może osłabiać działanie lewodopy i agonistów dopaminy[2]. Neuroleptyki mogą działać antagonistycznie wobec apomorfiny[1]. Oba leki obniżają ciśnienie tętnicze – asenapina przez blokadę receptorów adrenergicznych α1 może wywoływać niedociśnienie ortostatyczne[2], a apomorfina nasila działanie leków przeciwnadciśnieniowych[1]. Apomorfiny unika się z lekami wydłużającymi odstęp QT[1], a asenapina może w niewielkim stopniu wydłużać ten odstęp.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej
- EKG z oceną odstępu QTc
- nasilenie objawów choroby Parkinsona i okresów „off”
- nawrót lub nasilenie objawów psychotycznych i maniakalnych
- zawroty głowy, omdlenia i upadki
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dacepton 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dacepton-100329932/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sycrest 5 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sycrest-100229900/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sycrest. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sycrest-100229900/
Połączenie przeciwwskazaneAzytromycyna+ LefamulinaNie łącz azytromycyny z lefamuliną.Nie przyjmuj tych leków razem i jeśli masz oba w domu albo niedawno kończyłeś azytromycynę, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie przed pierwszą dawką lefamuliny.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj tych leków razem i jeśli masz oba w domu albo niedawno kończyłeś azytromycynę, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie przed pierwszą dawką lefamuliny.
Oba te antybiotyki mogą zaburzać rytm serca, a razem działają na serce mocniej niż każdy z osobna. Takie połączenie może wywołać groźne zaburzenia rytmu. Lekarze nie stosują tych dwóch leków jednocześnie. Azytromycyna działa jeszcze przez kilka dni po ostatniej tabletce.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- duszność albo ból w klatce piersiowej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz azytromycyny z lefamuliną[1]. Lefamulina działa także na drobnoustroje atypowe, więc dołączanie do niej makrolidu w leczeniu zapalenia płuc zwykle nie jest potrzebne. Jeśli konieczne jest leczenie skojarzone, wybierz zamiast lefamuliny lub azytromycyny lek, który nie wydłuża odstępu QT. Przy zamianie azytromycyny na lefamulinę uwzględnij długi okres półtrwania azytromycyny, ponieważ jej działanie utrzymuje się po odstawieniu[2].
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko nadmiernego wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes. Ryzyko rośnie u osób z hipokaliemią, bradykardią, niewydolnością serca lub wydłużonym QT w wyjściowym EKG.
Mechanizm
Oba leki wydłużają odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację komór sumuje się. Lefamuliny nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. Azytromycynę stosuje się ostrożnie z lekami wydłużającymi odstęp QT[2]. Lefamulina jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A, a azytromycyna nie jest istotnym substratem tego enzymu i sama tylko słabo hamuje CYP450, dlatego interakcja farmakokinetyczna nie ma tu głównego znaczenia[1][2]. W badaniach in vitro nie stwierdzono antagonizmu przeciwbakteryjnego obu leków[1].
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- EKG z oceną QTc przed włączeniem lefamuliny, zwłaszcza po niedawnym leczeniu azytromycyną
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- objawy zaburzeń rytmu: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
Kiedy ocena się zmienia
| Azytromycyna odstawiona tuż przed włączeniem lefamulinykolejność włączenia · azytromycyna | inne zalecenie | Azytromycyna ma długi okres półtrwania, więc jej wpływ na QT może się utrzymywać po odstawieniu. Przed włączeniem lefamuliny oceń QTc i elektrolity. |
| Hipokaliemia, bradykardia, wydłużone QT lub objawowe arytmie komorowe w wywiadziepostać · pacjent | interakcja nie dotyczy | W tych stanach sama lefamulina jest przeciwwskazana, niezależnie od azytromycyny. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sumamed 500 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sumamed-100245974/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sumamed. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sumamed-100245974/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
Połączenie przeciwwskazaneBenzamidy (np. amisulpryd, tiapryd, sulpiryd)+ Agoniści dopaminy (np. ropinirol, pramipeksol, rotygotyna) klasaNależy unikać jednoczesnego stosowania benzamidu i agonisty dopaminy, ponieważ leki te wzajemnie znoszą swoje działanie.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy benzamidów i lek naśladujący działanie dopaminy, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem o zmianie leczenia.szybki (godziny)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy benzamidów i lek naśladujący działanie dopaminy, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem o zmianie leczenia.
Leki z grupy benzamidów, takie jak amisulpryd, sulpiryd i tiapryd, blokują w mózgu działanie dopaminy. Leki takie jak ropinirol, pramipeksol, rotygotyna, apomorfina czy pirybedyl działają odwrotnie, czyli naśladują dopaminę. Gdy przyjmujesz je razem, każdy z nich osłabia działanie drugiego. Może to nasilić objawy choroby Parkinsona lub zespołu niespokojnych nóg albo spowodować powrót objawów, na które przyjmujesz lek uspokajający lub przeciwpsychotyczny.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilone drżenie, sztywność mięśni lub spowolnienie ruchów
- trudności z chodzeniem, potykanie się lub upadki
- nasilenie nieprzyjemnych doznań i potrzeby poruszania nogami wieczorem i w nocy
- powrót lub nasilenie niepokoju, omamów albo dziwnych myśli
- kołatanie serca, omdlenie lub silne zawroty głowy
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Należy unikać jednoczesnego stosowania benzamidu i agonisty dopaminy, ponieważ leki te wzajemnie znoszą swoje działanie. U chorego z chorobą Parkinsona, który wymaga leczenia przeciwpsychotycznego, zamiast amisulprydu, sulpirydu lub tiaprydu należy rozważyć kwetiapinę albo klozapinę w małej dawce przy zachowaniu wymaganej kontroli morfologii. Jeśli benzamid stosowano jako lek przeciwwymiotny lub uspokajający, warto zastąpić go lekiem nieblokującym ośrodkowych receptorów dopaminowych. U chorego z psychozą, u którego rozważa się włączenie ropinirolu lub pramipeksolu z powodu zespołu niespokojnych nóg, lepszym wyborem bywa pregabalina lub gabapentyna. Gdy połączenia nie da się uniknąć, należy stosować najmniejsze skuteczne dawki i ściśle obserwować zarówno objawy ruchowe, jak i psychiczne. Przy apomorfinie trzeba dodatkowo pamiętać, że zarówno ona, jak i amisulpryd mogą wydłużać odstęp QT.
Skutek kliniczny
U chorego z chorobą Parkinsona lub zespołem niespokojnych nóg benzamid może nasilić objawy ruchowe, czyli spowolnienie, sztywność, drżenie i zaburzenia chodu, a także objawy zespołu niespokojnych nóg. U chorego leczonego z powodu psychozy agonista dopaminy może osłabić działanie przeciwpsychotyczne i sprzyjać nawrotowi omamów, urojeń lub pobudzenia. Agonista może też osłabić hamowanie wydzielania prolaktyny, a benzamid zniweczyć działanie agonisty obniżające prolaktynę[1]. W efekcie oba leki działają słabiej, niż wynikałoby z ich dawek, a próby zwiększania dawek nasilają działania niepożądane każdego z nich.
Mechanizm
Benzamidy (amisulpryd, sulpiryd, tiapryd) są wybiórczymi antagonistami receptorów dopaminowych D2 i D3, a agoniści dopaminy (ropinirol, pramipeksol, rotygotyna, apomorfina, pirybedyl) pobudzają te same receptory[1]. Oba rodzaje leków konkurują o te same miejsca wiązania, więc ich działanie znosi się wzajemnie. Benzamid blokuje działanie przeciwparkinsonowskie agonisty w prążkowiu, a agonista osłabia działanie przeciwpsychotyczne benzamidu w układzie mezolimbicznym. Mechanizm wynika z budowy receptorowej obu grup i dotyczy wszystkich wymienionych leków.
Monitorować
- nasilenie objawów parkinsonowskich (spowolnienie, sztywność, drżenie, zaburzenia chodu i upadki)
- nawrót lub nasilenie objawów psychotycznych (omamy, urojenia, pobudzenie)
- nasilenie objawów zespołu niespokojnych nóg
- stężenie prolaktyny przy objawach hiperprolaktynemii
- EKG z oceną odstępu QT przy połączeniu amisulprydu z apomorfiną lub przy innych czynnikach ryzyka
- czynność nerek przed dawkowaniem benzamidu
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych, zwłaszcza z otępieniem lub chorobą Parkinsona, wrażliwość na blokadę receptorów dopaminowych jest większa, a ryzyko pogorszenia sprawności ruchowej i upadków wyraźnie rośnie. |
| eGFR ≤ 60 ml/min/1,73 m²pacjent | ryzyko rośnie | Benzamidy są wydalane głównie przez nerki, dlatego przy upośledzonej czynności nerek ich stężenie i siła blokady receptorów dopaminowych rosną, co nasila antagonizm wobec agonisty dopaminy. Dawkę benzamidu należy dostosować do czynności nerek. |
| Dawka przeciwpsychotycznadawka · benzamidy | ryzyko rośnie | Im większa dawka benzamidu, tym silniejsza blokada receptorów D2 w prążkowiu i tym większe ryzyko znoszenia działania agonisty dopaminy. Małe dawki stosowane objawowo również mogą pogorszyć stan chorego z chorobą Parkinsona, więc nie wykluczają interakcji. |
Źródła
- Samuels ER, Hou RH, Langley RW, Szabadi E, Bradshaw CM. Comparison of pramipexole and amisulpride on alertness, autonomic and endocrine functions in healthy volunteers. Psychopharmacology (Berl). 2006;187(4):498-510. doi: 10.1007/s00213-006-0443-y. PMID: 16802163.
Połączenie przeciwwskazaneCyprofloksacyna+ LefamulinaNie łącz cyprofloksacyny z lefamuliną.Nie przyjmuj tych leków razem i od razu zapytaj lekarza lub farmaceutę, który antybiotyk masz stosować.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj tych leków razem i od razu zapytaj lekarza lub farmaceutę, który antybiotyk masz stosować.
Cyprofloksacyna i lefamulina to antybiotyki, które mogą zaburzać przewodzenie prądu w sercu. Przyjmowane razem nasilają to działanie i mogą wywołać groźne zaburzenia rytmu serca. Tych leków nie stosuje się razem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nieregularne bicie serca
- nagłe zawroty głowy
- zasłabnięcie lub omdlenie
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz cyprofloksacyny z lefamuliną. Lefamuliny nie podaje się jednocześnie z lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. Jeśli potrzebne jest leczenie skojarzone lub zmiana antybiotyku, wybierz lek przeciwbakteryjny bez wpływu na odstęp QT, np. antybiotyk beta-laktamowy zgodnie ze wskazaniem i lekowrażliwością. Jeśli pacjent otrzymał już oba leki, odstaw jeden z nich, wykonaj EKG z oceną QTc oraz oznacz stężenie potasu i magnezu.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko nadmiernego wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, który może prowadzić do omdlenia lub nagłego zgonu sercowego. Ryzyko jest większe u osób starszych, z hipokaliemią lub hipomagnezemią, bradykardią, chorobą serca albo przyjmujących inne leki wydłużające QT.
Mechanizm
Oba leki wydłużają odstęp QT, więc ich działania na repolaryzację komór sumują się. Lefamuliny nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. Cyprofloksacynę, jak inne fluorochinolony, stosuje się ostrożnie z lekami wydłużającymi odstęp QT[2]. Istotna interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ cyprofloksacyna nie jest silnym inhibitorem ani induktorem CYP3A, przez który metabolizowana jest lefamulina.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
- Cyprofloksacyna – umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], lefamulina – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
- Cyprofloksacyna: umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], substrat OAT1[3], substrat OAT3[3]
- Lefamulina: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP2C8[4], umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
Monitorować
- EKG z oceną QTc, jeśli doszło do jednoczesnego podania
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie, zasłabnięcia, omdlenia)
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Proxacin 250 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/proxacin-250-100120570/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
Połączenie przeciwwskazaneCyzapryd+ ApomorfinaPołączenie jest przeciwwskazane – cyzapryd nie może być stosowany u pacjenta leczonego apomorfiną.Nie łącz tych leków i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który dobierze inny lek na dolegliwości trawienne.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie łącz tych leków i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który dobierze inny lek na dolegliwości trawienne.
Oba leki mogą zaburzać pracę serca i razem wyraźnie zwiększają ryzyko groźnych, a nawet zagrażających życiu zaburzeń rytmu. Tych leków nie wolno przyjmować jednocześnie. Lekarz może zastąpić lek na trawienie innym, bezpieczniejszym dla serca.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- bardzo wolne bicie serca
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie jest przeciwwskazane – cyzapryd nie może być stosowany u pacjenta leczonego apomorfiną[1]. U chorego z chorobą Parkinsona, który wymaga leku prokinetycznego, należy odstawić cyzapryd i dobrać lek pobudzający motorykę przewodu pokarmowego, który nie wydłuża odstępu QT i nie blokuje receptorów dopaminowych w mózgu. Jeśli leki przyjmowano razem, należy wykonać EKG z oceną QTc oraz oznaczyć stężenie potasu i magnezu.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT oraz ciężkich zaburzeń rytmu serca, takich jak częstoskurcz komorowy, migotanie komór i torsade de pointes[1]. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii i bradykardii, w których cyzapryd jest przeciwwskazany już sam w sobie[1]. Apomorfina może dodatkowo nasilać spadki ciśnienia tętniczego[2].
Mechanizm
Cyzapryd wydłuża odstęp QT i może wywołać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, dlatego nie łączy się go z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. Apomorfina również należy do leków o znanych właściwościach wydłużających odstęp QT i należy unikać łączenia jej z innymi lekami o takim działaniu[2]. Działanie obu leków na repolaryzację komór sumuje się.
Metabolizm i transportery
- Cyzapryd: wrażliwy substrat CYP3A4[3]
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QTc
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- częstość rytmu serca
- ciśnienie tętnicze
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Gasprid 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gasprid-100077413/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dacepton 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dacepton-100329932/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Gasprid. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gasprid-100077413/
Połączenie przeciwwskazaneDifenhydramina+ ApomorfinaNie łącz difenhydraminy z apomorfiną.Nie przyjmuj difenhydraminy, jeśli stosujesz apomorfinę – zapytaj farmaceutę o bezpieczny lek na alergię albo porozmawiaj z lekarzem o kłopotach ze snem.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj difenhydraminy, jeśli stosujesz apomorfinę – zapytaj farmaceutę o bezpieczny lek na alergię albo porozmawiaj z lekarzem o kłopotach ze snem.
Difenhydramina, która jest w niektórych lekach nasennych i przeciwalergicznych, razem z apomorfiną może zaburzać rytm serca. Oba leki mogą też powodować senność i spadki ciśnienia, więc razem zwiększają ryzyko nagłego zaśnięcia, zawrotów głowy i upadków. U osób z chorobą Parkinsona difenhydramina może też nasilać splątanie i widzenie rzeczy, których nie ma.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- silne zawroty głowy po wstaniu
- nagłe zasypianie w ciągu dnia
- splątanie lub widzenie rzeczy, których nie ma
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz difenhydraminy z apomorfiną. Połączenie jest przeciwwskazane ze względu na sumowanie działania wydłużającego odstęp QT[1][2][3]. Jeśli pacjent leczony apomorfiną potrzebuje leku przeciwhistaminowego, wybierz lek przeciwhistaminowy nowszej generacji bez istotnego wpływu na odstęp QT i działania przeciwmuskarynowego. Jeśli difenhydramina była stosowana jako lek nasenny, skieruj pacjenta do neurologa prowadzącego w celu oceny przyczyn bezsenności, bo zaburzenia snu w chorobie Parkinsona wymagają osobnej oceny.
Skutek kliniczny
Najgroźniejszym skutkiem jest wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, omdlenia i nagłego zgonu sercowego. Możliwe są też nasilona senność, nagłe zasypianie, niedociśnienie ortostatyczne z upadkami oraz splątanie i omamy, zwłaszcza u starszych chorych na chorobę Parkinsona.
Mechanizm
Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację serca się sumuje. Difenhydraminy nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT lub wywołującymi częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes[1]. Apomorfiny należy unikać z innymi lekami o znanych właściwościach wydłużających odstęp QT[4]. Dodatkowo difenhydramina nasila działanie innych leków hamujących OUN[1], co sumuje się z sennością i obniżeniem ciśnienia wywoływanymi przez apomorfinę, a jej działanie przeciwmuskarynowe może nasilać splątanie i omamy u chorych na chorobę Parkinsona.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QTc, jeśli połączenia nie dało się uniknąć
- stężenie potasu i magnezu
- ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej
- senność w ciągu dnia i epizody nagłego zasypiania
- splątanie i omamy
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Nodisen 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nodisen-100391150/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Luminastil 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/luminastil-100415560/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego SENOLEK 50 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/senolek-100465078/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dacepton 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dacepton-100329932/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Nodisen. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nodisen-100391150/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.