Interakcje / Buprenorfina / Buprenorfina i enkorafenib
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja
Buprenorfiny nie zaleca się łączyć z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4.
Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, nie zmieniaj sam dawki buprenorfiny i zgłoś, jeśli ból wraca lub czujesz się senny po odstawieniu enkorafenibu.
Niekorzystna interakcjaBuprenorfina+ EnkorafenibBuprenorfiny nie zaleca się łączyć z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4.Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, nie zmieniaj sam dawki buprenorfiny i zgłoś, jeśli ból wraca lub czujesz się senny po odstawieniu enkorafenibu.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, nie zmieniaj sam dawki buprenorfiny i zgłoś, jeśli ból wraca lub czujesz się senny po odstawieniu enkorafenibu.
Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może przyspieszać rozkład buprenorfiny w organizmie. Przez to buprenorfina może działać słabiej, a ból może wrócić lub mogą pojawić się objawy odstawienia. Gdy przestaniesz brać enkorafenib, buprenorfina może znów działać silniej niż wcześniej.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilenie bólu mimo przyjmowania buprenorfiny
- niepokój, ziewanie, łzawienie oczu, katar, poty, biegunka lub bóle mięśni
- silna senność, spowolniony lub płytki oddech po odstawieniu enkorafenibu
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Buprenorfiny nie zaleca się łączyć z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4[1]. Jeśli połączenia nie można uniknąć, dawkę leku będącego substratem CYP3A4 należy dostosować do odpowiedzi klinicznej[2]. W praktyce oceniaj skuteczność przeciwbólową lub kontrolę objawów odstawiennych w pierwszych 1–2 tygodniach po włączeniu enkorafenibu i w razie potrzeby zwiększaj dawkę buprenorfiny ostrożnie. Po odstawieniu enkorafenibu zmniejsz dawkę buprenorfiny do wyjściowej i obserwuj pacjenta pod kątem sedacji i depresji oddechowej. Rozważ opioid metabolizowany głównie na drodze sprzęgania z kwasem glukuronowym.
Skutek kliniczny
Spodziewane jest zmniejszenie stężenia buprenorfiny, co może osłabić działanie przeciwbólowe, a u osób leczonych buprenorfiną z powodu uzależnienia od opioidów wywołać objawy odstawienne i zwiększyć głód opioidowy. Po odstawieniu enkorafenibu stężenie buprenorfiny może wzrosnąć, co przy wcześniej zwiększonej dawce grozi nadmierną sedacją i depresją oddechową.
Mechanizm
Buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, a induktory tego izoenzymu mogą zmniejszać jej stężenie[1]. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może prowadzić do utraty skuteczności leków będących substratami tego izoenzymu[2]. Indukcja narasta stopniowo przez kilka dni po włączeniu enkorafenibu i ustępuje stopniowo po jego odstawieniu.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
- Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], buprenorfina – substrat CYP3A4[4]
- Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], buprenorfina – substrat CYP3A4[4]
- Buprenorfina: substrat CYP3A4[4]
- Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
Monitorować
- natężenie bólu i skuteczność analgezji
- objawy odstawienia opioidów (niepokój, ziewanie, łzawienie, katar, poty, biegunka, bóle mięśni)
- głód opioidowy u pacjentów w leczeniu substytucyjnym
- sedacja i częstość oddechów po odstawieniu enkorafenibu lub po zwiększeniu dawki buprenorfiny
Bezpieczniejsze alternatywy
morfinahydromorfontapentadol
Kiedy ocena się zmienia
| Tabletki podjęzykowe w leczeniu uzależnienia od opioidówpostać · buprenorfina | ryzyko rośnie | W leczeniu substytucyjnym spadek stężenia buprenorfiny może wywołać zespół odstawienny i zwiększyć ryzyko nawrotu przyjmowania opioidów, dlatego wymagana jest ścisła współpraca z ośrodkiem prowadzącym terapię. |
| Odstawienie enkorafenibu u pacjenta z dawką buprenorfiny zwiększoną w trakcie skojarzeniakolejność włączenia · enkorafenib | inne zalecenie | Po zakończeniu indukcji stężenie buprenorfiny rośnie stopniowo przez kilka dni, dlatego należy zmniejszyć jej dawkę i obserwować pacjenta pod kątem sedacji i depresji oddechowej. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
Alkohol przy tych lekach
Połączenie przeciwwskazaneBuprenorfinaa alkoholNie należy podawać buprenorfiny osobie w stanie ostrego upojenia alkoholowego ani z delirium tremens Przez cały okres leczenia pacjent powinien całkowicie unikać alkoholu, szczególnie na początku terapii i przy zmianie dawki.Nie pij alkoholu przez cały czas leczenia buprenorfiną i nigdy nie przyjmuj leku, gdy jesteś pod wpływem alkoholu.szybki (godziny)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie pij alkoholu przez cały czas leczenia buprenorfiną i nigdy nie przyjmuj leku, gdy jesteś pod wpływem alkoholu.
Buprenorfiny nie wolno łączyć z alkoholem. Alkohol bardzo nasila działanie leku, co może wywołać silną senność, spowolnienie lub zatrzymanie oddechu, a nawet śmierć. U osób, które często piją alkohol, lek może też bardziej obciążać wątrobę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo silna senność lub trudność z obudzeniem
- wolny, płytki lub nieregularny oddech
- sine usta lub paznokcie
- splątanie, zawroty głowy, zaburzenia równowagi
- bardzo małe źrenice
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Nie należy podawać buprenorfiny osobie w stanie ostrego upojenia alkoholowego ani z delirium tremens[1] Przez cały okres leczenia pacjent powinien całkowicie unikać alkoholu, szczególnie na początku terapii i przy zmianie dawki. U pacjentów z chorobą alkoholową buprenorfinę należy stosować ostrożnie[1] a przy dłuższym leczeniu kontrolować czynność wątroby[1] U pacjentów leczonych z powodu uzależnienia od opioidów warto ocenić wzorzec picia alkoholu i rozważyć zapewnienie dostępu do naloksonu.
Skutek kliniczny
Najgroźniejszym skutkiem połączenia jest depresja oddechowa, która może prowadzić do śpiączki i zgonu. W analizie zgonów z powodu zatrucia u pacjentów leczonych buprenorfiną z powodu zaburzeń związanych z używaniem opioidów alkohol był częstym czynnikiem współistniejącym. Alkohol nasila działanie uspokajające buprenorfiny, co może być niebezpieczne podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn[1] U osób nadużywających alkoholu wzrasta także ryzyko uszkodzenia wątroby[1]
Mechanizm
Alkohol i buprenorfina sumują swoje hamujące działanie na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do głębokiej sedacji i depresji oddechowej. Charakterystyka produktu buprenorfiny w tabletkach podjęzykowych 0,2 mg podaje, że „Alkohol nasila hamujące działanie buprenorfiny na ośrodkowy układ nerwowy”[1] Charakterystyka produktu buprenorfiny w tabletkach podjęzykowych 2 mg wymienia w przeciwwskazaniach „Ostre upojenie alkoholowe lub delirium tremens”[1] Zapisy różnią się więc między produktami – w postaci 0,2 mg alkoholizm i delirium tremens są wymienione jedynie wśród stanów wymagających ostrożności, a w postaci 2 mg ostre upojenie alkoholowe jest przeciwwskazaniem. Buprenorfina jako częściowy agonista receptora opioidowego μ wykazuje efekt pułapowy w zakresie depresji oddechowej, jednak w połączeniu z innymi depresantami ośrodkowego układu nerwowego, takimi jak alkohol, ten efekt ochronny może zostać utracony. Dodatkowo nadużywanie alkoholu może nasilać uszkodzenie wątroby związane ze stosowaniem buprenorfiny, zwłaszcza w dużych dawkach[1]
Metabolizm i transportery
- Buprenorfina: substrat CYP3A4[2]
Monitorować
- poziom sedacji i świadomości
- częstość i głębokość oddechów
- saturacja krwi tętniczej przy podejrzeniu depresji oddechowej
- objawy upojenia alkoholowego przed podaniem dawki
- aktywność aminotransferaz u osób nadużywających alkoholu
Kiedy ocena się zmienia
| Ostre upojenie alkoholowe lub delirium tremensilość alkoholu · pacjent | interakcja nie dotyczy | Ostre upojenie alkoholowe i delirium tremens są przeciwwskazaniem do stosowania buprenorfiny w postaci 2 mg Dawki nie należy podawać do czasu wytrzeźwienia pacjenta. |
| Tabletki podjęzykowe 0,2 mgpostać · alkohol | inne zalecenie | Charakterystyka produktu buprenorfiny 0,2 mg nie wymienia alkoholu w przeciwwskazaniach, wskazuje jedynie na nasilenie hamującego działania na ośrodkowy układ nerwowy i konieczność ostrożności u osób z chorobą alkoholową Mimo to ze względu na ryzyko depresji oddechowej pacjent powinien unikać alkoholu. |
| Początek leczenia lub zmiana dawkiczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Na początku leczenia i po zwiększeniu dawki ryzyko nadmiernej sedacji i zaburzeń zdolności prowadzenia pojazdów po alkoholu jest największe. |
| Przewlekłe nadużywanie alkoholuilość alkoholu · pacjent | inne zalecenie | Nadużywanie alkoholu może nasilać uszkodzenie wątroby związane z buprenorfiną Przy kontynuacji leczenia należy ściśle kontrolować czynność wątroby |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafeniba alkoholNie ma potrzeby zmiany dawki enkorafenibu, ale należy zalecić ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, niewielkich ilości lub jego unikanie w okresach nasilonych działań niepożądanych.Ograniczaj alkohol do okazjonalnych, małych ilości, a gdy masz nudności, biegunkę lub problemy z wątrobą, nie pij go wcale i zapytaj lekarza lub farmaceutę.nieznanyteoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Ograniczaj alkohol do okazjonalnych, małych ilości, a gdy masz nudności, biegunkę lub problemy z wątrobą, nie pij go wcale i zapytaj lekarza lub farmaceutę.
Nie wiadomo, żeby alkohol zmieniał działanie tego leku. Lek często powoduje jednak nudności, biegunkę, zmęczenie i może obciążać wątrobę, a alkohol może te dolegliwości nasilać. Dlatego najlepiej pić alkohol rzadko i w małych ilościach albo wcale. Nie pij soku grejpfrutowego ani drinków z jego dodatkiem, bo może on zwiększać ilość leku w organizmie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilone nudności lub wymioty
- biegunka i oznaki odwodnienia, takie jak silne pragnienie, zawroty głowy czy mało moczu
- zażółcenie skóry lub białek oczu, ciemny mocz
- silne zmęczenie lub osłabienie
- ból w prawym podżebrzu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – metabolizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie ma potrzeby zmiany dawki enkorafenibu, ale należy zalecić ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, niewielkich ilości lub jego unikanie w okresach nasilonych działań niepożądanych. Pacjent z chorobą wątroby, podwyższonymi aminotransferazami, nudnościami, wymiotami lub biegunką powinien całkowicie zrezygnować z alkoholu. Przy leczeniu skojarzonym warto sprawdzić zapisy o alkoholu w charakterystyce drugiego leku.
Skutek kliniczny
Nie opisano klinicznie istotnych skutków łącznego stosowania enkorafenibu i alkoholu. Teoretycznie alkohol, zwłaszcza w większych ilościach lub przyjmowany regularnie, może nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, zmęczenie i obciążenie wątroby, a utrata płynów i elektrolitów przy wymiotach lub biegunce może zwiększać ryzyko powikłań u pacjentów w trakcie leczenia przeciwnowotworowego.
Mechanizm
Brak udokumentowanej interakcji, a możliwe nakładanie się działań jest wyłącznie teoretyczne. ChPL enkorafenibu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach, a jedynym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze[1]. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[1]. Etanol nie jest istotnym inhibitorem tego enzymu, a przewlekłe nadużywanie alkoholu może teoretycznie nasilać aktywność enzymów wątrobowych i zmniejszać ekspozycję na lek, czego jednak nie zbadano. Ważniejszy jest możliwy addycyjny wpływ farmakodynamiczny. Inhibitory BRAF stosowane w skojarzeniu z inhibitorem MEK lub przeciwciałem anty-EGFR często wywołują nudności, wymioty, biegunkę, zmęczenie i wzrost aktywności aminotransferaz, a alkohol może te działania nasilać i sprzyjać odwodnieniu oraz zaburzeniom elektrolitowym.
Metabolizm i transportery
- Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
Monitorować
- aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny w ramach rutynowej kontroli leczenia
- objawy żołądkowo-jelitowe i stan nawodnienia
- stężenia elektrolitów przy wymiotach lub biegunce
Kiedy ocena się zmienia
| Przewlekłe regularne picie lub nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe nadużywanie alkoholu zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby i nasilenia toksyczności leczenia, a teoretycznie może też zmieniać metabolizm enkorafenibu. W tej sytuacji należy zalecić abstynencję i ściślej kontrolować parametry wątrobowe. |
| Jednorazowe spożycie dużej ilości alkoholuilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Jednorazowe spożycie dużej ilości alkoholu może nasilić nudności, wymioty i odwodnienie oraz zaburzenia elektrolitowe, co u pacjenta leczonego przeciwnowotworowo zwiększa ryzyko powikłań. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
Inne interakcje tych leków 807
Połączenie przeciwwskazaneBuprenorfina+ LewometadonBuprenorfiny nie podaje się w trakcie leczenia lewometadonem.Nie przyjmuj buprenorfiny w trakcie leczenia lewometadonem i przed każdą zmianą leczenia porozmawiaj z lekarzem, który prowadzi twoją terapię.szybki (godziny)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj buprenorfiny w trakcie leczenia lewometadonem i przed każdą zmianą leczenia porozmawiaj z lekarzem, który prowadzi twoją terapię.
Buprenorfiny nie wolno przyjmować razem z lewometadonem. Buprenorfina blokuje działanie lewometadonu i może wywołać nagłe, bardzo nieprzyjemne objawy odstawienia. Oba leki mogą też razem nadmiernie usypiać i spowalniać oddech. Jeśli lekarz zmienia ci lewometadon na buprenorfinę, pierwszą dawkę nowego leku przyjmujesz dopiero po przerwie, którą on wyznaczy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nagły niepokój, drżenie i silna potliwość
- łzawienie oczu i wodnisty katar
- bóle mięśni, skurcze brzucha, biegunka lub wymioty
- silna senność, trudność z obudzeniem się
- wolny lub płytki oddech – w takiej sytuacji dzwoń pod 112
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Buprenorfiny nie podaje się w trakcie leczenia lewometadonem[1]. Przy planowanej zamianie lewometadonu na buprenorfinę pierwszą dawkę buprenorfiny podaje się najwcześniej 20 godzin po ostatniej dawce lewometadonu[2]. Zamianę prowadzi lekarz prowadzący leczenie substytucyjne. Gdy pacjent leczony lewometadonem potrzebuje leku przeciwbólowego, nie stosuje się buprenorfiny, a wybór innego opioidu wymaga ostrożnego dawkowania i obserwacji oddechu, bo każdy opioid nasila hamowanie ośrodkowego układu nerwowego[1].
Skutek kliniczny
Podanie buprenorfiny w trakcie leczenia lewometadonem może wywołać nagły zespół odstawienia opioidów[1]. Jednoczesne działanie obu leków na ośrodkowy układ nerwowy może też nasilić sedację i depresję oddechową[3].
Mechanizm
Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego μ o bardzo dużym powinowactwie, więc wypiera lewometadon, pełnego agonistę, z receptorów i osłabia jego działanie. U osoby przyzwyczajonej do pełnego agonisty takie wyparcie wywołuje gwałtowny zespół odstawienia[1]. Oba leki hamują ośrodkowy układ nerwowy, a buprenorfina nasila działanie innych leków o takim działaniu[3].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy odstawienia opioidów (niepokój, potliwość, łzawienie, wodnisty katar, rozszerzone źrenice, bóle mięśni, biegunka, wymioty)
- stopień sedacji
- częstość i głębokość oddechu
- czas od ostatniej dawki lewometadonu przy zamianie leczenia
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 20 h od ostatniej dawki lewometadonulewometadon | inne zalecenie | Przy planowanej zamianie lewometadonu na buprenorfinę pierwszą dawkę buprenorfiny podaje się najwcześniej 20 godzin po ostatniej dawce lewometadonu, pod nadzorem lekarza prowadzącego leczenie substytucyjne i z obserwacją objawów odstawienia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni 5 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/levomethadone-hydrochloride-molteni-100331969/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lefisyo 5 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lefisyo-100449903/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/levomethadone-hydrochloride-molteni-100331969/
Połączenie przeciwwskazaneBuprenorfina+ NalmefenNie łącz nalmefenu z buprenorfiną.Nie łącz tych leków i od razu porozmawiaj z lekarzem albo farmaceutą, jeśli dostałeś oba.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie łącz tych leków i od razu porozmawiaj z lekarzem albo farmaceutą, jeśli dostałeś oba.
Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem. Nalmefen blokuje działanie buprenorfiny, więc buprenorfina może przestać łagodzić ból albo działać w leczeniu uzależnienia. Może też dojść do nagłych, bardzo nieprzyjemnych objawów odstawienia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nagły niepokój, drżenie lub rozdrażnienie
- silne pocenie się, ziewanie, łzawienie oczu lub katar
- bóle mięśni, skurcze brzucha, biegunka lub wymioty
- powrót lub nasilenie bólu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz nalmefenu z buprenorfiną. Połączenie jest przeciwwskazane[1]. Nalmefenu nie włącza się także u pacjentów, u których podejrzewa się stosowanie opioidów w ostatnim czasie[1]. U pacjenta leczonego buprenorfiną, który wymaga wsparcia w ograniczaniu picia alkoholu, lekarz powinien dobrać lek bez działania na receptory opioidowe.
Skutek kliniczny
Połączenie może wywołać ostry zespół odstawienia opioidów u osoby przyjmującej buprenorfinę oraz osłabić albo znieść jej działanie przeciwbólowe lub substytucyjne. Nalmefenu nie stosuje się również u osób uzależnionych od opioidów aktualnie lub w niedawnej przeszłości ani u osób z ostrymi objawami odstawienia opioidów[1].
Mechanizm
Nalmefen jest antagonistą receptorów opioidowych i blokuje działanie agonistów oraz częściowych agonistów tych receptorów, w tym buprenorfiny. Nalmefenu nie stosuje się u pacjentów przyjmujących częściowych agonistów receptorów opioidowych, takich jak buprenorfina[1]. Pacjent przyjmujący nalmefen może nie odnieść korzyści z jednocześnie stosowanego agonisty opioidów[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy odstawienia opioidów (niepokój, pocenie, ziewanie, łzawienie, katar, rozszerzone źrenice, bóle mięśni, biegunka, wymioty)
- nasilenie bólu lub utrata kontroli bólu
- głód opioidowy i ryzyko powrotu do przyjmowania opioidów u pacjentów w leczeniu substytucyjnym
Bezpieczniejsze alternatywy
akamprozat
Kiedy ocena się zmienia
| Nalmefen dołączony do trwającego leczenia buprenorfinąkolejność włączenia · buprenorfina | inne zalecenie | Dołączenie nalmefenu u pacjenta przyjmującego buprenorfinę grozi wywołaniem zespołu odstawienia opioidów i utratą kontroli bólu lub skuteczności leczenia substytucyjnego. Nalmefenu nie włącza się także u osób, u których podejrzewa się niedawne przyjmowanie opioidów. |
| Buprenorfina potrzebna u pacjenta przyjmującego nalmefenkolejność włączenia · nalmefen | inne zalecenie | U pacjenta przyjmującego nalmefen buprenorfina może nie przynieść oczekiwanego działania przeciwbólowego. Lekarz powinien wybrać leczenie bólu, które nie działa przez receptory opioidowe. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Selincro 18 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/selincro-100299622/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Selincro. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/selincro-100299622/
Połączenie przeciwwskazaneEnkorafenib+ LefamulinaNie stosuj lefamuliny u pacjenta leczonego enkorafenibem.Nie zaczynaj antybiotyku, tylko od razu powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz lek przeciwnowotworowy, aby dobrali inny antybiotyk.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj antybiotyku, tylko od razu powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz lek przeciwnowotworowy, aby dobrali inny antybiotyk.
Tych dwóch leków nie można przyjmować razem. Lek przeciwnowotworowy może osłabić działanie antybiotyku tak bardzo, że zakażenie nie zostanie wyleczone. Antybiotyk może też nasilać działania niepożądane leku przeciwnowotworowego, a oba leki razem mogą zaburzać rytm serca.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy lub omdlenie
- utrzymująca się albo nasilająca się gorączka
- nasilający się kaszel lub duszność
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj lefamuliny u pacjenta leczonego enkorafenibem[1]. Wybierz antybiotyk, który nie zależy od metabolizmu CYP3A i nie wydłuża odstępu QT, na przykład antybiotyk beta-laktamowy. Nie przerywaj leczenia onkologicznego tylko po to, by podać lefamulinę – decyzję o leczeniu przeciwnowotworowym podejmuje onkolog.
Skutek kliniczny
Największym zagrożeniem jest niepowodzenie leczenia zakażenia z powodu zbyt niskiego stężenia lefamuliny[1]. Możliwe jest też nasilenie działań toksycznych enkorafenibu[2] oraz sumowanie się wpływu obu leków na odstęp QT z ryzykiem groźnych zaburzeń rytmu serca.
Mechanizm
Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i przyspiesza metabolizm lefamuliny, co może znacząco obniżyć jej stężenie w osoczu[2]. Lefamuliny nie łączy się z umiarkowanymi ani silnymi induktorami CYP3A, ponieważ ryfampicyna zmniejszała AUC lefamuliny do około 0,28, a Cmax do około 0,43 wartości wyjściowej[1]. Jednocześnie lefamulina jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A i może zwiększać ekspozycję na enkorafenib, który jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[1]. Umiarkowany inhibitor CYP3A4 diltiazem zwiększał AUC enkorafenibu około dwukrotnie[2]. Dodatkowo oba leki mogą wydłużać odstęp QT, a lefamuliny nie łączy się z lekami wydłużającymi QT, w tym z substratami CYP3A o takim działaniu[1].
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
- Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], lefamulina – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
- Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], lefamulina – substrat P-gp[4]
- Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], lefamulina – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
- Lefamulina – umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
- Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
- Lefamulina: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP2C8[4], umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
Monitorować
- skuteczność leczenia zakażenia – gorączka, objawy ze strony układu oddechowego
- EKG z oceną odstępu QTc, jeśli doszło do jednoczesnego podania
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- działania niepożądane enkorafenibu
Bezpieczniejsze alternatywy
amoksycylinaamoksycylina z kwasem klawulanowymcefuroksymceftriakson
Kiedy ocena się zmienia
| Enkorafenib przyjmowany przewlekle przed włączeniem lefamulinykolejność włączenia · enkorafenib | inne zalecenie | U pacjenta przewlekle leczonego enkorafenibem indukcja CYP3A4 jest już w pełni rozwinięta, więc obniżenie stężenia lefamuliny należy zakładać od pierwszej dawki antybiotyku. Po odstawieniu enkorafenibu efekt indukcji ustępuje stopniowo, dlatego lefamuliny nie należy włączać bezpośrednio po przerwaniu leczenia onkologicznego. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych, zwłaszcza z chorobą serca, zaburzeniami elektrolitowymi lub przyjmujących inne leki wydłużające QT, ryzyko zaburzeń rytmu przy ewentualnym jednoczesnym podaniu jest większe. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
Połączenie przeciwwskazaneEnkorafenib+ SomapacitanSomapacitanu nie łączy się z enkorafenibem.Nie wstrzykuj hormonu wzrostu w czasie leczenia enkorafenibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z lekarzem prowadzącym lub onkologiem.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie wstrzykuj hormonu wzrostu w czasie leczenia enkorafenibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z lekarzem prowadzącym lub onkologiem.
Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Enkorafenib jest lekiem przeciwnowotworowym, a hormonu wzrostu nie podaje się w czasie aktywnej choroby nowotworowej i jej leczenia, bo może on sprzyjać wzrostowi guza. O ewentualnym powrocie do hormonu wzrostu po zakończeniu leczenia onkologicznego decyduje lekarz.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nowe guzki lub powiększanie się zmian na skórze
- nasilające się bóle głowy, zaburzenia widzenia
- niewyjaśnione pogorszenie samopoczucia lub utrata masy ciała
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Somapacitanu nie łączy się z enkorafenibem. U pacjenta, który zaczyna leczenie enkorafenibem, somapacitan należy odstawić[1]. Ewentualne ponowne włączenie hormonu wzrostu rozważa się dopiero po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego, gdy choroba nowotworowa jest nieaktywna, a decyzję podejmuje lekarz prowadzący we współpracy z onkologiem[1]. Inne preparaty hormonu wzrostu nie stanowią alternatywy, ponieważ to ograniczenie dotyczy całej grupy.
Skutek kliniczny
Ryzyko pobudzenia wzrostu lub progresji nowotworu i osłabienia skuteczności leczenia przeciwnowotworowego. Teoretycznie możliwe jest też zmniejszenie stężenia enkorafenibu.
Mechanizm
Enkorafenib jest lekiem przeciwnowotworowym, więc jego stosowanie oznacza czynną chorobę nowotworową i trwające leczenie przeciwnowotworowe. Somapacitanu nie wolno stosować w czynnej chorobie nowotworowej, a leczenie przeciwnowotworowe musi zostać zakończone przed rozpoczęciem terapii somapacitanem[1]. Hormon wzrostu może sprzyjać wzrostowi guza i w ten sposób przeciwdziałać leczeniu przeciwnowotworowemu. Dodatkowo hormon wzrostu może zwiększać klirens substancji metabolizowanych przez izoenzymy cytochromu P450, a znaczenie kliniczne tego zjawiska nie jest znane[1]. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[2], więc teoretycznie jego ekspozycja mogłaby się zmniejszyć. Somapacitan jako białko nie jest metabolizowany przez CYP3A4, dlatego indukcja tego enzymu przez enkorafenib nie powinna wpływać na jego stężenie.
Metabolizm i transportery
- Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
Monitorować
- aktywność choroby nowotworowej i objawy progresji guza
- pełna lista leków pacjenta pod kątem preparatów hormonu wzrostu po rozpoznaniu nowotworu
Kiedy ocena się zmienia
| Enkorafenib włączany u pacjenta już leczonego somapacitanemkolejność włączenia · somapacitan | inne zalecenie | Rozpoznanie nowotworu i rozpoczęcie leczenia enkorafenibem wymaga odstawienia somapacitanu. Należy upewnić się, że lekarz prowadzący terapię hormonem wzrostu wie o nowym leczeniu. |
| Zakończenie leczenia przeciwnowotworowego i nieaktywna choroba nowotworowaodstep · enkorafenib | inne zalecenie | Po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i przy nieaktywnej chorobie można rozważyć leczenie somapacitanem, ale decyzję podejmuje lekarz z uwzględnieniem ryzyka nawrotu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sogroya 10 mg/1,5 ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sogroya-100462156/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
Połączenie przeciwwskazaneEnkorafenib+ LonafarnibNie łącz enkorafenibu z lonafarnibem.Nie przyjmuj tych leków razem bez rozmowy z lekarzem i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj tych leków razem bez rozmowy z lekarzem i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.
Tych dwóch leków nie przyjmuje się razem. Enkorafenib może sprawić, że lonafarnib przestanie działać. Lonafarnib może z kolei zwiększyć ilość enkorafenibu w organizmie i nasilić jego działania niepożądane.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilone nudności, wymioty lub biegunka
- nowa wysypka albo inne zmiany na skórze
- silne zmęczenie
- bóle stawów lub mięśni
- nawrót lub nasilenie objawów choroby, na którą przyjmujesz lonafarnib
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz enkorafenibu z lonafarnibem. Lonafarnibu nie stosuje się z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP3A4[1]. Należy też unikać łączenia lonafarnibu z induktorami CYP3A i szukać alternatywnych metod leczenia[1]. Enkorafenibu nie zaleca się łączyć z silnymi inhibitorami CYP3A4. Jeśli nie da się tego uniknąć, pacjenta trzeba uważnie kontrolować pod kątem bezpieczeństwa[2]. Inne inhibitory BRAF również indukują CYP3A4, więc nie są prostym zamiennikiem. Leczenie nowotworu u pacjenta przyjmującego lonafarnib należy zaplanować wspólnie z onkologiem i lekarzem prowadzącym terapię lonafarnibem.
Skutek kliniczny
Najbardziej prawdopodobnym skutkiem jest utrata skuteczności lonafarnibu na skutek przyspieszenia jego metabolizmu[1]. Możliwe jest też zwiększenie ekspozycji na enkorafenib i nasilenie jego działań toksycznych[2].
Mechanizm
Interakcja działa w obu kierunkach przez CYP3A. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[2], a lonafarnib jest metabolizowany przez CYP3A4 i CYP3A5[1]. Silny induktor CYP3A (ryfampicyna) zmniejszył Cmax lonafarnibu 12,5-krotnie, a AUC 50-krotnie[1]. Z drugiej strony lonafarnib in vivo silnie hamuje CYP3A w mechanizmie zależnym od metabolizmu[1], a enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[2]. Silne inhibitory CYP3A4 zwiększały AUC enkorafenibu około 3-krotnie (pozakonazol), a według modelowania nawet około 5-krotnie (ketokonazol)[2]. Wypadkowa zmiana stężeń obu leków podawanych razem nie była badana.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
- Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], lonafarnib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
- Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], lonafarnib – substrat P-gp[4]
- Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], lonafarnib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
- Lonafarnib – słaby inhibitor CYP2C19[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3]
- Lonafarnib – silny inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
- Lonafarnib – inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
- Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
- Lonafarnib: słaby inhibitor CYP2C19[4], silny inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor MATE2-K[4], inhibitor P-gp[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
Monitorować
- skuteczność leczenia lonafarnibem (przebieg choroby podstawowej)
- objawy toksyczności enkorafenibu (nudności, wymioty, biegunka, zmiany skórne, zmęczenie, bóle stawów)
- pełna lista leków pod kątem innych inhibitorów i induktorów CYP3A
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/
Połączenie przeciwwskazaneFenylobutazon+ EnkorafenibNie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego enkorafenibem.Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.
Maści z fenylobutazonem nie stosuje się u osób przyjmujących leki przeciwnowotworowe, takie jak enkorafenib. Oba leki mogą niekorzystnie wpływać na szpik kostny, który wytwarza krwinki. Może to zwiększyć ryzyko zakażeń, niedokrwistości i krwawień.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
- łatwe powstawanie siniaków
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- nietypowe zmęczenie i bladość
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego enkorafenibem[1]. Jeśli potrzebny jest miejscowy lek przeciwzapalny, wybierz inny niesteroidowy lek przeciwzapalny do stosowania na skórę i skonsultuj wybór z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne. Jeśli pacjent już stosował obie substancje, odstaw maść i zleć kontrolę morfologii krwi.
Skutek kliniczny
Możliwe nasilenie zaburzeń czynności szpiku kostnego, czyli niedokrwistości, spadku liczby białych krwinek i płytek krwi, a przez to zwiększenie ryzyka zakażeń i krwawień u pacjenta leczonego onkologicznie.
Mechanizm
Fenylobutazonu nie stosuje się u pacjentów leczonych chemioterapeutykami i innymi lekami zaburzającymi czynność szpiku kostnego[1]. Enkorafenib jest lekiem przeciwnowotworowym, dlatego zakaz obejmuje to połączenie. Mechanizm polega na możliwym sumowaniu się niekorzystnego wpływu obu leków na krwiotworzenie. Podczas stosowania maści dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po stosowaniu ogólnym fenylobutazonu[1]. Interakcji farmakokinetycznej między tymi lekami nie opisano.
Metabolizm i transportery
- Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- objawy zakażenia (gorączka, ból gardła)
- objawy krwawienia (siniaki, wybroczyny, krwawienie z dziąseł)
Bezpieczniejsze alternatywy
diklofenak (żel)ibuprofen (żel)naproksen (żel)
Kiedy ocena się zmienia
| czas leczenia ≥ 7 dnifenylobutazon | ryzyko rośnie | Przy stosowaniu maści z fenylobutazonem dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym. Połączenie pozostaje przeciwwskazane niezależnie od czasu stosowania. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Butapirazol 50 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/butapirazol-100012069/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
Połączenie przeciwwskazaneGrazoprewir+ EnkorafenibGrazoprewiru nie łączy się z enkorafenibem, ponieważ enkorafenib należy zarówno do induktorów CYP3A, jak i do inhibitorów OATP1B, a obie te grupy są przeciwwskazane z grazoprewirem.Nie zaczynaj przyjmować tych leków razem i jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem prowadzącym leczenie wątroby oraz z onkologiem.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj przyjmować tych leków razem i jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem prowadzącym leczenie wątroby oraz z onkologiem.
Lek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C zawierający grazoprewir nie może być przyjmowany razem z enkorafenibem stosowanym w leczeniu nowotworu. Enkorafenib zmienia sposób, w jaki organizm przetwarza grazoprewir, przez co leczenie wątroby może nie zadziałać albo lek może działać nieprzewidywalnie. Lekarze muszą wspólnie wybrać inne rozwiązanie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- ciemny mocz
- ból w prawym podżebrzu
- nasilone zmęczenie lub brak apetytu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PK – transport
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Grazoprewiru nie łączy się z enkorafenibem, ponieważ enkorafenib należy zarówno do induktorów CYP3A, jak i do inhibitorów OATP1B, a obie te grupy są przeciwwskazane z grazoprewirem[1]. Przeciwwskazanie dotyczy całego leku złożonego grazoprewiru z elbaswirem[1]. Wybór innego schematu leczenia HCV albo przesunięcie terapii przeciwwirusowej na czas po zakończeniu leczenia enkorafenibem należy ustalić wspólnie z hepatologiem i onkologiem, z osobną weryfikacją interakcji każdego rozważanego leku z enkorafenibem. Po odstawieniu enkorafenibu efekt indukcji wygasa stopniowo, dlatego terapii grazoprewirem nie należy rozpoczynać bezpośrednio po jego odstawieniu bez konsultacji.
Skutek kliniczny
Zmniejszenie stężenia grazoprewiru może osłabić skuteczność leczenia przeciwwirusowego HCV i sprzyjać niepowodzeniu terapii[1]. Zwiększenie stężenia grazoprewiru w wyniku hamowania OATP1B jest z kolei powodem przeciwwskazania jego łączenia z inhibitorami tego transportera[1].
Mechanizm
Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[2], a grazoprewir jest substratem CYP3A i P-gp, więc indukcja może zmniejszyć jego stężenie w osoczu[1]. Jednocześnie enkorafenib hamuje in vivo OATP1B1, OATP1B3 i/lub BCRP[2], a grazoprewir jest substratem OATP1B i hamowanie tego transportera może istotnie zwiększyć jego stężenie w osoczu[1]. Oba mechanizmy działają w przeciwnych kierunkach, dlatego wypadkowa zmiana ekspozycji na grazoprewir jest nieprzewidywalna. Grazoprewir jest jedynie słabym inhibitorem CYP3A i nie powoduje znaczącego klinicznie zwiększenia ekspozycji na substraty CYP3A[1], więc istotny wpływ na enkorafenib jest mało prawdopodobny.
Metabolizm i transportery
- Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
Monitorować
- pełny przegląd leków przed rozpoczęciem terapii HCV
- aktywność ALT i AST
- odpowiedź wirusologiczna (HCV RNA), jeśli doszło do równoczesnego stosowania
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zepatier 50 mg + 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zepatier-100376883/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
Połączenie przeciwwskazaneHydroksymaślan sodu+ BuprenorfinaNie łącz hydroksymaślanu sodu z buprenorfiną w żadnej postaci i w żadnym wskazaniu, czyli ani w leczeniu bólu, ani w leczeniu substytucyjnym uzależnienia od opioidów.Nie przyjmuj tych leków razem i zanim weźmiesz kolejną dawkę któregokolwiek z nich, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj tych leków razem i zanim weźmiesz kolejną dawkę któregokolwiek z nich, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem. Oba silnie usypiają i spowalniają oddech, a razem mogą doprowadzić do bardzo głębokiego snu, z którego trudno się obudzić, a nawet do zatrzymania oddechu. Ryzyko jest szczególnie duże w nocy, gdy śpisz po przyjęciu leku na narkolepsję.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo silna senność lub trudność z obudzeniem
- wolny, płytki lub nieregularny oddech
- chrapliwy oddech lub przerwy w oddychaniu
- sinienie ust lub palców
- splątanie lub utrata przytomności
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz hydroksymaślanu sodu z buprenorfiną w żadnej postaci i w żadnym wskazaniu, czyli ani w leczeniu bólu, ani w leczeniu substytucyjnym uzależnienia od opioidów[1][2]. Jeśli pacjent wymaga buprenorfiny, lekarz prowadzący leczenie narkolepsji decyduje o odstawieniu hydroksymaślanu sodu albo zmianie leczenia narkolepsji. W leczeniu bólu rozważ nieopioidowe leki przeciwbólowe. Jeśli połączenie zostało już przyjęte, oceń stan świadomości i oddech pacjenta, a przy objawach depresji oddechowej wezwij pomoc medyczną.
Skutek kliniczny
Połączenie grozi nadmierną sedacją, depresją oddechową, śpiączką i zgonem. Opioid w skojarzeniu z lekiem uspokajającym zwiększa ryzyko nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci przez addytywne działanie depresyjne na OUN[3]. Po pojedynczej dawce 2,25 g hydroksymaślanu sodu i 100 mg tramadolu u zdrowych dorosłych nie wykazano interakcji. Przy dawkach hydroksymaślanu sodu do 9 g/dobę w połączeniu z większymi dawkami opioidów nie można jednak wykluczyć depresji OUN i depresji oddechowej[1]. Ryzyko rośnie, ponieważ hydroksymaślan sodu przyjmuje się w nocy, w czasie snu, gdy pacjent nie kontroluje oddechu.
Mechanizm
Hydroksymaślanu sodu nie stosuje się u pacjentów leczonych opioidami[1][2]. Oba leki silnie hamują ośrodkowy układ nerwowy. Hydroksymaślan sodu działa przez receptory GABA-B i swoiste receptory GHB. Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego mi. Ich działanie sedacyjne i hamujące ośrodek oddechowy sumuje się. Buprenorfina nasila działanie leków uspokajających, nasennych i innych substancji hamujących ośrodkowy układ nerwowy[3]. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ hydroksymaślan sodu nie hamuje istotnie izoenzymów cytochromu P450[1].
Metabolizm i transportery
- Buprenorfina: substrat CYP3A4[4]
Monitorować
- stan świadomości i nasilenie sedacji
- częstość i głębokość oddechów
- saturacja krwi tętniczej
- ciśnienie tętnicze
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| System transdermalnypostać · buprenorfina | inne zalecenie | Po zdjęciu plastra z buprenorfiną lek nadal uwalnia się ze skóry i działa przez dłuższy czas. Hydroksymaślanu sodu nie włączaj bezpośrednio po zdjęciu plastra – odstęp ustala lekarz. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xyrem 500 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xyrem-100000362/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sodium oxybate Accord 500 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sodium-oxybate-accord-100406696/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.