Interakcje / Glikopironium / Glikopironium i morfina
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja
Morfiny nie zaleca się łączyć z lekami antycholinergicznymi bez wyraźnej potrzeby.
Pij odpowiednią ilość płynów, stosuj zalecony lek na zaparcia i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli przez kilka dni nie masz wypróżnienia albo trudno ci oddać mocz.
Niekorzystna interakcjaGlikopironium+ MorfinaMorfiny nie zaleca się łączyć z lekami antycholinergicznymi bez wyraźnej potrzeby.Pij odpowiednią ilość płynów, stosuj zalecony lek na zaparcia i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli przez kilka dni nie masz wypróżnienia albo trudno ci oddać mocz.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Pij odpowiednią ilość płynów, stosuj zalecony lek na zaparcia i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli przez kilka dni nie masz wypróżnienia albo trudno ci oddać mocz.
Oba leki mogą spowalniać pracę jelit i utrudniać oddawanie moczu. Przyjmowane razem mogą nasilać zaparcia, suchość w ustach i problemy z pęcherzem. Przy kremie na skórę ryzyko jest mniejsze, ale nadal możliwe.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- brak wypróżnienia przez kilka dni
- silny ból lub wzdęcie brzucha
- wymioty
- trudność w oddaniu moczu lub jego brak
- nasilona suchość w ustach
- niewyraźne widzenie
- splątanie
- kołatanie serca
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Morfiny nie zaleca się łączyć z lekami antycholinergicznymi bez wyraźnej potrzeby[1]. Jeśli połączenie jest konieczne, stosuj najmniejszą skuteczną dawkę glikopironium, zapewnij profilaktykę zaparć i kontroluj wypróżnienia oraz oddawanie moczu. U pacjentów z rozrostem prostaty, przewlekłymi zaparciami lub w podeszłym wieku rozważ, czy glikopironium jest niezbędne. Przy objawach niedrożności jelit lub zatrzymaniu moczu odstaw glikopironium i pilnie oceń pacjenta.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko uporczywych zaparć, zatrzymania moczu i suchości w jamie ustnej, a w skrajnych przypadkach niedrożności porażennej jelit. Niedrożność porażenna jelit wyklucza stosowanie morfiny[1][2] i glikopironium[3]. U osób starszych możliwe są też splątanie, zaburzenia widzenia i przyspieszenie czynności serca. Przy glikopironium stosowanym miejscowo na skórę ryzyko jest mniejsze niż przy postaciach ogólnoustrojowych.
Mechanizm
Glikopironium blokuje receptory muskarynowe i hamuje perystaltykę, wydzielanie śliny oraz skurcz wypieracza pęcherza. Morfina przez receptory opioidowe zwalnia pasaż jelitowy i zwiększa napięcie zwieracza pęcherza. Leki o działaniu antycholinergicznym nasilają działania niepożądane opioidów o charakterze antycholinergicznym, takie jak zaparcia, suchość w jamie ustnej i zatrzymanie moczu[1]. Jednoczesne stosowanie glikopironium z opioidami może nasilać działanie antycholinergiczne[3]. Interakcja nie ma podłoża farmakokinetycznego.
Monitorować
- częstość i charakter wypróżnień
- oddawanie moczu i objętość zalegająca
- wzdęcia i ból brzucha
- suchość w jamie ustnej
- stan świadomości u osób starszych
- częstość pracy serca
Kiedy ocena się zmienia
| Na skórędroga podania · glikopironium | ryzyko maleje | Glikopironium stosowane miejscowo na skórę daje mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową, więc sumowanie działań antycholinergicznych jest mniej prawdopodobne, choć nie można go wykluczyć. |
| Doustnie lub we wstrzyknięciudroga podania · glikopironium | ryzyko rośnie | Ogólnoustrojowe podanie glikopironium w pełni sumuje się z działaniem morfiny na jelita i pęcherz, co wymaga aktywnej profilaktyki zaparć i kontroli diurezy. |
| Podeszły wiekwiek · pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych sumowanie działań antycholinergicznych częściej prowadzi do zatrzymania moczu, zaparć i splątania. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vendal retard 60 mg, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vendal-retard-100079151/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego MST Continus 10 mg, tabletki powlekane o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mst-continus-100093056/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Axhidrox 2,2 mg/dozę, krem. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/axhidrox-100474509/
Alkohol przy tych lekach
Glikopironium a alkohol: brak opisu w bazie.
Połączenie przeciwwskazaneMorfinaa alkoholNależy unikać spożywania alkoholu w każdej ilości przez cały okres leczenia morfiną.Nie pij żadnego alkoholu przez cały czas przyjmowania morfiny, a jeśli trudno ci z niego zrezygnować, powiedz o tym lekarzowi.szybki (godziny)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Nie pij żadnego alkoholu przez cały czas przyjmowania morfiny, a jeśli trudno ci z niego zrezygnować, powiedz o tym lekarzowi.
Picie alkoholu w czasie leczenia morfiną jest niebezpieczne i może zagrażać życiu. Oba środki działają uspokajająco na mózg i spowalniają oddychanie, a razem mogą wywołać bardzo głęboki sen, utratę przytomności i zatrzymanie oddechu. Ryzyko istnieje także po niewielkiej ilości alkoholu, zwłaszcza na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki. Alkohol z morfiną mocno osłabia też uwagę, dlatego nie wolno wtedy prowadzić samochodu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo silna senność lub trudność z obudzeniem
- wolny, płytki lub nieregularny oddech
- chrapliwy oddech podczas snu
- sine usta lub paznokcie
- splątanie lub niewyraźna mowa
- zawroty głowy i omdlenie
- bardzo wąskie źrenice
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Należy unikać spożywania alkoholu w każdej ilości przez cały okres leczenia morfiną[1]. Nie należy rozpoczynać leczenia morfiną u pacjenta w stanie ostrego zatrucia alkoholem lub pobudzenia wywołanego alkoholem[1]. U pacjentów z alkoholizmem lub majaczeniem alkoholowym morfina w postaci o przedłużonym uwalnianiu jest przeciwwskazana[1], a u osób nadużywających alkoholu w przeszłości morfinę należy stosować ze szczególną ostrożnością[1]. Jeśli pacjent nie jest w stanie zrezygnować z alkoholu, lekarz powinien ponownie ocenić zasadność leczenia opioidem, rozważyć inną metodę leczenia bólu i omówić z pacjentem oraz opiekunami objawy przedawkowania.
Skutek kliniczny
Połączenie morfiny z alkoholem może zakończyć się zgonem z powodu zatrzymania oddechu. ChPL morfiny opisują możliwość wystąpienia depresji oddechowej, niedociśnienia, głębokiej sedacji lub śpiączki nawet przy standardowych dawkach morfiny stosowanych z innymi substancjami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy, w tym z alkoholem[1]. Pacjentów należy poinformować, że taka kombinacja może doprowadzić do śmiertelnego zatrzymania oddechu[1]. Alkohol nasila także senność i spadek czujności, co znacznie upośledza zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn[1]. U osób z zaburzeniami związanymi z używaniem alkoholu w wywiadzie zwiększone jest ryzyko rozwoju zaburzeń związanych z używaniem opioidów[1].
Mechanizm
Pacjent leczony morfiną nie powinien pić alkoholu, ponieważ oba związki hamują ośrodkowy układ nerwowy i ośrodek oddechowy, a ich działanie się sumuje. Morfina pobudza receptory opioidowe μ w pniu mózgu i zmniejsza wrażliwość ośrodka oddechowego na dwutlenek węgla. Etanol nasila hamujące przekaźnictwo GABA-ergiczne i hamuje przekaźnictwo glutaminianergiczne, przez co dodatkowo osłabia napęd oddechowy, obniża czujność i ciśnienie tętnicze. ChPL morfiny wymieniają alkohol wśród substancji hamujących ośrodkowy układ nerwowy, których jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub zgonu na skutek addytywnego działania depresyjnego[1]. Zapisy różnią się między produktami. ChPL morfiny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu 60 mg wymienia w przeciwwskazaniach „Alkoholizm, majaczenie alkoholowe (delirium tremens)”[1], ChPL morfiny w kroplach doustnych wymienia w przeciwwskazaniach „ostre zatrucie alkoholem” oraz pobudzenie wywołane piciem alkoholu[1], a ChPL morfiny w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu 10 mg nie ujmuje alkoholu w przeciwwskazaniach, lecz zaleca unikanie jego jednoczesnego przyjmowania[1]. Przewlekłe nadużywanie alkoholu może dodatkowo zmieniać odpowiedź na morfinę przez uszkodzenie wątroby, w której morfina jest metabolizowana, a ChPL przeciwwskazują stosowanie morfiny w ostrych chorobach wątroby[1].
Monitorować
- częstość i głębokość oddechów
- stopień sedacji i stan świadomości
- saturacja krwi tętniczej
- ciśnienie tętnicze
- objawy zaburzeń związanych z używaniem opioidów i alkoholu
Kiedy ocena się zmienia
| Ostre zatrucie alkoholem lub pobudzenie po alkoholuilość alkoholu · pacjent | interakcja nie dotyczy | ChPL morfiny w kroplach doustnych wymienia ostre zatrucie alkoholem oraz pobudzenie wywołane piciem alkoholu w przeciwwskazaniach. Nie należy podawać morfiny pacjentowi pod wpływem alkoholu. |
| Alkoholizm lub nadużywanie alkoholu w wywiadzieczas leczenia · pacjent | inne zalecenie | ChPL morfiny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu 60 mg wymienia alkoholizm i majaczenie alkoholowe w przeciwwskazaniach. Przy nadużywaniu alkoholu w przeszłości morfinę należy stosować ze szczególną ostrożnością, ponieważ rośnie ryzyko zaburzeń związanych z używaniem opioidów. |
| Postać o przedłużonym lub zmodyfikowanym uwalnianiupostać · alkohol | ryzyko rośnie | Postacie o przedłużonym uwalnianiu utrzymują stężenie morfiny przez wiele godzin, więc nie istnieje bezpieczny odstęp między dawką a alkoholem. Dla niektórych opioidów w postaciach o przedłużonym uwalnianiu opisywano przyspieszone uwalnianie substancji czynnej pod wpływem etanolu, co dodatkowo zwiększa ryzyko przedawkowania. |
| Początek leczenia lub zwiększenie dawkidawka · alkohol | ryzyko rośnie | Senność i spadek czujności są najsilniejsze po rozpoczęciu leczenia, po zwiększeniu dawki i przy zmianie leków, zwłaszcza w połączeniu z alkoholem. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częściej występują zmniejszona rezerwa oddechowa, upośledzona czynność nerek i wątroby oraz wielolekowość, co nasila ryzyko głębokiej sedacji, upadków i depresji oddechowej po połączeniu morfiny z alkoholem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vendal retard 60 mg, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vendal-retard-100079151/
Inne interakcje tych leków 288
Połączenie przeciwwskazaneEtosuksymid+ MorfinaU pacjenta z padaczką leczonego etosuksymidem morfiny nie należy stosować, ponieważ padaczka i zwiększona podatność na napady drgawkowe są przeciwwskazaniem do jej podania.Nie łącz tych leków bez decyzji lekarza i powiedz mu, że leczysz się na padaczkę.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie łącz tych leków bez decyzji lekarza i powiedz mu, że leczysz się na padaczkę.
Lek przeciwpadaczkowy i morfina razem mogą mocno usypiać i osłabiać oddychanie. Morfina może też ułatwiać pojawianie się napadów padaczkowych. U osób z padaczką zwykle nie stosuje się morfiny.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo silna senność lub trudność z obudzeniem się
- płytki, wolny lub nieregularny oddech
- zawroty głowy lub omdlenie
- częstsze albo silniejsze napady padaczkowe
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
U pacjenta z padaczką leczonego etosuksymidem morfiny nie należy stosować, ponieważ padaczka i zwiększona podatność na napady drgawkowe są przeciwwskazaniem do jej podania[1]. Jednoczesnego stosowania leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy z etosuksymidem należy unikać[2]. Jeśli lekarz po ocenie korzyści i ryzyka uzna leczenie morfiną za konieczne, pacjenta trzeba ściśle obserwować pod kątem sedacji, oddychania i kontroli napadów[1].
Skutek kliniczny
Połączenie może nasilać senność i sedację, a w skrajnych przypadkach prowadzić do depresji oddechowej, niedociśnienia lub śpiączki[1]. U osoby z padaczką morfina może zwiększać ryzyko napadów przez obniżenie progu drgawkowego[1].
Mechanizm
Oba leki działają depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, więc ich działanie uspokajające się sumuje[2]. Morfina dodatkowo obniża próg drgawkowy, czyli działa przeciwnie do leczenia przeciwpadaczkowego[1].
Monitorować
- stopień sedacji i senności
- częstość i głębokość oddechów
- ciśnienie tętnicze
- częstość napadów padaczkowych
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vendal retard 60 mg, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vendal-retard-100079151/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Petinimid 250 mg, kapsułki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/petinimid-100052695/
Połączenie przeciwwskazaneKarteolol+ GlikopironiumNie stosuje się kremu z glikopironium u pacjenta z jaskrą leczonego karteololem.Jeśli stosujesz krople z karteololem, nie używaj kremu z glikopironium bez zgody okulisty i zapytaj lekarza o inny sposób leczenia potliwości.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli stosujesz krople z karteololem, nie używaj kremu z glikopironium bez zgody okulisty i zapytaj lekarza o inny sposób leczenia potliwości.
Karteolol to krople, które obniżają ciśnienie w oku i chronią wzrok przy jaskrze. Krem z glikopironium na nadmierną potliwość może działać odwrotnie i podnieść ciśnienie w oku. U niektórych osób może to wywołać nagły atak jaskry, który grozi utratą wzroku. Dlatego tych leków zwykle się nie łączy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- ból oka lub głowy po stronie oka
- zaczerwienienie oka
- nagłe zamglone widzenie
- tęczowe kręgi wokół źródeł światła
- nudności lub wymioty razem z bólem oka
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuje się kremu z glikopironium u pacjenta z jaskrą leczonego karteololem[1]. Jeśli karteolol podawany jest z powodu nadciśnienia ocznego bez rozpoznanej jaskry, o ewentualnym włączeniu glikopironium decyduje okulista po ocenie kąta przesączania. W leczeniu nadmiernej potliwości należy wybrać metodę bez działania antycholinergicznego na oko. Gdy leki są już stosowane razem, trzeba pilnie skierować pacjenta do okulisty w razie bólu oka, zaczerwienienia lub zamglonego widzenia.
Skutek kliniczny
Możliwe pogorszenie kontroli ciśnienia wewnątrzgałkowego, a u osób z wąskim kątem przesączania ryzyko ostrego ataku jaskry z zamknięciem kąta. Zagrożony jest wzrok, zwłaszcza gdy krem z glikopironium dostanie się do oka z rąk.
Mechanizm
Karteolol w kroplach do oczu obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe u chorych z jaskrą lub nadciśnieniem ocznym. Glikopironium blokuje receptory muskarynowe, co może rozszerzać źrenicę, utrudniać odpływ cieczy wodnistej i podnosić ciśnienie w oku. Działa więc przeciwnie do celu leczenia karteololem. Glikopironium nie jest stosowane u osób z jaskrą ani z innymi stanami, które działanie antycholinergiczne może nasilić[1]. Drugorzędnie glikopironium może przyspieszać rytm serca, a karteolol go zwalnia, jednak przy podaniu miejscowym obu leków ma to niewielkie znaczenie kliniczne.
Monitorować
- ciśnienie wewnątrzgałkowe
- objawy ostrego ataku jaskry (ból oka, zaczerwienienie, zamglone widzenie, kręgi wokół źródeł światła)
- szerokość i reakcja źrenic
Bezpieczniejsze alternatywy
sześciowodny chlorek glinu (miejscowo)toksyna botulinowa typu A (wstrzyknięcia śródskórne)
Kiedy ocena się zmienia
| Wziewnadroga podania · glikopironium | inne zalecenie | Wziewne glikopironium stosowane w POChP działa głównie w oskrzelach, ale nadal może podnosić ciśnienie w oku, szczególnie gdy lek z nebulizatora lub inhalatora trafi do oka. Wymaga oceny okulistycznej i kontroli ciśnienia wewnątrzgałkowego. Karteolol jest przeciwwskazany w ciężkiej przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc, więc u tych pacjentów trzeba też ocenić zasadność samego karteololu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Axhidrox 2,2 mg/dozę, krem. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/axhidrox-100474509/
Połączenie przeciwwskazaneMorfina+ MetylotioniniowaNie łącz morfiny z chlorkiem metylotioniniowym, a w planowej sytuacji wybierz inny lek przeciwbólowy lub inne postępowanie.Zawsze powiedz lekarzowi lub pielęgniarce, że przyjmujesz morfinę, zanim podadzą ci błękit metylenowy.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Zawsze powiedz lekarzowi lub pielęgniarce, że przyjmujesz morfinę, zanim podadzą ci błękit metylenowy.
Błękit metylenowy, podawany zwykle w szpitalu w kroplówce, może razem z morfiną silnie wpływać na mózg, oddychanie i ciśnienie krwi. Możesz stać się bardzo pobudzony albo przeciwnie – bardzo senny, a oddech może zwolnić. Dlatego tych leków zwykle się nie łączy, a gdy to konieczne, lekarze uważnie cię obserwują.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silne pobudzenie, niepokój lub splątanie
- bardzo silna senność albo trudność z obudzeniem się
- spowolniony lub płytki oddech
- wysoka gorączka, poty, dreszcze
- drżenie, skurcze lub sztywność mięśni
- kołatanie serca, silny ból głowy albo zawroty głowy i omdlenie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz morfiny z chlorkiem metylotioniniowym, a w planowej sytuacji wybierz inny lek przeciwbólowy lub inne postępowanie.[1] W zagrażającej życiu methemoglobinemii nie wstrzymuj odtrutki z powodu morfiny. Podaj najniższą skuteczną dawkę chlorku metylotioniniowego i obserwuj pacjenta przez 4 godziny pod kątem objawów ze strony OUN.[2] Unikaj jednoczesnego podawania opioidów o działaniu serotoninergicznym, takich jak tramadol, fentanyl i petydyna.[2]
Skutek kliniczny
Możliwe są zagrażające życiu zaburzenia ze strony OUN, oddychania i układu krążenia.[3] Obejmuje to pobudzenie lub głęboką sedację, depresję oddechową, gwałtowne wahania ciśnienia tętniczego oraz objawy zespołu serotoninowego.
Mechanizm
Chlorek metylotioniniowy jest silnym odwracalnym inhibitorem monoaminooksydazy.[2] Inhibitory MAO wchodzą w interakcje z opioidowymi lekami przeciwbólowymi i mogą wywołać pobudzenie albo depresję OUN z przełomem nadciśnieniowym lub niedociśnieniowym.[3] Zespół serotoninowy opisano przy łączeniu petydyny z inhibitorem MAO i nie można go wykluczyć przy morfinie.[3] Opioidy mogą zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego po chlorku metylotioniniowym.[2] Morfina ma znikome działanie serotoninergiczne, więc to ryzyko jest mniejsze niż przy tramadolu, fentanylu czy petydynie.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- stan świadomości i pobudzenie
- częstość oddechów i saturacja
- ciśnienie tętnicze i tętno
- temperatura ciała
- drżenia, mioklonie, wzmożone napięcie mięśni
Kiedy ocena się zmienia
| Dożylnie w zagrażającej życiu methemoglobinemiidroga podania · metylotioniniowa | inne zalecenie | W stanie nagłym odtrutki nie wstrzymuje się z powodu morfiny. Podaje się najniższą możliwą dawkę chlorku metylotioniniowego i obserwuje pacjenta pod kątem objawów ze strony OUN do 4 godzin od podania. |
| odstep ≤ 2 tygodnie od odstawienia inhibitora MAOmorfina | inne zalecenie | Morfiny nie stosuje się w ciągu 2 tygodni od odstawienia inhibitora MAO. Chlorek metylotioniniowy hamuje MAO odwracalnie i zwykle podaje się go jednorazowo, więc przy rozpoczynaniu morfiny po jego podaniu decyzję o odstępie podejmuje lekarz. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Oramorph 20 mg/ml, krople doustne, roztwór. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oramorph-100428730/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Methylthioninium chloride Proveblue 5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/methylthioninium-chloride-proveblue-100311790/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vendal retard 60 mg, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vendal-retard-100079151/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Methylthioninium chloride Proveblue. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/methylthioninium-chloride-proveblue-100311790/
Połączenie przeciwwskazaneMorfina+ LinezolidNie łącz morfiny z linezolidem i nie podawaj morfiny w ciągu 2 tygodni od zakończenia leczenia inhibitorem MAO.Nie przyjmuj morfiny razem z linezolidem i powiedz lekarzowi o obu lekach, zanim zaczniesz któryś z nich lub odstawisz drugi.szybki (godziny)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj morfiny razem z linezolidem i powiedz lekarzowi o obu lekach, zanim zaczniesz któryś z nich lub odstawisz drugi.
Linezolid to antybiotyk, który przy okazji zmienia działanie niektórych substancji w mózgu. Razem z morfiną może wywołać groźne objawy – silne pobudzenie albo przeciwnie bardzo głęboką senność, skoki ciśnienia, kłopoty z oddychaniem i wysoką gorączkę. Tych leków zwykle się nie łączy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silne pobudzenie, niepokój lub splątanie
- drżenie lub mimowolne skurcze mięśni
- wysoka gorączka i obfite pocenie się
- bardzo silna senność lub trudność z obudzeniem się
- spowolniony lub płytki oddech
- kołatanie serca, silny ból głowy lub zawroty głowy
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Nie łącz morfiny z linezolidem i nie podawaj morfiny w ciągu 2 tygodni od zakończenia leczenia inhibitorem MAO[1]. Gdy pacjent wymaga opioidu, wybierz antybiotyk bez działania hamującego MAO, zgodnie z lekowrażliwością drobnoustroju. Jeżeli linezolid jest jedyną opcją, a leczenia przeciwbólowego nie można przerwać, decyzję podejmuje lekarz w warunkach szpitalnych z zapewnioną ścisłą obserwacją pacjenta i kontrolą ciśnienia tętniczego[2]. Postępowanie z pacjentem otrzymującym jednocześnie linezolid i leki serotoninergiczne wymaga monitorowania objawów zespołu serotoninowego[2].
Skutek kliniczny
Mogą wystąpić zagrażające życiu działania na ośrodkowy układ nerwowy, oddychanie i układ krążenia[3]. Możliwy jest zespół serotoninowy z dezorientacją, niepokojem, drżeniem, nadmierną potliwością i bardzo wysoką gorączką[2].
Mechanizm
Linezolid jest odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem monoaminooksydazy[2]. Inhibitory MAO wchodzą w interakcje z opioidowymi lekami przeciwbólowymi, powodując pobudzenie lub depresję ośrodkowego układu nerwowego z przełomem nadciśnieniowym lub niedociśnieniowym[3]. Przy jednoczesnym stosowaniu linezolidu i opioidów zgłaszano zespół serotoninowy[2]. Morfina w przeciwieństwie do petydyny, tramadolu, metadonu czy fentanylu nie hamuje wychwytu zwrotnego serotoniny, dlatego ryzyko zespołu serotoninowego jest przy niej mniejsze, ale nie można go wykluczyć[3].
Monitorować
- ciśnienie tętnicze i tętno
- częstość oddechów i saturacja
- stan świadomości i stopień sedacji
- temperatura ciała
- objawy zespołu serotoninowego – pobudzenie, drżenie, klonus, potliwość, dezorientacja
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 14 dni od zakończenia leczenia linezolidemlinezolid | interakcja nie dotyczy | Morfinę można bezpiecznie włączyć dopiero po 2 tygodniach od zakończenia leczenia inhibitorem MAO. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Oramorph 20 mg/ml, krople doustne, roztwór. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oramorph-100428730/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zyvoxid 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zyvoxid-100106340/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vendal retard 60 mg, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vendal-retard-100079151/
Połączenie przeciwwskazaneMorfina+ SelegilinaNie łącz morfiny z selegiliną ani nie podawaj morfiny w ciągu 2 tygodni od odstawienia selegiliny.Nie zaczynaj morfiny, jeśli bierzesz selegilinę lub odstawiłeś ją w ciągu ostatnich 2 tygodni, i od razu powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj morfiny, jeśli bierzesz selegilinę lub odstawiłeś ją w ciągu ostatnich 2 tygodni, i od razu powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Morfiny nie wolno łączyć z selegiliną, lekiem stosowanym w chorobie Parkinsona. Razem mogą wywołać groźne objawy – bardzo silną senność i spłycony oddech albo przeciwnie silne pobudzenie, gorączkę i gwałtowne zmiany ciśnienia. Zagrożenie trwa jeszcze 2 tygodnie po odstawieniu selegiliny.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo silna senność lub trudność z obudzeniem się
- wolny, płytki oddech
- splątanie, pobudzenie lub omamy
- gorączka, obfite poty, dreszcze
- drżenie lub szarpanie mięśni
- silny ból głowy, kołatanie serca lub omdlenie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – synergizm, PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz morfiny z selegiliną ani nie podawaj morfiny w ciągu 2 tygodni od odstawienia selegiliny[1][2]. Jeśli pacjent przyjmujący selegilinę wymaga leczenia przeciwbólowego, lekarz powinien rozważyć analgetyk nieopioidowy albo, gdy opioid jest konieczny, ocenić korzyść i ryzyko z neurologiem prowadzącym oraz zaplanować ewentualne odstawienie selegiliny z zachowaniem 14-dniowego odstępu[3]. W sytuacji, w której morfiny nie da się uniknąć, stosuje się ją wyłącznie przy ścisłym monitorowaniu i od najmniejszej skutecznej dawki.
Skutek kliniczny
Możliwe są zagrażające życiu zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego, oddychania i układu krążenia[2]. Obejmują one pobudzenie albo głęboką sedację, depresję oddechową, przełom nadciśnieniowy lub ciężkie niedociśnienie oraz objawy zespołu serotoninowego, takie jak gorączka, poty, drżenia, mioklonie i splątanie[2][3].
Mechanizm
Selegilina jest inhibitorem monoaminooksydazy typu B, a w dawkach większych niż zalecane traci selektywność[3]. Inhibitory MAO wchodzą w interakcje z opioidowymi lekami przeciwbólowymi, wywołując pobudzenie lub depresję ośrodkowego układu nerwowego z przełomem nadciśnieniowym lub niedociśnieniowym[2]. Zespół serotoninowy opisano przy łączeniu inhibitorów MAO z petydyną i nie można go wykluczyć przy morfinie[2]. Dodatkowo oba leki mogą sumować działanie hamujące ośrodkowy układ nerwowy, a selegiliny nie łączy się z lekami uspokajającymi i nasennymi[3].
Monitorować
- ciśnienie tętnicze
- częstość oddechów i saturacja
- stan świadomości i nasilenie sedacji
- temperatura ciała
- objawy zespołu serotoninowego (pobudzenie, drżenia, mioklonie, hiperrefleksja, poty)
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 14 dni od odstawienia selegilinyselegilina | interakcja nie dotyczy | Po upływie co najmniej 14 dni od odstawienia selegiliny morfinę można stosować bez ograniczeń wynikających z tej interakcji. |
| Dawka większa niż zalecanadawka · selegilina | ryzyko rośnie | Selegilina w dawkach większych niż zalecane traci selektywność wobec MAO-B, co zwiększa ryzyko ciężkich działań niepożądanych. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Oramorph 20 mg/ml, krople doustne, roztwór. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oramorph-100428730/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vendal retard 60 mg, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vendal-retard-100079151/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Segan 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/segan-100201907/
Połączenie przeciwwskazaneMorfina+ TiopentalPołączenie stosuje się wyłącznie w warunkach pełnego monitorowania anestezjologicznego i z możliwością wspomagania oddechu.Przed zabiegiem powiedz anestezjologowi, że przyjmujesz morfinę, i nie odstawiaj jej sam.szybki (godziny)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Przed zabiegiem powiedz anestezjologowi, że przyjmujesz morfinę, i nie odstawiaj jej sam.
Tiopental to lek do znieczulenia podawany tylko w szpitalu. Razem z morfiną silniej hamuje oddychanie, obniża ciśnienie i wywołuje głęboką senność. Dlatego lekarz zmniejsza dawki i stale kontroluje twój oddech oraz ciśnienie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- płytki lub bardzo wolny oddech
- silna senność i trudność z obudzeniem
- zawroty głowy lub omdlenie
- sinienie ust
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Połączenie stosuje się wyłącznie w warunkach pełnego monitorowania anestezjologicznego i z możliwością wspomagania oddechu. Należy zmniejszyć dawki obu leków i miareczkować je według efektu, a pacjenta obserwować pod kątem depresji oddechowej i niedociśnienia[1]. Tiopentalu nie podaje się pacjentowi z ostrym zatruciem morfiną lub innym lekiem przeciwbólowym[2]. Morfiny w postaci doustnej o przedłużonym uwalnianiu nie podaje się przed zabiegiem chirurgicznym ani w ciągu pierwszych 24 godzin po operacji[1].
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko depresji oddechowej, niedociśnienia, głębokiej sedacji, śpiączki i zatrzymania oddechu[1]. Tiopentalu nie stosuje się w ostrym zatruciu lekami przeciwbólowymi, a więc także w przedawkowaniu morfiny[2].
Mechanizm
Morfina i tiopental sumują działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy, w tym na ośrodek oddechowy i układ krążenia. Morfinę łączy się ostrożnie ze środkami znieczulającymi ogólnymi, w tym z barbituranami, bo połączenie może wywołać depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację lub śpiączkę już przy standardowych dawkach morfiny[1].
Monitorować
- częstość i głębokość oddechów
- saturacja
- kapnometria
- ciśnienie tętnicze
- poziom sedacji
Kiedy ocena się zmienia
| Ostre zatrucie morfiną lub innym lekiem przeciwbólowymdawka · pacjent | interakcja nie dotyczy | Tiopentalu nie stosuje się w ostrym zatruciu lekami przeciwbólowymi, nasennymi i psychotropowymi. |
| Tabletki o przedłużonym uwalnianiupostać · morfina | inne zalecenie | Doustnej morfiny o przedłużonym uwalnianiu nie podaje się przed zabiegiem chirurgicznym ani w ciągu pierwszych 24 godzin po operacji. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vendal retard 60 mg, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vendal-retard-100079151/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tiopental Panpharma 500 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tiopental-panpharma-100374269/
Połączenie przeciwwskazanePirydostygmina+ GlikopironiumGlikopironium w kremie nie stosuje się u osób z miastenią ani z niedrożnością porażenną jelit.Nie stosuj glikopironium razem z pirydostygminą bez wyraźnego zalecenia lekarza i pokaż oba leki farmaceucie.szybki (godziny)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Nie stosuj glikopironium razem z pirydostygminą bez wyraźnego zalecenia lekarza i pokaż oba leki farmaceucie.
Pirydostygmina i glikopironium działają w przeciwnych kierunkach. Glikopironium łagodzi niektóre objawy uboczne pirydostygminy, takie jak ślinienie się, biegunka czy pocenie, ale może też ukryć sygnały, że dawka pirydostygminy jest za duża. Krem z glikopironium na nadmierne pocenie nie jest przeznaczony dla osób chorych na miastenię.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- narastające osłabienie mięśni
- trudności z połykaniem, mówieniem lub oddychaniem
- opadanie powiek lub podwójne widzenie
- silne zaparcie lub wzdęcie brzucha
- trudności z oddawaniem moczu
- drżenie lub kurcze mięśni
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PK – wchłanianie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Glikopironium w kremie nie stosuje się u osób z miastenią ani z niedrożnością porażenną jelit[1]. U pacjenta przyjmującego pirydostygminę ustal wskazanie i przy nadmiernym poceniu rozważ z lekarzem leczenie bez działania antycholinergicznego, np. preparaty z chlorkiem glinu. Glikopironium doustne lub pozajelitowe bywa celowo zlecane do łagodzenia muskarynowych działań niepożądanych pirydostygminy – wtedy połączenie jest uzasadnione, ale przed dołączeniem leku przeciwcholinergicznego trzeba sprawdzić, czy dawka pirydostygminy nie jest zbyt duża. Przy każdym połączeniu oceniaj siłę mięśni niezależnie od objawów z przewodu pokarmowego, bo ich brak nie wyklucza przedawkowania pirydostygminy.
Skutek kliniczny
Zmniejszają się muskarynowe działania pirydostygminy, takie jak ślinotok, biegunka, kurcze brzucha i nadmierne pocenie, przy zachowanym działaniu na siłę mięśni. Zablokowanie tych objawów może jednak maskować wczesne sygnały przedawkowania pirydostygminy i przełomu cholinergicznego, gdy osłabienie mięśni narasta bez objawów ostrzegawczych ze strony przewodu pokarmowego i gruczołów. Spowolnienie pasażu jelitowego może zmieniać wchłanianie pirydostygminy[2]. Glikopironium stosowane na skórę jest przeciwwskazane w miastenii i w niedrożności porażennej jelit, a nasilenie działania antycholinergicznego może pogorszyć te stany[1].
Mechanizm
Pirydostygmina hamuje acetylocholinesterazę i zwiększa ilość acetylocholiny zarówno w mięśniach szkieletowych (receptory nikotynowe), jak i w narządach unerwionych przywspółczulnie (receptory muskarynowe). Glikopironium blokuje receptory muskarynowe, więc znosi muskarynowe działanie pirydostygminy, a samo traci część skuteczności wobec nadmiaru acetylocholiny. Leki antymuskarynowe znoszą muskarynowe działanie pirydostygminy, a wywołane przez nie spowolnienie motoryki przewodu pokarmowego może zaburzyć jej wchłanianie[2]. Glikopironium nie blokuje receptorów nikotynowych, dlatego nie osłabia działania pirydostygminy na siłę mięśni.
Monitorować
- siła mięśni, w tym mięśni opuszkowych i oddechowych
- objawy przełomu cholinergicznego i miastenicznego
- częstość wypróżnień i objawy niedrożności jelit
- oddawanie moczu
- suchość w ustach i zaburzenia widzenia
Kiedy ocena się zmienia
| Krem do stosowania na skórępostać · glikopironium | ryzyko rośnie | Glikopironium w kremie jest przeciwwskazane w miastenii i w niedrożności porażennej jelit, dlatego u pacjenta leczonego pirydostygminą z tych powodów nie należy go stosować. |
| Doustna lub pozajelitowa, zlecona celowo do łagodzenia muskarynowych działań niepożądanych pirydostygminydroga podania · glikopironium | inne zalecenie | Połączenie jest celowe, gdy lekarz dołącza glikopironium, aby ograniczyć ślinotok, biegunkę i kurcze brzucha po pirydostygminie. Przed dołączeniem należy wykluczyć zbyt dużą dawkę pirydostygminy jako przyczynę objawów, aby nie leczyć działania niepożądanego kolejnym lekiem, i oceniać siłę mięśni, bo objawy przedawkowania mogą być zamaskowane. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Axhidrox 2,2 mg/dozę, krem. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/axhidrox-100474509/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mestinon 60 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mestinon-100116797/
Połączenie przeciwwskazaneLeki stosowane w uzależnieniu od alkoholu (np. naltrekson, nalmefen)+ Naturalne alkaloidy opium (np. oksykodon, morfina, dihydrokodeina) klasaNie łącz antagonisty opioidowego stosowanego w uzależnieniu od alkoholu z naturalnym alkaloidem opium, bo takie połączenie jest przeciwwskazane w ChPL.Jeśli bierzesz lek na uzależnienie od alkoholu blokujący działanie opioidów, nie przyjmuj jednocześnie silnego leku przeciwbólowego ani przeciwkaszlowego z grupy opioidów i przed każdym zabiegiem lub nowym lekiem przeciwbólowym powiedz lekarzowi, że go stosujesz.szybki (godziny)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli bierzesz lek na uzależnienie od alkoholu blokujący działanie opioidów, nie przyjmuj jednocześnie silnego leku przeciwbólowego ani przeciwkaszlowego z grupy opioidów i przed każdym zabiegiem lub nowym lekiem przeciwbólowym powiedz lekarzowi, że go stosujesz.
Naltrekson i nalmefen, które pomagają ograniczyć picie alkoholu, blokują działanie silnych leków przeciwbólowych i przeciwkaszlowych z grupy opioidów, takich jak morfina, oksykodon czy dihydrokodeina. Przez to lek przeciwbólowy może w ogóle nie działać, a jeśli przyjmujesz opioidy od dłuższego czasu, połączenie może wywołać nagłe i bardzo nieprzyjemne objawy odstawienia. Nie próbuj przełamać tego działania, biorąc większą dawkę opioidu, bo może to być groźne dla życia. Disulfiram i akamprozat nie wchodzą w tę interakcję.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- lek przeciwbólowy nie działa i ból się nie zmniejsza
- nagły niepokój, rozdrażnienie, dreszcze, poty i gęsia skórka
- nudności, wymioty, biegunka lub skurcze brzucha
- kołatanie serca, łzawienie oczu, katar i ziewanie
- bardzo wolny lub płytki oddech, silna senność albo trudność z obudzeniem się – wezwij pogotowie
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Nie łącz antagonisty opioidowego stosowanego w uzależnieniu od alkoholu z naturalnym alkaloidem opium, bo takie połączenie jest przeciwwskazane w ChPL. Naltrekson i nalmefen można włączyć dopiero po okresie wolnym od opioidów, a u pacjenta z wątpliwą historią przyjmowania opioidów należy to potwierdzić przed pierwszą dawką. Gdy planowane jest leczenie opioidem, na przykład przed zabiegiem, naltrekson odstawia się z kilkudniowym wyprzedzeniem, a nalmefen z około tygodniowym, zgodnie z ChPL. W bólu u pacjenta przyjmującego antagonistę należy w pierwszej kolejności stosować leki nieopioidowe i znieczulenie miejscowe lub regionalne. Jeśli opioid jest niezbędny w sytuacji nagłej, podaje się go wyłącznie w warunkach szpitalnych z możliwością monitorowania oddechu i prowadzenia resuscytacji. Gdy pacjent wymaga przewlekłego leczenia opioidem, a jednocześnie leczenia uzależnienia od alkoholu, należy rozważyć akamprozat lub disulfiram zamiast antagonisty.
Skutek kliniczny
Połączenie antagonisty opioidowego z naturalnym alkaloidem opium powoduje brak lub wyraźne osłabienie działania przeciwbólowego i przeciwkaszlowego opioidu. Gdy antagonista zostanie podany pacjentowi przewlekle przyjmującemu opioid, może wystąpić gwałtowny zespół odstawienny z pobudzeniem, bólami, wymiotami, biegunką, potami i tachykardią. Próba przełamania blokady dużymi dawkami opioidu grozi ciężką depresją oddechową, gdy antagonista przestaje działać, a po odstawieniu antagonisty spada tolerancja na opioidy, co zwiększa ryzyko przedawkowania wcześniej tolerowanej dawki.
Mechanizm
Naltrekson i nalmefen to antagoniści receptorów opioidowych, którzy wiążą się z receptorem mi silniej niż morfina, oksykodon czy dihydrokodeina i wypierają je z miejsca działania. Blokada jest kompetycyjna, więc przy typowych dawkach opioid przestaje działać przeciwbólowo i przeciwkaszlowo, a u osoby z fizyczną zależnością od opioidu podanie antagonisty wywołuje nagły zespół odstawienny. Interakcja nie dotyczy disulfiramu ani akamprozatu, które nie działają na receptory opioidowe.
Monitorować
- skuteczność leczenia przeciwbólowego
- objawy zespołu odstawiennego od opioidów po pierwszej dawce antagonisty
- częstość i głębokość oddechu oraz stopień sedacji przy podawaniu opioidu w sytuacji nagłej
- wywiad dotyczący przyjmowania opioidów, w tym leków przeciwkaszlowych z dihydrokodeiną
- ryzyko przedawkowania opioidu po odstawieniu antagonisty
Kiedy ocena się zmienia
| Antagonista włączany u osoby przewlekle przyjmującej opioidkolejność włączenia · pacjent | ryzyko rośnie | Włączenie naltreksonu lub nalmefenu u pacjenta przewlekle przyjmującego morfinę, oksykodon lub dihydrokodeinę wywołuje gwałtowny zespół odstawienny, dlatego przed pierwszą dawką antagonisty trzeba potwierdzić okres wolny od opioidów. |
| Okres po odstawieniu antagonistyodstep · leki stosowane w uzależnieniu od alkoholu | inne zalecenie | Po odstawieniu naltreksonu lub nalmefenu tolerancja na opioidy jest obniżona, więc dawkę opioidu należy dobierać ostrożnie od najmniejszej skutecznej i monitorować oddech, a planowane leczenie opioidem rozpoczynać dopiero po upływie okresu wskazanego w ChPL. |
| Dawka większa niż zwykle stosowana w leczeniu bóludawka · naturalne alkaloidy opium | ryzyko rośnie | Przełamywanie blokady receptorów dużymi dawkami opioidu grozi ciężką depresją oddechową, zwłaszcza gdy stężenie antagonisty spada, dlatego takie postępowanie dopuszczalne jest tylko w warunkach szpitalnych z pełnym monitorowaniem. |
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.