Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Letermowir / Letermowir i wokselotor

Letermowir i wokselotor

Jaki opis pokazać?

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Połączenie można stosować, zachowując ostrożność i obserwując tolerancję letermowiru, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących również cyklosporynę.

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i powiedz lekarzowi albo farmaceucie, jeśli pojawią się nasilone nudności, wymioty lub biegunka.

Interakcja o niejasnym znaczeniuLetermowir+ WokselotorPołączenie można stosować, zachowując ostrożność i obserwując tolerancję letermowiru, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących również cyklosporynę.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i powiedz lekarzowi albo farmaceucie, jeśli pojawią się nasilone nudności, wymioty lub biegunka.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i powiedz lekarzowi albo farmaceucie, jeśli pojawią się nasilone nudności, wymioty lub biegunka.

Lek na sierpowatokrwinkową chorobę może nieco zwiększać ilość leku chroniącego przed wirusem w twoim organizmie. Nie wiadomo, czy ma to znaczenie w praktyce. Zwykle oba leki można przyjmować razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone nudności
  • wymioty
  • biegunka
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, zachowując ostrożność i obserwując tolerancję letermowiru, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących również cyklosporynę.[1][2] Nie ma podstaw do rutynowej zmiany dawki żadnego z leków.

Skutek kliniczny

Możliwy umiarkowany wzrost ekspozycji na letermowir, którego znaczenie kliniczne jest nieznane i nie zostało potwierdzone w badaniach klinicznych. Ryzyko jest większe, gdy pacjent przyjmuje jednocześnie cyklosporynę. Skuteczność wokselotoru prawdopodobnie nie ulega zmianie.

Mechanizm

Wokselotor w badaniach in vitro hamuje transporter OATP1B1, a letermowir jest wychwytywany do hepatocytów za pośrednictwem OATP1B1/3, więc połączenie może teoretycznie zwiększać stężenie letermowiru w osoczu.[2][1] Inhibitory OATP1B1 mogą zwiększać stężenie letermowiru, a efekt ten ma największe znaczenie, gdy letermowir stosuje się razem z cyklosporyną.[1] Letermowir jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A, ale silny inhibitor CYP3A4 itrakonazol nie zmieniał farmakokinetyki wokselotoru, więc istotny wzrost ekspozycji na wokselotor jest mało prawdopodobny.[1][2] Letermowir nie jest silnym induktorem CYP3A4, więc nie należy oczekiwać spadku skuteczności wokselotoru, jaki opisano dla silnych induktorów.[2]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Letermowir – inhibitor CYP2B6[3], wokselotor – drugorzędny szlak substrat CYP2B6[4]
  • Letermowir – umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], wokselotor – substrat CYP3A4[4]
  • Letermowir – inhibitor UGT1A1[3], wokselotor – substrat UGT1A1[4]
  • Letermowir – induktor CYP2B6[3], wokselotor – drugorzędny szlak substrat CYP2B6[4]
  • Letermowir – induktor CYP2C19[3], wokselotor – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4]
  • Letermowir – induktor CYP2C9[3], wokselotor – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4]
  • Letermowir – induktor UGT1A1[3], wokselotor – substrat UGT1A1[4]
  • Wokselotor – inhibitor OATP1B1[4], letermowir – substrat OATP1B1[3]
  • Letermowir: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OATP2B1[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor BCRP[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], induktor CYP2C9[3], induktor OATP2B1[3], induktor P-gp[3], induktor UGT1A1[3], substrat BCRP[3], substrat OATP1B1[3], substrat OATP1B3[3], substrat P-gp[3], substrat UGT1A1[3]
  • Wokselotor: inhibitor CYP2B6[4], inhibitor CYP2C19[4], inhibitor CYP2C8[4], inhibitor CYP2C9[4], słaby inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor OAT3[4], inhibitor OATP1B1[4], induktor CYP2B6[4], drugorzędny szlak substrat CYP2B6[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4], substrat CYP3A4[4], substrat UGT1A1[4]

Monitorować

  • tolerancja letermowiru (nudności, wymioty, biegunka)
  • stężenie cyklosporyny lub takrolimusu, jeśli pacjent je przyjmuje

Kiedy ocena się zmienia

240 mg raz na dobę (stosowanie z cyklosporyną)dawka · letermowirryzyko rośnieDawka 240 mg wskazuje na jednoczesne stosowanie cyklosporyny, która silnie hamuje OATP1B1/3, a przy takim schemacie zaleca się ostrożność przy dołączaniu innych inhibitorów OATP1B1/3.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxbryta 500 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oxbryta-100465932/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxbryta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/oxbryta-100465932/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja nieistotna klinicznieLetermowira alkoholNie jest wymagana zmiana dawki ani schematu letermowiru z powodu spożywania alkoholu.Możesz przyjmować ten lek bez zmian, ale zanim wypijesz alkohol, zapytaj lekarza lub farmaceutę, czy jest on bezpieczny przy pozostałych lekach, które bierzesz po przeszczepieniu.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz przyjmować ten lek bez zmian, ale zanim wypijesz alkohol, zapytaj lekarza lub farmaceutę, czy jest on bezpieczny przy pozostałych lekach, które bierzesz po przeszczepieniu.

Nie są znane szkodliwe interakcje tego leku przeciwwirusowego z alkoholem. Alkohol nie powinien osłabiać jego działania ochronnego przed wirusem CMV. Alkohol może jednak nasilać nudności, wymioty lub biegunkę, które czasem pojawiają się podczas leczenia. Po przeszczepieniu przyjmujesz zwykle także inne leki, które mogą reagować z alkoholem inaczej niż ten lek.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone nudności lub wymioty po wypiciu alkoholu
  • biegunka nasilająca się po alkoholu
  • wymioty uniemożliwiające przyjęcie kolejnej dawki leku
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
brak_interakcji
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie jest wymagana zmiana dawki ani schematu letermowiru z powodu spożywania alkoholu. Ponieważ letermowir stosuje się u biorców przeszczepów, którzy zwykle przyjmują też inne leki, takie jak cyklosporyna lub takrolimus, przed udzieleniem porady warto sprawdzić interakcje alkoholu z pozostałymi lekami pacjenta i jego stan wątroby.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się zmiany skuteczności letermowiru w profilaktyce zakażenia CMV ani nasilenia działania alkoholu. Teoretycznie alkohol może nasilać działania niepożądane letermowiru ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty czy biegunka, ale nie ma na to potwierdzenia w badaniach.

Mechanizm

Nie oczekuje się klinicznie istotnej interakcji farmakokinetycznej ani farmakodynamicznej między letermowirem a etanolem. ChPL letermowiru nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w ostrzeżeniach, ani wśród interakcji[1]. Letermowir jest eliminowany głównie przez wydalanie z żółcią i glukuronidację z udziałem UGT1A1 i UGT1A3, po aktywnym wychwycie do hepatocytów przez OATP1B1/3, a w jego usuwaniu uczestniczą także glikoproteina P i BCRP[1]. Etanol jest metabolizowany głównie przez dehydrogenazę alkoholową, dehydrogenazę aldehydową i CYP2E1, więc nie konkuruje z letermowirem o główne szlaki eliminacji i nie jest uznawany za istotny induktor UGT ani glikoproteiny P. Letermowir nie działa depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, dlatego nie należy spodziewać się sumowania działania uspokajającego.

Metabolizm i transportery

  • Letermowir: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C8[2], umiarkowany inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OATP2B1[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor BCRP[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C19[2], induktor CYP2C8[2], induktor CYP2C9[2], induktor OATP2B1[2], induktor P-gp[2], induktor UGT1A1[2], substrat BCRP[2], substrat OATP1B1[2], substrat OATP1B3[2], substrat P-gp[2], substrat UGT1A1[2]

Monitorować

  • Brak specyficznego monitorowania związanego z tą interakcją
  • Tolerancja ze strony przewodu pokarmowego u osób pijących większe ilości alkoholu

Kiedy ocena się zmienia

Duże ilości lub regularne nadużywanie alkoholuilość alkoholu · pacjentinne zaleceniePrzy regularnym nadużywaniu alkoholu nie zmienia się ocena samej interakcji z letermowirem, ale u biorcy przeszczepu należy ocenić czynność wątroby, przestrzeganie zaleceń dotyczących przyjmowania leków oraz interakcje alkoholu z lekami immunosupresyjnymi i zaproponować ograniczenie spożycia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prevymis-100400682/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieWokselotora alkoholNie jest wymagana zmiana dawkowania ani schematu leczenia wokselotorem z powodu alkoholu.Przyjmuj lek jak zwykle, a jeśli pijesz alkohol, ogranicz jego ilość i pij dużo wody.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj lek jak zwykle, a jeśli pijesz alkohol, ogranicz jego ilość i pij dużo wody.

Alkohol nie zmienia w istotny sposób działania wokselotoru i nie ma potrzeby zmieniać sposobu przyjmowania leku. Pamiętaj jednak, że przy anemii sierpowatej alkohol może cię odwodnić, a odwodnienie sprzyja napadom silnego bólu. Jeśli pijesz alkohol, rób to rzadko, w małych ilościach i pij przy tym dużo wody.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silny ból kości, klatki piersiowej, brzucha lub stawów
  • duże pragnienie, suchość w ustach i rzadkie oddawanie moczu
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie jest wymagana zmiana dawkowania ani schematu leczenia wokselotorem z powodu alkoholu. Należy przypomnieć pacjentowi, że w niedokrwistości sierpowatokrwinkowej alkohol warto ograniczać i dbać o nawodnienie ze względu na ryzyko przełomu bólowego. U osób przewlekle nadużywających alkoholu warto ocenić czynność wątroby.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnej zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa wokselotoru po umiarkowanym spożyciu alkoholu. Niezależnie od leku alkohol może jednak sprzyjać odwodnieniu, które u chorych na niedokrwistość sierpowatokrwinkową jest znanym czynnikiem wyzwalającym przełom bólowy (naczyniowo-okluzyjny). Przy przewlekłym nadużywaniu alkoholu z uszkodzeniem wątroby ekspozycja na wokselotor może wzrastać, ponieważ lek jest intensywnie metabolizowany wątrobowo.

Mechanizm

Nie opisano interakcji farmakokinetycznej ani farmakodynamicznej między wokselotorem a etanolem. ChPL wokselotoru nie wspomina o alkoholu etylowym, a jedyne wystąpienie słowa „alkohol” dotyczy substancji pomocniczej „alkohol poliwinylowy”, która nie ma związku z etanolem.[1] Wokselotor jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a za istotne klinicznie ChPL uznaje jedynie silne induktory tego enzymu, takie jak ryfampicyna, fenobarbital, karbamazepina, fenytoina i dziurawiec.[1] Etanol nie jest silnym induktorem CYP3A4, a przewlekłe picie indukuje przede wszystkim CYP2E1, dlatego istotnej zmiany ekspozycji na wokselotor nie należy oczekiwać. Wokselotor nie działa ośrodkowo, więc nie ma podstaw do sumowania działania depresyjnego z alkoholem.

Metabolizm i transportery

  • Wokselotor: inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C19[2], inhibitor CYP2C8[2], inhibitor CYP2C9[2], słaby inhibitor CYP3A4[2], inhibitor MATE1[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], induktor CYP2B6[2], drugorzędny szlak substrat CYP2B6[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[2], substrat CYP3A4[2], substrat UGT1A1[2]

Monitorować

  • nawodnienie pacjenta przy spożywaniu alkoholu
  • próby wątrobowe u osób przewlekle nadużywających alkoholu
  • częstość przełomów bólowych

Kiedy ocena się zmienia

Regularne picie dużych ilości alkoholu z uszkodzeniem wątrobyilość alkoholu · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu prowadzące do niewydolności wątroby może zwiększać ekspozycję na wokselotor, który jest intensywnie metabolizowany wątrobowo. Warto ocenić czynność wątroby i skonsultować z lekarzem ewentualną modyfikację dawki.
Jednorazowe spożycie dużej ilości alkoholuilość alkoholu · pacjentinne zalecenieJednorazowe spożycie dużej ilości alkoholu sprzyja odwodnieniu, które jest czynnikiem wyzwalającym przełom naczyniowo-okluzyjny w niedokrwistości sierpowatokrwinkowej, niezależnie od stosowania wokselotoru.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxbryta 500 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oxbryta-100465932/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxbryta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/oxbryta-100465932/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 657

Połączenie przeciwwskazaneAtorwastatyna+ LetermowirNie przekraczaj 20 mg atorwastatyny na dobę u pacjenta przyjmującego letermowir.Upewnij się u lekarza lub farmaceuty, że twoja dawka atorwastatyny nie przekracza 20 mg na dobę, a jeśli bierzesz też cyklosporynę, zapytaj lekarza o zmianę leczenia.szybki (godziny)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Upewnij się u lekarza lub farmaceuty, że twoja dawka atorwastatyny nie przekracza 20 mg na dobę, a jeśli bierzesz też cyklosporynę, zapytaj lekarza o zmianę leczenia.

Lek przeciwwirusowy chroniący przed zakażeniem cytomegalowirusem sprawia, że organizm wolniej usuwa atorwastatynę. Jej ilość we krwi rośnie, a to zwiększa ryzyko uszkodzenia mięśni. Dlatego dawka atorwastatyny musi być niska. Jeśli przyjmujesz też cyklosporynę, atorwastatyny nie wolno stosować razem z tymi lekami.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból lub tkliwość mięśni bez wyraźnej przyczyny
  • osłabienie mięśni
  • bardzo ciemny, brązowy mocz
  • skurcze mięśni z gorączką lub ogólnym złym samopoczuciem
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – transport, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie przekraczaj 20 mg atorwastatyny na dobę u pacjenta przyjmującego letermowir.[1] Jeśli pacjent otrzymuje jednocześnie cyklosporynę, atorwastatyny nie stosuje się – połączenie jest przeciwwskazane.[2] Gdy jednoczesnego stosowania letermowiru bez cyklosporyny nie da się uniknąć, zmniejsz dawkę atorwastatyny i monitoruj pacjenta klinicznie.[3]

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia atorwastatyny w osoczu zwiększa ryzyko miopatii i rabdomiolizy.[4] Wpływ hamowania transporterów wychwytu wątrobowego na stężenie atorwastatyny w hepatocytach nie jest znany.[3]

Mechanizm

Letermowir hamuje transportery OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, które odpowiadają za wychwyt wątrobowy i usuwanie atorwastatyny, co zwiększa ogólnoustrojową ekspozycję na statynę.[3] Letermowir jest ponadto umiarkowanym inhibitorem CYP3A in vivo, a atorwastatyna jest substratem CYP3A4.[2] Dodanie cyklosporyny, silnego inhibitora OATP1B1/3, nasila wpływ letermowiru na jednocześnie stosowane leki i dodatkowo zwiększa stężenie atorwastatyny.[2]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Letermowir – inhibitor BCRP[5], atorwastatyna – substrat BCRP[6]
  • Letermowir – umiarkowany inhibitor CYP3A4[5], atorwastatyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[7]
  • Letermowir – inhibitor OATP1B1[5], atorwastatyna – substrat OATP1B1[7]
  • Letermowir – inhibitor OATP1B3[5], atorwastatyna – substrat OATP1B3[7]
  • Letermowir – induktor BCRP[5], atorwastatyna – substrat BCRP[6]
  • Letermowir – induktor P-gp[5], atorwastatyna – substrat P-gp[6]
  • Atorwastatyna: substrat BCRP[6], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[7], substrat OATP1B1[7], substrat OATP1B3[7], substrat P-gp[6]
  • Letermowir: inhibitor BCRP[5], inhibitor CYP2B6[5], inhibitor CYP2C8[5], umiarkowany inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OAT3[5], inhibitor OATP1B1[5], inhibitor OATP1B3[5], inhibitor OATP2B1[5], inhibitor UGT1A1[5], induktor BCRP[5], induktor CYP2B6[5], induktor CYP2C19[5], induktor CYP2C8[5], induktor CYP2C9[5], induktor OATP2B1[5], induktor P-gp[5], induktor UGT1A1[5], substrat BCRP[5], substrat OATP1B1[5], substrat OATP1B3[5], substrat P-gp[5], substrat UGT1A1[5]

Monitorować

  • bóle, tkliwość i osłabienie mięśni
  • aktywność CK przy objawach mięśniowych
  • ciemne zabarwienie moczu
  • obecność cyklosporyny w schemacie leczenia
  • skuteczność hipolipemizująca po zmniejszeniu dawki

Kiedy ocena się zmienia

dawka ≥ 30 mg/dobęatorwastatynainne zalecenieDawki atorwastatyny powyżej 20 mg na dobę nie stosuje się u pacjentów przyjmujących letermowir – należy zmniejszyć dawkę do najwyżej 20 mg.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Atorvastatin Krka 30 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/atorvastatin-krka-100251609/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Atoris 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/atoris-100113400/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sortis 80 80 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sortis-80-100000818/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Atoris. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/atoris-100113400/
  7. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneBromokryptyna+ LetermowirNie stosuj bromokryptyny w czasie leczenia letermowirem.Nie łącz tych leków i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który dobierze ci inny lek zamiast bromokryptyny.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz tych leków i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który dobierze ci inny lek zamiast bromokryptyny.

Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem. Lek przeciwwirusowy letermowir spowalnia usuwanie bromokryptyny z organizmu, przez co jej ilość we krwi może niebezpiecznie wzrosnąć. Może to wywołać silne zwężenie naczyń krwionośnych i poważne działania niepożądane ze strony serca, mózgu i krążenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zimne, blade, sine lub bolesne palce rąk albo stóp
  • ból lub ucisk w klatce piersiowej
  • silny, nasilający się ból głowy lub zaburzenia widzenia
  • drgawki, osłabienie lub drętwienie jednej strony ciała
  • omamy lub splątanie
  • silne nudności i wymioty
  • zawroty głowy i omdlenia
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj bromokryptyny w czasie leczenia letermowirem[1]. Jeśli profilaktyka letermowirem jest konieczna, bromokryptynę należy zastąpić lekiem spoza grupy alkaloidów sporyszu dobranym do wskazania, w porozumieniu z lekarzem prowadzącym. Jeśli pacjent przyjmował już oba leki, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i obserwować objawy niedokrwienia, ciśnienie tętnicze oraz stan neurologiczny i psychiczny.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia bromokryptyny grozi nasileniem jej działań niepożądanych, w tym objawami zatrucia sporyszem z skurczem naczyń i niedokrwieniem kończyn lub narządów. Mogą wystąpić także nudności, wymioty, spadki ciśnienia, zaburzenia psychiczne oraz powikłania sercowo-naczyniowe i neurologiczne typowe dla bromokryptyny[2].

Mechanizm

Letermowiru nie łączy się z alkaloidami sporyszu, a bromokryptyna należy do tej grupy[1]. Bromokryptyna jest substratem i inhibitorem CYP3A4, dlatego przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów lub substratów tego enzymu wymaga ostrożności[2]. Letermowir in vivo umiarkowanie hamuje CYP3A i zwiększa stężenie doustnego midazolamu w osoczu 2–3-krotnie[1]. Można więc oczekiwać istotnego wzrostu stężenia bromokryptyny. Jednoczesne stosowanie cyklosporyny może dodatkowo nasilać wpływ letermowiru na inne leki[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Letermowir – umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], bromokryptyna – substrat CYP3A4[4]
  • Bromokryptyna: inhibitor CYP3A4[4], substrat CYP3A4[4]
  • Letermowir: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OATP2B1[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor BCRP[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], induktor CYP2C9[3], induktor OATP2B1[3], induktor P-gp[3], induktor UGT1A1[3], substrat BCRP[3], substrat OATP1B1[3], substrat OATP1B3[3], substrat P-gp[3], substrat UGT1A1[3]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • objawy niedokrwienia kończyn (zimne, blade, bolesne palce)
  • ból w klatce piersiowej
  • silny ból głowy i zaburzenia widzenia
  • objawy psychiczne (omamy, splątanie)
  • nudności i wymioty

Bezpieczniejsze alternatywy

chinagolidropinirolpramipeksolrotygotyna

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bromocorn 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bromocorn-100002042/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bromocorn. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bromocorn-100002042/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDihydroergotamina+ LetermowirNie stosuj dihydroergotaminy w trakcie leczenia letermowirem.Nie przyjmuj dihydroergotaminy w czasie leczenia letermowirem i zapytaj lekarza o inny lek na migrenę.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj dihydroergotaminy w czasie leczenia letermowirem i zapytaj lekarza o inny lek na migrenę.

Letermowir, który chroni przed zakażeniem wirusem CMV, spowalnia usuwanie dihydroergotaminy z organizmu. Dihydroergotamina może się wtedy gromadzić i silnie zwężać naczynia krwionośne. Grozi to niedokrwieniem palców rąk i stóp oraz serca. Tych leków nie wolno łączyć.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zimne, blade lub sine palce rąk albo stóp
  • drętwienie, mrowienie lub ból kończyn
  • ból lub ucisk w klatce piersiowej
  • silny ból głowy z wysokim ciśnieniem
  • nudności i wymioty
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj dihydroergotaminy w trakcie leczenia letermowirem[1]. Gdy pacjent wymaga leczenia napadów migreny, wybierz lek, którego nie rozkłada CYP3A, na przykład sumatryptan lub ryzatryptan. Między ostatnią dawką dihydroergotaminy a sumatryptanem zachowaj co najmniej 24 godziny[2]. Letermowiru nie odstawia się z powodu dihydroergotaminy – profilaktyka zakażenia CMV ma pierwszeństwo.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia dihydroergotaminy grozi zatruciem sporyszem (ergotyzmem). Objawia się ono silnym skurczem naczyń, niedokrwieniem kończyn z ryzykiem martwicy palców, niedokrwieniem mięśnia sercowego i wzrostem ciśnienia tętniczego.

Mechanizm

Letermowir jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A. Podany z doustnym midazolamem zwiększa jego stężenie w osoczu 2–3-krotnie[1]. Dihydroergotamina, jak inne alkaloidy sporyszu, jest metabolizowana przez cytochrom P-450. Jego zahamowanie przez makrolidy i azole nasila toksyczność alkaloidu[2]. Letermowir może więc zwiększyć ekspozycję na dihydroergotaminę w ten sam sposób. Cyklosporyna stosowana razem z letermowirem może dodatkowo nasilić jego wpływ na inne leki[1].

Metabolizm i transportery

  • Letermowir: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OATP2B1[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor BCRP[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], induktor CYP2C9[3], induktor OATP2B1[3], induktor P-gp[3], induktor UGT1A1[3], substrat BCRP[3], substrat OATP1B1[3], substrat OATP1B3[3], substrat P-gp[3], substrat UGT1A1[3]

Monitorować

  • objawy niedokrwienia kończyn (zimne, blade lub sine palce, drętwienie, ból)
  • ból w klatce piersiowej
  • ciśnienie tętnicze
  • nudności i wymioty

Bezpieczniejsze alternatywy

sumatryptanryzatryptan

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prevymis-100400682/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDziurawiec+ LetermowirDziurawca w postaci doustnej nie łączy się z letermowirem.Nie przyjmuj dziurawca w żadnej doustnej postaci, a jeśli już go stosowałeś, odstaw go i powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj dziurawca w żadnej doustnej postaci, a jeśli już go stosowałeś, odstaw go i powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu.

Dziurawiec przyspiesza usuwanie letermowiru z organizmu, przez co lek może przestać chronić cię przed groźnym zakażeniem wirusem cytomegalii. Dziurawiec osłabia też działanie leków chroniących przeszczep. Dotyczy to również tabletek ziołowych, kropli i herbatek z dziurawcem. Działanie dziurawca może utrzymywać się jeszcze przez jakiś czas po jego odstawieniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka bez wyraźnej przyczyny
  • biegunka lub ból brzucha
  • kaszel albo duszność
  • pogorszenie widzenia
  • wyraźne osłabienie i złe samopoczucie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Dziurawca w postaci doustnej nie łączy się z letermowirem[1]. Pacjent po przeszczepieniu narządu nie powinien przyjmować dziurawca w ogóle[2]. Jeśli pacjent przyjmował już oba produkty, odstaw dziurawiec, powiadom lekarza prowadzącego i zaproponuj częstsze oznaczanie wiremii CMV oraz stężeń leków immunosupresyjnych, bo indukcja może utrzymywać się jeszcze po odstawieniu ziela.

Skutek kliniczny

Zbyt niskie stężenie letermowiru grozi utratą skuteczności profilaktyki i reaktywacją zakażenia wirusem cytomegalii u biorcy przeszczepu[1]. Dziurawiec osłabia też działanie cyklosporyny, co u pacjenta po przeszczepieniu dodatkowo zwiększa ryzyko odrzucenia przeszczepu[3]. Po przebytej transplantacji narządu dziurawiec jest przeciwwskazany niezależnie od letermowiru[2].

Mechanizm

Dziurawiec indukuje glikoproteinę P, enzymy glukuronidacji (UGT) i enzymy cytochromu P450, a letermowir jest usuwany z organizmu przez wychwyt OATP1B1/3, glukuronidację z udziałem UGT1A1 i UGT1A3 oraz transport przez glikoproteinę P i BCRP[1]. Silne i umiarkowane induktory glikoproteiny P i UGT obniżają ekspozycję na letermowir poniżej wartości terapeutycznych, niezależnie od tego, czy pacjent przyjmuje cyklosporynę[1]. Działanie indukujące dziurawca narasta stopniowo przy systematycznym stosowaniu i utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po jego odstawieniu[3].

Metabolizm i transportery

  • Dziurawiec: silny induktor CYP3A4[4]
  • Letermowir: inhibitor BCRP[5], inhibitor CYP2B6[5], inhibitor CYP2C8[5], umiarkowany inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OAT3[5], inhibitor OATP1B1[5], inhibitor OATP1B3[5], inhibitor OATP2B1[5], inhibitor UGT1A1[5], induktor BCRP[5], induktor CYP2B6[5], induktor CYP2C19[5], induktor CYP2C8[5], induktor CYP2C9[5], induktor OATP2B1[5], induktor P-gp[5], induktor UGT1A1[5], substrat BCRP[5], substrat OATP1B1[5], substrat OATP1B3[5], substrat P-gp[5], substrat UGT1A1[5]

Monitorować

  • wiremia CMV (PCR) przy niedawnym lub trwającym stosowaniu dziurawca
  • stężenie cyklosporyny lub takrolimusu
  • objawy zakażenia CMV – gorączka, biegunka, duszność, spadek liczby krwinek
  • objawy odrzucenia przeszczepu

Bezpieczniejsze alternatywy

rumianekmięta pieprzowamelisa

Kiedy ocena się zmienia

Dziurawiec odstawiony niedawno przed włączeniem letermowirukolejność włączenia · dziurawiecinne zalecenieIndukcja enzymów i transporterów utrzymuje się jeszcze po odstawieniu dziurawca, dlatego w pierwszych tygodniach profilaktyki rozważ częstsze oznaczanie wiremii CMV i stężeń immunosupresantów.
Na skórędroga podania · dziurawiecryzyko malejePrzy stosowaniu dziurawca wyłącznie na skórę ekspozycja ogólnoustrojowa jest znacznie mniejsza niż po podaniu doustnym, ale brak danych dla tego połączenia i u biorcy przeszczepu lepiej dobrać inny preparat.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Intractum Hyperici Phytopharm 4,65 g/5 ml, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/intractum-hyperici-phytopharm-100031859/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digestonic -, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digestonic-100018913/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prevymis-100400682/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneErgotamina+ LetermowirNie łącz ergotaminy z letermowirem.Nie przyjmuj ergotaminy w czasie leczenia letermowirem i zapytaj lekarza, czym możesz bezpiecznie leczyć bóle migrenowe.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj ergotaminy w czasie leczenia letermowirem i zapytaj lekarza, czym możesz bezpiecznie leczyć bóle migrenowe.

Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem. Lek przeciwwirusowy letermowir spowalnia usuwanie ergotaminy z organizmu, przez co jej ilość we krwi może bardzo wzrosnąć. Grozi to silnym zwężeniem naczyń krwionośnych i niedokrwieniem rąk, stóp, serca lub innych narządów.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zimne, blade lub sine palce rąk albo stóp
  • drętwienie, mrowienie lub ból kończyn
  • ból lub ucisk w klatce piersiowej
  • silny ból brzucha
  • nagły silny ból głowy lub zaburzenia widzenia
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz ergotaminy z letermowirem.[1] Na czas leczenia letermowirem odstaw ergotaminę i inne alkaloidy sporyszu, takie jak dihydroergotamina.[1] Leczenie napadów migreny ustal z lekarzem, wybierając lek niezależny od metabolizmu przez CYP3A i bez działania obkurczającego naczynia o podobnym nasileniu.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia ergotaminy grozi ergotyzmem, czyli silnym skurczem naczyń z niedokrwieniem kończyn, a w skrajnych przypadkach martwicą palców. Możliwe jest także niedokrwienie mięśnia sercowego, nerek lub jelit oraz wzrost ciśnienia tętniczego.

Mechanizm

Letermowir jest in vivo umiarkowanym inhibitorem CYP3A i zwiększa stężenia substratów tego enzymu w osoczu – stężenie midazolamu podawanego doustnie wzrasta 2–3-krotnie.[1] Ergotamina jest metabolizowana przez CYP3A, a hamowanie tego szlaku przez inne leki nasila jej toksyczność.[2] Jednoczesne stosowanie cyklosporyny zwiększa ekspozycję na letermowir i może nasilać jego wpływ na inne leki.[1]

Metabolizm i transportery

  • Letermowir: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OATP2B1[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor BCRP[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], induktor CYP2C9[3], induktor OATP2B1[3], induktor P-gp[3], induktor UGT1A1[3], substrat BCRP[3], substrat OATP1B1[3], substrat OATP1B3[3], substrat P-gp[3], substrat UGT1A1[3]

Monitorować

  • objawy niedokrwienia kończyn – ból, drętwienie, bladość lub sinica palców
  • ból w klatce piersiowej
  • ciśnienie tętnicze
  • ból brzucha

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ergotaminum Filofarm 1 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ergotaminum-filofarm-100022547/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prevymis-100400682/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneGrazoprewir+ LetermowirNie łącz grazoprewiru z letermowirem.Nie zaczynaj przyjmować obu leków razem i zanim weźmiesz kolejną dawkę, porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj przyjmować obu leków razem i zanim weźmiesz kolejną dawkę, porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą.

Tych dwóch leków nie należy przyjmować razem. Lek przeciw wirusowi CMV może bardzo podnieść we krwi stężenie leku na wirusowe zapalenie wątroby typu C. Zwiększa to ryzyko uszkodzenia wątroby. Lekarz zwykle przesuwa leczenie wątroby na później albo wybiera inny lek.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • silne zmęczenie lub osłabienie
  • ból pod prawym łukiem żebrowym
  • brak apetytu, nudności
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – transport, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz grazoprewiru z letermowirem. Inhibitory OATP1B są przeciwwskazane z elbaswirem i grazoprewirem, a letermowir należy do tej grupy.[1] Jeśli pacjent wymaga profilaktyki CMV, odrocz leczenie HCV do czasu zakończenia profilaktyki letermowirem albo wybierz schemat przeciw HCV niezależny od OATP1B, po sprawdzeniu interakcji. Inną możliwością jest profilaktyka CMV bez letermowiru, uzgodniona z ośrodkiem transplantacyjnym. Jeśli pacjent przyjmuje cyklosporynę, elbaswiru z grazoprewirem nie stosuje się niezależnie od letermowiru.[1]

Skutek kliniczny

Należy oczekiwać istotnego wzrostu stężenia grazoprewiru w osoczu. Duża ekspozycja na grazoprewir wiąże się z ryzykiem uszkodzenia wątroby z późnym wzrostem aktywności aminotransferaz. Jednoczesne stosowanie cyklosporyny dodatkowo nasila hamowanie OATP1B1/3, a sama cyklosporyna jest przeciwwskazana z elbaswirem i grazoprewirem.[1]

Mechanizm

Grazoprewiru nie łączy się z inhibitorami transporterów OATP1B, ponieważ mogą one istotnie zwiększyć jego stężenie w osoczu. Przeciwwskazanie dotyczy całego leku złożonego z elbaswirem.[1] Letermowir hamuje transportery OATP1B1/3, a w warunkach in vivo jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A. Podany z midazolamem zwiększa jego stężenie 2–3-krotnie.[2] Grazoprewir jest substratem OATP1B, CYP3A i P-gp, więc letermowir hamuje dwie główne drogi jego wychwytu i eliminacji.[1] Letermowir działa też indukująco na enzymy i transportery, a pełną indukcję osiąga po 10–14 dniach.[2] Wpływ netto na grazoprewir nie był badany, ale przeważać powinno zwiększenie jego ekspozycji wynikające z zahamowania OATP1B.

Metabolizm i transportery

  • Letermowir: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OATP2B1[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor BCRP[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], induktor CYP2C9[3], induktor OATP2B1[3], induktor P-gp[3], induktor UGT1A1[3], substrat BCRP[3], substrat OATP1B1[3], substrat OATP1B3[3], substrat P-gp[3], substrat UGT1A1[3]

Monitorować

  • ALT, AST i bilirubina, jeśli połączenie zastosowano omyłkowo
  • objawy uszkodzenia wątroby (żółtaczka, ciemny mocz, osłabienie)
  • stężenie inhibitorów kalcyneuryny przy zmianie leczenia przeciwwirusowego

Bezpieczniejsze alternatywy

sofosbuwir z welpataswirem (po sprawdzeniu interakcji z letermowirem)sofosbuwir z ledipaswirem (po sprawdzeniu interakcji z letermowirem)walgancyklowir (profilaktyka CMV zamiast letermowiru)

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zepatier 50 mg + 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zepatier-100376883/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prevymis-100400682/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneKwetiapina+ LetermowirNie łącz kwetiapiny z inhibitorami CYP3A4, w tym z letermowirem.Nie przyjmuj tych leków razem bez rozmowy z lekarzem i zapytaj go o inny lek zamiast kwetiapiny.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków razem bez rozmowy z lekarzem i zapytaj go o inny lek zamiast kwetiapiny.

Lek przeciwwirusowy letermowir może spowolnić usuwanie kwetiapiny z organizmu. Kwetiapina gromadzi się wtedy we krwi i działa silniej niż zwykle. Może to powodować dużą senność, zawroty głowy, spadki ciśnienia przy wstawaniu i zaburzenia rytmu serca. Tych leków nie stosuje się razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo duża senność lub trudność z obudzeniem się
  • zawroty głowy albo omdlenie przy wstawaniu
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • upadki
  • sztywność mięśni lub drżenie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz kwetiapiny z inhibitorami CYP3A4, w tym z letermowirem[1][2].[3] Jeśli pacjent wymaga leczenia przeciwpsychotycznego w trakcie profilaktyki letermowirem, zastąp kwetiapinę lekiem niemetabolizowanym istotnie przez CYP3A4. Jeśli lekarz po ocenie korzyści i ryzyka mimo to utrzymuje kwetiapinę, stosuj możliwie najmniejszą dawkę i ściśle monitoruj sedację, ciśnienie tętnicze i EKG.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia kwetiapiny może nasilić jej działania niepożądane – nadmierną senność, zawroty głowy, niedociśnienie ortostatyczne z ryzykiem omdleń i upadków oraz wydłużenie odstępu QT. Skala wzrostu ekspozycji przy letermowirze nie została zbadana bezpośrednio, ale można oczekiwać mniejszego efektu niż przy silnych inhibitorach.

Mechanizm

Letermowir hamuje metabolizm kwetiapiny przez CYP3A4 i może zwiększać jej stężenie we krwi. Kwetiapina jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, a silny inhibitor tego enzymu – ketokonazol – zwiększał jej AUC 5–8-krotnie.[3] Letermowir jest in vivo umiarkowanym inhibitorem CYP3A i zwiększa stężenie midazolamu podawanego doustnie 2–3-krotnie.[4] Jednoczesne stosowanie cyklosporyny może nasilać wpływ letermowiru na inne leki.[4] Działanie indukujące letermowiru na inne enzymy i transportery nie znosi hamowania CYP3A.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Letermowir – umiarkowany inhibitor CYP3A4[5], kwetiapina – wrażliwy substrat CYP3A4[6]
  • Kwetiapina: słaby inhibitor CYP1A2[7], słaby inhibitor CYP2C19[7], słaby inhibitor CYP2C9[7], słaby inhibitor CYP2D6[7], słaby inhibitor CYP3A4[7], wrażliwy substrat CYP3A4[6]
  • Letermowir: inhibitor BCRP[5], inhibitor CYP2B6[5], inhibitor CYP2C8[5], umiarkowany inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OAT3[5], inhibitor OATP1B1[5], inhibitor OATP1B3[5], inhibitor OATP2B1[5], inhibitor UGT1A1[5], induktor BCRP[5], induktor CYP2B6[5], induktor CYP2C19[5], induktor CYP2C8[5], induktor CYP2C9[5], induktor OATP2B1[5], induktor P-gp[5], induktor UGT1A1[5], substrat BCRP[5], substrat OATP1B1[5], substrat OATP1B3[5], substrat P-gp[5], substrat UGT1A1[5]

Monitorować

  • nasilenie sedacji
  • ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej
  • EKG z oceną odstępu QTc
  • stężenie potasu i magnezu
  • objawy pozapiramidowe

Bezpieczniejsze alternatywy

olanzapinaamisulprydpaliperydon

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pinexet SR 50 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pinexet-sr-100506470/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kwetaplex 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kwetaplex-100206537/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kwetaplex XR 50 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kwetaplex-xr-100276779/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
  6. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  7. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kwetaplex XR. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kwetaplex-xr-100276779/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneLomitapid+ LetermowirLomitapidu nie łączy się z letermowirem.Nie przyjmuj lomitapidu w czasie leczenia letermowirem i zapytaj lekarza, kiedy możesz wrócić do lomitapidu.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj lomitapidu w czasie leczenia letermowirem i zapytaj lekarza, kiedy możesz wrócić do lomitapidu.

Lek przeciwwirusowy letermowir spowalnia rozkład lomitapidu w organizmie. Przez to lomitapid gromadzi się we krwi w dużo większej ilości niż zwykle. Może to uszkodzić wątrobę i wywołać silną biegunkę, nudności lub wymioty. Tych leków nie stosuje się razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna lub uporczywa biegunka
  • nudności lub wymioty
  • ból brzucha, zwłaszcza pod prawym łukiem żebrowym
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • nietypowe zmęczenie lub brak apetytu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Lomitapidu nie łączy się z letermowirem. Na czas leczenia letermowirem lomitapid należy odstawić.[1] Po zakończeniu profilaktyki letermowirem lomitapid można wznowić pod kontrolą prób wątrobowych i LDL-C. Jeśli przerwa w leczeniu lomitapidem jest niemożliwa do przyjęcia, decyzję o wyborze innej profilaktyki zakażenia CMV podejmuje lekarz prowadzący przeszczepienie wspólnie z lekarzem leczącym hipercholesterolemię.

Skutek kliniczny

Wielokrotny wzrost stężenia lomitapidu nasila jego zależne od dawki działania niepożądane. Chodzi przede wszystkim o uszkodzenie wątroby (wzrost aminotransferaz, stłuszczenie) oraz o nasilone dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka, nudności i wymioty.

Mechanizm

Letermowir jest in vivo umiarkowanym inhibitorem CYP3A i zwiększa 2–3-krotnie stężenie doustnego midazolamu, modelowego substratu tego enzymu.[2] Lomitapid jest metabolizowany głównie przez CYP3A4. Silny inhibitor (ketokonazol) zwiększył jego AUC około 27-krotnie, a dla umiarkowanych inhibitorów przewiduje się wzrost ekspozycji 4–10 razy.[1] Jednoczesne stosowanie cyklosporyny może nasilać wpływ letermowiru na inne leki, a sama cyklosporyna jest dodatkowym słabym inhibitorem CYP3A4 dla lomitapidu.[2][1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Lomitapid – inhibitor P-gp[3], letermowir – substrat P-gp[4]
  • Letermowir – inhibitor CYP2B6[4], lomitapid – drugorzędny szlak substrat CYP2B6[3]
  • Letermowir – inhibitor CYP2C8[4], lomitapid – drugorzędny szlak substrat CYP2C8[3]
  • Letermowir – umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], lomitapid – wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Letermowir – induktor CYP2B6[4], lomitapid – drugorzędny szlak substrat CYP2B6[3]
  • Letermowir – induktor CYP2C19[4], lomitapid – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3]
  • Letermowir – induktor CYP2C8[4], lomitapid – drugorzędny szlak substrat CYP2C8[3]
  • Lomitapid: słaby inhibitor CYP3A4[5], inhibitor P-gp[3], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[3], drugorzędny szlak substrat CYP2B6[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[3], drugorzędny szlak substrat CYP2E1[3], wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Letermowir: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP2B6[4], inhibitor CYP2C8[4], umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT3[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OATP2B1[4], inhibitor UGT1A1[4], induktor BCRP[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C19[4], induktor CYP2C8[4], induktor CYP2C9[4], induktor OATP2B1[4], induktor P-gp[4], induktor UGT1A1[4], substrat BCRP[4], substrat OATP1B1[4], substrat OATP1B3[4], substrat P-gp[4], substrat UGT1A1[4]

Monitorować

  • AlAT i AspAT przed wznowieniem lomitapidu i po nim
  • objawy żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty)
  • LDL-C w czasie przerwy w leczeniu lomitapidem i po jego wznowieniu

Bezpieczniejsze alternatywy

walgancyklowirgancyklowir

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lojuxta 20 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lojuxta-100311607/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lojuxta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lojuxta-100311607/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.