Interakcje / Dihydroergotamina / Dihydroergotamina i netupitant
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja
Dihydroergotaminę łącz z netupitantem tylko z zachowaniem ostrożności.
Nie przyjmuj dihydroergotaminy w dniu chemioterapii ani przez kilka kolejnych dni, dopóki lekarz lub farmaceuta nie powie ci, że możesz.
Niekorzystna interakcjaDihydroergotamina+ NetupitantDihydroergotaminę łącz z netupitantem tylko z zachowaniem ostrożności.Nie przyjmuj dihydroergotaminy w dniu chemioterapii ani przez kilka kolejnych dni, dopóki lekarz lub farmaceuta nie powie ci, że możesz.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie przyjmuj dihydroergotaminy w dniu chemioterapii ani przez kilka kolejnych dni, dopóki lekarz lub farmaceuta nie powie ci, że możesz.
Lek przeciwwymiotny podawany przy chemioterapii może spowalniać rozkład dihydroergotaminy w organizmie. Dihydroergotamina może wtedy działać silniej niż zwykle i nadmiernie zwężać naczynia krwionośne. Ten wpływ utrzymuje się przez kilka dni po przyjęciu leku przeciwwymiotnego.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zimne, blade lub sine palce rąk albo stóp
- drętwienie, mrowienie lub ból w rękach albo nogach
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- silny ból głowy lub wysokie ciśnienie
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Dihydroergotaminę łącz z netupitantem tylko z zachowaniem ostrożności.[1] Najlepiej unikać przyjmowania dihydroergotaminy w dniu podania netupitantu i przez kilka kolejnych dni. Jeśli dihydroergotamina jest konieczna, stosuj najmniejszą skuteczną dawkę i obserwuj pacjenta pod kątem objawów niedokrwienia oraz wzrostu ciśnienia tętniczego.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia dihydroergotaminy może nasilić jej działanie naczynioskurczowe, a w efekcie wywołać objawy zatrucia alkaloidami sporyszu, takie jak niedokrwienie palców rąk i stóp, wzrost ciśnienia tętniczego lub bóle wieńcowe. Nie opisano badań oceniających bezpośrednio to połączenie, a ryzyko wynika z mechanizmu i z danych dla innych substratów CYP3A4 (na przykład 2,4-krotnego wzrostu ekspozycji na midazolam).[1]
Mechanizm
Netupitant jest substratem i umiarkowanym inhibitorem CYP3A4, więc może zwiększać stężenie jednocześnie podawanych leków metabolizowanych przez ten izoenzym.[1] Dihydroergotamina jest alkaloidem sporyszu o wąskim indeksie terapeutycznym, metabolizowanym głównie przez CYP3A4.[1] Zahamowanie cytochromu P-450 zaburza metabolizm dihydroergotaminy i może nasilać jej toksyczność.[2] Hamujący wpływ pojedynczej dawki netupitantu utrzymuje się kilka dni – zwiększenie ekspozycji na deksametazon, który także jest substratem CYP3A4, obserwowano jeszcze w 4. dniu.[1]
Monitorować
- ciśnienie tętnicze
- objawy niedokrwienia kończyn (zimne, blade lub sine palce, drętwienie, ból)
- ból w klatce piersiowej
- nudności i wymioty nasilone ponad oczekiwane po chemioterapii
Kiedy ocena się zmienia
| Doustnadroga podania · dihydroergotamina | ryzyko rośnie | Ostrożność dotyczy głównie doustnych substratów CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym, ponieważ przy podaniu doustnym hamowanie metabolizmu w ścianie jelita i wątrobie najsilniej zwiększa ekspozycję na dihydroergotaminę. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Akynzeo 300 mg + 0,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/akynzeo-100347479/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
Alkohol przy tych lekach
Interakcja o niejasnym znaczeniuDihydroergotaminaa alkoholNie trzeba zmieniać leczenia u pacjenta pijącego okazjonalnie małe ilości alkoholu, ale warto zalecić ograniczenie alkoholu jako czynnika wyzwalającego migrenę.Ogranicz alkohol w czasie leczenia migreny i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli pijesz regularnie albo masz chorą wątrobę.nieznanyteoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Ogranicz alkohol w czasie leczenia migreny i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli pijesz regularnie albo masz chorą wątrobę.
Alkohol nie wchodzi w groźne reakcje z tym lekiem, ale może wywołać lub nasilić ból głowy i osłabić efekt leczenia. Razem z lekiem może też nasilać nudności i zawroty głowy. Jeśli dużo pijesz lub masz chorą wątrobę, tego leku nie wolno stosować bez rozmowy z lekarzem. Krople zawierają odrobinę alkoholu – mniej więcej tyle, ile jest w kilku łykach piwa.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silniejszy lub częstszy ból głowy po alkoholu
- nudności lub wymioty
- zawroty głowy
- zimne, blade lub drętwiejące palce dłoni lub stóp
- ból w klatce piersiowej
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie trzeba zmieniać leczenia u pacjenta pijącego okazjonalnie małe ilości alkoholu, ale warto zalecić ograniczenie alkoholu jako czynnika wyzwalającego migrenę. U pacjenta przewlekle nadużywającego alkoholu należy przed wydaniem leku ustalić, czy nie ma choroby wątroby, która jest przeciwwskazaniem[1]. Osobom, które muszą całkowicie unikać etanolu, należy powiedzieć, że roztwór doustny zawiera alkohol[1].
Skutek kliniczny
Okazjonalne picie niewielkich ilości alkoholu najpewniej nie wywołuje istotnych klinicznie skutków. Alkohol może jednak osłabiać skuteczność leczenia migreny, bo prowokuje napady bólu głowy, a także nasilać nudności i zawroty głowy. U osób przewlekle nadużywających alkoholu z uszkodzeniem wątroby dihydroergotamina jest przeciwwskazana ze względu na chorobę wątroby[1].
Mechanizm
Interakcja dihydroergotaminy z alkoholem pitym przez pacjenta nie jest dobrze udokumentowana, a ryzyko wynika głównie z przeciwstawnego wpływu obu substancji na naczynia i z wpływu alkoholu na wątrobę. Dihydroergotamina jest alkaloidem sporyszu, który obkurcza naczynia i działa na receptory serotoninowe i adrenergiczne. Alkohol rozszerza naczynia i u wielu chorych jest czynnikiem wyzwalającym napad migreny, co może osłabiać efekt leczenia. Oba czynniki mogą też nasilać nudności i zawroty głowy. ChPL dihydroergotaminy w roztworze doustnym nie zawiera zalecenia unikania alkoholu, ale wymienia choroby wątroby wśród przeciwwskazań[1]. Dotyczy to także alkoholowego uszkodzenia wątroby. Roztwór doustny sam zawiera 42,5% v/v etanolu, czyli od 212,5 mg do 637,5 mg w jednorazowej dawce 0,5–1,5 ml[1]. Według ChPL ilość etanolu w 1,5 ml odpowiada 13 ml piwa i nie powoduje zauważalnych skutków[1].
Monitorować
- częstość i nasilenie napadów migreny w zależności od picia alkoholu
- nudności i zawroty głowy
- objawy niedokrwienia obwodowego – zimne, blade lub drętwiejące palce
- u pijących przewlekle – parametry czynności wątroby
Kiedy ocena się zmienia
| Przewlekłe nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe nadużywanie alkoholu wiąże się z ryzykiem uszkodzenia wątroby, a choroby wątroby są przeciwwskazaniem do stosowania dihydroergotaminy. Przed wydaniem leku należy ocenić czynność wątroby. |
| Roztwór doustnypostać · alkohol | inne zalecenie | Roztwór doustny zawiera 42,5% v/v etanolu, czyli od 212,5 mg do 637,5 mg w dawce jednorazowej. Należy o tym poinformować osoby utrzymujące abstynencję oraz przyjmujące leki źle tolerowane z alkoholem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
Netupitant a alkohol: brak opisu w bazie.
Inne interakcje tych leków 333
Połączenie przeciwwskazaneDihydroergotamina+ LinezolidNie łącz linezolidu z dihydroergotaminą – linezolidu nie podaje się pacjentom przyjmującym agonistów receptorów 5-HT1, chyba że zapewniona jest ścisła obserwacja i monitorowanie ciśnienia tętniczego.Nie bierz dihydroergotaminy w czasie leczenia linezolidem, dopóki lekarz nie zdecyduje, jak bezpiecznie połączyć albo zmienić leczenie.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie bierz dihydroergotaminy w czasie leczenia linezolidem, dopóki lekarz nie zdecyduje, jak bezpiecznie połączyć albo zmienić leczenie.
Tych dwóch leków nie należy przyjmować razem. Antybiotyk linezolid nasila działanie leków wpływających na serotoninę i podnoszących ciśnienie, a dihydroergotamina działa właśnie w ten sposób. Razem mogą wywołać groźny wzrost ciśnienia albo zespół serotoninowy z gorączką, drżeniem i splątaniem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silny ból głowy lub kołatanie serca
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- wysoka gorączka, nadmierne pocenie się
- drżenie, sztywność mięśni, zaburzenia koordynacji
- niepokój, splątanie, dezorientacja
- zimne, blade lub bolesne palce dłoni i stóp
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz linezolidu z dihydroergotaminą – linezolidu nie podaje się pacjentom przyjmującym agonistów receptorów 5-HT1, chyba że zapewniona jest ścisła obserwacja i monitorowanie ciśnienia tętniczego[1][2][3]. Najbezpieczniej wstrzymać dihydroergotaminę na czas leczenia linezolidem albo wybrać inny antybiotyk zgodnie z antybiogramem. Jeśli połączenie jest niezbędne, stosuje się je wyłącznie w warunkach ścisłej obserwacji z kontrolą ciśnienia i objawów zespołu serotoninowego.
Skutek kliniczny
Możliwy zespół serotoninowy z dezorientacją, niepokojem, drżeniem, potliwością i wysoką gorączką[1]. Możliwy też gwałtowny wzrost ciśnienia tętniczego i nasilenie niedokrwienia, w tym wieńcowego i obwodowego.
Mechanizm
Linezolid jest odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem monoaminooksydazy[1] – nasila działanie leków serotoninergicznych i reakcje presyjne. Dihydroergotamina jest alkaloidem sporyszu pobudzającym receptory serotoninowe 5-HT1 i obkurczającym naczynia, a w połączeniu z lekami serotoninergicznymi może wywołać zespół serotoninowy[4]. Jednoczesne stosowanie sumuje działanie serotoninergiczne i naczynioskurczowe obu leków. Interakcja nie dotyczy metabolizmu, bo linezolid nie hamuje ani nie indukuje izoenzymów cytochromu P450[1].
Monitorować
- ciśnienie tętnicze
- objawy zespołu serotoninowego (dezorientacja, niepokój, drżenie, potliwość, gorączka, sztywność mięśni)
- objawy niedokrwienia (ból w klatce piersiowej, zimne, blade lub bolesne palce dłoni i stóp)
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zyvoxid 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zyvoxid-100106340/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Linezolid Krka 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/linezolid-krka-100339735/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Linezolid Polpharma 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/linezolid-polpharma-100345345/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
Połączenie przeciwwskazaneDihydroergotamina+ LonafarnibPołączenie jest przeciwwskazane – w trakcie leczenia lonafarnibem nie stosuje się leków metabolizowanych głównie przez CYP3A4, do których należy dihydroergotamina.Nie przyjmuj dihydroergotaminy w trakcie leczenia lonafarnibem i jak najszybciej zapytaj lekarza o inny lek.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj dihydroergotaminy w trakcie leczenia lonafarnibem i jak najszybciej zapytaj lekarza o inny lek.
Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem. Lek na progerię sprawia, że organizm znacznie wolniej usuwa dihydroergotaminę, więc jej ilość we krwi może niebezpiecznie wzrosnąć. Grozi to silnym zwężeniem naczyń krwionośnych, niedokrwieniem rąk i nóg oraz serca.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zimne, blade lub sine palce rąk albo stóp
- drętwienie, mrowienie lub ból w rękach albo nogach
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- silne nudności lub wymioty
- nagły silny ból głowy lub bardzo wysokie ciśnienie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie jest przeciwwskazane – w trakcie leczenia lonafarnibem nie stosuje się leków metabolizowanych głównie przez CYP3A4, do których należy dihydroergotamina.[1] Dihydroergotaminę należy odstawić i dobrać leczenie bez udziału CYP3A4, zależnie od wskazania. Inne alkaloidy sporyszu nie są bezpieczną zamianą, bo podlegają temu samemu szlakowi metabolicznemu.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia dihydroergotaminy grozi zatruciem sporyszem – silnym skurczem naczyń z niedokrwieniem kończyn, które może prowadzić do martwicy, a także niedokrwieniem mięśnia sercowego i innych narządów. Inhibitory proteazy HIV hamujące ten sam szlak zwiększają ryzyko poważnych działań niepożądanych dihydroergotaminy.[2]
Mechanizm
Lonafarnib silnie hamuje CYP3A4 w sposób zależny od mechanizmu działania, a po dawkach wielokrotnych hamowanie narasta wraz z kumulacją leku.[1] Dihydroergotamina jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, a hamowanie cytochromu P-450 przez makrolidy i azole zaburza jej metabolizm i nasila toksyczność alkaloidu.[2] Połączenie prowadzi więc do wzrostu stężenia dihydroergotaminy.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy niedokrwienia kończyn (bladość, oziębienie, drętwienie, ból palców)
- bóle wieńcowe i ból w klatce piersiowej
- ciśnienie tętnicze
- nudności i wymioty jako wczesny objaw toksyczności alkaloidu
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/
Połączenie przeciwwskazaneDihydroergotamina+ KobicystatPołączenie jest przeciwwskazane i nie wolno podawać dihydroergotaminy w trakcie leczenia kobicystatem.Nie przyjmuj dihydroergotaminy, jeśli leczysz się kobicystatem, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczny lek zastępczy.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj dihydroergotaminy, jeśli leczysz się kobicystatem, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczny lek zastępczy.
Dihydroergotaminy nie wolno łączyć z kobicystatem. Kobicystat mocno spowalnia usuwanie dihydroergotaminy z organizmu, przez co jej ilość we krwi może bardzo wzrosnąć. Grozi to silnym zwężeniem naczyń krwionośnych, niedokrwieniem rąk i nóg, a nawet zawałem serca.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zimne, blade lub sine palce rąk albo stóp
- drętwienie, mrowienie lub ból kończyn
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- silny ból głowy, zaburzenia mowy lub widzenia
- silny ból brzucha
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie jest przeciwwskazane i nie wolno podawać dihydroergotaminy w trakcie leczenia kobicystatem.[1] U pacjenta leczonego schematem przeciwretrowirusowym z kobicystatem należy zastąpić dihydroergotaminę lekiem niezależnym od CYP3A. Zamiana kobicystatu na rytonawir nie rozwiązuje problemu, bo rytonawir również nasila ryzyko poważnych działań niepożądanych dihydroergotaminy.[2] Gdy pacjent przyjął oba leki, trzeba odstawić dihydroergotaminę i pilnie ocenić krążenie obwodowe oraz objawy niedokrwienia.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia dihydroergotaminy grozi ciężkimi i zagrażającymi życiu działaniami niepożądanymi.[1] Chodzi o zatrucie alkaloidami sporyszu ze skurczem naczyń, niedokrwieniem kończyn prowadzącym do martwicy dłoni i stóp, bólem wieńcowym i wzrostem ciśnienia tętniczego.[2] Niedokrwienie może dotyczyć także mózgu i jelit.
Mechanizm
Dihydroergotaminy nie łączy się z kobicystatem, bo jej klirens zależy w dużym stopniu od CYP3A.[1] Kobicystat jest silnym inhibitorem CYP3A i zwiększa stężenia leków metabolizowanych tą drogą. Najbardziej podatne na duży wzrost ekspozycji są leki intensywnie metabolizowane podczas pierwszego przejścia.[1] Zahamowanie cytochromu P-450 upośledza metabolizm dihydroergotaminy i nasila toksyczność alkaloidu.[2]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy niedokrwienia kończyn – ziębnięcie, bladość lub sinienie palców, drętwienie, ból
- ból w klatce piersiowej
- ciśnienie tętnicze
- objawy neurologiczne i silny ból brzucha
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tybost 150 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tybost-100315114/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tybost. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tybost-100315114/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneDihydroergotamina+ LetermowirNie stosuj dihydroergotaminy w trakcie leczenia letermowirem.Nie przyjmuj dihydroergotaminy w czasie leczenia letermowirem i zapytaj lekarza o inny lek na migrenę.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj dihydroergotaminy w czasie leczenia letermowirem i zapytaj lekarza o inny lek na migrenę.
Letermowir, który chroni przed zakażeniem wirusem CMV, spowalnia usuwanie dihydroergotaminy z organizmu. Dihydroergotamina może się wtedy gromadzić i silnie zwężać naczynia krwionośne. Grozi to niedokrwieniem palców rąk i stóp oraz serca. Tych leków nie wolno łączyć.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zimne, blade lub sine palce rąk albo stóp
- drętwienie, mrowienie lub ból kończyn
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- silny ból głowy z wysokim ciśnieniem
- nudności i wymioty
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj dihydroergotaminy w trakcie leczenia letermowirem[1]. Gdy pacjent wymaga leczenia napadów migreny, wybierz lek, którego nie rozkłada CYP3A, na przykład sumatryptan lub ryzatryptan. Między ostatnią dawką dihydroergotaminy a sumatryptanem zachowaj co najmniej 24 godziny[2]. Letermowiru nie odstawia się z powodu dihydroergotaminy – profilaktyka zakażenia CMV ma pierwszeństwo.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia dihydroergotaminy grozi zatruciem sporyszem (ergotyzmem). Objawia się ono silnym skurczem naczyń, niedokrwieniem kończyn z ryzykiem martwicy palców, niedokrwieniem mięśnia sercowego i wzrostem ciśnienia tętniczego.
Mechanizm
Letermowir jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A. Podany z doustnym midazolamem zwiększa jego stężenie w osoczu 2–3-krotnie[1]. Dihydroergotamina, jak inne alkaloidy sporyszu, jest metabolizowana przez cytochrom P-450. Jego zahamowanie przez makrolidy i azole nasila toksyczność alkaloidu[2]. Letermowir może więc zwiększyć ekspozycję na dihydroergotaminę w ten sam sposób. Cyklosporyna stosowana razem z letermowirem może dodatkowo nasilić jego wpływ na inne leki[1].
Metabolizm i transportery
- Letermowir: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OATP2B1[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor BCRP[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], induktor CYP2C9[3], induktor OATP2B1[3], induktor P-gp[3], induktor UGT1A1[3], substrat BCRP[3], substrat OATP1B1[3], substrat OATP1B3[3], substrat P-gp[3], substrat UGT1A1[3]
Monitorować
- objawy niedokrwienia kończyn (zimne, blade lub sine palce, drętwienie, ból)
- ból w klatce piersiowej
- ciśnienie tętnicze
- nudności i wymioty
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prevymis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prevymis-100400682/
Połączenie przeciwwskazaneDihydroergotamina+ RoksytromycynaPołączenie jest przeciwwskazane.Nie zaczynaj przyjmować antybiotyku, dopóki lekarz nie zmieni go na inny albo nie zdecyduje o przerwie w przyjmowaniu dihydroergotaminy.opóźniony (dni)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj przyjmować antybiotyku, dopóki lekarz nie zmieni go na inny albo nie zdecyduje o przerwie w przyjmowaniu dihydroergotaminy.
Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem. Antybiotyk spowalnia usuwanie leku na migrenę lub niskie ciśnienie z organizmu, przez co jego ilość we krwi może niebezpiecznie wzrosnąć. Może to wywołać silny skurcz naczyń krwionośnych i niedokrwienie dłoni, stóp, serca lub mózgu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zimne, blade lub sine palce dłoni lub stóp
- drętwienie, mrowienie lub ból kończyn
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- nagłe zaburzenia widzenia lub mowy, splątanie
- silny ból głowy
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Połączenie jest przeciwwskazane.[1] Na czas antybiotykoterapii odstaw dihydroergotaminę albo wybierz antybiotyk spoza grupy makrolidów, dobrany do rodzaju zakażenia. Jeśli pacjent przyjął oba leki jednocześnie, oceń go pod kątem objawów niedokrwienia i skieruj do lekarza.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia dihydroergotaminy może wywołać zatrucie sporyszem z silnym skurczem naczyń. Grozi to niedokrwieniem kończyn z martwicą palców, niedokrwieniem mięśnia sercowego oraz niedokrwieniem ośrodkowego układu nerwowego.
Mechanizm
Roksytromycyny nie łączy się z alkaloidami sporyszu zwężającymi naczynia, do których należy dihydroergotamina.[1] Antybiotyki makrolidowe, w tym roksytromycyna, hamują cytochrom P-450 i mogą zaburzać metabolizm dihydroergotaminy, co nasila toksyczność alkaloidu.[2] Roksytromycyna hamuje CYP3A słabiej niż inne makrolidy, ale klinicznie istotnej interakcji nie da się z pewnością wykluczyć.[1]
Monitorować
- objawy niedokrwienia kończyn – zimne, blade lub sine palce, drętwienie, ból
- ból w klatce piersiowej
- ciśnienie tętnicze
- objawy neurologiczne – zaburzenia widzenia, mowy, splątanie
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rolicyn 150 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rolicyn-100098929/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
Połączenie przeciwwskazaneDihydroergotamina+ TypranawirDihydroergotaminy nie stosuje się u pacjenta leczonego typranawirem z rytonawirem w żadnej postaci.Nie przyjmuj dihydroergotaminy, jeśli leczysz się typranawirem, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na migrenę.szybki (godziny)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj dihydroergotaminy, jeśli leczysz się typranawirem, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na migrenę.
Lek na HIV typranawir, który przyjmuje się razem z rytonawirem, bardzo silnie zwiększa ilość dihydroergotaminy we krwi. Może to spowodować groźne zwężenie naczyń krwionośnych i niedokrwienie palców, serca lub mózgu. Tych leków nie wolno przyjmować razem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zimne, blade lub sine palce rąk albo stóp
- drętwienie, mrowienie lub ból kończyn
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- nagłe zaburzenia widzenia lub mowy, osłabienie jednej strony ciała
- silne nudności i wymioty
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Dihydroergotaminy nie stosuje się u pacjenta leczonego typranawirem z rytonawirem w żadnej postaci.[1] W leczeniu napadu migreny wybierz lek niezależny od CYP3A, a decyzję o ewentualnej zmianie schematu przeciwretrowirusowego pozostaw lekarzowi prowadzącemu leczenie HIV. Hamowanie CYP3A nie ustępuje natychmiast po odstawieniu typranawiru z rytonawirem, dlatego dihydroergotaminę włącza się dopiero po konsultacji z lekarzem.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia dihydroergotaminy grozi zatruciem sporyszem z silnym skurczem naczyń, niedokrwieniem kończyn i narządów, aż do martwicy palców oraz niedokrwienia mięśnia sercowego lub mózgu. Inhibitory proteazy HIV, w tym rytonawir, który zawsze towarzyszy typranawirowi, zwiększają ryzyko poważnych działań niepożądanych dihydroergotaminy.[2] Zwiększenie stężenia pochodnych ergotaminy może spowodować poważne i zagrażające życiu powikłania.[1]
Mechanizm
Typranawir podawany z małą dawką rytonawiru silnie hamuje wątrobową i jelitową aktywność CYP3A4.[1] Eliminacja dihydroergotaminy w dużym stopniu zależy od CYP3A, dlatego jej stężenie w osoczu może znacznie wzrosnąć.[1] Zahamowanie cytochromu P-450 zaburza metabolizm dihydroergotaminy i nasila toksyczność alkaloidu.[2]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy niedokrwienia kończyn (zimne, blade lub sine palce, drętwienie, ból)
- ból w klatce piersiowej
- objawy neurologiczne (zaburzenia widzenia, mowy, niedowłady)
- ciśnienie tętnicze
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Aptivus 250 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/aptivus-100074662/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Aptivus. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/aptivus-100074662/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneErgotamina+ DihydroergotaminaNie stosuj ergotaminy w trakcie leczenia dihydroergotaminą.Nie przyjmuj ergotaminy, jeśli bierzesz dihydroergotaminę, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na ból głowy.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj ergotaminy, jeśli bierzesz dihydroergotaminę, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na ból głowy.
Ergotamina i dihydroergotamina to leki z tej samej grupy i oba silnie zwężają naczynia krwionośne. Przyjęte razem mogą gwałtownie podnieść ciśnienie, wywołać zawał serca albo niedokrwienie palców rąk i stóp. Tych leków nie wolno łączyć, a przy zmianie jednego na drugi trzeba odczekać co najmniej dobę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- silny ból głowy z bardzo wysokim ciśnieniem
- zimne, blade lub sine palce rąk albo stóp
- drętwienie lub ból kończyn
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj ergotaminy w trakcie leczenia dihydroergotaminą[1]. Między przyjęciem dihydroergotaminy a ergotaminy zachowaj odstęp co najmniej 24 godzin[2]. Pacjenta przyjmującego dihydroergotaminę przewlekle, który potrzebuje leku na napad migreny, kieruj do lekarza w celu doboru leczenia bez alkaloidów sporyszu.
Skutek kliniczny
Jednoczesne stosowanie grozi wzrostem ciśnienia tętniczego i zawałem mięśnia sercowego[1]. Sumowanie działania naczynioskurczowego zwiększa też ryzyko niedokrwienia kończyn typowego dla zatrucia alkaloidami sporyszu.
Mechanizm
Ergotamina i dihydroergotamina to alkaloidy sporyszu o tym samym kierunku działania na receptory serotoninowe, alfa-adrenergiczne i dopaminowe. Oba leki zwężają naczynia krwionośne, więc ich łączne podanie sumuje skurcz naczyń obwodowych i wieńcowych. Ergotaminy nie łączy się z lekami zwężającymi naczynia[1].
Monitorować
- ciśnienie tętnicze
- ból w klatce piersiowej i objawy niedokrwienia mięśnia sercowego
- objawy niedokrwienia kończyn – ziębnięcie, sinienie, ból, drętwienie palców
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 24 hpacjent | ryzyko maleje | Przy odstępie co najmniej 24 godzin między dihydroergotaminą a ergotaminą leki można stosować kolejno, nie jednocześnie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ergotaminum Filofarm 1 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ergotaminum-filofarm-100022547/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dihydroergotaminum-filofarm-100019108/
Połączenie przeciwwskazaneKolchicyna+ NetupitantPrzed podaniem netupitantu oceń, czy kolchicyna jest w tym okresie niezbędna, a jeśli to możliwe, wstrzymaj ją na czas cyklu z netupitantem.Przed chemioterapią powiedz lekarzowi, że przyjmujesz kolchicynę, i nie zmieniaj jej dawki samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Przed chemioterapią powiedz lekarzowi, że przyjmujesz kolchicynę, i nie zmieniaj jej dawki samodzielnie.
Lek przeciwwymiotny podawany przy chemioterapii może zwiększać ilość kolchicyny w organizmie przez kilka dni po jego przyjęciu. Za dużo kolchicyny może wywołać silną biegunkę, wymioty, bóle i osłabienie mięśni, a także obniżyć liczbę krwinek. Te objawy łatwo pomylić ze skutkami chemioterapii, dlatego lekarz musi wiedzieć, że przyjmujesz kolchicynę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silna lub uporczywa biegunka
- nudności i wymioty nasilone ponad zwykłe po chemioterapii
- bóle, tkliwość lub osłabienie mięśni
- ciemny mocz
- gorączka, częste infekcje, łatwe siniaczenie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PK – transport
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przed podaniem netupitantu oceń, czy kolchicyna jest w tym okresie niezbędna, a jeśli to możliwe, wstrzymaj ją na czas cyklu z netupitantem. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby jednoczesne stosowanie kolchicyny z inhibitorami glikoproteiny P jest przeciwwskazane[1]. Należy unikać łączenia kolchicyny z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 u pacjentów w podeszłym wieku oraz z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby[2]. U pozostałych pacjentów trzeba rozważyć korzyści i ryzyko oraz uważnie monitorować objawy toksyczności kolchicyny[2]. Przy podejrzeniu toksyczności kolchicynę należy przerwać lub odstawić[2]. Zamiana netupitantu na aprepitant nie usuwa problemu, bo aprepitant również jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4[2].
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia kolchicyny może prowadzić do jej toksyczności. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 powodowały znaczny wzrost stężenia kolchicyny w osoczu, a przy niektórych z nich zgłaszano toksyczność nerwowo-mięśniową[2]. Objawy toksyczności kolchicyny to przede wszystkim biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, osłabienie i bóle mięśni, a w cięższych przypadkach rabdomioliza i zahamowanie czynności szpiku. U chorych w trakcie chemioterapii objawy żołądkowo-jelitowe i cytopenie łatwo przypisać samej chemioterapii, co opóźnia rozpoznanie toksyczności kolchicyny.
Mechanizm
Netupitant zwiększa ekspozycję na kolchicynę, bo hamuje jej metabolizm i może hamować jej transport. Kolchicyna jest substratem glikoproteiny P i jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, a hamowanie obu tych dróg z dużym prawdopodobieństwem zwiększa jej stężenie[2]. Netupitant w dawce 300 mg jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4[3]. Przy jednoczesnym stosowaniu netupitantu z substratami P-gp, w tym z kolchicyną, zaleca się ostrożność, bo wpływu na nie nie można wykluczyć, zwłaszcza u chorych na nowotwór z zaburzeniami czynności nerek[3]. Po pojedynczej dawce 300 mg netupitantu ekspozycja na deksametazon, inny substrat CYP3A4, była zwiększona 2,4-krotnie jeszcze w 4. dniu, co świadczy o kilkudniowym utrzymywaniu się hamowania[3].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha
- bóle i osłabienie mięśni, CK przy objawach mięśniowych
- morfologia krwi z rozmazem
- kreatynina i eGFR
- parametry czynności wątroby
Kiedy ocena się zmienia
| Zaburzenia czynności nerekeGFR · pacjent | interakcja nie dotyczy | U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby jednoczesne stosowanie kolchicyny z inhibitorami glikoproteiny P jest przeciwwskazane. Przy eGFR poniżej 50 ml/min kolchicyna jest przeciwwskazana niezależnie od interakcji. |
| Podeszły wiekwiek · pacjent | ryzyko rośnie | U pacjentów w podeszłym wieku należy unikać jednoczesnego stosowania kolchicyny z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4. |
| Kilka dni po każdej dawceczas leczenia · netupitant | inne zalecenie | Hamowanie CYP3A4 po pojedynczej dawce 300 mg netupitantu utrzymuje się co najmniej do 4. dnia. Ryzyko dotyczy więc nie tylko dnia podania, ale kilku kolejnych dni każdego cyklu chemioterapii. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Colchicine RPH 500 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/colchicine-rph-100331923/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Colchicine AGEPHA Pharma 0,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/colchicine-agepha-pharma-100543360/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Akynzeo 300 mg + 0,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/akynzeo-100347479/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Colchicine AGEPHA Pharma. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/colchicine-agepha-pharma-100543360/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.