Interakcje / Doksorubicyna / Doksorubicyna i pegfilgrastym
Jaki opis pokazać?
Korzystna interakcja
Połączenie jest celowe i stosuje się je w profilaktyce neutropenii po chemioterapii z doksorubicyną.
Wstrzyknij pegfilgrastym dokładnie w dniu wskazanym przez lekarza, najwcześniej dobę po zakończeniu chemioterapii, i nie podawaj go w dniu wlewu.
Korzystna interakcjaDoksorubicyna+ PegfilgrastymPołączenie jest celowe i stosuje się je w profilaktyce neutropenii po chemioterapii z doksorubicyną.Wstrzyknij pegfilgrastym dokładnie w dniu wskazanym przez lekarza, najwcześniej dobę po zakończeniu chemioterapii, i nie podawaj go w dniu wlewu.opóźniony (dni)badania kliniczne
Korzystna interakcja
Wstrzyknij pegfilgrastym dokładnie w dniu wskazanym przez lekarza, najwcześniej dobę po zakończeniu chemioterapii, i nie podawaj go w dniu wlewu.
Pegfilgrastym dostajesz celowo, żeby chronić cię przed spadkiem liczby białych krwinek po chemioterapii z doksorubicyną. Dzięki temu masz mniejsze ryzyko groźnych zakażeń z gorączką. Ważny jest jednak termin zastrzyku – podanie go za wcześnie może osłabić szpik zamiast go chronić.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu lub inne objawy zakażenia
- nagłe silne osłabienie
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Połączenie jest celowe i stosuje się je w profilaktyce neutropenii po chemioterapii z doksorubicyną. Pegfilgrastym podaj jednorazowo w cyklu, co najmniej 24 godziny po zakończeniu wlewu chemioterapii[1]. Nie podawaj go w dniu chemioterapii ani bezpośrednio przed nią. Kontroluj morfologię krwi z rozmazem przed kolejnym cyklem.
Skutek kliniczny
Pegfilgrastym podany raz na cykl skraca czas trwania neutropenii i zmniejsza częstość neutropenii z gorączką u chorych leczonych doksorubicyną z docetakselem, podobnie jak filgrastym podawany codziennie średnio przez 11 dni[1]. Bez czynników wzrostu po takim schemacie neutropenia 4. stopnia trwała średnio 5–7 dni, a neutropenia z gorączką występowała u 30–40% chorych[1]. Podanie pegfilgrastymu zbyt blisko chemioterapii może nasilić mielosupresję zamiast ją zmniejszyć.
Mechanizm
Pegfilgrastym pobudza szpik do wytwarzania i uwalniania granulocytów obojętnochłonnych, przez co przeciwdziała neutropenii wywołanej mielosupresyjnym działaniem doksorubicyny. Szybko dzielące się komórki szpiku pobudzone przez pegfilgrastym są bardziej wrażliwe na chemioterapię cytotoksyczną, dlatego pegfilgrastym podaje się co najmniej 24 godziny po zakończeniu chemioterapii[1].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, bezwzględna liczba neutrofilów przed każdym cyklem
- temperatura ciała i objawy zakażenia w okresie nadiru
- odstęp czasowy między zakończeniem chemioterapii a podaniem pegfilgrastymu
Kiedy ocena się zmienia
| Krócej niż 24 godziny po zakończeniu chemioterapiiodstep · pegfilgrastym | inne zalecenie | Podanie pegfilgrastymu wcześniej niż 24 godziny po zakończeniu chemioterapii zwiększa wrażliwość pobudzonych komórek szpiku na leki cytotoksyczne i może nasilić mielosupresję. Przesuń wstrzyknięcie na co najmniej następną dobę. |
| odstep ≥ 14 dni przed rozpoczęciem chemioterapiipegfilgrastym | ryzyko maleje | Pegfilgrastym można bezpiecznie podać na 14 dni przed rozpoczęciem chemioterapii. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Pelgraz 6 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pelgraz-100411680/
Alkohol przy tych lekach
Doksorubicyna a alkohol: brak opisu w bazie.
Pegfilgrastym a alkohol: brak opisu w bazie.
Inne interakcje tych leków 145
Połączenie przeciwwskazaneKlozapina+ DoksorubicynaNie należy rozpoczynać leczenia klozapiną u pacjenta otrzymującego doksorubicynę, ponieważ ChPL klozapiny przeciwwskazuje jej włączanie razem z substancjami o znacznym ryzyku agranulocytozy oraz zabrania jednoczesnego stosowania leków o istotnym działaniu hamującym czynność szpiku.Nie odstawiaj klozapiny na własną rękę, tylko powiedz onkologowi i psychiatrze, że przyjmujesz oba leki, i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka lub inne objawy zakażenia.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie odstawiaj klozapiny na własną rękę, tylko powiedz onkologowi i psychiatrze, że przyjmujesz oba leki, i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka lub inne objawy zakażenia.
Oba leki mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza białe krwinki chroniące przed zakażeniami. Przyjmowane razem mogą bardzo obniżyć liczbę tych krwinek, a wtedy nawet zwykła infekcja może stać się groźna dla życia. Oba leki mogą też obciążać serce. Dlatego zwykle się ich nie łączy, a jeśli lekarze uznają to za konieczne, potrzebne są częste badania krwi i kontrola serca.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
- objawy przypominające grypę, ogólne osłabienie
- kołatanie serca, ból w klatce piersiowej
- duszność lub obrzęki nóg
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie należy rozpoczynać leczenia klozapiną u pacjenta otrzymującego doksorubicynę, ponieważ ChPL klozapiny przeciwwskazuje jej włączanie razem z substancjami o znacznym ryzyku agranulocytozy oraz zabrania jednoczesnego stosowania leków o istotnym działaniu hamującym czynność szpiku. Jeśli pacjent stabilnie leczony klozapiną wymaga chemioterapii z doksorubicyną, decyzję o dalszym postępowaniu powinien podjąć wspólnie onkolog i psychiatra z oceną ryzyka nawrotu psychozy po odstawieniu klozapiny. Kontynuacja klozapiny w takiej sytuacji jest stosowaniem wbrew ChPL i wymaga świadomej decyzji lekarza, zgody pacjenta oraz częstej kontroli morfologii z rozmazem i oceny czynności serca. Gorączka lub objawy zakażenia u takiego pacjenta wymagają pilnej kontroli liczby neutrofilów.
Skutek kliniczny
Główne zagrożenie to ciężka neutropenia lub agranulocytoza z ryzykiem zakażeń, w tym posocznicy zagrażającej życiu. Spadek neutrofili w trakcie chemioterapii utrudnia ustalenie, który lek go wywołał, co może prowadzić do niepotrzebnego trwałego odstawienia klozapiny albo do opóźnienia chemioterapii. Możliwe jest też nasilenie uszkodzenia mięśnia sercowego z niewydolnością serca.
Mechanizm
Oba leki uszkadzają szpik kostny, więc ich działanie mielosupresyjne się sumuje. Doksorubicyna jako lek cytotoksyczny hamuje czynność szpiku i wywołuje neutropenię, a klozapina może powodować neutropenię i agranulocytozę o podłożu idiosynkratycznym. ChPL klozapiny zalicza środki cytotoksyczne do leków o działaniu hamującym czynność szpiku kostnego, których nie wolno stosować jednocześnie z klozapiną[1]. Dodatkowo oba leki mogą uszkadzać mięsień sercowy – doksorubicyna przez kardiotoksyczność zależną od dawki skumulowanej, a klozapina przez zapalenie mięśnia sercowego i kardiomiopatię, co stwarza ryzyko addycji działania kardiotoksycznego. Nie ma przesłanek do klinicznie istotnej interakcji farmakokinetycznej.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i bezwzględna liczba neutrofilów częściej niż w standardowym schemacie dla klozapiny, w tym w okresie spodziewanego nadiru po każdym cyklu
- temperatura ciała i objawy zakażenia
- czynność serca – EKG z oceną QTc, echokardiografia z frakcją wyrzutową lewej komory, troponina przy objawach
- stan psychiczny pacjenta przy zmianie lub odstawieniu klozapiny
Bezpieczniejsze alternatywy
arypiprazolrisperidonolanzapina
Kiedy ocena się zmienia
| Klozapina włączana w trakcie leczenia doksorubicynąkolejność włączenia · klozapina | interakcja nie dotyczy | ChPL klozapiny przeciwwskazuje rozpoczynanie leczenia klozapiną u pacjentów przyjmujących substancje o znacznym ryzyku agranulocytozy. |
| Doksorubicyna włączana u pacjenta stabilnie leczonego klozapinąkolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Połączenie pozostaje niezgodne z ChPL klozapiny, ale nagłe odstawienie leku u pacjenta z lekooporną schizofrenią grozi nawrotem psychozy. Decyzję o odstawieniu, zamianie lub kontynuacji klozapiny pod ścisłą kontrolą morfologii i czynności serca podejmuje wspólnie onkolog i psychiatra. |
| Po zakończeniu chemioterapii z przebytą neutropenią pochemioterapeutycznączas leczenia · pacjent | inne zalecenie | Granulocytopenia lub agranulocytoza związana z wcześniejszą chemioterapią nie jest przeciwwskazaniem do włączenia klozapiny. Przed włączeniem należy potwierdzić odnowę szpiku w morfologii. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
Połączenie przeciwwskazaneSelektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid)+ Antracykliny (np. doksorubicyna, idarubicyna, epirubicyna) klasaPrzy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu leku z grupy selektywnych leków immunosupresyjnych i antracykliny należy unikać tego połączenia, a jeśli jest ono konieczne – stosować je wyłącznie pod kontrolą specjalisty, z regularną kontrolą morfologii i czujnością na zakażenia.Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i masz zacząć chemioterapię albo przyjmowałeś wcześniej mitoksantron, powiedz o tym obu lekarzom prowadzącym i nie odstawiaj ani nie zaczynaj żadnego z tych leków na własną rękę.opóźniony (dni)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i masz zacząć chemioterapię albo przyjmowałeś wcześniej mitoksantron, powiedz o tym obu lekarzom prowadzącym i nie odstawiaj ani nie zaczynaj żadnego z tych leków na własną rękę.
Leki osłabiające odporność, na przykład fingolimod, teriflunomid, tofacytynib czy natalizumab, oraz leki stosowane w chemioterapii, takie jak doksorubicyna, epirubicyna czy mitoksantron, razem mogą bardzo mocno osłabić twój układ odpornościowy. Zwiększa to ryzyko ciężkich zakażeń, a czasem także rzadkich infekcji mózgu. Niektóre z tych leków działają jeszcze długo po ich odstawieniu, dlatego ważne jest też to, co przyjmowałeś wcześniej.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel albo duszność
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- pęcherzyki lub bolesna wysypka na skórze
- łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
- nowe zaburzenia mowy, widzenia, równowagi albo osłabienie ręki lub nogi
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
- kołatanie serca, zawroty głowy albo omdlenia
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Przy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu leku z grupy selektywnych leków immunosupresyjnych i antracykliny należy unikać tego połączenia, a jeśli jest ono konieczne – stosować je wyłącznie pod kontrolą specjalisty, z regularną kontrolą morfologii i czujnością na zakażenia. Natalizumab jest przeciwwskazany u pacjentów z czynnym nowotworem złośliwym oraz u osób z obniżoną odpornością, w tym po wcześniejszym leczeniu mitoksantronem, dlatego tego połączenia nie należy stosować. U chorych na stwardnienie rozsiane przejście z mitoksantronu na fingolimod, ozanimod, ponesimod, teriflunomid, natalizumab lub inebilizumab wymaga odczekania do normalizacji morfologii i oceny ryzyka PML. Przed rozpoczęciem antracykliny u pacjenta leczonego teriflunomidem lub leflunomidem należy rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji leku. U pacjentów otrzymujących antracyklinę w czasie leczenia tofacytynibem, mykofenolanem, abataceptem lub belataceptem decyzję o wstrzymaniu leku immunosupresyjnego podejmuje lekarz prowadzący wspólnie z onkologiem. Przy rawulizumabie należy upewnić się, że pacjent ma aktualne szczepienie przeciw meningokokom, ponieważ neutropenia po antracyklinie dodatkowo zwiększa ryzyko zakażenia. Szczepionek żywych nie należy podawać w trakcie takiego leczenia.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym posocznicy, reaktywacji wirusów opryszczki i zapalenia wątroby typu B oraz postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML), a także głębokiej i przedłużonej cytopenii. Najpoważniejsze znaczenie ma sekwencja mitoksantron i natalizumab, ponieważ wcześniejsze leczenie immunosupresyjne jest uznanym czynnikiem ryzyka PML[1]. Przy teriflunomidzie i leflunomidzie dochodzi ryzyko uszkodzenia wątroby, a przy modulatorach receptora S1P możliwe jest nasilenie zaburzeń rytmu i przewodzenia u pacjentów z kardiotoksycznością poantracyklinową. Długotrwała immunosupresja może też teoretycznie zwiększać ryzyko wtórnych nowotworów, w tym białaczki związanej z leczeniem.
Mechanizm
Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i polega na sumowaniu się działania immunosupresyjnego. Antracykliny oraz pokrewne im mitoksantron i piksantron uszkadzają dzielące się komórki szpiku i wywołują neutropenię, limfopenię i małopłytkowość, a leki immunosupresyjne dodatkowo hamują liczbę lub czynność limfocytów, przekaźnictwo cytokin, dopełniacz albo poziom przeciwciał. Skutkiem jest głębsze i dłuższe upośledzenie odporności niż przy każdym leku osobno. Efekt może utrzymywać się długo po odstawieniu leku, ponieważ mitoksantron powoduje przedłużoną immunosupresję, teriflunomid i leflunomid pozostają w organizmie przez wiele miesięcy, a po modulatorach receptora S1P (fingolimod, ozanimod, ponesimod) oraz lekach biologicznych (natalizumab, inebilizumab, abatacept) odnowa limfocytów trwa tygodnie do miesięcy. Dodatkowo teriflunomid i leflunomid sumują się z antracyklinami w działaniu hepatotoksycznym, a modulatory receptora S1P mogą nakładać się na kardiotoksyczność antracyklin poprzez bradykardię i zaburzenia przewodzenia. Interakcja nie wynika ze zmian stężeń leków.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba neutrofilów i limfocytów
- objawy zakażenia, w tym gorączka i stany podgorączkowe
- nowe objawy neurologiczne sugerujące PML przy natalizumabie, modulatorach receptora S1P i po mitoksantronie
- aktywność aminotransferaz i bilirubina przy teriflunomidzie i leflunomidzie
- EKG oraz frakcja wyrzutowa lewej komory przy modulatorach receptora S1P
- markery zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B przed rozpoczęciem leczenia
Kiedy ocena się zmienia
| Mitoksantron przed natalizumabem lub innym lekiem immunosupresyjnymkolejność włączenia · antracykliny | ryzyko rośnie | Wcześniejsze leczenie mitoksantronem jest uznanym czynnikiem ryzyka PML i w ChPL natalizumabu stanowi przeciwwskazanie do jego stosowania u osób z obniżoną odpornością. Przy innych lekach immunosupresyjnych włączanych po mitoksantronie należy odczekać do pełnej normalizacji morfologii. |
| Teriflunomid lub leflunomid odstawiony w ostatnich miesiącachodstep · selektywne leki immunosupresyjne | inne zalecenie | Teriflunomid i leflunomid utrzymują się w organizmie wiele miesięcy po odstawieniu, dlatego przed antracykliną należy rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji kolestyraminą lub węglem aktywowanym i potwierdzić niskie stężenie leku. |
| Modulator receptora S1P lub lek biologiczny odstawiony niedawnoodstep · selektywne leki immunosupresyjne | inne zalecenie | Po odstawieniu fingolimodu, ozanimodu, ponesimodu, natalizumabu lub inebilizumabu odnowa limfocytów trwa od tygodni do miesięcy, dlatego przed antracykliną należy ocenić liczbę limfocytów i uwzględnić utrzymującą się immunosupresję. |
| Wysoka dawka skumulowana antracyklinydawka · antracykliny | ryzyko rośnie | Wysoka dawka skumulowana antracykliny lub mitoksantronu zwiększa ryzyko kardiotoksyczności, co ma znaczenie przy modulatorach receptora S1P wpływających na rytm i przewodzenie, oraz zwiększa ryzyko wtórnej białaczki. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń, przedłużonej cytopenii i kardiotoksyczności jest większe, co dotyczy szczególnie tofacytynibu i modulatorów receptora S1P. |
Źródła
- Bloomgren G, Richman S, Hotermans C, Subramanyam M, Goelz S, Natarajan A, et al. Risk of natalizumab-associated progressive multifocal leukoencephalopathy. N Engl J Med. 2012;366(20):1870-80. doi: 10.1056/NEJMoa1107829. PMID: 22591293.
Połączenie przeciwwskazaneProkinetyki (np. cyzapryd)+ Antracykliny (np. doksorubicyna, idarubicyna, epirubicyna) klasaCyzaprydu nie łączy się z antracyklinami ani pokrewnymi lekami przeciwnowotworowymi, bo połączenie grozi groźnymi zaburzeniami rytmu serca.Jeśli jesteś leczony lub byłeś leczony lekiem przeciwnowotworowym z tej grupy, nie przyjmuj cyzaprydu i poproś lekarza o inny lek na dolegliwości żołądkowe.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli jesteś leczony lub byłeś leczony lekiem przeciwnowotworowym z tej grupy, nie przyjmuj cyzaprydu i poproś lekarza o inny lek na dolegliwości żołądkowe.
Cyzapryd, lek przyspieszający pracę żołądka i jelit, może zaburzać rytm serca. Leki przeciwnowotworowe takie jak doksorubicyna, epirubicyna, idarubicyna czy mitoksantron osłabiają serce i także mogą zaburzać jego rytm. Razem mogą wywołać groźną, nawet śmiertelną arytmię, również po zakończeniu chemioterapii. Inne leki na trawienie, takie jak itopryd czy metoklopramid, nie niosą takiego ryzyka.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- nagłe zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie zbliżającego się omdlenia
- duszność lub obrzęki nóg
- uporczywe wymioty lub biegunka
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Cyzaprydu nie łączy się z antracyklinami ani pokrewnymi lekami przeciwnowotworowymi, bo połączenie grozi groźnymi zaburzeniami rytmu serca. Przed rozpoczęciem leczenia doksorubicyną, epirubicyną, idarubicyną, mitoksantronem lub piksantronem cyzapryd należy odstawić i zastąpić prokinetykiem bez działania na odstęp QT, na przykład itoprydem. U pacjentów po zakończonej terapii antracyklinami cyzapryd także nie powinien być włączany, zwłaszcza przy obniżonej frakcji wyrzutowej lub po wysokiej dawce skumulowanej. Metoklopramid można stosować jako lek przeciwwymiotny w chemioterapii, pamiętając o kontroli elektrolitów i unikaniu łączenia z innymi lekami wydłużającymi QT.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT, częstoskurczu typu torsade de pointes, migotania komór i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko utrzymuje się również po zakończeniu chemioterapii, bo kardiotoksyczność antracyklin jest trwała i może narastać latami.
Mechanizm
Cyzapryd blokuje kanały potasowe hERG w mięśniu sercowym i wydłuża repolaryzację komór. Antracykliny oraz pokrewne antracenodiony (mitoksantron, piksantron) uszkadzają kardiomiocyty, mogą powodować zaburzenia rytmu i wydłużenie odstępu QT, a z czasem niewydolność serca. Uszkodzony mięsień sercowy jest podłożem, na którym działanie cyzaprydu łatwiej wywołuje częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes. Ryzyko dodatkowo zwiększają typowe dla chemioterapii wymioty i biegunka prowadzące do hipokaliemii i hipomagnezemii. Interakcja dotyczy wszystkich leków grupy antracyklin, a po stronie prokinetyków tylko cyzaprydu.
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QTc przed leczeniem i w jego trakcie
- stężenie potasu i magnezu w surowicy, szczególnie przy wymiotach lub biegunce
- frakcja wyrzutowa lewej komory w echokardiografii
- objawy kołatania serca, omdleń i zawrotów głowy
- pozostałe leki wydłużające QT i inhibitory CYP3A4 (np. azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy)
Kiedy ocena się zmienia
| Wysoka dawka skumulowana antracyklinydawka · antracykliny | ryzyko rośnie | Im większa skumulowana dawka antracykliny, tym większe uszkodzenie mięśnia sercowego i ryzyko arytmii po dołączeniu cyzaprydu. |
| Po zakończeniu chemioterapiiodstep · antracykliny | inne zalecenie | Po zakończeniu leczenia antracykliną ryzyko maleje, ale nie znika, bo kardiotoksyczność jest trwała. Cyzapryd można rozważyć tylko przy prawidłowym EKG i frakcji wyrzutowej, a lepiej wybrać itopryd. |
Połączenie przeciwwskazaneSzczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze)+ Antracykliny (np. doksorubicyna, idarubicyna, epirubicyna) klasaSzczepionki przeciw żółtej febrze nie podaje się w trakcie leczenia antracykliną ani przed upływem co najmniej 3 miesięcy od zakończenia chemioterapii i odbudowy układu odpornościowego.Nie szczep się przeciw żółtej febrze w trakcie leczenia antracykliną ani przez kilka miesięcy po jego zakończeniu i przed planowaną podróżą powiedz lekarzowi w poradni medycyny podróży o chemioterapii.opóźniony (dni)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Nie szczep się przeciw żółtej febrze w trakcie leczenia antracykliną ani przez kilka miesięcy po jego zakończeniu i przed planowaną podróżą powiedz lekarzowi w poradni medycyny podróży o chemioterapii.
Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywego, osłabionego wirusa. Leki przeciwnowotworowe, takie jak doksorubicyna, epirubicyna, idarubicyna czy mitoksantron, mocno osłabiają odporność, więc organizm nie radzi sobie nawet z osłabionym wirusem. Może to wywołać ciężką chorobę zagrażającą życiu, a samo szczepienie może nie zadziałać.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka w ciągu kilku tygodni po szczepieniu
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- silny ból głowy, sztywność karku, splątanie
- osłabienie lub drętwienie nóg i rąk
- wymioty, ból brzucha, krwawienia lub siniaki bez przyczyny
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Szczepionki przeciw żółtej febrze nie podaje się w trakcie leczenia antracykliną ani przed upływem co najmniej 3 miesięcy od zakończenia chemioterapii i odbudowy układu odpornościowego. Jeśli wyjazd do rejonu endemicznego jest planowany przed rozpoczęciem leczenia doksorubicyną, epirubicyną, idarubicyną, mitoksantronem lub piksantronem, szczepienie wykonuje się co najmniej 4 tygodnie przed pierwszą dawką leku. Gdy szczepienie jest niemożliwe, zaleca się odroczenie podróży albo wydanie zaświadczenia o przeciwwskazaniu do szczepienia i ścisłą ochronę przed komarami. Decyzję o terminie szczepienia po zakończeniu leczenia podejmuje się wspólnie z onkologiem lub hematologiem, uwzględniając cały schemat chemioterapii, w tym kortykosteroidy i leczenie skojarzone.
Skutek kliniczny
Szczepienie osoby leczonej antracykliną grozi uogólnionym zakażeniem wirusem szczepionkowym, w tym chorobą trzewną przypominającą żółtą febrę z niewydolnością wielonarządową oraz chorobą neurotropową (zapalenie mózgu, zespół Guillaina-Barrégo), które mogą zakończyć się zgonem. Dodatkowo odpowiedź na szczepienie może być niewystarczająca, przez co pacjent pozostaje niechroniony mimo szczepienia.
Mechanizm
Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, osłabiony wirus, który musi namnożyć się w organizmie, aby wywołać odporność. Wszystkie leki grupy B, czyli antracykliny (doksorubicyna, idarubicyna, epirubicyna) oraz pokrewne antracenodiony (mitoksantron, piksantron), silnie hamują czynność szpiku i osłabiają odpowiedź immunologiczną komórkową i humoralną. W stanie immunosupresji organizm nie kontroluje replikacji wirusa szczepionkowego, a jednocześnie wytwarza słabszą odpowiedź ochronną. Mechanizm wynika z działania mielosupresyjnego i immunosupresyjnego, więc jest wspólny dla wszystkich leków obu grup.
Monitorować
- wywiad o chemioterapii w ciągu ostatnich miesięcy przed każdym szczepieniem żywą szczepionką
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą limfocytów przed szczepieniem po zakończeniu leczenia
- gorączka, żółtaczka, objawy neurologiczne w ciągu kilku tygodni po przypadkowym szczepieniu
- aminotransferazy, bilirubina i kreatynina przy objawach po szczepieniu
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 3 miesiące od zakończenia leczenia antracyklinąantracykliny | inne zalecenie | Po co najmniej 3 miesiącach od zakończenia chemioterapii i po potwierdzeniu odbudowy odporności szczepienie można rozważyć indywidualnie po konsultacji z onkologiem lub hematologiem. |
| kolejność włączenia ≥ 4 tygodnie przed pierwszą dawką antracyklinyszczepionki przeciw żółtej febrze | interakcja nie dotyczy | Szczepienie wykonane co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem chemioterapii pozwala na wytworzenie odporności i nie stwarza ryzyka replikacji wirusa w okresie immunosupresji. |
| wiek ≥ 60 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób po 60. roku życia ryzyko ciężkich powikłań trzewnych i neurologicznych po szczepieniu jest większe, co dodatkowo przemawia za ostrożnością także po zakończeniu leczenia. |
Niekorzystna interakcjaDoksorubicyna+ PaklitakselPołączenie stosuje się wyłącznie w ramach ustalonego schematu onkologicznego z zaplanowaną kolejnością i odstępem między wlewami – doksorubicynę podaje się przed paklitakselem, a nie odwrotnie.Przychodź na wszystkie zaplanowane badania krwi i serca, a gorączkę, duszność lub obrzęki zgłaszaj lekarzowi od razu.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Przychodź na wszystkie zaplanowane badania krwi i serca, a gorączkę, duszność lub obrzęki zgłaszaj lekarzowi od razu.
Oba leki to chemioterapia, która osłabia szpik kostny, więc razem mocniej obniżają liczbę białych krwinek broniących przed zakażeniami. Paklitaksel może też zwiększyć ilość doksorubicyny we krwi, a to obciąża serce. Dlatego lekarz ustala kolejność i odstępy między wlewami oraz regularnie bada twoją krew i serce.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka 38 °C lub wyższa albo dreszcze
- duszność, zwłaszcza po wysiłku lub w pozycji leżącej
- obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- bolesne owrzodzenia w jamie ustnej utrudniające jedzenie
- nietypowe siniaki lub krwawienia
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – transport, PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Połączenie stosuje się wyłącznie w ramach ustalonego schematu onkologicznego z zaplanowaną kolejnością i odstępem między wlewami – doksorubicynę podaje się przed paklitakselem, a nie odwrotnie. Przed każdym cyklem należy ocenić morfologię z rozmazem i czynność serca, a przy narastającej toksyczności opóźnić cykl lub zmniejszyć dawki zgodnie ze schematem. Paklitakselu związanego z albuminą nie łączy się z innymi lekami przeciwnowotworowymi poza zarejestrowanymi skojarzeniami[1]. Należy pilnować dawki skumulowanej doksorubicyny ze wszystkich dotychczasowych kursów leczenia.
Skutek kliniczny
Głównym zagrożeniem jest nasilona neutropenia z ryzykiem gorączki neutropenicznej i ciężkich zakażeń oraz cięższe zapalenie błon śluzowych jamy ustnej. Większa ekspozycja na doksorubicynę zwiększa ryzyko kardiotoksyczności, w tym niewydolności serca, szczególnie przy dużej dawce skumulowanej antracykliny i niewłaściwej kolejności podawania. Pegylowana liposomalna doksorubicyna stosowana z taksanami u chorych z guzami litymi nie powodowała dodatkowej toksyczności, mimo to przy łączeniu z każdym lekiem uszkadzającym szpik zachowuje się ostrożność[2].
Mechanizm
Oba leki uszkadzają szpik i błony śluzowe, więc ich działania niepożądane sumują się. Paklitaksel w postaci konwencjonalnej podany przed doksorubicyną albo równocześnie z nią zmniejsza klirens doksorubicyny i jej aktywnego metabolitu doksorubicynolu, prawdopodobnie przez hamowanie glikoproteiny P i metabolizmu doksorubicyny, co zwiększa jej ekspozycję. Doksorubicyna może nasilać toksyczność innych leków przeciwnowotworowych, zwłaszcza uszkadzających czynność szpiku[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem
- frakcja wyrzutowa lewej komory w badaniu echokardiograficznym lub MUGA
- objawy niewydolności serca
- zapalenie błon śluzowych jamy ustnej
- gorączka i objawy zakażenia
- skumulowana dawka doksorubicyny
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Paklitaksel podany przed doksorubicynąkolejność włączenia · paklitaksel | ryzyko rośnie | Podanie paklitakselu przed doksorubicyną zmniejsza klirens doksorubicyny i nasila neutropenię, zapalenie błon śluzowych oraz kardiotoksyczność. Doksorubicynę podaje się jako pierwszą. |
| Doksorubicyna w pegylowanych liposomachpostać · doksorubicyna | ryzyko maleje | Postać liposomalna z taksanami nie powodowała dodatkowej toksyczności u chorych z guzami litymi, ale nadal wymaga ostrożności przy łączeniu z lekami mielotoksycznymi. |
| Paklitaksel związany z albuminąpostać · paklitaksel | inne zalecenie | Paklitakselu związanego z albuminą nie łączy się z innymi lekami przeciwnowotworowymi poza skojarzeniem z gemcytabiną lub karboplatyną. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Abraxane 5 mg/ml, proszek do sporządzania zawiesiny do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/abraxane-100265356/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Caelyx pegylated liposomal 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/caelyx-pegylated-liposomal-100112718/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Abraxane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/abraxane-100265356/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaAzytromycyna+ DoksorubicynaPołączenie można stosować przy zachowaniu ostrożności i monitorowaniu EKG oraz objawów toksyczności doksorubicyny.Zanim zaczniesz brać azytromycynę, poinformuj o tym lekarza prowadzącego chemioterapię i pilnie zgłoś się do lekarza przy kołataniu serca lub omdleniu.nieznanyteoretyczne
Niekorzystna interakcja
Zanim zaczniesz brać azytromycynę, poinformuj o tym lekarza prowadzącego chemioterapię i pilnie zgłoś się do lekarza przy kołataniu serca lub omdleniu.
Antybiotyk azytromycyna i lek przeciwnowotworowy doksorubicyna mogą razem mocniej obciążać serce i zaburzać jego rytm. Azytromycyna może też spowalniać usuwanie doksorubicyny z organizmu, co może nasilać jej działania niepożądane. Takie połączenie bywa stosowane, ale lekarz prowadzący chemioterapię powinien o nim wiedzieć i kontrolować pracę twojego serca.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy lub omdlenie
- duszność albo obrzęki nóg
- gorączka lub dreszcze
- bolesne owrzodzenia w jamie ustnej
- nietypowe siniaki lub krwawienia
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PK – transport, PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie można stosować przy zachowaniu ostrożności i monitorowaniu EKG oraz objawów toksyczności doksorubicyny. W przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym zaleca się ostrożność, monitorowanie kliniczne i dostosowanie dawki w zależności od potrzeb, z uwzględnieniem długiego okresu półtrwania azytromycyny[1]. Przed włączeniem azytromycyny warto ocenić QTc oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu. Jeśli wybór antybiotyku jest dowolny, lepiej sięgnąć po lek niewydłużający QT i niehamujący glikoproteiny P, a o włączeniu antybiotyku należy poinformować onkologa.
Skutek kliniczny
Możliwe jest nasilenie toksyczności doksorubicyny i zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca. Wzrost ekspozycji na doksorubicynę może nasilać mielosupresję, zapalenie błon śluzowych i uszkodzenie mięśnia sercowego. Sumowanie działania na serce zwiększa ryzyko wydłużenia QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes.
Mechanizm
Azytromycyna może zwiększać ekspozycję na doksorubicynę i sumuje się z nią w działaniu niekorzystnym na serce. Azytromycyna hamuje glikoproteinę P, a jednoczesne podanie z substratami tego transportera może zwiększać ich ekspozycję[1]. Doksorubicyna jest substratem glikoproteiny P, dlatego teoretycznie możliwy jest wzrost jej stężenia. Azytromycyna wydłuża odstęp QT[1], a doksorubicyna jest kardiotoksyczna i może wywoływać zaburzenia rytmu serca, co sumuje ryzyko arytmii.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- EKG z oceną QTc przed włączeniem azytromycyny i w trakcie leczenia
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- morfologia krwi z rozmazem
- objawy niewydolności serca i zaburzeń rytmu
- objawy zapalenia błon śluzowych jamy ustnej
Kiedy ocena się zmienia
| Doksorubicyna w pegylowanych liposomachpostać · doksorubicyna | ryzyko maleje | Zamknięcie doksorubicyny w pegylowanych liposomach zmienia jej farmakokinetykę, więc wpływ hamowania glikoproteiny P przez azytromycynę jest prawdopodobnie mniejszy. Ostrożność dotycząca sumowania działania na serce pozostaje. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sumamed 500 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sumamed-100245974/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sumamed. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sumamed-100245974/
Niekorzystna interakcjaCyklofosfamid+ DoksorubicynaPołączenie stosuje się celowo w wielu schematach chemioterapii, więc nie należy go przerywać z powodu samej interakcji, ale wymaga ono ścisłego monitorowania toksyczności.Przyjmuj oba leki dokładnie według zaleceń onkologa, pij dużo płynów i chodź na wszystkie zlecone badania krwi i serca.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Przyjmuj oba leki dokładnie według zaleceń onkologa, pij dużo płynów i chodź na wszystkie zlecone badania krwi i serca.
Te dwa leki często podaje się razem w ramach chemioterapii, bo razem lepiej działają na nowotwór. Oba mogą jednak obciążać serce, osłabiać odporność i obniżać liczbę krwinek, a razem te działania mogą być silniejsze. Cyklofosfamid może też podrażniać pęcherz moczowy. Dlatego lekarz będzie regularnie badał twoje serce, krew i mocz.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- duszność lub męczliwość przy niewielkim wysiłku
- obrzęki nóg lub kostek
- kołatanie albo nierówne bicie serca
- gorączka, dreszcze lub ból gardła
- krew w moczu albo ból przy oddawaniu moczu
- łatwe siniaczenie lub krwawienia
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Połączenie stosuje się celowo w wielu schematach chemioterapii, więc nie należy go przerywać z powodu samej interakcji, ale wymaga ono ścisłego monitorowania toksyczności. Pacjent otrzymujący takie złożone leczenie musi być ściśle obserwowany w kierunku oznak toksyczności, aby umożliwić szybką interwencję[1]. Należy sumować skumulowaną dawkę antracyklin i pamiętać, że przy równoczesnym cyklofosfamidzie kardiotoksyczność może wystąpić poniżej 450 mg/m2 pc.[2]. Ostrożność jest konieczna przy dołączaniu każdego kolejnego leku cytotoksycznego, szczególnie uszkadzającego czynność szpiku[3]. Decyzje o dawkach i schemacie należą do onkologa.
Skutek kliniczny
Głównym ryzykiem jest kardiomiopatia z niewydolnością serca, która może wystąpić przy skumulowanej dawce antracyklin mniejszej niż 450 mg/m2 pc., jeśli pacjent otrzymuje równocześnie cyklofosfamid[3]. Nasila się także supresja szpiku z ryzykiem neutropenii i zakażeń. U pacjentów z AIDS opisano pogłębienie krwotocznego zapalenia pęcherza wywołanego cyklofosfamidem po dołączeniu standardowej doksorubicyny[4].
Mechanizm
Cyklofosfamid i doksorubicyna sumują działanie kardiotoksyczne, mielotoksyczne i immunosupresyjne. Łączne działanie cyklofosfamidu i antybiotyków antracyklinowych może nasilać uszkodzenie mięśnia sercowego[1]. Doksorubicyna może też nasilać toksyczność innych leków przeciwnowotworowych, zwłaszcza uszkadzających szpik[4].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- frakcja wyrzutowa lewej komory (echokardiografia) przed leczeniem i w jego trakcie
- objawy niewydolności serca
- skumulowana dawka antracyklin
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem
- badanie ogólne moczu w kierunku krwiomoczu
- objawy zakażenia i gorączka
Kiedy ocena się zmienia
| Doksorubicyna liposomalna pegylowanapostać · doksorubicyna | ryzyko maleje | W badaniach klinicznych u pacjentów z guzami litymi leczonych doksorubicyną liposomalną pegylowaną równocześnie z cyklofosfamidem nie stwierdzono dodatkowej toksyczności. Ostrzeżenie o obniżonym progu kardiotoksyczności nadal obowiązuje, więc monitorowanie serca pozostaje konieczne. |
| Skumulowana dawka antracyklin zbliżająca się do 450 mg/m2 pc.dawka · doksorubicyna | ryzyko rośnie | Przy równoczesnym cyklofosfamidzie kardiotoksyczność może wystąpić przy skumulowanej dawce antracyklin mniejszej niż 450 mg/m2 pc., dlatego wraz ze wzrostem dawki łącznej rośnie potrzeba ścisłej kontroli czynności serca. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan 50 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/endoxan-100022145/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Celdoxome pegylated liposomal 2 mg, koncentrat do sporządzania dyspersji do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/celdoxome-pegylated-liposomal-100474828/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego ZOLSKETIL pegylated liposomal 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania dyspersji do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zolsketil-pegylated-liposomal-100470730/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Caelyx pegylated liposomal 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/caelyx-pegylated-liposomal-100112718/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/endoxan-100022145/
Niekorzystna interakcjaCyklosporyna+ DoksorubicynaPołączenia należy unikać, a gdy jest konieczne, leczenie prowadzi ośrodek onkologiczny z rozważeniem redukcji dawki doksorubicyny i ścisłą kontrolą morfologii krwi.Powiedz onkologowi, że przyjmujesz cyklosporynę, nie zmieniaj samodzielnie dawek i wykonuj zlecone badania krwi.szybki (godziny)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi, że przyjmujesz cyklosporynę, nie zmieniaj samodzielnie dawek i wykonuj zlecone badania krwi.
Cyklosporyna może zwiększać ilość doksorubicyny w organizmie, przez co chemioterapia działa silniej toksycznie. Rośnie wtedy ryzyko spadku liczby krwinek, ciężkich zakażeń i bolesnych owrzodzeń w jamie ustnej. Rzadko mogą pojawić się zaburzenia świadomości lub drgawki. Takie połączenie wymaga szczególnej kontroli lekarza.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel albo pieczenie przy oddawaniu moczu
- siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
- owrzodzenia w jamie ustnej
- silne osłabienie lub bladość
- splątanie, senność lub drgawki
- duszność lub obrzęki nóg
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PK – transport, PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Połączenia należy unikać, a gdy jest konieczne, leczenie prowadzi ośrodek onkologiczny z rozważeniem redukcji dawki doksorubicyny i ścisłą kontrolą morfologii krwi. U biorców przeszczepu stężenie cyklosporyny należy oznaczać często, zwłaszcza przy wprowadzaniu i odstawianiu innego leku[1]. Należy obserwować pacjenta w kierunku objawów neurologicznych, zakażeń i zapalenia błon śluzowych.
Skutek kliniczny
Większa ekspozycja na doksorubicynę nasila jej toksyczność, przede wszystkim mielosupresję z neutropenią i trombocytopenią, a także zapalenie błon śluzowych. Opisywano również pojedyncze przypadki ciężkiej neurotoksyczności z zaburzeniami świadomości i drgawkami podczas skojarzenia obu leków. Sumowanie immunosupresji i mielosupresji zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń.
Mechanizm
Cyklosporyna hamuje glikoproteinę P i może zwiększać stężenie w osoczu leków będących substratami tego transportera[1]. Doksorubicyna jest substratem glikoproteiny P, dlatego cyklosporyna zmniejsza jej klirens i zwiększa ekspozycję na doksorubicynę oraz jej aktywny metabolit doksorubicynol. Dodatkowo oba leki osłabiają odporność – cyklosporyna przez immunosupresję, doksorubicyna przez mielosupresję – co sumuje ryzyko zakażeń.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w nadirze
- stężenie cyklosporyny we krwi
- czynność nerek (kreatynina)
- bilirubina i aminotransferazy
- stan neurologiczny
- objawy zakażenia i zapalenia błon śluzowych
- czynność serca (frakcja wyrzutowa) przy dawkach kumulacyjnych doksorubicyny
Kiedy ocena się zmienia
| Liposomalna pegylowanapostać · doksorubicyna | inne zalecenie | Brak bezpośrednich danych o wpływie cyklosporyny na doksorubicynę w pegylowanych liposomach. Ze względu na odmienną farmakokinetykę nasilenie interakcji może być inne niż dla postaci konwencjonalnej, ale do czasu uzyskania danych należy zachować tę samą ostrożność i kontrolę morfologii. |
| Duże dawki lub schematy wysoce mielotoksycznedawka · doksorubicyna | ryzyko rośnie | Im większa dawka doksorubicyny i silniejsza mielosupresja całego schematu, tym większe ryzyko ciężkiej neutropenii i zakażeń po zwiększeniu ekspozycji przez cyklosporynę. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sandimmun Neoral 50 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sandimmun-neoral-100059898/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sandimmun Neoral. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sandimmun-neoral-100059898/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.