Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Izatuksymab / Izatuksymab i walgancyklowir

Izatuksymab i walgancyklowir

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Połączenie można stosować tylko wtedy, gdy korzyść przewyższa ryzyko, i wymaga ono ścisłej kontroli morfologii krwi.

Nie odstawiaj żadnego z leków samodzielnie, regularnie rób zlecone badania krwi i przy gorączce od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ WalgancyklowirPołączenie można stosować tylko wtedy, gdy korzyść przewyższa ryzyko, i wymaga ono ścisłej kontroli morfologii krwi.Nie odstawiaj żadnego z leków samodzielnie, regularnie rób zlecone badania krwi i przy gorączce od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków samodzielnie, regularnie rób zlecone badania krwi i przy gorączce od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.

Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek, szczególnie białych krwinek, które chronią przed zakażeniami. Gdy przyjmujesz je razem, ryzyko spadku krwinek jest większe niż przy każdym z nich osobno. Lekarz zwykle łączy te leki świadomie, ale potrzebne są częstsze badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel albo pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nasilone zmęczenie, bladość lub duszność
  • łatwe powstawanie siniaków albo krwawienia z nosa lub dziąseł
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować tylko wtedy, gdy korzyść przewyższa ryzyko, i wymaga ono ścisłej kontroli morfologii krwi[1]. Przed włączeniem walgancyklowiru i regularnie w trakcie leczenia oznaczaj morfologię z rozmazem oraz kreatyninę, bo dawkę walgancyklowiru dostosowuje się do czynności nerek. Przy pogłębiającej się neutropenii rozważ przerwę w leczeniu izatuksymabem zgodnie z jego zasadami modyfikacji dawkowania, czynniki wzrostu granulocytów albo zmianę leku przeciwwirusowego. W profilaktyce zakażenia cytomegalowirusem lub w leczeniu opornym można rozważyć leki niehamujące szpiku, o ile pacjent spełnia ich wskazania.

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest nasilona neutropenia, a także niedokrwistość i małopłytkowość, co zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym gorączki neutropenicznej. Problem dotyczy zwłaszcza pacjentów ze szpiczakiem leczonych izatuksymabem, u których dochodzi do reaktywacji cytomegalowirusa i rozpoczyna się leczenie walgancyklowirem.

Mechanizm

Oba leki mogą uszkadzać szpik i obniżać liczbę krwinek, więc ich działania hamujące szpik się sumują. Toksyczność walgancyklowiru może się nasilić, gdy podaje się go razem z innymi lekami o działaniu mielosupresyjnym, w tym z lekami przeciwnowotworowymi[1]. Izatuksymab, przeciwciało anty-CD38, często powoduje neutropenię, a w schematach leczenia szpiczaka podaje się go zwykle z innymi lekami hamującymi szpik. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, bo gancyklowir nie jest metabolizowany przez cytochrom P450[1], a izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne jest usuwany drogą katabolizmu białek.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, hemoglobina, płytki krwi)
  • kreatynina i eGFR
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • miano DNA CMV

Bezpieczniejsze alternatywy

letermowirmaribawir

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Valcyte 50 mg/ml, proszek do sporządzania roztworu doustnego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/valcyte-100326589/

Alkohol przy tych lekach

Izatuksymab a alkohol: brak opisu w bazie.

Interakcja nieistotna klinicznieWalgancyklowira alkoholNie jest wymagana zmiana dawkowania walgancyklowiru ani zakaz spożywania alkoholu.Jeśli pijesz alkohol, rób to rzadko i w małych ilościach, a gdy źle się czujesz po leku, nie pij wcale.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Jeśli pijesz alkohol, rób to rzadko i w małych ilościach, a gdy źle się czujesz po leku, nie pij wcale.

Nie wiadomo, aby ten lek przeciwwirusowy wchodził w niebezpieczne połączenie z alkoholem. Lek może jednak powodować nudności, biegunkę i zawroty głowy, a alkohol może te dolegliwości nasilać. Częste picie większych ilości alkoholu może też dodatkowo obciążać szpik kostny, na który ten lek również może działać.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne zawroty głowy lub splątanie
  • nasilone nudności, wymioty lub biegunka
  • gorączka, dreszcze lub ból gardła
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
  • nietypowe osłabienie i bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie jest wymagana zmiana dawkowania walgancyklowiru ani zakaz spożywania alkoholu. Warto poinformować pacjenta, że umiarkowanie w piciu alkoholu jest rozsądne ze względu na chorobę podstawową i możliwe działania niepożądane leku.

Skutek kliniczny

Przy okazjonalnym spożyciu niewielkich ilości alkoholu nie należy spodziewać się istotnych klinicznie skutków. Duże lub regularnie spożywane ilości alkoholu mogą nasilać dolegliwości żołądkowo-jelitowe i zawroty głowy oraz potencjalnie pogłębiać neutropenię, małopłytkowość lub niedokrwistość wywołane przez gancyklowir.

Mechanizm

Nie jest znana interakcja farmakokinetyczna walgancyklowiru z etanolem. Walgancyklowir jest prolekiem przekształcanym przez esterazy w ścianie jelita i w wątrobie do gancyklowiru, który jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej, bez udziału izoenzymów cytochromu P450 metabolizujących etanol. Charakterystyka produktu walgancyklowiru w postaci roztworu doustnego i tabletek powlekanych nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani wśród interakcji[1]. Teoretycznie możliwe jest jedynie sumowanie się działań niepożądanych, takich jak nudności, biegunka, ból i zawroty głowy, a przy przewlekłym nadużywaniu alkoholu także nasilenie toksycznego wpływu na szpik kostny.

Monitorować

  • morfologia krwi zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego
  • objawy żołądkowo-jelitowe i zawroty głowy u osób pijących większe ilości alkoholu

Kiedy ocena się zmienia

Duże ilości alkoholu lub picie codzienneilość alkoholu · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu samo w sobie może hamować czynność szpiku i powodować małopłytkowość, co teoretycznie może nasilać mielotoksyczność gancyklowiru. U takich pacjentów warto zwrócić szczególną uwagę na wyniki morfologii krwi i zachęcić do ograniczenia picia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Valcyte 50 mg/ml, proszek do sporządzania roztworu doustnego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/valcyte-100326589/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 258

Połączenie przeciwwskazaneFenylobutazon+ WalgancyklowirNie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego walgancyklowirem.Nie stosuj maści z fenylobutazonem w czasie leczenia walgancyklowirem i zapytaj farmaceutę o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie stosuj maści z fenylobutazonem w czasie leczenia walgancyklowirem i zapytaj farmaceutę o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.

Tych dwóch leków nie łączy się ze sobą. Walgancyklowir może osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki, a maść z fenylobutazonem może to działanie nasilać. Może to zwiększyć ryzyko poważnych zakażeń, niedokrwistości i krwawień.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia z nosa i dziąseł
  • nietypowa bladość, osłabienie, duszność przy wysiłku
  • wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – wydalanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego walgancyklowirem[1]. Walgancyklowir łączy się z lekami mielosupresyjnymi lub nefrotoksycznymi tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko[2]. Jeśli potrzebny jest miejscowy lek przeciwzapalny, wybierz inny niesteroidowy lek przeciwzapalny do stosowania na skórę na możliwie krótko i na małą powierzchnię. Jeśli pacjent już stosował oba leki, oceń morfologię krwi z rozmazem i stężenie kreatyniny.

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko neutropenii, niedokrwistości i małopłytkowości, a w konsekwencji ciężkich zakażeń i krwawień. Możliwe nasilenie toksyczności gancyklowiru przy pogorszeniu czynności nerek.

Mechanizm

Fenylobutazonu nie stosuje się u pacjentów leczonych lekami zaburzającymi czynność szpiku kostnego[1]. Walgancyklowir jest szybko przekształcany w gancyklowir, który działa mielosupresyjnie, a jego toksyczność nasila się przy jednoczesnym stosowaniu innych leków mielosupresyjnych lub upośledzających czynność nerek[2]. Oba leki mogą więc sumować działanie hamujące szpik. Fenylobutazon jako lek przeciwzapalny może dodatkowo pogarszać czynność nerek, co teoretycznie zmniejsza wydalanie gancyklowiru i zwiększa jego stężenie. Podczas stosowania maści dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje takie jak po podaniu ogólnym[1].

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, hemoglobina, płytki krwi)
  • stężenie kreatyniny i eGFR
  • objawy zakażenia i krwawienia

Bezpieczniejsze alternatywy

diklofenak w postaci żeluibuprofen w postaci żeluketoprofen w postaci żelu

Kiedy ocena się zmienia

czas leczenia ≥ 7 dnifenylobutazonryzyko rośniePodczas stosowania fenylobutazonu w postaci maści dłużej niż 7 dni interakcje mogą przebiegać jak po podaniu ogólnym. Ryzyko rośnie także przy smarowaniu dużej powierzchni skóry. Przeciwwskazanie obowiązuje niezależnie od czasu stosowania.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Butapirazol 50 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/butapirazol-100012069/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Valcyte 50 mg/ml, proszek do sporządzania roztworu doustnego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/valcyte-100326589/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneFluorouracyl+ WalgancyklowirWalgancyklowir łączy się z fluorouracylem podawanym ogólnie tylko wtedy, gdy korzyść przewyższa ryzyko.Nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę, powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne o walgancyklowirze i rób badania krwi w terminach, które ci wyznaczy.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę, powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne o walgancyklowirze i rób badania krwi w terminach, które ci wyznaczy.

Oba leki mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko spadku białych krwinek, płytek krwi i czerwonych krwinek. Może to sprzyjać zakażeniom, siniakom i krwawieniom oraz osłabieniu. Lekarz może zalecić to połączenie, ale wtedy potrzebne są częstsze badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub ból gardła
  • siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • silne zmęczenie, bladość, duszność przy wysiłku
  • owrzodzenia w jamie ustnej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Walgancyklowir łączy się z fluorouracylem podawanym ogólnie tylko wtedy, gdy korzyść przewyższa ryzyko[1]. Przed rozpoczęciem i regularnie w trakcie leczenia skojarzonego kontroluje się morfologię krwi z rozmazem oraz czynność nerek. Przy narastającej neutropenii lub małopłytkowości lekarz rozważa przerwę w leczeniu albo zmianę leku przeciwwirusowego.

Skutek kliniczny

Większe ryzyko neutropenii, małopłytkowości i niedokrwistości, a w konsekwencji ciężkich zakażeń i krwawień. Ryzyko dotyczy przede wszystkim fluorouracylu podawanego dożylnie, a przy stosowaniu na skórę jest niewielkie.

Mechanizm

Fluorouracyl podany ogólnie i gancyklowir, czyli czynny metabolit walgancyklowiru, działają mielosupresyjnie, więc ich toksyczne działanie na szpik sumuje się. Toksyczność walgancyklowiru może się nasilić, gdy łączy się go z innymi lekami o znanym działaniu mielosupresyjnym, w tym z lekami przeciwnowotworowymi[1]. Gancyklowir nie jest inhibitorem dehydrogenazy dihydropirymidynowej, dlatego nie należy oczekiwać wzrostu stężenia fluorouracylu, typowego dla brywudyny i sorywudyny.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, płytki krwi, hemoglobina)
  • stężenie kreatyniny i eGFR
  • objawy zakażenia i krwawienia

Bezpieczniejsze alternatywy

foskarnetmarybawirletermowir

Kiedy ocena się zmienia

Krempostać · fluorouracylinne zaleceniePrzy fluorouracylu stosowanym na skórę sumowanie działania na szpik ma małe znaczenie, ale krem z fluorouracylem jest przeciwwskazany w skojarzeniu z przeciwwirusowymi lekami z grupy nukleozydów. Zakaz dotyczy przede wszystkim inhibitorów dehydrogenazy dihydropirymidynowej, dlatego o łączeniu kremu z walgancyklowirem decyduje lekarz.
Dożylnadroga podania · fluorouracylryzyko rośnieFluorouracyl podawany dożylnie silnie hamuje czynność szpiku, więc ryzyko neutropenii i małopłytkowości w skojarzeniu z walgancyklowirem jest największe i wymaga częstej kontroli morfologii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Valcyte 50 mg/ml, proszek do sporządzania roztworu doustnego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/valcyte-100326589/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneKlozapina+ IzatuksymabKlozapiny nie stosuje się jednocześnie z lekami o istotnym działaniu hamującym czynność szpiku kostnego.Powiedz psychiatrze i hematologowi, że przyjmujesz oba leki, nie odstawiaj klozapiny na własną rękę i rób badania krwi dokładnie w wyznaczonych terminach.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz psychiatrze i hematologowi, że przyjmujesz oba leki, nie odstawiaj klozapiny na własną rękę i rób badania krwi dokładnie w wyznaczonych terminach.

Oba leki mogą obniżać liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami. Razem mogą obniżyć ją tak bardzo, że nawet zwykła infekcja staje się groźna. Dlatego tych leków zwykle się nie łączy, a gdy oba są konieczne, lekarze muszą wspólnie zaplanować leczenie i częste badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
  • kaszel, duszność albo pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nagłe osłabienie i złe samopoczucie
  • silna senność lub zawroty głowy po wlewie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Klozapiny nie stosuje się jednocześnie z lekami o istotnym działaniu hamującym czynność szpiku kostnego[1]. Nie rozpoczynaj leczenia klozapiną u pacjenta otrzymującego izatuksymab ani u pacjenta z czynnym szpiczakiem zajmującym szpik[1][2][3]. Gdy pacjent stabilnie leczony klozapiną wymaga izatuksymabu, o dalszym postępowaniu decydują wspólnie psychiatra i hematolog – rozważa się zmianę leku przeciwpsychotycznego, a jeśli klozapina jest niezbędna, prowadzi się ścisłą kontrolę morfologii z rozmazem przed każdym cyklem i przy każdej gorączce. W premedykacji przed wlewem warto ograniczyć leki uspokajające i przeciwcholinergiczne do niezbędnego minimum i obserwować pacjenta pod kątem nadmiernej senności i spadku ciśnienia[1].

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko ciężkiej neutropenii lub agranulocytozy, gorączki neutropenicznej, ciężkich zakażeń i posocznicy. Jednoczesne leczenie utrudnia ustalenie, który lek odpowiada za spadek neutrofili, co komplikuje decyzję o odstawieniu klozapiny lub przerwaniu leczenia szpiczaka. Dodatkowo premedykacja przed wlewem izatuksymabu obejmuje zwykle lek przeciwhistaminowy, którego działanie uspokajające i przeciwcholinergiczne sumuje się z działaniem klozapiny[1].

Mechanizm

Oba leki mogą obniżać liczbę neutrofili, więc ich działanie hamujące krwiotworzenie się sumuje. Klozapina wywołuje neutropenię i agranulocytozę, dlatego nie łączy się jej z substancjami o istotnym działaniu hamującym czynność szpiku kostnego, w tym ze środkami cytotoksycznymi[1]. Izatuksymab, przeciwciało przeciw CD38 stosowane w schematach leczenia szpiczaka mnogiego, często wywołuje neutropenię. Leczenie klozapiną jest też przeciwwskazane przy zaburzeniach czynności szpiku kostnego, a szpiczak mnogi zajmuje szpik[3]. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, ponieważ izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez cytochrom P450.

Metabolizm i transportery

  • Klozapina: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP1A2[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[5], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[5], substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i bezwzględna liczba neutrofili przed każdym cyklem izatuksymabu
  • gorączka i objawy zakażenia
  • ciśnienie tętnicze i stopień sedacji w trakcie i po premedykacji przed wlewem
  • objawy psychotyczne przy zmianie lub odstawieniu klozapiny

Bezpieczniejsze alternatywy

arypiprazolrysperydonolanzapina

Kiedy ocena się zmienia

Klozapina rozpoczynana u pacjenta leczonego izatuksymabemkolejność włączenia · klozapinainterakcja nie dotyczyNie rozpoczyna się leczenia klozapiną u pacjenta przyjmującego substancje o znacznym ryzyku agranulocytozy.
Izatuksymab włączany u pacjenta stabilnie leczonego klozapinąkolejność włączenia · izatuksymabinne zalecenieDecyzję o kontynuacji klozapiny, zmianie leku przeciwpsychotycznego lub schematu przeciwszpiczakowego podejmuje wspólnie psychiatra i hematolog. Przy kontynuacji konieczna jest ścisła kontrola morfologii z rozmazem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ayupil 12,5 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ayupil-100396213/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Paxifar 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/paxifar-100435798/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/clopizam-100383587/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka BCG+ IzatuksymabNie podawaj dopęcherzowo BCG pacjentowi leczonemu izatuksymabem.Nie przyjmuj BCG do pęcherza w czasie leczenia izatuksymabem i powiedz urologowi oraz hematologowi, że korzystasz z obu terapii.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj BCG do pęcherza w czasie leczenia izatuksymabem i powiedz urologowi oraz hematologowi, że korzystasz z obu terapii.

Izatuksymab, którym leczysz szpiczaka, osłabia twoją odporność. Szczepionka BCG podawana do pęcherza zawiera żywe, osłabione bakterie, które przy słabej odporności mogą rozprzestrzenić się po całym organizmie i wywołać groźne zakażenie. Dodatkowo BCG może wtedy gorzej działać na nowotwór pęcherza. Dlatego tych leków nie stosuje się razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze utrzymujące się dłużej niż dobę
  • silne osłabienie, poty, utrata apetytu
  • kaszel lub duszność
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • nasilone pieczenie i ból przy oddawaniu moczu albo krew w moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – synergizm, PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj dopęcherzowo BCG pacjentowi leczonemu izatuksymabem. Dopęcherzowe podawanie BCG jest przeciwwskazane u osób z nabytym defektem odporności oraz leczonych immunosupresyjnie, w tym kortykosteroidami i cytostatykami[1]. Przeciwwskazane jest również przy zaburzeniu odpowiedzi immunologicznej wywołanym chorobą lub lekami[2]. Wybór i kolejność leczenia raka pęcherza oraz szpiczaka powinny ustalić wspólnie urolog i hematolog, a w czasie terapii izatuksymabem należy rozważyć dopęcherzową chemioterapię. Ewentualne późniejsze włączenie BCG wymaga zakończenia leczenia przeciwszpiczakowego i oceny stanu odporności przez lekarza prowadzącego.

Skutek kliniczny

Połączenie grozi uogólnionym zakażeniem prątkami BCG – z gorączką, posocznicą, zapaleniem płuc lub wątroby – które może zagrażać życiu. Jednocześnie można się spodziewać słabszego działania przeciwnowotworowego BCG w pęcherzu moczowym.

Mechanizm

Żywych prątków BCG nie podaje się dopęcherzowo osobom z nabytym niedoborem odporności ani leczonym przeciwnowotworowo lub immunosupresyjnie[3]. Izatuksymab jest przeciwciałem anty-CD38 stosowanym w szpiczaku mnogim, które usuwa komórki z ekspresją CD38, w tym część limfocytów i komórek NK, i nasila niedobór odporności związany z samą chorobą. Osłabiona odpowiedź komórkowa sprzyja niekontrolowanemu namnażaniu się prątków i ich rozsiewowi, a jednocześnie zmniejsza skuteczność immunoterapii BCG, która zależy od sprawnej odpowiedzi immunologicznej.

Monitorować

  • stan odporności przed planowanym włączeniem BCG (morfologia z rozmazem, liczba limfocytów, stężenie immunoglobulin)
  • przy omyłkowym podaniu – objawy uogólnionego zakażenia BCG: gorączka, dreszcze, osłabienie, kaszel, duszność, objawy uszkodzenia wątroby

Bezpieczniejsze alternatywy

mitomycyna (dopęcherzowo)gemcytabina (dopęcherzowo)epirubicyna (dopęcherzowo)

Kiedy ocena się zmienia

Śródskórnie (szczepienie przeciwgruźlicze)droga podania · szczepionka BCGinne zalecenieŚródskórna szczepionka BCG również zawiera żywe prątki i w trakcie leczenia izatuksymabem nie należy jej podawać ze względu na ryzyko uogólnionego zakażenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw cholerze+ IzatuksymabŻywej szczepionki przeciw cholerze nie podaje się pacjentowi leczonemu izatuksymabem.Zanim przyjmiesz szczepionkę przeciw cholerze, zapytaj hematologa, czy i którą możesz dostać w trakcie leczenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Zanim przyjmiesz szczepionkę przeciw cholerze, zapytaj hematologa, czy i którą możesz dostać w trakcie leczenia.

Izatuksymab osłabia odporność, więc niektóre szczepionki mogą być dla ciebie niebezpieczne albo działać słabiej. Żywej szczepionki przeciw cholerze nie możesz przyjąć w czasie tego leczenia. Szczepionka zawierająca zabite bakterie jest bezpieczniejsza, ale może chronić cię słabiej niż zdrowe osoby. Dlatego w podróży szczególnie dbaj o bezpieczną wodę i jedzenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • biegunka po szczepieniu
  • gorączka
  • ból brzucha
  • objawy odwodnienia (silne pragnienie, mało moczu, zawroty głowy)
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Żywej szczepionki przeciw cholerze nie podaje się pacjentowi leczonemu izatuksymabem[1]. Jeśli ochrona przed cholerą jest potrzebna, rozważ szczepionkę inaktywowaną po uzgodnieniu z hematologiem i poinformuj pacjenta, że ochrona może być niepełna. Szczepionkę inaktywowaną podaje się na czczo, z zachowaniem 1 godziny bez jedzenia, picia i innych leków doustnych przed i po podaniu[2]. Niezależnie od szczepienia podkreśl ścisłe przestrzeganie higieny żywności i wody w podróży. Ewentualne szczepienie żywą szczepionką przed rozpoczęciem lub po zakończeniu leczenia wymaga decyzji lekarza prowadzącego co do odstępu czasowego.

Skutek kliniczny

Po szczepionce żywej istnieje teoretyczne ryzyko przedłużonego wydalania lub objawowego zakażenia szczepem szczepionkowym (biegunka, odwodnienie) oraz brak skutecznej ochrony. Po szczepionce inaktywowanej należy spodziewać się słabszej lub niepełnej odpowiedzi ochronnej.

Mechanizm

Izatuksymab jest przeciwciałem anty-CD38, które usuwa komórki z ekspresją CD38, w tym plazmocyty, część limfocytów B i komórki NK. Sprzyja to hipogammaglobulinemii i upośledza odpowiedź humoralną na antygeny szczepionkowe. W przypadku żywej, atenuowanej szczepionki doustnej osłabiona odporność może dodatkowo ograniczać kontrolę namnażania szczepu szczepionkowego w jelicie. Żywej szczepionki przeciw cholerze nie stosuje się u osób otrzymujących terapię immunosupresyjną[1]. Inaktywowana szczepionka doustna nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale jej immunogenność może być wyraźnie słabsza.

Monitorować

  • objawy żołądkowo-jelitowe (biegunka, gorączka, odwodnienie) w dniach po szczepieniu
  • poziom immunoglobulin i ryzyko zakażeń u pacjenta leczonego izatuksymabem
  • zastosowanie zasad higieny żywności i wody w podróży jako podstawowej ochrony

Bezpieczniejsze alternatywy

inaktywowana doustna szczepionka przeciw cholerze (z możliwą słabszą ochroną)

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka inaktywowana (zabite przecinkowce cholery z podjednostką B toksyny)postać · szczepionka przeciw cholerzeryzyko malejeSzczepionka inaktywowana nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale przy leczeniu izatuksymabem jej immunogenność może być wyraźnie słabsza. Można ją podać po uzgodnieniu z hematologiem, na czczo, z zachowaniem 1 godziny bez jedzenia, picia i innych leków doustnych przed i po podaniu.
Szczepienie żywą szczepionką przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabemkolejność włączenia · szczepionka przeciw cholerzeinne zalecenieJeśli szczepienie żywą szczepionką jest planowane, najlepiej przeprowadzić je przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem lub po zakończeniu leczenia i ustąpieniu immunosupresji. Odstęp czasowy ustala lekarz prowadzący.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vaxchora 4 × 108 do 2 × 109 żywotnych komórek żywego, atenuowanego szczepu CVD 103-HgR1 Vibrio cholerae, proszek i proszek musujący do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vaxchora-100442060/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dukoral -, proszek musujący i zawiesina do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dukoral-100148596/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw durowi brzusznemu+ IzatuksymabNie podawaj żywej, doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu izatuksymabem.Nie przyjmuj kapsułek przeciw durowi brzusznemu i zapytaj swojego hematologa o szczepionkę w zastrzyku, jeśli planujesz podróż.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj kapsułek przeciw durowi brzusznemu i zapytaj swojego hematologa o szczepionkę w zastrzyku, jeśli planujesz podróż.

Kapsułki przeciw durowi brzusznemu zawierają żywe, osłabione bakterie. Izatuksymab, który dostajesz na szpiczaka, osłabia odporność, więc te bakterie mogłyby wywołać chorobę zamiast chronić. Dlatego tej szczepionki nie możesz przyjmować w trakcie leczenia. Istnieją szczepionki w zastrzyku, które nie zawierają żywych bakterii.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • biegunka
  • ból brzucha
  • nudności lub wymioty
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj żywej, doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu izatuksymabem[1]. Jeżeli przed podróżą potrzebna jest ochrona, rozważ szczepionkę inaktywowaną do wstrzykiwań po konsultacji z hematologiem, najlepiej przed rozpoczęciem leczenia. Pacjenta poinformuj, że ochrona po szczepieniu może być niepełna, więc ważna jest higiena żywności i wody w podróży.

Skutek kliniczny

Możliwe zakażenie szczepem szczepionkowym z gorączką i objawami żołądkowo-jelitowymi oraz brak skutecznej ochrony przed durem brzusznym. W przypadku szczepionki inaktywowanej do wstrzykiwań nie ma ryzyka zakażenia, ale odpowiedź immunologiczna może być słabsza.

Mechanizm

Doustna szczepionka przeciw durowi brzusznemu zawiera żywe, atenuowane pałeczki szczepu Ty 21a, które namnażają się w jelicie. Izatuksymab jest przeciwciałem anty-CD38 stosowanym w szpiczaku plazmocytowym. Usuwa komórki z ekspresją CD38, w tym plazmocyty i komórki NK, i pogłębia niedobór odporności związany z chorobą i leczeniem skojarzonym. Żywej szczepionki doustnej nie podaje się osobom z nabytym niedoborem odporności ani otrzymującym leki immunosupresyjne lub antymitotyczne[1]. Upośledzona odporność zwiększa ryzyko niekontrolowanego namnażania szczepu szczepionkowego i osłabia wytworzenie ochrony.

Monitorować

  • gorączka i objawy żołądkowo-jelitowe po ewentualnym przypadkowym podaniu szczepionki doustnej
  • aktualny stan odporności i schemat leczenia przeciwszpiczakowego przed planowanym szczepieniem

Bezpieczniejsze alternatywy

szczepionka przeciw durowi brzusznemu polisacharydowa Vi (inaktywowana, do wstrzykiwań)szczepionka przeciw durowi brzusznemu inaktywowana całokomórkowa (do wstrzykiwań)

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka inaktywowana do wstrzykiwańdroga podania · szczepionka przeciw durowi brzusznemuinne zalecenieSzczepionka inaktywowana nie namnaża się, więc nie grozi zakażeniem szczepem szczepionkowym. U pacjenta leczonego izatuksymabem odpowiedź może być jednak słabsza. Termin szczepienia ustal z hematologiem, najlepiej przed rozpoczęciem leczenia.
Pełny cykl szczepienia zakończony przed pierwszym podaniem izatuksymabukolejność włączenia · szczepionka przeciw durowi brzusznemuinne zalecenieJeżeli pełny cykl doustnej szczepionki zakończono przed włączeniem izatuksymabu, nie dochodzi do jednoczesnego stosowania. Nie rozpoczynaj ani nie kontynuuj cyklu po pierwszej infuzji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneWalgancyklowir+ CydofowirNie stosuj walgancyklowiru jednocześnie z cydofowirem.Nie przyjmuj walgancyklowiru w okresie leczenia cydofowirem, chyba że lekarz wyraźnie to zaleci, i powiedz lekarzowi o wszystkich lekach przeciwwirusowych, które stosujesz.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj walgancyklowiru w okresie leczenia cydofowirem, chyba że lekarz wyraźnie to zaleci, i powiedz lekarzowi o wszystkich lekach przeciwwirusowych, które stosujesz.

Walgancyklowir i cydofowir to leki przeciw temu samemu wirusowi i nie przyjmuje się ich razem. Oba mogą uszkadzać nerki i zmniejszać liczbę krwinek, a stosowane jednocześnie nasilają te działania. Lekarz może zamienić jeden lek na drugi, ale wtedy kończy się podawanie pierwszego przed rozpoczęciem drugiego.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźnie mniej oddawanego moczu albo obrzęki nóg
  • gorączka, dreszcze lub częste infekcje
  • nietypowe siniaki, krwawienie z dziąseł lub nosa
  • nasilone osłabienie, bladość, zadyszka
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – wydalanie, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj walgancyklowiru jednocześnie z cydofowirem. Cydofowiru nie łączy się z lekami o potencjalnym działaniu nefrotoksycznym[1]. Przy zmianie leczenia przeciw CMV z walgancyklowiru na cydofowir lub odwrotnie zakończ podawanie jednego leku przed włączeniem drugiego i przed rozpoczęciem cydofowiru oceń czynność nerek oraz morfologię krwi. Cydofowiru nie podaje się u pacjentów z niewydolnością nerek[1]. Jeśli u pacjenta stosowano wcześniej walgancyklowir, uwzględnij, że probenecyd zwiększa ekspozycję na gancyklowir[2].

Skutek kliniczny

Ryzyko ostrego uszkodzenia nerek, w tym zespołu kanalikowego, oraz nasilonej mielosupresji z neutropenią, niedokrwistością i małopłytkowością. Kumulacja gancyklowiru w przebiegu pogorszenia czynności nerek dodatkowo zwiększa toksyczność hematologiczną.

Mechanizm

Cydofowiru nie podaje się jednocześnie z innymi substancjami o potencjalnym działaniu nefrotoksycznym[1]. Gancyklowir, do którego walgancyklowir jest szybko przekształcany, nasila toksyczność leków mielosupresyjnych i uszkadzających nerki, w tym analogów nukleotydów, do których należy cydofowir[2]. Oba leki mogą więc sumować działanie uszkadzające nerki i szpik kostny. Gancyklowir jest wydalany przez nerki, dlatego uszkodzenie nerek wywołane cydofowirem może prowadzić do kumulacji gancyklowiru i dalszego nasilenia jego toksyczności. Dodatkowo probenecyd, podawany obowiązkowo razem z cydofowirem, konkuruje z gancyklowirem o wydzielanie kanalikowe w nerkach – zmniejsza klirens nerkowy gancyklowiru o 20% i zwiększa jego całkowitą ekspozycję o 40%[2].

Monitorować

  • stężenie kreatyniny w surowicy i eGFR
  • białko w moczu
  • morfologia krwi z liczbą neutrofilów, płytek krwi i stężeniem hemoglobiny

Bezpieczniejsze alternatywy

letermowirmarybawir

Kiedy ocena się zmienia

Zmiana leczenia – odstawienie jednego leku przed włączeniem drugiegokolejność włączenia · pacjentinne zaleceniePrzy sekwencyjnej zmianie terapii przeciw CMV leki nie są podawane jednocześnie. Przed włączeniem cydofowiru oceń czynność nerek i morfologię krwi, bo walgancyklowir może pozostawić upośledzenie czynności nerek lub cytopenię.
Niewydolność nerekeGFR · pacjentinterakcja nie dotyczyCydofowiru nie podaje się u pacjentów z niewydolnością nerek. Upośledzenie czynności nerek sprzyja też kumulacji gancyklowiru i nasila jego toksyczność.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cidofovir Tillomed 75 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cidofovir-tillomed-100492942/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Valcyte 50 mg/ml, proszek do sporządzania roztworu doustnego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/valcyte-100326589/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneWalgancyklowir+ MaribawirNie łącz walgancyklowiru ani gancyklowiru z maribawirem – połączenie jest przeciwwskazane.Nie przyjmuj tych leków razem i jeśli masz w domu oba, zapytaj lekarza prowadzącego lub farmaceutę, który z nich masz teraz stosować.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków razem i jeśli masz w domu oba, zapytaj lekarza prowadzącego lub farmaceutę, który z nich masz teraz stosować.

Walgancyklowir i maribawir to leki na zakażenie wirusem cytomegalii, ale nie wolno ich przyjmować razem. Maribawir blokuje proces, dzięki któremu walgancyklowir zaczyna działać w organizmie, więc połączenie może sprawić, że leczenie zakażenia przestanie być skuteczne. Zwykle lekarz zamienia jeden lek na drugi, a nie dodaje go do poprzedniego.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka utrzymująca się mimo leczenia
  • nasilające się zmęczenie i osłabienie
  • biegunka lub bóle brzucha
  • zaburzenia widzenia
  • informacja od lekarza o wzroście ilości wirusa we krwi
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz walgancyklowiru ani gancyklowiru z maribawirem – połączenie jest przeciwwskazane.[1] Przy zmianie leczenia CMV należy stosować jeden z tych leków, a nie oba jednocześnie. U pacjentów nieodpowiadających na maribawir trzeba obserwować poziom DNA CMV i badać mutacje oporności, a po wykryciu mutacji oporności na maribawir leczenie należy przerwać.[1]

Skutek kliniczny

Połączenie może osłabić działanie przeciwwirusowe walgancyklowiru i zmniejszyć skuteczność leczenia zakażenia CMV, co u pacjentów po przeszczepieniu grozi utrzymywaniem się lub nawrotem wiremii i choroby cytomegalowirusowej. Dodatkowo niektóre mutacje w pUL97 związane z opornością na maribawir powodują oporność krzyżową na gancyklowir i walgancyklowir.[1]

Mechanizm

Maribawir hamuje kinazę serynowo-treoninową UL97 wirusa cytomegalii, która jest niezbędna do aktywacji (fosforylacji) gancyklowiru powstającego z walgancyklowiru. W efekcie maribawir może antagonizować przeciwwirusowe działanie walgancyklowiru i gancyklowiru.[1]

Metabolizm i transportery

  • Maribawir: inhibitor BCRP[2], inhibitor MATE1[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor P-gp[2], induktor CYP1A2[2], substrat BCRP[2], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2], substrat UGT1A1[2], substrat UGT2B7[2]

Monitorować

  • poziom DNA CMV (wiremia)
  • badanie mutacji oporności w pUL97 przy braku odpowiedzi na leczenie

Bezpieczniejsze alternatywy

foskarnetcydofowir

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Livtencity 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/livtencity-100476600/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Livtencity. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/livtencity-100476600/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.