Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Izatuksymab

Izatuksymab – interakcje

91 opisanych interakcji z lekami. Marki: Sarclisa.

7 przeciwwskazane · 73 niekorzystne · 2 niejasne · 3 nieistotne · 6 korzystne

Interakcje z innymi lekami 91

Jaki opis pokazać?

Połączenie przeciwwskazane7

Połączenie przeciwwskazaneIzatuksymab+ KlozapinaKlozapiny nie stosuje się jednocześnie z lekami o istotnym działaniu hamującym czynność szpiku kostnego.Powiedz psychiatrze i hematologowi, że przyjmujesz oba leki, nie odstawiaj klozapiny na własną rękę i rób badania krwi dokładnie w wyznaczonych terminach.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz psychiatrze i hematologowi, że przyjmujesz oba leki, nie odstawiaj klozapiny na własną rękę i rób badania krwi dokładnie w wyznaczonych terminach.

Oba leki mogą obniżać liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami. Razem mogą obniżyć ją tak bardzo, że nawet zwykła infekcja staje się groźna. Dlatego tych leków zwykle się nie łączy, a gdy oba są konieczne, lekarze muszą wspólnie zaplanować leczenie i częste badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
  • kaszel, duszność albo pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nagłe osłabienie i złe samopoczucie
  • silna senność lub zawroty głowy po wlewie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Klozapiny nie stosuje się jednocześnie z lekami o istotnym działaniu hamującym czynność szpiku kostnego[1]. Nie rozpoczynaj leczenia klozapiną u pacjenta otrzymującego izatuksymab ani u pacjenta z czynnym szpiczakiem zajmującym szpik[1][2][3]. Gdy pacjent stabilnie leczony klozapiną wymaga izatuksymabu, o dalszym postępowaniu decydują wspólnie psychiatra i hematolog – rozważa się zmianę leku przeciwpsychotycznego, a jeśli klozapina jest niezbędna, prowadzi się ścisłą kontrolę morfologii z rozmazem przed każdym cyklem i przy każdej gorączce. W premedykacji przed wlewem warto ograniczyć leki uspokajające i przeciwcholinergiczne do niezbędnego minimum i obserwować pacjenta pod kątem nadmiernej senności i spadku ciśnienia[1].

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko ciężkiej neutropenii lub agranulocytozy, gorączki neutropenicznej, ciężkich zakażeń i posocznicy. Jednoczesne leczenie utrudnia ustalenie, który lek odpowiada za spadek neutrofili, co komplikuje decyzję o odstawieniu klozapiny lub przerwaniu leczenia szpiczaka. Dodatkowo premedykacja przed wlewem izatuksymabu obejmuje zwykle lek przeciwhistaminowy, którego działanie uspokajające i przeciwcholinergiczne sumuje się z działaniem klozapiny[1].

Mechanizm

Oba leki mogą obniżać liczbę neutrofili, więc ich działanie hamujące krwiotworzenie się sumuje. Klozapina wywołuje neutropenię i agranulocytozę, dlatego nie łączy się jej z substancjami o istotnym działaniu hamującym czynność szpiku kostnego, w tym ze środkami cytotoksycznymi[1]. Izatuksymab, przeciwciało przeciw CD38 stosowane w schematach leczenia szpiczaka mnogiego, często wywołuje neutropenię. Leczenie klozapiną jest też przeciwwskazane przy zaburzeniach czynności szpiku kostnego, a szpiczak mnogi zajmuje szpik[3]. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, ponieważ izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez cytochrom P450.

Metabolizm i transportery

  • Klozapina: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP1A2[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[5], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[5], substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i bezwzględna liczba neutrofili przed każdym cyklem izatuksymabu
  • gorączka i objawy zakażenia
  • ciśnienie tętnicze i stopień sedacji w trakcie i po premedykacji przed wlewem
  • objawy psychotyczne przy zmianie lub odstawieniu klozapiny

Bezpieczniejsze alternatywy

arypiprazolrysperydonolanzapina

Kiedy ocena się zmienia

Klozapina rozpoczynana u pacjenta leczonego izatuksymabemkolejność włączenia · klozapinainterakcja nie dotyczyNie rozpoczyna się leczenia klozapiną u pacjenta przyjmującego substancje o znacznym ryzyku agranulocytozy.
Izatuksymab włączany u pacjenta stabilnie leczonego klozapinąkolejność włączenia · izatuksymabinne zalecenieDecyzję o kontynuacji klozapiny, zmianie leku przeciwpsychotycznego lub schematu przeciwszpiczakowego podejmuje wspólnie psychiatra i hematolog. Przy kontynuacji konieczna jest ścisła kontrola morfologii z rozmazem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ayupil 12,5 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ayupil-100396213/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Paxifar 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/paxifar-100435798/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/clopizam-100383587/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneIzatuksymab+ Szczepionka BCGNie podawaj dopęcherzowo BCG pacjentowi leczonemu izatuksymabem.Nie przyjmuj BCG do pęcherza w czasie leczenia izatuksymabem i powiedz urologowi oraz hematologowi, że korzystasz z obu terapii.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj BCG do pęcherza w czasie leczenia izatuksymabem i powiedz urologowi oraz hematologowi, że korzystasz z obu terapii.

Izatuksymab, którym leczysz szpiczaka, osłabia twoją odporność. Szczepionka BCG podawana do pęcherza zawiera żywe, osłabione bakterie, które przy słabej odporności mogą rozprzestrzenić się po całym organizmie i wywołać groźne zakażenie. Dodatkowo BCG może wtedy gorzej działać na nowotwór pęcherza. Dlatego tych leków nie stosuje się razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze utrzymujące się dłużej niż dobę
  • silne osłabienie, poty, utrata apetytu
  • kaszel lub duszność
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • nasilone pieczenie i ból przy oddawaniu moczu albo krew w moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – synergizm, PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj dopęcherzowo BCG pacjentowi leczonemu izatuksymabem. Dopęcherzowe podawanie BCG jest przeciwwskazane u osób z nabytym defektem odporności oraz leczonych immunosupresyjnie, w tym kortykosteroidami i cytostatykami[1]. Przeciwwskazane jest również przy zaburzeniu odpowiedzi immunologicznej wywołanym chorobą lub lekami[2]. Wybór i kolejność leczenia raka pęcherza oraz szpiczaka powinny ustalić wspólnie urolog i hematolog, a w czasie terapii izatuksymabem należy rozważyć dopęcherzową chemioterapię. Ewentualne późniejsze włączenie BCG wymaga zakończenia leczenia przeciwszpiczakowego i oceny stanu odporności przez lekarza prowadzącego.

Skutek kliniczny

Połączenie grozi uogólnionym zakażeniem prątkami BCG – z gorączką, posocznicą, zapaleniem płuc lub wątroby – które może zagrażać życiu. Jednocześnie można się spodziewać słabszego działania przeciwnowotworowego BCG w pęcherzu moczowym.

Mechanizm

Żywych prątków BCG nie podaje się dopęcherzowo osobom z nabytym niedoborem odporności ani leczonym przeciwnowotworowo lub immunosupresyjnie[3]. Izatuksymab jest przeciwciałem anty-CD38 stosowanym w szpiczaku mnogim, które usuwa komórki z ekspresją CD38, w tym część limfocytów i komórek NK, i nasila niedobór odporności związany z samą chorobą. Osłabiona odpowiedź komórkowa sprzyja niekontrolowanemu namnażaniu się prątków i ich rozsiewowi, a jednocześnie zmniejsza skuteczność immunoterapii BCG, która zależy od sprawnej odpowiedzi immunologicznej.

Monitorować

  • stan odporności przed planowanym włączeniem BCG (morfologia z rozmazem, liczba limfocytów, stężenie immunoglobulin)
  • przy omyłkowym podaniu – objawy uogólnionego zakażenia BCG: gorączka, dreszcze, osłabienie, kaszel, duszność, objawy uszkodzenia wątroby

Bezpieczniejsze alternatywy

mitomycyna (dopęcherzowo)gemcytabina (dopęcherzowo)epirubicyna (dopęcherzowo)

Kiedy ocena się zmienia

Śródskórnie (szczepienie przeciwgruźlicze)droga podania · szczepionka BCGinne zalecenieŚródskórna szczepionka BCG również zawiera żywe prątki i w trakcie leczenia izatuksymabem nie należy jej podawać ze względu na ryzyko uogólnionego zakażenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneIzatuksymab+ Szczepionka przeciw durowi brzusznemuNie podawaj żywej, doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu izatuksymabem.Nie przyjmuj kapsułek przeciw durowi brzusznemu i zapytaj swojego hematologa o szczepionkę w zastrzyku, jeśli planujesz podróż.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj kapsułek przeciw durowi brzusznemu i zapytaj swojego hematologa o szczepionkę w zastrzyku, jeśli planujesz podróż.

Kapsułki przeciw durowi brzusznemu zawierają żywe, osłabione bakterie. Izatuksymab, który dostajesz na szpiczaka, osłabia odporność, więc te bakterie mogłyby wywołać chorobę zamiast chronić. Dlatego tej szczepionki nie możesz przyjmować w trakcie leczenia. Istnieją szczepionki w zastrzyku, które nie zawierają żywych bakterii.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • biegunka
  • ból brzucha
  • nudności lub wymioty
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj żywej, doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu izatuksymabem[1]. Jeżeli przed podróżą potrzebna jest ochrona, rozważ szczepionkę inaktywowaną do wstrzykiwań po konsultacji z hematologiem, najlepiej przed rozpoczęciem leczenia. Pacjenta poinformuj, że ochrona po szczepieniu może być niepełna, więc ważna jest higiena żywności i wody w podróży.

Skutek kliniczny

Możliwe zakażenie szczepem szczepionkowym z gorączką i objawami żołądkowo-jelitowymi oraz brak skutecznej ochrony przed durem brzusznym. W przypadku szczepionki inaktywowanej do wstrzykiwań nie ma ryzyka zakażenia, ale odpowiedź immunologiczna może być słabsza.

Mechanizm

Doustna szczepionka przeciw durowi brzusznemu zawiera żywe, atenuowane pałeczki szczepu Ty 21a, które namnażają się w jelicie. Izatuksymab jest przeciwciałem anty-CD38 stosowanym w szpiczaku plazmocytowym. Usuwa komórki z ekspresją CD38, w tym plazmocyty i komórki NK, i pogłębia niedobór odporności związany z chorobą i leczeniem skojarzonym. Żywej szczepionki doustnej nie podaje się osobom z nabytym niedoborem odporności ani otrzymującym leki immunosupresyjne lub antymitotyczne[1]. Upośledzona odporność zwiększa ryzyko niekontrolowanego namnażania szczepu szczepionkowego i osłabia wytworzenie ochrony.

Monitorować

  • gorączka i objawy żołądkowo-jelitowe po ewentualnym przypadkowym podaniu szczepionki doustnej
  • aktualny stan odporności i schemat leczenia przeciwszpiczakowego przed planowanym szczepieniem

Bezpieczniejsze alternatywy

szczepionka przeciw durowi brzusznemu polisacharydowa Vi (inaktywowana, do wstrzykiwań)szczepionka przeciw durowi brzusznemu inaktywowana całokomórkowa (do wstrzykiwań)

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka inaktywowana do wstrzykiwańdroga podania · szczepionka przeciw durowi brzusznemuinne zalecenieSzczepionka inaktywowana nie namnaża się, więc nie grozi zakażeniem szczepem szczepionkowym. U pacjenta leczonego izatuksymabem odpowiedź może być jednak słabsza. Termin szczepienia ustal z hematologiem, najlepiej przed rozpoczęciem leczenia.
Pełny cykl szczepienia zakończony przed pierwszym podaniem izatuksymabukolejność włączenia · szczepionka przeciw durowi brzusznemuinne zalecenieJeżeli pełny cykl doustnej szczepionki zakończono przed włączeniem izatuksymabu, nie dochodzi do jednoczesnego stosowania. Nie rozpoczynaj ani nie kontynuuj cyklu po pierwszej infuzji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneIzatuksymab+ Szczepionka przeciw cholerzeŻywej szczepionki przeciw cholerze nie podaje się pacjentowi leczonemu izatuksymabem.Zanim przyjmiesz szczepionkę przeciw cholerze, zapytaj hematologa, czy i którą możesz dostać w trakcie leczenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Zanim przyjmiesz szczepionkę przeciw cholerze, zapytaj hematologa, czy i którą możesz dostać w trakcie leczenia.

Izatuksymab osłabia odporność, więc niektóre szczepionki mogą być dla ciebie niebezpieczne albo działać słabiej. Żywej szczepionki przeciw cholerze nie możesz przyjąć w czasie tego leczenia. Szczepionka zawierająca zabite bakterie jest bezpieczniejsza, ale może chronić cię słabiej niż zdrowe osoby. Dlatego w podróży szczególnie dbaj o bezpieczną wodę i jedzenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • biegunka po szczepieniu
  • gorączka
  • ból brzucha
  • objawy odwodnienia (silne pragnienie, mało moczu, zawroty głowy)
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Żywej szczepionki przeciw cholerze nie podaje się pacjentowi leczonemu izatuksymabem[1]. Jeśli ochrona przed cholerą jest potrzebna, rozważ szczepionkę inaktywowaną po uzgodnieniu z hematologiem i poinformuj pacjenta, że ochrona może być niepełna. Szczepionkę inaktywowaną podaje się na czczo, z zachowaniem 1 godziny bez jedzenia, picia i innych leków doustnych przed i po podaniu[2]. Niezależnie od szczepienia podkreśl ścisłe przestrzeganie higieny żywności i wody w podróży. Ewentualne szczepienie żywą szczepionką przed rozpoczęciem lub po zakończeniu leczenia wymaga decyzji lekarza prowadzącego co do odstępu czasowego.

Skutek kliniczny

Po szczepionce żywej istnieje teoretyczne ryzyko przedłużonego wydalania lub objawowego zakażenia szczepem szczepionkowym (biegunka, odwodnienie) oraz brak skutecznej ochrony. Po szczepionce inaktywowanej należy spodziewać się słabszej lub niepełnej odpowiedzi ochronnej.

Mechanizm

Izatuksymab jest przeciwciałem anty-CD38, które usuwa komórki z ekspresją CD38, w tym plazmocyty, część limfocytów B i komórki NK. Sprzyja to hipogammaglobulinemii i upośledza odpowiedź humoralną na antygeny szczepionkowe. W przypadku żywej, atenuowanej szczepionki doustnej osłabiona odporność może dodatkowo ograniczać kontrolę namnażania szczepu szczepionkowego w jelicie. Żywej szczepionki przeciw cholerze nie stosuje się u osób otrzymujących terapię immunosupresyjną[1]. Inaktywowana szczepionka doustna nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale jej immunogenność może być wyraźnie słabsza.

Monitorować

  • objawy żołądkowo-jelitowe (biegunka, gorączka, odwodnienie) w dniach po szczepieniu
  • poziom immunoglobulin i ryzyko zakażeń u pacjenta leczonego izatuksymabem
  • zastosowanie zasad higieny żywności i wody w podróży jako podstawowej ochrony

Bezpieczniejsze alternatywy

inaktywowana doustna szczepionka przeciw cholerze (z możliwą słabszą ochroną)

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka inaktywowana (zabite przecinkowce cholery z podjednostką B toksyny)postać · szczepionka przeciw cholerzeryzyko malejeSzczepionka inaktywowana nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale przy leczeniu izatuksymabem jej immunogenność może być wyraźnie słabsza. Można ją podać po uzgodnieniu z hematologiem, na czczo, z zachowaniem 1 godziny bez jedzenia, picia i innych leków doustnych przed i po podaniu.
Szczepienie żywą szczepionką przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabemkolejność włączenia · szczepionka przeciw cholerzeinne zalecenieJeśli szczepienie żywą szczepionką jest planowane, najlepiej przeprowadzić je przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem lub po zakończeniu leczenia i ustąpieniu immunosupresji. Odstęp czasowy ustala lekarz prowadzący.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vaxchora 4 × 108 do 2 × 109 żywotnych komórek żywego, atenuowanego szczepu CVD 103-HgR1 Vibrio cholerae, proszek i proszek musujący do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vaxchora-100442060/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dukoral -, proszek musujący i zawiesina do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dukoral-100148596/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneIzatuksymab+ OkrelizumabNie podawaj okrelizumabu pacjentowi z czynnym szpiczakiem leczonemu izatuksymabem.Powiedz neurologowi i hematologowi, że jesteś leczony obydwoma lekami, i nie przyjmuj kolejnego wlewu leku na stwardnienie rozsiane, dopóki lekarze wspólnie nie ustalą leczenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz neurologowi i hematologowi, że jesteś leczony obydwoma lekami, i nie przyjmuj kolejnego wlewu leku na stwardnienie rozsiane, dopóki lekarze wspólnie nie ustalą leczenia.

Oba leki mocno osłabiają odporność, a razem działają silniej niż każdy osobno. Przy ich łączeniu łatwo o ciężkie zakażenia, nawet takie, które zwykle nie są groźne. Leku na stwardnienie rozsiane, który podawany jest we wlewie co pół roku, nie stosuje się u osób z aktywnym nowotworem, takim jak szpiczak. Działanie tego leku na odporność utrzymuje się przez wiele miesięcy po ostatnim wlewie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • bolesna wysypka z pęcherzykami
  • nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi lub myślenia
  • nasilające się zmęczenie i częste infekcje
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj okrelizumabu pacjentowi z czynnym szpiczakiem leczonemu izatuksymabem. Gdy szpiczak zostanie rozpoznany w trakcie leczenia okrelizumabem, okrelizumab należy odstawić, bo aktywny nowotwór złośliwy jest przeciwwskazaniem do jego stosowania[1]. Decyzję o dalszym leczeniu stwardnienia rozsianego podejmuje neurolog wspólnie z hematologiem, z wyborem leku niedziałającego immunosupresyjnie. Po odstawieniu okrelizumabu niedobór limfocytów B utrzymuje się przez wiele miesięcy, więc przy rozpoczynaniu izatuksymabu trzeba uwzględnić ryzyko zakażeń jak przy leczeniu skojarzonym.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich, nawracających i oportunistycznych zakażeń oraz pogłębia niedobór przeciwciał, który u chorych na szpiczaka występuje już z powodu samej choroby. Okrelizumab jest przeciwwskazany przy aktywnym nowotworze złośliwym, w stanie ciężkiego obniżenia odporności i przy czynnym zakażeniu[1]. Pacjent leczony izatuksymabem ma aktywny nowotwór złośliwy, więc spełnia warunek przeciwwskazania do okrelizumabu.

Mechanizm

Nie łącz okrelizumabu z izatuksymabem, ponieważ oba przeciwciała sumują działanie osłabiające odporność. Okrelizumab trwale usuwa limfocyty B CD20-dodatnie, a izatuksymab niszczy komórki z ekspresją CD38, w tym część komórek układu odpornościowego. Interakcji farmakokinetycznej się nie przewiduje, ponieważ okrelizumab nie działa przez enzymy cytochromu P450, inne enzymy metabolizujące ani transportery[1]. Okrelizumabu nie łączy się z innymi lekami immunosupresyjnymi, z wyjątkiem kortykosteroidów w leczeniu rzutów[1].

Monitorować

  • objawy zakażenia (gorączka, kaszel, zakażenia dróg moczowych, półpasiec)
  • morfologia z rozmazem, w tym liczba neutrofili i limfocytów
  • stężenie immunoglobulin w surowicy
  • objawy neurologiczne sugerujące zakażenie oportunistyczne ośrodkowego układu nerwowego

Bezpieczniejsze alternatywy

interferon beta-1ainterferon beta-1bglatiramer

Kiedy ocena się zmienia

Okrelizumab odstawiony przed rozpoczęciem izatuksymabuodstep · okrelizumabinne zaleceniePo odstawieniu okrelizumabu niedobór limfocytów B utrzymuje się długo, więc rozpoczęcie izatuksymabu wymaga ścisłego monitorowania zakażeń, stężenia immunoglobulin i morfologii. Ponowne podanie okrelizumabu jest przeciwwskazane, dopóki nowotwór pozostaje aktywny.
Rozpoznanie szpiczaka w trakcie leczenia okrelizumabemkolejność włączenia · pacjentinne zalecenieRozpoznanie aktywnego nowotworu złośliwego w trakcie terapii okrelizumabem jest wskazaniem do jego odstawienia i wyboru leczenia SM niedziałającego immunosupresyjnie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ocrevus 30 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ocrevus-100399341/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneIzatuksymab+ Szczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze) klasaPrzy leczeniu przeciwciałem anty-CD38 nie podaje się szczepionki przeciw żółtej febrze, bo żywa szczepionka jest przeciwwskazana u osób z immunosupresją.Jeśli jesteś leczony przeciwciałem anty-CD38 (np. daratumumabem lub izatuksymabem), nie szczep się przeciw żółtej febrze i przed planowaniem podróży porozmawiaj z hematologiem.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli jesteś leczony przeciwciałem anty-CD38 (np. daratumumabem lub izatuksymabem), nie szczep się przeciw żółtej febrze i przed planowaniem podróży porozmawiaj z hematologiem.

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywego, osłabionego wirusa. Leki na szpiczaka, takie jak daratumumab czy izatuksymab, mocno osłabiają odporność, więc organizm może nie poradzić sobie nawet z osłabionym wirusem. Może to wywołać ciężką chorobę zagrażającą życiu, a samo szczepienie może nie dać ochrony. Dotyczy to wszystkich leków z tej grupy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • Wysoka gorączka w ciągu kilku tygodni po szczepieniu
  • Silny ból głowy, sztywność karku, splątanie lub drgawki
  • Zażółcenie skóry lub białek oczu
  • Uporczywe wymioty, silne osłabienie, ból mięśni
  • Krwawienia lub siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • Wyraźne zmniejszenie ilości oddawanego moczu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy leczeniu przeciwciałem anty-CD38 nie podaje się szczepionki przeciw żółtej febrze, bo żywa szczepionka jest przeciwwskazana u osób z immunosupresją. Zakaz dotyczy zarówno daratumumabu, jak i izatuksymabu, niezależnie od drogi podania przeciwciała. Jeśli szczepienie jest konieczne, należy je wykonać przed rozpoczęciem leczenia, w odstępie pozwalającym na wytworzenie odporności, a decyzję podjąć wspólnie z hematologiem. Po zakończeniu terapii szczepienie rozważa się dopiero po odbudowie odporności, co trwa zwykle kilka miesięcy i wymaga oceny lekarza. Pacjentowi, który nie może zostać zaszczepiony, a planuje podróż do strefy endemicznej, wystawia się zaświadczenie o przeciwwskazaniu do szczepienia i zaleca odłożenie podróży albo ścisłą ochronę przed komarami.

Skutek kliniczny

U pacjenta leczonego przeciwciałem anty-CD38 wirus szczepionkowy może wywołać ciężką, uogólnioną chorobę poszczepienną z zajęciem narządów wewnętrznych lub układu nerwowego, która może zagrażać życiu. Jednocześnie odpowiedź ochronna na szczepienie może być niewystarczająca, więc pacjent pozostaje narażony na zakażenie dzikim wirusem w czasie podróży. Ryzyko zwiększają choroba podstawowa (szpiczak plazmocytowy) oraz leki stosowane razem z przeciwciałem anty-CD38, takie jak deksametazon czy lenalidomid.

Mechanizm

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywego, atenuowanego wirusa, który musi się namnożyć w organizmie, aby wywołać odporność. Przeciwciała anty-CD38 niszczą komórki z ekspresją CD38, w tym komórki plazmatyczne, komórki NK oraz część limfocytów T i B. Prowadzi to do hipogammaglobulinemii i osłabienia odporności komórkowej. W efekcie organizm słabiej kontroluje namnażanie wirusa szczepionkowego i słabiej odpowiada na szczepienie. Mechanizm wynika z działania całej klasy, dlatego interakcja jest wspólna dla daratumumabu i izatuksymabu.

Monitorować

  • Ustalenie przed szczepieniem, czy pacjent jest lub był w ostatnich miesiącach leczony daratumumabem albo izatuksymabem
  • W razie przypadkowego podania szczepionki – obserwacja w kierunku gorączki, objawów neurologicznych, żółtaczki i niewydolności narządowej przez kilka tygodni
  • Ocena stanu odporności (m.in. stężenia immunoglobulin) przed ewentualnym szczepieniem po zakończeniu terapii

Kiedy ocena się zmienia

Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia przeciwciałem anty-CD38, co najmniej 4 tygodnie wcześniejkolejność włączenia · szczepionki przeciw żółtej febrzeinne zalecenieSzczepienie wykonane przed rozpoczęciem terapii anty-CD38, z odstępem pozwalającym na wytworzenie odporności i ustąpienie wiremii szczepionkowej, jest dopuszczalne, o ile pacjent nie ma immunosupresji z innych przyczyn. Decyzję podejmuje się wspólnie z hematologiem, uwzględniając wpływ samego szpiczaka i wcześniejszego leczenia na odporność.
Kilka miesięcy po ostatniej dawce przeciwciała anty-CD38, po potwierdzeniu odbudowy odpornościodstep · przeciwciała anty-CD38inne zalecenieDziałanie immunosupresyjne przeciwciał anty-CD38 utrzymuje się długo po ostatniej dawce. Szczepienie po zakończeniu terapii rozważa się dopiero po odbudowie odporności ocenionej przez hematologa, przy braku innego leczenia immunosupresyjnego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneIzatuksymab+ Chelatory żelaza (np. deferypron) klasaChelatora żelaza wywołującego neutropenię nie łączy się z przeciwciałem anty-CD38 ze względu na ryzyko ciężkiej agranulocytozy i zakażeń.Jeśli przyjmujesz lek usuwający nadmiar żelaza i dostajesz przeciwciało na szpiczaka, powiedz o tym hematologowi przed kolejnym podaniem i nie zaczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek usuwający nadmiar żelaza i dostajesz przeciwciało na szpiczaka, powiedz o tym hematologowi przed kolejnym podaniem i nie zaczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków na własną rękę.

Deferypron, lek usuwający nadmiar żelaza z organizmu, może rzadko, ale groźnie obniżyć liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami. Daratumumab i izatuksymab, leki stosowane w leczeniu szpiczaka, też często obniżają liczbę tych krwinek. Razem mogą doprowadzić do ciężkiej infekcji, dlatego tych leków się ze sobą nie łączy. Deferoksamina i deferazyroks działają pod tym względem łagodniej i lekarz może je zastosować zamiast deferypronu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła
  • owrzodzenia lub bolesne zmiany w jamie ustnej
  • objawy przypominające grypę
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • duże osłabienie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Chelatora żelaza wywołującego neutropenię nie łączy się z przeciwciałem anty-CD38 ze względu na ryzyko ciężkiej agranulocytozy i zakażeń. Deferypronu nie stosuje się z lekami, które mogą powodować neutropenię lub agranulocytozę, w tym z daratumumabem i izatuksymabem. Jeśli pacjent wymaga leczenia chelatującego w trakcie terapii anty-CD38, należy zamienić deferypron na deferoksaminę albo na deferazyroks z regularną kontrolą morfologii. Gdy deferypron był stosowany przed rozpoczęciem terapii anty-CD38, należy go odstawić i skontrolować bezwzględną liczbę neutrofili przed pierwszym podaniem przeciwciała. Decyzję o zmianie chelatora podejmuje hematolog prowadzący.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkiej neutropenii i agranulocytozy, a w konsekwencji ciężkich, także zagrażających życiu zakażeń bakteryjnych i grzybiczych. Neutropenia wywołana przez przeciwciało anty-CD38 może dodatkowo maskować początek agranulocytozy po deferypronie i utrudniać ustalenie, który lek ją spowodował, co opóźnia właściwą decyzję o odstawieniu.

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i polega na sumowaniu się działania hamującego granulopoezę. Deferypron wywołuje idiosynkratyczną, zależną od leku neutropenię i agranulocytozę o niewyjaśnionym mechanizmie. Daratumumab i izatuksymab niszczą komórki z ekspresją CD38, w tym część komórek prekursorowych i efektorowych układu odpornościowego, oraz często powodują neutropenię, limfopenię i małopłytkowość. Interakcja farmakokinetyczna nie występuje, ponieważ przeciwciała monoklonalne nie są metabolizowane przez cytochrom P450 ani nie wpływają na transport leków. Interakcja dotyczy wszystkich przeciwciał anty-CD38 w podobnym stopniu, natomiast po stronie chelatorów żelaza dotyczy głównie deferypronu.

Monitorować

  • Morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą neutrofili przed każdym podaniem przeciwciała anty-CD38
  • Liczba płytek krwi, zwłaszcza przy deferazyroksie ze względu na ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego
  • Objawy zakażenia – gorączka, dreszcze, ból gardła, zmiany w jamie ustnej
  • Przy deferazyroksie dodatkowo czynność nerek i wątroby zgodnie ze standardem leczenia

Kiedy ocena się zmienia

Neutropenia lub agranulocytoza w wywiadziekolejność włączenia · pacjentryzyko rośnieU pacjenta z neutropenią lub agranulocytozą w wywiadzie ryzyko ciężkiego powikłania jest wyższe, a przy deferazyroksie należy rozważyć deferoksaminę jako chelator z najmniejszym wpływem na szpik.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcja73

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ RoflumilastNależy ponownie ocenić zasadność stosowania roflumilastu po rozpoznaniu szpiczaka i rozpoczęciu leczenia izatuksymabem.Powiedz lekarzowi leczącemu POChP o leczeniu szpiczaka i zapytaj, czy lek na płuca jest nadal potrzebny – nie odstawiaj go sam.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi leczącemu POChP o leczeniu szpiczaka i zapytaj, czy lek na płuca jest nadal potrzebny – nie odstawiaj go sam.

Lek na POChP i lek stosowany w leczeniu szpiczaka nie wpływają na siebie nawzajem we krwi. Lek na POChP nie jest jednak zalecany u osób leczonych z powodu nowotworu, bo nie sprawdzono jego bezpieczeństwa w tej sytuacji. Oba leki mogą powodować biegunkę, nudności i chudnięcie, a leczenie szpiczaka zwiększa ryzyko zakażeń.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • nasilony kaszel, duszność lub ropna wydzielina
  • uporczywa biegunka lub wymioty
  • niezamierzony spadek masy ciała
  • obniżony nastrój, lęk lub bezsenność
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy ponownie ocenić zasadność stosowania roflumilastu po rozpoznaniu szpiczaka i rozpoczęciu leczenia izatuksymabem[1]. Decyzję o kontynuacji podejmuje lekarz prowadzący leczenie POChP w porozumieniu z hematologiem. Jeśli roflumilast jest kontynuowany, trzeba regularnie kontrolować masę ciała, morfologię z rozmazem oraz objawy zakażenia i biegunki.

Skutek kliniczny

Możliwe zwiększone ryzyko ciężkich zakażeń oraz sumowanie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego z niezamierzonym spadkiem masy ciała u pacjenta z chorobą nowotworową. Brak danych o skuteczności i bezpieczeństwie roflumilastu w tej grupie chorych.

Mechanizm

Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje. Izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne jest eliminowany przez katabolizm białek i nie wpływa na enzymy cytochromu P450, a roflumilast jest przekształcany do aktywnego N-tlenku głównie przez CYP3A4 i CYP1A2[1]. Problem ma charakter farmakodynamiczny i wynika z choroby podstawowej. Roflumilastu nie zaleca się u chorych na nowotwory złośliwe (z wyjątkiem raka podstawnokomórkowego) ani u osób z ciężkimi zakażeniami lub leczonych lekami immunosupresyjnymi, ponieważ takich pacjentów nie badano[1]. Izatuksymab, podawany w szpiczaku plazmocytowym w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi, zwiększa ryzyko neutropenii i zakażeń. Oba leki mogą też nasilać biegunkę, nudności i utratę masy ciała.

Metabolizm i transportery

  • Roflumilast: słaby induktor CYP2B6[2], substrat CYP1A2[2], substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • masa ciała
  • morfologia z liczbą neutrofilów
  • objawy zakażenia (gorączka, kaszel z odkrztuszaniem, duszność)
  • biegunka i nudności
  • nastrój, bezsenność, myśli samobójcze

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Daxas 500 mcg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/daxas-100227338/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Daxas. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/daxas-100227338/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ AzatioprynaPołączenia lepiej unikać, a jeśli jest konieczne, wymaga ścisłej kontroli morfologii i decyzji hematologa co do dalszego stosowania azatiopryny.Powiedz hematologowi, że bierzesz azatioprynę, nie zmieniaj dawek na własną rękę i rób zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz hematologowi, że bierzesz azatioprynę, nie zmieniaj dawek na własną rękę i rób zlecone badania krwi.

Oba leki osłabiają odporność i mogą zmniejszać liczbę białych krwinek. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń oraz krwawień. Lekarz może zdecydować o zmianie dawki albo przerwaniu jednego z leków i będzie częściej zlecać badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel albo pieczenie przy oddawaniu moczu
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienie z nosa czy dziąseł
  • nietypowe osłabienie i bladość
  • owrzodzenia w jamie ustnej
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia lepiej unikać, a jeśli jest konieczne, wymaga ścisłej kontroli morfologii i decyzji hematologa co do dalszego stosowania azatiopryny. Jeśli to możliwe, należy unikać łączenia azatiopryny z lekami cytostatycznymi i hamującymi czynność szpiku.[1] Azatiopryny nie stosuje się u osób z leukopenią ani z małą aktywnością TPMT.[2] Przed rozpoczęciem izatuksymabu warto ustalić, czy azatiopryna jest nadal potrzebna, a w razie neutropenii lub zakażenia rozważyć jej wstrzymanie lub zmniejszenie dawki. Pacjent nie powinien otrzymywać żywych szczepionek przez co najmniej 3 miesiące po zakończeniu leczenia azatiopryną.[1]

Skutek kliniczny

Rośnie ryzyko ciężkiej neutropenii, leukopenii, małopłytkowości oraz poważnych zakażeń, także oportunistycznych i reaktywacji wirusowych.

Mechanizm

Oba leki osłabiają odporność i hamują wytwarzanie krwinek, więc ich działania się sumują. Azatiopryna działa mielosupresyjnie, a jednoczesnego stosowania cytostatyków i leków hamujących czynność szpiku należy w miarę możliwości unikać.[1] Izatuksymab jest przeciwciałem przeciwnowotworowym skierowanym przeciw CD38, które często wywołuje neutropenię i zwiększa podatność na zakażenia. Nie ma interakcji farmakokinetycznej, bo izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na metabolizm tiopuryn.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem izatuksymabu i przy objawach zakażenia
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia, w tym gorączka

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imuran 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imuran-100030481/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Azathioprine VIS 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/azathioprine-vis-100247341/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ MerkaptopurynaPołączenie wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w jego trakcie.Regularnie rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, dreszcze lub nietypowe siniaki.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Regularnie rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, dreszcze lub nietypowe siniaki.

Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek białych i płytek oraz osłabiać odporność. Razem mogą to robić silniej, przez co łatwiej o poważne zakażenie lub krwawienie. Lek podawany we wlewie może też zmieniać wyniki niektórych badań krwi przed transfuzją.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
  • siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • wybroczyny na skórze
  • duże zmęczenie, bladość
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w jego trakcie. Podanie merkaptopuryny należy opóźnić, gdy liczba krwinek białych spadnie poniżej 1500/µl albo płytek poniżej 75 000/µl[1]. Przed planowanym przetoczeniem krwi należy oznaczyć grupę i wykonać badania przesiewowe przed pierwszym podaniem izatuksymabu, a pracownię serologiczną poinformować o leczeniu[2].

Skutek kliniczny

Możliwe sumowanie się działania mielosupresyjnego – głębsza neutropenia, małopłytkowość i większe ryzyko ciężkich zakażeń. Izatuksymab może dodatkowo dawać fałszywie dodatnie wyniki pośredniego testu antyglobulinowego i prób krzyżowych przez co najmniej 6 miesięcy po ostatnim podaniu, co utrudnia dobór krwi do przetoczenia u pacjenta z mielosupresją[2].

Mechanizm

Merkaptopuryna hamuje czynność szpiku i działa immunosupresyjnie, a izatuksymab jako przeciwciało anty-CD38 także może obniżać liczbę neutrofilów i osłabiać odporność. Łączenie merkaptopuryny z innymi lekami immunosupresyjnymi może zwiększyć ryzyko zakażeń[1]. Izatuksymab nie jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe, więc interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (leukocyty, neutrofile, płytki)
  • objawy zakażenia, gorączka
  • aktywność enzymów wątrobowych i bilirubina
  • informacja o leczeniu izatuksymabem przy badaniach serologicznych przed przetoczeniem

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mercaptopurinum VIS 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mercaptopurinum-vis-100042768/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ ZydowudynaPołączenie wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi i czynności nerek, a w razie potrzeby zmniejszenia dawki jednego z leków.Regularnie rób zlecone badania krwi i nie przerywaj ani nie zmieniaj leków na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Regularnie rób zlecone badania krwi i nie przerywaj ani nie zmieniaj leków na własną rękę.

Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek białych i czerwonych. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko niedokrwistości i zakażeń. Lekarz będzie częściej sprawdzał twoje wyniki krwi i w razie potrzeby zmieni dawkę lub lek na HIV.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub inne objawy infekcji
  • duże zmęczenie, bladość, duszność przy wysiłku
  • kołatanie serca lub zawroty głowy
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi i czynności nerek, a w razie potrzeby zmniejszenia dawki jednego z leków[1]. Doustnej zydowudyny nie podaje się przy liczbie granulocytów obojętnochłonnych poniżej 0,75 × 10^9/l lub hemoglobinie poniżej 7,5 g/100 ml[1]. Gdy przewidywane jest długie leczenie izatuksymabem, warto rozważyć zamianę zydowudyny na lek przeciwretrowirusowy bez działania mielosupresyjnego po konsultacji z lekarzem prowadzącym leczenie HIV. Przed pierwszą dawką izatuksymabu należy oznaczyć grupę krwi i wykonać badanie przeglądowe przeciwciał, a bank krwi trzeba poinformować o leczeniu przeciwciałem anty-CD38[2].

Skutek kliniczny

Większe ryzyko ciężkiej neutropenii, niedokrwistości i zakażeń, w tym gorączki neutropenicznej. Dodatkowo izatuksymab daje fałszywie dodatni pośredni odczyn Coombsa i zaburza próby krzyżowe przez co najmniej 6 miesięcy od ostatniej dawki[2], co może opóźnić przetoczenie krwi u pacjenta z niedokrwistością wywołaną zydowudyną.

Mechanizm

Oba leki mogą uszkadzać szpik i obniżać liczbę krwinek. Leki o działaniu mielosupresyjnym podawane razem z zydowudyną zwiększają ryzyko jej działań niepożądanych, przede wszystkim niedokrwistości i neutropenii[1]. Izatuksymab sam często wywołuje neutropenię, zwłaszcza w skojarzeniach z innymi lekami przeciwszpiczakowymi, więc działanie hematotoksyczne obu leków się sumuje. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na enzymy ani transportery leków[2].

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w razie objawów
  • bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych
  • stężenie hemoglobiny
  • czynność nerek (kreatynina, eGFR)
  • objawy zakażenia i gorączka
  • grupa krwi i badanie przeglądowe przeciwciał przed rozpoczęciem izatuksymabu

Bezpieczniejsze alternatywy

tenofowirabakawiremtrycytabinalamiwudyna

Kiedy ocena się zmienia

Izatuksymab włączany u pacjenta leczonego zydowudynąkolejność włączenia · izatuksymabinne zaleceniePrzed pierwszą dawką izatuksymabu należy oznaczyć grupę krwi i wykonać badanie przeglądowe przeciwciał, ponieważ późniejsze próby krzyżowe będą zafałszowane przez co najmniej 6 miesięcy. Ma to znaczenie u pacjenta z ryzykiem niedokrwistości wymagającej przetoczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Retrovir 250 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/retrovir-100198097/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ Szczepionka przeciw wąglikowiJeśli szczepienie jest planowe, najlepiej wykonać je przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie szpiczaka o planowanym szczepieniu i ustal z nim jego termin.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie szpiczaka o planowanym szczepieniu i ustal z nim jego termin.

Lek na szpiczaka, który dostajesz we wlewie, osłabia odporność. Przez to szczepionka przeciw wąglikowi może chronić cię słabiej niż u osoby zdrowej. Samo szczepienie nie jest przez to bardziej niebezpieczne. Najlepiej, gdy szczepienie odbywa się przed rozpoczęciem leczenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka po kontakcie z możliwym źródłem wąglika
  • owrzodzenie skóry z czarnym strupem
  • kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej po narażeniu na wąglika
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jeśli szczepienie jest planowe, najlepiej wykonać je przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem. U pacjenta już leczonego trzeba liczyć się ze słabszą odpowiedzią na szczepionkę[1]. Po narażeniu na wąglika nie odkłada się szczepienia z powodu izatuksymabu, a szczepionkę podaje się razem z antybiotykiem zgodnie ze schematem profilaktyki poekspozycyjnej. Szczepionkę można podawać jednocześnie z ciprofloksacyną[1]. Decyzję o terminie szczepienia i ewentualnej dawce przypominającej warto uzgodnić z hematologiem prowadzącym.

Skutek kliniczny

Szczepienie może dać słabszą lub niepełną ochronę przed wąglikiem. Połączenie nie zwiększa ryzyka działań niepożądanych szczepionki, ponieważ nie zawiera ona żywych drobnoustrojów. Dodatkowe obniżenie odporności może wynikać z deksametazonu stosowanego zwykle razem z izatuksymabem.

Mechanizm

Izatuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym anty-CD38, które niszczy komórki z wysoką ekspresją CD38, w tym komórki plazmatyczne i część limfocytów oraz komórek NK. Osłabia to zdolność układu odpornościowego do wytworzenia przeciwciał po szczepieniu. Szczepionka przeciw wąglikowi jest szczepionką inaktywowaną, a jej skuteczność zależy od odpowiedzi humoralnej. Odpowiedź immunologiczna na szczepionkę może być zmniejszona u pacjentów poddawanych leczeniu immunosupresyjnemu[1].

Monitorować

  • objawy zakażenia po narażeniu na wąglika mimo szczepienia
  • ocena odpowiedzi na szczepienie w porozumieniu z lekarzem prowadzącym, jeśli jest dostępna

Kiedy ocena się zmienia

Szczepienie zakończone przed pierwszą dawką izatuksymabukolejność włączenia · szczepionka przeciw wąglikowiryzyko malejeGdy cykl szczepień zakończono przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem, odpowiedź immunologiczna wytworzyła się bez wpływu leku.
Profilaktyka poekspozycyjnapostać · pacjentinne zaleceniePo narażeniu na wąglika szczepienia nie odkłada się z powodu izatuksymabu, a szczepionkę podaje się razem z antybiotykiem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego BioThrax 1 dawka (0,5 ml), zawiesina do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/biothrax-100397951/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ BendamustynaPołączenie stosuj tylko w ramach schematu prowadzonego przez onkohematologa i ze ścisłym monitorowaniem morfologii krwi.Wykonuj zlecone badania krwi, przy gorączce lub objawach zakażenia od razu zadzwoń do ośrodka leczącego i nie szczep się bez zgody hematologa.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wykonuj zlecone badania krwi, przy gorączce lub objawach zakażenia od razu zadzwoń do ośrodka leczącego i nie szczep się bez zgody hematologa.

Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek białych, czerwonych i płytek krwi, a razem robią to silniej. Przez to łatwiej o poważne zakażenia, siniaki, krwawienia i osłabienie. Jeden z tych leków może też zakłócać badania krwi wykonywane przed przetoczeniem. Lekarz regularnie zleca badania krwi i w razie potrzeby zmienia leczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienie z nosa czy dziąseł
  • duże osłabienie, bladość lub duszność
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuj tylko w ramach schematu prowadzonego przez onkohematologa i ze ścisłym monitorowaniem morfologii krwi. Bendamustyny nie podaje się przy liczbie leukocytów poniżej 3000/μl lub płytek krwi poniżej 75 000/μl ani w czasie czynnego zakażenia, zwłaszcza przebiegającego z leukocytopenią[1]. Szczepienie przeciw żółtej febrze jest przeciwwskazane w trakcie leczenia bendamustyną, a innych szczepionek żywych należy unikać[1]. Przed planowanym przetoczeniem krwi poinformuj bank krwi o leczeniu izatuksymabem, aby można było zastosować erytrocyty potraktowane ditiotreitolem lub inną zwalidowaną metodę[2]. Rozważ profilaktykę zakażeń zgodnie z lokalnymi standardami hematologicznymi.

Skutek kliniczny

Możliwe pogłębienie neutropenii, małopłytkowości i niedokrwistości oraz większe ryzyko ciężkich zakażeń, w tym zakażeń z gorączką neutropeniczną. Leczenie cytostatykami osłabia odpowiedź na szczepionki żywe i zwiększa ryzyko zakażeń prowadzących do zgonu, szczególnie u chorych z upośledzoną odpornością w przebiegu choroby podstawowej[1]. Izatuksymab może dawać fałszywie dodatnie wyniki pośredniego odczynu Coombsa i prób krzyżowych przez co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce, co utrudnia dobór krwi u chorego, który z powodu mielosupresji po bendamustynie może wymagać przetoczeń[2].

Mechanizm

Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek i osłabiać odporność, więc ich działania niepożądane na szpik i układ odpornościowy się sumują. Bendamustyna łączona z lekami o działaniu mielosupresyjnym może nasilać ich wpływ na szpik kostny, a leki z tej grupy mogą nasilać toksyczność bendamustyny[1]. Izatuksymab, jako przeciwciało anty-CD38, często powoduje neutropenię i zwiększa podatność na zakażenia. Interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa się, ponieważ izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na enzymy cytochromu P450, a bendamustyna jest metabolizowana głównie przez CYP1A2[1].

Metabolizm i transportery

  • Bendamustyna: substrat CYP1A2[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w okresie spodziewanego nadiru
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia i temperatura ciała
  • badania serologiczne przed przetoczeniem z uwzględnieniem wpływu izatuksymabu

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bendamustine Accord 2,5 mg/ml, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bendamustine-accord-100329429/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bendamustine Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bendamustine-accord-100329429/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ CytarabinaPołączenie stosuj tylko w ośrodku hematologicznym z regularną kontrolą morfologii krwi i gotowością do modyfikacji dawek.Regularnie rób zlecone badania krwi, przy gorączce od razu dzwoń do swojego oddziału hematologii i przed każdym przetoczeniem krwi powiedz, że dostajesz izatuksymab.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Regularnie rób zlecone badania krwi, przy gorączce od razu dzwoń do swojego oddziału hematologii i przed każdym przetoczeniem krwi powiedz, że dostajesz izatuksymab.

Oba leki osłabiają wytwarzanie krwinek, przede wszystkim białych, które chronią przed zakażeniami. Razem mogą bardziej obniżyć odporność i zwiększyć skłonność do siniaków lub krwawień. Izatuksymab może też zafałszować wyniki badań wykonywanych przed przetoczeniem krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nietypowe siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • duża słabość, bladość, duszność przy wysiłku
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuj tylko w ośrodku hematologicznym z regularną kontrolą morfologii krwi i gotowością do modyfikacji dawek. Przy jednoczesnym podawaniu cytarabiny z innymi lekami mielosupresyjnymi może okazać się konieczna modyfikacja dawkowania[1]. Przed rozpoczęciem izatuksymabu oznacz grupę krwi i wykonaj badanie przesiewowe przeciwciał, a pracownię serologii poinformuj o leczeniu przeciwciałem anty-CD38, aby mogła zastosować erytrocyty traktowane ditiotreitolem lub inną zwalidowaną metodę[2]. Rozważ profilaktykę zakażeń zgodnie z lokalnymi standardami.

Skutek kliniczny

Głębsza i dłuższa neutropenia z większym ryzykiem ciężkich zakażeń, w tym gorączki neutropenicznej, a także możliwe nasilenie małopłytkowości i niedokrwistości. Dodatkowo izatuksymab daje fałszywie dodatnie wyniki pośredniego odczynu Coombsa, badań przesiewowych przeciwciał i prób krzyżowych przez co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce, co utrudnia dobór krwi u pacjentów po intensywnej chemioterapii, często wymagających przetoczeń[2].

Mechanizm

Cytarabina hamuje czynność szpiku kostnego, a izatuksymab, przeciwciało anty-CD38, często wywołuje neutropenię i sprzyja zakażeniom. Łączenie cytarabiny z innymi lekami działającymi mielosupresyjnie lub cytotoksycznie może nasilać toksyczność, zwłaszcza wobec szpiku kostnego, i wymagać modyfikacji dawkowania[1]. Izatuksymab nie zmienia farmakokinetyki leków, z którymi go badano, więc interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać[2].

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, płytki krwi, hemoglobina)
  • objawy zakażenia i temperatura ciała
  • objawy krwawienia
  • informacja dla pracowni serologii przed każdym przetoczeniem

Kiedy ocena się zmienia

Wysokie dawki cytarabinydawka · cytarabinaryzyko rośnieSchematy z wysokimi dawkami cytarabiny powodują głęboką i długotrwałą mielosupresję, więc dodanie izatuksymabu dodatkowo zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń i wymaga szczególnie ścisłego monitorowania.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Alexan 20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/alexan-100003751/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ DakarbazynaPołączenie wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi przed każdym podaniem dakarbazyny i w trakcie leczenia.Rób zlecone badania krwi przed każdym podaniem leku i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, dreszcze lub nietypowe krwawienie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Rób zlecone badania krwi przed każdym podaniem leku i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, dreszcze lub nietypowe krwawienie.

Oba leki mogą obniżać liczbę białych krwinek i płytek krwi. Stosowane razem lub jeden po drugim mogą silniej osłabiać odporność i krzepnięcie krwi. Przez to łatwiej o poważne zakażenie lub krwawienie. Lekarz będzie regularnie sprawdzał twoje wyniki krwi i może przesunąć kolejną dawkę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • czarne stolce lub krew w moczu
  • silne zmęczenie i bladość
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi przed każdym podaniem dakarbazyny i w trakcie leczenia. Dakarbazyny nie podaje się przy leukopenii lub małopłytkowości[1]. Należy uwzględnić również wcześniejsze leczenie izatuksymabem, ponieważ działanie mielotoksyczne nasila także terapia stosowana przed dakarbazyną[1]. U pacjenta z neutropenią rozważa się odroczenie kolejnego cyklu i profilaktykę zakażeń zgodnie z lokalnym protokołem. Żywych szczepionek należy unikać, a szczepionka przeciwko żółtej gorączce jest przeciwwskazana[1].

Skutek kliniczny

Możliwe pogłębienie leukopenii, neutropenii i małopłytkowości oraz większe ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień. Leukopenia lub małopłytkowość wykluczają podanie dakarbazyny[1].

Mechanizm

Działania niepożądane obu leków na szpik kostny i odporność sumują się. Dakarbazyna działa mielotoksycznie, a jej toksyczność narasta przy wcześniejszym lub równoczesnym leczeniu uszkadzającym szpik kostny[1]. Izatuksymab jako przeciwciało anty-CD38 nasila neutropenię i zwiększa ryzyko zakażeń. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowane przez cytochrom P450, a dakarbazyna jest metabolizowana przez CYP1A1, CYP1A2 i CYP2E1[1].

Metabolizm i transportery

  • Dakarbazyna: substrat CYP1A2[2], substrat CYP2E1[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w jego trakcie
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • objawy krwawienia

Kiedy ocena się zmienia

Izatuksymab stosowany przed dakarbazynąkolejność włączenia · izatuksymabinne zalecenieWcześniejsze leczenie uszkadzające szpik kostny także nasila mielotoksyczność dakarbazyny. Przed pierwszym cyklem dakarbazyny należy ocenić morfologię i wykluczyć leukopenię oraz małopłytkowość.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detimedac 100 mg 100 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detimedac-100-mg-100001628/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detimedac 100 mg. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/detimedac-100-mg-100001628/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ EtopozydPołączenie można stosować w ramach zaplanowanego schematu leczenia, ale wymaga ono ścisłego monitorowania morfologii krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w jego trakcie.Wykonuj zlecone badania krwi i przy gorączce, dreszczach lub objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wykonuj zlecone badania krwi i przy gorączce, dreszczach lub objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie.

Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek, zwłaszcza białych, które chronią przed zakażeniami. Razem działają w tym kierunku silniej, więc łatwiej o infekcje, siniaki i osłabienie. Lekarz będzie regularnie sprawdzał twoją morfologię krwi i w razie potrzeby zmieni dawkę lub termin podania leku.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia z nosa i dziąseł
  • nasilone osłabienie, bladość, duszność przy wysiłku
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować w ramach zaplanowanego schematu leczenia, ale wymaga ono ścisłego monitorowania morfologii krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w jego trakcie. Przy nasilonej neutropenii lub małopłytkowości należy odroczyć kolejną dawkę, zmodyfikować schemat albo rozważyć czynniki wzrostu granulocytów zgodnie z protokołem leczenia. Przed planowaną transfuzją należy poinformować bank krwi o leczeniu izatuksymabem, aby wykonano badania z użyciem erytrocytów potraktowanych ditiotreitolem[1]. W okresie leczenia nie należy podawać żywych szczepionek[2].

Skutek kliniczny

Połączenie może nasilać neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość oraz zwiększać ryzyko ciężkich zakażeń, w tym neutropenii z gorączką. Przy przetaczaniu krwi izatuksymab może dawać fałszywie dodatni pośredni odczyn Coombsa przez co najmniej 6 miesięcy po ostatnim podaniu, co ma znaczenie u pacjentów z mielosupresją wymagających transfuzji[1].

Mechanizm

Oba leki mogą się sumować w działaniu uszkadzającym szpik, zwłaszcza w obniżaniu liczby neutrofili. Wcześniejsze lub równoczesne stosowanie innych leków o podobnym działaniu mielosupresyjnym jak etopozyd może mieć skumulowany lub synergiczny efekt[2]. Izatuksymab, przeciwciało anty-CD38, często powoduje neutropenię i zwiększa podatność na zakażenia. Interakcja farmakokinetyczna nie jest spodziewana, ponieważ izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na enzymy metabolizujące leki ani na białkowe wiązanie etopozydu.

Metabolizm i transportery

  • Etopozyd: substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w jego trakcie
  • bezwzględna liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia, temperatura ciała
  • badania serologiczne przed transfuzją z uwzględnieniem wpływu izatuksymabu

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Etoposid Ebewe 50 mg/2,5 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/etoposid-ebewe-100247861/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Etoposid Ebewe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/etoposid-ebewe-100247861/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ EpirubicynaPołączenie wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi i czynności serca przez cały okres leczenia.Chodź na wszystkie zlecone badania krwi i serca, a przy gorączce, dreszczach, duszności lub kołataniu serca natychmiast skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Chodź na wszystkie zlecone badania krwi i serca, a przy gorączce, dreszczach, duszności lub kołataniu serca natychmiast skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.

Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki, więc razem mocniej obniżają odporność na zakażenia i liczbę płytek krwi. Epirubicyna może też obciążać serce, a łączenie jej z lekami z grupy przeciwciał wymaga dokładnej kontroli serca. Lekarz będzie regularnie sprawdzał twoje wyniki krwi i pracę serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka 38°C lub wyższa, dreszcze
  • ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
  • łatwe siniaczenie, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nasilone zmęczenie, bladość
  • duszność, obrzęki nóg, kołatanie serca
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi i czynności serca przez cały okres leczenia[1]. Przed każdym podaniem należy ocenić liczbę neutrofili i płytek krwi, a przy nasilonej mielosupresji odroczyć cykl lub zmodyfikować dawkę zgodnie z protokołem leczenia i rozważyć profilaktykę czynnikami wzrostu granulocytów. Czynność lewej komory należy ocenić przed rozpoczęciem leczenia i kontrolować w jego trakcie[1]. Podczas leczenia epirubicyną należy unikać szczepionek zawierających żywe drobnoustroje[1].

Skutek kliniczny

Możliwa głębsza i dłuższa neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, a w konsekwencji zwiększone ryzyko ciężkich zakażeń, w tym gorączki neutropenicznej. Możliwe nasilenie kardiotoksyczności antracykliny.

Mechanizm

Epirubicyna silnie hamuje czynność szpiku kostnego, a jej działanie toksyczne na szpik i układ krwiotwórczy sumuje się z innymi lekami wpływającymi na hematopoezę[1]. Izatuksymab, przeciwciało anty-CD38, często wywołuje neutropenię i zwiększa podatność na zakażenia, co nakłada się na mielosupresję po antracyklinie. Jednoczesne stosowanie epirubicyny i przeciwciał monoklonalnych może dodatkowo zwiększać ryzyko zaburzeń czynności serca[1]. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ izatuksymab jest eliminowany jak inne immunoglobuliny, a nie przez enzymy wątrobowe.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym podaniem i między cyklami
  • objawy zakażenia, temperatura ciała
  • frakcja wyrzutowa lewej komory (echokardiografia) przed leczeniem i okresowo w jego trakcie
  • EKG, objawy niewydolności serca i zaburzeń rytmu
  • próby wątrobowe

Kiedy ocena się zmienia

Dopęcherzowadroga podania · epirubicynaryzyko malejePrzy podaniu epirubicyny do pęcherza moczowego narażenie ogólnoustrojowe jest małe, więc sumowanie mielosupresji i kardiotoksyczności z izatuksymabem nie ma znaczenia klinicznego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Epirubicin-EBEWE 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/epirubicin-ebewe-100130254/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ Szczepionka przeciw WZW AJeśli to możliwe, zaszczep pacjenta przeciw WZW A przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem.Zaszczep się, ale zapytaj hematologa, czy po szczepieniu sprawdzić poziom przeciwciał, i dalej przestrzegaj zasad higieny, zwłaszcza w podróży.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Zaszczep się, ale zapytaj hematologa, czy po szczepieniu sprawdzić poziom przeciwciał, i dalej przestrzegaj zasad higieny, zwłaszcza w podróży.

Szczepionka przeciw żółtaczce pokarmowej jest dla ciebie bezpieczna, nawet gdy dostajesz izatuksymab. Ten lek osłabia jednak układ odpornościowy, więc organizm może wytworzyć mniej przeciwciał i ochrona po szczepieniu może być słabsza. Dlatego najlepiej szczepić się przed rozpoczęciem leczenia, a jeśli już je zacząłeś, lekarz może zlecić badanie krwi sprawdzające skuteczność szczepienia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub ciężka infekcja w dniu planowanego szczepienia
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • ciemny mocz
  • nudności i ból brzucha po podróży lub kontakcie z osobą chorą
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jeśli to możliwe, zaszczep pacjenta przeciw WZW A przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem. Szczepienie w trakcie terapii jest bezpieczne, ale jego skuteczność może być ograniczona, dlatego warto rozważyć oznaczenie przeciwciał anty-HAV po zakończeniu schematu szczepienia. Szczepienie odłóż w razie ciężkiej choroby przebiegającej z gorączką.[1] Przy kontakcie z wirusem lub pilnym wyjeździe w rejon endemiczny szczepionkę można podać jednocześnie z immunoglobuliną w osobnej strzykawce i w inne miejsce, choć poziom przeciwciał może być wtedy niższy.[1]

Skutek kliniczny

Słabsza lub brak ochrony po szczepieniu przeciw WZW A przy zachowanym bezpieczeństwie szczepionki inaktywowanej. Pacjent może błędnie uważać się za chronionego.

Mechanizm

Szczepionka przeciw WZW A u osoby z chorobą nowotworową lub leczonej immunosupresyjnie może nie wywołać spodziewanej odpowiedzi immunologicznej.[1] Izatuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym przeciw CD38, które niszczy komórki plazmatyczne, w tym prawidłowe, i może osłabiać wytwarzanie przeciwciał poszczepiennych. Nakłada się na to upośledzenie odporności humoralnej typowe dla szpiczaka mnogiego.

Monitorować

  • stężenie przeciwciał anty-HAV po zakończeniu schematu szczepienia
  • interpretacja serologii z uwzględnieniem ewentualnego podawania immunoglobulin

Kiedy ocena się zmienia

Szczepienie zakończone przed rozpoczęciem izatuksymabukolejność włączenia · szczepionka przeciw WZW Aryzyko malejeSzczepienie przeprowadzone przed włączeniem izatuksymabu pozwala uzyskać odpowiedź immunologiczną bez wpływu przeciwciała przeciw CD38.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vaqta 50 50 U wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep CR326F/ml; 1 dawka (1 ml), dla dorosłych, zawiesina do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vaqta-50-100198460/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ FluorouracylDożylny fluorouracyl łącz z izatuksymabem tylko wtedy, gdy obu leków wymaga leczenie onkologiczne, a oba schematy uzgodnił onkolog lub hematolog.Wykonuj zlecone badania krwi i przy gorączce lub dreszczach od razu skontaktuj się ze swoim ośrodkiem leczenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wykonuj zlecone badania krwi i przy gorączce lub dreszczach od razu skontaktuj się ze swoim ośrodkiem leczenia.

Oba leki mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Gdy fluorouracyl dostajesz w kroplówce, a do tego izatuksymab, łatwiej o spadek białych krwinek i poważne zakażenia. Krem z fluorouracylem smarowany na niewielki fragment skóry nie powoduje tego problemu. Lekarz prowadzący będzie regularnie sprawdzał twoje wyniki krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka 38°C lub wyższa
  • dreszcze
  • ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
  • kaszel lub duszność
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
  • nasilone osłabienie i bladość
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Dożylny fluorouracyl łącz z izatuksymabem tylko wtedy, gdy obu leków wymaga leczenie onkologiczne, a oba schematy uzgodnił onkolog lub hematolog. Przed każdym cyklem sprawdź morfologię z rozmazem i nie podawaj fluorouracylu przy zahamowaniu czynności szpiku ani przy ciężkim zakażeniu[1]. Rozważ profilaktykę przeciwinfekcyjną i czynniki wzrostu granulocytów według lokalnych standardów. Krem z fluorouracylem można stosować bez zmian.

Skutek kliniczny

Dotyczy fluorouracylu podawanego dożylnie. Można się spodziewać głębszej i dłuższej neutropenii, małopłytkowości i niedokrwistości oraz częstszych ciężkich zakażeń, w tym gorączki neutropenicznej. Fluorouracyl w kremie stosowany na ograniczoną powierzchnię skóry ma znikome działanie ogólnoustrojowe, więc nie wpływa istotnie na to ryzyko.

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i polega na sumowaniu się działań niepożądanych. Oba leki mogą hamować czynność szpiku kostnego i osłabiać odporność, więc łącznie nasilają neutropenię i zwiększają ryzyko zakażeń. Interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa – izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne jest rozkładany do peptydów i aminokwasów, a nie przez enzymy metabolizujące fluorouracyl. Fluorouracylu nie podaje się dożylnie pacjentom z zahamowaniem czynności szpiku po innych lekach przeciwnowotworowych ani pacjentom z potencjalnie ciężkimi zakażeniami[1].

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • temperatura ciała i objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Krempostać · fluorouracylryzyko malejeFluorouracyl w kremie stosowany na ograniczoną powierzchnię skóry ma znikome wchłanianie ogólnoustrojowe i nie nasila mielosupresji wywołanej izatuksymabem. Nie trzeba zmieniać leczenia.
Dożylny fluorouracyl włączany przy zahamowaniu czynności szpiku po izatuksymabiekolejność włączenia · fluorouracylinterakcja nie dotyczyFluorouracylu nie podaje się dożylnie pacjentom z zahamowaniem czynności szpiku po innych lekach przeciwnowotworowych. Odrocz podanie do czasu regeneracji szpiku.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fluorouracil Accord 50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fluorouracil-accord-100225227/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ HydroksykarbamidPołączenie można stosować tylko przy ścisłej kontroli morfologii krwi z rozmazem przed każdym cyklem izatuksymabu i częściej na początku leczenia skojarzonego.Rób zlecone badania krwi w terminie i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę lub inne objawy zakażenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Rób zlecone badania krwi w terminie i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę lub inne objawy zakażenia.

Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek, a razem robią to silniej. Przez to łatwiej o zakażenia, siniaki, krwawienia i osłabienie. Lekarz może je łączyć, ale musi regularnie sprawdzać twoje wyniki krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
  • łatwe siniaczenie, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nasilone zmęczenie, bladość, duszność
  • owrzodzenia lub ból w jamie ustnej
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować tylko przy ścisłej kontroli morfologii krwi z rozmazem przed każdym cyklem izatuksymabu i częściej na początku leczenia skojarzonego. Przy nasileniu cytopenii należy wstrzymać lub zmniejszyć dawkę hydroksykarbamidu zgodnie z jego schematem dawkowania oraz rozważyć odroczenie dawki izatuksymabu i wsparcie czynnikiem wzrostu granulocytów. Hydroksykarbamidu nie stosuje się przy znacznym zahamowaniu czynności szpiku[1]. Pacjenta należy pouczyć o objawach zakażenia i krwawienia oraz unikać szczepionek zawierających żywe drobnoustroje[2].

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest pogłębiona neutropenia, małopłytkowość lub niedokrwistość oraz większa podatność na ciężkie zakażenia. Możliwe jest też nasilenie zapalenia błon śluzowych i dolegliwości żołądkowo-jelitowych[2].

Mechanizm

Oba leki mogą hamować wytwarzanie krwinek i osłabiać odporność, więc ich działanie niepożądane się sumuje. Hydroksykarbamid hamuje czynność szpiku kostnego, a jednoczesne stosowanie innych leków mielosupresyjnych może nasilać zahamowanie szpiku, zaburzenia w układzie pokarmowym i zapalenie śluzówki[2]. Izatuksymab jako przeciwciało anty-CD38 sprzyja neutropenii i zakażeniom, zwłaszcza w schematach skojarzonych. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem – liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny
  • objawy zakażenia – gorączka, dreszcze
  • objawy zapalenia błon śluzowych jamy ustnej

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyurea medac 500 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydroxyurea-medac-100108800/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Siklos 1000 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/siklos-100033054/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ Szczepionka przeciw HPVNie trzeba przerywać leczenia izatuksymabem ani rezygnować ze szczepienia, ale termin szczepienia warto uzgodnić z prowadzącym hematologiem.Przed szczepieniem zapytaj hematologa o najlepszy termin i nadal wykonuj zalecone badania cytologiczne, nawet jeśli jesteś zaszczepiona lub zaszczepiony.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przed szczepieniem zapytaj hematologa o najlepszy termin i nadal wykonuj zalecone badania cytologiczne, nawet jeśli jesteś zaszczepiona lub zaszczepiony.

Szczepionkę przeciw HPV możesz przyjąć w czasie leczenia izatuksymabem, bo nie zawiera żywego wirusa i nie wywoła zakażenia. Izatuksymab osłabia jednak część układu odpornościowego, który wytwarza przeciwciała. Z tego powodu szczepienie może chronić cię słabiej niż osobę zdrową.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub objawy infekcji po szczepieniu, które nie mijają po 2–3 dniach
  • nietypowe krwawienie z dróg rodnych lub zmiany na skórze i błonach śluzowych okolic intymnych
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba przerywać leczenia izatuksymabem ani rezygnować ze szczepienia, ale termin szczepienia warto uzgodnić z prowadzącym hematologiem. Jeśli to możliwe, szczepienie najlepiej przeprowadzić przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem albo w okresie, w którym lekarz oceni odporność jako najlepszą. Szczepienia wykonanego w trakcie leczenia nie należy traktować jako pewnej ochrony, a kobiety powinny kontynuować regularne badania przesiewowe szyjki macicy.

Skutek kliniczny

Połączenie nie stwarza zagrożenia dla bezpieczeństwa, ponieważ szczepionka nie zawiera żywego wirusa. Skutkiem może być niższe miano przeciwciał i słabsza lub niepełna ochrona przed zakażeniem wirusem brodawczaka ludzkiego. Osoby, które otrzymały immunoglobuliny lub produkty krwiopochodne w ciągu 3 miesięcy przed pierwszą dawką szczepionki, nie były uwzględniane w badaniach klinicznych, więc skuteczność szczepienia u chorych otrzymujących substytucję immunoglobulin nie jest znana[1].

Mechanizm

Izatuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym przeciw białku CD38, które niszczy komórki plazmatyczne, w tym prawidłowe komórki wytwarzające przeciwciała. Szczepionka przeciw HPV jest szczepionką rekombinowaną, która nie zawiera żywego wirusa, a jej działanie zależy wyłącznie od wytworzenia przez organizm własnych przeciwciał. U chorych leczonych izatuksymabem, zwykle ze szpiczakiem plazmocytowym i obniżonym stężeniem prawidłowych immunoglobulin, odpowiedź na szczepienie może być więc słabsza. Przy ogólnoustrojowym leczeniu immunosupresyjnym odpowiedź immunologiczna na szczepionkę przeciw HPV może być niewystarczająca[1].

Monitorować

  • stężenie immunoglobulin w surowicy według zaleceń hematologa
  • kontynuacja badań przesiewowych szyjki macicy niezależnie od szczepienia

Kiedy ocena się zmienia

Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabemkolejność włączenia · pacjentryzyko malejeSzczepienie zakończone przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem pozwala uniknąć osłabienia odpowiedzi poszczepiennej wynikającego z działania leku na komórki plazmatyczne.
odstep ≤ 3 miesiące od podania immunoglobulin lub produktów krwiopochodnychpacjentinne zalecenieOsoby, które otrzymały immunoglobuliny lub produkty krwiopochodne w ciągu 3 miesięcy przed pierwszą dawką, nie były uwzględniane w badaniach klinicznych szczepionki, dlatego skuteczność szczepienia w tej sytuacji nie jest znana. Termin szczepienia u chorych otrzymujących substytucję immunoglobulin należy uzgodnić z hematologiem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cervarix, zawiesina do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cervarix-100178835/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ MitomycynaPołączenie stosuje się tylko pod kontrolą onkologa lub hematologa, ze ścisłym monitorowaniem morfologii krwi przed każdym podaniem mitomycyny i w trakcie leczenia.Wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, objawy infekcji lub krwawienia.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, objawy infekcji lub krwawienia.

Oba leki mogą obniżać liczbę białych krwinek i płytek krwi. Razem zwiększają ryzyko zakażeń i krwawień. Lekarz będzie regularnie sprawdzał twoją morfologię krwi i na tej podstawie ustali dawki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub inne objawy infekcji
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • silne osłabienie i bladość
  • zmniejszona ilość oddawanego moczu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuje się tylko pod kontrolą onkologa lub hematologa, ze ścisłym monitorowaniem morfologii krwi przed każdym podaniem mitomycyny i w trakcie leczenia.[1] Mitomycyny nie podaje się ogólnie przy pancytopenii, izolowanej leukopenii lub małopłytkowości, skazie krwotocznej ani ostrym zakażeniu.[1] Przed planowanym przetoczeniem krwi bank krwi trzeba uprzedzić o leczeniu izatuksymabem, aby zastosował erytrocyty traktowane ditiotreitolem lub inną zwalidowaną metodę.[2] U pacjenta nie stosuje się szczepionek zawierających żywe drobnoustroje.[1]

Skutek kliniczny

Możliwa głębsza i dłuższa leukopenia, neutropenia, małopłytkowość oraz większe ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień. Zakłócenie badań serologicznych przez izatuksymab może opóźnić dobór krwi do przetoczenia, gdy mitomycyna wywoła niedokrwistość lub małopłytkowość.

Mechanizm

Mitomycyna hamuje czynność szpiku kostnego i może nasilać mielotoksyczność innych leków działających toksycznie na szpik, zwłaszcza przeciwnowotworowych.[1] Izatuksymab jako przeciwciało anty-CD38 może powodować neutropenię i zwiększać podatność na zakażenia, więc oba leki sumują działanie hamujące układ krwiotwórczy i odporność. Izatuksymab wiąże się z erytrocytami i może dawać fałszywie dodatnie wyniki pośredniego odczynu Coombsa oraz prób krzyżowych przez co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce.[2] Nie opisano interakcji farmakokinetycznej między tymi lekami.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i między cyklami
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia i gorączka
  • objawy krwawienia
  • czynność nerek i parametry hemolizy (ryzyko zespołu hemolityczno-mocznicowego po mitomycynie)

Kiedy ocena się zmienia

Dopęcherzowadroga podania · mitomycynaryzyko malejePo podaniu mitomycyny do pęcherza moczowego narażenie ogólnoustrojowe jest małe, więc ryzyko sumowania mielotoksyczności z izatuksymabem jest znacznie niższe niż przy podaniu dożylnym. Kontrola morfologii pozostaje zasadna, a perforacja ściany pęcherza wyklucza to podanie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mitomycin Accord 10 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mitomycin-accord-100361522/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ TioguaninaPołączenie wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi i gotowości do wstrzymania lub zmniejszenia dawki tioguaniny przy narastającej mielosupresji.Rób zlecone badania krwi w terminie i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka, dreszcze lub krwawienie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Rób zlecone badania krwi w terminie i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka, dreszcze lub krwawienie.

Oba leki mogą obniżać liczbę białych krwinek, płytek krwi i czerwonych krwinek. Gdy bierzesz je razem, to działanie może być silniejsze. Zwiększa to ryzyko zakażeń, krwawień i osłabienia. Lekarz będzie dlatego częściej zlecał badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nietypowe zmęczenie, bladość lub duszność
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi i gotowości do wstrzymania lub zmniejszenia dawki tioguaniny przy narastającej mielosupresji. Przed każdym podaniem izatuksymabu oceniaj liczbę neutrofili i płytek krwi. Przy gorączce lub objawach zakażenia u pacjenta z neutropenią postępuj jak w gorączce neutropenicznej. Nie podawaj szczepionek zawierających żywe drobnoustroje w okresie immunosupresji[1].

Skutek kliniczny

Większe ryzyko i głębsza neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, a w następstwie ciężkie zakażenia i krwawienia.

Mechanizm

Tioguanina jest antymetabolitem purynowym o działaniu mielotoksycznym, a jej łączenie z innymi lekami mielotoksycznymi zwiększa ryzyko mielosupresji[1]. Izatuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym anty-CD38, które także może obniżać liczbę neutrofili i sprzyjać zakażeniom. Działania hamujące szpik obu leków mogą się sumować. Izatuksymab nie wchodzi w interakcje farmakokinetyczne z lekami przeciwnowotworowymi, z którymi go badano[2], dlatego nie należy oczekiwać zmiany stężeń tioguaniny.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny
  • objawy zakażenia i temperatura ciała
  • objawy skazy krwotocznej

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lanvis 40 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lanvis-100036779/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ TemozolomidPołączenie można stosować tylko przy ścisłej kontroli morfologii krwi i objawów zakażenia.Rób zlecone badania krwi w wyznaczonych terminach i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, dreszcze lub nietypowe krwawienia.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Rób zlecone badania krwi w wyznaczonych terminach i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, dreszcze lub nietypowe krwawienia.

Oba leki mogą obniżać liczbę białych krwinek i płytek krwi. Razem robią to silniej, więc łatwiej o infekcję albo krwawienie. Lekarz będzie regularnie sprawdzał twoją morfologię krwi i w razie potrzeby zmieni termin lub dawkę leczenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel, duszność
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • wyraźne osłabienie i bladość
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować tylko przy ścisłej kontroli morfologii krwi i objawów zakażenia. Przed każdym cyklem oceń morfologię z rozmazem i nie rozpoczynaj kolejnego cyklu temozolomidu przy ciężkiej mielosupresji, bo stanowi ona przeciwwskazanie do jego stosowania[1]. W razie neutropenii rozważ przesunięcie dawek, czynniki wzrostu granulocytów i profilaktykę przeciwzakaźną zgodnie z decyzją onkologa lub hematologa. Jeśli potrzebne będzie przetoczenie krwi, poinformuj bank krwi o leczeniu izatuksymabem, ponieważ może on dawać fałszywie dodatni pośredni odczyn Coombsa i zaburzać próby zgodności przez co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce[2].

Skutek kliniczny

Głębsza i dłuższa neutropenia, małopłytkowość lub limfopenia oraz większe ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych, i krwawień.

Mechanizm

Oba leki hamują układ krwiotwórczy i odporność, więc ich działania niepożądane się sumują. Temozolomid stosowany z innymi lekami mielosupresyjnymi może zwiększać prawdopodobieństwo mielosupresji[1]. Izatuksymab, przeciwciało anty-CD38, często wywołuje neutropenię i zwiększa podatność na zakażenia. Interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać, ponieważ temozolomid nie jest metabolizowany w wątrobie i w małym stopniu wiąże się z białkami osocza[1], a izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne jest usuwany drogą katabolizmu białek.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w jego trakcie
  • liczba neutrofili, płytek krwi i limfocytów
  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • objawy krwawienia
  • przed przetoczeniem – oznaczenie grupy krwi i badanie przeciwciał z uwzględnieniem wpływu izatuksymabu

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Temodal 5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/temodal-100095463/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ TuberkulinaPróbę tuberkulinową najlepiej wykonać przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem z deksametazonem.Powiedz lekarzowi wykonującemu próbę tuberkulinową, że jesteś leczony lekiem na szpiczaka podawanym we wlewie, i nie traktuj ujemnego wyniku jako pewności, że nie masz gruźlicy.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi wykonującemu próbę tuberkulinową, że jesteś leczony lekiem na szpiczaka podawanym we wlewie, i nie traktuj ujemnego wyniku jako pewności, że nie masz gruźlicy.

Lek na szpiczaka, który otrzymujesz we wlewie, osłabia odporność. Przez to próba tuberkulinowa może wyjść ujemnie, mimo że w organizmie są prątki gruźlicy. Sam zastrzyk z tuberkuliny jest bezpieczny, ale jego wynik może być mylący.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kaszel trwający dłużej niż 2 tygodnie
  • gorączka lub stan podgorączkowy bez wyraźnej przyczyny
  • nocne poty
  • niezamierzona utrata masy ciała
  • odkrztuszanie krwi
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Próbę tuberkulinową najlepiej wykonać przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem z deksametazonem. W trakcie leczenia ujemny wynik próby nie wyklucza zakażenia prątkiem gruźlicy i należy go interpretować łącznie z wywiadem, obrazem klinicznym i badaniem radiologicznym. Immunosupresja polekowa i choroba nowotworowa mogą powodować fałszywie ujemny wynik próby[1]. Gdy podejrzenie zakażenia jest uzasadnione, warto rozważyć konsultację specjalisty chorób płuc i dodatkową diagnostykę, pamiętając, że testy oparte na uwalnianiu interferonu gamma również mogą być mniej czułe przy limfopenii.

Skutek kliniczny

Główną konsekwencją jest fałszywie ujemny wynik próby tuberkulinowej i przeoczenie zakażenia prątkiem gruźlicy u pacjenta z osłabioną odpornością, u którego ryzyko reaktywacji gruźlicy jest zwiększone. Połączenie nie stwarza zagrożenia toksycznością ani nie zmienia skuteczności leczenia szpiczaka.

Mechanizm

Izatuksymab jest przeciwciałem przeciw CD38, które zmniejsza liczbę i aktywność komórek odpornościowych, w tym limfocytów i komórek NK, przez co może osłabiać reakcję nadwrażliwości typu późnego, na której opiera się próba tuberkulinowa. Immunosupresja wywołana lekami, na przykład kortykosteroidami, a także choroba nowotworowa mogą powodować fałszywie ujemny wynik próby tuberkulinowej[1]. Izatuksymab stosuje się zwykle razem z deksametazonem, co dodatkowo nasila ten efekt. Nie oczekuje się interakcji farmakokinetycznej ani sumowania działań niepożądanych.

Monitorować

  • ocena wyniku próby tuberkulinowej w kontekście immunosupresji
  • liczba limfocytów w morfologii krwi
  • objawy gruźlicy: przewlekły kaszel, gorączka, poty nocne, utrata masy ciała

Kiedy ocena się zmienia

Próba wykonana przed pierwszą dawką izatuksymabukolejność włączenia · tuberkulinaryzyko malejePróba tuberkulinowa wykonana przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem nie jest obciążona wpływem leku na odporność komórkową, choć sama choroba nowotworowa nadal może obniżać reaktywność.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tuberculin PPD RT23 AJV 2 T.U./0,1 ml (1 dawka), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tuberculin-ppd-rt23-ajv-100068319/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ WalgancyklowirPołączenie można stosować tylko wtedy, gdy korzyść przewyższa ryzyko, i wymaga ono ścisłej kontroli morfologii krwi.Nie odstawiaj żadnego z leków samodzielnie, regularnie rób zlecone badania krwi i przy gorączce od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków samodzielnie, regularnie rób zlecone badania krwi i przy gorączce od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.

Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek, szczególnie białych krwinek, które chronią przed zakażeniami. Gdy przyjmujesz je razem, ryzyko spadku krwinek jest większe niż przy każdym z nich osobno. Lekarz zwykle łączy te leki świadomie, ale potrzebne są częstsze badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel albo pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nasilone zmęczenie, bladość lub duszność
  • łatwe powstawanie siniaków albo krwawienia z nosa lub dziąseł
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować tylko wtedy, gdy korzyść przewyższa ryzyko, i wymaga ono ścisłej kontroli morfologii krwi[1]. Przed włączeniem walgancyklowiru i regularnie w trakcie leczenia oznaczaj morfologię z rozmazem oraz kreatyninę, bo dawkę walgancyklowiru dostosowuje się do czynności nerek. Przy pogłębiającej się neutropenii rozważ przerwę w leczeniu izatuksymabem zgodnie z jego zasadami modyfikacji dawkowania, czynniki wzrostu granulocytów albo zmianę leku przeciwwirusowego. W profilaktyce zakażenia cytomegalowirusem lub w leczeniu opornym można rozważyć leki niehamujące szpiku, o ile pacjent spełnia ich wskazania.

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest nasilona neutropenia, a także niedokrwistość i małopłytkowość, co zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym gorączki neutropenicznej. Problem dotyczy zwłaszcza pacjentów ze szpiczakiem leczonych izatuksymabem, u których dochodzi do reaktywacji cytomegalowirusa i rozpoczyna się leczenie walgancyklowirem.

Mechanizm

Oba leki mogą uszkadzać szpik i obniżać liczbę krwinek, więc ich działania hamujące szpik się sumują. Toksyczność walgancyklowiru może się nasilić, gdy podaje się go razem z innymi lekami o działaniu mielosupresyjnym, w tym z lekami przeciwnowotworowymi[1]. Izatuksymab, przeciwciało anty-CD38, często powoduje neutropenię, a w schematach leczenia szpiczaka podaje się go zwykle z innymi lekami hamującymi szpik. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, bo gancyklowir nie jest metabolizowany przez cytochrom P450[1], a izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne jest usuwany drogą katabolizmu białek.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, hemoglobina, płytki krwi)
  • kreatynina i eGFR
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • miano DNA CMV

Bezpieczniejsze alternatywy

letermowirmaribawir

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Valcyte 50 mg/ml, proszek do sporządzania roztworu doustnego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/valcyte-100326589/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ WinorelbinaPołączenie stosuj tylko pod nadzorem onkologa lub hematologa, przy ścisłym monitorowaniu morfologii krwi z rozmazem przed każdym podaniem obu leków.Regularnie rób zlecone badania krwi i przy gorączce od razu zadzwoń do lekarza prowadzącego leczenie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Regularnie rób zlecone badania krwi i przy gorączce od razu zadzwoń do lekarza prowadzącego leczenie.

Oba leki mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Przyjmowane razem mogą mocniej obniżać liczbę białych krwinek i płytek krwi. Przez to łatwiej o poważne zakażenie lub krwawienie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka 38°C lub wyższa
  • dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • siniaki lub krwawienia bez wyraźnej przyczyny
  • duże osłabienie lub bladość
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuj tylko pod nadzorem onkologa lub hematologa, przy ścisłym monitorowaniu morfologii krwi z rozmazem przed każdym podaniem obu leków. Winorelbiny nie podaje się przy liczbie neutrofilów poniżej 1500/mm³ ani przy ciężkim zakażeniu obecnym lub przebytym w ciągu ostatnich 2 tygodni[1]. Winorelbiny nie podaje się również przy liczbie płytek krwi poniżej 100 000/mm³[1]. W razie neutropenii odrocz kolejną dawkę zgodnie ze schematem leczenia i rozważ profilaktykę czynnikami wzrostu granulocytów oraz profilaktykę przeciwzakażeniową. Szczepionki przeciwko żółtej febrze nie łączy się z winorelbiną, a innych żywych szczepionek należy unikać[2].

Skutek kliniczny

Rośnie ryzyko ciężkiej neutropenii, gorączki neutropenicznej i ciężkich zakażeń, w tym zagrażających życiu. Możliwe jest także nasilenie małopłytkowości i niedokrwistości.

Mechanizm

Przy łączeniu winorelbiny z izatuksymabem sumuje się ich działanie hamujące szpik i obniżające odporność. Łączenie winorelbiny z innymi lekami o znanej toksyczności wobec szpiku kostnego może nasilać działania niepożądane, zwłaszcza mielosupresję[2]. Izatuksymab jako przeciwciało anty-CD38 często wywołuje neutropenię i sprzyja zakażeniom. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez CYP3A4 i nie moduluje glikoproteiny P.

Metabolizm i transportery

  • Winorelbina: wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym podaniem
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • temperatura ciała i objawy zakażenia

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vinorelbine medac 20 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vinorelbine-medac-100442692/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vinorelbine Zentiva 20 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vinorelbine-zentiva-100396638/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vinorelbine Zentiva. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vinorelbine-zentiva-100396638/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ KarboplatynaKojarzenie jest możliwe tylko pod kontrolą onkologiczną i z ścisłym monitorowaniem morfologii krwi.Wykonuj wszystkie zlecone badania krwi i przy gorączce od razu dzwoń do swojego ośrodka onkologicznego, nie lecz się sam.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wykonuj wszystkie zlecone badania krwi i przy gorączce od razu dzwoń do swojego ośrodka onkologicznego, nie lecz się sam.

Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek białych, czerwonych i płytek krwi, a razem robią to silniej. Przez to łatwiej o poważne zakażenie, siniaki, krwawienia i osłabienie. Lekarz będzie regularnie sprawdzał twoją morfologię i w razie potrzeby zmieni dawkę lub termin kolejnego wlewu. Jeśli możesz potrzebować przetoczenia krwi, powiedz personelowi, że dostajesz izatuksymab, bo zmienia on wyniki badań przed przetoczeniem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka powyżej 38°C lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • łatwe siniaczenie, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • czarne stolce lub krew w moczu
  • duże osłabienie, bladość, duszność
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Kojarzenie jest możliwe tylko pod kontrolą onkologiczną i z ścisłym monitorowaniem morfologii krwi. Przed każdym cyklem oceń morfologię z rozmazem i dostosuj dawkę albo odstępy między cyklami karboplatyny, aby ograniczyć addytywną mielosupresję[1]. Dawkę karboplatyny wyliczaj z uwzględnieniem aktualnej czynności nerek. Rozważ profilaktykę czynnikami wzrostu granulocytów zgodnie z zasadami ośrodka. Przed rozpoczęciem izatuksymabu wykonaj oznaczenie grupy krwi i badanie przesiewowe przeciwciał, a bank krwi poinformuj o leczeniu przeciwciałem anty-CD38[2].

Skutek kliniczny

Głębsza i dłużej trwająca neutropenia, a także trombocytopenia i niedokrwistość. Wzrasta ryzyko gorączki neutropenicznej, ciężkich zakażeń i krwawień oraz potrzeba przetoczeń krwi. Izatuksymab daje fałszywie dodatnie wyniki pośredniego testu antyglobulinowego i prób krzyżowych przez co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce, co utrudnia dobór krwi do przetoczenia u pacjenta z niedokrwistością po karboplatynie[2].

Mechanizm

Oba leki nasilają zahamowanie czynności szpiku kostnego, więc ich działania sumują się. Karboplatyna jest silnie mielosupresyjna – powoduje trombocytopenię, neutropenię i niedokrwistość. Izatuksymab, przeciwciało anty-CD38, często wywołuje neutropenię, zwłaszcza w schematach skojarzonych. Połączenie z innymi lekami mielosupresyjnymi może wymagać zmiany dawki albo schematu karboplatyny, aby ograniczyć addytywną mielosupresję[1]. Interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa się, ponieważ izatuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym eliminowanym drogą katabolizmu białek, a karboplatyna jest wydalana przez nerki.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w okresie nadiru
  • liczba płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • klirens kreatyniny przed każdym cyklem karboplatyny
  • grupa krwi i badanie przesiewowe przeciwciał przed rozpoczęciem izatuksymabu

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 30 mL/minpacjentryzyko rośniePrzy klirensie kreatyniny ≤ 30 mL/min karboplatyna jest przeciwwskazana, chyba że korzyść przeważa ryzyko. Upośledzone wydalanie karboplatyny nasila mielosupresję i zwiększa ryzyko ciężkiej neutropenii przy skojarzeniu z izatuksymabem.
Przed pierwszą dawką izatuksymabukolejność włączenia · pacjentinne zalecenieGrupę krwi i badanie przesiewowe przeciwciał należy oznaczyć przed pierwszym podaniem izatuksymabu, bo później wyniki mogą być fałszywie dodatnie przez co najmniej 6 miesięcy.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Carboplatin Accord 10 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/carboplatin-accord-100225948/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ CyklofosfamidPołączenie można stosować tylko po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka oraz pod ścisłą kontrolą objawów toksyczności, tak aby móc szybko zareagować.Rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę lub objawy zakażenia, a przed każdym przetoczeniem krwi powiedz, że dostajesz izatuksymab.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę lub objawy zakażenia, a przed każdym przetoczeniem krwi powiedz, że dostajesz izatuksymab.

Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek we krwi. Przyjmowane razem mogą nasilać ten efekt, przez co łatwiej o zakażenie, krwawienia lub osłabienie. Lekarz łączy je celowo i dlatego regularnie zleca badania krwi. Jeśli będziesz potrzebować przetoczenia krwi, izatuksymab może zaburzać wyniki badań przed przetoczeniem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • duże osłabienie, bladość, duszność
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować tylko po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka oraz pod ścisłą kontrolą objawów toksyczności, tak aby móc szybko zareagować[1]. Przed każdym cyklem i w jego trakcie należy kontrolować morfologię krwi z rozmazem oraz objawy zakażenia. W razie ciężkiej neutropenii lub zakażenia trzeba rozważyć odroczenie podania, zmniejszenie dawki cyklofosfamidu, profilaktykę przeciwinfekcyjną albo czynniki wzrostu granulocytów. Przy tych czynnikach wzrostu trzeba pamiętać o możliwym nasileniu toksyczności płucnej cyklofosfamidu[1]. Przed planowanym przetoczeniem należy poinformować bank krwi o leczeniu izatuksymabem[2].

Skutek kliniczny

Większe ryzyko neutropenii, leukopenii, małopłytkowości, niedokrwistości oraz zakażeń, w tym ciężkich. Jeśli niedokrwistość wymaga przetoczenia krwi, izatuksymab może dawać fałszywie dodatni pośredni odczyn Coombsa i utrudniać dobór krwi przez co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce[2].

Mechanizm

Oba leki mogą sumować działania niepożądane. Cyklofosfamid hamuje czynność szpiku i działa immunosupresyjnie, a izatuksymab, przeciwciało anty-CD38, także sprzyja neutropenii i zakażeniom. Jednoczesne lub następcze podanie leków o podobnym działaniu toksycznym może nasilić toksyczność hematologiczną i immunosupresję[1]. Izatuksymab nie zmienia farmakokinetyki innych leków przeciwszpiczakowych, z którymi go badano, więc interakcja farmakokinetyczna z cyklofosfamidem jest mało prawdopodobna[2].

Metabolizm i transportery

  • Cyklofosfamid: inhibitor CYP2B6[3], substrat CYP2B6[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w jego trakcie
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • informacja dla banku krwi o leczeniu izatuksymabem przed przetoczeniem

Kiedy ocena się zmienia

Wysokie dawki stosowane w kondycjonowaniudawka · cyklofosfamidryzyko rośniePrzy wysokich dawkach cyklofosfamidu mielosupresja jest głębsza i dłuższa, więc sumowanie z izatuksymabem może prowadzić do ciężkich zakażeń. Wymaga to szczególnie ścisłego monitorowania i profilaktyki przeciwinfekcyjnej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan 50 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/endoxan-100022145/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/endoxan-100022145/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ DoksorubicynaPołączenie można stosować wyłącznie w ramach zaplanowanego schematu onkohematologicznego, z oceną morfologii krwi z rozmazem przed każdym cyklem i modyfikacją dawki lub odroczeniem podania przy istotnej cytopenii.Regularnie wykonuj zlecone badania krwi, a przy gorączce lub objawach infekcji natychmiast zadzwoń do ośrodka, w którym się leczysz.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Regularnie wykonuj zlecone badania krwi, a przy gorączce lub objawach infekcji natychmiast zadzwoń do ośrodka, w którym się leczysz.

Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki, więc razem mogą mocniej obniżyć ich liczbę. Przez to łatwiej o poważne zakażenia, krwawienia i osłabienie. Izatuksymab może też zaburzać badania krwi wykonywane przed przetoczeniem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
  • łatwe siniaczenie, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • duże osłabienie, bladość, zadyszka
  • duszność, wysypka lub ucisk w klatce piersiowej podczas wlewu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować wyłącznie w ramach zaplanowanego schematu onkohematologicznego, z oceną morfologii krwi z rozmazem przed każdym cyklem i modyfikacją dawki lub odroczeniem podania przy istotnej cytopenii. Należy zachować ostrożność przy łączeniu doksorubicyny z każdym lekiem uszkadzającym czynność szpiku.[1] Przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem warto oznaczyć grupę krwi i wykonać badanie przeglądowe przeciwciał, a pracownię serologiczną poinformować o leczeniu anty-CD38, aby w razie potrzeby zastosować erytrocyty potraktowane ditiotreitolem.[2] Należy rozważyć profilaktykę zakażeń zgodnie z lokalnymi wytycznymi.

Skutek kliniczny

Możliwe pogłębienie neutropenii, małopłytkowości i niedokrwistości oraz zwiększone ryzyko ciężkich zakażeń, w tym neutropenii z gorączką. Izatuksymab zaburza wyniki próby krzyżowej i pośredniego odczynu Coombsa przez co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce, co może opóźnić przetoczenie krwi przy niedokrwistości wywołanej chemioterapią.[2]

Mechanizm

Doksorubicyna hamuje czynność szpiku i może nasilać toksyczność innych metod leczenia przeciwnowotworowego, dlatego przy równoczesnym stosowaniu leków uszkadzających szpik zachowuje się ostrożność.[1] Izatuksymab, przeciwciało anty-CD38, często wywołuje neutropenię i sprzyja zakażeniom, więc oba leki sumują działanie mielosupresyjne i immunosupresyjne. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, ponieważ przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowane przez enzymy wątrobowe ani nie wpływa na transportery leków.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem
  • liczba neutrofilów i płytek krwi
  • objawy zakażenia i gorączka
  • stężenie hemoglobiny i zapotrzebowanie na przetoczenia
  • reakcje związane z wlewem

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Caelyx pegylated liposomal 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/caelyx-pegylated-liposomal-100112718/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ IdarubicynaJednoczesne stosowanie wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi i objawów zakażenia przez cały okres leczenia.Regularnie rób zlecone badania krwi i natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli dostaniesz gorączki lub zauważysz krwawienie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Regularnie rób zlecone badania krwi i natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli dostaniesz gorączki lub zauważysz krwawienie.

Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Gdy są stosowane razem, liczba białych krwinek i płytek krwi może spaść bardziej niż przy jednym leku. Wtedy łatwiej o poważne zakażenie lub krwawienie. Lekarz będzie często badał twoją krew i w razie potrzeby zmieni leczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • siniaki pojawiające się bez powodu
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • czarne stolce lub krew w moczu
  • duże osłabienie i bladość
  • owrzodzenia w jamie ustnej lub biegunka
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jednoczesne stosowanie wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi i objawów zakażenia przez cały okres leczenia. Idarubicyny nie podaje się przy utrzymującej się supresji szpiku kostnego[1][2]. U niektórych pacjentów może być konieczne dostosowanie dawki idarubicyny[1]. Decyzję o odroczeniu kolejnych podań, profilaktyce przeciwinfekcyjnej lub zastosowaniu czynników wzrostu kolonii granulocytów podejmuje lekarz prowadzący leczenie onkohematologiczne.

Skutek kliniczny

Możliwe pogłębienie i wydłużenie neutropenii, małopłytkowości i niedokrwistości, a w następstwie zwiększone ryzyko ciężkich zakażeń, w tym gorączki neutropenicznej, oraz krwawień.

Mechanizm

Oba leki hamują czynność szpiku kostnego, więc ich działania na krwiotworzenie sumują się. Idarubicyna silnie hamuje czynność szpiku, a skojarzenie z innymi lekami o podobnych właściwościach może pogłębiać supresję szpiku i toksyczność wobec przewodu pokarmowego[1]. Izatuksymab jako przeciwciało anty-CD38 wywołuje neutropenię i zwiększa podatność na zakażenia. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ przeciwciało monoklonalne jest usuwane drogą katabolizmu białek, a nie przez enzymy metabolizujące idarubicynę.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym podaniem i między cyklami
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • objawy krwawienia

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zavedos 1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zavedos-100369564/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Idarubicin Accord 5 mg/5 ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/idarubicin-accord-100370171/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ NiraparybPołączenie stosuj tylko pod nadzorem onkologa lub hematologa i ze ścisłą kontrolą morfologii krwi.Regularnie wykonuj zlecone badania krwi i przed każdym przetoczeniem krwi lub zabiegiem powiedz personelowi, że jesteś leczony izatuksymabem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Regularnie wykonuj zlecone badania krwi i przed każdym przetoczeniem krwi lub zabiegiem powiedz personelowi, że jesteś leczony izatuksymabem.

Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek, które chronią przed zakażeniami, zapobiegają krwawieniom i przenoszą tlen. Przyjmowane razem mogą bardziej osłabiać odporność i zwiększać ryzyko krwawień. Jeden z tych leków może też utrudniać dobór krwi, gdyby trzeba było ją przetoczyć.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub inne objawy zakażenia
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • nasilone zmęczenie, bladość lub duszność
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuj tylko pod nadzorem onkologa lub hematologa i ze ścisłą kontrolą morfologii krwi. Zachowaj ostrożność przy łączeniu niraparybu z lekami immunosupresyjnymi i cytotoksycznymi[1]. W razie istotnej mielosupresji decyzję o wstrzymaniu lub zmniejszeniu dawki podejmuje lekarz prowadzący. Przed planowanym przetoczeniem krwi poinformuj bank krwi o leczeniu izatuksymabem, aby zastosował erytrocyty traktowane ditiotreitolem lub inną zwalidowaną metodę[2].

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie neutropenii, małopłytkowości i niedokrwistości oraz zwiększone ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień. Izatuksymab może dodatkowo utrudniać dobór krwi do przetoczenia, które bywa potrzebne przy niedokrwistości lub małopłytkowości wywołanej niraparybem, ponieważ daje fałszywie dodatni pośredni odczyn Coombsa i fałszywie dodatnie próby krzyżowe przez co najmniej 6 miesięcy po ostatnim podaniu[2].

Mechanizm

Niraparyb i izatuksymab mogą sumować działanie mielosupresyjne i immunosupresyjne. Niraparyb jako inhibitor PARP uszkadza szpik i obniża liczbę płytek krwi, neutrofilów i erytrocytów, a izatuksymab jako przeciwciało anty-CD38 sprzyja neutropenii i zakażeniom. Niraparyb łączy się ostrożnie z lekami immunosupresyjnymi i innymi lekami o działaniu cytotoksycznym[1]. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, ponieważ izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne jest usuwany drogą katabolizmu białek i nie wpływa na enzymy ani transportery, które hamuje lub indukuje niraparyb.

Metabolizm i transportery

  • Niraparyb: inhibitor BCRP[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor MATE2-K[3], inhibitor P-gp[3], induktor CYP1A2[3], substrat BCRP[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem – liczba płytek krwi, neutrofilów i stężenie hemoglobiny
  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • objawy krwawienia
  • oznaczenie grupy krwi i badania przesiewowe przeciwciał wykonane przed rozpoczęciem izatuksymabu

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zejula 100 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zejula-100398198/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zejula. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zejula-100398198/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ Rad 223Jednoczesne stosowanie wymaga decyzji onkologa prowadzącego obu chorobami i ścisłego monitorowania morfologii krwi.Upewnij się, że każdy lekarz prowadzący wie o obu lekach, rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś gorączkę lub nietypowe krwawienie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Upewnij się, że każdy lekarz prowadzący wie o obu lekach, rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś gorączkę lub nietypowe krwawienie.

Oba leki mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Stosowane razem mogą mocniej obniżyć liczbę białych krwinek i płytek krwi. To zwiększa ryzyko infekcji i krwawień. Lekarz będzie regularnie sprawdzał twoją morfologię.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • częste lub nawracające infekcje
  • siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • duże zmęczenie i bladość
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jednoczesne stosowanie wymaga decyzji onkologa prowadzącego obu chorobami i ścisłego monitorowania morfologii krwi. Przed każdym podaniem radu 223 i przed kolejnymi cyklami izatuksymabu należy ocenić morfologię z rozmazem. Przy istotnej neutropenii lub małopłytkowości należy rozważyć odroczenie podania któregoś z leków, a przy neutropenii także profilaktykę czynnikami wzrostu granulocytów i zapobieganie zakażeniom.

Skutek kliniczny

Możliwe pogłębienie neutropenii, małopłytkowości i niedokrwistości oraz większe ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień. Bezpieczeństwa i skuteczności jednoczesnego stosowania radu 223 z leczeniem przeciwnowotworowym nie określono.[1]

Mechanizm

Rad 223 hamuje czynność szpiku kostnego, a jednoczesne leczenie przeciwnowotworowe o działaniu mielosupresyjnym może ten efekt nasilać addytywnie.[1] Izatuksymab, przeciwciało anty-CD38, często wywołuje neutropenię, zwłaszcza w schematach z pomalidomidem lub karfilzomibem. Interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa się, ponieważ izatuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym eliminowanym szlakami katabolizmu białek, a rad 223 wydala się głównie z kałem.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym podaniem obu leków
  • liczba neutrofili i płytek krwi
  • objawy zakażenia i gorączka
  • objawy krwawienia

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xofigo 1100 kBq/mL, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xofigo-100313552/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ MitoksantronPołączenie stosuj tylko w ramach schematu prowadzonego przez onkologa lub hematologa, przy ścisłej kontroli morfologii krwi.Rób zlecone badania krwi przed każdym podaniem leków i przy gorączce lub objawach zakażenia od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Rób zlecone badania krwi przed każdym podaniem leków i przy gorączce lub objawach zakażenia od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.

Oba leki osłabiają odporność i mogą zmniejszać liczbę krwinek. Razem zwiększają ryzyko zakażeń, siniaków i krwawień oraz osłabienia z powodu niedokrwistości. Lekarz prowadzący zna to ryzyko i dlatego regularnie zleca badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
  • łatwe siniaczenie, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • nasilone osłabienie, bladość, duszność
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuj tylko w ramach schematu prowadzonego przez onkologa lub hematologa, przy ścisłej kontroli morfologii krwi. Przed każdym cyklem oceń liczbę neutrofili i płytek krwi i w razie potrzeby odrocz podanie lub rozważ wsparcie czynnikami wzrostu zgodnie z protokołem. W czasie leczenia i co najmniej 3 miesiące po ostatniej dawce chemioterapii nie podawaj szczepionek zawierających żywe drobnoustroje[1]. U pacjenta przyjmującego antagonistę witaminy K kontroluj INR częściej, szczególnie przy włączaniu i odstawianiu mitoksantronu[1]. Gdy potrzebne jest przetoczenie krwi, poinformuj pracownię serologiczną o leczeniu izatuksymabem, ponieważ lek może dawać fałszywie dodatni pośredni odczyn antyglobulinowy przez co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce[2].

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkiej neutropenii, małopłytkowości, niedokrwistości i zakażeń, w tym oportunistycznych. Leczenie inhibitorem topoizomerazy II, takim jak mitoksantron, razem z innymi lekami przeciwnowotworowymi wiąże się z ryzykiem wtórnej ostrej białaczki szpikowej lub zespołu mielodysplastycznego[1]. Mitoksantron zwiększa też ryzyko zespołu limfoproliferacyjnego przy łączeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi[1].

Mechanizm

Oba leki osłabiają odporność i wpływają na krwiotworzenie, więc ich działania się sumują. Mitoksantron hamuje czynność szpiku kostnego, a łączenie go z innymi lekami mielosupresyjnymi lub immunosupresyjnymi nasila zahamowanie szpiku i układu odpornościowego[1]. Izatuksymab jako przeciwciało anty-CD38 niszczy komórki z ekspresją CD38 i sam często wywołuje neutropenię oraz zwiększa podatność na zakażenia. Interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać, ponieważ przeciwciało monoklonalne nie wpływa na transport BCRP ani na wydalanie mitoksantronu.

Metabolizm i transportery

  • Mitoksantron: substrat BCRP[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem
  • liczba neutrofili i płytek krwi
  • objawy zakażenia i temperatura ciała
  • objawy krwawienia
  • INR u pacjentów przyjmujących antagonistów witaminy K

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mitoxantron Sandoz 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mitoxantron-sandoz-100397490/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mitoxantron Sandoz. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mitoxantron-sandoz-100397490/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ OlaparybPołączenie stosuj tylko po decyzji onkologa lub hematologa i przy ścisłej kontroli morfologii krwi.Regularnie rób zlecone badania krwi i przed każdym przetoczeniem krwi powiedz personelowi, że jesteś leczony izatuksymabem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Regularnie rób zlecone badania krwi i przed każdym przetoczeniem krwi powiedz personelowi, że jesteś leczony izatuksymabem.

Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek czerwonych, białych i płytek krwi. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko niedokrwistości, krwawień i poważnych zakażeń. Izatuksymab może też zakłócać badania krwi wykonywane przed przetoczeniem, nawet przez kilka miesięcy po zakończeniu leczenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub inne objawy zakażenia
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nasilone zmęczenie i bladość
  • duszność lub kołatanie serca
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuj tylko po decyzji onkologa lub hematologa i przy ścisłej kontroli morfologii krwi. Dawka olaparybu przewidziana do monoterapii nie jest odpowiednia w skojarzeniu z mielosupresyjnymi lekami przeciwnowotworowymi[1]. Przed pierwszą dawką izatuksymabu oznacz grupę krwi i wykonaj badanie przesiewowe przeciwciał, a pracownię serologii poinformuj o leczeniu izatuksymabem, aby w razie przetoczenia zastosowała erytrocyty traktowane ditiotreitolem lub inną zwalidowaną metodę[2]. Przy ciężkiej cytopenii wstrzymaj lub zmniejsz dawkę zgodnie z zasadami modyfikacji dawek obu leków.

Skutek kliniczny

Większe ryzyko i dłuższy czas trwania niedokrwistości, neutropenii i małopłytkowości oraz ciężkich zakażeń, w tym gorączki neutropenicznej. Niedokrwistość wywołana olaparybem może wymagać przetoczeń krwi, a izatuksymab zaburza próby zgodności i wykrywanie przeciwciał odpornościowych przez co najmniej 6 miesięcy od ostatniej dawki[2].

Mechanizm

Oba leki hamują czynność szpiku i osłabiają odporność, więc ich działania niepożądane się sumują. Olaparyb skojarzony z innymi lekami przeciwnowotworowymi nasila i wydłuża mielosupresję[1]. Izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne anty-CD38 może powodować neutropenię i zakażenia, a interakcji farmakokinetycznej z olaparybem nie należy się spodziewać, bo przeciwciała nie są metabolizowane przez cytochrom P450 ani transportowane przez P-gp.

Metabolizm i transportery

  • Olaparyb: inhibitor BCRP[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor MATE2-K[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C9[3], induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed włączeniem i regularnie w trakcie leczenia
  • liczba neutrofilów i płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny i zapotrzebowanie na przetoczenia
  • objawy zakażenia i gorączka
  • grupa krwi i badanie przesiewowe przeciwciał przed pierwszą dawką izatuksymabu

Kiedy ocena się zmienia

Dawka zalecana w monoterapiidawka · olaparybryzyko rośniePełna dawka olaparybu z monoterapii nie jest odpowiednia w skojarzeniu z mielosupresyjnymi lekami przeciwnowotworowymi i zwiększa ryzyko ciężkiej, przedłużonej mielosupresji.
odstep ≤ 6 miesięcy od ostatniej dawki izatuksymabuizatuksymabinne zaleceniePrzez co najmniej 6 miesięcy od ostatniej dawki izatuksymabu utrzymuje się zakłócenie badań serologicznych, więc przy przetoczeniach z powodu niedokrwistości po olaparybie nadal stosuj erytrocyty traktowane ditiotreitolem lub inną zwalidowaną metodę.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lynparza 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lynparza-100405930/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lynparza. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lynparza-100405930/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ Selektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i przeciwciała anty-CD38 należy unikać tego połączenia, a jeśli jest konieczne – ustalić je z hematologiem i lekarzem prowadzącym chorobę podstawową oraz ściśle monitorować zakażenia i morfologię.Nie łącz leku na szpiczaka z przeciwciałem anty-CD38 z lekiem osłabiającym odporność bez wiedzy obu lekarzy prowadzących i zgłaszaj im od razu każdą gorączkę lub objawy infekcji.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie łącz leku na szpiczaka z przeciwciałem anty-CD38 z lekiem osłabiającym odporność bez wiedzy obu lekarzy prowadzących i zgłaszaj im od razu każdą gorączkę lub objawy infekcji.

Leki na szpiczaka, takie jak daratumumab i izatuksymab, osłabiają układ odpornościowy. Leki stosowane w stwardnieniu rozsianym, reumatoidalnym zapaleniu stawów lub po przeszczepie, takie jak fingolimod, leflunomid, tofacytynib czy natalizumab, działają podobnie. Przyjmowane razem mogą bardzo osłabić odporność, przez co łatwiej o ciężkie zakażenia, także takie, które u zdrowych osób są rzadkie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, duszność albo ból w klatce piersiowej
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • bolesna wysypka z pęcherzykami na skórze
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • nowe osłabienie kończyn, zaburzenia widzenia, mowy lub splątanie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i przeciwciała anty-CD38 należy unikać tego połączenia, a jeśli jest konieczne – ustalić je z hematologiem i lekarzem prowadzącym chorobę podstawową oraz ściśle monitorować zakażenia i morfologię. Najczęściej lek immunosupresyjny odstawia się lub zamienia na lek o słabszym działaniu na czas leczenia szpiczaka. Przy leflunomidzie i teriflunomidzie trzeba pamiętać o bardzo długim utrzymywaniu się leku w organizmie i rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji. Po odstawieniu fingolimodu, ozanimodu lub ponesimodu liczba limfocytów wraca do normy z opóźnieniem, co należy uwzględnić przy planowaniu leczenia daratumumabem lub izatuksymabem. Przed rozpoczęciem terapii trzeba sprawdzić status zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B, rozważyć profilaktykę przeciwwirusową przeciw półpaścowi oraz uzupełnić szczepienia inaktywowane, a szczepionek żywych nie należy podawać.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, w tym zapaleń płuc, półpaśca, reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B i zakażeń wirusem cytomegalii. Przy natalizumabie, modulatorach receptora S1P i innych silnych immunosupresantach rośnie teoretyczne ryzyko postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Może także pogłębiać się neutropenia, limfopenia i spadek stężenia immunoglobulin, a odpowiedź na szczepienia słabnie.

Mechanizm

Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i wynika z sumowania działania immunosupresyjnego, a nie z wpływu na metabolizm. Przeciwciała anty-CD38 niszczą komórki z ekspresją CD38, w tym komórki plazmatyczne, część limfocytów T, B i komórek NK, co prowadzi do limfopenii, neutropenii i hipogammaglobulinemii. Leki grupy A osłabiają odporność komórkową lub humoralną innymi drogami, takimi jak zatrzymywanie limfocytów w węzłach chłonnych (fingolimod, ozanimod, ponesimod), hamowanie proliferacji limfocytów (teriflunomid, leflunomid, mykofenolan mofetyl, kwas mykofenolowy), blokowanie kostymulacji (abatacept, belatacept), hamowanie kinaz JAK lub BTK (tofacytynib, tolebrutynib), blokowanie migracji limfocytów do tkanek (natalizumab), wyczerpanie limfocytów (immunoglobulina przeciw limfocytom T, inebilizumab) lub hamowanie dopełniacza (rawulizumab). Przeciwciała monoklonalne nie są metabolizowane przez cytochrom P450, dlatego istotne interakcje farmakokinetyczne nie występują, z wyjątkiem leków wpływających bezpośrednio na IgG.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofilów i limfocytów
  • stężenie immunoglobulin, szczególnie IgG
  • objawy zakażeń, w tym gorączka, zmiany skórne i objawy ze strony układu oddechowego
  • markery wirusowego zapalenia wątroby typu B i aktywność aminotransferaz
  • nowe objawy neurologiczne sugerujące postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię przy natalizumabie i modulatorach receptora S1P

Kiedy ocena się zmienia

Leflunomid lub teriflunomid odstawione niedawnoodstep · selektywne leki immunosupresyjneinne zalecenieLeflunomid i teriflunomid utrzymują się w organizmie przez wiele miesięcy po odstawieniu, dlatego ryzyko sumowania immunosupresji trwa także po zakończeniu ich przyjmowania. Przed włączeniem przeciwciała anty-CD38 należy rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji.
Fingolimod, ozanimod lub ponesimod odstawione niedawnoodstep · selektywne leki immunosupresyjneinne zaleceniePo odstawieniu modulatorów receptora S1P liczba limfocytów wraca do normy stopniowo. Przed rozpoczęciem leczenia anty-CD38 warto ocenić liczbę limfocytów i uwzględnić czas od odstawienia.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń i reaktywacji półpaśca przy łączeniu immunosupresji jest większe, co uzasadnia częstsze kontrole i profilaktykę przeciwwirusową.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ Inhibitory czynnika martwicy nowotworów (np. adalimumab, etanercept, golimumab) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora czynnika martwicy nowotworów i przeciwciała anty-CD38 należy razem z lekarzem prowadzącym chorobę zapalną rozważyć odstawienie inhibitora TNF na czas leczenia przeciwszpiczakowego, a jeśli kontynuacja jest konieczna – stosować połączenie tylko pod ścisłym nadzorem w kierunku zakażeń.Jeśli stosujesz lek blokujący TNF i masz zacząć leczenie lekiem przeciw CD38, powiedz o tym obu lekarzom prowadzącym i natychmiast zgłaszaj każdą gorączkę lub inny objaw zakażenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli stosujesz lek blokujący TNF i masz zacząć leczenie lekiem przeciw CD38, powiedz o tym obu lekarzom prowadzącym i natychmiast zgłaszaj każdą gorączkę lub inny objaw zakażenia.

Leki blokujące TNF, takie jak adalimumab, etanercept czy infliksymab, stosuje się m.in. w reumatoidalnym zapaleniu stawów, łuszczycy i chorobie Crohna. Daratumumab i izatuksymab to leki stosowane w leczeniu szpiczaka. Leki z obu grup osłabiają odporność, a stosowane razem osłabiają ją jeszcze bardziej. Zwiększa to ryzyko poważnych zakażeń, także takich, które przebiegają podstępnie i bez wysokiej gorączki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, duszność albo ból w klatce piersiowej
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • bolesna wysypka z pęcherzykami po jednej stronie ciała
  • nocne poty, utrata masy ciała lub długo utrzymujący się kaszel
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • silne osłabienie lub uczucie ogólnego rozbicia
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora czynnika martwicy nowotworów i przeciwciała anty-CD38 należy razem z lekarzem prowadzącym chorobę zapalną rozważyć odstawienie inhibitora TNF na czas leczenia przeciwszpiczakowego, a jeśli kontynuacja jest konieczna – stosować połączenie tylko pod ścisłym nadzorem w kierunku zakażeń. Przed rozpoczęciem terapii trzeba wykluczyć gruźlicę utajoną i oznaczyć markery HBV. Należy też wdrożyć profilaktykę przeciwwirusową przeciw półpaścowi zgodnie ze standardem leczenia daratumumabem lub izatuksymabem. Przy nawracających ciężkich zakażeniach i niskim stężeniu IgG warto rozważyć suplementację immunoglobulin. Szczepionek żywych nie należy podawać w trakcie leczenia. Należy pamiętać, że długi okres półtrwania adalimumabu, golimumabu, certolizumabu pegol i infliksymabu oznacza utrzymywanie się działania przez tygodnie po ostatniej dawce. Wybór szczepionek inaktywowanych, w tym przeciw grypie, pneumokokom i COVID-19, warto zaplanować przed rozpoczęciem skojarzenia.

Skutek kliniczny

Możliwe jest zwiększone ryzyko ciężkich i nawracających zakażeń, w tym zapaleń płuc, sepsy, zakażeń oportunistycznych i półpaśca. Może też dojść do reaktywacji gruźlicy utajonej oraz wirusowego zapalenia wątroby typu B. Zakażenia mogą mieć nietypowy, skąpoobjawowy przebieg, a gorączka bywa maskowana przez kortykosteroidy wchodzące w skład schematów leczenia szpiczaka. Pogłębienie neutropenii zwiększa ryzyko gorączki neutropenicznej.

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i wspólna dla wszystkich leków obu grup. Inhibitory czynnika martwicy nowotworów osłabiają odporność komórkową i ziarniniakową. Sprzyjają przez to zakażeniom bakteryjnym, grzybiczym i oportunistycznym, reaktywacji gruźlicy oraz wirusowego zapalenia wątroby typu B. Przeciwciała anty-CD38 niszczą komórki z ekspresją CD38. Oprócz komórek plazmatycznych dotyczy to części limfocytów NK, T i B. Skutkiem jest hipogammaglobulinemia, limfopenia i neutropenia, a także zwiększona podatność na zakażenia układu oddechowego, półpasiec i reaktywację HBV. Oba mechanizmy sumują się, dając głębszą i dłużej trwającą immunosupresję. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ wszystkie leki obu grup to białka terapeutyczne eliminowane przez katabolizm, a nie przez enzymy CYP ani transportery. Brak certolizumabu pegol w części par wynika z luk w bazie, a nie z odmiennej farmakologii, dlatego nie stanowi on wyjątku.

Monitorować

  • objawy zakażenia, w tym gorączka, kaszel, duszność, objawy ze strony układu moczowego i zmiany skórne
  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofilów i limfocytów
  • stężenie immunoglobulin, zwłaszcza IgG
  • markery HBV przed leczeniem i DNA HBV u osób z przebytym zakażeniem
  • badanie w kierunku gruźlicy utajonej przed leczeniem i czujność kliniczna w trakcie
  • aktywność aminotransferaz

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń przy skojarzonej immunosupresji jest większe ze względu na starzenie się układu odpornościowego i częstsze choroby współistniejące. Uzasadnia to szczególnie niski próg do odstawienia inhibitora TNF i wczesnej diagnostyki gorączki.
Inhibitor TNF odstawiony przed rozpoczęciem leczenia anty-CD38odstep · inhibitory czynnika martwicy nowotworówryzyko malejeOdstawienie inhibitora TNF zmniejsza sumowanie się immunosupresji. Ze względu na długi okres półtrwania tych leków efekt utrzymuje się jednak przez kilka tygodni po ostatniej dawce i w tym czasie nadal obowiązuje czujność w kierunku zakażeń.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ Szczepionki przeciw ospie wietrznej i półpaścowi (np. szczepionka przeciw ospie prawdziwej, szczepionka przeciw półpaścowi) klasaPrzy leczeniu przeciwciałem anty-CD38 szczepionkę przeciw półpaścowi lub ospie prawdziwej podaje się tylko w postaci nieżywej i najlepiej przed rozpoczęciem terapii albo w terminie ustalonym z hematologiem, licząc się ze słabszą odpowiedzią poszczepienną.Jeśli jesteś leczony daratumumabem lub izatuksymabem, przed każdym szczepieniem przeciw półpaścowi, ospie wietrznej lub ospie prawdziwej powiedz o tym lekarzowi albo farmaceucie i ustal z hematologiem rodzaj i termin szczepionki.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli jesteś leczony daratumumabem lub izatuksymabem, przed każdym szczepieniem przeciw półpaścowi, ospie wietrznej lub ospie prawdziwej powiedz o tym lekarzowi albo farmaceucie i ustal z hematologiem rodzaj i termin szczepionki.

Leki takie jak daratumumab i izatuksymab osłabiają odporność. Przez to szczepionka przeciw półpaścowi lub ospie prawdziwej może chronić cię słabiej niż zdrową osobę. Żywa szczepionka przeciw ospie wietrznej może u ciebie wywołać groźną chorobę, dlatego w czasie tego leczenia się jej nie podaje. Nieżywa szczepionka przeciw półpaścowi jest dla ciebie bezpieczna i zalecana.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wysypka z pęcherzykami na skórze
  • piekący ból lub mrowienie skóry w jednym pasie na tułowiu lub twarzy
  • gorączka i złe samopoczucie po szczepieniu
  • rozległa wysypka po szczepieniu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy leczeniu przeciwciałem anty-CD38 szczepionkę przeciw półpaścowi lub ospie prawdziwej podaje się tylko w postaci nieżywej i najlepiej przed rozpoczęciem terapii albo w terminie ustalonym z hematologiem, licząc się ze słabszą odpowiedzią poszczepienną. Rekombinowana szczepionka przeciw półpaścowi jest zalecana chorym na szpiczaka i można ją podać także w trakcie leczenia daratumumabem lub izatuksymabem. Spośród szczepionek przeciw ospie prawdziwej stosuje się szczepionkę z niereplikującym wirusem MVA. Szczepionki z replikującym wirusem krowianki są przeciwwskazane. Żywej szczepionki przeciw ospie wietrznej nie podaje się w trakcie leczenia ani przez kilka miesięcy po ostatniej dawce przeciwciała anty-CD38. Przez cały okres leczenia anty-CD38 utrzymuje się profilaktykę przeciwwirusową acyklowirem lub walacyklowirem, niezależnie od szczepienia.

Skutek kliniczny

Przy szczepionkach nieżywych, czyli rekombinowanej szczepionce przeciw półpaścowi i niereplikującej szczepionce przeciw ospie prawdziwej, odpowiedź poszczepienna może być słabsza i ochrona niepełna. Szczepionka pozostaje bezpieczna. Przy szczepionkach żywych grozi uogólnione zakażenie wirusem szczepionkowym, które może być ciężkie lub zagrażać życiu. Leczenie anty-CD38 samo zwiększa ryzyko reaktywacji wirusa ospy wietrznej i półpaśca, dlatego skuteczna ochrona tych chorych jest szczególnie ważna.

Mechanizm

Daratumumab i izatuksymab niszczą komórki z antygenem CD38. Dotyczy to komórek plazmatycznych, części limfocytów B i T oraz komórek NK. Do tego dochodzi niedobór odporności związany z samym szpiczakiem i z lekami podawanymi w skojarzeniu, czyli deksametazonem, lekami immunomodulującymi i inhibitorami proteasomu. W efekcie organizm wytwarza mniej przeciwciał i słabiej odpowiada komórkowo na antygen szczepionkowy. Przy szczepionkach żywych osłabiona odporność może nie opanować namnażania wirusa szczepionkowego. Mechanizm jest wspólny dla obu przeciwciał anty-CD38.

Monitorować

  • rodzaj szczepionki (żywa czy nieżywa) przed każdym szczepieniem
  • termin szczepienia względem cyklu leczenia i ostatniej dawki przeciwciała anty-CD38
  • objawy półpaśca lub ospy wietrznej (wysypka pęcherzykowa, ból skóry w jednym pasie, gorączka)
  • objawy zakażenia uogólnionego po przypadkowym podaniu szczepionki żywej
  • stosowanie profilaktyki przeciwwirusowej (acyklowir, walacyklowir)

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka żywa (atenuowana lub z replikującym wirusem krowianki)postać · szczepionki przeciw ospie wietrznej i półpaścowiryzyko rośnieSzczepionek żywych nie podaje się w trakcie leczenia anty-CD38 ani przez kilka miesięcy po ostatniej dawce, bo grozi to uogólnionym zakażeniem wirusem szczepionkowym.
Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia anty-CD38kolejność włączenia · szczepionki przeciw ospie wietrznej i półpaścowiryzyko malejeSzczepionka podana przed rozpoczęciem terapii daje lepszą odpowiedź odpornościową, dlatego tam, gdzie to możliwe, warto szczepić przed pierwszą dawką przeciwciała.
Kilka miesięcy od ostatniej dawki przeciwciała anty-CD38odstep · przeciwciała anty-CD38inne zalecenieDziałanie przeciwciał anty-CD38 na odporność utrzymuje się długo po odstawieniu. Decyzję o ewentualnym podaniu szczepionki żywej podejmuje hematolog po ocenie stanu odporności.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ Inhibitory kinaz janusowych (np. barycytynib, upadacytynib, filgotynib) klasaPrzeciwciała anty-CD38 nie łączy się z inhibitorem kinaz janusowych, a gdy jednoczesne leczenie jest konieczne, decyzję podejmuje hematolog wspólnie z lekarzem prowadzącym chorobę zapalną i stosuje się ścisłą kontrolę zakażeń.Jeśli dostajesz lek na szpiczaka z grupy przeciwciał anty-CD38 i jednocześnie lek z grupy inhibitorów JAK, powiedz o tym zarówno hematologowi, jak i lekarzowi, który przepisał inhibitor JAK, i nie zaczynaj ani nie kontynuuj leczenia inhibitorem JAK bez ich wspólnej decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli dostajesz lek na szpiczaka z grupy przeciwciał anty-CD38 i jednocześnie lek z grupy inhibitorów JAK, powiedz o tym zarówno hematologowi, jak i lekarzowi, który przepisał inhibitor JAK, i nie zaczynaj ani nie kontynuuj leczenia inhibitorem JAK bez ich wspólnej decyzji.

Leki na szpiczaka z grupy przeciwciał anty-CD38, czyli daratumumab i izatuksymab, oraz leki na choroby zapalne stawów, skóry i jelit z grupy inhibitorów JAK, takie jak barycytynib, upadacytynib, filgotynib, deukrawacytynib i ritlecytynib, osłabiają odporność. Stosowane razem osłabiają ją znacznie bardziej niż każdy z nich osobno. Przez to łatwiej o ciężkie zakażenia, na przykład zapalenie płuc, półpasiec albo uaktywnienie się wirusa zapalenia wątroby. Lekarze zwykle unikają takiego połączenia albo bardzo dokładnie je kontrolują.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, duszność albo ból w klatce piersiowej
  • bolesna wysypka z pęcherzykami, często w pasie na jednej połowie ciała
  • pieczenie lub ból przy oddawaniu moczu
  • owrzodzenia w jamie ustnej lub biały nalot w ustach
  • nietypowe, silne zmęczenie lub osłabienie
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przeciwciała anty-CD38 nie łączy się z inhibitorem kinaz janusowych, a gdy jednoczesne leczenie jest konieczne, decyzję podejmuje hematolog wspólnie z lekarzem prowadzącym chorobę zapalną i stosuje się ścisłą kontrolę zakażeń. Inhibitorów JAK nie zaleca się łączyć z silnymi lekami immunosupresyjnymi, w tym z lekami biologicznymi, a daratumumab i izatuksymab spełniają to kryterium. U pacjenta ze szpiczakiem, który przyjmował wcześniej barycytynib, upadacytynib, filgotynib, deukrawacytynib lub ritlecytynib, zwykle odstawia się inhibitor JAK na czas leczenia przeciwciałem anty-CD38 i szuka leczenia choroby zapalnej o mniejszym działaniu immunosupresyjnym. Działanie daratumumabu i izatuksymabu utrzymuje się przez wiele tygodni po ostatniej dawce, dlatego ryzyko nie znika od razu po ich odstawieniu. Jeśli połączenie zostaje utrzymane, przed jego rozpoczęciem należy wykonać badania przesiewowe w kierunku zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B i gruźlicy. Należy też zapewnić profilaktykę przeciwwirusową półpaśca, regularnie kontrolować morfologię z rozmazem i stężenie immunoglobulin oraz rozważyć suplementację immunoglobulin przy nawracających zakażeniach. W trakcie leczenia nie podaje się szczepionek żywych. Inaktywowane szczepienia, w tym przeciw grypie, pneumokokom i rekombinowaną szczepionkę przeciw półpaścowi, warto uzupełnić z wyprzedzeniem.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich, nawracających i oportunistycznych zakażeń. Dotyczy to zapaleń płuc, sepsy, półpaśca, w tym rozsianego, reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B, gruźlicy oraz zakażeń grzybiczych. Możliwe jest też nasilenie neutropenii, limfopenii i małopłytkowości. Ryzyko jest największe u osób starszych, po wcześniejszych liniach leczenia szpiczaka, z hipogammaglobulinemią oraz przy jednoczesnym stosowaniu glikokortykosteroidów i innych leków przeciwnowotworowych. Połączenie nie było badane klinicznie, a ocena wynika z sumowania dobrze poznanych działań obu grup.

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i wspólna dla wszystkich leków obu grup. Przeciwciała anty-CD38 niszczą komórki z ekspresją CD38. Są to komórki plazmatyczne, w tym prawidłowe, a także część limfocytów T, B i NK. Skutkiem jest hipogammaglobulinemia, limfopenia i neutropenia oraz zwiększona podatność na zakażenia, zwłaszcza reaktywację wirusa ospy wietrznej i półpaśca oraz wirusa zapalenia wątroby typu B. Inhibitory kinaz janusowych hamują przekazywanie sygnału wielu cytokin istotnych dla odporności przeciwwirusowej i przeciwbakteryjnej. Wywołują limfopenię i neutropenię oraz zwiększają ryzyko ciężkich zakażeń, półpaśca, gruźlicy i zakażeń oportunistycznych. Oba mechanizmy sumują się w kierunku głębokiej immunosupresji. Interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać, ponieważ przeciwciała monoklonalne są eliminowane drogą katabolizmu białek i nie wpływają na enzymy ani transportery odpowiedzialne za eliminację inhibitorów JAK. Brak danych dla filgotynibu, deukrawacytynibu i ritlecytynibu wynika z luk w danych, a nie z odmiennego działania. Wszystkie trzy działają immunosupresyjnie i obowiązują je te same zalecenia. Deukrawacytynib jako selektywny inhibitor TYK2 rzadziej obniża liczbę krwinek, ale również zwiększa ryzyko zakażeń, dlatego nie traktuje się go jako wyjątku.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, limfocyty, płytki krwi) przed leczeniem i regularnie w jego trakcie
  • objawy zakażeń, w tym półpaśca, zapalenia płuc i zakażeń oportunistycznych
  • stężenie immunoglobulin w surowicy
  • markery zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (HBsAg, anty-HBc, w razie potrzeby HBV DNA) przed leczeniem i w jego trakcie u nosicieli
  • badanie przesiewowe w kierunku gruźlicy przed włączeniem inhibitora JAK
  • aktywność aminotransferaz
  • stosowanie profilaktyki przeciwwirusowej przeciw wirusowi ospy wietrznej i półpaśca

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób w wieku 65 lat i starszych ryzyko ciężkich zakażeń podczas leczenia inhibitorami JAK jest wyraźnie większe. U tych pacjentów inhibitory JAK stosuje się tylko wtedy, gdy brak odpowiednich alternatyw. W połączeniu z przeciwciałem anty-CD38 przemawia to za odstawieniem inhibitora JAK.
Kilka miesięcy od ostatniej dawki przeciwciała anty-CD38odstep · przeciwciała anty-CD38inne zalecenieDaratumumab i izatuksymab mają długi okres półtrwania, a ich wpływ na komórki plazmatyczne i stężenie immunoglobulin utrzymuje się długo po zakończeniu leczenia. Włączenie inhibitora JAK krótko po zakończeniu terapii anty-CD38 nadal wymaga oceny morfologii, stężenia immunoglobulin i ryzyka zakażeń.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ Neuroleptyki – diazepiny, oksazepiny, tiazepiny i oksepiny (np. olanzapina, kwetiapina, asenapina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu neuroleptyku z grupy diazepin, oksazepin, tiazepin lub oksepin i przeciwciała anty-CD38 regularnie kontroluj morfologię krwi z rozmazem i szybko oceniaj każdą gorączkę lub objaw zakażenia.Jeśli przyjmujesz lek przeciwpsychotyczny z tej grupy i jesteś leczony przeciwciałem anty-CD38, wykonuj zlecone badania krwi i przy gorączce lub bólu gardła od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciwpsychotyczny z tej grupy i jesteś leczony przeciwciałem anty-CD38, wykonuj zlecone badania krwi i przy gorączce lub bólu gardła od razu skontaktuj się z lekarzem.

Leki stosowane w leczeniu szpiczaka, takie jak daratumumab i izatuksymab, często obniżają liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami. Niektóre leki stosowane w chorobach psychicznych, takie jak olanzapina, kwetiapina czy klozapina, również mogą rzadko to robić, a klozapina zdarza się to najczęściej. Przyjmowanie ich razem może zwiększyć ryzyko poważnej infekcji. Dlatego potrzebne są regularne badania krwi i szybka reakcja na gorączkę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • nagłe osłabienie lub uczucie rozbicia jak przy grypie
  • kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu lub inne objawy infekcji
  • przy klozapinie: nasilona senność, ślinotok lub kołatanie serca podczas infekcji
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu neuroleptyku z grupy diazepin, oksazepin, tiazepin lub oksepin i przeciwciała anty-CD38 regularnie kontroluj morfologię krwi z rozmazem i szybko oceniaj każdą gorączkę lub objaw zakażenia. Przy olanzapinie, kwetiapinie, asenapinie i loksapinie zwykle wystarcza kontrola morfologii wykonywana i tak przed kolejnymi podaniami daratumumabu lub izatuksymabu. Należy jednak przy jej ocenie uwzględnić możliwy udział neuroleptyku. Klozapinę u chorego leczonego przeciwciałem anty-CD38 stosuje się tylko po uzgodnieniu między psychiatrą a hematologiem. Wymaga to częstszej kontroli morfologii z rozmazem i jasno ustalonego postępowania na wypadek spadku liczby neutrofili. Przy infekcji z gorączką u chorego przyjmującego klozapinę należy też rozważyć oznaczenie jej stężenia i obserwować objawy toksyczności. Przy ciężkiej neutropenii decyzję o przerwaniu neuroleptyku lub modyfikacji leczenia hematologicznego podejmuje się wspólnie, zgodnie z zasadami dla obu leków.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko neutropenii, w tym ciężkiej, oraz zakażeń, w tym gorączki neutropenicznej. Ryzyko jest największe przy klozapinie. Przy pozostałych neuroleptykach grupy jest niewielkie i głównie teoretyczne. Neutropenia wywołana przez neuroleptyk może zostać przeoczona albo błędnie przypisana leczeniu przeciwnowotworowemu. Może to prowadzić do niepotrzebnego przerwania jednego z leków albo do opóźnienia rozpoznania agranulocytozy.

Mechanizm

Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i polega na sumowaniu się działania hamującego na krwiotworzenie. Przeciwciała anty-CD38 często powodują neutropenię i limfopenię oraz zwiększają podatność na zakażenia. Neuroleptyki z grupy diazepin, oksazepin, tiazepin i oksepin mogą rzadko wywoływać leukopenię, neutropenię lub agranulocytozę. Najsilniej działa tak klozapina. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, bo przeciwciała monoklonalne nie są metabolizowane przez enzymy cytochromu P450 i nie wpływają na ich aktywność. U chorych przyjmujących klozapinę stan zapalny i gorączka mogą osłabiać jej metabolizm i podnosić jej stężenie.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, szczególnie bezwzględna liczba neutrofili
  • gorączka, dreszcze i inne objawy zakażenia
  • objawy toksyczności klozapiny podczas infekcji (nadmierna senność, ślinotok, drgawki, tachykardia)
  • stężenie klozapiny we krwi przy gorączce lub ciężkim zakażeniu

Kiedy ocena się zmienia

Neuroleptyk włączany w trakcie leczenia przeciwciałem anty-CD38kolejność włączenia · neuroleptyki – diazepiny, oksazepiny, tiazepiny i oksepinyinne zaleceniePrzy włączaniu neuroleptyku u chorego już leczonego przeciwciałem anty-CD38 wykonaj morfologię z rozmazem przed rozpoczęciem leczenia. Ustal punkt wyjścia, bo neutropenia wywołana przez przeciwciało utrudnia ocenę bezpieczeństwa neuroleptyku. Przy istniejącej neutropenii unikaj rozpoczynania leczenia klozapiną.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ Analogi puryn (np. klofarabina, kladrybina, merkaptopuryna) klasaPrzy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu analogu puryn i przeciwciała anty-CD38 trzeba liczyć się z sumowaniem się zahamowania szpiku i odporności, dlatego połączenie wymaga świadomej decyzji hematologa oraz ścisłego monitorowania morfologii i objawów zakażenia.Jeśli przyjmujesz lek z grupy analogów puryn i lek anty-CD38 (lub przyjmowałeś je niedawno jeden po drugim), regularnie rób zlecone badania krwi, przyjmuj leki zapobiegające zakażeniom i od razu zgłoś się do lekarza przy gorączce lub innych objawach infekcji.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z grupy analogów puryn i lek anty-CD38 (lub przyjmowałeś je niedawno jeden po drugim), regularnie rób zlecone badania krwi, przyjmuj leki zapobiegające zakażeniom i od razu zgłoś się do lekarza przy gorączce lub innych objawach infekcji.

Leki z obu tych grup osłabiają szpik kostny i odporność, a stosowane razem lub jeden po drugim mogą to działanie wzmacniać. Dotyczy to na przykład kladrybiny, fludarabiny lub merkaptopuryny podawanych z daratumumabem albo izatuksymabem. Możesz wtedy łatwiej łapać ciężkie infekcje, w tym półpasiec, a także mieć mniej krwinek białych i płytek krwi. Osłabienie odporności po kladrybinie lub fludarabinie może trwać wiele miesięcy po zakończeniu leczenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
  • kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
  • bolesna wysypka z pęcherzykami na skórze (półpasiec)
  • łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • silne zmęczenie, bladość
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu analogu puryn i przeciwciała anty-CD38 trzeba liczyć się z sumowaniem się zahamowania szpiku i odporności, dlatego połączenie wymaga świadomej decyzji hematologa oraz ścisłego monitorowania morfologii i objawów zakażenia. Doustnej kladrybiny stosowanej w stwardnieniu rozsianym nie łączy się z leczeniem immunosupresyjnym ani mielosupresyjnym, w tym z daratumumabem i izatuksymabem. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać badania w kierunku zakażenia HBV, a w razie potrzeby wdrożyć profilaktykę reaktywacji. Należy stosować profilaktykę przeciwwirusową przeciw półpaścowi, a przy głębokiej limfopenii (szczególnie po kladrybinie lub fludarabinie) rozważyć profilaktykę zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis jirovecii. Pacjentom leczonym kladrybiną lub fludarabiną przetacza się wyłącznie napromieniowane składniki krwi. Przeciwciała anty-CD38 zaburzają pośredni test antyglobulinowy, dlatego przed pierwszym podaniem trzeba oznaczyć grupę krwi i fenotyp, a pracownię serologiczną poinformować o leczeniu – ma to znaczenie, bo przy tym połączeniu przetoczenia są częstsze. Przy cytopenii dawkowanie i odstępy między kursami ustala się według schematu leczenia, a u pacjentów z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę fludarabiny, kladrybiny i klofarabiny. Nie podaje się szczepionek żywych.

Skutek kliniczny

Rośnie ryzyko ciężkiej i przedłużonej neutropenii, limfopenii i małopłytkowości oraz zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, w tym oportunistycznych. Dotyczy to zwłaszcza reaktywacji wirusa ospy wietrznej i półpaśca, cytomegalii, wirusowego zapalenia wątroby typu B oraz zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis jirovecii. Limfopenia po kladrybinie i fludarabinie utrzymuje się miesiącami, więc ryzyko dotyczy także sekwencyjnego stosowania leków, a nie tylko podawania ich w tym samym czasie. Możliwe są też krwawienia w przebiegu małopłytkowości oraz słabsza odpowiedź na szczepienia.

Mechanizm

Analogi puryn hamują syntezę i naprawę DNA w dzielących się komórkach. Powodują przez to zahamowanie czynności szpiku, a część z nich (zwłaszcza kladrybina i fludarabina) także głęboką i długotrwałą limfopenię, w tym spadek limfocytów T CD4. Przeciwciała anty-CD38 niszczą komórki z ekspresją CD38. Poza komórkami plazmatycznymi należą do nich część limfocytów NK, limfocytów T i B oraz komórek prekursorowych. Skutkiem są neutropenia, limfopenia i hipogammaglobulinemia. Obie grupy działają na te same linie komórkowe szpiku i układu odpornościowego, więc ich działanie mielosupresyjne i immunosupresyjne sumuje się. Nie ma interakcji farmakokinetycznej – przeciwciała są eliminowane przez katabolizm białek i nie wpływają na metabolizm ani wydalanie analogów puryn. Interakcja jest wspólna dla wszystkich leków obu grup. Różni się jedynie jej nasilenie, które jest największe przy lekach silnie limfodeplecyjnych (kladrybina, fludarabina, klofarabina).

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, limfocyty, płytki krwi) przed każdym podaniem i między kursami
  • liczba limfocytów, w tym limfocytów T CD4, przy leczeniu kladrybiną lub fludarabiną
  • objawy zakażenia: gorączka, objawy ze strony układu oddechowego, zmiany skórne o charakterze półpaśca
  • stężenie immunoglobulin w surowicy
  • markery HBV oraz aktywność aminotransferaz u nosicieli lub osób po przebytym zakażeniu
  • czynność nerek (kreatynina, eGFR) przy lekach wydalanych przez nerki (fludarabina, kladrybina, klofarabina)

Kiedy ocena się zmienia

Kladrybina w tabletkach stosowana w stwardnieniu rozsianympostać · analogi purynryzyko rośnieDoustnej kladrybiny stosowanej w stwardnieniu rozsianym nie stosuje się u pacjentów otrzymujących leczenie immunosupresyjne lub mielosupresyjne, w tym przeciwciała anty-CD38. Połączenie jest przeciwwskazane, a w razie konieczności leczenia szpiczaka należy zmienić leczenie modyfikujące przebieg stwardnienia rozsianego.
Przeciwciało anty-CD38 włączane po niedawnym leczeniu kladrybiną lub fludarabinąkolejność włączenia · analogi puryninne zalecenieLimfopenia po kladrybinie i fludarabinie utrzymuje się miesiącami, dlatego interakcja dotyczy także leczenia sekwencyjnego. Przed włączeniem przeciwciała anty-CD38 należy ocenić liczbę limfocytów, w tym CD4, i utrzymać profilaktykę przeciwzakaźną.
eGFR ≤ 60pacjentryzyko rośnieFludarabina, kladrybina i klofarabina są w dużej mierze wydalane przez nerki. Przy upośledzonej czynności nerek ich ekspozycja i mielotoksyczność rosną, co nasila skutki połączenia z przeciwciałem anty-CD38. Wymagana jest modyfikacja dawki analogu puryn i częstsza kontrola morfologii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ Szczepionki przeciw rotawirusom (np. szczepionka przeciw rotawirusom) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu szczepionki przeciw rotawirusom i przeciwciała anty-CD38 nie należy szczepić osoby leczonej przeciwciałem anty-CD38 ani osoby, u której odporność po takim leczeniu jeszcze się nie odbudowała.Jeśli ty lub ktoś z twoich domowników jest leczony przeciwciałem anty-CD38, a dziecko ma dostać szczepionkę przeciw rotawirusom, powiedz o tym lekarzowi przed szczepieniem i starannie myj ręce po każdej zmianie pieluchy.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli ty lub ktoś z twoich domowników jest leczony przeciwciałem anty-CD38, a dziecko ma dostać szczepionkę przeciw rotawirusom, powiedz o tym lekarzowi przed szczepieniem i starannie myj ręce po każdej zmianie pieluchy.

Szczepionka przeciw rotawirusom zawiera żywe, osłabione wirusy, które mogą zaszkodzić osobie z obniżoną odpornością. Leki takie jak daratumumab i izatuksymab, stosowane w leczeniu szpiczaka, mocno osłabiają odporność. Po szczepieniu dziecko przez pewien czas wydala wirus z kałem i może nim zarazić chorego domownika. Jeśli mama była leczona takim lekiem w ciąży, odporność dziecka też może być słabsza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • biegunka lub wymioty u zaszczepionego dziecka trwające dłużej niż kilka dni
  • objawy odwodnienia u dziecka, takie jak mniej mokrych pieluch, senność czy suche usta
  • biegunka, gorączka lub osłabienie u domownika leczonego daratumumabem lub izatuksymabem w tygodniach po szczepieniu dziecka
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu szczepionki przeciw rotawirusom i przeciwciała anty-CD38 nie należy szczepić osoby leczonej przeciwciałem anty-CD38 ani osoby, u której odporność po takim leczeniu jeszcze się nie odbudowała. Ta zasada dotyczy zarówno daratumumabu, jak i izatuksymabu. Jeśli niemowlę było narażone na przeciwciało anty-CD38 w życiu płodowym, decyzję o szczepieniu podejmuje lekarz po ocenie odporności dziecka. Termin szczepienia ogranicza wiek dziecka, dlatego trzeba ją podjąć szybko. Niemowlę mieszkające z osobą leczoną przeciwciałem anty-CD38 można zaszczepić. Domownicy muszą jednak starannie myć ręce po zmianie pieluchy i bezpiecznie usuwać pieluchy przez kilka tygodni po szczepieniu. Najlepiej, by pieluch nie zmieniała osoba leczona.

Skutek kliniczny

U osoby z odpornością osłabioną przez przeciwciało anty-CD38 żywy wirus szczepionkowy może się niekontrolowanie namnażać. Może wtedy wywołać przewlekającą się biegunkę i odwodnienie, a odpowiedź ochronna na szczepienie może być słaba. Bezpośrednie połączenie u jednej osoby jest w praktyce rzadkie. Szczepionkę podaje się niemowlętom, a przeciwciała anty-CD38 stosuje się u dorosłych ze szpiczakiem plazmocytowym lub amyloidozą AL. W praktyce ważne są dwie sytuacje. Pierwsza to niemowlę urodzone przez matkę leczoną w ciąży. Druga to szczepione niemowlę, które mieszka z osobą leczoną przeciwciałem anty-CD38 i wydala wirus szczepionkowy z kałem.

Mechanizm

Szczepionka przeciw rotawirusom zawiera żywe, atenuowane wirusy, które namnażają się w przewodzie pokarmowym i wymagają sprawnej odpowiedzi odpornościowej. Przeciwciała anty-CD38 niszczą komórki z wysoką ekspresją CD38. Są to plazmocyty, część limfocytów B i T oraz komórki NK. W efekcie osłabiają odporność humoralną i komórkową, a często wywołują też hipogammaglobulinemię. Ten mechanizm jest wspólny dla daratumumabu i izatuksymabu. Dotyczy też każdej szczepionki przeciw rotawirusom, bo wszystkie dostępne preparaty są żywe i podawane doustnie. Przeciwciała anty-CD38 jako przeciwciała klasy IgG przechodzą przez łożysko. Mogą więc osłabiać odporność noworodka narażonego na nie w życiu płodowym.

Monitorować

  • wywiad w kierunku leczenia matki przeciwciałem anty-CD38 w ciąży przed szczepieniem niemowlęcia
  • biegunka, wymioty i objawy odwodnienia u zaszczepionego niemowlęcia
  • objawy zakażenia przewodu pokarmowego u domownika leczonego przeciwciałem anty-CD38 w tygodniach po szczepieniu dziecka
  • stężenie immunoglobulin i ocena odporności przed ewentualnym szczepieniem żywą szczepionką po zakończeniu leczenia

Kiedy ocena się zmienia

Niemowlę narażone na przeciwciało anty-CD38 w życiu płodowymwiek · pacjentinne zaleceniePrzeciwciała anty-CD38 przechodzą przez łożysko i mogą osłabić odporność noworodka. Przed podaniem żywej szczepionki przeciw rotawirusom lekarz powinien ocenić odporność dziecka. Decyzję trzeba podjąć szybko, bo szczepienie można rozpocząć i zakończyć tylko w określonym wieku.
Czas do odbudowy odporności po zakończeniu leczeniaodstep · przeciwciała anty-CD38ryzyko malejeDziałanie przeciwciał anty-CD38 na odporność utrzymuje się przez miesiące po ostatniej dawce. Żywą szczepionkę można rozważyć dopiero po odbudowie odporności, ocenionej przez lekarza prowadzącego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ Modulatory receptora sfingozyno-1-fosforanu (np. siponimod, etrasymod) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu przeciwciała anty-CD38 i modulatora receptora sfingozyno-1-fosforanu należy unikać tego połączenia, a jeśli jest ono niezbędne, prowadzić je pod ścisłą kontrolą liczby limfocytów i objawów zakażeń.Nie łącz tych leków na własną rękę i upewnij się, że każdy lekarz prowadzący wie o obu terapiach, a każdą gorączkę lub inne objawy zakażenia zgłaszaj od razu lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie łącz tych leków na własną rękę i upewnij się, że każdy lekarz prowadzący wie o obu terapiach, a każdą gorączkę lub inne objawy zakażenia zgłaszaj od razu lekarzowi.

Daratumumab i izatuksymab, stosowane w leczeniu szpiczaka, osłabiają odporność. Siponimod i etrasymod, stosowane w stwardnieniu rozsianym i we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, zmniejszają liczbę krwinek białych we krwi. Przyjmowane razem jeszcze bardziej osłabiają odporność i zwiększają ryzyko poważnych zakażeń, także takich jak półpasiec. Ryzyko może się utrzymywać przez kilka tygodni po odstawieniu leków.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, duszność lub ból przy oddychaniu
  • bolesna wysypka z pęcherzykami
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi lub osłabienie jednej strony ciała
  • silny ból głowy ze sztywnością karku
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu przeciwciała anty-CD38 i modulatora receptora sfingozyno-1-fosforanu należy unikać tego połączenia, a jeśli jest ono niezbędne, prowadzić je pod ścisłą kontrolą liczby limfocytów i objawów zakażeń. Takie skojarzenie zdarza się rzadko, bo daratumumab i izatuksymab stosuje się w szpiczaku plazmocytowym, a siponimod w stwardnieniu rozsianym, etrasymod zaś we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego. U pacjenta ze stwardnieniem rozsianym lub wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, który rozpoczyna leczenie szpiczaka, decyzję o wstrzymaniu modulatora S1P należy podjąć wspólnie z neurologiem lub gastroenterologiem. Przed włączeniem modulatora S1P po leczeniu przeciwciałem anty-CD38 trzeba uwzględnić długie działanie przeciwciała i odczekać do odbudowy liczby limfocytów. W czasie skojarzenia należy rozważyć profilaktykę przeciwwirusową przeciw półpaścowi, kontrolować status zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B i nie podawać szczepionek żywych.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym zakażeń wirusem ospy wietrznej i półpaśca, reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B, zakażeń kryptokokowych i postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Można się spodziewać głębszej i dłużej utrzymującej się limfopenii oraz słabszej odpowiedzi na szczepienia. Ryzyko utrzymuje się po odstawieniu leku, ponieważ działanie przeciwciał anty-CD38 trwa wiele tygodni, a liczba limfocytów po odstawieniu modulatora S1P wraca do normy stopniowo.

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i wspólna dla wszystkich leków obu grup. Przeciwciała anty-CD38 niszczą komórki z ekspresją CD38, w tym część limfocytów T, B i komórek NK, oraz obniżają stężenie prawidłowych immunoglobulin. Modulatory receptora sfingozyno-1-fosforanu zatrzymują limfocyty w węzłach chłonnych i wywołują zależną od dawki limfopenię we krwi obwodowej. Oba mechanizmy sumują się i osłabiają odporność komórkową i humoralną. Leki nie wpływają na swoją farmakokinetykę, bo przeciwciała są usuwane przez katabolizm białek, a nie przez enzymy wątrobowe.

Monitorować

  • bezwzględna liczba limfocytów i pełna morfologia krwi przed skojarzeniem i regularnie w jego trakcie
  • objawy zakażeń, zwłaszcza półpaśca, zakażeń dróg oddechowych i zakażeń oportunistycznych
  • markery wirusowego zapalenia wątroby typu B przed leczeniem i w jego trakcie
  • stężenie immunoglobulin przy nawracających zakażeniach
  • nowe objawy neurologiczne sugerujące postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię
  • status szczepień i przeciwciał przeciw wirusowi ospy wietrznej i półpaśca

Kiedy ocena się zmienia

Modulator S1P włączany po zakończeniu leczenia przeciwciałem anty-CD38kolejność włączenia · przeciwciała anty-CD38inne zalecenieDziałanie przeciwciał anty-CD38 utrzymuje się wiele tygodni po ostatniej dawce. Przed włączeniem modulatora S1P należy ocenić liczbę limfocytów i stężenie immunoglobulin oraz odczekać do ich odbudowy.
Przeciwciało anty-CD38 włączane po odstawieniu modulatora S1Podstep · modulatory receptora sfingozyno-1-fosforanuinne zaleceniePo odstawieniu modulatora S1P liczba limfocytów wraca do normy stopniowo. Jeśli stan pacjenta na to pozwala, przed rozpoczęciem leczenia przeciwciałem anty-CD38 warto skontrolować liczbę limfocytów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ ChloramfenikolU pacjenta leczonego izatuksymabem unikaj chloramfenikolu i wybierz inny antybiotyk.Nie stosuj chloramfenikolu bez rozmowy z lekarzem prowadzącym leczenie szpiczaka i zapytaj farmaceutę o inny antybiotyk.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie stosuj chloramfenikolu bez rozmowy z lekarzem prowadzącym leczenie szpiczaka i zapytaj farmaceutę o inny antybiotyk.

Chloramfenikol i izatuksymab mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Gdy działają razem, może spaść liczba białych krwinek i płytek krwi, a to zwiększa ryzyko zakażeń i krwawień. Ponieważ leczysz się na chorobę szpiku, ten antybiotyk zwykle nie jest dla ciebie dobrym wyborem, nawet w maści.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nasilone zmęczenie i bladość skóry
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U pacjenta leczonego izatuksymabem unikaj chloramfenikolu i wybierz inny antybiotyk. Chloramfenikolu nie stosuje się u pacjentów z chorobami szpiku kostnego ani z nieprawidłowym składem krwi[1]. Jeśli lekarz mimo to uzna leczenie za konieczne, stosuj je możliwie krótko i kontroluj morfologię krwi z rozmazem.

Skutek kliniczny

Sumowanie działania mielotoksycznego może pogłębić neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość oraz zwiększyć ryzyko ciężkich zakażeń. Przy ogólnoustrojowym podaniu chloramfenikolu ryzyko jest największe i może dojść do zagrażającej życiu aplazji szpiku. Przy krótkotrwałym stosowaniu maści na niewielką powierzchnię skóry wchłanianie jest małe, ale nie da się wykluczyć ryzyka u chorego z uszkodzonym szpikiem.

Mechanizm

Chloramfenikol uszkadza szpik kostny i może wywołać zarówno zależne od dawki zahamowanie hemopoezy, jak i niezależną od dawki niedokrwistość aplastyczną. Chloramfenikol znacznie nasila toksyczne działanie innych leków na układ krwiotwórczy[1]. Izatuksymab często wywołuje neutropenię, a stosuje się go u chorych na szpiczaka plazmocytowego, czyli u osób z chorobą szpiku kostnego. Chloramfenikolu nie stosuje się u pacjentów z chorobami szpiku kostnego, zaburzeniami hemopoezy lub nieprawidłowym składem krwi[1]. Izatuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym i nie jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe, dlatego interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • bezwzględna liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny
  • objawy zakażenia, w tym gorączka

Bezpieczniejsze alternatywy

kwas fusydowymupirocyna

Kiedy ocena się zmienia

Doustna lub dożylnadroga podania · chloramfenikolinne zalecenieOgólnoustrojowe podanie chloramfenikolu u chorego leczonego izatuksymabem niesie wysokie ryzyko ciężkiego zahamowania czynności szpiku. Takiego połączenia nie stosuj i wybierz antybiotyk bez działania mielotoksycznego.
Maść na skórępostać · chloramfenikolryzyko malejePrzy krótkotrwałym stosowaniu maści na niewielką powierzchnię skóry wchłanianie jest małe, ale choroba szpiku pozostaje przeciwwskazaniem do stosowania chloramfenikolu. Preferuj kwas fusydowy lub mupirocynę.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detreomycyna 1% 10 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detreomycyna-1-100018244/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ GancyklowirPołączenie można stosować, gdy leczenie zakażenia wirusem cytomegalii jest konieczne, ale wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi.Wykonuj zlecone badania krwi w terminie i od razu zgłoś się do lekarza, gdy pojawi się gorączka, krwawienie lub duże osłabienie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wykonuj zlecone badania krwi w terminie i od razu zgłoś się do lekarza, gdy pojawi się gorączka, krwawienie lub duże osłabienie.

Oba leki mogą obniżać liczbę białych krwinek, płytek krwi i czerwonych krwinek. Gdy bierzesz je razem, łatwiej o poważne zakażenie, krwawienia albo silne osłabienie. Lekarz będzie dlatego często zlecał badanie krwi. Żel do oczu z gancyklowirem nie stwarza tego problemu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel albo pieczenie przy oddawaniu moczu
  • łatwe siniaczenie, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • drobne czerwone kropki na skórze
  • bladość, duszność, duże zmęczenie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, gdy leczenie zakażenia wirusem cytomegalii jest konieczne, ale wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi. Przed włączeniem gancyklowiru i w trakcie leczenia należy regularnie oznaczać morfologię z rozmazem i płytki krwi, a przy istotnej neutropenii lub małopłytkowości rozważyć przerwę w podawaniu gancyklowiru, odroczenie dawki izatuksymabu lub wsparcie czynnikiem wzrostu granulocytów. Przed planowanym przetoczeniem krwi bank krwi musi wiedzieć o leczeniu izatuksymabem, aby zastosować erytrocyty traktowane ditiotreitolem lub inną zwalidowaną metodę[1].

Skutek kliniczny

Większe ryzyko ciężkiej neutropenii, w tym gorączki neutropenicznej i zakażeń, a także pogłębienia małopłytkowości i niedokrwistości. Izatuksymab może dawać fałszywie dodatni pośredni odczyn Coombsa i zaburzać próby zgodności przed przetoczeniem krwi przez co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce, co ma znaczenie, gdy niedokrwistość wymaga transfuzji[1].

Mechanizm

Gancyklowir podawany ogólnie hamuje czynność szpiku i często wywołuje neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość. Izatuksymab, przeciwciało anty-CD38, również często powoduje neutropenię i zwiększa podatność na zakażenia. Oba leki sumują więc działanie mielosupresyjne, bez wzajemnego wpływu na farmakokinetykę.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (bezwzględna liczba neutrofilów)
  • liczba płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny
  • objawy zakażenia i gorączka
  • informacja o leczeniu izatuksymabem przed badaniami serologicznymi i przetoczeniem krwi

Bezpieczniejsze alternatywy

foskarnetmaribawir

Kiedy ocena się zmienia

Do oka (żel)droga podania · gancyklowirinterakcja nie dotyczyGancyklowir stosowany miejscowo do oka nie osiąga istotnych stężeń we krwi, więc nie sumuje się z mielosupresyjnym działaniem izatuksymabu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ BusulfanPrzed każdym cyklem i w jego trakcie kontroluj pełną morfologię z rozmazem i w razie znacznej cytopenii odrocz lub zmodyfikuj leczenie zgodnie z decyzją hematologa.Regularnie badaj krew zgodnie z zaleceniami lekarza, a przy gorączce lub objawach zakażenia od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Regularnie badaj krew zgodnie z zaleceniami lekarza, a przy gorączce lub objawach zakażenia od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.

Oba leki osłabiają szpik kostny i obniżają odporność, a razem robią to silniej. Może to sprzyjać poważnym zakażeniom, krwawieniom i niedokrwistości. Jeden z tych leków może też zaburzać wyniki badań przed przetoczeniem krwi przez wiele miesięcy po zakończeniu leczenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, duszność albo ból gardła
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia z nosa i dziąseł
  • nasilone osłabienie, bladość, kołatanie serca
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przed każdym cyklem i w jego trakcie kontroluj pełną morfologię z rozmazem i w razie znacznej cytopenii odrocz lub zmodyfikuj leczenie zgodnie z decyzją hematologa. Rozważ profilaktykę przeciwzakaźną według lokalnych standardów. Przed rozpoczęciem izatuksymabu oznacz grupę krwi i wykonaj badania przesiewowe przeciwciał oraz poinformuj bank krwi o leczeniu przeciwciałem anty-CD38. W razie potrzeby przetoczenia bank krwi może potraktować erytrocyty ditiotreitolem lub zastosować inną zwalidowaną metodę.[1] Nie podawaj żywych szczepionek pacjentowi w immunosupresji.[2]

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest pogłębiona i dłużej trwająca neutropenia z ciężkimi zakażeniami oraz małopłytkowość i niedokrwistość. Izatuksymab może dawać fałszywie dodatnie wyniki pośredniego testu antyglobulinowego, badań przesiewowych przeciwciał i prób krzyżowych przez co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce, co utrudnia dobór krwi do przetoczenia u pacjenta z niedokrwistością wywołaną busulfanem.[1]

Mechanizm

Połączenie wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi, bo oba leki osłabiają szpik i odporność. Busulfan jest lekiem alkilującym o silnym działaniu mielosupresyjnym, który zmniejsza liczbę neutrofili, płytek krwi i erytrocytów. Izatuksymab, przeciwciało anty-CD38, często wywołuje neutropenię i zwiększa podatność na zakażenia, zwłaszcza dróg oddechowych. Działania te sumują się, chociaż leki nie wpływają na wzajemną farmakokinetykę. Busulfan nie jest metabolizowany w sposób, na który przeciwciało monoklonalne mogłoby wpływać.

Monitorować

  • pełna morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, płytki krwi, hemoglobina)
  • objawy zakażenia, w tym gorączka i objawy ze strony dróg oddechowych
  • objawy krwawienia
  • grupa krwi i badania przesiewowe przeciwciał przed pierwszą dawką izatuksymabu

Kiedy ocena się zmienia

Duże dawki mieloablacyjne (kondycjonowanie przed przeszczepieniem)dawka · busulfanryzyko rośnieDuże dawki busulfanu wywołują głęboką aplazję szpiku, więc jednoczesne podawanie izatuksymabu nie powinno mieć miejsca, a wznowienie leczenia przeciwciałem po przeszczepieniu wymaga odbudowy układu krwiotwórczego i decyzji zespołu przeszczepowego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Myleran 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/myleran-100045175/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ ChlorambucylPołączenie wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w jego trakcie.Wykonuj zlecone badania krwi i od razu zadzwoń do lekarza, jeśli pojawi się gorączka, dreszcze lub nietypowe krwawienie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wykonuj zlecone badania krwi i od razu zadzwoń do lekarza, jeśli pojawi się gorączka, dreszcze lub nietypowe krwawienie.

Oba leki mogą obniżać liczbę białych krwinek i płytek krwi. Gdy przyjmujesz je razem, ten efekt może być silniejszy, a przez to łatwiej o poważne zakażenie lub krwawienie. Lekarz będzie dlatego częściej zlecał badania krwi i w razie potrzeby zmieni dawkowanie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel albo pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nietypowe siniaki lub krwawienie z nosa czy dziąseł
  • wyraźne osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w jego trakcie. Przy neutropenii lub małopłytkowości należy rozważyć odroczenie podania albo zmniejszenie dawki chlorambucylu zgodnie z protokołem leczenia oraz profilaktykę zakażeń i czynniki wzrostu granulocytów według decyzji onkologa lub hematologa. Połączenie nie jest przeciwwskazane.[1][2]

Skutek kliniczny

Możliwe pogłębienie mielosupresji, zwłaszcza neutropenii, z większym ryzykiem ciężkich zakażeń, w tym gorączki neutropenicznej. Możliwe nasilenie małopłytkowości z ryzykiem krwawień.

Mechanizm

Chlorambucyl jest lekiem alkilującym, który hamuje czynność szpiku kostnego i obniża liczbę neutrofili, płytek krwi i limfocytów. Izatuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym skierowanym przeciw CD38, które również wywołuje neutropenię i zwiększa podatność na zakażenia. Działania te sumują się, natomiast interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo przeciwciało monoklonalne jest rozkładane jak białka ustrojowe, a nie przez enzymy wątrobowe.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (bezwzględna liczba neutrofili, płytki krwi, hemoglobina)
  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • objawy skazy krwotocznej

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Leukeran 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/leukeran-100194811/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ CisplatynaPrzed każdym cyklem oceń morfologię krwi z rozmazem i podaj kolejne dawki dopiero po powrocie liczby neutrofilów i płytek do wartości dopuszczających leczenie.Rób regularnie zlecone badania krwi i przy gorączce lub objawach zakażenia od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Rób regularnie zlecone badania krwi i przy gorączce lub objawach zakażenia od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie.

Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek, które chronią przed zakażeniami, a także krwinek czerwonych i płytek krwi. Razem to działanie jest silniejsze, więc łatwiej o poważną infekcję, osłabienie albo siniaki. Jeden z leków może też zakłócać badania krwi wykonywane przed przetoczeniem krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka 38°C lub wyższa albo dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nietypowe siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • duże osłabienie, bladość, zadyszka
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przed każdym cyklem oceń morfologię krwi z rozmazem i podaj kolejne dawki dopiero po powrocie liczby neutrofilów i płytek do wartości dopuszczających leczenie. Cisplatyny nie stosuje się u pacjentów z zahamowaniem czynności szpiku kostnego[1]. Przed pierwszą dawką izatuksymabu wykonaj oznaczenie grupy krwi i badanie przeciwciał, ponieważ lek może dawać fałszywie dodatnie wyniki pośredniego testu antyglobulinowego i prób krzyżowych przez co najmniej 6 miesięcy po ostatnim podaniu[2]. Rozważ profilaktykę przeciwzakaźną i czynniki wzrostu granulocytów zgodnie z lokalnymi standardami.

Skutek kliniczny

Większe ryzyko głębokiej neutropenii, małopłytkowości i niedokrwistości oraz ciężkich zakażeń, w tym gorączki neutropenicznej. Utrudniony dobór krwi do przetoczenia przy niedokrwistości po chemioterapii.

Mechanizm

Oba leki hamują układ krwiotwórczy i odporność, więc ich działania niepożądane sumują się. Cisplatyna uszkadza szpik kostny, a izatuksymab często wywołuje neutropenię i zwiększa podatność na zakażenia. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez cytochrom P450, a cisplatyna jest wydalana głównie przez nerki. Izatuksymab zaburza ponadto wyniki badań serologicznych przed przetoczeniem krwi, co ma znaczenie przy niedokrwistości wywołanej cisplatyną.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w nadirze
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • stężenie hemoglobiny i liczba płytek krwi
  • grupa krwi i badanie przeciwciał przed pierwszą dawką izatuksymabu

Kiedy ocena się zmienia

Izatuksymab włączany u pacjenta, który może wymagać przetoczeń krwikolejność włączenia · izatuksymabinne zalecenieOznaczenie grupy krwi i badanie przeciwciał wykonaj przed pierwszą dawką izatuksymabu, ponieważ później lek może dawać fałszywie dodatnie wyniki prób zgodności.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cisplatin - Ebewe 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cisplatin-ebewe-100195408/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ FludarabinaŁączenie lub stosowanie po sobie tych leków wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi i czujności wobec zakażeń.Regularnie wykonuj zlecone badania krwi, a przy gorączce lub innych objawach zakażenia od razu skontaktuj się z ośrodkiem, w którym się leczysz.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Regularnie wykonuj zlecone badania krwi, a przy gorączce lub innych objawach zakażenia od razu skontaktuj się z ośrodkiem, w którym się leczysz.

Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek, dlatego razem bardziej zwiększają ryzyko zakażeń, krwawień i niedokrwistości. Izatuksymab może też zakłócać niektóre badania krwi wykonywane przed przetoczeniem. Lekarz prowadzący zwykle wie o takim połączeniu i zleca częstsze badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub ogólne złe samopoczucie
  • kaszel, duszność lub ból przy oddawaniu moczu
  • siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nasilone zmęczenie, bladość, zażółcenie skóry lub oczu
  • ciemny mocz
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Łączenie lub stosowanie po sobie tych leków wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi i czujności wobec zakażeń. Przed włączeniem każdego z leków oceń morfologię z rozmazem, a w trakcie leczenia kontroluj ją regularnie i modyfikuj dawkowanie według schematu leczenia. Rozważ profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodnie z lokalnym protokołem hematologicznym. Przed pierwszym podaniem izatuksymabu oznacz grupę krwi i wykonaj badanie przeciwciał odpornościowych, a pracownię serologiczną poinformuj o leczeniu przeciwciałem anty-CD38, aby mogła zastosować erytrocyty traktowane ditiotreitolem lub inną zwalidowaną metodę[1]. Przy spadku hemoglobiny różnicuj hemolizę na podstawie bilirubiny, LDH, haptoglobiny i retykulocytów, a nie tylko odczynu antyglobulinowego. U pacjentów leczonych fludarabiną przetaczaj napromieniowane składniki krwi.

Skutek kliniczny

Większe ryzyko ciężkiej neutropenii, małopłytkowości i niedokrwistości oraz ciężkich i oportunistycznych zakażeń. Możliwe opóźnienie rozpoznania hemolizy autoimmunologicznej i trudności w doborze krwi do przetoczenia. Niewyrównana niedokrwistość hemolityczna wyklucza stosowanie fludarabiny[2].

Mechanizm

Oba leki działają przeciw komórkom układu odpornościowego, więc ich działania niepożądane się sumują. Fludarabina jako analog puryn hamuje szpik i wywołuje głęboką, długotrwałą limfopenię. Izatuksymab niszczy komórki z białkiem CD38 i często wywołuje neutropenię. Razem nasilają mielosupresję i niedobór odporności. Dodatkowo izatuksymab wiąże się z białkiem CD38 na erytrocytach i może dawać fałszywie dodatnie wyniki pośredniego odczynu antyglobulinowego, badań przesiewowych przeciwciał i prób krzyżowych przez co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce[1]. Utrudnia to rozpoznanie autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej, którą może wywołać fludarabina, oraz dobór krwi do przetoczeń.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w jego trakcie
  • objawy zakażenia i temperatura ciała
  • parametry hemolizy: bilirubina, LDH, haptoglobina, retykulocyty
  • grupa krwi i przeciwciała odpornościowe przed pierwszą dawką izatuksymabu
  • klirens kreatyniny przed podaniem fludarabiny

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 6 miesięcy od ostatniej dawki izatuksymabuizatuksymabryzyko malejeZakłócanie badań serologicznych przez izatuksymab może utrzymywać się przez co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce. Po dłuższym odstępie maleje też sumowanie mielosupresji, ale nadal informuj pracownię serologiczną o wcześniejszym leczeniu.
eGFR ≤ 29 ml/min (klirens kreatyniny)fludarabinainterakcja nie dotyczyPrzy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min fludarabina jest przeciwwskazana.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fludara 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fludara-100145391/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ Szczepionka przeciw WZW BSzczepienie przeciw WZW B najlepiej przeprowadzić przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem, a jeśli trzeba szczepić w trakcie terapii, po zakończeniu schematu należy oznaczyć miano przeciwciał anty-HBs i przy braku odpowiedzi rozważyć dawki dodatkowe lub powtórzenie szczepienia po zakończeniu leczenia.Po przyjęciu wszystkich dawek szczepionki poproś lekarza o badanie poziomu przeciwciał przeciw żółtaczce typu B i nie zakładaj, że jesteś chroniony, dopóki wynik tego nie potwierdzi.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Po przyjęciu wszystkich dawek szczepionki poproś lekarza o badanie poziomu przeciwciał przeciw żółtaczce typu B i nie zakładaj, że jesteś chroniony, dopóki wynik tego nie potwierdzi.

Lek na szpiczaka, który przyjmujesz w kroplówce, osłabia część układu odpornościowego odpowiedzialną za wytwarzanie przeciwciał. Przez to szczepionka przeciw żółtaczce typu B może zadziałać słabiej albo wcale cię nie ochronić. Samo szczepienie jest bezpieczne i nie zaszkodzi ci. Warto jednak sprawdzić badaniem krwi, czy szczepionka zadziałała.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub ostra infekcja w dniu planowanego szczepienia – powiedz o tym przed podaniem szczepionki
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • ciemny mocz i jasny stolec
  • silne zmęczenie i ból pod prawym łukiem żebrowym
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Szczepienie przeciw WZW B najlepiej przeprowadzić przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem, a jeśli trzeba szczepić w trakcie terapii, po zakończeniu schematu należy oznaczyć miano przeciwciał anty-HBs i przy braku odpowiedzi rozważyć dawki dodatkowe lub powtórzenie szczepienia po zakończeniu leczenia. Szczepionki nie trzeba odstawiać ani przeciwwskazywać, bo nie zawiera żywego wirusa. Szczepienie odracza się w razie ciężkiej choroby z gorączką lub ostrego zakażenia[1]. Szczepionkę można podawać jednocześnie z innymi szczepionkami w różne miejsca wstrzyknięcia i osobnymi strzykawkami[1].

Skutek kliniczny

U pacjenta leczonego izatuksymabem odpowiedź na szczepienie przeciw WZW B może być słaba albo całkowicie nie wystąpić, co daje fałszywe poczucie ochrony przed zakażeniem HBV. Połączenie nie zwiększa ryzyka działań niepożądanych szczepionki.

Mechanizm

Izatuksymab jest przeciwciałem przeciw białku CD38, które niszczy komórki plazmatyczne i inne komórki układu odpornościowego z ekspresją CD38. Ogranicza to zdolność organizmu do wytworzenia własnych przeciwciał po szczepieniu, a choroba podstawowa, czyli szpiczak, sama w sobie osłabia odpowiedź humoralną. Szczepionka przeciw WZW B jest szczepionką rekombinowaną bez żywego wirusa, więc problemem jest mniejsza skuteczność, a nie ryzyko zakażenia szczepem szczepionkowym.

Monitorować

  • miano przeciwciał anty-HBs po zakończeniu schematu szczepienia
  • status serologiczny HBV (HBsAg, anti-HBc) przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem

Kiedy ocena się zmienia

Szczepienie zakończone przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabemkolejność włączenia · szczepionka przeciw WZW Bryzyko malejeGdy schemat szczepienia zakończono i potwierdzono ochronne miano anty-HBs przed włączeniem izatuksymabu, ryzyko braku odpowiedzi poszczepiennej nie dotyczy pacjenta.
Zakończenie leczenia izatuksymabem i odbudowa odpornościodstep · izatuksymabinne zalecenieU pacjentów bez odpowiedzi na szczepienie w trakcie terapii rozważ ponowne szczepienie po zakończeniu leczenia izatuksymabem, w terminie ustalonym z hematologiem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego HBVaxPRO 40 mcg/ml, zawiesina do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hbvaxpro-100110406/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ ImatynibPołączenie można stosować, ale wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi z rozmazem przed każdym cyklem izatuksymabu i w razie objawów zakażenia lub krwawienia.Nie opuszczaj zaplanowanych badań krwi i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka, dreszcze albo nietypowe krwawienie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie opuszczaj zaplanowanych badań krwi i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka, dreszcze albo nietypowe krwawienie.

Oba leki mogą obniżać liczbę białych krwinek, płytek krwi i czerwonych krwinek. Gdy przyjmujesz je razem, ten efekt może być silniejszy, przez co łatwiej o zakażenie, siniaki lub krwawienie. Lekarz będzie regularnie sprawdzał twoją morfologię krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub inne objawy infekcji
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • czarne lub krwiste stolce
  • duże osłabienie lub bladość
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi z rozmazem przed każdym cyklem izatuksymabu i w razie objawów zakażenia lub krwawienia. Przy neutropenii lub małopłytkowości należy wstrzymać lub zmodyfikować leczenie zgodnie z zasadami obowiązującymi dla każdego z leków osobno i rozważyć profilaktykę zakażeń. Należy kontrolować także parametry wątrobowe, ponieważ toksyczność imatynibu może się nasilać przy łączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi[1].

Skutek kliniczny

Możliwe jest pogłębienie neutropenii, małopłytkowości i niedokrwistości oraz większe ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień. Brak badań klinicznych oceniających to połączenie, a jednoczesne stosowanie jest rzadkie, ponieważ leki mają odmienne wskazania.

Mechanizm

Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i polega na sumowaniu działań niepożądanych na szpik kostny i odporność. Imatynib powoduje mielosupresję, a izatuksymab, przeciwciało anty-CD38, często wywołuje neutropenię i zwiększa podatność na zakażenia. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, ponieważ izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne jest eliminowany drogą katabolizmu białek, a nie przez izoenzymy cytochromu P450, które są głównym punktem interakcji imatynibu. Działania niepożądane imatynibu, takie jak mielosupresja i hepatotoksyczność, mogą się nasilać przy łączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi, a interakcje z chemioterapeutykami nie są dobrze scharakteryzowane[1].

Metabolizm i transportery

  • Imatynib: inhibitor CYP2C8[2], inhibitor CYP2C9[2], słaby inhibitor CYP2D6[2], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, płytki krwi, hemoglobina)
  • objawy zakażenia (gorączka, dreszcze)
  • objawy krwawienia
  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imatinib Teva 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imatinib-teva-100121611/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imatinib Teva. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/imatinib-teva-100121611/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ Szczepionka przeciw grypie H5N1Szczep pacjenta zgodnie ze wskazaniami, najlepiej przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem albo w okresie najmniejszej immunosupresji, ustalonym z prowadzącym hematologiem.Zaszczep się w terminie ustalonym z hematologiem i nadal chroń się przed zakażeniami, bo szczepienie może nie dać ci pełnej ochrony.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Zaszczep się w terminie ustalonym z hematologiem i nadal chroń się przed zakażeniami, bo szczepienie może nie dać ci pełnej ochrony.

Lek na szpiczaka, który przyjmujesz w kroplówce, osłabia odporność. Przez to szczepionka przeciw grypie może chronić cię słabiej niż osobę zdrową. Szczepionka nie zawiera żywego wirusa, więc nie może wywołać u ciebie grypy. Nadal warto się zaszczepić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka
  • kaszel lub duszność
  • bóle mięśni i silne osłabienie
  • ból gardła
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Szczep pacjenta zgodnie ze wskazaniami, najlepiej przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem albo w okresie najmniejszej immunosupresji, ustalonym z prowadzącym hematologiem. Pacjent leczony izatuksymabem nie powinien traktować szczepienia jako pełnej ochrony i nadal powinien unikać narażenia na zakażenie. Rozważ ocenę odpowiedzi serologicznej, jeśli jest dostępna, oraz szczepienie domowników. Szczepionki nie podaje się osobom, które miały reakcję anafilaktyczną po poprzedniej dawce szczepionki przeciw grypie[1].

Skutek kliniczny

Możliwa słabsza lub krótsza ochrona przed grypą H5N1 po szczepieniu u pacjenta leczonego izatuksymabem. Nie należy spodziewać się nasilenia działań niepożądanych szczepionki ani wpływu szczepionki na skuteczność izatuksymabu.

Mechanizm

Odpowiedź na szczepionkę może być słabsza, ale szczepienia nie należy odkładać bez potrzeby. Izatuksymab jest przeciwciałem anty-CD38, które niszczy komórki plazmatyczne i część komórek układu odpornościowego z ekspresją CD38. W połączeniu z chorobą podstawową i leczeniem skojarzonym obniża to stężenie prawidłowych immunoglobulin i osłabia odpowiedź humoralną. Szczepionka przeciw grypie H5N1 jest inaktywowana, więc nie niesie ryzyka zakażenia wirusem szczepionkowym. Problemem jest wyłącznie możliwa mniejsza skuteczność szczepienia.

Monitorować

  • objawy zakażenia dróg oddechowych po szczepieniu
  • stężenie immunoglobulin w surowicy
  • liczba neutrofilów
  • miano przeciwciał poszczepiennych, jeśli dostępne

Kiedy ocena się zmienia

Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabemkolejność włączenia · szczepionka przeciw grypie H5N1ryzyko malejeSzczepienie wykonane przed włączeniem izatuksymabu daje szansę na pełniejszą odpowiedź immunologiczną.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Incellipan, zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/incellipan-100496834/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ MelfalanPołączenie stosuje się wyłącznie w ramach schematu prowadzonego przez hematologa, z kontrolą morfologii krwi przed każdym cyklem i w jego trakcie.Wykonuj zlecone badania krwi i przy gorączce lub krwawieniu od razu dzwoń do swojego lekarza prowadzącego.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wykonuj zlecone badania krwi i przy gorączce lub krwawieniu od razu dzwoń do swojego lekarza prowadzącego.

Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Gdy bierzesz je razem, łatwiej o spadek białych krwinek, a przez to o groźne zakażenia, a także o niedokrwistość i krwawienia. Lekarz będzie więc regularnie zlecał badania krwi. Jeśli będziesz potrzebować przetoczenia krwi, powiedz, że dostajesz izatuksymab, bo zmienia on wyniki badań przed transfuzją.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, ból gardła, pieczenie przy oddawaniu moczu
  • siniaki bez wyraźnej przyczyny, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • duże zmęczenie, bladość, duszność
  • czarne stolce lub krew w moczu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuje się wyłącznie w ramach schematu prowadzonego przez hematologa, z kontrolą morfologii krwi przed każdym cyklem i w jego trakcie. Przy neutropenii lub małopłytkowości należy wstrzymać lub opóźnić podanie leków zgodnie z protokołem i rozważyć czynnik wzrostu granulocytów oraz profilaktykę przeciwinfekcyjną. Przed pierwszym podaniem izatuksymabu należy oznaczyć grupę krwi i wykonać badanie przesiewowe przeciwciał, a bank krwi trzeba poinformować o leczeniu izatuksymabem[1]. U pacjentów w immunosupresji nie stosuje się szczepionek zawierających żywe drobnoustroje[2].

Skutek kliniczny

Głębsza i dłuższa mielosupresja, zwłaszcza neutropenia, a także małopłytkowość i niedokrwistość. Rośnie ryzyko ciężkich zakażeń, w tym zakażeń dróg oddechowych i reaktywacji zakażeń wirusowych. Izatuksymab może powodować fałszywie dodatnie wyniki pośredniego odczynu Coombsa, badań przesiewowych przeciwciał i prób krzyżowych przez co najmniej 6 miesięcy po ostatnim podaniu, co utrudnia dobór krwi u pacjenta, który z powodu mielosupresji może potrzebować przetoczeń[1].

Mechanizm

Oba leki hamują czynność szpiku i odporność, więc ich działania niepożądane sumują się. Melfalan jako lek alkilujący uszkadza komórki krwiotwórcze szpiku. Izatuksymab jako przeciwciało anty-CD38 nasila neutropenię i zwiększa ryzyko zakażeń. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, bo przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowane przez enzymy wątrobowe ani nie wpływa na transportery leków.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w jego trakcie
  • liczba neutrofilów i płytek krwi
  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • objawy krwawienia
  • czynność nerek
  • grupa krwi i przeciwciała odpornościowe oznaczone przed rozpoczęciem izatuksymabu

Kiedy ocena się zmienia

Duże dawki dożylne (kondycjonowanie przed przeszczepieniem)dawka · melfalanryzyko rośnieDuże dawki melfalanu dożylnie powodują głęboką aplazję szpiku, więc nakładanie się działania izatuksymabu wymaga postępowania wyłącznie według protokołu ośrodka transplantacyjnego i pełnej profilaktyki przeciwinfekcyjnej.
czas leczenia ≥ 6 miesięcy po ostatnim podaniuizatuksymabinne zalecenieZaburzenie badań serologicznych i elektroforezy białek może utrzymywać się co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce izatuksymabu, więc bank krwi i laboratorium trzeba informować także po zakończeniu leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Alkeran 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/alkeran-100003930/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ Szczepionka przeciw meningokokom CSzczepienia nie przeciwwskazuje się, a u pacjenta ze wskazaniem nie należy z niego rezygnować.Uzgodnij termin szczepienia z hematologiem i nawet po szczepieniu zgłaszaj się pilnie do lekarza przy objawach zakażenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Uzgodnij termin szczepienia z hematologiem i nawet po szczepieniu zgłaszaj się pilnie do lekarza przy objawach zakażenia.

Lek na szpiczaka podawany we wlewach osłabia układ odporności, który wytwarza przeciwciała po szczepieniu. Z tego powodu szczepionka przeciw meningokokom może chronić cię słabiej niż u zdrowej osoby. Szczepionka nie zawiera żywych bakterii, więc jest dla ciebie bezpieczna i nie wywoła choroby.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wysoka gorączka
  • silny ból głowy
  • sztywność karku
  • drobne czerwone lub fioletowe plamki na skórze, które nie bledną po uciśnięciu
  • splątanie lub nadmierna senność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Szczepienia nie przeciwwskazuje się, a u pacjenta ze wskazaniem nie należy z niego rezygnować. Najlepiej zaszczepić pacjenta z wyprzedzeniem przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem. Jeśli szczepienie wypada w trakcie terapii lub krótko po niej, należy liczyć się ze słabszą odpowiedzią, rozważyć ocenę odpowiedzi poszczepiennej lub ponowne szczepienie po odbudowie odporności i utrzymywać pozostałe środki ochrony przed zakażeniami. Termin szczepienia warto uzgodnić z hematologiem prowadzącym.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie lub skrócenie ochrony przed inwazyjną chorobą meningokokową wywołaną przez grupę C. Szczepionka nie zawiera żywych drobnoustrojów, więc nie grozi zakażeniem szczepem szczepionkowym ani nasileniem działań niepożądanych.

Mechanizm

Izatuksymab jest przeciwciałem anty-CD38, które niszczy komórki z wysoką ekspresją CD38, w tym komórki plazmatyczne, i może pogłębiać niedobór odporności humoralnej typowy dla szpiczaka. Szczepionka przeciw meningokokom C jest szczepionką inaktywowaną, w której polisacharyd otoczkowy skoniugowano z toksoidem tężcowym[1]. Jej działanie zależy od wytworzenia swoistych przeciwciał, dlatego u osoby leczonej izatuksymabem odpowiedź poszczepienna może być słabsza. Nie jest to interakcja farmakokinetyczna i nie zwiększa ryzyka działań niepożądanych szczepionki.

Monitorować

  • objawy zakażenia, zwłaszcza gorączka, sztywność karku, wybroczyny
  • ewentualna ocena odpowiedzi poszczepiennej u pacjentów z wysokim ryzykiem zakażenia meningokokowego
  • stężenie immunoglobulin w surowicy według decyzji hematologa

Kiedy ocena się zmienia

Szczepienie zakończone przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabemkolejność włączenia · pacjentryzyko malejeSzczepienie wykonane przed włączeniem izatuksymabu pozwala wytworzyć odpowiedź humoralną przed deplecją komórek plazmatycznych, co jest preferowaną strategią.
Szczepienie w trakcie leczenia lub krótko po ostatnim wlewieodstep · izatuksymabinne zaleceniePrzy szczepieniu w trakcie terapii lub krótko po niej należy liczyć się z osłabioną odpowiedzią i rozważyć ocenę odpowiedzi lub ponowne szczepienie po odbudowie odporności.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml, zawiesina do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/neisvac-c-100216990/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ Szczepionka przeciw poliomyelitisSzczepienia nie odkłada się z powodu izatuksymabu, ponieważ szczepionka inaktywowana jest u leczonego bezpieczna.Zanim się zaszczepisz, ustal z lekarzem prowadzącym najlepszy termin szczepienia i zapytaj, czy po leczeniu potrzebna będzie dodatkowa dawka.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Zanim się zaszczepisz, ustal z lekarzem prowadzącym najlepszy termin szczepienia i zapytaj, czy po leczeniu potrzebna będzie dodatkowa dawka.

Lek, który dostajesz na szpiczaka, osłabia układ odpornościowy. Przez to szczepionka przeciw polio może zadziałać słabiej i nie dać pełnej ochrony. Szczepionka nie zawiera żywych wirusów, więc nie może wywołać choroby i jest dla ciebie bezpieczna.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub ostra infekcja w dniu planowanego szczepienia – zgłoś to przed szczepieniem
  • wysypka, obrzęk twarzy lub duszność po szczepieniu – natychmiast wezwij pomoc
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Szczepienia nie odkłada się z powodu izatuksymabu, ponieważ szczepionka inaktywowana jest u leczonego bezpieczna. Najlepiej zaplanować je przed rozpoczęciem leczenia. Jeśli pacjent szczepi się w trakcie terapii, należy uwzględnić możliwą słabszą odpowiedź. W razie potrzeby udokumentowanej ochrony warto rozważyć z lekarzem ocenę odpowiedzi albo dawkę przypominającą po zakończeniu leczenia. Doustnej żywej szczepionki przeciw poliomyelitis nie podaje się osobom z obniżoną odpornością.

Skutek kliniczny

Słabsza lub krótsza odpowiedź poszczepienna i niepełna ochrona przed poliomyelitis. Nie należy oczekiwać nasilenia działań niepożądanych szczepionki ani izatuksymabu.

Mechanizm

Izatuksymab to przeciwciało anty-CD38, które niszczy komórki plazmatyczne i inne komórki z ekspresją CD38. W szpiczaku mnogim towarzyszą mu hipogammaglobulinemia i upośledzenie odporności humoralnej. Inaktywowana szczepionka przeciw poliomyelitis działa wyłącznie przez wytworzenie przeciwciał, dlatego jej immunogenność u leczonych może być mniejsza. Szczepionka zawiera wirusy inaktywowane, nie namnaża się w organizmie i nie stwarza ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym.

Monitorować

  • skuteczność szczepienia (ewentualnie miano przeciwciał, jeśli ochrona jest kliniczne istotna)
  • stężenie immunoglobulin w surowicy

Kiedy ocena się zmienia

Żywa szczepionka doustna (OPV)postać · szczepionka przeciw poliomyelitisryzyko rośnieŻywej atenuowanej szczepionki doustnej nie podaje się pacjentom z upośledzoną odpornością z powodu ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym. U leczonych izatuksymabem stosuje się wyłącznie szczepionkę inaktywowaną.
Szczepienie zakończone przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabemkolejność włączenia · pacjentryzyko malejeSzczepienie wykonane przed rozpoczęciem terapii daje lepszą odpowiedź immunologiczną. Interakcja nie ma wtedy praktycznego znaczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/imovax-polio-100196626/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ Szczepionka przeciw COVID-19Szczep pacjenta mimo leczenia izatuksymabem, bo korzyść przewyższa ryzyko.Zaszczep się po uzgodnieniu terminu z lekarzem prowadzącym i dalej chroń się przed zakażeniami, bo szczepionka może nie dać pełnej ochrony.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Zaszczep się po uzgodnieniu terminu z lekarzem prowadzącym i dalej chroń się przed zakażeniami, bo szczepionka może nie dać pełnej ochrony.

Lek na szpiczaka, który przyjmujesz we wlewach, osłabia odporność. Przez to szczepionka przeciw COVID-19 może chronić cię słabiej niż osoby zdrowe. Szczepienie jest jednak bezpieczne i nadal warto je wykonać.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka
  • kaszel lub duszność
  • ból gardła
  • silne osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Szczep pacjenta mimo leczenia izatuksymabem, bo korzyść przewyższa ryzyko. Najlepiej zaplanuj szczepienie przed rozpoczęciem terapii, jeśli to możliwe. W trakcie leczenia rozważ dodatkowe dawki zgodnie z aktualnymi zaleceniami dla osób z obniżoną odpornością i poinformuj pacjenta, że ochrona może być niepełna.

Skutek kliniczny

Słabsza i krótsza odpowiedź poszczepienna, a w efekcie mniejsza ochrona przed ciężkim przebiegiem COVID-19 u pacjenta z osłabioną odpornością. Bezpieczeństwo szczepienia nie jest zmniejszone.

Mechanizm

Izatuksymab jest przeciwciałem anty-CD38, które niszczy komórki z ekspresją CD38, w tym komórki plazmatyczne i część limfocytów. Osłabia to wytwarzanie przeciwciał po szczepieniu i może zmniejszać odpowiedź na szczepionkę przeciw COVID-19. Szczepionka jest inaktywowana, więc nie ma ryzyka zakażenia wirusem szczepionkowym.

Monitorować

  • objawy zakażenia dróg oddechowych po szczepieniu i w trakcie leczenia
  • harmonogram dawek przypominających u osoby z obniżoną odpornością

Kiedy ocena się zmienia

Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabemkolejność włączenia · pacjentryzyko malejeSzczepienie wykonane przed rozpoczęciem terapii anty-CD38 daje zwykle lepszą odpowiedź humoralną niż szczepienie w trakcie leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego COVID-19 Vaccine (inactivated, adjuvanted) Valneva 33 j antygenu (AU) inaktywowanego wirusa SARS-CoV-2/0,5 ml (1 dawka), zawiesina do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/covid-19-vaccine-inactivated-adjuvanted-valneva-100471098/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ DocetakselPołączenie wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi z rozmazem przed każdym podaniem i w okresie spodziewanego nadiru.Wykonuj zlecone badania krwi przed każdym podaniem leków i natychmiast zgłoś się do lekarza, gdy masz gorączkę lub dreszcze.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wykonuj zlecone badania krwi przed każdym podaniem leków i natychmiast zgłoś się do lekarza, gdy masz gorączkę lub dreszcze.

Oba leki mogą obniżać liczbę białych krwinek, które chronią cię przed zakażeniami. Gdy przyjmujesz je razem, ten efekt może być silniejszy i trwać dłużej. Dlatego lekarz będzie regularnie sprawdzał twoją krew i w razie potrzeby przesunie leczenie albo zmieni dawkę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka 38°C lub wyższa albo dreszcze
  • ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu lub inne objawy zakażenia
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • silne osłabienie lub zawroty głowy
  • duszność, wysypka lub obrzęk w czasie albo po infuzji
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi z rozmazem przed każdym podaniem i w okresie spodziewanego nadiru. Docetakselu nie podaje się przy liczbie neutrofilów poniżej 1500 komórek/mm3[1]. Należy rozważyć profilaktykę czynnikami wzrostu kolonii granulocytów oraz profilaktykę przeciwzakaźną zgodnie z lokalnymi standardami, a przy ciężkiej neutropenii odroczyć leczenie lub zmodyfikować dawkę. Infuzji obu leków nie należy podawać jednocześnie, a premedykację przed każdym z nich trzeba zaplanować tak, by nie dublować kortykosteroidów bez potrzeby. Połączenie nie jest typowym schematem, dlatego jego zasadność powinna potwierdzić decyzja zespołu onkologicznego.

Skutek kliniczny

Pogłębienie i wydłużenie neutropenii, w tym ryzyko gorączki neutropenicznej i ciężkich zakażeń. Możliwa konieczność odroczenia kolejnych cykli lub zmniejszenia dawki docetakselu. Oba leki mogą też wywoływać reakcje nadwrażliwości lub reakcje związane z infuzją.

Mechanizm

Przy jednoczesnym stosowaniu należy przede wszystkim liczyć się z sumowaniem toksyczności hematologicznej. Docetaksel silnie hamuje czynność szpiku i jest przeciwwskazany przy liczbie neutrofilów poniżej 1500 komórek/mm3[2]. Izatuksymab, przeciwciało anty-CD38, również często powoduje neutropenię i zwiększa ryzyko zakażeń. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Docetaksel jest metabolizowany przez CYP3A4[3], a izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne jest katabolizowany proteolitycznie i nie wpływa na enzymy cytochromu P450. Izatuksymab nie zmienia farmakokinetyki leków, z którymi go badano, takich jak pomalidomid, karfilzomib, bortezomib i lenalidomid[4].

Metabolizm i transportery

  • Docetaksel: substrat CYP3A4[5], substrat OATP1B1[6], substrat OATP1B3[6]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (bezwzględna liczba neutrofilów) przed każdym podaniem i w okresie nadiru
  • liczba płytek krwi i stężenie hemoglobiny
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • objawy reakcji nadwrażliwości i reakcji związanych z infuzją
  • czynność wątroby przed podaniem docetakselu

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Docetaxel Accord 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/docetaxel-accord-100282403/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Taxotere 80 mg/2 ml, koncentrat i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/taxotere-100065841/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Docetaxel Kabi 160 mg/8 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/docetaxel-kabi-100281875/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Docetaxel Kabi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/docetaxel-kabi-100281875/
  6. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ MetotreksatPołączenie stosuj tylko po świadomej decyzji lekarza prowadzącego, gdy korzyść przeważa nad ryzykiem, i przy ścisłym monitorowaniu morfologii krwi oraz objawów zakażenia.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie szpiczaka, że przyjmujesz metotreksat, regularnie rób zlecone badania krwi i nie zmieniaj dawek na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie szpiczaka, że przyjmujesz metotreksat, regularnie rób zlecone badania krwi i nie zmieniaj dawek na własną rękę.

Oba leki osłabiają układ odpornościowy i mogą zmniejszać liczbę krwinek. Gdy przyjmujesz je razem, łatwiej o poważne zakażenia, krwawienia i siniaki. Lekarz może zdecydować o takim leczeniu, ale wymaga ono częstych badań krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel albo duszność
  • owrzodzenia lub ból w jamie ustnej
  • łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • silne osłabienie i bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuj tylko po świadomej decyzji lekarza prowadzącego, gdy korzyść przeważa nad ryzykiem, i przy ścisłym monitorowaniu morfologii krwi oraz objawów zakażenia. Metotreksatu nie stosuje się przy istniejących zaburzeniach układu krwiotwórczego, w tym po wcześniejszej chemioterapii, przy niedoborach odporności oraz przy ciężkich i czynnych zakażeniach[1]. Przy istotnej leukopenii, małopłytkowości lub niedokrwistości metotreksat jest przeciwwskazany[2]. W czasie leczenia metotreksatem nie podaje się żywych szczepionek[3].

Skutek kliniczny

Większe ryzyko neutropenii, małopłytkowości, pancytopenii i ciężkich zakażeń, w tym zakażeń z gorączką neutropeniczną. Może też nasilić się zapalenie błon śluzowych jamy ustnej związane z metotreksatem.

Mechanizm

Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, bo izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez cytochrom P450 ani wydalany przez nerki w sposób konkurujący z metotreksatem. Oba leki działają jednak hamująco na szpik i układ odpornościowy. Metotreksat hamuje reduktazę kwasu dihydrofoliowego i może powodować mielosupresję, a izatuksymab niszczy komórki z ekspresją CD38 i w schematach leczenia szpiczaka często wywołuje neutropenię oraz zwiększa ryzyko zakażeń. Działania te sumują się.

Metabolizm i transportery

  • Metotreksat: substrat OAT3[4]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofilów i płytek krwi
  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • stan błony śluzowej jamy ustnej
  • czynność wątroby (AST, ALT, bilirubina)
  • czynność nerek (kreatynina, eGFR)

Kiedy ocena się zmienia

dawka ≥ 100 mg/m2 pc.metotreksatryzyko rośnieDuże, onkologiczne dawki metotreksatu znacznie silniej hamują szpik, więc ryzyko ciężkiej pancytopenii i zakażeń przy jednoczesnym leczeniu izatuksymabem rośnie. Wymagane jest jeszcze ściślejsze monitorowanie morfologii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Methotrexat-Ebewe 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/methotrexat-ebewe-100090448/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Methofill 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/methofill-100380815/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trexan Neo 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trexan-neo-100349455/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ AlemtuzumabUnikaj jednoczesnego stosowania obu leków, a gdy jest ono konieczne, decyzję podejmuje lekarz prowadzący po ocenie stanu odporności i ryzyka zakażeń.Powiedz obu lekarzom, że otrzymujesz te dwa leki, i od razu zgłaszaj gorączkę lub inne objawy infekcji.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz obu lekarzom, że otrzymujesz te dwa leki, i od razu zgłaszaj gorączkę lub inne objawy infekcji.

Oba leki osłabiają układ odpornościowy, a stosowane razem robią to jeszcze mocniej. Przez to łatwiej o poważne zakażenia i spadek liczby krwinek. Takie połączenie wymaga decyzji lekarza i regularnych badań krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, duszność lub ból gardła
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • opryszczka lub bolesna wysypka z pęcherzykami
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
  • silne zmęczenie i osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj jednoczesnego stosowania obu leków, a gdy jest ono konieczne, decyzję podejmuje lekarz prowadzący po ocenie stanu odporności i ryzyka zakażeń. Przed każdym kursem leczenia oceń morfologię z rozmazem i liczbę limfocytów oraz wyklucz czynne zakażenie. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Rozważ profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodnie z lokalnymi standardami i edukuj pacjenta w zakresie wczesnych objawów zakażenia.

Skutek kliniczny

Sumowanie się immunosupresji zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, reaktywacji zakażeń wirusowych oraz nasilonych cytopenii, w tym limfopenii i neutropenii. Oba leki wywołują też reakcje związane z wlewem, więc przy podawaniu w krótkich odstępach mogą się one nakładać. Ciężkie czynne zakażenie wyklucza podanie alemtuzumabu do czasu jego całkowitego ustąpienia[1].

Mechanizm

Oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi niszczącymi komórki układu odpornościowego. Alemtuzumab wiąże antygen CD52 i powoduje głęboką oraz długotrwałą deplecję limfocytów T i B. Izatuksymab wiąże antygen CD38 obecny na komórkach plazmatycznych, a także na części limfocytów i komórek NK, co dodatkowo osłabia odporność. Działania immunosupresyjne obu leków sumują się.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • liczba limfocytów
  • objawy zakażeń, w tym oportunistycznych i reaktywacji wirusowych
  • reakcje związane z wlewem

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ AnakinraPołączenie można stosować pod warunkiem ścisłej kontroli morfologii z rozmazem i czujności na zakażenia.Rób zlecone badania krwi i przy każdej gorączce, dreszczach lub innych objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Rób zlecone badania krwi i przy każdej gorączce, dreszczach lub innych objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie.

Oba leki osłabiają układ odpornościowy i mogą obniżać liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami. Stosowane razem mogą zwiększać ryzyko poważnych infekcji. Jeden z tych leków może też łagodzić gorączkę, więc infekcja bywa mniej widoczna niż zwykle. Lekarz zleci ci regularne badania krwi, żeby wcześnie wychwycić spadek białych krwinek.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub stan podgorączkowy
  • dreszcze, poty, uczucie silnego osłabienia
  • kaszel, duszność, ból gardła
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • zaczerwienienie, ból lub ropa w miejscu wstrzyknięcia albo na skórze
  • owrzodzenia w jamie ustnej
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem ścisłej kontroli morfologii z rozmazem i czujności na zakażenia. Leczenia anakinrą nie rozpoczyna się, gdy bezwzględna liczba neutrofilów wynosi poniżej 1,5 x 10^9/l.[1] Przed włączeniem anakinry u pacjenta leczonego izatuksymabem należy więc sprawdzić aktualną liczbę neutrofilów, a w trakcie terapii skojarzonej regularnie ją kontrolować. Każdą gorączkę lub objawy zakażenia trzeba pilnie ocenić, nawet przy prawidłowym CRP. Należy rozważyć profilaktykę przeciwzakaźną zgodną z lokalnymi zaleceniami hematologicznymi i nie stosować szczepionek żywych.

Skutek kliniczny

Większe ryzyko neutropenii, w tym gorączki neutropenicznej, oraz ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i oportunistycznych, w tym zakażeń dróg oddechowych. Objawy zakażenia mogą być mniej wyraźne, ponieważ anakinra tłumi gorączkę i wykładniki stanu zapalnego, takie jak CRP.

Mechanizm

Anakinra blokuje receptor interleukiny 1 i osłabia odpowiedź zapalną, co zwiększa podatność na zakażenia i może powodować neutropenię. Izatuksymab, przeciwciało anty-CD38, niszczy komórki plazmatyczne i inne komórki z ekspresją CD38 i często wywołuje neutropenię oraz zakażenia. Działania niepożądane obu leków na odporność i liczbę neutrofilów sumują się. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, ponieważ izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez enzymy CYP450, więc normalizacja aktywności tych enzymów pod wpływem anakinry nie ma dla niego znaczenia.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą neutrofilów przed włączeniem anakinry i regularnie w trakcie leczenia
  • objawy zakażenia, w tym gorączka, kaszel, duszność, objawy z dróg moczowych
  • temperatura ciała, z uwzględnieniem, że anakinra może maskować gorączkę i obniżać CRP

Kiedy ocena się zmienia

Anakinra włączana u pacjenta już leczonego izatuksymabemkolejność włączenia · anakinrainne zaleceniePrzed pierwszą dawką anakinry należy oznaczyć bezwzględną liczbę neutrofilów, ponieważ izatuksymab często powoduje neutropenię, a leczenia anakinrą nie rozpoczyna się przy wartości poniżej 1,5 x 10^9/l.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kineret 100 mg/0,67 ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kineret-100126933/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ KanakinumabPołączenie stosuj tylko przy wyraźnym wskazaniu i pod ścisłym nadzorem w kierunku zakażeń.Przy każdym objawie zakażenia, nawet łagodnym, od razu skontaktuj się z lekarzem i nie przyjmuj żadnych szczepionek bez jego zgody.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przy każdym objawie zakażenia, nawet łagodnym, od razu skontaktuj się z lekarzem i nie przyjmuj żadnych szczepionek bez jego zgody.

Oba leki osłabiają układ odpornościowy, więc razem zwiększają ryzyko zakażeń, także ciężkich. Jeden z nich może tłumić gorączkę, dlatego zakażenie może zacząć się niepozornie. Lekarz może zlecać częstsze badania krwi i sprawdzać, czy nie masz infekcji przed kolejną dawką.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, duszność albo ból gardła
  • pieczenie lub ból przy oddawaniu moczu
  • zaczerwienienie, ból albo obrzęk skóry
  • silne osłabienie lub ogólne złe samopoczucie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuj tylko przy wyraźnym wskazaniu i pod ścisłym nadzorem w kierunku zakażeń. Przed każdym podaniem kanakinumabu wyklucz czynne, ciężkie zakażenie, bo jest ono przeciwwskazaniem do jego podania[1]. Kontroluj morfologię z rozmazem, zwłaszcza liczbę neutrofili, i rozważ profilaktykę przeciwzakaźną zgodnie z lokalnymi standardami leczenia szpiczaka. W okresie podawania kanakinumabu nie podawaj żywych szczepionek, chyba że korzyść wyraźnie przewyższa ryzyko[1]. Ustal z hematologiem i lekarzem prowadzącym leczenie kanakinumabem, kto nadzoruje ryzyko zakażeń.

Skutek kliniczny

Spodziewane jest większe ryzyko zakażeń, w tym ciężkich, oraz ich cięższy przebieg. Objawy zakażenia mogą być mniej wyraźne, bo kanakinumab tłumi gorączkę i odczyn zapalny. Kanakinumabu nie podaje się w czynnym, ciężkim zakażeniu[1]. Połączenie z innymi lekami silnie osłabiającymi odporność zwiększa ryzyko poważnych zakażeń, czego przykładem jest skojarzenie z inhibitorami TNF[1].

Mechanizm

Oba leki osłabiają odporność różnymi drogami, więc ich działania w tym zakresie się sumują. Kanakinumab blokuje interleukinę-1 beta, cytokinę potrzebną do obrony przed zakażeniami. Izatuksymab niszczy komórki z białkiem CD38, które poza komórkami szpiczaka występuje także na komórkach odpornościowych, i może obniżać liczbę neutrofili. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje. Przeciwciała monoklonalne nie są metabolizowane przez enzymy CYP450, a izatuksymab nie wpływa na farmakokinetykę innych leków przeciwszpiczakowych[2].

Monitorować

  • objawy zakażenia przed każdym podaniem obu leków
  • morfologia krwi z rozmazem, liczba neutrofili
  • CRP i temperatura ciała przy podejrzeniu zakażenia, z uwzględnieniem możliwego wytłumienia odczynu przez kanakinumab

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ilaris 150 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ilaris-100278666/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ KapecytabinaPołączenie stosuj tylko pod nadzorem onkologa lub hematologa, z regularną kontrolą morfologii krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w razie objawów zakażenia.Rób zlecone badania krwi w terminie, a przy gorączce, dreszczach lub bólu gardła od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Rób zlecone badania krwi w terminie, a przy gorączce, dreszczach lub bólu gardła od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.

Oba leki mogą obniżać liczbę białych krwinek, które chronią cię przed zakażeniami. Gdy przyjmujesz je razem, ten efekt może być silniejszy i łatwiej o poważną infekcję. Lekarz będzie regularnie zlecał badania krwi i w razie potrzeby wstrzyma na pewien czas leczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka 38°C lub wyższa
  • dreszcze
  • ból gardła, kaszel, duszność
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • siniaki lub krwawienia z nosa i dziąseł
  • silne osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuj tylko pod nadzorem onkologa lub hematologa, z regularną kontrolą morfologii krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w razie objawów zakażenia. Przy ciężkiej neutropenii, leukopenii lub małopłytkowości wstrzymaj kapecytabinę[1]. Wstrzymaj też podanie izatuksymabu zgodnie z zasadami modyfikacji leczenia. Rozważ profilaktykę czynnikami wzrostu granulocytów i oceń, czy pacjent wymaga profilaktyki przeciwzakażeniowej. Pouczyj pacjenta, by każdą gorączkę zgłaszał natychmiast.

Skutek kliniczny

Możliwa jest głębsza i dłużej trwająca neutropenia, a także większe ryzyko gorączki neutropenicznej i ciężkich zakażeń, zwłaszcza dróg oddechowych. Kapecytabiny nie stosuje się u chorych z ciężką leukopenią, neutropenią lub trombocytopenią[1]. Ciężka neutropenia wywołana izatuksymabem wymaga więc przerwania kapecytabiny do czasu poprawy wyników. Brak danych klinicznych o jednoczesnym stosowaniu obu leków, które w praktyce rzadko się łączy, bo stosuje się je w innych wskazaniach onkologicznych.

Mechanizm

Przy jednoczesnym stosowaniu należy kontrolować morfologię krwi z rozmazem, bo oba leki mogą sumować działanie mielosupresyjne. Izatuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym anty-CD38 eliminowanym przez katabolizm białkowy. Nie jest metabolizowany przez cytochrom P-450 i nie wpływa na jego aktywność, dlatego interakcja farmakokinetyczna z kapecytabiną jest mało prawdopodobna. Kapecytabina jako fluoropirymidyna hamuje proliferację komórek szpiku i powoduje neutropenię, leukopenię i małopłytkowość. Izatuksymab również często wywołuje neutropenię i zwiększa ryzyko zakażeń. Działanie obu leków na szpik i odporność może się więc sumować.

Metabolizm i transportery

  • Kapecytabina: inhibitor CYP2C9[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (bezwzględna liczba neutrofili, płytki krwi) przed każdym cyklem
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • objawy krwawienia
  • czynność nerek i wątroby (warunek bezpiecznego dawkowania kapecytabiny)

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Capecitabine Teva 150 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/capecitabine-teva-100274562/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Capecitabine Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/capecitabine-accord-100307480/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ KarmustynaPrzed każdym podaniem leków oceń morfologię krwi z rozmazem, a w razie istotnej cytopenii odrocz podanie lub zmodyfikuj schemat zgodnie z zasadami leczenia każdego z leków.Wykonuj zlecone badania krwi w wyznaczonych terminach i przy gorączce lub nietypowych krwawieniach od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wykonuj zlecone badania krwi w wyznaczonych terminach i przy gorączce lub nietypowych krwawieniach od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.

Oba leki mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Gdy działają razem, może spaść liczba białych krwinek, płytek krwi i czerwonych krwinek. Wtedy łatwiej o poważne zakażenie, siniaki lub krwawienia. Lekarz będzie regularnie sprawdzał twoje wyniki krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia z nosa i dziąseł
  • duże osłabienie, bladość lub zadyszka
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przed każdym podaniem leków oceń morfologię krwi z rozmazem, a w razie istotnej cytopenii odrocz podanie lub zmodyfikuj schemat zgodnie z zasadami leczenia każdego z leków. Rozważ profilaktykę przeciwinfekcyjną i czynniki wzrostu granulocytów według standardów ośrodka. Nie rozpoczynaj karmustyny u pacjenta z ciężką depresją szpiku kostnego[1].

Skutek kliniczny

Możliwa głębsza i dłuższa neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość oraz większe ryzyko ciężkich zakażeń, w tym gorączki neutropenicznej.

Mechanizm

Jednoczesne lub następujące po sobie stosowanie karmustyny i izatuksymabu wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi, ponieważ działania hamujące szpik i odporność obu leków sumują się. Karmustyna jako pochodna nitrozomocznika uszkadza komórki macierzyste szpiku i powoduje opóźnioną, długotrwałą mielosupresję. Karmustyny nie podaje się przy ciężkiej depresji szpiku kostnego[1]. Izatuksymab, przeciwciało anty-CD38, często wywołuje neutropenię i zwiększa podatność na zakażenia. Nie są znane interakcje farmakokinetyczne między tymi lekami.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym podaniem i w okresie spodziewanego nadiru
  • liczba neutrofilów i płytek krwi
  • objawy zakażenia i temperatura ciała
  • objawy krwawienia

Kiedy ocena się zmienia

Dawka mieloablacyjna w kondycjonowaniu przed przeszczepieniem krwiotwórczych komórek macierzystychdawka · karmustynaryzyko rośniePrzy dużych dawkach karmustyny w schematach kondycjonujących mielosupresja jest zamierzona i głęboka, więc dodatkowe działanie izatuksymabu może opóźnić odnowę hematologiczną i zwiększyć ryzyko zakażeń. Wymaga to szczególnie starannego zaplanowania odstępu między lekami w zespole transplantacyjnym.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Carmustine Accordpharma 50 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/carmustine-accordpharma-100443987/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ KlofarabinaŁączenie klofarabiny z izatuksymabem wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi i objawów zakażenia.Przy gorączce, dreszczach, krwawieniu lub nagłym osłabieniu od razu zadzwoń do ośrodka, w którym się leczysz, i nie przyjmuj na własną rękę leków przeciwbólowych z grupy NLPZ.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przy gorączce, dreszczach, krwawieniu lub nagłym osłabieniu od razu zadzwoń do ośrodka, w którym się leczysz, i nie przyjmuj na własną rękę leków przeciwbólowych z grupy NLPZ.

Oba leki osłabiają wytwarzanie krwinek w szpiku i obniżają odporność. Gdy przyjmujesz je razem, łatwiej o ciężkie zakażenie, krwawienie lub silne zmęczenie z powodu niedokrwistości. Lekarz będzie często badał twoją krew i może zmienić schemat leczenia albo dodać leki chroniące przed zakażeniami.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka 38°C lub wyższa
  • dreszcze lub poty
  • kaszel, duszność lub ból przy oddawaniu moczu
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • silne zmęczenie lub bladość
  • owrzodzenia w jamie ustnej
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Łączenie klofarabiny z izatuksymabem wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi i objawów zakażenia. Połączenie stosuje się wyłącznie w ośrodku hematologicznym w ramach ustalonego schematu lub badania klinicznego. Przed każdym cyklem należy ocenić morfologię z rozmazem i dostosować schemat do stopnia mielosupresji. Należy rozważyć profilaktykę przeciwinfekcyjną i stosowanie czynników wzrostu granulocytów zgodnie z lokalnymi standardami. W trakcie 5-dniowego leczenia klofarabiną należy unikać leków nefrotoksycznych i wydalanych przez wydzielanie kanalikowe oraz w miarę możliwości leków hepatotoksycznych[1]. Przed rozpoczęciem izatuksymabu należy oznaczyć grupę krwi i wykonać badania przeglądowe, ponieważ lek zakłóca pośredni test antyglobulinowy, co ma znaczenie przy częstych przetoczeniach u pacjentów leczonych klofarabiną.

Skutek kliniczny

Możliwe pogłębienie i wydłużenie neutropenii, małopłytkowości i niedokrwistości oraz zwiększone ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, w tym gorączki neutropenicznej i posocznicy. Ryzyko jest największe w okresie podawania klofarabiny i w kolejnych tygodniach nadiru.

Mechanizm

Interakcja wynika ze sumowania działań niepożądanych na szpik kostny i układ odpornościowy. Klofarabina jako analog nukleozydu purynowego hamuje syntezę DNA i silnie uszkadza komórki krwiotwórcze. Izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne anty-CD38 niszczy komórki z ekspresją CD38 i często wywołuje neutropenię oraz zakażenia. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Klofarabina nie jest w wykrywalnym zakresie metabolizowana przez enzymy cytochromu P450 i nie hamuje ani nie indukuje głównych izoform CYP[1]. Izatuksymab jako przeciwciało jest rozkładany na drodze katabolizmu białek i nie wpływa na wydalanie nerkowe klofarabiny.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w okresie nadiru
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • kreatynina i eGFR w trakcie podawania klofarabiny
  • aminotransferazy i bilirubina
  • reakcje związane z wlewem izatuksymabu
  • oznaczenie grupy krwi i próby zgodności przed przetoczeniami

Kiedy ocena się zmienia

5-dniowy cykl podawania klofarabinyczas leczenia · klofarabinaryzyko rośnieW trakcie 5-dniowego podawania klofarabiny i w okresie nadiru ryzyko ciężkiej neutropenii i zakażeń jest największe. Należy wtedy unikać leków nefrotoksycznych i hepatotoksycznych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Evoltra 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/evoltra-100184652/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ DecytabinaPrzy jednoczesnym stosowaniu kontroluj morfologię krwi z rozmazem przed każdym cyklem i częściej w razie cytopenii, a dawkowanie i odstępy między cyklami dostosowuj do wyników zgodnie z zasadami leczenia każdego z leków.Regularnie rób zlecone badania krwi, a przy gorączce lub krwawieniu od razu dzwoń do swojego lekarza i zawsze mów personelowi szpitala, że dostajesz izatuksymab.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Regularnie rób zlecone badania krwi, a przy gorączce lub krwawieniu od razu dzwoń do swojego lekarza i zawsze mów personelowi szpitala, że dostajesz izatuksymab.

Oba leki mogą osłabiać szpik kostny, czyli miejsce, gdzie powstają krwinki. Razem mogą bardziej obniżać liczbę białych krwinek, płytek krwi i czerwonych krwinek, przez co łatwiej o zakażenie, siniaki i krwawienia. Jeden z tych leków może też zakłócać badania krwi wykonywane przed przetoczeniem, nawet przez pół roku po ostatniej dawce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
  • łatwe siniaczenie, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • czarne stolce lub krew w moczu
  • silne osłabienie, bladość, duszność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu kontroluj morfologię krwi z rozmazem przed każdym cyklem i częściej w razie cytopenii, a dawkowanie i odstępy między cyklami dostosowuj do wyników zgodnie z zasadami leczenia każdego z leków. Rozważ profilaktykę przeciwzakaźną według lokalnych standardów hematologicznych. Przed pierwszym podaniem izatuksymabu oznacz grupę krwi i wykonaj badanie przeciwciał, a bank krwi poinformuj o leczeniu przeciwciałem anty-CD38 – w celu ograniczenia zakłóceń można potraktować erytrocyty ditiotreitolem lub zastosować inne lokalnie zwalidowane metody[1]. Jednostki Kell-ujemne przetaczaj dopiero po wykluczeniu lub zidentyfikowaniu alloprzeciwciał z użyciem erytrocytów potraktowanych ditiotreitolem[1].

Skutek kliniczny

Możliwa głębsza i dłuższa neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość oraz większe ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień. Przy częstych przetoczeniach krwi, typowych w leczeniu decytabiną, izatuksymab może utrudniać dobór krwi przez zaburzenie badań serologicznych, a efekt ten może utrzymywać się przez co najmniej 6 miesięcy po ostatnim podaniu izatuksymabu[1].

Mechanizm

Oba leki mogą sumować działanie hamujące szpik kostny i osłabiające odporność. Decytabina jako lek hipometylujący uszkadza dzielące się komórki krwiotwórcze, a izatuksymab jako przeciwciało anty-CD38 może nasilać neutropenię i ryzyko zakażeń. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, bo decytabina nie jest metabolizowana przez cytochrom P450, słabo wiąże się z białkami osocza i nie wpływa istotnie na transport z udziałem glikoproteiny P[2]. Izatuksymab wiąże się z białkiem CD38 na erytrocytach i może dawać fałszywie dodatnie wyniki pośredniego odczynu antyglobulinowego, badań przesiewowych przeciwciał i prób krzyżowych[1].

Metabolizm i transportery

  • Decytabina: słaby inhibitor P-gp[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia i gorączka
  • objawy krwawienia
  • grupa krwi i badanie przeciwciał przed pierwszą dawką izatuksymabu

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≤ 6 miesięcy od ostatniej dawki izatuksymabuizatuksymabinne zalecenieZakłócenie badań serologicznych przed przetoczeniem może utrzymywać się co najmniej 6 miesięcy po ostatnim podaniu izatuksymabu, więc bank krwi trzeba informować także po zakończeniu leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dacogen 50 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dacogen-100289486/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dacogen. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dacogen-100289486/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ DimetylPrzed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem u chorego przyjmującego fumaran dimetylu neurolog i hematolog powinni wspólnie ocenić, czy kontynuacja fumaranu dimetylu jest konieczna, i rozważyć jego odstawienie lub zmianę na lek o mniejszym działaniu immunosupresyjnym.Powiedz neurologowi i hematologowi, że przyjmujesz oba leki, regularnie rób morfologię i nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz neurologowi i hematologowi, że przyjmujesz oba leki, regularnie rób morfologię i nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.

Oba leki osłabiają układ odpornościowy, więc razem mogą mocniej obniżać liczbę białych krwinek. Przez to łatwiej o poważne zakażenia, także takie, które u zdrowych osób zdarzają się rzadko. Lekarze mogą zdecydować o zmianie leku na stwardnienie rozsiane na czas leczenia szpiczaka.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, duszność, ból gardła
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • bolesna wysypka z pęcherzykami
  • nowe osłabienie kończyn, zaburzenia mowy, widzenia lub myślenia
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem u chorego przyjmującego fumaran dimetylu neurolog i hematolog powinni wspólnie ocenić, czy kontynuacja fumaranu dimetylu jest konieczna, i rozważyć jego odstawienie lub zmianę na lek o mniejszym działaniu immunosupresyjnym. Jeśli leki są stosowane razem, należy regularnie kontrolować morfologię z rozmazem i bezwzględną liczbą limfocytów, szybko diagnozować i leczyć zakażenia oraz rozważyć profilaktykę przeciwwirusową. Nie należy podawać żywych szczepionek w trakcie leczenia skojarzonego.

Skutek kliniczny

Należy spodziewać się głębszej i dłużej utrzymującej się limfopenii oraz neutropenii, a w konsekwencji większego ryzyka ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i oportunistycznych, w tym reaktywacji półpaśca. Przedłużona głęboka limfopenia zwiększa ryzyko postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii związanej z fumaranem dimetylu. Dodatkowo izatuksymab stosuje się zwykle w schematach z deksametazonem i innymi lekami przeciwszpiczakowymi, co dalej nasila immunosupresję.

Mechanizm

Połączenie sumuje działanie immunosupresyjne obu leków. Fumaran dimetylu obniża liczbę limfocytów we krwi obwodowej, a izatuksymab jako przeciwciało anty-CD38 niszczy komórki z ekspresją CD38, w tym część limfocytów i komórek NK, i często wywołuje neutropenię. Oba leki nie wchodzą ze sobą w interakcje farmakokinetyczne, ponieważ przeciwciało monoklonalne jest katabolizowane jak białka endogenne, a nie przez układ cytochromu P450.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • bezwzględna liczba limfocytów
  • bezwzględna liczba neutrofili
  • objawy zakażeń (gorączka, kaszel, zmiany skórne o charakterze półpaśca)
  • nowe lub nasilające się objawy neurologiczne (podejrzenie PML)

Bezpieczniejsze alternatywy

glatiramerinterferon beta-1ainterferon beta-1b

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dimethyl fumarate Mylan 120 mg, kapsułki dojelitowe, twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dimethyl-fumarate-mylan-100468847/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dimethyl fumarate Polpharma 120 mg, kapsułki dojelitowe, twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dimethyl-fumarate-polpharma-100468960/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dimethyl fumarate Neuraxpharm 120 mg, kapsułki dojelitowe, twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dimethyl-fumarate-neuraxpharm-100468756/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ LurbinektedynaPołączenie wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi z rozmazem przed każdym podaniem obu leków i między cyklami.Regularnie wykonuj zlecone badania krwi i od razu zadzwoń do swojego ośrodka onkologicznego, jeśli dostaniesz gorączki lub zauważysz krwawienie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Regularnie wykonuj zlecone badania krwi i od razu zadzwoń do swojego ośrodka onkologicznego, jeśli dostaniesz gorączki lub zauważysz krwawienie.

Oba te leki mogą obniżać liczbę białych krwinek i płytek krwi. Gdy przyjmujesz je razem, to działanie może się nasilać. Zwiększa to ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Lekarz będzie często badał twoją krew i w razie potrzeby przesunie lub zmniejszy dawkę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
  • łatwe siniaczenie, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • drobne czerwone plamki na skórze
  • silne zmęczenie, bladość, duszność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi z rozmazem przed każdym podaniem obu leków i między cyklami. Lurbinektedynę podaje się dopiero po odpowiedniej regeneracji neutrofili i płytek krwi, a w razie ciężkiej mielosupresji odracza się kolejne podanie lub zmniejsza dawkę według schematu modyfikacji dla tego leku. Należy rozważyć profilaktykę czynnikami wzrostu granulocytów i zapobieganie zakażeniom, a pacjenta poinstruować o natychmiastowym zgłaszaniu gorączki.

Skutek kliniczny

Łączne stosowanie może nasilać i wydłużać neutropenię oraz małopłytkowość, co zwiększa ryzyko gorączki neutropenicznej, ciężkich zakażeń i krwawień. Może to wymuszać opóźnianie cykli lub redukcję dawek.

Mechanizm

Oba leki hamują czynność szpiku i mogą się w tym działaniu sumować. Izatuksymab, przeciwciało monoklonalne skierowane przeciw CD38, często powoduje neutropenię i zwiększa podatność na zakażenia. Lurbinektedyna, lek alkilujący DNA, wywołuje zależną od dawki mielosupresję z neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ izatuksymab jako przeciwciało jest rozkładany drogą katabolizmu białek i nie wpływa na enzymy cytochromu P450 metabolizujące lurbinektedynę.

Metabolizm i transportery

  • Lurbinektedyna: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym podaniem i między cyklami
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia i temperatura ciała
  • objawy krwawienia

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zepzelca. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zepzelca-100538881/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ IdelalizybPrzy jednoczesnym stosowaniu ściśle monitoruj morfologię krwi z rozmazem i objawy zakażenia.Regularnie wykonuj zlecone badania krwi, przyjmuj zalecone leki zapobiegające zakażeniom i przy gorączce lub objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Regularnie wykonuj zlecone badania krwi, przyjmuj zalecone leki zapobiegające zakażeniom i przy gorączce lub objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem.

Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko poważnych infekcji. Lekarz będzie więc częściej sprawdzał twoje wyniki krwi i może zalecić leki zapobiegające zakażeniom.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, duszność albo ból w klatce piersiowej
  • ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nasilone zmęczenie i osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu ściśle monitoruj morfologię krwi z rozmazem i objawy zakażenia. Stosuj profilaktykę zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis jirovecii, która obowiązuje przez cały okres leczenia idelalizybem. U pacjentów seropozytywnych w kierunku cytomegalowirusa regularnie monitoruj reaktywację zakażenia. Przy neutropenii postępuj zgodnie z zasadami modyfikacji dawkowania obu leków i rozważ czynniki wzrostu granulocytów. Połączenie wykracza poza typowe wskazania obu leków, dlatego należy je potwierdzić z hematologiem prowadzącym.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko neutropenii oraz ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych. Do zakażeń oportunistycznych typowych dla idelalizybu należą zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii oraz reaktywacja zakażenia cytomegalowirusem.

Mechanizm

Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać. Idelalizyb jest metabolizowany głównie przez oksydazę aldehydową, w mniejszym stopniu przez CYP3A i UGT1A4, a jego główny metabolit silnie hamuje CYP3A[1]. Izatuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym anty-CD38 eliminowanym na drodze katabolizmu białek, więc ani nie wpływa na te enzymy, ani nie jest ich substratem. Istotne jest sumowanie działań niepożądanych – oba leki osłabiają odporność i mogą wywoływać neutropenię, co zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń.

Metabolizm i transportery

  • Idelalizyb: inhibitor CYP2C8[2], silny inhibitor CYP3A4[3], inhibitor P-gp[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C19[2], induktor CYP2C8[2], induktor CYP2C9[2], substrat BCRP[2], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza bezwzględna liczba neutrofilów
  • objawy zakażenia, w tym gorączka, kaszel i duszność
  • reaktywacja zakażenia cytomegalowirusem u pacjentów seropozytywnych
  • stosowanie profilaktyki zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis jirovecii

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zydelig 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zydelig-100327258/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zydelig. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zydelig-100327258/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ GemcytabinaPrzed każdym podaniem obu leków oznacz morfologię krwi z rozmazem i dostosuj dawkowanie lub opóźnij cykl zgodnie z zasadami modyfikacji dawki każdego z leków.Rób badania krwi w zaleconych terminach i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się u ciebie gorączka, dreszcze lub krwawienie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Rób badania krwi w zaleconych terminach i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się u ciebie gorączka, dreszcze lub krwawienie.

Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek białych, czerwonych i płytek krwi. Gdy przyjmujesz je razem, łatwiej możesz złapać poważną infekcję albo mieć skłonność do siniaków i krwawień. Lekarz będzie dlatego regularnie sprawdzał twoje wyniki krwi. Nie szczep się żywymi szczepionkami bez zgody lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka 38°C lub wyższa
  • dreszcze
  • ból gardła lub kaszel
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • silne zmęczenie i bladość
  • duszność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przed każdym podaniem obu leków oznacz morfologię krwi z rozmazem i dostosuj dawkowanie lub opóźnij cykl zgodnie z zasadami modyfikacji dawki każdego z leków. U pacjentów z dużym ryzykiem zakażenia rozważ profilaktykę przeciwzakaźną i czynniki wzrostu granulocytów zgodnie z lokalnymi wytycznymi. Pacjentom leczonym gemcytabiną nie podaje się żywych atenuowanych szczepionek, w tym szczepionki przeciwko żółtej gorączce, ze względu na ryzyko ciężkiej choroby układowej[1].

Skutek kliniczny

Oba leki mogą razem nasilić neutropenię i trombocytopenię, a w efekcie zwiększyć ryzyko ciężkich zakażeń, w tym gorączki neutropenicznej, oraz krwawień. Mogą też doprowadzić do konieczności opóźnienia kolejnych cykli leczenia.

Mechanizm

Przy łączeniu gemcytabiny z izatuksymabem trzeba ściśle kontrolować morfologię krwi, bo oba leki mogą się sumować w działaniu hamującym szpik i osłabiającym odporność. Gemcytabina jest lekiem cytotoksycznym, który hamuje czynność szpiku kostnego i powoduje neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość. Izatuksymab jest przeciwciałem anty-CD38, które często wywołuje neutropenię i zwiększa ryzyko zakażeń, zwłaszcza dróg oddechowych. Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznej, ponieważ przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowane przez enzymy cytochromu P450 i nie wpływa na przemiany gemcytabiny.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym podaniem
  • liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny
  • objawy zakażenia i gorączka
  • objawy krwawienia

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gemcitabine Accord 200 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gemcitabine-accord-100223085/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ IfosfamidPołączenie można stosować tylko pod ścisłą kontrolą hematologiczną.Zgłaszaj się na zlecone badania krwi i przy gorączce lub dreszczach od razu skontaktuj się z ośrodkiem, w którym się leczysz.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Zgłaszaj się na zlecone badania krwi i przy gorączce lub dreszczach od razu skontaktuj się z ośrodkiem, w którym się leczysz.

Oba leki osłabiają szpik kostny, czyli miejsce, gdzie powstają krwinki. Przyjmowane razem mogą mocniej obniżyć liczbę białych krwinek, które chronią cię przed zakażeniami. Lekarz będzie dlatego regularnie sprawdzał twoją morfologię krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, duszność lub ból gardła
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • duże osłabienie lub bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować tylko pod ścisłą kontrolą hematologiczną. Przed każdym podaniem oznacz morfologię krwi z rozmazem i bezwzględną liczbę neutrofili. W razie neutropenii odrocz kolejne podanie i rozważ czynniki wzrostu kolonii granulocytów zgodnie z lokalnym protokołem. Rozważ profilaktykę przeciwzakaźną u chorych z grupy wysokiego ryzyka. Każdą gorączkę traktuj jako pilny stan wymagający oceny lekarskiej.

Skutek kliniczny

Głębsza i dłuższa neutropenia, częstsze i cięższe zakażenia, w tym gorączka neutropeniczna i zakażenia dróg oddechowych. Możliwe jest też nasilenie małopłytkowości i niedokrwistości.

Mechanizm

Oba leki hamują czynność szpiku i obniżają odporność, ale robią to różnymi drogami. Ifosfamid jest cytostatykiem alkilującym, który uszkadza dzielące się komórki szpiku. Izatuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym anty-CD38, które powoduje neutropenię i zwiększa podatność na zakażenia. Ich działania niepożądane sumują się. Interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać, ponieważ izatuksymab jako przeciwciało nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450 i nie wpływa na przemiany ifosfamidu.

Metabolizm i transportery

  • Ifosfamid: substrat CYP2B6[1], wrażliwy substrat CYP3A4[1]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym podaniem
  • bezwzględna liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • temperatura ciała i objawy zakażenia

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/holoxan-100029271/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ NelarabinaPołączenie stosuje się tylko pod nadzorem hematologa, z regularną kontrolą morfologii krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w jego trakcie.Regularnie rób zlecone badania krwi i od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym, jeśli pojawi się gorączka, dreszcze lub krwawienie, a przed każdym przetoczeniem krwi powiedz personelowi, że dostajesz izatuksymab.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Regularnie rób zlecone badania krwi i od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym, jeśli pojawi się gorączka, dreszcze lub krwawienie, a przed każdym przetoczeniem krwi powiedz personelowi, że dostajesz izatuksymab.

Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek białych, czerwonych i płytek krwi, a razem ten efekt może być silniejszy. Przez to łatwiej o poważne zakażenie, krwawienie lub osłabienie. Izatuksymab może też zaburzać wyniki badań krwi wykonywanych przed przetoczeniem, nawet przez kilka miesięcy po zakończeniu leczenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
  • łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • duże zmęczenie, bladość, duszność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuje się tylko pod nadzorem hematologa, z regularną kontrolą morfologii krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w jego trakcie. W razie ciężkiej cytopenii lub zakażenia należy rozważyć odroczenie podania, a także profilaktykę przeciwzakaźną i czynniki wzrostu zgodnie z lokalnymi zasadami. Przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem należy oznaczyć grupę krwi i wykonać badania przesiewowe przeciwciał. Bank krwi trzeba poinformować o leczeniu przeciwciałem anty-CD38. Wiązanie leku z erytrocytami można ograniczyć, traktując je ditiotreitolem lub stosując inne lokalnie zwalidowane metody[1].

Skutek kliniczny

Sumowanie działania hamującego szpik może pogłębić neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość, a przez to zwiększyć ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień. Izatuksymab może dawać fałszywie dodatnie wyniki pośredniego testu antyglobulinowego i prób krzyżowych przez co najmniej 6 miesięcy po ostatnim podaniu[1]. Może to utrudnić dobór krwi do przetoczeń, które u pacjentów leczonych nelarabiną bywają potrzebne.

Mechanizm

Przy jednoczesnym stosowaniu nelarabiny i izatuksymabu należy kontrolować morfologię krwi i objawy zakażenia, ponieważ oba leki mogą nasilać mielosupresję. Nelarabina jako cytotoksyczny analog nukleozydu purynowego uszkadza dzielące się komórki szpiku. Izatuksymab, przeciwciało anty-CD38, może powodować neutropenię i zwiększać podatność na zakażenia. Nie oczekuje się interakcji farmakokinetycznej przez cytochrom P450, ponieważ nelarabina i jej aktywny metabolit ara-G nie hamują w istotnym stopniu głównych izoenzymów CYP[2]. Izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez te enzymy.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, płytki, hemoglobina)
  • objawy zakażenia i temperatura ciała
  • objawy krwawienia
  • oznaczenie grupy krwi i badanie przeciwciał przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabem

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Atriance 5 mg/ml, roztwór do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/atriance-100177250/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ RuksolitynibPołączenie można stosować pod warunkiem ścisłego monitorowania morfologii krwi i objawów zakażenia.Wykonuj zlecone badania krwi i od razu skontaktuj się z lekarzem, jeśli masz gorączkę albo objawy infekcji.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wykonuj zlecone badania krwi i od razu skontaktuj się z lekarzem, jeśli masz gorączkę albo objawy infekcji.

Oba leki mogą zmniejszać liczbę białych krwinek, które chronią cię przed infekcjami. Przyjmowane razem mogą bardziej osłabiać odporność i zwiększać ryzyko zakażeń. Ruksolitynib może też obniżać liczbę płytek krwi i czerwonych krwinek. Lekarz będzie regularnie kontrolował twoją krew.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, ból gardła lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • bolesna wysypka z pęcherzykami
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
  • nasilone zmęczenie lub bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem ścisłego monitorowania morfologii krwi i objawów zakażenia. Przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego i regularnie w jego trakcie należy oznaczać morfologię z rozmazem. W razie neutropenii lub małopłytkowości należy rozważyć modyfikację dawki ruksolitynibu lub przerwę w leczeniu oraz wstrzymanie kolejnej infuzji izatuksymabu do poprawy parametrów. Należy rozważyć profilaktykę przeciwwirusową i przeciwbakteryjną zgodnie z miejscowymi standardami.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie neutropenii i innych cytopenii oraz zwiększone ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i oportunistycznych, w tym reaktywacji półpaśca.

Mechanizm

Interakcja farmakodynamiczna polega na sumowaniu działań niepożądanych obu leków. Ruksolitynib hamuje kinazy JAK1 i JAK2, co prowadzi do zależnej od dawki mielosupresji (małopłytkowość, niedokrwistość, neutropenia) oraz osłabia odpowiedź immunologiczną. Izatuksymab, przeciwciało monoklonalne anty-CD38, często powoduje neutropenię i zwiększa ryzyko zakażeń. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ izatuksymab jako przeciwciało jest katabolizowany proteolitycznie i nie wpływa na enzymy metabolizujące ruksolitynib.

Metabolizm i transportery

  • Ruksolitynib: inhibitor BCRP[1], inhibitor P-gp[1], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[1], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, płytki krwi, hemoglobina)
  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • objawy półpaśca i innych zakażeń wirusowych

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Jakavi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/jakavi-100283673/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ Samar 153SmPołączenie stosuj tylko po ocenie rezerwy szpikowej i ze ścisłym monitorowaniem morfologii krwi z rozmazem.Wykonuj zlecone badania krwi w wyznaczonych terminach i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, łatwe siniaczenie lub krwawienie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wykonuj zlecone badania krwi w wyznaczonych terminach i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, łatwe siniaczenie lub krwawienie.

Oba leki mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Gdy są stosowane razem, łatwiej o spadek białych krwinek i płytek krwi. Może to zwiększać ryzyko zakażeń i krwawień, także kilka tygodni po podaniu leku.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub inne objawy zakażenia
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • drobne czerwone kropki na skórze
  • krew w moczu lub w stolcu
  • nasilone osłabienie i bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuj tylko po ocenie rezerwy szpikowej i ze ścisłym monitorowaniem morfologii krwi z rozmazem. Przed podaniem samaru 153Sm sprawdź, czy liczba płytek i neutrofilów po wcześniejszych cyklach izatuksymabu wróciła do wartości bezpiecznych, a w razie ciężkiej cytopenii odrocz kolejne podanie izatuksymabu lub radiofarmaceutyku zgodnie z decyzją onkologa. Rozważ profilaktykę zakażeń i stosowanie czynników wzrostu granulocytów według lokalnych standardów.

Skutek kliniczny

Większe ryzyko i głębsza neutropenia oraz małopłytkowość z możliwymi ciężkimi zakażeniami i krwawieniami. U chorych na szpiczaka z rozległym naciekiem szpiku i po wcześniejszym leczeniu rezerwa szpikowa jest dodatkowo ograniczona.

Mechanizm

Samar 153Sm wbudowuje się w miejsca wzmożonej przebudowy kości i napromienia sąsiedni szpik, co powoduje przemijające zahamowanie czynności szpiku z małopłytkowością i neutropenią. Izatuksymab jako przeciwciało anty-CD38 sam często wywołuje neutropenię, a w schematach skojarzonych także małopłytkowość, i zwiększa podatność na zakażenia. Działania mielosupresyjne obu leków sumują się.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, płytki krwi, hemoglobina) przed podaniem i regularnie w tygodniach po podaniu samaru 153Sm
  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • objawy krwawienia i skazy krwotocznej

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ PemetreksedPrzed każdym cyklem obu leków oceń morfologię krwi z rozmazem i podawaj leki tylko przy wystarczającej liczbie neutrofili i płytek krwi.Rób zlecone badania krwi przed każdym podaniem leku, codziennie przyjmuj kwas foliowy i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę lub inne objawy zakażenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Rób zlecone badania krwi przed każdym podaniem leku, codziennie przyjmuj kwas foliowy i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę lub inne objawy zakażenia.

Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek białych, które chronią przed zakażeniami. Gdy przyjmujesz je razem, ten efekt może być silniejszy i łatwiej o poważną infekcję. Mogą też spaść płytki krwi i czerwone krwinki. Dlatego lekarz będzie regularnie zlecał badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka 38°C lub wyższa albo dreszcze
  • ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
  • łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nasilone zmęczenie, bladość, duszność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przed każdym cyklem obu leków oceń morfologię krwi z rozmazem i podawaj leki tylko przy wystarczającej liczbie neutrofili i płytek krwi. Pilnuj suplementacji kwasu foliowego i witaminy B12 wymaganej przy pemetreksedzie, ponieważ zmniejsza ona toksyczność hematologiczną. Przy ciężkiej neutropenii rozważ opóźnienie cyklu, modyfikację dawek według zasad dla każdego z leków oraz wsparcie czynnikami wzrostu granulocytów. Pacjenta poinformuj o konieczności pilnego zgłaszania gorączki i objawów zakażenia.

Skutek kliniczny

Możliwa głębsza i dłużej trwająca neutropenia z większym ryzykiem zakażeń, w tym gorączki neutropenicznej, a także nasilenie małopłytkowości i niedokrwistości. Może to wymagać opóźnienia kolejnych cykli lub zmniejszenia dawek.

Mechanizm

Interakcja farmakodynamiczna polega na sumowaniu działania hamującego szpik kostny. Pemetreksed jako antagonista folianów hamuje syntezę nukleotydów i wywołuje mielosupresję, głównie neutropenię, trombocytopenię i niedokrwistość. Izatuksymab jako przeciwciało anty-CD38 często powoduje neutropenię i zwiększa ryzyko zakażeń. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ pemetreksed jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej, a izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne jest usuwany przez katabolizm białek i nie wpływa na enzymy metabolizujące leki ani na transport nerkowy.

Metabolizm i transportery

  • Pemetreksed: substrat OAT3[1]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w nadirze
  • liczba płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • czynność nerek (klirens kreatyniny) przed podaniem pemetreksedu

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pemetrexed Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/pemetrexed-accord-100363053/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ TalidomidPrzy łączeniu tych leków ściśle kontroluj morfologię krwi z rozmazem, zwłaszcza liczbę neutrofili, przed każdym cyklem i w jego trakcie.Wykonuj wszystkie zlecone badania krwi i przy gorączce lub innych objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wykonuj wszystkie zlecone badania krwi i przy gorączce lub innych objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.

Oba leki mogą obniżać liczbę białych krwinek, które chronią cię przed zakażeniami. Gdy przyjmujesz je razem, ryzyko infekcji może być większe niż przy każdym z nich osobno. Lekarz będzie regularnie sprawdzał twoją krew i w razie potrzeby zmieni dawkowanie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka 38 °C lub wyższa
  • dreszcze
  • ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
  • kaszel lub duszność
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy łączeniu tych leków ściśle kontroluj morfologię krwi z rozmazem, zwłaszcza liczbę neutrofili, przed każdym cyklem i w jego trakcie. W razie neutropenii rozważ wstrzymanie lub zmniejszenie dawki talidomidu oraz odroczenie infuzji izatuksymabu według zasad leczenia hematologicznego. Rozważ profilaktykę przeciwinfekcyjną i obserwuj pacjenta pod kątem objawów zakażenia.

Skutek kliniczny

Możliwe pogłębienie neutropenii i większe ryzyko zakażeń, w tym ciężkich zakażeń dróg oddechowych. Połączenie nie jest standardowym schematem z izatuksymabem, więc dane o jego bezpieczeństwie są ograniczone.

Mechanizm

Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i polega na sumowaniu działań niepożądanych. Izatuksymab, przeciwciało monoklonalne anty-CD38, często wywołuje neutropenię i zwiększa ryzyko zakażeń. Talidomid również może obniżać liczbę neutrofili i upośledzać odporność. Interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa – przeciwciało jest eliminowane przez katabolizm białek, a talidomid nie jest istotnym substratem ani modulatorem enzymów i transporterów, które mogłyby na nie wpływać.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba neutrofili
  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • liczba płytek krwi

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Thalidomide Lipomed 100 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/thalidomide-lipomed-100475056/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Thalidomide Accord 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/thalidomide-accord-100409594/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ TopotekanPołączenie stosuj tylko w ośrodku onkologicznym lub hematologicznym przy ścisłej kontroli morfologii krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w jego trakcie.Regularnie wykonuj zlecone badania krwi i przy gorączce, dreszczach lub nietypowym krwawieniu od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Regularnie wykonuj zlecone badania krwi i przy gorączce, dreszczach lub nietypowym krwawieniu od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.

Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Gdy przyjmujesz je razem, łatwiej o spadek białych krwinek i płytek krwi, a przez to o poważne zakażenia i krwawienia. Lekarz będzie często badał twoją krew i w razie potrzeby zmieni dawki lub przesunie leczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka 38°C lub wyższa
  • dreszcze
  • ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
  • kaszel lub duszność
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • nasilone zmęczenie i bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuj tylko w ośrodku onkologicznym lub hematologicznym przy ścisłej kontroli morfologii krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w jego trakcie. Topotekanu nie rozpoczyna się, gdy przed pierwszym kursem liczba granulocytów obojętnochłonnych wynosi poniżej 1,5 x 10^9/l lub liczba płytek krwi wynosi 100 x 10^9/l lub mniej.[1] Przy pogłębiającej się mielosupresji rozważ opóźnienie cyklu, redukcję dawki i profilaktykę czynnikami wzrostu granulocytów zgodnie z protokołem ośrodka. Pacjenta pouczaj o objawach zakażenia i krwawienia oraz o konieczności pilnego kontaktu z zespołem leczącym przy gorączce.

Skutek kliniczny

Głębsza i dłużej trwająca neutropenia oraz małopłytkowość, większe ryzyko gorączki neutropenicznej, ciężkich zakażeń i krwawień. Może być konieczne opóźnienie kolejnego cyklu lub redukcja dawki leków przeciwnowotworowych.

Mechanizm

Połączenie sumuje działanie hamujące szpik kostny. Topotekan jako inhibitor topoizomerazy I uszkadza dzielące się komórki krwiotwórcze i wywołuje neutropenię, małopłytkowość oraz niedokrwistość. Izatuksymab jako przeciwciało anty-CD38 nasila neutropenię i ryzyko zakażeń, zwłaszcza w schematach skojarzonych. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe ani nie wpływa na białka transportowe.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w jego trakcie
  • liczba granulocytów obojętnochłonnych
  • liczba płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • objawy krwawienia

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hycamtin 0,25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hycamtin-100094363/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ TiotepaŁączenie lub bliskie czasowo stosowanie obu leków wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi z rozmazem i objawów zakażenia.Wykonuj zlecone badania krwi i przy gorączce, dreszczach lub nietypowych krwawieniach od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wykonuj zlecone badania krwi i przy gorączce, dreszczach lub nietypowych krwawieniach od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.

Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Gdy działają w podobnym czasie, spadek krwinek białych i płytek może być większy, a ryzyko zakażeń i krwawień rośnie. Lekarz ustala kolejność i odstępy między lekami oraz regularnie zleca badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • siniaki pojawiające się bez powodu
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • duże osłabienie lub duszność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Łączenie lub bliskie czasowo stosowanie obu leków wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi z rozmazem i objawów zakażenia. Leczenie izatuksymabem rozpoczyna się lub kontynuuje dopiero po regeneracji szpiku po tiotepie, a przy ciężkiej neutropenii odracza się kolejną infuzję zgodnie z zasadami modyfikacji leczenia. Należy rozważyć profilaktykę przeciwinfekcyjną i czynniki wzrostu granulocytów zgodnie z protokołem ośrodka.

Skutek kliniczny

Głębsza i dłużej trwająca neutropenia, a także małopłytkowość i niedokrwistość, ze zwiększonym ryzykiem ciężkich zakażeń, w tym gorączki neutropenicznej, oraz krwawień.

Mechanizm

Tiotepa jest lekiem alkilującym o silnym działaniu mielosupresyjnym, a izatuksymab – przeciwciało anty-CD38 – często wywołuje neutropenię i zwiększa podatność na zakażenia. Działania niepożądane obu leków na szpik i odporność sumują się. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowane przez enzymy cytochromu P450 i nie wpływa na ich aktywność.

Metabolizm i transportery

  • Tiotepa: słaby inhibitor CYP2B6[1], substrat CYP2B6[1], substrat CYP3A4[1]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdą infuzją izatuksymabu
  • bezwzględna liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • objawy krwawienia

Kiedy ocena się zmienia

Izatuksymab włączony po regeneracji szpiku po tiotepiekolejność włączenia · izatuksymabryzyko malejeGdy izatuksymab rozpoczyna się po pełnej regeneracji układu krwiotwórczego po kondycjonowaniu tiotepą, sumowanie mielosupresji jest mniejsze, ale nadal należy kontrolować morfologię przed każdą infuzją.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tepadina. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tepadina-100252721/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ UstekinumabDecyzję o kontynuowaniu ustekinumabu w czasie leczenia izatuksymabem powinni podjąć wspólnie hematolog i lekarz prowadzący leczenie choroby zapalnej, z oceną, czy korzyść przeważa nad ryzykiem zakażeń.Powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz te dwa leki, i przy pierwszych objawach infekcji od razu zgłoś się do lekarza, zanim dostaniesz kolejną dawkę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz te dwa leki, i przy pierwszych objawach infekcji od razu zgłoś się do lekarza, zanim dostaniesz kolejną dawkę.

Oba leki osłabiają odporność, a razem robią to mocniej niż każdy z osobna. Przez to łatwiej o infekcje, które mogą przebiegać ciężej niż zwykle. Lekarze mogą stosować te leki razem, ale wymaga to uważnej obserwacji.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • uporczywy kaszel, duszność albo nocne poty
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • rany lub zmiany skóry, które się nie goją albo są zaczerwienione i bolesne
  • nietypowe zmęczenie i chudnięcie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Decyzję o kontynuowaniu ustekinumabu w czasie leczenia izatuksymabem powinni podjąć wspólnie hematolog i lekarz prowadzący leczenie choroby zapalnej, z oceną, czy korzyść przeważa nad ryzykiem zakażeń. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia należy wykluczyć utajoną gruźlicę i zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B oraz uzupełnić szczepienia inaktywowane. Ustekinumabu nie podaje się w czasie istotnej klinicznie, aktywnej postaci zakażenia, na przykład czynnej gruźlicy[1]. W razie gorączki lub objawów zakażenia trzeba pilnie ocenić pacjenta i rozważyć wstrzymanie kolejnej dawki ustekinumabu.

Skutek kliniczny

Można oczekiwać większego ryzyka zakażeń, także ciężkich i oportunistycznych, oraz reaktywacji utajonej gruźlicy lub wirusowego zapalenia wątroby typu B. Ryzyko jest dodatkowo podwyższone przez samą chorobę nowotworową i leki stosowane razem z izatuksymabem.

Mechanizm

Oba leki osłabiają odporność różnymi drogami, a ich działania się sumują. Ustekinumab blokuje interleukiny 12 i 23, co osłabia odpowiedź komórkową Th1 i Th17 ważną w obronie przed zakażeniami wewnątrzkomórkowymi, w tym gruźlicą. Izatuksymab niszczy komórki z białkiem CD38, które poza komórkami szpiczaka występuje także na części limfocytów i komórek NK, a w leczeniu często pojawia się neutropenia. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, ponieważ oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi usuwanymi drogą katabolizmu białek.

Monitorować

  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofilów
  • badania w kierunku gruźlicy przed leczeniem i przy podejrzeniu zakażenia
  • markery wirusowego zapalenia wątroby typu B

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Steqeyma 130 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/steqeyma-100504749/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ OksaliplatynaPrzed każdym cyklem oceń morfologię z rozmazem i wstrzymaj lub zmodyfikuj leczenie zgodnie z kryteriami hematologicznymi każdego z leków.Wykonuj zlecone badania krwi przed każdym wlewem i od razu zgłoś się do lekarza, gdy pojawi się gorączka lub objawy infekcji.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wykonuj zlecone badania krwi przed każdym wlewem i od razu zgłoś się do lekarza, gdy pojawi się gorączka lub objawy infekcji.

Oba leki mogą osłabiać odporność i obniżać liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami. Gdy przyjmujesz je razem, łatwiej o infekcję, a także o siniaki lub krwawienia. Lekarz będzie regularnie sprawdzał twoją morfologię przed kolejnymi wlewami. Jeden z tych leków może zmieniać wyniki badań krwi wykonywanych przed przetoczeniem krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka 38°C lub wyższa
  • dreszcze
  • kaszel, ból gardła lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • duszność, wysypka lub świszczący oddech w trakcie wlewu lub po nim
  • nasilone osłabienie i bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przed każdym cyklem oceń morfologię z rozmazem i wstrzymaj lub zmodyfikuj leczenie zgodnie z kryteriami hematologicznymi każdego z leków. Oksaliplatyny nie rozpoczyna się, gdy liczba neutrofilów wynosi poniżej 2×10⁹/l lub liczba płytek krwi poniżej 100×10⁹/l[1]. Rozważ profilaktykę zakażeń zgodnie z lokalnymi standardami i edukuj pacjenta w zakresie objawów alarmowych. Nie podawaj obu leków w tym samym wlewie i planuj ich podanie tak, aby można było przypisać ewentualną reakcję związaną z wlewem do konkretnego leku. Przed rozpoczęciem izatuksymabu wykonaj oznaczenie grupy krwi i badanie przeciwciał oraz poinformuj bank krwi o leczeniu przeciwciałem anty-CD38[2]. Unikaj szczepionek żywych i żywych atenuowanych[1].

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko ciężkiej neutropenii, gorączki neutropenicznej i zakażeń oraz małopłytkowości. Sumowanie ryzyka reakcji związanych z wlewem utrudnia ustalenie, który lek wywołał reakcję. Zakłócenie badań serologicznych przez izatuksymab może opóźnić dobór krwi do przetoczenia i utrudnić rozpoznanie niedokrwistości hemolitycznej o podłożu immunologicznym, którą może wywołać oksaliplatyna.

Mechanizm

Połączenie wymaga ścisłej kontroli morfologii i objawów zakażenia, ponieważ oba leki hamują odporność różnymi drogami. Oksaliplatyna uszkadza szpik i może wywołać neutropenię i małopłytkowość, a izatuksymab często obniża liczbę neutrofilów i zwiększa podatność na zakażenia. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, bo izatuksymab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe ani nie wypiera leków z białek osocza. Oba leki mogą też wywoływać reakcje związane z wlewem. Izatuksymab daje fałszywie dodatni pośredni odczyn Coombsa i zakłóca próby zgodności przed przetoczeniem krwi przez co najmniej 6 miesięcy po ostatnim podaniu[2].

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem
  • liczba neutrofilów i płytek krwi
  • objawy zakażenia i gorączka
  • reakcje związane z wlewem
  • informacja dla banku krwi o leczeniu izatuksymabem przed przetoczeniem
  • czynność nerek (klirens kreatyniny)

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 29pacjentinterakcja nie dotyczyPrzy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min oksaliplatyna jest przeciwwskazana, co wyklucza to połączenie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxaliplatinum Accord 5 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oxaliplatinum-accord-100230926/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIzatuksymab+ Stront 89SrPrzed podaniem strontu 89Sr u chorego leczonego izatuksymabem oceń morfologię i czynność nerek, a decyzję podejmij wspólnie z hematologiem.Wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, dreszcze albo nietypowe siniaki lub krwawienia.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, dreszcze albo nietypowe siniaki lub krwawienia.

Oba leki mogą zmniejszać liczbę krwinek białych i płytek krwi. Stosowane razem mogą to działanie nasilać, przez co łatwiej o zakażenie albo krwawienie. Lekarz zleci badania krwi przed podaniem i po podaniu leku z radioaktywnym strontem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub inne objawy zakażenia
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • drobne czerwone kropki na skórze
  • nasilone osłabienie lub bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przed podaniem strontu 89Sr u chorego leczonego izatuksymabem oceń morfologię i czynność nerek, a decyzję podejmij wspólnie z hematologiem. Obniżenie hemoglobiny poniżej 90 g/l, leukocytów poniżej 3,5 x 10^9/l lub płytek poniżej 100 x 10^9/l stanowi względne przeciwwskazanie do podania strontu 89Sr[1]. W szczególnych przypadkach można rozważyć podanie przy leukocytach powyżej 2,4 x 10^9/l lub płytkach powyżej 60 x 10^9/l, po wykluczeniu przewlekłego DIC[1]. Przy GFR poniżej 30 ml/min lub kreatyninie powyżej 180 µmol/l strontu 89Sr się nie podaje, a przy klirensie kreatyniny poniżej 50 ml/min zmniejsza się aktywność o 50%[1]. Po podaniu kontroluj morfologię regularnie przez kolejne tygodnie i bądź gotów opóźnić kolejny cykl izatuksymabu zgodnie z zasadami postępowania w neutropenii.

Skutek kliniczny

Głębsza lub dłuższa leukopenia, neutropenia i małopłytkowość, a w konsekwencji większe ryzyko zakażeń, w tym gorączki neutropenicznej, oraz krwawień. U chorych na szpiczaka z niewydolnością nerek zmniejsza się wydalanie strontu 89Sr, co zwiększa narażenie na promieniowanie i mielotoksyczność[1].

Mechanizm

Oba leki hamują czynność szpiku, więc ich działania niepożądane się sumują. Stront 89Sr gromadzi się w zmianach przerzutowych w kościach i napromienia sąsiadujący szpik, przez co może działać mielotoksycznie[1]. Izatuksymab, przeciwciało anty-CD38, często wywołuje neutropenię, a w schematach skojarzonych także małopłytkowość. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba neutrofili i płytek, przed podaniem strontu 89Sr i regularnie przez kolejne tygodnie
  • stężenie kreatyniny i eGFR przed podaniem strontu 89Sr
  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • objawy skazy krwotocznej

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 30 ml/minpacjentinterakcja nie dotyczyPrzy GFR poniżej 30 ml/min lub kreatyninie powyżej 180 µmol/l strontu 89Sr się nie podaje ze względu na zmniejszone wydalanie i nasiloną mielotoksyczność.
eGFR ≤ 50 ml/minpacjentryzyko rośniePrzy klirensie kreatyniny poniżej 50 ml/min zaleca się zmniejszenie podawanej aktywności strontu 89Sr o 50%. Ryzyko sumowania mielotoksyczności z izatuksymabem jest wtedy większe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Chlorek strontu 89SrCl2 POLATOM 37,5 MBq/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/chlorek-strontu-89srcl2-polatom-100064103/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniu2

Interakcja o niejasnym znaczeniuIzatuksymab+ Szczepionka przeciw grypieNie odraczaj ani nie pomijaj szczepienia inaktywowaną szczepionką przeciw grypie u chorego leczonego izatuksymabem, ponieważ korzyść z częściowej ochrony przewyższa ryzyko.Zaszczep się przeciw grypie i ustal termin szczepienia z lekarzem prowadzącym leczenie szpiczaka.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Zaszczep się przeciw grypie i ustal termin szczepienia z lekarzem prowadzącym leczenie szpiczaka.

Szczepionka przeciw grypie w zastrzyku jest dla ciebie bezpieczna i warto się nią zaszczepić. Lek na szpiczaka może jednak osłabić odpowiedź organizmu na szczepienie, więc ochrona przed grypą może być mniejsza niż u zdrowych osób. Dlatego dobrze, żeby zaszczepili się też twoi domownicy. Nie stosuj szczepionki przeciw grypie podawanej do nosa.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka
  • dreszcze i bóle mięśni
  • kaszel lub duszność
  • nagłe silne osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie odraczaj ani nie pomijaj szczepienia inaktywowaną szczepionką przeciw grypie u chorego leczonego izatuksymabem, ponieważ korzyść z częściowej ochrony przewyższa ryzyko. Najlepiej zaszczepić chorego przed rozpoczęciem leczenia, a w trakcie terapii termin szczepienia warto uzgodnić z hematologiem. Zaszczep także domowników, aby ograniczyć ryzyko przeniesienia zakażenia na chorego. U chorego z objawami grypy rozważ wczesne leczenie przeciwwirusowe niezależnie od przebytego szczepienia.

Skutek kliniczny

Możliwa słabsza i krótsza odpowiedź poszczepienna, a w efekcie mniejsza ochrona przed grypą. Nie należy się spodziewać nasilenia działań niepożądanych któregokolwiek z leków.

Mechanizm

Izatuksymab jest przeciwciałem anty-CD38, które usuwa komórki z ekspresją CD38, w tym plazmocyty i część limfocytów. W połączeniu z hipogammaglobulinemią typową dla szpiczaka może to osłabić wytwarzanie przeciwciał po szczepieniu. Szczepionka inaktywowana nie zawiera żywego wirusa, więc nie stwarza ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym.

Monitorować

  • objawy zakażenia dróg oddechowych w sezonie grypowym
  • gorączka u chorego w trakcie leczenia izatuksymabem

Kiedy ocena się zmienia

Donosowa (żywa atenuowana szczepionka przeciw grypie)droga podania · szczepionka przeciw grypieinne zalecenieŻywej atenuowanej szczepionki donosowej nie podaje się choremu w immunosupresji związanej z leczeniem izatuksymabem i chorobą podstawową. Należy wybrać szczepionkę inaktywowaną podawaną domięśniowo.
Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia izatuksymabemkolejność włączenia · szczepionka przeciw grypieryzyko malejeSzczepienie wykonane przed rozpoczęciem terapii izatuksymabem pozwala uzyskać lepszą odpowiedź immunologiczną, więc gdy jest to możliwe, warto je zaplanować przed pierwszą infuzją.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fluad 1 dawka (0,5 ml), zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fluad-100511851/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fluad Tetra -, zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fluad-tetra-100442002/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flucelvax 1 dawka (0,5 ml), zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/flucelvax-100511837/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuIzatuksymab+ BleomycynaPołączenie można stosować, ale przed każdym podaniem bleomycyny należy ocenić stan układu oddechowego i wykluczyć ostre zakażenie płuc.Zgłaszaj lekarzowi każdy nowy kaszel, duszność lub gorączkę i nie szczep się bez jego zgody.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Zgłaszaj lekarzowi każdy nowy kaszel, duszność lub gorączkę i nie szczep się bez jego zgody.

Te dwa leki nie wpływają na siebie nawzajem w organizmie, ale oba mogą obciążać płuca. Jeden z nich zwiększa ryzyko infekcji, w tym zapalenia płuc, a drugi może uszkadzać płuca. Przy infekcji płuc lekarz może musieć przesunąć podanie leku.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowy lub nasilający się kaszel
  • duszność lub zmniejszona tolerancja wysiłku
  • gorączka lub dreszcze
  • ból w klatce piersiowej przy oddychaniu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale przed każdym podaniem bleomycyny należy ocenić stan układu oddechowego i wykluczyć ostre zakażenie płuc. Bleomycyny nie podaje się przy ostrym zakażeniu płuc ani przy poważnym zmniejszeniu czynności płuc.[1] Nowe objawy ze strony płuc wymagają różnicowania między zakażeniem a pneumotoksycznością bleomycyny. Nie stosuje się szczepionek żywych w trakcie leczenia.[1]

Skutek kliniczny

Możliwe zwiększone ryzyko powikłań płucnych – zakażenia płuc może utrudniać odróżnienie od pneumotoksyczności bleomycyny i wymuszać wstrzymanie leczenia bleomycyną. Brak opisów klinicznych tego połączenia, które w praktyce stosuje się bardzo rzadko.

Mechanizm

Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ izatuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym anty-CD38 i nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450 ani nie wpływa na nerkowe wydalanie bleomycyny. Możliwe jest teoretyczne sumowanie się działań niepożądanych dotyczących układu oddechowego. Izatuksymab zwiększa podatność na zakażenia, w tym zakażenia dróg oddechowych i zapalenie płuc, oraz może wywoływać reakcje związane z wlewem z dusznością i skurczem oskrzeli. Bleomycyna działa toksycznie na płuca, a ostre zakażenie płuc wyklucza jej podanie.[1]

Monitorować

  • objawy ze strony układu oddechowego (kaszel, duszność, gorączka)
  • badania czynnościowe płuc, w tym DLCO
  • morfologia krwi z rozmazem
  • objawy zakażenia

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bleomedac 15000 IU/fiolkę, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bleomedac-100165034/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznie3

Interakcja nieistotna klinicznieIzatuksymab+ SargramostymPołączenie nie wymaga zmiany dawek ani odstępów między lekami.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i chodź na zaplanowane badania krwi.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i chodź na zaplanowane badania krwi.

Te dwa leki można przyjmować razem i nie wpływają one na siebie nawzajem. Jeden z nich pomaga szpikowi kostnemu wytwarzać białe krwinki, a drugi jest lekiem stosowanym w leczeniu szpiczaka. Lekarz będzie regularnie sprawdzał twoją morfologię krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • duszność lub obrzęki
  • nietypowe zmęczenie lub złe samopoczucie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie nie wymaga zmiany dawek ani odstępów między lekami. Morfologię krwi z rozmazem kontroluje się tak jak zwykle podczas leczenia izatuksymabem i sargramostymem. Szczególnie trzeba zwracać uwagę na liczbę leukocytów, jeśli w schemacie jest deksametazon lub inny kortykosteroid[1].

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków. Wzrost liczby leukocytów po sargramostymie u pacjenta leczonego izatuksymabem wynika z działania samego czynnika wzrostu i z towarzyszącego kortykosteroidu, a nie z izatuksymabu.

Mechanizm

Izatuksymab i sargramostym można stosować razem bez zmiany dawkowania, ponieważ nie ma mechanizmu, który wskazywałby na istotną interakcję. Izatuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym anty-CD38 eliminowanym jak inne immunoglobuliny, a sargramostym jest rekombinowanym czynnikiem wzrostu kolonii granulocytów i makrofagów, więc żaden z nich nie zmienia metabolizmu, transportu ani wydalania drugiego. Izatuksymab nie wywołuje leukocytozy, a jego typowym działaniem niepożądanym jest raczej neutropenia, dlatego nie sumuje się z leukocytozą powodowaną przez sargramostym. Ryzyko leukocytozy rośnie natomiast, gdy sargramostym łączy się z lekami, które same ją wywołują, takimi jak kortykosteroidy, inne czynniki stymulujące tworzenie kolonii czy lit[1]. Ma to znaczenie praktyczne, bo schematy z izatuksymabem zwykle obejmują deksametazon.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (leukocyty, neutrofile) w rutynowych odstępach

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieIzatuksymab+ DenosumabLeki można stosować razem bez zmiany dawek ani odstępów.Stosuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza i przyjmuj wapń oraz witaminę D, jeśli je zalecił.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Stosuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza i przyjmuj wapń oraz witaminę D, jeśli je zalecił.

Te dwa leki nie wpływają na siebie nawzajem w szkodliwy sposób. Często podaje się je razem u osób leczonych z powodu szpiczaka – jeden chroni kości, a drugi działa na chorobę. Możesz je stosować zgodnie z planem leczenia.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Leki można stosować razem bez zmiany dawek ani odstępów. Należy prowadzić rutynowe postępowanie właściwe dla każdego leku osobno, w tym kontrolę stężenia wapnia i uzupełnianie wapnia oraz witaminy D w trakcie leczenia denosumabem. Ciężka, nieleczona hipokalcemia wyklucza podanie denosumabu[1].

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków interakcji. Połączenie jest często stosowane celowo u chorych na szpiczaka mnogiego, u których denosumab zapobiega powikłaniom kostnym, a izatuksymab jest częścią leczenia przeciwnowotworowego.

Mechanizm

Nie ma znanego mechanizmu interakcji między denosumabem a izatuksymabem. Oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi, które są eliminowane drogą katabolizmu białek, a nie przez enzymy cytochromu P450 ani transportery leków. Denosumab nie zmienia farmakokinetyki leków metabolizowanych przez CYP3A4[2]. Izatuksymab nie wpływa na farmakokinetykę leków stosowanych z nim w leczeniu szpiczaka i odwrotnie[3]. Działania obu leków dotyczą różnych celów – denosumab hamuje RANKL i resorpcję kości, a izatuksymab wiąże CD38 na komórkach szpiczaka – i nie nakładają się w sposób wskazujący na istotne sumowanie działań niepożądanych.

Monitorować

  • Stężenie wapnia w surowicy w trakcie leczenia denosumabem
  • Stan jamy ustnej i zębów w trakcie leczenia denosumabem

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bomyntra 120 mg, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bomyntra-100522232/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bildyos 60 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bildyos-100525670/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieIzatuksymab+ Fosforan soduPołączenie nie wymaga zmiany dawkowania ani odstępu między lekami.Nie musisz nic zmieniać, ale jeśli masz chore nerki, zapytaj lekarza lub farmaceutę, czy możesz użyć fosforanu sodu.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Nie musisz nic zmieniać, ale jeśli masz chore nerki, zapytaj lekarza lub farmaceutę, czy możesz użyć fosforanu sodu.

Te dwa leki nie wpływają na siebie nawzajem. Izatuksymab dostajesz w kroplówce, więc środek przeczyszczający z fosforanem sodu nie zmniejszy jego działania. Możesz stosować je razem.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie nie wymaga zmiany dawkowania ani odstępu między lekami. Przed podaniem fosforanu sodu chorym na szpiczaka warto sprawdzić czynność nerek i stężenie wapnia, bo w tej grupie często występuje ich upośledzenie, a fosforanu sodu nie stosuje się w istotnej klinicznie niewydolności nerek ani w nadczynności przytarczyc z hiperkalcemią[1]. Wlewki z fosforanem sodu są przeciwwskazane w chorobach nerek[2].

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania. Wpływ izatuksymabu na wyniki badań serologicznych oraz elektroforezy białek surowicy nie ma związku z fosforanem sodu[3].

Mechanizm

Nie ma mechanizmu, który wskazywałby na interakcję między fosforanem sodu a izatuksymabem. Fosforan sodu jako środek przeczyszczający może opóźniać lub zmniejszać wchłanianie leków przyjmowanych doustnie[1]. Izatuksymab podaje się we wlewie dożylnym, więc ten mechanizm go nie dotyczy[3]. Izatuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym anty-CD38, nie zmienia stężeń elektrolitów i nie wpływa na farmakokinetykę innych leków poza badanymi lekami przeciwszpiczakowymi[3].

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Coloclear 1500 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/coloclear-100365477/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Enema (32,2 mg + 139 mg)/ml, roztwór doodbytniczy. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/enema-100022180/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcja6

Korzystna interakcjaIzatuksymab+ FilgrastymFilgrastym można podawać pacjentom leczonym izatuksymabem w celu zapobiegania lub leczenia neutropenii, zgodnie ze wskazaniem i decyzją lekarza prowadzącego.Wstrzykuj filgrastym dokładnie w dni wskazane przez lekarza i od razu zgłoś gorączkę lub silny ból pod lewymi żebrami.nieznanybadania kliniczne

Korzystna interakcja

Wstrzykuj filgrastym dokładnie w dni wskazane przez lekarza i od razu zgłoś gorączkę lub silny ból pod lewymi żebrami.

Te leki często stosuje się razem celowo. Lek na szpiczaka może obniżać liczbę białych krwinek, które chronią cię przed zakażeniami, a filgrastym pomaga szpikowi szybciej je odbudować. Dzięki temu leczenie może przebiegać bezpieczniej i bez przerw.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel albo pieczenie przy oddawaniu moczu
  • silny ból w lewym boku pod żebrami lub w lewym barku
  • duszność
  • nasilony ból kości, który nie ustępuje po zwykłym leku przeciwbólowym
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Filgrastym można podawać pacjentom leczonym izatuksymabem w celu zapobiegania lub leczenia neutropenii, zgodnie ze wskazaniem i decyzją lekarza prowadzącego. Jeśli schemat obejmuje chemioterapię cytotoksyczną o działaniu mielosupresyjnym, filgrastymu nie podaje się od 24 godzin przed rozpoczęciem do 24 godzin po zakończeniu chemioterapii[1]. Przed każdym cyklem należy kontrolować morfologię z rozmazem.

Skutek kliniczny

Połączenie jest stosowane celowo – filgrastym skraca czas trwania i zmniejsza nasilenie neutropenii wywołanej leczeniem z izatuksymabem, co obniża ryzyko zakażeń i pozwala utrzymać zaplanowany schemat leczenia przeciwnowotworowego. Nie stwierdzono, aby filgrastym osłabiał działanie przeciwszpiczakowe izatuksymabu.

Mechanizm

Filgrastym pobudza szpik do wytwarzania i uwalniania neutrofili, a więc przeciwdziała neutropenii, która jest częstym działaniem niepożądanym schematów z izatuksymabem. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ oba leki są białkami eliminowanymi drogą katabolizmu, a nie przez enzymy wątrobowe ani nerki. Izatuksymab nie zmienia farmakokinetyki leków stosowanych z nim w schematach leczenia szpiczaka i odwrotnie[2].

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza bezwzględna liczba neutrofili
  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • ból kości i mięśni
  • ból w lewym podżebrzu lub barku jako możliwy objaw powiększenia śledziony

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≤ 24 h od chemioterapii cytotoksycznej o działaniu mielosupresyjnymfilgrastyminne zalecenieJeśli schemat z izatuksymabem obejmuje chemioterapię cytotoksyczną o działaniu mielosupresyjnym, filgrastymu nie podaje się od 24 godzin przed jej rozpoczęciem do 24 godzin po jej zakończeniu, ponieważ szybko dzielące się komórki mieloidalne są wrażliwe na chemioterapię.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Accofil 30 mln j./0,5 ml, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/accofil-100327318/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcjaIzatuksymab+ PegfilgrastymPołączenie jest celowe i można je stosować w profilaktyce lub leczeniu neutropenii u chorych otrzymujących izatuksymab.Przyjmuj zastrzyk zgodnie z zaleceniem lekarza i wykonuj zlecone badania krwi.nieznanybadania kliniczne

Korzystna interakcja

Przyjmuj zastrzyk zgodnie z zaleceniem lekarza i wykonuj zlecone badania krwi.

Te leki można stosować razem i często podaje się je celowo. Lek na szpiczaka może obniżać liczbę białych krwinek, które chronią cię przed zakażeniami. Zastrzyk z pegfilgrastymem pobudza szpik do ich wytwarzania i zmniejsza ryzyko groźnych infekcji.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka 38°C lub wyższa albo dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • silny ból w lewej górnej części brzucha lub w lewym barku
  • duszność
  • silny ból kości, który nie ustępuje po zwykłych lekach przeciwbólowych
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Połączenie jest celowe i można je stosować w profilaktyce lub leczeniu neutropenii u chorych otrzymujących izatuksymab. Jeśli schemat z izatuksymabem obejmuje chemioterapię cytotoksyczną, pegfilgrastym podaje się co najmniej 24 godziny po jej zakończeniu[1]. Kontroluj morfologię krwi z rozmazem przed kolejnymi podaniami izatuksymabu i oceniaj, czy wskazanie do pegfilgrastymu nadal istnieje.

Skutek kliniczny

Pegfilgrastym skraca czas trwania i zmniejsza głębokość neutropenii u chorych leczonych izatuksymabem, co zmniejsza ryzyko gorączki neutropenicznej i ciężkich zakażeń oraz pozwala utrzymać leczenie przeciwnowotworowe bez opóźnień.

Mechanizm

Pegfilgrastym pobudza szpik do wytwarzania i uwalniania granulocytów obojętnochłonnych i w ten sposób przeciwdziała neutropenii, która należy do bardzo częstych działań niepożądanych schematów z izatuksymabem. Nie oczekuje się interakcji farmakokinetycznej, ponieważ oba leki są białkami eliminowanymi drogą katabolizmu, a nie przez enzymy wątrobowe ani nerki. W badaniach klinicznych nie stwierdzono przesłanek świadczących o interakcjach pegfilgrastymu z innymi lekami[1].

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i bezwzględna liczba neutrofilów
  • objawy zakażenia i gorączka
  • ból kości i mięśni po pegfilgrastymie
  • ból w lewym nadbrzuszu lub barku (powiększenie śledziony)
  • leukocytoza

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≤ 24 h od zakończenia chemioterapii cytotoksycznej w schemacie z izatuksymabempegfilgrastyminne zalecenieJeśli schemat z izatuksymabem zawiera chemioterapię cytotoksyczną, pegfilgrastym podaje się co najmniej 24 godziny po jej zakończeniu ze względu na wrażliwość szybko dzielących się komórek szpiku.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pelgraz 6 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pelgraz-100411680/

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcjaIzatuksymab+ PomalidomidStosuj połączenie celowo w schemacie Isa-Pd z deksametazonem, a dawek nie modyfikuj z powodu interakcji farmakokinetycznej, bo jej nie ma.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, rób zlecone badania krwi i przed każdym przetoczeniem krwi powiedz personelowi, że jesteś leczony izatuksymabem.nieznanybadania kliniczne

Korzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, rób zlecone badania krwi i przed każdym przetoczeniem krwi powiedz personelowi, że jesteś leczony izatuksymabem.

Te dwa leki lekarz łączy celowo w leczeniu szpiczaka mnogiego, bo razem działają silniej przeciw chorobie. Nie zmieniają wzajemnie swojego działania w organizmie. Oba mogą obniżać liczbę białych krwinek, co zwiększa ryzyko zakażeń. Lek podawany we wlewie może zmieniać wyniki badań krwi przed przetoczeniem, nawet do pół roku po ostatniej dawce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, ból gardła, pieczenie przy oddawaniu moczu lub inne objawy zakażenia
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • duszność, kaszel, swędzenie lub dreszcze w trakcie wlewu albo krótko po nim
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – synergizm
Początek
nieznany
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Stosuj połączenie celowo w schemacie Isa-Pd z deksametazonem, a dawek nie modyfikuj z powodu interakcji farmakokinetycznej, bo jej nie ma[1]. Kontroluj morfologię krwi i objawy zakażenia. Przed przetoczeniem krwi poinformuj bank krwi o leczeniu izatuksymabem, bo przeciwciało daje fałszywie dodatni pośredni odczyn Coombsa i zakłóca próby zgodności przez co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce[1]. Pamiętaj, że jednoczesne podanie silnego inhibitora CYP1A2 (np. cyprofloksacyny lub fluwoksaminy) wymaga zmniejszenia dawki pomalidomidu o 50%[2].

Skutek kliniczny

Skojarzenie z deksametazonem jest zarejestrowanym schematem leczenia nawrotowego i opornego szpiczaka mnogiego u dorosłych po co najmniej dwóch liniach leczenia obejmujących lenalidomid i inhibitor proteasomów, z progresją po ostatnim leczeniu[1]. Oba leki działają mielosupresyjnie, więc w skojarzeniu należy się liczyć z sumowaniem się neutropenii i większym ryzykiem zakażeń.

Mechanizm

Połączenie działa synergistycznie przeciwnowotworowo bez interakcji farmakokinetycznej. Izatuksymab nie wpływa na farmakokinetykę pomalidomidu i odwrotnie[1]. Pomalidomid nasila lizę komórek szpiczaka z ekspresją CD38 zależną od komórek efektorowych (ADCC) oraz bezpośrednie uśmiercanie komórek nowotworowych w porównaniu z samym izatuksymabem, a w modelu zwierzęcym skojarzenie wykazało większą aktywność przeciwnowotworową niż każdy z leków w monoterapii[1].

Metabolizm i transportery

  • Pomalidomid: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP1A2[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofili
  • objawy zakażenia
  • reakcje związane z wlewem izatuksymabu
  • grupa krwi i przeciwciała odpornościowe oznaczone przed rozpoczęciem leczenia (wpływ izatuksymabu na testy serologiczne)
  • ocena odpowiedzi w elektroforezie i immunofiksacji z uwzględnieniem możliwej interferencji izatuksymabu

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 75pacjentinne zalecenieU pacjentów w wieku ≥ 75 lat dawka deksametazonu w schemacie z izatuksymabem i pomalidomidem wynosi 20 mg zamiast 40 mg.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pomalidomide Accord 1 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pomalidomide-accord-100502647/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pomalidomide Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/pomalidomide-accord-100502647/

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcjaIzatuksymab+ KarfilzomibPołączenie stosuje się celowo w schemacie Isa-Kd z deksametazonem i nie wymaga ono zmiany dawek z powodu interakcji.Przyjmuj leczenie zgodnie z planem lekarza i od razu zgłoś gorączkę, dreszcze lub objawy infekcji, a przed każdym przetoczeniem krwi powiedz personelowi, że otrzymujesz izatuksymab.nieznanybadania kliniczne

Korzystna interakcja

Przyjmuj leczenie zgodnie z planem lekarza i od razu zgłoś gorączkę, dreszcze lub objawy infekcji, a przed każdym przetoczeniem krwi powiedz personelowi, że otrzymujesz izatuksymab.

Te dwa leki podaje się razem celowo, aby skuteczniej leczyć szpiczaka. Nie zmieniają one wzajemnie swojego działania w organizmie. Razem mogą jednak bardziej obniżać liczbę krwinek i zwiększać ryzyko infekcji, dlatego lekarz regularnie zleca badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, ból gardła, duszność
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
  • nasilone zmęczenie i bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – synergizm, PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Połączenie stosuje się celowo w schemacie Isa-Kd z deksametazonem i nie wymaga ono zmiany dawek z powodu interakcji. Izatuksymab podaje się w dawce 10 mg/kg mc. we wlewie dożylnym, a deksametazon 20 mg w dniach wlewów dożylnie i w pozostałe dni doustnie[1]. Należy kontrolować morfologię krwi i objawy zakażeń w trakcie leczenia. Przed przetoczeniem krwi trzeba poinformować bank krwi o leczeniu izatuksymabem, bo zaburza on wyniki badań serologicznych przez co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce[1].

Skutek kliniczny

Skojarzenie izatuksymabu z karfilzomibem i deksametazonem jest zarejestrowanym schematem leczenia dorosłych ze szpiczakiem mnogim po co najmniej jednej wcześniejszej linii leczenia[1]. Skuteczność i bezpieczeństwo tego schematu oceniono w randomizowanym badaniu fazy III IKEMA u pacjentów z nawrotowym i (lub) opornym szpiczakiem[1]. Ceną większej skuteczności może być sumowanie się toksyczności hematologicznej i większe ryzyko zakażeń.

Mechanizm

Oba leki działają przeciwnowotworowo na komórki szpiczaka innymi drogami – karfilzomib nieodwracalnie hamuje proteasom, a izatuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym wiążącym białko CD38 na komórkach plazmatycznych. Uzupełniające się działanie uzasadnia ich celowe skojarzenie z deksametazonem. Izatuksymab nie zmienia farmakokinetyki karfilzomibu i odwrotnie[1]. Karfilzomib jest metabolizowany głównie przez peptydazy i hydrolazę epoksydową, a nie przez cytochrom P-450[2], a przeciwciało monoklonalne jest usuwane drogą katabolizmu białek, więc interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać. Oba leki mogą natomiast sumować działania niepożądane hematologiczne i zwiększać podatność na zakażenia.

Metabolizm i transportery

  • Karfilzomib: inhibitor OATP1B1[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, płytki krwi, hemoglobina)
  • objawy zakażeń, zwłaszcza dróg oddechowych
  • reakcje związane z wlewem
  • ocena odpowiedzi z uwzględnieniem wpływu izatuksymabu na elektroforezę białek i immunofiksację

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyprolis 60 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kyprolis-100359181/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyprolis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kyprolis-100359181/

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcjaIzatuksymab+ BortezomibStosuj połączenie zgodnie z zarejestrowanym schematem Isa-VRd, bez modyfikacji dawek wynikających z interakcji.Przyjmuj leki zgodnie z planem lekarza, zgłaszaj niepokojące objawy i przed każdym przetoczeniem krwi powiedz personelowi, że jesteś leczony izatuksymabem.nieznanybadania kliniczne

Korzystna interakcja

Przyjmuj leki zgodnie z planem lekarza, zgłaszaj niepokojące objawy i przed każdym przetoczeniem krwi powiedz personelowi, że jesteś leczony izatuksymabem.

Te dwa leki lekarz łączy celowo w leczeniu szpiczaka mnogiego, zwykle razem z lenalidomidem i deksametazonem. Nie przeszkadzają sobie nawzajem w działaniu i wzmacniają skuteczność leczenia. Taki zestaw leków może jednak zwiększać ryzyko infekcji i obniżać liczbę krwinek, a bortezomib może powodować drętwienie rąk i stóp. Izatuksymab może też zmieniać wyniki niektórych badań krwi, w tym badań przed przetoczeniem krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, ból gardła lub inne objawy infekcji
  • drętwienie, mrowienie albo pieczenie dłoni i stóp
  • duszność, świszczący oddech lub wysypka w trakcie wlewu
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • silne zmęczenie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – synergizm
Początek
nieznany
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Stosuj połączenie zgodnie z zarejestrowanym schematem Isa-VRd, bez modyfikacji dawek wynikających z interakcji[1]. Przed wlewem izatuksymabu podaje się deksametazon jako część premedykacji i leczenia podstawowego[1]. Kontroluj morfologię krwi, objawy zakażeń i neuropatii obwodowej. Izatuksymab może dawać fałszywie dodatni pośredni odczyn Coombsa i zaburzać ocenę białka M w elektroforezie i immunofiksacji przez co najmniej 6 miesięcy po ostatnim podaniu, dlatego przed przetoczeniem krwi poinformuj bank krwi o leczeniu[1].

Skutek kliniczny

Połączenie jest celowe i stanowi zarejestrowany schemat leczenia nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego w skojarzeniu z lenalidomidem i deksametazonem, zarówno u chorych kwalifikujących się, jak i niekwalifikujących się do autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych[1]. Nie oczekuje się zmian stężeń żadnego z leków[1]. W schemacie wielolekowym mogą się sumować działania niepożądane, zwłaszcza mielosupresja i skłonność do zakażeń.

Mechanizm

Izatuksymab i bortezomib nie wpływają wzajemnie na swoją farmakokinetykę[1]. Działają przeciwnowotworowo różnymi mechanizmami – izatuksymab jest przeciwciałem anty-CD38 niszczącym komórki szpiczaka, a bortezomib hamuje proteasom, co daje uzupełniające się działanie przeciw komórkom plazmatycznym.

Metabolizm i transportery

  • Bortezomib: słaby inhibitor CYP1A2[2], słaby inhibitor CYP2C19[2], słaby inhibitor CYP2C9[2], słaby inhibitor CYP2D6[2], słaby inhibitor CYP3A4[2], substrat CYP1A2[2], substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • objawy zakażeń
  • objawy neuropatii obwodowej
  • reakcje związane z wlewem
  • glikemia u chorych na cukrzycę
  • informacja dla banku krwi przed przetoczeniem (wpływ izatuksymabu na testy serologiczne)

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bortezomib Hospira. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bortezomib-hospira-100381803/

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcjaIzatuksymab+ LenalidomidŁącz oba leki wyłącznie w zarejestrowanym schemacie z bortezomibem i deksametazonem i według zaleceń dawkowania dla tego schematu.Stosuj oba leki według planu lekarza, chodź na zlecone badania krwi i przed każdym przetoczeniem krwi powiedz personelowi, że jesteś leczony izatuksymabem.opóźniony (dni)badania kliniczne

Korzystna interakcja

Stosuj oba leki według planu lekarza, chodź na zlecone badania krwi i przed każdym przetoczeniem krwi powiedz personelowi, że jesteś leczony izatuksymabem.

Lenalidomid i izatuksymab są celowo podawane razem w leczeniu szpiczaka i wzajemnie wzmacniają swoje działanie. Oba leki mogą obniżać liczbę białych krwinek i płytek krwi, dlatego łatwiej o zakażenia, siniaki i krwawienia. Izatuksymab może zmieniać wyniki badań krwi wykonywanych przed przetoczeniem krwi, nawet przez pół roku po ostatniej dawce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
  • nietypowe siniaki, krwawienia z nosa lub dziąseł
  • ból, obrzęk lub zaczerwienienie łydki
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
  • duże zmęczenie i bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – synergizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Łącz oba leki wyłącznie w zarejestrowanym schemacie z bortezomibem i deksametazonem i według zaleceń dawkowania dla tego schematu[1]. Regularnie kontroluj morfologię krwi i objawy zakażenia, a przy toksyczności hematologicznej modyfikuj dawkę lenalidomidu lub odraczaj kolejne podania zgodnie z zasadami dla każdego z leków. Przed pierwszym wlewem izatuksymabu oznacz grupę krwi i wykonaj badania przesiewowe na przeciwciała, ponieważ izatuksymab daje fałszywie dodatni pośredni odczyn antyglobulinowy przez co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce[1]. Ostrożnie stosuj leki zwiększające ryzyko zakrzepicy, w tym czynniki wpływające na erytropoezę i hormonalną terapię zastępczą, u chorych otrzymujących lenalidomid z deksametazonem[2]. U kobiet mogących zajść w ciążę obowiązują wszystkie warunki programu zapobiegania ciąży dla lenalidomidu[2].

Skutek kliniczny

Połączenie jest celowe i stanowi część zarejestrowanego schematu leczenia nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego razem z bortezomibem i deksametazonem, zarówno u chorych kwalifikujących się do autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych, jak i niekwalifikujących się do niego[1]. Ceną większej skuteczności jest częstsza neutropenia, małopłytkowość i zakażenia wynikające z sumowania się działania mielosupresyjnego.

Mechanizm

Izatuksymab nie zmienia farmakokinetyki lenalidomidu i odwrotnie[1]. Oba leki działają przeciwszpiczakowo innymi mechanizmami – izatuksymab jest przeciwciałem anty-CD38, a lenalidomid lekiem immunomodulującym, który wzmacnia między innymi aktywność komórek NK uczestniczących w niszczeniu komórek opłaszczonych przeciwciałem. Jednocześnie oba leki mogą hamować czynność szpiku, więc ich działania hematologiczne się sumują.

Metabolizm i transportery

  • Lenalidomid: substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofilów i płytek krwi
  • objawy zakażenia i gorączka
  • objawy zakrzepicy żylnej i zatorowości płucnej
  • reakcje związane z wlewem izatuksymabu
  • grupa krwi i badania przesiewowe na przeciwciała przed rozpoczęciem leczenia
  • ocena odpowiedzi z uwzględnieniem wpływu izatuksymabu na elektroforezę białek i immunofiksację

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 6 miesięcyizatuksymabinne zalecenieWpływ izatuksymabu na pośredni odczyn antyglobulinowy, próby krzyżowe oraz elektroforezę i immunofiksację białek utrzymuje się co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce, także jeśli lenalidomid jest kontynuowany w monoterapii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sarclisa 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sarclisa-100434592/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lenalidomide Accord 2,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lenalidomide-accord-100411250/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lenalidomide Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lenalidomide-accord-100411250/

Pełny opis tej pary

Alkohol

Brak opisu połączenia z alkoholem w bazie.

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.