Interakcje / Naltrekson / Naltrekson i prasteron
Jaki opis pokazać?
Interakcja nieistotna klinicznie
Połączenie można stosować bez zmiany dawek i bez dodatkowego monitorowania.
Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i przed zakupem leku na ból lub kaszel zapytaj farmaceutę, czy nie zawiera opioidu.
Interakcja nieistotna klinicznieNaltrekson+ PrasteronPołączenie można stosować bez zmiany dawek i bez dodatkowego monitorowania.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i przed zakupem leku na ból lub kaszel zapytaj farmaceutę, czy nie zawiera opioidu.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i przed zakupem leku na ból lub kaszel zapytaj farmaceutę, czy nie zawiera opioidu.
Prasteron i naltrekson nie wpływają na siebie nawzajem. Możesz je przyjmować razem tak jak dotąd. Pamiętaj tylko, że przy naltreksonie nie wolno stosować leków przeciwbólowych ani przeciwkaszlowych zawierających opioidy.
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie można stosować bez zmiany dawek i bez dodatkowego monitorowania. Przy naltreksonie obowiązują jego własne ograniczenia, przede wszystkim brak jednoczesnego stosowania opioidów i metadonu[1]
Skutek kliniczny
Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych zmian skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków.
Mechanizm
Prasteron i naltrekson nie mają wspólnej drogi przemian ani wspólnego punktu uchwytu. Prasteron jest prekursorem hormonów płciowych przekształcanym w tkankach w androgeny i estrogeny oraz sprzęganym z siarczanem. Naltrekson jest metabolizowany głównie przez reduktazę do 6-beta-naltreksolu bez istotnego udziału izoenzymów cytochromu P450 i działa jako antagonista receptorów opioidowych. Nie ma podstaw farmakologicznych do istotnej interakcji farmakokinetycznej ani do sumowania działań niepożądanych.
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Naltex 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/naltex-100237696/
Alkohol przy tych lekach
Interakcja nieistotna klinicznieNaltreksona alkoholNie trzeba modyfikować leczenia z powodu interakcji, a pojedyncze wypicie alkoholu nie jest powodem do odstawienia naltreksonu.Przyjmuj lek regularnie także po ewentualnym wypiciu alkoholu i powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie.nieznanyrozległe badania
Interakcja nieistotna klinicznie
Przyjmuj lek regularnie także po ewentualnym wypiciu alkoholu i powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie.
Ten lek nie wchodzi z alkoholem w niebezpieczną reakcję. Pomaga zmniejszyć chęć picia i sprawia, że alkohol daje mniej przyjemności, dzięki czemu łatwiej nie wrócić do picia. Jeśli zdarzy się wypić alkohol, nie należy z tego powodu odstawiać leku. Alkohol nadal szkodzi wątrobie, dlatego lekarz będzie zlecał badania krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- ciemny mocz
- ból pod prawym łukiem żebrowym
- utrzymujące się nudności lub brak apetytu
- nietypowe, długotrwałe zmęczenie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Nie trzeba modyfikować leczenia z powodu interakcji, a pojedyncze wypicie alkoholu nie jest powodem do odstawienia naltreksonu. Celem leczenia pozostaje abstynencja, a lek jest wspomagający w ramach programu terapii uzależnienia prowadzonego przez lekarza doświadczonego w leczeniu uzależnienia od alkoholu[1]. Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie należy wykonywać badania czynnościowe wątroby[1]. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby i ostre zapalenie wątroby są przeciwwskazaniem do stosowania naltreksonu[1].
Skutek kliniczny
Spożycie alkoholu w trakcie leczenia naltreksonem nie powoduje groźnej reakcji, a przyjemne działanie alkoholu jest zwykle słabsze. W badaniu z randomizacją z dawką 50 mg na dobę przez 12 tygodni nawrót picia wystąpił u 23% leczonych wobec 54% otrzymujących placebo, a wśród osób, które spróbowały alkoholu – u 50% wobec 95%. Metaanaliza Cochrane obejmująca 50 badań i 7793 pacjentów potwierdziła zmniejszenie ryzyka intensywnego picia (RR 0,83, 95% CI 0,76–0,90). Istotnym ryzykiem w tej grupie pozostaje uszkodzenie wątroby, ponieważ u osób nadużywających alkoholu często występują zaburzenia jej czynności[1].
Mechanizm
Naltrekson nie wchodzi z alkoholem w groźną interakcję i nie wywołuje reakcji typu disulfiramowego, a jego działanie wobec alkoholu jest celem terapeutycznym. Charakterystyki produktów naltreksonu stwierdzają, że interakcje między naltreksonem a alkoholem nie są znane, i nie każą unikać alkoholu ani zachować ostrożności przy jego spożyciu[1]. Oba produkty mają w tej sprawie zgodny zapis[1]. Naltrekson blokuje receptory opioidowe i w ten sposób osłabia nagradzające działanie alkoholu, w którym pośredniczą endogenne opioidy, co zmniejsza pragnienie alkoholu i ryzyko przejścia od pojedynczego wypicia do intensywnego picia. Naltrekson nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450, więc nie należy oczekiwać interakcji farmakokinetycznej na tym poziomie[1].
Monitorować
- badania czynnościowe wątroby przed leczeniem i w jego trakcie
- epizody picia i ich intensywność
- objawy uszkodzenia wątroby
Kiedy ocena się zmienia
| Intensywne picie lub ciągi alkoholoweilość alkoholu · pacjent | inne zalecenie | U pacjentów intensywnie pijących w trakcie leczenia ryzyko uszkodzenia wątroby jest większe, dlatego badania czynnościowe wątroby należy wykonywać częściej, a przy ciężkich zaburzeniach czynności wątroby lub ostrym zapaleniu wątroby naltrekson jest przeciwwskazany. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Adepend 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/adepend-100236596/
Interakcja nieistotna kliniczniePrasterona alkoholNie trzeba zmieniać dawkowania prasteronu ani zakazywać okazjonalnego, umiarkowanego picia alkoholu.Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale jeśli pijesz go regularnie i dużo, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale jeśli pijesz go regularnie i dużo, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Nie stwierdzono, aby alkohol wchodził w istotną interakcję z prasteronem. Okazjonalne picie niewielkich ilości alkoholu w czasie leczenia nie powinno ci szkodzić. Regularne picie dużych ilości alkoholu może jednak uszkodzić wątrobę, a przy poważnej chorobie wątroby tego leku nie wolno stosować.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- Zażółcenie skóry lub białek oczu
- Ciemny mocz
- Ból lub uczucie pełności pod prawym łukiem żebrowym
- Nietypowe zmęczenie i brak apetytu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie trzeba zmieniać dawkowania prasteronu ani zakazywać okazjonalnego, umiarkowanego picia alkoholu. U osób przewlekle nadużywających alkoholu należy ocenić czynność wątroby przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia, ponieważ ciężka niewydolność wątroby jest przeciwwskazaniem do stosowania prasteronu[1].
Skutek kliniczny
Przy okazjonalnym, umiarkowanym spożyciu alkoholu nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków. Przy regularnym piciu dużych ilości alkoholu teoretycznie możliwe jest nasilenie działań estrogenowych, a w razie alkoholowego uszkodzenia wątroby stosowanie prasteronu może stać się przeciwwskazane.
Mechanizm
Nie opisano klinicznie istotnej interakcji farmakokinetycznej między prasteronem a etanolem, a ChPL prasteronu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1]. Wszystkie charakterystyki produktów prasteronu milczą w tej kwestii jednakowo[1]. Teoretycznie oba czynniki mogą wpływać na gospodarkę hormonów płciowych, ponieważ prasteron jest prekursorem androgenów i estrogenów, a przewlekłe picie alkoholu nasila obwodową aromatyzację androgenów do estrogenów i zaburza metabolizm hormonów steroidowych w wątrobie. Przewlekłe nadużywanie alkoholu prowadzi też do uszkodzenia wątroby, a ciężka niewydolność wątroby jest przeciwwskazaniem do stosowania prasteronu[1].
Monitorować
- Próby wątrobowe u osób przewlekle nadużywających alkoholu
- Objawy nasilonego działania estrogenowego lub androgennego przy regularnym piciu dużych ilości alkoholu
Kiedy ocena się zmienia
| Regularne picie dużych ilości alkoholuilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe nadużywanie alkoholu zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby, a ciężka niewydolność wątroby jest przeciwwskazaniem do prasteronu. Należy kontrolować próby wątrobowe i rozważyć zasadność leczenia. |
| Globulki dopochwowepostać · alkohol | ryzyko maleje | Prasteron podawany dopochwowo działa głównie miejscowo i ma niewielką ekspozycję ogólnoustrojową, więc teoretyczne rozważania o wspólnym wpływie na hormony płciowe mają jeszcze mniejsze znaczenie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego DHEA Aflofarm 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dhea-aflofarm-100122384/
Inne interakcje tych leków 159
Połączenie przeciwwskazanePrasteron+ EpirubicynaNie łącz prasteronu z epirubicyną i odstaw prasteron u każdego pacjenta leczonego epirubicyną.Nie przyjmuj prasteronu podczas leczenia epirubicyną ani po nim bez zgody onkologa, a jeśli już go stosujesz, odstaw go i powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj prasteronu podczas leczenia epirubicyną ani po nim bez zgody onkologa, a jeśli już go stosujesz, odstaw go i powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu.
Prasteron (DHEA) to hormon, z którego organizm wytwarza estrogeny i testosteron. U osób chorujących na nowotwór, a epirubicynę podaje się właśnie w leczeniu nowotworów, taki hormon może pobudzać wzrost guza i osłabiać efekt leczenia. Dlatego tych leków nie łączy się ze sobą.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- przyjmowanie jakichkolwiek suplementów lub tabletek z DHEA w trakcie leczenia onkologicznego
- nowe zgrubienie lub guzek w piersi albo inne niepokojące zmiany, które zauważysz w trakcie leczenia
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz prasteronu z epirubicyną i odstaw prasteron u każdego pacjenta leczonego epirubicyną.[1][2] Przeciwwskazanie dotyczy choroby nowotworowej, a nie samego czasu wlewów, dlatego prasteronu nie wprowadza się także po zakończeniu chemioterapii bez decyzji onkologa.[3] O dotychczasowym przyjmowaniu prasteronu należy poinformować lekarza prowadzącego leczenie onkologiczne.
Skutek kliniczny
Głównym zagrożeniem jest stymulacja hormonalna nowotworu, zwłaszcza raka sutka, i osłabienie skuteczności leczenia onkologicznego. Prasteron nie wnosi żadnej korzyści terapeutycznej, która uzasadniałaby to ryzyko u chorego na nowotwór.
Mechanizm
Epirubicynę podaje się wyłącznie w leczeniu nowotworów, a prasteronu nie stosuje się u osób z nowotworem, w tym z rakiem sutka, jajnika i innymi nowotworami estrogenozależnymi.[1] Przeciwwskazanie obejmuje także raka sutka u mężczyzn, przerost i raka gruczołu krokowego oraz inne nowotwory.[3][2] Prasteron jest prekursorem estrogenów i androgenów, więc może pobudzać wzrost nowotworów hormonozależnych i przeciwdziałać efektowi leczenia przeciwnowotworowego. Nie opisano interakcji farmakokinetycznej między tymi lekami.
Monitorować
- wywiad w kierunku przyjmowania suplementów hormonalnych i preparatów DHEA u pacjenta onkologicznego
- przekazanie informacji o wcześniejszym stosowaniu prasteronu onkologowi
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego DHEA Aflofarm 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dhea-aflofarm-100122384/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Novostella 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/novostella-100386462/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Stymen 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/stymen-100123314/
Połączenie przeciwwskazanePrasteron+ DabrafenibNie stosuj prasteronu u pacjenta leczonego dabrafenibem.Nie przyjmuj prasteronu ani suplementów z DHEA w trakcie leczenia dabrafenibem i powiedz o nich swojemu onkologowi.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj prasteronu ani suplementów z DHEA w trakcie leczenia dabrafenibem i powiedz o nich swojemu onkologowi.
Prasteronu (DHEA) nie stosuje się u osób z chorobą nowotworową, a dabrafenib to lek przeciwnowotworowy. Prasteron zmienia się w organizmie w hormony płciowe, które mogą niekorzystnie wpływać na przebieg choroby. Dotyczy to także suplementów diety z DHEA.
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj prasteronu u pacjenta leczonego dabrafenibem.[1][2][3] Jeśli pacjent już przyjmuje prasteron, należy go odstawić i poinformować onkologa prowadzącego. Dotyczy to także suplementów diety zawierających DHEA.
Skutek kliniczny
Prasteron jest prekursorem androgenów i estrogenów, więc u chorego na nowotwór może niekorzystnie wpływać na przebieg choroby. Ewentualne osłabienie działania prasteronu przez dabrafenib ma znaczenie drugorzędne.
Mechanizm
Przeciwwskazanie wynika z choroby, a nie z samej interakcji farmakokinetycznej. Dabrafenib stosuje się wyłącznie w leczeniu nowotworów, a prasteronu nie stosuje się u osób z chorobą nowotworową, w tym z nowotworami estrogenozależnymi i rakiem gruczołu krokowego.[1][2][3] Dodatkowo dabrafenib jest induktorem CYP3A4, CYP2C i UGT, co może przyspieszać przemiany prasteronu i jego metabolitów hormonalnych.[4] Ten element jest teoretyczny i nie zmienia oceny.
Metabolizm i transportery
- Dabrafenib: inhibitor BCRP[5], inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OAT1[5], inhibitor OAT3[5], inhibitor OATP1B1[5], inhibitor OATP1B3[5], inhibitor OCT2[5], induktor CYP2B6[5], induktor CYP2C19[5], induktor CYP2C8[5], słaby induktor CYP2C9[6], umiarkowany induktor CYP3A4[6], induktor P-gp[5], substrat BCRP[5], substrat CYP2C8[5], substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[5]
Monitorować
- wywiad w kierunku przyjmowania prasteronu lub suplementów z DHEA w trakcie leczenia przeciwnowotworowego
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego DHEA Aflofarm 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dhea-aflofarm-100122384/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Stymen 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/stymen-100123314/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Novostella 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/novostella-100386462/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazanePrasteron+ TrabektedynaNie stosuj prasteronu u pacjenta leczonego trabektedyną ani w żadnej chorobie nowotworowej.Nie przyjmuj prasteronu podczas leczenia trabektedyną i powiedz onkologowi, jeśli już go stosujesz.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj prasteronu podczas leczenia trabektedyną i powiedz onkologowi, jeśli już go stosujesz.
Prasteronu (DHEA) nie wolno stosować, gdy leczysz się na nowotwór, a trabektedyna jest lekiem przeciwnowotworowym. Prasteron działa jak hormon i może pobudzać wzrost niektórych nowotworów, przez co leczenie może działać słabiej. Oba leki mogą też obciążać wątrobę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- Zażółcenie skóry lub białek oczu
- Ciemny mocz
- Ból pod prawym łukiem żebrowym
- Nietypowe zmęczenie i brak apetytu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj prasteronu u pacjenta leczonego trabektedyną ani w żadnej chorobie nowotworowej.[1][2][3] Jeśli pacjent przyjmuje prasteron, należy go odstawić i poinformować lekarza prowadzącego leczenie onkologiczne.
Skutek kliniczny
Możliwe osłabienie efektu leczenia przeciwnowotworowego przez hormonalną stymulację nowotworu, szczególnie w raku jajnika. Dodatkowo prasteronu nie stosuje się w ciężkiej niewydolności wątroby, a trabektedyna działa toksycznie na wątrobę.[1][4]
Mechanizm
Prasteronu nie stosuje się u osób z chorobą nowotworową, a trabektedynę podaje się wyłącznie w leczeniu nowotworów, dlatego każde jednoczesne stosowanie obu leków dotyczy pacjenta, u którego prasteron jest przeciwwskazany.[1][2][3] Prasteron jest prekursorem hormonów płciowych i może zwiększać wytwarzanie estrogenów oraz nasilać działanie androgenne, co może pobudzać wzrost nowotworów hormonozależnych, w tym raka jajnika.[1] Mechanizm ma charakter teoretyczny i wynika z działania hormonalnego prasteronu, a nie z bezpośredniego oddziaływania między lekami.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- Weryfikacja przyjmowania suplementów i leków zawierających prasteron (DHEA) przed każdym cyklem trabektedyny
- Parametry czynności wątroby zgodnie ze schematem leczenia trabektedyną
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego DHEA Aflofarm 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dhea-aflofarm-100122384/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Stymen 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/stymen-100123314/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Novostella 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/novostella-100386462/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Trabectedin Accord 0,25 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trabectedin-accord-100518066/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Trabectedin Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/trabectedin-accord-100518066/
Połączenie przeciwwskazaneTapentadol+ NaltreksonNie łącz tapentadolu z naltreksonem.Nie przyjmuj tych leków razem i jeszcze dziś skontaktuj się z lekarzem, który dobierze ci inny lek przeciwbólowy albo zmieni leczenie.szybki (godziny)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj tych leków razem i jeszcze dziś skontaktuj się z lekarzem, który dobierze ci inny lek przeciwbólowy albo zmieni leczenie.
Tych leków nie wolno przyjmować razem. Naltrekson blokuje działanie tapentadolu, więc lek przeciwbólowy przestaje działać, a jeśli przyjmujesz tapentadol od dłuższego czasu, mogą pojawić się nagłe, bardzo nieprzyjemne objawy odstawienia. Branie większych dawek tapentadolu, żeby przełamać blokadę, jest niebezpieczne i może doprowadzić do zatrzymania oddechu. Po odstawieniu naltreksonu organizm może silniej reagować na leki przeciwbólowe z tej grupy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nagłe nasilenie bólu mimo przyjęcia tapentadolu
- pocenie się, dreszcze, gęsia skórka
- biegunka, nudności lub wymioty
- silny niepokój, rozdrażnienie, bezsenność
- bóle mięśni, ziewanie, łzawienie, katar
- silna senność, spowolniony lub płytki oddech (zwłaszcza po odstawieniu naltreksonu)
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Nie łącz tapentadolu z naltreksonem. Naltreksonu nie stosuje się u pacjentów przyjmujących opioidowe leki przeciwbólowe ani u osób z dodatnim wynikiem badania moczu w kierunku opioidów[1][2]. U pacjenta leczonego naltreksonem, który wymaga leczenia przeciwbólowego, wybierz lek nieopioidowy. Jeśli konieczny jest opioid, decyzję o przerwaniu naltreksonu podejmuje lekarz, a po jego odstawieniu opioid włącza się ostrożnie, od małych dawek i pod kontrolą oddechu, bo pacjent może być bardziej wrażliwy na opioidy[1]. Przed włączeniem naltreksonu u pacjenta przyjmującego tapentadol opioid musi być odstawiony pod nadzorem lekarza, aby uniknąć zespołu odstawiennego[2].
Skutek kliniczny
Utrata lub znaczne osłabienie działania przeciwbólowego tapentadolu, a u pacjenta przyjmującego tapentadol przewlekle – nagły, wywołany zespół odstawienia opioidów. Próba przełamania blokady większymi dawkami tapentadolu grozi przedawkowaniem z depresją oddechową, gdy działanie naltreksonu słabnie. Po zakończeniu leczenia naltreksonem wrażliwość na opioidy jest zwiększona, co podnosi ryzyko depresji oddechowej przy dawkach wcześniej tolerowanych.
Mechanizm
Naltrekson jest antagonistą receptorów opioidowych i blokuje receptor µ, przez który tapentadol wywiera główną część działania przeciwbólowego. Składowa noradrenergiczna tapentadolu (hamowanie wychwytu zwrotnego noradrenaliny) nie jest blokowana, ale nie zastępuje utraconego działania opioidowego. U osoby fizycznie zależnej od tapentadolu podanie naltreksonu wypiera agonistę z receptorów i wywołuje ostry zespół odstawienny.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy zespołu odstawienia opioidów (pocenie, dreszcze, rozszerzone źrenice, biegunka, wymioty, niepokój, bóle mięśni)
- skuteczność leczenia przeciwbólowego
- częstość i głębokość oddechu oraz stopień sedacji po odstawieniu naltreksonu i ponownym włączeniu opioidu
Bezpieczniejsze alternatywy
paracetamolmetamizolibuprofennaproksenakamprozat (zamiast naltreksonu w uzależnieniu od alkoholu, gdy pacjent musi pozostać na tapentadolu)
Kiedy ocena się zmienia
| Naltrekson włączany u pacjenta przyjmującego tapentadolkolejność włączenia · pacjent | ryzyko rośnie | U pacjenta fizycznie zależnego od tapentadolu naltrekson wywołuje ostry zespół odstawienny. Naltrekson można włączyć dopiero po odstawieniu opioidu i przy ujemnym wyniku badania moczu w kierunku opioidów. |
| Tapentadol włączany po zakończeniu leczenia naltreksonemkolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Po odstawieniu naltreksonu wrażliwość na opioidy może być zwiększona. Tapentadol włącza się od małych dawek, z kontrolą oddechu i sedacji. |
| Naltrekson w połączeniu z bupropionem (leczenie otyłości)postać · naltrekson | ryzyko rośnie | Oprócz blokady receptora µ dochodzi ryzyko drgawek, bo tapentadol może wywoływać drgawki i nasilać działanie leków obniżających próg drgawkowy, do których należy bupropion. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Adepend 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/adepend-100236596/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Naltex 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/naltex-100237696/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Palexia retard. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/palexia-retard-100247476/
Połączenie przeciwwskazaneTioguanina+ PrasteronNie stosuj prasteronu u pacjenta leczonego tioguaniną.Nie przyjmuj DHEA w trakcie leczenia tioguaniną, a jeśli już je stosujesz, przerwij i powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj DHEA w trakcie leczenia tioguaniną, a jeśli już je stosujesz, przerwij i powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie.
DHEA (prasteron) nie powinno się przyjmować podczas leczenia tioguaniną. Tioguanina to lek stosowany w leczeniu białaczki, a DHEA jest hormonem, którego nie stosuje się u osób chorujących na nowotwór. Może on niekorzystnie wpływać na przebieg choroby.
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj prasteronu u pacjenta leczonego tioguaniną[1][2][3]. Jeśli pacjent przyjmuje prasteron, w tym jako preparat bez recepty, należy go odstawić i poinformować lekarza prowadzącego leczenie przeciwnowotworowe.
Skutek kliniczny
Możliwe niekorzystne oddziaływanie hormonalne prasteronu na przebieg choroby nowotworowej leczonej tioguaniną. Bezpośredniego wpływu prasteronu na stężenie ani skuteczność tioguaniny nie opisano.
Mechanizm
Prasteronu nie stosuje się u chorych na nowotwory, w tym nowotwory estrogenozależne[1][2][3]. Tioguanina jest cytostatykiem stosowanym w leczeniu białaczek, więc każdy pacjent ją przyjmujący ma chorobę nowotworową. Prasteron jest prekursorem androgenów i estrogenów, a jego działanie hormonalne może teoretycznie niekorzystnie wpływać na przebieg choroby nowotworowej. Interakcja farmakokinetyczna między tymi lekami nie jest znana, a przeciwwskazanie wynika z choroby leczonej tioguaniną.
Monitorować
- wywiad w kierunku samodzielnego przyjmowania preparatów DHEA
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego DHEA Aflofarm 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dhea-aflofarm-100122384/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Stymen 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/stymen-100123314/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Novostella 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/novostella-100386462/
Połączenie przeciwwskazaneTramadol+ NaltreksonNie łączy się tramadolu z naltreksonem, ponieważ naltrekson jest przeciwwskazany u osób przyjmujących leki zawierające opioidy.Nie bierz tramadolu w czasie leczenia naltreksonem, na ból zapytaj farmaceutę o paracetamol lub ibuprofen, a jeśli to nie wystarcza, skontaktuj się z lekarzem.szybki (godziny)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Nie bierz tramadolu w czasie leczenia naltreksonem, na ból zapytaj farmaceutę o paracetamol lub ibuprofen, a jeśli to nie wystarcza, skontaktuj się z lekarzem.
Tych leków nie wolno łączyć. Naltrekson blokuje działanie tramadolu, więc tramadol prawie nie łagodzi bólu, a branie większych dawek, żeby poczuć ulgę, jest niebezpieczne. Jeśli przyjmujesz tramadol od dłuższego czasu, rozpoczęcie naltreksonu może wywołać gwałtowne objawy odstawienia. Po zakończeniu leczenia naltreksonem organizm może silniej reagować na leki przeciwbólowe z grupy opioidów.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silny niepokój, poty, dreszcze, biegunka lub bóle mięśni
- ból, którego tramadol nie łagodzi
- bardzo silna senność lub płytki, wolny oddech
- drgawki
- pobudzenie, gorączka, drżenie lub szybkie bicie serca
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Nie łączy się tramadolu z naltreksonem, ponieważ naltrekson jest przeciwwskazany u osób przyjmujących leki zawierające opioidy[1][2]. U pacjenta leczonego naltreksonem ból należy leczyć lekami nieopioidowymi, a jeśli opioid jest niezbędny, decyzję o przerwaniu naltreksonu i nadzorze nad leczeniem przeciwbólowym podejmuje lekarz. Przed włączeniem naltreksonu trzeba upewnić się, że pacjent nie przyjmuje tramadolu ani innych opioidów, w razie wątpliwości wykonując test moczu w kierunku opioidów[1]. Po odstawieniu naltreksonu opioid włącza się od najniższej dawki z obserwacją pacjenta, bo wrażliwość na opioidy może być zwiększona[1].
Skutek kliniczny
Tramadol przyjęty w trakcie leczenia naltreksonem słabo lub wcale nie łagodzi bólu, co skłania pacjenta do zwiększania dawki i naraża go na drgawki oraz zespół serotoninowy związane z nieopioidową składową działania tramadolu. Włączenie naltreksonu u pacjenta przewlekle przyjmującego tramadol może wywołać ostry zespół odstawienny z niepokojem, potami, biegunką, bólami mięśni i rozszerzeniem źrenic[2]. Próba przełamania blokady dużymi dawkami opioidu albo przyjęcie zwykłej dawki tuż po odstawieniu naltreksonu grozi depresją oddechową.
Mechanizm
Naltrekson jest antagonistą receptorów opioidowych i blokuje receptor μ, przez który działa tramadol, a zwłaszcza jego aktywny O-demetylowany metabolit. Opioidowa składowa działania przeciwbólowego tramadolu zostaje zniesiona, a pozostaje jedynie słabsze działanie wynikające z hamowania wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny. U osoby przyzwyczajonej do opioidu podanie naltreksonu wypiera opioid z receptorów i wywołuje ostry zespół odstawienny[1]. Po zakończeniu leczenia naltreksonem wrażliwość na opioidy może być zwiększona[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- skuteczność leczenia przeciwbólowego
- objawy zespołu odstawiennego (niepokój, poty, biegunka, bóle mięśni, ziewanie, rozszerzone źrenice)
- sedacja i częstość oddechów po odstawieniu naltreksonu i ponownym włączeniu opioidu
- samodzielne zwiększanie dawki tramadolu przez pacjenta
Bezpieczniejsze alternatywy
paracetamolibuprofennaproksenmetamizolakamprozat
Kiedy ocena się zmienia
| Naltrekson włączany u pacjenta przewlekle przyjmującego tramadolkolejność włączenia · pacjent | ryzyko rośnie | Włączenie naltreksonu u pacjenta fizycznie zależnego od tramadolu może wywołać ostry zespół odstawienny. Przed rozpoczęciem leczenia należy potwierdzić odstawienie opioidu, w razie wątpliwości testem moczu lub testem prowokacji naloksonem. |
| Okres po zakończeniu leczenia naltreksonemczas leczenia · naltrekson | inne zalecenie | Po zakończeniu leczenia naltreksonem pacjent może być bardziej wrażliwy na opioidy. Tramadol można włączyć od najniższej skutecznej dawki z obserwacją sedacji i oddechu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Adepend 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/adepend-100236596/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Naltex 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/naltex-100237696/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tramal Retard 50. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tramal-retard-50-100227137/
Połączenie przeciwwskazaneLeki stosowane w uzależnieniu od alkoholu (np. naltrekson, nalmefen)+ Naturalne alkaloidy opium (np. oksykodon, morfina, dihydrokodeina) klasaNie łącz antagonisty opioidowego stosowanego w uzależnieniu od alkoholu z naturalnym alkaloidem opium, bo takie połączenie jest przeciwwskazane w ChPL.Jeśli bierzesz lek na uzależnienie od alkoholu blokujący działanie opioidów, nie przyjmuj jednocześnie silnego leku przeciwbólowego ani przeciwkaszlowego z grupy opioidów i przed każdym zabiegiem lub nowym lekiem przeciwbólowym powiedz lekarzowi, że go stosujesz.szybki (godziny)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli bierzesz lek na uzależnienie od alkoholu blokujący działanie opioidów, nie przyjmuj jednocześnie silnego leku przeciwbólowego ani przeciwkaszlowego z grupy opioidów i przed każdym zabiegiem lub nowym lekiem przeciwbólowym powiedz lekarzowi, że go stosujesz.
Naltrekson i nalmefen, które pomagają ograniczyć picie alkoholu, blokują działanie silnych leków przeciwbólowych i przeciwkaszlowych z grupy opioidów, takich jak morfina, oksykodon czy dihydrokodeina. Przez to lek przeciwbólowy może w ogóle nie działać, a jeśli przyjmujesz opioidy od dłuższego czasu, połączenie może wywołać nagłe i bardzo nieprzyjemne objawy odstawienia. Nie próbuj przełamać tego działania, biorąc większą dawkę opioidu, bo może to być groźne dla życia. Disulfiram i akamprozat nie wchodzą w tę interakcję.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- lek przeciwbólowy nie działa i ból się nie zmniejsza
- nagły niepokój, rozdrażnienie, dreszcze, poty i gęsia skórka
- nudności, wymioty, biegunka lub skurcze brzucha
- kołatanie serca, łzawienie oczu, katar i ziewanie
- bardzo wolny lub płytki oddech, silna senność albo trudność z obudzeniem się – wezwij pogotowie
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Nie łącz antagonisty opioidowego stosowanego w uzależnieniu od alkoholu z naturalnym alkaloidem opium, bo takie połączenie jest przeciwwskazane w ChPL. Naltrekson i nalmefen można włączyć dopiero po okresie wolnym od opioidów, a u pacjenta z wątpliwą historią przyjmowania opioidów należy to potwierdzić przed pierwszą dawką. Gdy planowane jest leczenie opioidem, na przykład przed zabiegiem, naltrekson odstawia się z kilkudniowym wyprzedzeniem, a nalmefen z około tygodniowym, zgodnie z ChPL. W bólu u pacjenta przyjmującego antagonistę należy w pierwszej kolejności stosować leki nieopioidowe i znieczulenie miejscowe lub regionalne. Jeśli opioid jest niezbędny w sytuacji nagłej, podaje się go wyłącznie w warunkach szpitalnych z możliwością monitorowania oddechu i prowadzenia resuscytacji. Gdy pacjent wymaga przewlekłego leczenia opioidem, a jednocześnie leczenia uzależnienia od alkoholu, należy rozważyć akamprozat lub disulfiram zamiast antagonisty.
Skutek kliniczny
Połączenie antagonisty opioidowego z naturalnym alkaloidem opium powoduje brak lub wyraźne osłabienie działania przeciwbólowego i przeciwkaszlowego opioidu. Gdy antagonista zostanie podany pacjentowi przewlekle przyjmującemu opioid, może wystąpić gwałtowny zespół odstawienny z pobudzeniem, bólami, wymiotami, biegunką, potami i tachykardią. Próba przełamania blokady dużymi dawkami opioidu grozi ciężką depresją oddechową, gdy antagonista przestaje działać, a po odstawieniu antagonisty spada tolerancja na opioidy, co zwiększa ryzyko przedawkowania wcześniej tolerowanej dawki.
Mechanizm
Naltrekson i nalmefen to antagoniści receptorów opioidowych, którzy wiążą się z receptorem mi silniej niż morfina, oksykodon czy dihydrokodeina i wypierają je z miejsca działania. Blokada jest kompetycyjna, więc przy typowych dawkach opioid przestaje działać przeciwbólowo i przeciwkaszlowo, a u osoby z fizyczną zależnością od opioidu podanie antagonisty wywołuje nagły zespół odstawienny. Interakcja nie dotyczy disulfiramu ani akamprozatu, które nie działają na receptory opioidowe.
Monitorować
- skuteczność leczenia przeciwbólowego
- objawy zespołu odstawiennego od opioidów po pierwszej dawce antagonisty
- częstość i głębokość oddechu oraz stopień sedacji przy podawaniu opioidu w sytuacji nagłej
- wywiad dotyczący przyjmowania opioidów, w tym leków przeciwkaszlowych z dihydrokodeiną
- ryzyko przedawkowania opioidu po odstawieniu antagonisty
Kiedy ocena się zmienia
| Antagonista włączany u osoby przewlekle przyjmującej opioidkolejność włączenia · pacjent | ryzyko rośnie | Włączenie naltreksonu lub nalmefenu u pacjenta przewlekle przyjmującego morfinę, oksykodon lub dihydrokodeinę wywołuje gwałtowny zespół odstawienny, dlatego przed pierwszą dawką antagonisty trzeba potwierdzić okres wolny od opioidów. |
| Okres po odstawieniu antagonistyodstep · leki stosowane w uzależnieniu od alkoholu | inne zalecenie | Po odstawieniu naltreksonu lub nalmefenu tolerancja na opioidy jest obniżona, więc dawkę opioidu należy dobierać ostrożnie od najmniejszej skutecznej i monitorować oddech, a planowane leczenie opioidem rozpoczynać dopiero po upływie okresu wskazanego w ChPL. |
| Dawka większa niż zwykle stosowana w leczeniu bóludawka · naturalne alkaloidy opium | ryzyko rośnie | Przełamywanie blokady receptorów dużymi dawkami opioidu grozi ciężką depresją oddechową, zwłaszcza gdy stężenie antagonisty spada, dlatego takie postępowanie dopuszczalne jest tylko w warunkach szpitalnych z pełnym monitorowaniem. |
Połączenie przeciwwskazaneLeki stosowane w uzależnieniu od alkoholu (np. naltrekson, nalmefen)+ Opioidy anestetyczne (np. sufentanyl, remifentanyl) klasaLeku stosowanego w uzależnieniu od alkoholu, który blokuje receptory opioidowe, nie łączy się z opioidem anestetycznym, a przed planowanym zabiegiem odstawia się go z wyprzedzeniem.Jeśli przyjmujesz lek na uzależnienie od alkoholu i czeka cię zabieg w znieczuleniu, powiedz o tym lekarzowi i anestezjologowi z wyprzedzeniem, bo lek może trzeba odstawić kilka dni wcześniej.szybki (godziny)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek na uzależnienie od alkoholu i czeka cię zabieg w znieczuleniu, powiedz o tym lekarzowi i anestezjologowi z wyprzedzeniem, bo lek może trzeba odstawić kilka dni wcześniej.
Naltrekson i nalmefen, czyli leki pomagające ograniczyć picie alkoholu, blokują działanie silnych leków przeciwbólowych z grupy opioidów. Dlatego sufentanyl i remifentanyl podawane podczas operacji mogą wtedy nie uśmierzać bólu. Próba podania dużych dawek, aby pokonać tę blokadę, może być niebezpieczna dla oddychania. Disulfiram i akamprozat nie wywołują tego problemu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silny ból mimo podanych leków przeciwbólowych
- spowolniony lub płytki oddech
- nadmierna senność, trudność z wybudzeniem
- niepokój, poty, dreszcze, biegunka po ponownym włączeniu leku na uzależnienie
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Leku stosowanego w uzależnieniu od alkoholu, który blokuje receptory opioidowe, nie łączy się z opioidem anestetycznym, a przed planowanym zabiegiem odstawia się go z wyprzedzeniem. Naltrekson odstawia się co najmniej 72 godziny przed planowanym podaniem opioidu, a nalmefen około tygodnia wcześniej. Gdy zabieg jest pilny i antagonista nie został odstawiony, priorytetem jest znieczulenie regionalne i analgezja nieopioidowa. Jeśli opioid jest niezbędny, podaje go anestezjolog w warunkach pełnego monitorowania oddechu, z gotowością do wentylacji. Po zabiegu naltrekson lub nalmefen włącza się ponownie dopiero po zakończeniu leczenia opioidami. Disulfiram i akamprozat można kontynuować w okresie okołooperacyjnym, jeśli nie ma innych przeciwwskazań.
Skutek kliniczny
U pacjenta przyjmującego naltrekson lub nalmefen sufentanyl i remifentanyl mogą nie zapewnić skutecznej analgezji śródoperacyjnej i pooperacyjnej. Zwiększanie dawki opioidu w celu przełamania blokady niesie ryzyko ciężkiej depresji oddechowej i nadmiernej sedacji, zwłaszcza po ustąpieniu działania antagonisty. Podanie antagonisty pacjentowi otrzymującemu opioid może natomiast odwrócić analgezję i wywołać objawy odstawienia.
Mechanizm
Naltrekson i nalmefen blokują receptory opioidowe μ, z którymi wiążą się sufentanyl i remifentanyl. Kompetycyjnie wypierają agonistę z receptora, więc zmniejszają lub znoszą działanie przeciwbólowe i uspokajające opioidu anestetycznego. Blokada utrzymuje się przez czas działania antagonisty. Pokonanie jej dużymi dawkami opioidu grozi nagłą, głęboką depresją oddechową, gdy stężenie antagonisty spada. Interakcja dotyczy obu opioidów anestetycznych w jednakowym stopniu. Disulfiram i akamprozat nie mają tego mechanizmu.
Monitorować
- częstość i głębokość oddechu oraz saturacja
- stopień sedacji
- skuteczność analgezji (skala bólu)
- objawy odstawienia opioidów przy ponownym włączaniu antagonisty
- czas od ostatniej dawki naltreksonu lub nalmefenu
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 72 godziny od ostatniej dawki naltreksonuleki stosowane w uzależnieniu od alkoholu | ryzyko maleje | Odstawienie naltreksonu co najmniej 72 godziny przed planowanym podaniem opioidu zwykle przywraca jego skuteczność. Mimo to zaleca się ostrożne dawkowanie i monitorowanie oddechu, bo wrażliwość receptorów może być zwiększona. |
| odstep ≥ 1 tydzień od ostatniej dawki nalmefenuleki stosowane w uzależnieniu od alkoholu | ryzyko maleje | Nalmefen odstawia się około tygodnia przed przewidywanym zastosowaniem opioidów. Po tym czasie można podać opioid anestetyczny przy standardowym monitorowaniu. |
| Włączenie antagonisty u pacjenta otrzymującego opioidkolejność włączenia · leki stosowane w uzależnieniu od alkoholu | inne zalecenie | Naltrekson lub nalmefen włącza się ponownie dopiero po zakończeniu leczenia opioidami i odpowiednim okresie bez opioidów. Zbyt wczesne podanie antagonisty odwraca analgezję i może wywołać zespół odstawienny. |
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.