Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Dabrafenib

Dabrafenib – interakcje

191 opisanych interakcji z lekami, opis połączenia z alkoholem. Marki: Tafinlar, Finlee.

5 przeciwwskazane · 158 niekorzystne · 13 niejasne · 14 nieistotne · 2 korzystne

Interakcje z innymi lekami 191

Jaki opis pokazać?

Połączenie przeciwwskazane5

Połączenie przeciwwskazaneDabrafenib+ Jeżówka purpurowaNie stosuj jeżówki purpurowej u pacjenta leczonego dabrafenibem.Zrezygnuj z jeżówki i przy przeziębieniu zapytaj lekarza prowadzącego leczenie onkologiczne albo farmaceutę, czym możesz bezpiecznie łagodzić objawy.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Zrezygnuj z jeżówki i przy przeziębieniu zapytaj lekarza prowadzącego leczenie onkologiczne albo farmaceutę, czym możesz bezpiecznie łagodzić objawy.

Nie stosuj preparatów z jeżówki, gdy przyjmujesz dabrafenib. Jeżówka pobudza układ odporności i nie zaleca się jej w czasie leczenia nowotworu. Może też zmieniać sposób, w jaki organizm rozkłada lek przeciwnowotworowy, przez co leczenie mogłoby działać słabiej albo dawać więcej działań niepożądanych.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • nasilenie działań niepożądanych leku przeciwnowotworowego
  • wysypka lub swędzenie skóry
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj jeżówki purpurowej u pacjenta leczonego dabrafenibem.[1][2] Objawy przeziębienia leczy się objawowo po uzgodnieniu z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne. Przy wyborze paracetamolu należy pamiętać, że u pacjentów przyjmujących leki indukujące enzymy, takie jak dabrafenib, ryzyko uszkodzenia wątroby po paracetamolu jest większe.[3] Gorączka u pacjenta leczonego dabrafenibem wymaga kontaktu z zespołem onkologicznym, a nie samoleczenia preparatami ziołowymi.

Skutek kliniczny

Możliwe niekorzystne oddziaływanie immunomodulujące u pacjenta z czynną chorobą nowotworową oraz niepewna zmiana stężenia dabrafenibu, co mogłoby osłabić skuteczność leczenia albo nasilić jego działania niepożądane. Skutek nie został potwierdzony w badaniach klinicznych.

Mechanizm

Jeżówki purpurowej nie stosuje się w onkologii w trakcie leczenia przeciwnowotworowego ani w stanach obniżonej odporności po terapii onkologicznej ze względu na jej działanie immunostymulujące.[1][2] Dabrafenib jest substratem CYP2C8 i CYP3A4, a silne induktory i inhibitory tych enzymów istotnie zmieniają jego stężenie.[3] Wpływ jeżówki na aktywność CYP3A4 jest niejednoznaczny i nie został zbadany w połączeniu z dabrafenibem, dlatego nie można wykluczyć zmiany ekspozycji na lek.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C19[4], induktor CYP2C8[4], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[4], substrat BCRP[4], substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • stosowanie preparatów ziołowych i suplementów zgłaszane przez pacjenta
  • gorączka i objawy infekcji – kontakt z ośrodkiem onkologicznym

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Succus Echinaceae Phytopharm 2,425 g/2,5 ml, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/succus-echinaceae-phytopharm-100064155/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Echinerba 80 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/echinerba-100199659/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDabrafenib+ PrasteronNie stosuj prasteronu u pacjenta leczonego dabrafenibem.Nie przyjmuj prasteronu ani suplementów z DHEA w trakcie leczenia dabrafenibem i powiedz o nich swojemu onkologowi.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj prasteronu ani suplementów z DHEA w trakcie leczenia dabrafenibem i powiedz o nich swojemu onkologowi.

Prasteronu (DHEA) nie stosuje się u osób z chorobą nowotworową, a dabrafenib to lek przeciwnowotworowy. Prasteron zmienia się w organizmie w hormony płciowe, które mogą niekorzystnie wpływać na przebieg choroby. Dotyczy to także suplementów diety z DHEA.

ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj prasteronu u pacjenta leczonego dabrafenibem.[1][2][3] Jeśli pacjent już przyjmuje prasteron, należy go odstawić i poinformować onkologa prowadzącego. Dotyczy to także suplementów diety zawierających DHEA.

Skutek kliniczny

Prasteron jest prekursorem androgenów i estrogenów, więc u chorego na nowotwór może niekorzystnie wpływać na przebieg choroby. Ewentualne osłabienie działania prasteronu przez dabrafenib ma znaczenie drugorzędne.

Mechanizm

Przeciwwskazanie wynika z choroby, a nie z samej interakcji farmakokinetycznej. Dabrafenib stosuje się wyłącznie w leczeniu nowotworów, a prasteronu nie stosuje się u osób z chorobą nowotworową, w tym z nowotworami estrogenozależnymi i rakiem gruczołu krokowego.[1][2][3] Dodatkowo dabrafenib jest induktorem CYP3A4, CYP2C i UGT, co może przyspieszać przemiany prasteronu i jego metabolitów hormonalnych.[4] Ten element jest teoretyczny i nie zmienia oceny.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[5], inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OAT1[5], inhibitor OAT3[5], inhibitor OATP1B1[5], inhibitor OATP1B3[5], inhibitor OCT2[5], induktor CYP2B6[5], induktor CYP2C19[5], induktor CYP2C8[5], słaby induktor CYP2C9[6], umiarkowany induktor CYP3A4[6], induktor P-gp[5], substrat BCRP[5], substrat CYP2C8[5], substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • wywiad w kierunku przyjmowania prasteronu lub suplementów z DHEA w trakcie leczenia przeciwnowotworowego

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego DHEA Aflofarm 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dhea-aflofarm-100122384/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Stymen 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/stymen-100123314/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Novostella 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/novostella-100386462/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  6. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDabrafenib+ IzawukonazolNie łącz izawukonazolu z dabrafenibem i wybierz lek przeciwgrzybiczy niezależny od CYP3A4.Nie zaczynaj przyjmować izawukonazolu, jeśli bierzesz dabrafenib, i od razu powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie, żeby dobrali inny lek przeciwgrzybiczy.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj przyjmować izawukonazolu, jeśli bierzesz dabrafenib, i od razu powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie, żeby dobrali inny lek przeciwgrzybiczy.

Leku przeciwgrzybiczego izawukonazolu nie powinno się przyjmować razem z dabrafenibem. Dabrafenib przyspiesza rozkładanie izawukonazolu w organizmie, przez co lek przeciwgrzybiczy może przestać działać, a zakażenie grzybicze może być groźne dla życia. Izawukonazol może też zwiększać ilość dabrafenibu we krwi i nasilać jego działania niepożądane.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze, które nie mijają albo wracają
  • nasilający się kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
  • pogorszenie samopoczucia mimo leczenia przeciwgrzybiczego
  • nowe lub nasilone objawy skórne
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz izawukonazolu z dabrafenibem i wybierz lek przeciwgrzybiczy niezależny od CYP3A4. Izawukonazolu nie stosuje się z umiarkowanymi i silnymi induktorami CYP3A4/5[1]. Przy dabrafenibie należy unikać leków eliminowanych przez metabolizm, jeśli ich działanie ma duże znaczenie dla pacjenta, a dawki nie da się łatwo dostosować na podstawie skuteczności lub stężenia[2]. Indukcja enzymów ustępuje stopniowo po odstawieniu dabrafenibu, dlatego izawukonazol włączony tuż po jego odstawieniu może nadal działać słabiej. Jeśli w wyjątkowej sytuacji połączenia nie da się uniknąć, decyzję podejmuje lekarz prowadzący razem z onkologiem i monitoruje stężenie izawukonazolu.

Skutek kliniczny

Główne zagrożenie to podterapeutyczne stężenie izawukonazolu i niepowodzenie leczenia inwazyjnej aspergilozy lub mukormykozy, które może zagrażać życiu. Silny induktor CYP3A4 zmniejszył AUC izawukonazolu o 90%[1]. Wielkość spadku przy dabrafenibie nie została zbadana, ale kierunek działania jest ten sam. Umiarkowane zahamowanie CYP3A4 przez izawukonazol może dodatkowo zwiększyć ekspozycję na dabrafenib i nasilić jego działania niepożądane, takie jak gorączka.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A4 i obniża stężenie izawukonazolu, który jest substratem CYP3A4/5. Izawukonazol jest jednocześnie umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 i może zwiększać ekspozycję na dabrafenib oraz jego aktywne metabolity. Izawukonazolu nie łączy się z silnymi ani umiarkowanymi induktorami CYP3A4/5, ponieważ mogą one znacznie zmniejszyć jego stężenie w osoczu[1]. Dabrafenib zmniejszył AUC midazolamu, substratu CYP3A4, o 65%, co odpowiada sile co najmniej umiarkowanego induktora[2]. Dabrafenib jest substratem CYP2C8 i CYP3A4, a jego aktywne metabolity hydroksydabrafenib i demetylodabrafenib są substratami CYP3A4[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], izawukonazol – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[4], izawukonazol – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Izawukonazol – inhibitor BCRP[5], dabrafenib – substrat BCRP[3]
  • Izawukonazol – umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Izawukonazol – słaby inhibitor P-gp[5], dabrafenib – substrat P-gp[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Izawukonazol: inhibitor BCRP[5], umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor MATE2-K[4], słaby inhibitor OCT2[4], słaby inhibitor P-gp[5], słaby induktor CYP2B6[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • stężenie izawukonazolu w osoczu, jeśli połączenia nie da się uniknąć
  • odpowiedź kliniczna i radiologiczna zakażenia grzybiczego
  • działania niepożądane dabrafenibu, zwłaszcza gorączka
  • aktywność aminotransferaz

Bezpieczniejsze alternatywy

amfoterycyna B liposomalnakaspofunginamykafunginaanidulafungina

Kiedy ocena się zmienia

Dabrafenib niedawno odstawionykolejność włączenia · dabrafenibinne zalecenieIndukcja enzymów przez dabrafenib ustępuje stopniowo po jego odstawieniu. Izawukonazol włączony w tym okresie może osiągać niższe stężenia, dlatego warto monitorować jego stężenie i odpowiedź kliniczną.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cresemba 100 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cresemba-100075489/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cresemba. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cresemba-100075489/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDabrafenib+ KariprazynaKariprazyny nie należy stosować razem z dabrafenibem.Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków, tylko jak najszybciej powiedz psychiatrze i onkologowi, że masz przepisane oba, aby mogli zmienić leczenie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków, tylko jak najszybciej powiedz psychiatrze i onkologowi, że masz przepisane oba, aby mogli zmienić leczenie.

Dabrafenib przyspiesza rozkład wielu leków w organizmie, w tym kariprazyny. Kariprazyna może wtedy działać dużo słabiej, a objawy choroby mogą wrócić. Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem działanie kariprazyny przez kilka tygodni stopniowo się nasila.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • powrót lub nasilenie omamów, urojeń albo niepokoju
  • bezsenność, rozdrażnienie lub wycofanie, które wcześniej ustąpiły
  • po odstawieniu dabrafenibu: wewnętrzny niepokój i trudność z usiedzeniem w miejscu, drżenie, sztywność mięśni lub nadmierna senność
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Kariprazyny nie należy stosować razem z dabrafenibem. Leczenie onkologiczne zwykle ma pierwszeństwo, dlatego u pacjenta, który zaczyna dabrafenib, psychiatra powinien zmienić lek przeciwpsychotyczny na taki, którego eliminacja nie zależy od CYP3A4, CYP2C ani UGT. Gdy dabrafenibu nie da się zastąpić, a kariprazyny nie można zmienić, decyzję muszą wspólnie podjąć onkolog i psychiatra. Przy zmianie leczenia przeciwpsychotycznego trzeba monitorować stan psychiczny przez kilka tygodni. Jeśli kariprazyna jest kontynuowana lub ponownie włączana po zakończeniu dabrafenibu, przez kilka tygodni należy obserwować pacjenta pod kątem działań niepożądanych, ponieważ wygasanie indukcji podnosi stężenie kariprazyny[1].

Skutek kliniczny

Należy oczekiwać znacznego zmniejszenia stężenia kariprazyny i jej czynnych metabolitów, a w konsekwencji osłabienia lub utraty działania przeciwpsychotycznego i ryzyka nawrotu schizofrenii. Leki przeciwpsychotyczne należą do grup, których stężenie dabrafenib może zmniejszać[2]. Metabolity kariprazyny mają długi okres półtrwania, dlatego zmiany ekspozycji po włączeniu albo odstawieniu leku wpływającego na CYP3A4 w pełni ujawniają się dopiero po kilku tygodniach[1]. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa i stężenie kariprazyny rośnie.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A w wątrobie i jelitach, a także CYP2B6, CYP2C i UGT[2]. Podczas wielokrotnego podawania dabrafenibu AUC doustnego midazolamu zmniejszało się o 65%, a Cmax o 47%[2]. Taki spadek odpowiada co najmniej umiarkowanej indukcji CYP3A4. Kariprazyna i jej czynne metabolity, demetylokariprazyna i didemetylokariprazyna, są metabolizowane głównie przez CYP3A4, a CYP2D6 ma niewielki udział[1]. Kariprazyny nie łączy się z silnymi ani umiarkowanymi induktorami CYP3A4, ponieważ mogą one znacząco zmniejszyć całkowitą ekspozycję na kariprazynę[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], kariprazyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], kariprazyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Kariprazyna – inhibitor P-gp[4], dabrafenib – substrat P-gp[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Kariprazyna: inhibitor P-gp[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • nawrót objawów psychotycznych po włączeniu dabrafenibu
  • akatyzja, objawy pozapiramidowe i nadmierna sedacja przez kilka tygodni po odstawieniu dabrafenibu
  • stan psychiczny przez kilka tygodni po zmianie leku przeciwpsychotycznego

Bezpieczniejsze alternatywy

amisulprydsulpiryd

Kiedy ocena się zmienia

Dabrafenib włączony u pacjenta ustabilizowanego na kariprazyniekolejność włączenia · dabrafenibinne zalecenieSpadek ekspozycji na kariprazynę narasta stopniowo przez kilka tygodni. Nawrót psychozy może więc pojawić się z opóźnieniem i nie musi być widoczny w pierwszych dniach. Zmianę leku przeciwpsychotycznego warto zaplanować przed rozpoczęciem dabrafenibu.
Odstawienie dabrafenibu przy kontynuowanej lub ponownie włączanej kariprazyniekolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu induktora stężenie kariprazyny stopniowo rośnie. Przez kilka tygodni należy monitorować działania niepożądane i odpowiedź na leczenie, szczególnie jeśli w czasie indukcji zwiększano dawkę kariprazyny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Reagila 1,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/reagila-100390771/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Reagila. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/reagila-100390771/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDabrafenib+ CytalopramNie łącz cytalopramu z dabrafenibem.Nie łącz tych leków na własną rękę i przed rozpoczęciem dabrafenibu powiedz onkologowi i lekarzowi prowadzącemu, że bierzesz cytalopram, a cytalopramu nie odstawiaj samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz tych leków na własną rękę i przed rozpoczęciem dabrafenibu powiedz onkologowi i lekarzowi prowadzącemu, że bierzesz cytalopram, a cytalopramu nie odstawiaj samodzielnie.

Cytalopram i dabrafenib mogą razem zaburzać pracę serca i wywołać groźną arytmię. Dabrafenib może też osłabiać działanie cytalopramu, przez co objawy depresji lub lęku mogą wrócić. Tych leków nie należy przyjmować razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • nawrót przygnębienia, lęku lub bezsenności
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz cytalopramu z dabrafenibem. Przed rozpoczęciem leczenia dabrafenibem zamień cytalopram na lek przeciwdepresyjny o mniejszym wpływie na odstęp QT, w porozumieniu z lekarzem prowadzącym i onkologiem. Jeśli połączenia nie da się uniknąć, przed włączeniem i w trakcie leczenia wykonuj EKG z oceną QTc oraz kontroluj i wyrównuj stężenie potasu i magnezu[1]. Oceniaj też skuteczność leczenia przeciwdepresyjnego, bo indukcja enzymów przez dabrafenib może obniżyć stężenie cytalopramu[2].

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to addycyjne wydłużenie odstępu QT z możliwością częstoskurczu typu torsade de pointes i innych groźnych arytmii, szczególnie przy hipokaliemii lub hipomagnezemii. Równolegle indukcja enzymów przez dabrafenib może osłabiać działanie cytalopramu i prowadzić do nawrotu objawów depresji lub lęku, a po odstawieniu dabrafenibu stężenie cytalopramu stopniowo rośnie.

Mechanizm

Cytalopram wydłuża odstęp QT w sposób zależny od dawki i nie łączy się go z innymi lekami wydłużającymi QT, a dabrafenib również może wydłużać odstęp QT, więc działanie obu leków na repolaryzację komór może się sumować. Cytalopramu nie stosuje się jednocześnie z produktami leczniczymi wydłużającymi odstęp QT[1]. Dodatkowo dabrafenib indukuje CYP3A4, CYP2C19 i inne enzymy metabolizujące leki, co obniża stężenie w osoczu leków przez nie metabolizowanych[2]. Cytalopram jest metabolizowany głównie z udziałem CYP2C19 i CYP3A4, dlatego jego stężenie i skuteczność przeciwdepresyjna mogą się zmniejszyć.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], cytalopram – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor CYP2C19[3], cytalopram – substrat CYP2C19[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], cytalopram – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Cytalopram: słaby inhibitor CYP1A2[4], słaby inhibitor CYP2C19[4], słaby inhibitor CYP2D6[4], substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem dabrafenibu i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy depresji i lęku (ryzyko osłabienia działania cytalopramu)
  • kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy

Bezpieczniejsze alternatywy

sertralinaparoksetyna

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu przy kontynuacji cytalopramukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów stopniowo wygasa, więc stężenie cytalopramu może rosnąć przez kolejne tygodnie. Jeśli dawkę cytalopramu zwiększano w trakcie leczenia dabrafenibem, oceń ją ponownie i rozważ kontrolę EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Citabax 10 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/citabax-10-100128665/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Citabax 10. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/citabax-10-100128665/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcja158

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ SelumetynibUnikaj łączenia dabrafenibu z selumetynibem poza ustalonym protokołem onkologicznym.Nie odstawiaj ani nie zmieniaj dawki żadnego z tych leków samodzielnie i zapytaj lekarza prowadzącego, czy ich łączenie jest celowe.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj ani nie zmieniaj dawki żadnego z tych leków samodzielnie i zapytaj lekarza prowadzącego, czy ich łączenie jest celowe.

Te dwa leki przeciwnowotworowe zwykle nie są łączone ze sobą. Dabrafenib przyspiesza usuwanie selumetynibu z organizmu, więc selumetynib może działać słabiej. Oba leki mogą też dawać podobne działania niepożądane, które razem mogą być silniejsze.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • zaburzenia widzenia, nieostre widzenie lub mroczki
  • duszność, obrzęki nóg, kołatanie serca
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • nasilona wysypka lub zmiany na skórze
  • bóle mięśni lub osłabienie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia dabrafenibu z selumetynibem poza ustalonym protokołem onkologicznym. Należy unikać jednoczesnego stosowania selumetynibu z silnymi i umiarkowanymi induktorami CYP3A4[1]. Gdy działanie terapeutyczne leku ma duże znaczenie dla pacjenta, a dawki nie da się łatwo dopasować na podstawie skuteczności lub stężenia, należy unikać łączenia go z dabrafenibem albo zachować ostrożność[2]. Jeśli zespół onkologiczny celowo skojarzy oba leki, trzeba ściśle monitorować skuteczność selumetynibu oraz działania niepożądane obu leków. Gdy wskazane jest skojarzenie inhibitora BRAF z inhibitorem MEK, standardowym partnerem dabrafenibu jest trametynib.

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest słabsze działanie selumetynibu i brak kontroli choroby nowotworowej. Należy oczekiwać, że indukcja przez dabrafenib zmniejszy ekspozycję na selumetynib i jego skuteczność[2]. Jednocześnie skojarzenie inhibitora BRAF z inhibitorem MEK może sumować działania niepożądane obu leków, a dla tej pary nie ma ustalonego bezpiecznego schematu dawkowania.

Mechanizm

Dabrafenib może zmniejszać stężenie selumetynibu, bo indukuje enzymy, które go metabolizują. Dabrafenib zwiększa syntezę CYP3A4 i enzymów z rodziny CYP2C, w tym CYP2C19, a przy podawaniu w dawkach wielokrotnych zmniejszał AUC midazolamu o 65%, co odpowiada umiarkowanemu induktorowi CYP3A4[2]. Ekspozycja na selumetynib zależy od CYP3A4 i CYP2C19, a silny induktor CYP3A4 zmniejszał jego AUC o 51% i Cmax o 26%[1]. Oba leki hamują ten sam szlak sygnałowy MAPK na różnych poziomach, więc ich działania niepożądane mogą się nakładać.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor BCRP[3], selumetynib – substrat BCRP[4]
  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], selumetynib – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor CYP2C19[3], selumetynib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4]
  • Dabrafenib – słaby induktor CYP2C9[5], selumetynib – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], selumetynib – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor P-gp[3], selumetynib – substrat P-gp[4]
  • Selumetynib – induktor CYP3A4[4], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Selumetynib: inhibitor OAT3[4], induktor CYP3A4[4], substrat BCRP[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4], drugorzędny szlak substrat CYP2E1[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4], substrat UGT1A1[4]

Monitorować

  • odpowiedź guza w badaniach obrazowych
  • frakcja wyrzutowa lewej komory (echokardiografia)
  • badanie okulistyczne
  • aktywność ALT i AST
  • aktywność CK
  • temperatura ciała i gorączka
  • zmiany skórne

Bezpieczniejsze alternatywy

trametynib

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu w trakcie leczenia selumetynibemkolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów stopniowo wygasa, więc stężenie selumetynibu może wzrosnąć i trzeba monitorować pacjenta pod kątem działań niepożądanych selumetynibu.
wiek ≤ 17pacjentinne zalecenieBadania interakcji selumetynibu prowadzono wyłącznie u zdrowych dorosłych, dlatego u dzieci wielkość interakcji jest niepewna i wymaga szczególnie ścisłego monitorowania.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Koselugo 10 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/koselugo-100455271/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Koselugo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/koselugo-100455271/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ TikagrelorUnikaj łączenia tikagreloru z dabrafenibem, zwłaszcza we wczesnym okresie po ostrym zespole wieńcowym lub wszczepieniu stentu.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę i powiedz kardiologowi oraz onkologowi, że przyjmujesz oba leki, aby mogli wspólnie zdecydować o leczeniu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę i powiedz kardiologowi oraz onkologowi, że przyjmujesz oba leki, aby mogli wspólnie zdecydować o leczeniu.

Dabrafenib przyspiesza usuwanie tikagreloru z organizmu. Tikagrelor może wtedy słabiej chronić przed zakrzepem w naczyniach serca lub w stencie. Ten efekt narasta stopniowo przez kolejne dni leczenia. Leczenie przeciwnowotworowe może też sprzyjać krwawieniom.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból lub ucisk w klatce piersiowej
  • nagła duszność
  • nagłe osłabienie lub drętwienie jednej strony ciała, zaburzenia mowy
  • czarne stolce lub krew w moczu
  • przedłużające się krwawienie z nosa lub dziąseł
  • duże siniaki bez urazu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia tikagreloru z dabrafenibem, zwłaszcza we wczesnym okresie po ostrym zespole wieńcowym lub wszczepieniu stentu. Jednoczesne stosowanie tikagreloru i induktorów CYP3A może zmniejszyć stężenie i skuteczność tikagreloru, a silnych induktorów nie należy z nim łączyć[1]. Leków o istotnym działaniu terapeutycznym, którego nie da się łatwo kontrolować, należy unikać przy dabrafenibie albo stosować je ostrożnie[2]. Decyzję o zmianie inhibitora P2Y12 podejmuje kardiolog w porozumieniu z onkologiem. Jeśli połączenie jest konieczne, monitoruj objawy niedokrwienia i krwawienia oraz pamiętaj, że efekt indukcji narasta stopniowo i utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po odstawieniu dabrafenibu.

Skutek kliniczny

Spodziewane jest osłabienie działania przeciwpłytkowego tikagreloru, co zwiększa ryzyko zakrzepicy w stencie, zawału serca i udaru niedokrwiennego. Leczenie dabrafenibem, zwłaszcza w skojarzeniu z trametynibem, wiąże się też z ryzykiem krwawień, które sumuje się z działaniem tikagreloru. Po odstawieniu dabrafenibu stężenie tikagreloru stopniowo wraca do wyjściowego poziomu.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A w wątrobie i jelicie oraz glikoproteinę P[2]. Tikagrelor jest przede wszystkim substratem CYP3A4 i substratem P-gp[1]. Indukcja przyspiesza więc metabolizm tikagreloru i zmniejsza jego wchłanianie. Dabrafenib zmniejszał AUC doustnego midazolamu o 65%, a Cmax o 47%[2]. Silny induktor ryfampicyna zmniejszał AUC tikagreloru o 86%, a AUC czynnego metabolitu o 46%[1]. Dabrafenib jest induktorem słabszym od ryfampicyny, ale należy oczekiwać klinicznie istotnego spadku stężenia tikagreloru. Słabe hamowanie CYP3A4 przez tikagrelor nie ma istotnego znaczenia dla dabrafenibu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], tikagrelor – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[4], tikagrelor – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor P-gp[3], tikagrelor – substrat P-gp[5]
  • Tikagrelor – umiarkowany inhibitor BCRP[4], dabrafenib – substrat BCRP[3]
  • Tikagrelor – słaby inhibitor CYP3A4[4], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Tikagrelor – słaby inhibitor P-gp[5], dabrafenib – substrat P-gp[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Tikagrelor: umiarkowany inhibitor BCRP[4], słaby inhibitor CYP3A4[4], słaby inhibitor P-gp[5], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • objawy niedokrwienia mięśnia sercowego (ból w klatce piersiowej, duszność)
  • objawy neurologiczne sugerujące udar
  • objawy krwawienia
  • morfologia krwi przy objawach krwawienia

Bezpieczniejsze alternatywy

prasugrel

Kiedy ocena się zmienia

Wczesny okres po ostrym zespole wieńcowym lub wszczepieniu stentuczas leczenia · pacjentryzyko rośnieWe wczesnym okresie po ostrym zespole wieńcowym lub wszczepieniu stentu osłabienie działania tikagreloru niesie największe ryzyko zakrzepicy w stencie i powinno skłonić do pilnej konsultacji kardiologicznej.
Odstawienie dabrafenibu przy kontynuacji tikagrelorukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja ustępuje stopniowo i stężenie tikagreloru rośnie, dlatego w tym okresie należy obserwować objawy krwawienia, szczególnie jeśli wcześniej modyfikowano leczenie przeciwpłytkowe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Brilique 90 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/brilique-100236165/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Brilique. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/brilique-100236165/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ RywaroksabanRywaroksabanu lepiej nie łączyć z dabrafenibem, a na czas leczenia dabrafenibem rozważ zamianę na heparynę drobnocząsteczkową.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę i powiedz onkologowi oraz lekarzowi, który przepisał rywaroksaban, że bierzesz oba leki, bo może być potrzebna zmiana leku przeciwzakrzepowego.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę i powiedz onkologowi oraz lekarzowi, który przepisał rywaroksaban, że bierzesz oba leki, bo może być potrzebna zmiana leku przeciwzakrzepowego.

Dabrafenib przyspiesza usuwanie rywaroksabanu z organizmu. Przez to lek przeciwzakrzepowy może działać słabiej i gorzej chronić cię przed zakrzepami i udarem. Gdy przestajesz brać dabrafenib, działanie rywaroksabanu może się znowu nasilić i łatwiej o krwawienie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból, obrzęk lub zaczerwienienie łydki
  • nagła duszność albo ból w klatce piersiowej
  • nagłe osłabienie lub drętwienie jednej strony ciała, opadnięty kącik ust, kłopoty z mówieniem
  • czarne lub krwiste stolce, krew w moczu
  • krwawienia z nosa lub dziąseł, które trudno zatrzymać, albo duże siniaki bez powodu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Rywaroksabanu lepiej nie łączyć z dabrafenibem, a na czas leczenia dabrafenibem rozważ zamianę na heparynę drobnocząsteczkową. Leków przeciwzakrzepowych o ważnym działaniu, których dawki nie da się łatwo dopasować na podstawie kontroli skuteczności lub stężenia, należy przy dabrafenibie unikać albo stosować je ostrożnie.[1] Jeśli połączenie jest konieczne, obserwuj pacjenta pod kątem objawów zakrzepicy i zatorowości, a przy odstawianiu dabrafenibu także pod kątem krwawień. Przy zmianie leku przeciwzakrzepowego nie podawaj obu leków jednocześnie poza samym momentem zamiany.[2]

Skutek kliniczny

Słabsze działanie przeciwzakrzepowe rywaroksabanu grozi nawrotem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, udarem lub zatorowością systemową. Ryzyko jest szczególnie istotne u pacjentów onkologicznych, u których skłonność do zakrzepicy jest zwiększona. Po odstawieniu dabrafenibu stężenie rywaroksabanu wraca do wyższych wartości, co może zwiększyć ryzyko krwawienia.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A4 w wątrobie i jelicie oraz glikoproteinę P, czyli oba główne szlaki eliminacji rywaroksabanu.[1] Siłę indukcji pokazuje zmniejszenie AUC midazolamu o 65% i Cmax o 47% przy wielokrotnym podawaniu dabrafenibu.[1] Należy więc oczekiwać zmniejszenia stężenia rywaroksabanu w osoczu. Indukcja narasta stopniowo i równie stopniowo ustępuje po odstawieniu dabrafenibu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor BCRP[3], rywaroksaban – substrat BCRP[4]
  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], rywaroksaban – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], rywaroksaban – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Dabrafenib – induktor P-gp[3], rywaroksaban – substrat P-gp[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Rywaroksaban: substrat BCRP[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • objawy zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej
  • objawy neurologiczne sugerujące udar
  • objawy krwawienia, zwłaszcza po odstawieniu dabrafenibu
  • morfologia krwi z liczbą płytek
  • czynność nerek
  • aktywność anty-Xa kalibrowana dla rywaroksabanu, jeśli jest dostępna

Bezpieczniejsze alternatywy

enoksaparynadalteparyna

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu u pacjenta nadal przyjmującego rywaroksabankolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje, a ekspozycja na rywaroksaban rośnie. Jeśli w czasie leczenia dabrafenibem zmieniano schemat przeciwzakrzepowy, przeanalizuj go ponownie i obserwuj pacjenta pod kątem krwawień.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mibrex 15 mg/20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mibrex-100376759/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mibrex. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mibrex-100376759/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ PaklitakselUnikaj łączenia paklitakselu w postaci związanej z albuminą z dabrafenibem poza zatwierdzonymi schematami.Nie zmieniaj samodzielnie dawek ani nie odstawiaj dabrafenibu – powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj samodzielnie dawek ani nie odstawiaj dabrafenibu – powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba leki.

Dabrafenib może przyspieszać usuwanie paklitakselu z organizmu. Przez to paklitaksel może słabiej działać na nowotwór. Gdy przestajesz brać dabrafenib, paklitaksel może z kolei działać silniej i dawać więcej działań niepożądanych.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła lub inne objawy infekcji
  • nasilone mrowienie, drętwienie lub ból dłoni i stóp
  • duże osłabienie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia paklitakselu w postaci związanej z albuminą z dabrafenibem poza zatwierdzonymi schematami.[1] Paklitakselu nie zaleca się podawać z induktorami CYP2C8 lub CYP3A4.[1] Jeśli onkolog świadomie zdecyduje o skojarzeniu, ściśle oceniaj odpowiedź na leczenie i pamiętaj, że dawkowania nie da się łatwo dostosować na podstawie stężeń.[2] Po odstawieniu dabrafenibu kontroluj toksyczność paklitakselu, zwłaszcza hematologiczną.

Skutek kliniczny

Mniejsza ekspozycja na paklitaksel może zmniejszać jego skuteczność przeciwnowotworową.[1] Zmniejszenie stężenia leków metabolizowanych przez indukowane enzymy może prowadzić do utraty lub osłabienia ich działania klinicznego, a leki przeciwnowotworowe należą do grup, których to dotyczy.[2] Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje, więc ekspozycja na paklitaksel może wzrosnąć wraz z ryzykiem jego toksyczności.

Mechanizm

Paklitaksel jest metabolizowany głównie z udziałem CYP2C8 i CYP3A4, a jednoczesne stosowanie induktorów tych izoenzymów zmniejsza jego ekspozycję.[1] Dabrafenib jest induktorem enzymów, który nasila syntezę m.in. CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2B6 oraz białek transportujących, takich jak P-gp i MRP-2.[2] W efekcie dabrafenib może przyspieszać eliminację paklitakselu i obniżać jego stężenie w osoczu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], paklitaksel – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – inhibitor OATP1B1[3], paklitaksel – substrat OATP1B1[5]
  • Dabrafenib – inhibitor OATP1B3[3], paklitaksel – substrat OATP1B3[5]
  • Dabrafenib – induktor CYP2C8[3], paklitaksel – substrat CYP2C8[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], paklitaksel – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Paklitaksel: substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4], substrat OATP1B1[5], substrat OATP1B3[5]

Monitorować

  • odpowiedź guza na leczenie w badaniach obrazowych
  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofili
  • objawy neuropatii obwodowej po odstawieniu dabrafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu w trakcie leczenia paklitakselemkolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów stopniowo ustępuje i ekspozycja na paklitaksel może wzrosnąć. W kolejnych cyklach kontroluj morfologię z rozmazem i objawy neuropatii.
Paklitaksel związany z albuminąpostać · paklitakselryzyko rośniePostaci paklitakselu związanej z albuminą nie należy stosować z innymi lekami przeciwnowotworowymi poza zatwierdzonymi skojarzeniami z gemcytabiną lub karboplatyną.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abraxane 5 mg/ml, proszek do sporządzania zawiesiny do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/abraxane-100265356/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abraxane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/abraxane-100265356/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ BuprenorfinaBuprenorfiny nie zaleca się łączyć z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4, a jeśli połączenia nie da się uniknąć, trzeba monitorować skuteczność opioidu i w razie potrzeby modyfikować dawkę.Nie zmieniaj sam dawki buprenorfiny i powiedz lekarzowi, jeśli lek działa słabiej albo – po odstawieniu dabrafenibu – czujesz się bardzo senny lub oddychasz wolniej.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj sam dawki buprenorfiny i powiedz lekarzowi, jeśli lek działa słabiej albo – po odstawieniu dabrafenibu – czujesz się bardzo senny lub oddychasz wolniej.

Dabrafenib może przyspieszać rozkład buprenorfiny w organizmie, przez co buprenorfina może działać słabiej. Ból może wtedy wracać szybciej albo mogą pojawić się objawy podobne do odstawienia leku. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem działanie buprenorfiny może z kolei się nasilić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie bólu lub krótsze działanie leku przeciwbólowego
  • niepokój, potliwość, ziewanie, katar, biegunka, bóle mięśni
  • silna senność lub spowolniony, płytki oddech po odstawieniu dabrafenibu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Buprenorfiny nie zaleca się łączyć z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4, a jeśli połączenia nie da się uniknąć, trzeba monitorować skuteczność opioidu i w razie potrzeby modyfikować dawkę[1]. Leki przeciwbólowe z grupy opioidów należą do leków, których stężenie dabrafenib może zmniejszać, dlatego przy dużym znaczeniu terapii i trudnym dostosowaniu dawki należy unikać połączenia albo zachować ostrożność[2]. Przy odstawianiu dabrafenibu należy obserwować pacjenta pod kątem nasilenia działania buprenorfiny i rozważyć zmniejszenie jej dawki.

Skutek kliniczny

Można oczekiwać zmniejszenia stężenia buprenorfiny i osłabienia jej działania przeciwbólowego, a u pacjentów leczonych substytucyjnie wystąpienia objawów odstawienia opioidów. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie buprenorfiny może wzrosnąć, co niesie ryzyko nadmiernej sedacji i depresji oddechowej.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje enzymy metabolizujące leki, w tym CYP3A w wątrobie i jelitach oraz UGT, przez co zmniejsza stężenie w osoczu leków metabolizowanych tymi drogami[2]. Wartości Cmax i AUC midazolamu podanego doustnie (substrat CYP3A4) zmniejszyły się odpowiednio o 47% i 65% przy wielokrotnym podawaniu dabrafenibu[2]. Buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, a induktory tego izoenzymu mogą zmniejszać jej stężenie[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], buprenorfina – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], buprenorfina – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność przeciwbólowa
  • objawy odstawienia opioidów (niepokój, potliwość, ziewanie, biegunka, bóle mięśni)
  • sedacja i częstość oddechów po odstawieniu dabrafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

morfinahydromorfon

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu przy stałej dawce buprenorfinykolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu induktora stężenie buprenorfiny stopniowo rośnie – należy monitorować sedację i oddech oraz rozważyć zmniejszenie dawki buprenorfiny, jeśli była wcześniej zwiększana.
Włączenie dabrafenibu u pacjenta na stałej dawce buprenorfinykolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo włączeniu dabrafenibu działanie buprenorfiny może stopniowo słabnąć – należy monitorować kontrolę bólu lub objawy odstawienia i w razie potrzeby dostosować dawkę.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ KarbamazepinaNależy unikać łączenia dabrafenibu z karbamazepiną i w miarę możliwości zastąpić karbamazepinę lekiem, który nie indukuje enzymów.Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie odstawiaj karbamazepiny samodzielnie – zmianę leku musi zaplanować lekarz.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie odstawiaj karbamazepiny samodzielnie – zmianę leku musi zaplanować lekarz.

Karbamazepina może sprawić, że organizm szybciej usuwa lek przeciwnowotworowy dabrafenib, przez co może on działać słabiej. Dabrafenib z kolei może osłabiać działanie karbamazepiny, co grozi napadami lub nawrotem bólu. Lekarze zwykle starają się zastąpić karbamazepinę innym lekiem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częstsze lub nowe napady padaczkowe
  • nawrót lub nasilenie bólu, na który przyjmujesz karbamazepinę
  • zawroty głowy, senność, chwiejny chód lub podwójne widzenie po odstawieniu jednego z leków
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia dabrafenibu z karbamazepiną i w miarę możliwości zastąpić karbamazepinę lekiem, który nie indukuje enzymów.[1][2] Zmianę leku przeciwpadaczkowego najlepiej uzgodnić z neurologiem i onkologiem, a karbamazepinę odstawiać stopniowo. Jeżeli połączenia nie da się uniknąć, trzeba oznaczać stężenie karbamazepiny w surowicy, obserwować kontrolę napadów i ściśle oceniać odpowiedź na leczenie onkologiczne.[3]

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest osłabienie działania przeciwnowotworowego dabrafenibu wskutek zmniejszenia jego stężenia.[1] Dodatkowo możliwe jest zmniejszenie stężenia karbamazepiny i gorsza kontrola napadów padaczkowych lub bólu neuropatycznego.[1] Po odstawieniu jednego z leków indukcja ustępuje stopniowo, a stężenie drugiego leku może wzrosnąć.

Mechanizm

Dabrafenib jest metabolizowany przez CYP2C8 i CYP3A4, a jego aktywne metabolity hydroksydabrafenib i demetylodabrafenib przez CYP3A4, dlatego silne induktory tych enzymów mogą znacznie zmniejszyć jego stężenie.[1] Karbamazepina jest silnym induktorem CYP3A4.[3] Silny induktor ryfampicyna zmniejszył Cmax dabrafenibu o 27% i AUC o 34%, a AUC demetylodabrafenibu o 30%.[1] Jednocześnie dabrafenib indukuje CYP3A4, CYP2B6, CYP2C i UGT, co może zmniejszać stężenie leków przeciwpadaczkowych, w tym karbamazepiny, która sama jest metabolizowana głównie przez CYP3A4.[1][3]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[4], karbamazepina – wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[6], karbamazepina – wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Karbamazepina – silny induktor CYP3A4[6], dabrafenib – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C19[4], induktor CYP2C8[4], słaby induktor CYP2C9[6], umiarkowany induktor CYP3A4[6], induktor P-gp[4], substrat BCRP[4], substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
  • Karbamazepina: silny induktor CYP2B6[6], słaby induktor CYP2C9[6], silny induktor CYP3A4[6], wrażliwy substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • stężenie karbamazepiny w surowicy
  • częstość napadów padaczkowych lub nasilenie bólu
  • odpowiedź nowotworu na leczenie
  • stężenie karbamazepiny po odstawieniu dabrafenibu lub zmianie jego dawki

Bezpieczniejsze alternatywy

lewetyracetamlakozamidgabapentynapregabalina

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie karbamazepiny w trakcie leczenia dabrafenibemkolejność włączenia · karbamazepinainne zaleceniePo odstawieniu induktora jego wpływ na metabolizm ustępuje stopniowo, dlatego stężenie dabrafenibu wraca do zwykłego poziomu z opóźnieniem.
Odstawienie lub przerwa w leczeniu dabrafenibemkolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo zakończeniu indukcji przez dabrafenib stężenie karbamazepiny może wzrosnąć, dlatego należy je oznaczyć i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/finlee-100490396/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlepsin 200 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/finlepsin-100116679/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlepsin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlepsin-100116679/
  6. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ FezoterodynaUnikaj łączenia fezoterodyny z dabrafenibem i rozważ lek na pęcherz nadreaktywny, którego eliminacja nie zależy od CYP3A4.Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie dawek – lekarz może zamienić lek na pęcherz na inny.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie dawek – lekarz może zamienić lek na pęcherz na inny.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza rozkładanie fezoterodyny w organizmie. Z tego powodu lek na pęcherz może działać słabiej albo przestać działać. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem działanie fezoterodyny może się z czasem nasilić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nawrót częstego oddawania moczu lub nagłego parcia na mocz
  • popuszczanie moczu
  • po odstawieniu dabrafenibu: silna suchość w ustach, zaparcia, trudność w oddawaniu moczu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia fezoterodyny z dabrafenibem i rozważ lek na pęcherz nadreaktywny, którego eliminacja nie zależy od CYP3A4. Nie zaleca się stosowania fezoterodyny z lekami indukującymi CYP3A4.[1] W trakcie leczenia dabrafenibem w miarę możliwości należy wybierać leki alternatywne, a jeśli efekt terapeutyczny ma znaczenie i trudno go dostosować dawką, należy unikać takiego leku lub zachować ostrożność.[2] Jeśli połączenie zostaje utrzymane, oceniaj skuteczność fezoterodyny po kilku tygodniach wspólnego stosowania, a po odstawieniu dabrafenibu obserwuj pacjenta pod kątem nasilonych działań antycholinergicznych.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobnym skutkiem jest osłabienie lub utrata działania fezoterodyny i nawrót objawów pęcherza nadreaktywnego (parcia naglące, częstomocz, nietrzymanie moczu z parcia). Indukcja CYP3A4 może prowadzić do subterapeutycznego stężenia leku.[1] Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa i ekspozycja na fezoterodynę rośnie, co może nasilić działania antycholinergiczne. Skuteczność ani bezpieczeństwo dabrafenibu nie są zagrożone.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje enzymy metabolizujące leki, w tym CYP3A4 w wątrobie i jelitach, i obniża stężenie w osoczu leków metabolizowanych przez ten enzym.[2] Aktywny metabolit fezoterodyny jest eliminowany z udziałem CYP3A4 i silny induktor tego enzymu (ryfampicyna) zmniejszył jego Cmax o około 70% i AUC o około 75%.[1] Dabrafenib w dawkach wielokrotnych zmniejszył Cmax i AUC midazolamu (modelowego substratu CYP3A4) odpowiednio o 47% i 65%, dlatego należy oczekiwać istotnego spadku ekspozycji na aktywny metabolit fezoterodyny.[2] Fezoterodyna nie hamuje ani nie indukuje CYP3A4 i nie powinna zmieniać stężenia dabrafenibu.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], fezoterodyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], fezoterodyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Fezoterodyna: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność leczenia objawów pęcherza nadreaktywnego (częstość mikcji, epizody parcia i nietrzymania moczu)
  • działania antycholinergiczne po odstawieniu dabrafenibu (suchość w ustach, zaparcia, zatrzymanie moczu, senność)

Bezpieczniejsze alternatywy

chlorek trospiowy

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu w trakcie leczenia fezoterodynąkolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje i ekspozycja na aktywny metabolit fezoterodyny wzrasta. Jeśli wcześniej zwiększono dawkę fezoterodyny, należy ją ponownie ocenić i monitorować działania antycholinergiczne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Toviaz 4 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/toviaz-100180980/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Toviaz. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/toviaz-100180980/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ GuanfacynaPodczas leczenia dabrafenibem może być konieczne zwiększenie dawki guanfacyny w przedziale zalecanego dawkowania, z oceną skuteczności leczenia ADHD.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie ADHD, że przyjmujesz dabrafenib, i nie zmieniaj ani nie odstawiaj guanfacyny na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie ADHD, że przyjmujesz dabrafenib, i nie zmieniaj ani nie odstawiaj guanfacyny na własną rękę.

Dabrafenib przyspiesza rozkładanie guanfacyny w organizmie. Przez to guanfacyna może działać słabiej i objawy ADHD mogą się nasilić. Gdy dabrafenib zostanie odstawiony, guanfacyna znów zacznie działać mocniej, co może powodować senność, spadki ciśnienia i wolne bicie serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie objawów ADHD – rozkojarzenie, nadpobudliwość, impulsywność
  • silna senność lub ospałość
  • zawroty głowy, uczucie słabości lub omdlenie
  • wyraźnie wolne bicie serca
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Podczas leczenia dabrafenibem może być konieczne zwiększenie dawki guanfacyny w przedziale zalecanego dawkowania, z oceną skuteczności leczenia ADHD[1]. Leki eliminowane przez metabolizm łączy się z dabrafenibem ostrożnie, a gdy dawki nie da się łatwo dostosować do skuteczności, należy ich unikać[2]. Po odstawieniu dabrafenibu stopniowo zmniejsz dawkę guanfacyny do wcześniejszej i kontroluj ciśnienie, tętno oraz senność.

Skutek kliniczny

Spadek stężenia guanfacyny może osłabić kontrolę objawów ADHD. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa, a stężenie guanfacyny rośnie, co przy dawce zwiększonej wcześniej grozi niedociśnieniem, bradykardią i sedacją[1].

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A w wątrobie i jelitach oraz UGT, co przyspiesza eliminację leków metabolizowanych tymi drogami[2]. Guanfacyna jest metabolizowana przez CYP3A4/5 i ulega glukuronidacji, a induktory CYP3A4 znacznie zmniejszają jej ekspozycję – ryfampicyna obniżała Cmax o 54% i AUC o 70%[1]. Dabrafenib zmniejszał AUC midazolamu, modelowego substratu CYP3A4, o 65%[2]. Guanfacyna może teoretycznie zwiększać stężenie substratów CYP3A4/5, do których należy dabrafenib, jednak znaczenie kliniczne tego kierunku jest prawdopodobnie małe[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], guanfacyna – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – inhibitor OCT2[3], guanfacyna – substrat OCT2[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], guanfacyna – substrat CYP3A4[4]
  • Guanfacyna – inhibitor CYP3A4[4], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Guanfacyna: inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], substrat CYP3A4[4], substrat OCT2[4]

Monitorować

  • skuteczność kontroli objawów ADHD po włączeniu dabrafenibu
  • ciśnienie tętnicze i tętno, zwłaszcza po odstawieniu dabrafenibu
  • senność i zawroty głowy po odstawieniu dabrafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

metylofenidatatomoksetyna

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu przy zwiększonej dawce guanfacynykolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo, a stężenie guanfacyny rośnie. Zmniejsz dawkę guanfacyny do wcześniejszej i kontroluj ciśnienie, tętno oraz sedację.
Włączenie dabrafenibu u pacjenta ustabilizowanego na guanfacyniekolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo włączeniu dabrafenibu oceniaj skuteczność guanfacyny w kolejnych tygodniach i w razie potrzeby zwiększ jej dawkę w przedziale zalecanego dawkowania.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Paxneury 1 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/paxneury-100514987/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Paxneury. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/paxneury-100514987/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ TakrolimusPrzy włączaniu dabrafenibu u chorego leczonego takrolimusem trzeba częściej oznaczać stężenie takrolimusu przed dawką i dostosowywać jego dawkę do zakresu docelowego.Powiedz lekarzowi prowadzącemu przeszczep o rozpoczęciu i zakończeniu leczenia dabrafenibem, chodź na zlecone badania stężenia takrolimusu i nie zmieniaj dawek samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu przeszczep o rozpoczęciu i zakończeniu leczenia dabrafenibem, chodź na zlecone badania stężenia takrolimusu i nie zmieniaj dawek samodzielnie.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib może obniżać ilość takrolimusu we krwi. Za mało takrolimusu może osłabić ochronę przed odrzuceniem przeszczepu. Gdy kończysz leczenie dabrafenibem, poziom takrolimusu może z kolei wzrosnąć i dawać działania niepożądane. Leki można łączyć, ale wymaga to częstszych badań krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, osłabienie lub objawy zakażenia
  • ból lub tkliwość w okolicy przeszczepionego narządu
  • mniejsza ilość oddawanego moczu lub obrzęki
  • drżenie rąk, bóle głowy, kołatanie serca
  • nadmierne pragnienie i częste oddawanie moczu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy włączaniu dabrafenibu u chorego leczonego takrolimusem trzeba częściej oznaczać stężenie takrolimusu przed dawką i dostosowywać jego dawkę do zakresu docelowego.[1] Jeśli monitorowanie stężenia i korekta dawki nie są możliwe, połączenia należy unikać. Po odstawieniu dabrafenibu stężenie takrolimusu kontroluje się ponownie, bo zwykle trzeba wtedy zmniejszyć jego dawkę. Decyzję o zmianie schematu immunosupresji podejmuje ośrodek prowadzący przeszczep we współpracy z onkologiem.

Skutek kliniczny

Spadek stężenia takrolimusu poniżej zakresu terapeutycznego grozi ostrym odrzuceniem przeszczepu albo zaostrzeniem choroby autoimmunologicznej. Po odstawieniu dabrafenibu stężenie takrolimusu może wzrosnąć i wywołać działania toksyczne, takie jak nefrotoksyczność, drżenia, hiperkaliemia i hiperglikemia.

Mechanizm

Dabrafenib może obniżać stężenie leków immunosupresyjnych, w tym takrolimusu, cyklosporyny i syrolimusu.[1] Dabrafenib jest induktorem enzymów wątrobowych, głównie CYP3A4, a takrolimus jest substratem CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym. Indukcja narasta stopniowo przez kilka dni do około dwóch tygodni i ustępuje stopniowo po odstawieniu dabrafenibu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[2], takrolimus – wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[3], takrolimus – wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Takrolimus – inhibitor CYP3A4[4], dabrafenib – substrat CYP3A4[2]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C19[2], induktor CYP2C8[2], słaby induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Takrolimus: inhibitor CYP3A4[4], wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • stężenie takrolimusu przed dawką – częściej przez pierwsze tygodnie po włączeniu i po odstawieniu dabrafenibu
  • stężenie kreatyniny i eGFR
  • potas i glukoza we krwi
  • objawy odrzucenia przeszczepu lub zaostrzenia choroby podstawowej
  • objawy toksyczności takrolimusu po odstawieniu dabrafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu u chorego, któremu zwiększono dawkę takrolimusukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa i stężenie takrolimusu rośnie. Należy kontrolować stężenie takrolimusu i zwykle zmniejszyć jego dawkę, aby uniknąć nefrotoksyczności i neurotoksyczności.
Włączenie dabrafenibu u chorego na stałej dawce takrolimusukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo włączeniu dabrafenibu stężenie takrolimusu spada stopniowo przez kilka dni do około dwóch tygodni. W tym okresie należy częściej oznaczać stężenie przed dawką i zwiększać dawkę takrolimusu według wyników.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/finlee-100490396/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dailiport. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dailiport-100409795/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ CyklosporynaPołączenie można stosować pod warunkiem ścisłego monitorowania stężenia cyklosporyny i korekty jej dawki.Nie zmieniaj sam dawki cyklosporyny, powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie cyklosporyną o rozpoczęciu i zakończeniu przyjmowania dabrafenibu i chodź na wszystkie zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj sam dawki cyklosporyny, powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie cyklosporyną o rozpoczęciu i zakończeniu przyjmowania dabrafenibu i chodź na wszystkie zlecone badania krwi.

Dabrafenib, lek przeciwnowotworowy, może sprawić, że organizm szybciej usuwa cyklosporynę i jej działanie słabnie. U osoby po przeszczepie zwiększa to ryzyko odrzucenia narządu. Po odstawieniu dabrafenibu stężenie cyklosporyny może z kolei wzrosnąć i zaszkodzić nerkom. Lekarz zwykle zleca wtedy częstsze badania krwi i dostosowuje dawkę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból, tkliwość lub obrzęk w okolicy przeszczepionego narządu
  • mniej oddawanego moczu albo obrzęki nóg
  • nawrót objawów choroby leczonej cyklosporyną
  • drżenie rąk, bóle głowy lub wysokie ciśnienie po odstawieniu dabrafenibu
  • nowa albo zmieniająca się zmiana na skórze
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem ścisłego monitorowania stężenia cyklosporyny i korekty jej dawki. U biorców przeszczepu należy często oznaczać stężenie cyklosporyny i dostosowywać dawkę, zwłaszcza w chwili włączania lub odstawiania leku wpływającego na jej metabolizm[1] U pacjentów leczonych z innych wskazań częsta ocena czynności nerek i obserwacja w kierunku działań niepożądanych może być bardziej przydatna niż samo oznaczanie stężenia[1] Leków eliminowanych przez metabolizm należy przy dabrafenibie unikać albo stosować je ostrożnie, gdy ich działanie jest kluczowe dla pacjenta, a dawki nie da się łatwo dostosować na podstawie stężenia[2] W przypadku cyklosporyny kontrola stężenia jest możliwa, dlatego zwykle wystarcza dostosowywanie dawki. Po odstawieniu dabrafenibu dawkę cyklosporyny zmniejsza się stopniowo pod kontrolą stężenia i kreatyniny. O skojarzeniu decyduje onkolog wspólnie z lekarzem prowadzącym leczenie immunosupresyjne.

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest spadek stężenia cyklosporyny i osłabienie immunosupresji – u biorcy przeszczepu grozi to odrzuceniem narządu, a w chorobach autoimmunologicznych zaostrzeniem choroby. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa i stężenie cyklosporyny rośnie, co przy wcześniej zwiększonej dawce grozi nefrotoksycznością, nadciśnieniem i innymi objawami toksyczności. Sumowanie ryzyka nowotworów skóry wymaga regularnej kontroli dermatologicznej.

Mechanizm

Dabrafenib przyspiesza eliminację cyklosporyny, bo indukuje CYP3A w wątrobie i jelicie oraz glikoproteinę P[2] Wszystkie induktory CYP3A4 i (lub) P-gp zmniejszają stężenie cyklosporyny[1] Siłę indukcji CYP3A4 przez dabrafenib pokazuje zmniejszenie Cmax i AUC doustnego midazolamu o odpowiednio 47% i 65%[2] W przeciwnym kierunku cyklosporyna jako inhibitor CYP3A4 może nieco zwiększać ekspozycję na dabrafenib i jego aktywne metabolity, które są substratami CYP3A4[1][2] Ten kierunek ma mniejsze znaczenie, bo cyklosporyna nie jest silnym inhibitorem CYP3A4. Dodatkowo oba leki zwiększają ryzyko nowych nowotworów skóry, więc to działanie może się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], cyklosporyna – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], cyklosporyna – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor P-gp[3], cyklosporyna – substrat P-gp[4]
  • Cyklosporyna – inhibitor BCRP[5], dabrafenib – substrat BCRP[3]
  • Cyklosporyna – słaby inhibitor CYP3A4[5], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Cyklosporyna – silny inhibitor P-gp[5], dabrafenib – substrat P-gp[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Cyklosporyna: inhibitor BCRP[5], słaby inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OATP1B1[5], inhibitor OATP1B3[5], silny inhibitor P-gp[5], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • minimalne stężenie cyklosporyny we krwi pełnej przy włączaniu, w trakcie i po odstawieniu dabrafenibu
  • kreatynina i czynność nerek
  • ciśnienie tętnicze
  • objawy odrzucania przeszczepu lub zaostrzenia choroby podstawowej
  • regularne badanie dermatologiczne skóry

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie dabrafenibu u pacjenta stale leczonego cyklosporynąkolejność włączenia · dabrafenibryzyko rośniePo włączeniu dabrafenibu stężenie cyklosporyny stopniowo spada, co grozi utratą skuteczności immunosupresji. W tym okresie należy często oznaczać stężenie cyklosporyny i zwiększać jej dawkę w razie potrzeby
Odstawienie dabrafenibu przy kontynuacji cyklosporynykolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa i stężenie cyklosporyny rośnie, co przy zwiększonej wcześniej dawce grozi nefrotoksycznością. Dawkę cyklosporyny należy wtedy stopniowo zmniejszać pod kontrolą stężenia i kreatyniny

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sandimmun Neoral 50 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sandimmun-neoral-100059898/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sandimmun Neoral. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sandimmun-neoral-100059898/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ FludrokortyzonPołączenie można stosować pod warunkiem kontroli skuteczności fludrokortyzonu i gotowości do zwiększenia jego dawki.Nie zmieniaj sam dawek, mierz ciśnienie także po wstaniu i powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, aby zlecił badania krwi i w razie potrzeby dostosował dawkę fludrokortyzonu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj sam dawek, mierz ciśnienie także po wstaniu i powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, aby zlecił badania krwi i w razie potrzeby dostosował dawkę fludrokortyzonu.

Dabrafenib przyspiesza rozkład niektórych leków w organizmie, także fludrokortyzonu. Fludrokortyzon może wtedy działać słabiej, co grozi spadkiem ciśnienia, osłabieniem i zaburzeniami soli we krwi. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem fludrokortyzon może znów działać mocniej niż wcześniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy lub ciemnienie przed oczami po wstaniu
  • omdlenie
  • nasilone osłabienie i zmęczenie
  • silna ochota na słone jedzenie
  • nudności, wymioty lub bóle brzucha
  • obrzęki nóg albo wysokie ciśnienie po odstawieniu dabrafenibu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem kontroli skuteczności fludrokortyzonu i gotowości do zwiększenia jego dawki. Przy włączaniu dabrafenibu należy oceniać ciśnienie tętnicze, także w pozycji stojącej, oraz stężenie sodu i potasu w pierwszych tygodniach leczenia. Leków o istotnym znaczeniu terapeutycznym, których dawki nie da się łatwo dostosować na podstawie kontroli skuteczności, unika się z dabrafenibem lub stosuje ostrożnie[1]. Po odstawieniu dabrafenibu należy ponownie ocenić dawkę fludrokortyzonu, bo hipokaliemia jest przeciwwskazaniem do jego stosowania[2].

Skutek kliniczny

Osłabienie działania mineralokortykoidowego fludrokortyzonu. U pacjentów z pierwotną niedoczynnością kory nadnerczy lub z niedociśnieniem ortostatycznym może to prowadzić do spadku ciśnienia, hiponatremii, hiperkaliemii, odwodnienia i nawrotu objawów choroby podstawowej. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje i działanie fludrokortyzonu może się nasilić, z ryzykiem nadciśnienia, obrzęków i hipokaliemii.

Mechanizm

Dabrafenib jest induktorem enzymów metabolizujących leki, w tym CYP3A4, i zmniejsza stężenie w osoczu leków metabolizowanych przez te enzymy, a kortykosteroidy należą do grup, których to dotyczy[1]. Wielokrotne dawki dabrafenibu zmniejszyły AUC midazolamu, modelowego substratu CYP3A4, o 65%[1]. Leki indukujące enzymy mikrosomalne przyspieszają metabolizm kortykosteroidów i osłabiają ich działanie[3]. Fludrokortyzon jest metabolizowany w wątrobie, dlatego należy spodziewać się skrócenia jego działania i zmniejszenia ekspozycji, choć bezpośredniego badania tej pary brak.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[4], fludrokortyzon – substrat CYP3A4[5]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[6], fludrokortyzon – substrat CYP3A4[5]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C19[4], induktor CYP2C8[4], słaby induktor CYP2C9[6], umiarkowany induktor CYP3A4[6], induktor P-gp[4], substrat BCRP[4], substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
  • Fludrokortyzon: substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej
  • stężenie sodu i potasu w surowicy
  • masa ciała i obrzęki
  • objawy niedoboru mineralokortykoidów – osłabienie, zawroty głowy, łaknienie soli
  • aktywność reninowa osocza u pacjentów z niedoczynnością kory nadnerczy

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu u pacjenta na stałej dawce fludrokortyzonukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów stopniowo ustępuje, a dawka fludrokortyzonu zwiększona w trakcie skojarzenia może stać się zbyt duża. Należy kontrolować ciśnienie, obrzęki i stężenie potasu oraz rozważyć redukcję dawki.
Włączenie dabrafenibu u pacjenta na stałej dawce fludrokortyzonukolejność włączenia · dabrafenibinne zalecenieOsłabienie działania fludrokortyzonu narasta w ciągu pierwszych tygodni leczenia dabrafenibem. W tym okresie należy częściej oceniać ciśnienie ortostatyczne oraz stężenie sodu i potasu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fludrocortisone Adamed 0,1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fludrocortisone-adamed-100430460/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cortineff 100 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cortineff-100015978/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fludrocortisone Adamed. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fludrocortisone-adamed-100430460/
  6. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ IndometacynaStosuj indometacynę w najmniejszej skutecznej dawce i możliwie krótko, oceniając skuteczność przeciwbólową zamiast automatycznie zwiększać dawkę.Nie zwiększaj samodzielnie dawki indometacyny, pij odpowiednio dużo płynów i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że przyjmujesz ten lek przeciwbólowy.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zwiększaj samodzielnie dawki indometacyny, pij odpowiednio dużo płynów i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że przyjmujesz ten lek przeciwbólowy.

Lek przeciwnowotworowy może sprawić, że organizm szybciej usuwa indometacynę i lek przeciwbólowy działa słabiej. Oba leki mogą też obciążać nerki, zwłaszcza gdy masz gorączkę i jesteś odwodniony. Indometacyna może dodatkowo ułatwiać krwawienia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźnie mniej moczu niż zwykle
  • obrzęki nóg lub twarzy
  • czarne stolce lub krew w stolcu
  • wymioty z krwią lub fusowate
  • ból brzucha
  • gorączka z dreszczami i osłabieniem
  • ból, który przestaje ustępować po zwykłej dawce
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Stosuj indometacynę w najmniejszej skutecznej dawce i możliwie krótko, oceniając skuteczność przeciwbólową zamiast automatycznie zwiększać dawkę. Gdy działanie terapeutyczne ma duże znaczenie dla pacjenta, a dawki nie da się łatwo dostosować na podstawie skuteczności, należy unikać takiego leku albo zachować ostrożność[1]. U pacjentów z gorączką, odwodnieniem lub osłabioną czynnością nerek rozważ odstawienie indometacyny do czasu wyrównania stanu nawodnienia. Inne NLPZ nie rozwiązują problemu, bo większość z nich jest metabolizowana tymi samymi szlakami i także obciąża nerki.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobny skutek to słabsze lub krótsze działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne indometacyny. Możliwe jest też nasilenie ryzyka pogorszenia czynności nerek oraz krwawień, szczególnie podczas epizodów gorączki z odwodnieniem i przy leczeniu skojarzonym dabrafenibu z trametynibem.

Mechanizm

Indometacynę można łączyć z dabrafenibem, ale trzeba liczyć się ze słabszym działaniem przeciwbólowym i kontrolować nerki. Dabrafenib jest induktorem enzymów i zwiększa aktywność między innymi CYP2C9 i UGT[1]. Indometacyna jest metabolizowana głównie przez CYP2C9 (O-demetylacja) i glukuronidację, dlatego jej stężenie w osoczu może się zmniejszać, a działanie słabnąć. Leki przeciwbólowe należą do grup, których stężenie może się zmniejszać podczas leczenia dabrafenibem[1]. Dodatkowo oba leki mogą obciążać nerki, zwłaszcza przy gorączce i odwodnieniu, które często towarzyszą leczeniu dabrafenibem, a indometacyna hamuje agregację płytek i wydłuża czas krwawienia[2].

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • skuteczność przeciwbólowa i przeciwzapalna
  • kreatynina i eGFR, zwłaszcza przy gorączce lub odwodnieniu
  • objawy krwawienia, w tym z przewodu pokarmowego
  • ciśnienie tętnicze i obrzęki

Kiedy ocena się zmienia

Kilka dniczas leczenia · indometacynaryzyko malejePrzy krótkotrwałym stosowaniu indometacyny znaczenie indukcji enzymów i ryzyko uszkodzenia nerek są mniejsze, nadal unikaj stosowania podczas odwodnienia.
Odstawienie dabrafenibukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie indometacyny może wzrosnąć, jeśli dawkę wcześniej zwiększono – ponownie oceń dawkę i tolerancję.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Metindol Retard 75 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/metindol-retard-100043377/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ PiroksykamPrzy łączeniu leków trzeba ocenić skuteczność przeciwbólową piroksykamu i nie zwiększać dawki samodzielnie.Nie zwiększaj samodzielnie dawki piroksykamu i powiedz lekarzowi onkologowi, że go przyjmujesz.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zwiększaj samodzielnie dawki piroksykamu i powiedz lekarzowi onkologowi, że go przyjmujesz.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib może przyspieszać usuwanie piroksykamu z organizmu. Przez to piroksykam może słabiej lub krócej łagodzić ból. Piroksykam może też obniżać gorączkę, która przy dabrafenibie jest ważnym sygnałem dla lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból lub obrzęk stawów wracają szybciej albo lek działa słabiej niż wcześniej
  • gorączka lub dreszcze
  • ból brzucha, czarne stolce albo wymioty z krwią
  • wyraźnie mniej oddawanego moczu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy łączeniu leków trzeba ocenić skuteczność przeciwbólową piroksykamu i nie zwiększać dawki samodzielnie. Gdy działanie leku ma duże znaczenie dla pacjenta, a dawki nie da się łatwo dostosować na podstawie skuteczności, należy unikać takiego leku albo zachować ostrożność[1]. Przy odstawieniu dabrafenibu trzeba pamiętać, że indukcja wygasa stopniowo, a stężenie piroksykamu może wtedy wzrosnąć. Pacjenta trzeba uprzedzić, aby nie leczył gorączki na własną rękę, tylko zgłaszał ją zespołowi onkologicznemu.

Skutek kliniczny

Możliwe słabsze i krótsze działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne piroksykamu, a po odstawieniu dabrafenibu wzrost jego stężenia i ryzyka działań niepożądanych. Zmniejszenie stężenia leku metabolizowanego przez indukowane enzymy może prowadzić do utraty lub zmniejszenia jego działania klinicznego[1]. Dodatkowo piroksykam może maskować gorączkę, która jest częstym działaniem niepożądanym dabrafenibu i wymaga oceny lekarza prowadzącego.

Mechanizm

Dabrafenib może osłabiać działanie piroksykamu, bo przyspiesza jego rozkład w wątrobie. Dabrafenib jest induktorem enzymów i nasila syntezę m.in. CYP2C9 i UGT[1]. Piroksykam jest eliminowany głównie przez hydroksylację z udziałem CYP2C9 i następnie sprzęgany z kwasem glukuronowym, więc indukcja tych szlaków powinna obniżać jego stężenie i skracać okres półtrwania. Siłę indukcji CYP2C9 pokazuje zmniejszenie AUC S-warfaryny o 37% przy dabrafenibie podawanym w dawce 150 mg dwa razy na dobę[1]. Badania z piroksykamem nie istnieją, a wielkość efektu jest szacowana na podstawie mechanizmu.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C19[2], induktor CYP2C8[2], słaby induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • skuteczność przeciwbólowa i przeciwzapalna piroksykamu
  • temperatura ciała i zgłaszanie gorączki zespołowi onkologicznemu
  • objawy działań niepożądanych piroksykamu po odstawieniu lub przerwie w leczeniu dabrafenibem
  • czynność nerek przy gorączce i odwodnieniu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie lub przerwa w leczeniu dabrafenibem przy kontynuacji piroksykamukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo ustąpieniu indukcji stężenie piroksykamu może wzrosnąć. Jeśli dawkę piroksykamu zwiększono w trakcie leczenia dabrafenibem, trzeba ją ponownie ocenić.
Pojedyncze dawki doraźneczas leczenia · piroksykamryzyko malejePrzy pojedynczych dawkach znaczenie indukcji jest mniejsze, ale nadal obowiązuje zasada, aby gorączki nie maskować bez wiedzy zespołu onkologicznego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ SyrolimusPołączenie wymaga ścisłego monitorowania stężenia syrolimusa we krwi i zwykle korekty jego dawki.Powiedz lekarzowi prowadzącemu przeszczep o rozpoczęciu, zmianie dawki lub odstawieniu dabrafenibu i chodź na zlecone badania stężenia syrolimusa.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu przeszczep o rozpoczęciu, zmianie dawki lub odstawieniu dabrafenibu i chodź na zlecone badania stężenia syrolimusa.

Dabrafenib może sprawić, że syrolimus szybciej znika z organizmu i słabiej chroni przeszczepiony narząd. Gdy przestaniesz brać dabrafenib, ilość syrolimusa we krwi może z kolei za bardzo wzrosnąć. Dlatego lekarz może częściej badać jego stężenie i zmieniać dawkę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, ból lub obrzęk w okolicy przeszczepionego narządu
  • zmniejszenie ilości oddawanego moczu lub obrzęki
  • nagłe pogorszenie samopoczucia lub duszność
  • owrzodzenia w jamie ustnej, częste infekcje lub siniaki po odstawieniu dabrafenibu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie wymaga ścisłego monitorowania stężenia syrolimusa we krwi i zwykle korekty jego dawki. Leki immunosupresyjne, w tym syrolimus, należą do grup, których stosowania z dabrafenibem należy unikać albo stosować je z zachowaniem ostrożności, gdy trudno kontrolować ich skuteczność.[1] Oznaczaj stężenie minimalne syrolimusa przed włączeniem dabrafenibu, w pierwszych tygodniach skojarzenia oraz po każdej zmianie dawki lub odstawieniu dabrafenibu. Decyzję o skojarzeniu podejmuje onkolog wspólnie z ośrodkiem prowadzącym immunosupresję.

Skutek kliniczny

Należy spodziewać się obniżenia stężenia syrolimusa we krwi z ryzykiem utraty skuteczności immunosupresji, w tym odrzucenia przeszczepu. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa i stężenie syrolimusa może wzrosnąć do wartości toksycznych, jeśli dawki nie skorygowano z powrotem.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A w wątrobie i jelitach oraz może indukować glikoproteinę P, a syrolimus jest intensywnie metabolizowany przez CYP3A4 i jest substratem P-gp. W efekcie dabrafenib może przyspieszać eliminację syrolimusa i zmniejszać jego wchłanianie.[1] Induktory CYP3A4 zwiększają metabolizm syrolimusa i zmniejszają jego stężenie we krwi.[2] Przy wielokrotnym podawaniu dabrafenibu AUC doustnego midazolamu, modelowego substratu CYP3A4, zmniejszyło się o 65%.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], syrolimus – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[4], syrolimus – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor P-gp[3], syrolimus – substrat P-gp[5]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Syrolimus: wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • stężenie minimalne syrolimusa we krwi pełnej
  • czynność przeszczepionego narządu i objawy odrzucenia
  • objawy toksyczności syrolimusa po odstawieniu dabrafenibu
  • lipidogram i morfologia krwi przy zmianach dawki syrolimusa

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu przy kontynuacji syrolimusakolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów stopniowo wygasa, więc dawkę syrolimusa zwiększoną w trakcie skojarzenia trzeba zredukować pod kontrolą stężenia, aby uniknąć toksyczności.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rapamune 1 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rapamune-100103636/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rapamune. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rapamune-100103636/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ AlfuzosynaPołączenie można stosować, ale trzeba kontrolować skuteczność alfuzosyny po włączeniu dabrafenibu i ciśnienie tętnicze po jego odstawieniu.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli objawy z oddawaniem moczu się nasilą albo pojawią się zawroty głowy przy wstawaniu, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli objawy z oddawaniem moczu się nasilą albo pojawią się zawroty głowy przy wstawaniu, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza rozkład alfuzosyny w organizmie. Przez to alfuzosyna może słabiej pomagać na kłopoty z oddawaniem moczu. Gdy skończysz leczenie dabrafenibem, alfuzosyna może znów działać mocniej i obniżać ciśnienie, zwłaszcza przy wstawaniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częstsze lub trudniejsze oddawanie moczu, słabszy strumień
  • częstsze wstawanie w nocy do toalety
  • zawroty głowy lub uczucie omdlenia przy wstawaniu
  • omdlenie, zwłaszcza w czasie gorączki
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba kontrolować skuteczność alfuzosyny po włączeniu dabrafenibu i ciśnienie tętnicze po jego odstawieniu. Leków eliminowanych przez metabolizm należy unikać albo stosować je ostrożnie, jeśli ich działanie ma duże znaczenie dla pacjenta, a dawki nie da się łatwo dostosować na podstawie kontroli skuteczności.[1] W przypadku alfuzosyny skuteczność ocenia się po objawach z dróg moczowych, dlatego zwykle wystarcza obserwacja. Przy wyraźnej utracie działania warto skonsultować z urologiem zmianę leczenia objawów rozrostu stercza, pamiętając, że inne leki z tej grupy również są w dużej mierze metabolizowane przez CYP3A4. W okresie gorączki związanej z dabrafenibem pacjent powinien dbać o nawodnienie i wstawać powoli.

Skutek kliniczny

Należy oczekiwać obniżenia stężenia alfuzosyny i osłabienia jej działania, czyli nawrotu lub nasilenia objawów ze strony dolnych dróg moczowych. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa, stężenie alfuzosyny wzrasta i może pojawić się niedociśnienie ortostatyczne. Gorączka związana z leczeniem dabrafenibem może przebiegać z odwodnieniem i spadkiem ciśnienia, co u pacjenta przyjmującego alfuzosynę zwiększa ryzyko zawrotów głowy i omdleń.

Mechanizm

Dabrafenib jest induktorem enzymów i zwiększa syntezę CYP3A4 w wątrobie i jelitach, co obniża stężenie w osoczu leków metabolizowanych przez ten enzym.[1] Alfuzosyna jest metabolizowana z udziałem CYP3A4, a silne inhibitory tego enzymu zwiększają jej stężenie we krwi.[2] Indukcja CYP3A4 przez dabrafenib powinna więc działać odwrotnie i obniżać ekspozycję na alfuzosynę.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], alfuzosyna – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], alfuzosyna – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Alfuzosyna: substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • objawy z dolnych dróg moczowych (częstomocz, słaby strumień, oddawanie moczu w nocy) w pierwszych tygodniach po włączeniu dabrafenibu
  • ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej po odstawieniu dabrafenibu
  • zawroty głowy i omdlenia w okresach gorączki lub odwodnienia

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu u pacjenta przyjmującego alfuzosynękolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo zakończeniu leczenia dabrafenibem indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa i stężenie alfuzosyny wraca do wyjściowego. Jeśli w trakcie leczenia zwiększono dawkę alfuzosyny lub dołączono inne leki obniżające ciśnienie, trzeba kontrolować ciśnienie tętnicze i objawy niedociśnienia ortostatycznego.
Gorączka lub odwodnienie w trakcie leczenia dabrafenibemczas leczenia · pacjentryzyko rośnieGorączka związana z dabrafenibem może przebiegać z odwodnieniem i niedociśnieniem, które nakłada się na działanie alfuzosyny obniżające ciśnienie. W tym okresie należy zadbać o nawodnienie i rozważyć czasowe wstrzymanie alfuzosyny przy objawowym niedociśnieniu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Alfuzostad 10 mg 10 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/alfuzostad-10-mg-100163489/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Alfuzostad 10 mg. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/alfuzostad-10-mg-100163489/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ EstradiolPołączenie można stosować, ale trzeba obserwować skuteczność estradiolu.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli wrócą uderzenia gorąca, suchość pochwy albo pojawią się nietypowe krwawienia, powiedz o tym lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli wrócą uderzenia gorąca, suchość pochwy albo pojawią się nietypowe krwawienia, powiedz o tym lekarzowi.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza rozkład estradiolu w organizmie. Przez to estradiol może działać słabiej i mogą wrócić dolegliwości, na które go przyjmujesz. Mogą też pojawić się nieregularne krwawienia. Estradiol w tabletkach dopochwowych działa głównie miejscowo, więc ten problem dotyczy go w niewielkim stopniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nawrót uderzeń gorąca lub nocnych potów
  • suchość lub pieczenie pochwy
  • nieregularne lub nietypowe krwawienia z dróg rodnych
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba obserwować skuteczność estradiolu. Gdy działanie leku jest ważne dla pacjenta i trudno korygować dawkę na podstawie skuteczności, należy unikać połączenia lub zachować ostrożność[1]. Przy nawrocie objawów niedoboru estrogenów lekarz może rozważyć zwiększenie dawki estradiolu lub zmianę na postać miejscową, jeśli dolegliwości dotyczą tylko pochwy. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem trzeba ponownie ocenić dawkę estradiolu. Estradiol stosowany w terapii zastępczej nie jest metodą antykoncepcji, a dabrafenib zmniejsza też skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych[1].

Skutek kliniczny

Zwiększony metabolizm estrogenów może zmniejszyć ich działanie i zmienić profil krwawień[2]. U pacjentki stosującej estradiol w hormonalnej terapii zastępczej może dojść do nawrotu objawów menopauzalnych, takich jak uderzenia gorąca, poty nocne i suchość pochwy, oraz do nieregularnych krwawień. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja ustępuje stopniowo i stężenie estradiolu wraca do wcześniejszego poziomu.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje enzymy metabolizujące leki, w tym CYP3A w wątrobie i jelitach, CYP2C9, CYP2C19 i UGT, przez co zmniejsza stężenie w osoczu leków eliminowanych tymi drogami[1]. Siłę indukcji CYP3A4 pokazuje zmniejszenie AUC midazolamu podanego doustnie o 65%[1]. Induktory enzymów cytochromu P450 zwiększają metabolizm estrogenów[2]. Estradiol jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i ulega glukuronidacji, dlatego dabrafenib może istotnie obniżyć jego ekspozycję ogólnoustrojową.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • nawrót objawów menopauzalnych (uderzenia gorąca, poty nocne, suchość pochwy)
  • zmiany profilu krwawień z dróg rodnych
  • ponowna ocena dawki estradiolu po odstawieniu dabrafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

estradiol dopochwowy w małej dawce (przy objawach wyłącznie miejscowych)estriol dopochwowy

Kiedy ocena się zmienia

Dopochwowadroga podania · estradiolryzyko malejeEstradiol dopochwowy w małej dawce działa miejscowo, a jego skuteczność zależy w niewielkim stopniu od metabolizmu wątrobowego, więc indukcja enzymów przez dabrafenib nie ma istotnego znaczenia klinicznego.
Odstawienie dabrafenibukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów stopniowo ustępuje i ekspozycja na estradiol rośnie. Jeśli dawkę estradiolu zwiększono w trakcie leczenia, trzeba ją ponownie ocenić.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Estrofem 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/estrofem-100022820/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ AwanafilW trakcie leczenia dabrafenibem należy liczyć się ze słabszym działaniem awanafilu i ocenić jego skuteczność u pacjenta.Jeśli awanafil działa za słabo, nie zwiększaj dawki na własną rękę, tylko porozmawiaj z lekarzem, a po odstawieniu dabrafenibu zapytaj, czy wrócić do wcześniejszej dawki.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli awanafil działa za słabo, nie zwiększaj dawki na własną rękę, tylko porozmawiaj z lekarzem, a po odstawieniu dabrafenibu zapytaj, czy wrócić do wcześniejszej dawki.

Dabrafenib przyspiesza w organizmie rozkład wielu innych leków, w tym awanafilu. Z tego powodu awanafil może działać słabiej albo wcale. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem ten efekt stopniowo mija i awanafil znów zaczyna działać silniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • awanafil działa słabiej niż wcześniej albo nie działa
  • zawroty głowy, zamroczenie lub omdlenie po przyjęciu awanafilu, zwłaszcza po zakończeniu leczenia dabrafenibem
  • długotrwała, bolesna erekcja
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

W trakcie leczenia dabrafenibem należy liczyć się ze słabszym działaniem awanafilu i ocenić jego skuteczność u pacjenta. Przy niewystarczającym efekcie można rozważyć zwiększenie dawki awanafilu wyłącznie w granicach zalecanego dawkowania albo zmianę na lek o innej drodze podania i eliminacji. Leków eliminowanych przez metabolizm, których działanie ma znaczenie dla pacjenta, a dawki nie da się łatwo dostosować na podstawie skuteczności, należy unikać albo stosować je z ostrożnością.[1] Po odstawieniu dabrafenibu dawkę awanafilu należy ponownie zmniejszyć do zwykle stosowanej, ponieważ ekspozycja wraca stopniowo do wartości wyjściowych. Inne doustne inhibitory PDE5 również są substratami CYP3A4, więc ich zamiana nie usuwa interakcji.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobnym skutkiem jest osłabienie lub brak działania awanafilu w zaburzeniach erekcji. Zmniejszenie stężenia w osoczu może prowadzić do utraty lub zmniejszenia działania klinicznego leków metabolizowanych przez indukowane enzymy.[1] Indukcja rozwija się stopniowo po włączeniu dabrafenibu i stopniowo ustępuje po jego odstawieniu, dlatego pacjent, któremu zwiększono dawkę awanafilu, może po zakończeniu leczenia dabrafenibem doświadczyć silniejszego działania i nasilenia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy czy objawowe obniżenie ciśnienia.

Mechanizm

Dabrafenib jest induktorem enzymów i zwiększa syntezę CYP3A4 w wątrobie i jelitach, co obniża stężenie w osoczu leków metabolizowanych przez ten enzym.[1] W dawkach wielokrotnych dabrafenib zmniejszył Cmax i AUC doustnego midazolamu, modelowego substratu CYP3A4, odpowiednio o 47% i 65%.[1] Awanafil jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a jego ekspozycja silnie zależy od aktywności tego enzymu, co pokazuje 14-krotny wzrost AUC po zahamowaniu CYP3A4 ketokonazolem.[2] Należy więc oczekiwać wyraźnego zmniejszenia ekspozycji na awanafil podawany doustnie w trakcie leczenia dabrafenibem.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], awanafil – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – słaby induktor CYP2C9[4], awanafil – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[5]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[4], awanafil – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor P-gp[3], awanafil – substrat P-gp[5]
  • Awanafil – inhibitor BCRP[5], dabrafenib – substrat BCRP[3]
  • Awanafil – inhibitor CYP3A4[5], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Awanafil – inhibitor P-gp[5], dabrafenib – substrat P-gp[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Awanafil: inhibitor BCRP[5], inhibitor CYP3A4[5], inhibitor P-gp[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[5], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • skuteczność awanafilu w zaburzeniach erekcji
  • ciśnienie tętnicze i objawy niedociśnienia po odstawieniu dabrafenibu, jeśli wcześniej zwiększono dawkę awanafilu

Bezpieczniejsze alternatywy

alprostadyl

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu u pacjenta stosującego zwiększoną dawkę awanafilukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja CYP3A4 ustępuje stopniowo i ekspozycja na awanafil rośnie, dlatego dawkę awanafilu zwiększoną w trakcie skojarzenia należy zredukować do zwykle stosowanej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Spedra 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/spedra-100307942/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Spedra. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/spedra-100307942/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ CelekoksybPołączenie można stosować, ale należy oceniać skuteczność przeciwbólową celekoksybu po włączeniu dabrafenibu.Jeśli zauważysz, że celekoksyb słabiej działa przeciwbólowo, nie zwiększaj sam dawki i nie dokładaj innych leków przeciwbólowych, tylko porozmawiaj z lekarzem albo farmaceutą.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli zauważysz, że celekoksyb słabiej działa przeciwbólowo, nie zwiększaj sam dawki i nie dokładaj innych leków przeciwbólowych, tylko porozmawiaj z lekarzem albo farmaceutą.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza rozkład wielu innych leków w organizmie, w tym celekoksybu. Przez to celekoksyb może słabiej łagodzić ból i stan zapalny. Efekt pojawia się stopniowo, zwykle po kilku dniach lub tygodniach od rozpoczęcia leczenia dabrafenibem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • słabsze lub krótsze działanie przeciwbólowe celekoksybu
  • nasilenie bólu lub obrzęku stawów mimo regularnego przyjmowania leku
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale należy oceniać skuteczność przeciwbólową celekoksybu po włączeniu dabrafenibu. Przy lekach metabolizowanych przez enzymy indukowane przez dabrafenib należy zachować ostrożność, a gdy ich działanie jest dla pacjenta kluczowe i trudno modyfikować dawkę na podstawie skuteczności, należy ich unikać[1]. W razie osłabienia działania celekoksybu rozważ korektę dawki w granicach dawkowania zarejestrowanego albo zmianę leczenia przeciwbólowego w porozumieniu z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne. Po odstawieniu dabrafenibu wróć do wcześniejszej dawki celekoksybu, jeśli była zwiększana.

Skutek kliniczny

Możliwe jest słabsze i krótsze działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne celekoksybu. Zmniejszenie stężenia w osoczu może prowadzić do utraty lub osłabienia działania klinicznego leków metabolizowanych przez indukowane enzymy[1]. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa i stężenie celekoksybu może wzrosnąć, jeśli wcześniej zwiększono jego dawkę.

Mechanizm

Dabrafenib może osłabić działanie celekoksybu, bo przyspiesza jego rozkład w wątrobie. Dabrafenib jest induktorem enzymów metabolizujących leki i zwiększa m.in. aktywność CYP2C9, CYP2C8, CYP2C19 oraz CYP3A4, co obniża stężenie w osoczu leków przez nie metabolizowanych[1]. Celekoksyb jest metabolizowany głównie przez CYP2C9, a w mniejszym stopniu przez CYP3A4, dlatego indukcja tych enzymów może zmniejszyć ekspozycję na celekoksyb. Celekoksyb nie wpływa istotnie na metabolizm dabrafenibu, który przebiega głównie z udziałem CYP2C8 i CYP3A4[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – słaby induktor CYP2C9[2], celekoksyb – wrażliwy substrat CYP2C9[2]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[2], umiarkowany induktor CYP3A4[2], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Celekoksyb: inhibitor CYP2C19[4], słaby inhibitor CYP2D6[2], wrażliwy substrat CYP2C9[2]

Monitorować

  • skuteczność przeciwbólowa i przeciwzapalna celekoksybu po włączeniu i po odstawieniu dabrafenibu
  • objawy działań niepożądanych celekoksybu po odstawieniu dabrafenibu przy zwiększonej wcześniej dawce

Kiedy ocena się zmienia

Dabrafenib włączany u pacjenta na stałej dawce celekoksybukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo włączeniu dabrafenibu oceniaj skuteczność celekoksybu przez kolejne tygodnie, bo indukcja enzymów narasta stopniowo.
Odstawienie dabrafenibu przy zwiększonej wcześniej dawce celekoksybukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja wygasa stopniowo i stężenie celekoksybu może wzrosnąć, dlatego wróć do wcześniejszej dawki celekoksybu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Celebrex. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/celebrex-100092708/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ MegestrolPołączenie można stosować, ale należy monitorować skuteczność megestrolu i glikemię.Waż się regularnie i powiedz lekarzowi, jeśli apetyt się nie poprawia albo nadal tracisz na wadze.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Waż się regularnie i powiedz lekarzowi, jeśli apetyt się nie poprawia albo nadal tracisz na wadze.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza rozkładanie wielu innych leków w organizmie. Może przez to osłabić działanie megestrolu, który ma poprawiać apetyt i pomagać przybierać na wadze. Oba leki mogą też podnosić poziom cukru we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • brak poprawy apetytu lub dalsza utrata masy ciała
  • wzmożone pragnienie i częste oddawanie moczu
  • ból, obrzęk lub zaczerwienienie łydki
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale należy monitorować skuteczność megestrolu i glikemię. Przy leczeniu dabrafenibem leki eliminowane przez metabolizm stosuje się ostrożnie, kontrolując ich działanie kliniczne.[1] Jeśli po kilku tygodniach skojarzenia nie ma poprawy apetytu ani masy ciała, lekarz powinien ocenić zasadność dalszego stosowania megestrolu lub modyfikację leczenia. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie megestrolu może wzrosnąć.

Skutek kliniczny

Słabsze działanie megestrolu, czyli mniejsza poprawa apetytu i masy ciała u chorego z kacheksją nowotworową. Możliwe sumowanie się działania hiperglikemizującego obu leków.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A w wątrobie i jelitach oraz inne enzymy i białka transportowe, co obniża stężenie leków metabolizowanych tą drogą.[1] Doustny midazolam, modelowy substrat CYP3A4, miał przy wielokrotnym podawaniu dabrafenibu Cmax niższe o 47% i AUC niższe o 65%.[1] Octan megestrolu jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, dlatego jego ekspozycja może się zmniejszyć. Oba leki mogą też podnosić stężenie glukozy we krwi, a megestrol zwiększa ryzyko zakrzepicy, które jest dodatkowo podwyższone u chorych na nowotwór leczonych celowanie.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C19[2], induktor CYP2C8[2], słaby induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • apetyt i masa ciała
  • glikemia
  • objawy zakrzepicy żylnej

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu przy kontynuacji megestrolukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów wygasa stopniowo i ekspozycja na megestrol może wzrosnąć. Należy obserwować działania niepożądane megestrolu, zwłaszcza hiperglikemię, obrzęki i objawy zakrzepicy.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ DaryfenacynaPołączenie można stosować, ale trzeba ocenić skuteczność daryfenacyny po kilku tygodniach od włączenia dabrafenibu.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli objawy pęcherza wrócą albo po odstawieniu dabrafenibu pojawi się silna suchość w ustach lub zaparcie, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli objawy pęcherza wrócą albo po odstawieniu dabrafenibu pojawi się silna suchość w ustach lub zaparcie, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza usuwanie z organizmu niektórych leków, w tym daryfenacyny stosowanej na pęcherz nadreaktywny. Przez to lek na pęcherz może działać słabiej i objawy, takie jak nagłe parcie na mocz czy częste oddawanie moczu, mogą wrócić. Nie jest to groźne, ale może wymagać zmiany dawki lub leku. Gdy skończysz leczenie dabrafenibem, lek na pęcherz może zacząć działać mocniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • powrót nagłego parcia na mocz
  • częstsze oddawanie moczu lub popuszczanie
  • silna suchość w ustach po odstawieniu dabrafenibu
  • zaparcia po odstawieniu dabrafenibu
  • trudność w oddaniu moczu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba ocenić skuteczność daryfenacyny po kilku tygodniach od włączenia dabrafenibu. Leki metabolizowane przez indukowane enzymy łączy się z dabrafenibem ostrożnie, gdy ich działanie ma znaczenie dla pacjenta i trudno je ocenić[1]. Przy niewystarczającej odpowiedzi rozważ zwiększenie dawki daryfenacyny z 7,5 mg do 15 mg na dobę, jeśli jest dobrze tolerowana, albo zamianę na lek przeciwmuskarynowy niezależny od metabolizmu wątrobowego. Po odstawieniu dabrafenibu wróć do wcześniejszej dawki daryfenacyny i obserwuj działania antycholinergiczne.

Skutek kliniczny

Głównym skutkiem jest słabsza kontrola objawów pęcherza nadreaktywnego, czyli powrót parcia naglącego, częstomoczu i nietrzymania moczu z parcia. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa i stężenie daryfenacyny rośnie, co przy dawce zwiększonej w trakcie leczenia skojarzonego może nasilić suchość w ustach, zaparcia i zatrzymanie moczu. Interakcja nie stanowi zagrożenia życia.

Mechanizm

Dabrafenib może osłabiać działanie daryfenacyny, bo przyspiesza jej metabolizm. Daryfenacyna jest metabolizowana głównie przez CYP2D6 i CYP3A4[2]. Leki pobudzające CYP3A4 prawdopodobnie zmniejszają jej stężenie w osoczu[2]. Dabrafenib jest induktorem enzymów, w tym CYP3A w wątrobie i jelitach, i może indukować glikoproteinę P[1]. Przy jednoczesnym podawaniu dabrafenibu w dawkach wielokrotnych AUC midazolamu podanego doustnie zmniejszyło się o 65%, a Cmax o 47%[1]. Daryfenacyna jest substratem glikoproteiny P, dlatego indukcja tego transportera może dodatkowo obniżać jej ekspozycję. Daryfenacyna nie wpływa istotnie na metabolizm substratów CYP3A4, więc nie należy oczekiwać zmiany stężenia dabrafenibu[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], daryfenacyna – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[4], daryfenacyna – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor P-gp[3], daryfenacyna – substrat P-gp[5]
  • Daryfenacyna – inhibitor CYP3A4[5], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Daryfenacyna – inhibitor P-gp[5], dabrafenib – substrat P-gp[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Daryfenacyna: umiarkowany inhibitor CYP2D6[5], inhibitor CYP3A4[5], inhibitor P-gp[5], substrat CYP2D6[5], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • kontrola objawów pęcherza nadreaktywnego (parcie naglące, częstomocz, epizody nietrzymania moczu) po 2–4 tygodniach od włączenia dabrafenibu
  • działania antycholinergiczne (suchość w ustach, zaparcia, zatrzymanie moczu) po odstawieniu dabrafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

trospium

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu w trakcie leczenia daryfenacynąkolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów wygasa stopniowo i ekspozycja na daryfenacynę rośnie. Jeśli dawkę daryfenacyny zwiększono w trakcie leczenia skojarzonego, rozważ powrót do 7,5 mg na dobę i monitoruj działania antycholinergiczne.
Włączenie daryfenacyny u pacjenta już leczonego dabrafenibemkolejność włączenia · daryfenacynainne zalecenieU pacjenta już przyjmującego dabrafenib odpowiedź na daryfenacynę w dawce 7,5 mg może być słaba od początku. Oceń skuteczność po kilku tygodniach przed uznaniem leczenia za nieskuteczne i rozważ 15 mg na dobę lub trospium.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Emselex 7,5 mg, tabletki o przedłużonym działaniu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/emselex-100129630/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Emselex. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/emselex-100129630/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ ProgesteronPrzy jednoczesnym stosowaniu monitoruj skuteczność progesteronu i obserwuj pacjentkę pod kątem krwawień oraz nawrotu objawów.Powiedz onkologowi i ginekologowi, że stosujesz oba leki, i nie zmieniaj sama dawek bez ich decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz onkologowi i ginekologowi, że stosujesz oba leki, i nie zmieniaj sama dawek bez ich decyzji.

Dabrafenib może sprawić, że organizm szybciej usuwa progesteron, przez co progesteron może działać słabiej. Przy tabletkach dopochwowych ten wpływ jest prawdopodobnie mniejszy, ale może się pojawić. W czasie leczenia dabrafenibem trzeba unikać ciąży, dlatego ważne jest, żeby lekarz wiedział, po co stosujesz progesteron.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • krwawienie lub plamienie z dróg rodnych
  • nawrót objawów, z powodu których stosujesz progesteron
  • ból podbrzusza
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu monitoruj skuteczność progesteronu i obserwuj pacjentkę pod kątem krwawień oraz nawrotu objawów. Najpierw sprawdź wskazanie do progesteronu, bo w trakcie leczenia dabrafenibem należy unikać ciąży i stosować skuteczną antykoncepcję niehormonalną. Jeśli progesteron ma podtrzymywać ciążę lub wspierać leczenie niepłodności, sytuację trzeba omówić z onkologiem i ginekologiem prowadzącym. Nie zwiększaj dawki progesteronu bez decyzji lekarza.

Skutek kliniczny

Możliwe zmniejszenie stężenia i skuteczności progesteronu, co przy wsparciu fazy lutealnej lub leczeniu zaburzeń cyklu może się objawić krwawieniem, plamieniem albo nawrotem objawów. Podanie dopochwowe omija pierwsze przejście przez wątrobę i część działania na endometrium wynika z bezpośredniego transportu do macicy, dlatego skutek może być mniejszy niż przy progesteronie doustnym.

Mechanizm

Dabrafenib może osłabić działanie progesteronu, bo przyspiesza jego rozkład. Dabrafenib indukuje enzymy wątrobowe, w tym CYP3A4, a progesteron jest metabolizowany głównie przez CYP3A4. Leki indukujące CYP3A4 mogą zwiększać eliminację progesteronu[1]. Indukcja narasta stopniowo przez kilka dni od włączenia dabrafenibu i stopniowo ustępuje po jego odstawieniu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[2], progesteron – substrat CYP3A4[3]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[4], progesteron – substrat CYP3A4[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C19[2], induktor CYP2C8[2], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Progesteron: substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • skuteczność kliniczna progesteronu
  • krwawienia i plamienia z dróg rodnych
  • wskazanie do progesteronu w kontekście leczenia onkologicznego

Kiedy ocena się zmienia

Dopochwowadroga podania · progesteronryzyko malejePodanie dopochwowe omija pierwsze przejście przez wątrobę, więc wpływ indukcji enzymów wątrobowych na działanie miejscowe w macicy jest prawdopodobnie mniejszy niż przy progesteronie doustnym.
Odstawienie dabrafenibukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie progesteronu wraca do wyjściowego. Jeśli dawkę progesteronu wcześniej zwiększono, trzeba ją ponownie ocenić.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Luteina 50 mg, tabletki dopochwowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/luteina-100109432/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Luteina. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/luteina-100109432/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ OksybutyninaPołączenie można stosować, ale należy oceniać skuteczność oksybutyniny w pierwszych tygodniach po włączeniu dabrafenibu.Obserwuj, czy objawy pęcherzowe nie wracają, i powiedz o tym lekarzowi albo farmaceucie, a także daj im znać, gdy przestaniesz przyjmować lek onkologiczny.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Obserwuj, czy objawy pęcherzowe nie wracają, i powiedz o tym lekarzowi albo farmaceucie, a także daj im znać, gdy przestaniesz przyjmować lek onkologiczny.

Lek na raka może przyspieszać rozkładanie leku na pęcherz w organizmie. Przez to lek na pęcherz może działać słabiej, a objawy takie jak nagłe parcie na mocz czy częste oddawanie moczu mogą wrócić. Gdy zakończysz leczenie onkologiczne, lek na pęcherz może zacząć działać mocniej niż wcześniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • powrót nagłego parcia na mocz
  • częstsze oddawanie moczu, także w nocy
  • popuszczanie moczu
  • po odstawieniu leku onkologicznego – silna suchość w ustach, zaparcia, trudność w oddaniu moczu, splątanie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale należy oceniać skuteczność oksybutyniny w pierwszych tygodniach po włączeniu dabrafenibu. Przy leczeniu substratami CYP3A4, których działanie jest istotne dla pacjenta, należy unikać łączenia z dabrafenibem albo zachować ostrożność.[1] Jeśli objawy pęcherzowe wracają, można ostrożnie zwiększyć dawkę oksybutyniny w zakresie dopuszczonym dla danego produktu albo zamienić ją na lek antymuskarynowy niezależny od CYP3A4, np. chlorek trospium. Po odstawieniu dabrafenibu należy obserwować pacjenta pod kątem nasilenia działań antycholinergicznych i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę oksybutyniny.

Skutek kliniczny

Można oczekiwać mniejszego stężenia oksybutyniny i osłabienia jej działania na objawy pęcherza nadreaktywnego, czyli nawrotu parcia naglącego, częstomoczu i nietrzymania moczu. Zmniejszenie stężenia w osoczu może prowadzić do utraty lub osłabienia działania klinicznego leku.[1] Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa, więc stężenie oksybutyniny może wzrosnąć i nasilić działania antycholinergiczne.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje enzymy metabolizujące leki, w tym CYP3A4 w wątrobie i jelitach, co zmniejsza stężenie w osoczu leków przez nie metabolizowanych.[1] Przy wielokrotnym podawaniu dabrafenibu AUC doustnego midazolamu, modelowego substratu CYP3A4, zmniejszyło się o 65%, a Cmax o 47%.[1] Oksybutynina jest metabolizowana przez CYP3A4.[2] Po podaniu doustnym przechodzi intensywny metabolizm pierwszego przejścia w jelicie i wątrobie, dlatego indukcja CYP3A4 może wyraźnie obniżyć jej ekspozycję.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], oksybutynina – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], oksybutynina – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Oksybutynina: substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • kontrola objawów pęcherza nadreaktywnego (parcie naglące, częstomocz, epizody nietrzymania moczu)
  • działania antycholinergiczne po odstawieniu dabrafenibu (suchość w ustach, zaparcia, zatrzymanie moczu, splątanie u osób starszych)

Bezpieczniejsze alternatywy

chlorek trospium

Kiedy ocena się zmienia

Przezskórnadroga podania · oksybutyninaryzyko malejeOksybutynina podawana przezskórnie omija metabolizm pierwszego przejścia w jelicie i wątrobie, więc spadek jej ekspozycji pod wpływem indukcji CYP3A4 będzie prawdopodobnie mniejszy niż po podaniu doustnym.
Odstawienie dabrafenibu w trakcie leczenia oksybutyninąkolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa, a stężenie oksybutyniny może wzrosnąć. Jeśli dawkę oksybutyniny zwiększano w trakcie leczenia dabrafenibem, należy ją zweryfikować i obserwować działania antycholinergiczne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Driptane 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/driptane-100195450/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Driptane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/driptane-100195450/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ SyldenafilPołączenie można stosować, ale trzeba liczyć się ze słabszym działaniem syldenafilu i oceniać jego skuteczność.Możesz przyjmować oba leki, ale jeśli syldenafil działa słabiej, nie zwiększaj sam dawki, tylko porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Możesz przyjmować oba leki, ale jeśli syldenafil działa słabiej, nie zwiększaj sam dawki, tylko porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą.

Dabrafenib przyspiesza usuwanie syldenafilu z organizmu. Przez to syldenafil może działać słabiej lub krócej niż zwykle. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem działanie syldenafilu stopniowo wraca do normy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • syldenafil działa słabiej lub krócej niż wcześniej
  • nasilona duszność lub gorsza tolerancja wysiłku, jeśli syldenafil przyjmujesz na nadciśnienie płucne
  • ból głowy, zaczerwienienie twarzy lub zawroty głowy po odstawieniu dabrafenibu, jeśli wcześniej zwiększono dawkę syldenafilu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba liczyć się ze słabszym działaniem syldenafilu i oceniać jego skuteczność. Leki eliminowane przez metabolizm, których skuteczność ma duże znaczenie dla pacjenta, należy podczas leczenia dabrafenibem stosować ostrożnie albo ich unikać[1]. Przy niewystarczającym efekcie rozważ dostosowanie dawki syldenafilu w granicach dawkowania zarejestrowanego dla danego wskazania, a po odstawieniu dabrafenibu wróć do dawki wyjściowej. U pacjentów z nadciśnieniem płucnym zmiany leczenia uzgadnia lekarz prowadzący.

Skutek kliniczny

Należy spodziewać się wyraźnie mniejszego stężenia syldenafilu i słabszego lub krótszego działania. Przy leczeniu zaburzeń erekcji oznacza to gorszą skuteczność, a przy leczeniu nadciśnienia płucnego ryzyko utraty kontroli choroby. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa i stężenie syldenafilu wraca do wyjściowego, co ma znaczenie, jeśli wcześniej zwiększono jego dawkę.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje enzymy metabolizujące leki, w tym CYP3A4 w wątrobie i jelicie oraz CYP2C9, przez co przyspiesza eliminację leków metabolizowanych przez te enzymy[1]. Syldenafil jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i w mniejszym stopniu przez CYP2C9, więc induktory tych izoenzymów zwiększają jego klirens[2]. Skalę efektu przybliżają dwa badania – dabrafenib w dawkach wielokrotnych zmniejszył AUC midazolamu podanego doustnie o 65%[1], a bozentan, umiarkowany induktor CYP3A4, zmniejszył AUC syldenafilu o 62,6% i Cmax o 55,4%[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], syldenafil – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – słaby induktor CYP2C9[4], syldenafil – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[5]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[4], syldenafil – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Syldenafil – słaby inhibitor CYP3A4[5], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Syldenafil: słaby inhibitor CYP1A2[5], słaby inhibitor CYP2C19[5], słaby inhibitor CYP2C9[5], słaby inhibitor CYP2D6[5], słaby inhibitor CYP2E1[5], słaby inhibitor CYP3A4[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[5], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność syldenafilu (odpowiedź na lek w zaburzeniach erekcji)
  • w nadciśnieniu płucnym: tolerancja wysiłku, duszność, objawy kliniczne choroby
  • po odstawieniu dabrafenibu: objawy nadmiernego działania syldenafilu (ból głowy, zaczerwienienie twarzy, spadek ciśnienia), jeśli dawkę wcześniej zwiększono

Kiedy ocena się zmienia

Stosowanie przewlekłe w nadciśnieniu płucnymdawka · syldenafilinne zaleceniePrzy przewlekłym stosowaniu syldenafilu w nadciśnieniu płucnym spadek ekspozycji może prowadzić do utraty kontroli choroby. Konieczna jest ścisła ocena kliniczna i decyzja lekarza prowadzącego o ewentualnej modyfikacji leczenia.
Odstawienie dabrafenibukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja wygasa stopniowo i ekspozycja na syldenafil rośnie. Jeśli dawkę syldenafilu zwiększono, należy wrócić do dawki wyjściowej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizarsin 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vizarsin-100213448/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizarsin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vizarsin-100213448/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ SylodosynaPołączenie można stosować, ale trzeba ocenić skuteczność sylodosyny po włączeniu dabrafenibu.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i powiedz lekarzowi, jeśli objawy z oddawaniem moczu się nasilą albo jeśli po odstawieniu dabrafenibu kręci ci się w głowie przy wstawaniu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i powiedz lekarzowi, jeśli objawy z oddawaniem moczu się nasilą albo jeśli po odstawieniu dabrafenibu kręci ci się w głowie przy wstawaniu.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza usuwanie z organizmu wielu innych leków, w tym sylodosyny stosowanej na prostatę. Przez to sylodosyna może działać słabiej, a objawy z oddawaniem moczu mogą wrócić lub się nasilić. Oba leki możesz przyjmować razem, ale obserwuj, jak oddajesz mocz. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem sylodosyna znowu zacznie działać mocniej, co może powodować zawroty głowy przy wstawaniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częstsze oddawanie moczu, także w nocy
  • słabszy strumień moczu lub uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza
  • brak możliwości oddania moczu – pilnie zgłoś się do lekarza
  • zawroty głowy lub omdlenie przy wstawaniu po odstawieniu dabrafenibu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba ocenić skuteczność sylodosyny po włączeniu dabrafenibu. Przy lekach eliminowanych przez metabolizm lub transport aktywny, których działania nie da się łatwo kontrolować, należy zachować ostrożność albo ich unikać[1]. W ciągu pierwszych tygodni skojarzenia oceń nasilenie objawów z dolnych dróg moczowych. Przy utracie skuteczności lekarz rozważa modyfikację leczenia stercza w zakresie zarejestrowanego dawkowania. Po odstawieniu dabrafenibu obserwuj pacjenta pod kątem niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza gdy wcześniej zwiększano dawkę sylodosyny.

Skutek kliniczny

Należy spodziewać się mniejszej ekspozycji na sylodosynę i słabszej kontroli objawów z dolnych dróg moczowych w przebiegu łagodnego rozrostu stercza. Bezpośredniego badania tej pary nie ma, a wielkość efektu wynika z ekstrapolacji z innych substratów CYP3A4. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje, a stężenie sylodosyny wraca do wyjściowego, co przy wcześniej zwiększonej dawce może nasilić niedociśnienie ortostatyczne i zawroty głowy.

Mechanizm

Dabrafenib może osłabić działanie sylodosyny, bo indukuje enzymy i transportery, które ją eliminują. Sylodosyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, dehydrogenazę alkoholową i UGT2B7 oraz jest substratem P-glikoproteiny, a induktory tych szlaków mogą zmieniać stężenie sylodosyny i jej aktywnego metabolitu w osoczu[2]. Dabrafenib indukuje CYP3A w wątrobie i jelitach, UGT oraz P-gp, co zmniejsza stężenie leków eliminowanych tymi drogami. Przykładowo AUC midazolamu podanego doustnie zmniejszyło się o 65%[1]. Sylodosyna nie wpływa istotnie na farmakokinetykę dabrafenibu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], sylodosyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], sylodosyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Sylodosyna: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat UGT2B7[4]

Monitorować

  • nasilenie objawów z dolnych dróg moczowych (częstomocz, nykturia, słaby strumień moczu, zaleganie moczu)
  • ryzyko zatrzymania moczu przy utracie skuteczności
  • ciśnienie tętnicze w pozycji stojącej i zawroty głowy po odstawieniu dabrafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Dabrafenib włączany u pacjenta stale przyjmującego sylodosynękolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo włączeniu dabrafenibu indukcja narasta stopniowo, dlatego przez pierwsze tygodnie skojarzenia należy oceniać kontrolę objawów stercza.
Odstawienie dabrafenibu przy kontynuacji sylodosynykolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja ustępuje i stężenie sylodosyny rośnie. Jeśli dawkę sylodosyny wcześniej zwiększono, należy rozważyć powrót do dawki wyjściowej i obserwować pacjenta pod kątem niedociśnienia ortostatycznego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Silodosin Recordati 4 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/silodosin-recordati-100416861/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Silodosin Recordati. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/silodosin-recordati-100416861/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ SolifenacynaPołączenie można stosować, ale trzeba ocenić skuteczność solifenacyny po kilku tygodniach od włączenia dabrafenibu.Możesz brać oba leki, ale powiedz lekarzowi, jeśli znów częściej oddajesz mocz lub masz nagłe parcie na pęcherz.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Możesz brać oba leki, ale powiedz lekarzowi, jeśli znów częściej oddajesz mocz lub masz nagłe parcie na pęcherz.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza rozkład solifenacyny w organizmie. Przez to solifenacyna może słabiej działać i objawy pęcherza mogą wrócić. Gdy przestaniesz brać dabrafenib, solifenacyna może działać mocniej niż wcześniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częstsze oddawanie moczu
  • nagłe, silne parcie na pęcherz
  • popuszczanie moczu
  • po odstawieniu dabrafenibu – silna suchość w ustach, zaparcia, trudność w oddawaniu moczu lub niewyraźne widzenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba ocenić skuteczność solifenacyny po kilku tygodniach od włączenia dabrafenibu. Przy lekach metabolizowanych przez indukowane enzymy należy zachować ostrożność albo ich unikać, jeśli ich działanie jest ważne dla pacjenta, a dawki nie da się łatwo dostosować.[1] Gdy objawy pęcherza nadreaktywnego wracają, lekarz może zwiększyć dawkę solifenacyny w zarejestrowanym zakresie albo zmienić lek na chlorek trospiowy, który nie zależy od CYP3A4. Po odstawieniu dabrafenibu wróć do wcześniejszej dawki solifenacyny, jeśli była zwiększana, i obserwuj działania antycholinergiczne.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobnym skutkiem jest osłabienie działania solifenacyny i nawrót objawów pęcherza nadreaktywnego. Indukcja narasta stopniowo i ustępuje stopniowo po odstawieniu dabrafenibu, wtedy stężenie solifenacyny wzrasta i mogą nasilić się działania antycholinergiczne. Wpływu solifenacyny na stężenie dabrafenibu się nie oczekuje, ponieważ solifenacyna nie hamuje CYP3A4 ani CYP2C8.[2]

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A w wątrobie i jelitach, a w badaniu klinicznym zmniejszał AUC doustnego midazolamu o 65%, a Cmax o 47%.[1] Solifenacyna jest metabolizowana przez CYP3A4, a z induktorami tego enzymu możliwe są interakcje farmakokinetyczne.[2] Należy więc oczekiwać zmniejszenia ekspozycji na solifenacynę, choć wpływu induktorów na jej farmakokinetykę nie badano bezpośrednio.[2]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], solifenacyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], solifenacyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Solifenacyna: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność solifenacyny – częstość oddawania moczu, epizody parcia i nietrzymania moczu po kilku tygodniach skojarzenia
  • działania antycholinergiczne (suchość w ustach, zaparcia, zatrzymanie moczu, zaburzenia widzenia) w ciągu kilku tygodni po odstawieniu dabrafenibu, zwłaszcza po wcześniejszym zwiększeniu dawki solifenacyny

Bezpieczniejsze alternatywy

chlorek trospiowy

Kiedy ocena się zmienia

czas leczenia ≥ 2 tygodniedabrafenibryzyko rośnieIndukcja CYP3A rozwija się stopniowo, więc spadek skuteczności solifenacyny jest najbardziej prawdopodobny po kilku tygodniach skojarzenia. Ocenę skuteczności planuj po tym czasie.
Odstawienie dabrafenibu przy kontynuacji solifenacynykolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja wygasa i stężenie solifenacyny rośnie. Jeśli dawka była zwiększana, wróć do wcześniejszej i monitoruj działania antycholinergiczne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vesicare 5 mg 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vesicare-5-mg-100134878/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vesicare 5 mg. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vesicare-5-mg-100134878/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ TamsulosynaPołączenie można stosować, ale trzeba kontrolować skuteczność tamsulosyny.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli kłopoty z oddawaniem moczu się nasilą albo po odstawieniu dabrafenibu pojawią się zawroty głowy, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli kłopoty z oddawaniem moczu się nasilą albo po odstawieniu dabrafenibu pojawią się zawroty głowy, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib może przyspieszać usuwanie tamsulosyny z organizmu. Przez to tamsulosyna może słabiej pomagać przy kłopotach z oddawaniem moczu. Gdy skończysz leczenie dabrafenibem, tamsulosyna może zacząć działać silniej i wywoływać zawroty głowy przy wstawaniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • słabszy strumień moczu lub trudność w rozpoczęciu oddawania moczu
  • częstsze wstawanie w nocy do toalety
  • uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza lub niemożność oddania moczu
  • zawroty głowy lub zasłabnięcie przy wstawaniu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba kontrolować skuteczność tamsulosyny. Leki eliminowane przez metabolizm należy stosować z dabrafenibem ostrożnie, a gdy ich działanie jest dla pacjenta ważne i trudno dostosować dawkę, należy ich unikać[1]. Przy braku kontroli objawów ze strony dróg moczowych rozważ z lekarzem zmianę leczenia urologicznego. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem obserwuj pacjenta pod kątem zawrotów głowy i spadków ciśnienia przy wstawaniu.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie działania tamsulosyny i nawrót lub nasilenie objawów ze strony dolnych dróg moczowych, takich jak słaby strumień moczu, częste oddawanie moczu i oddawanie moczu w nocy. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie tamsulosyny może wzrosnąć, co sprzyja zawrotom głowy i niedociśnieniu ortostatycznemu.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje enzymy metabolizujące leki, w tym CYP3A4 w wątrobie i jelitach, i zmniejsza stężenie w osoczu leków eliminowanych tą drogą[1]. Przy wielokrotnym podawaniu dabrafenibu AUC midazolamu podanego doustnie, typowego substratu CYP3A4, zmniejszyło się o 65%[1]. Tamsulosyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 i w mniejszym stopniu przez CYP2D6, dlatego należy oczekiwać zmniejszenia jej ekspozycji podczas leczenia dabrafenibem.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[2], tamsulosyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[4], tamsulosyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C19[2], induktor CYP2C8[2], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Tamsulosyna: drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • objawy ze strony dolnych dróg moczowych (strumień moczu, częstość mikcji, nykturia)
  • objawy zatrzymania moczu
  • ciśnienie tętnicze i objawy niedociśnienia ortostatycznego po odstawieniu dabrafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu u pacjenta przyjmującego tamsulosynękolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje i ekspozycja na tamsulosynę wraca do wyjściowej, co może nasilić niedociśnienie ortostatyczne. W tym okresie obserwuj ciśnienie i objawy ortostatyczne.
Leczenie wielokrotnymi dawkamiczas leczenia · dabrafenibryzyko rośnieIndukcja enzymów rozwija się stopniowo przy wielokrotnym podawaniu dabrafenibu, dlatego osłabienie działania tamsulosyny ujawnia się po kilku dniach lub tygodniach, a nie od pierwszej dawki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Omnic Ocas 0,4. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/omnic-ocas-0-4-100136340/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ TorasemidPołączenie można stosować przy kontroli skuteczności torasemidu i stanu nawodnienia.Waż się codziennie o tej samej porze, a przy gorączce, zawrotach głowy lub małej ilości moczu skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem kolejnej dawki torasemidu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Waż się codziennie o tej samej porze, a przy gorączce, zawrotach głowy lub małej ilości moczu skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem kolejnej dawki torasemidu.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib może osłabiać działanie leku moczopędnego torasemidu. Obrzęki mogą wtedy wracać albo narastać. Dabrafenib często wywołuje gorączkę, a w połączeniu z lekiem moczopędnym łatwiej o odwodnienie i spadek ciśnienia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • narastające obrzęki nóg
  • szybki przyrost masy ciała
  • duszność
  • gorączka z dreszczami
  • zawroty głowy lub omdlenie przy wstawaniu
  • wyraźnie mniej moczu
  • silne pragnienie i suchość w ustach
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować przy kontroli skuteczności torasemidu i stanu nawodnienia. Po włączeniu dabrafenibu oceniaj masę ciała, obrzęki i ciśnienie tętnicze, a przy utracie skuteczności rozważ zwiększenie dawki torasemidu. W czasie gorączki z objawami odwodnienia lub niedociśnienia rozważ czasowe wstrzymanie torasemidu, ponieważ hipowolemia i niedociśnienie wykluczają jego stosowanie[1]. Po odstawieniu dabrafenibu ponownie oceń dawkę torasemidu.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie działania moczopędnego i hipotensyjnego torasemidu z nasileniem obrzęków lub objawów niewydolności serca. W epizodach gorączki związanej z dabrafenibem rośnie ryzyko hipowolemii, niedociśnienia i ostrego uszkodzenia nerek. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa i działanie torasemidu może się nasilić.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje enzymy metabolizujące leki, w tym CYP2C9 i CYP2C8, co zmniejsza stężenie w osoczu leków przez nie metabolizowanych[2]. Torasemid jest metabolizowany głównie przez CYP2C9, dlatego jego ekspozycja i działanie moczopędne mogą się zmniejszyć. Dodatkowo gorączka wywoływana przez dabrafenib może przebiegać z odwodnieniem, niedociśnieniem i pogorszeniem czynności nerek, a diuretyk pętlowy nasila utratę płynów.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • masa ciała i obrzęki
  • ciśnienie tętnicze
  • kreatynina i eGFR
  • potas i sód w surowicy
  • temperatura ciała i objawy odwodnienia

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu przy utrzymanym torasemidziekolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów stopniowo wygasa i działanie torasemidu może się nasilić. Jeśli dawkę torasemidu zwiększano, oceń ponownie ciśnienie, nawodnienie i elektrolity, a dawkę dostosuj.
Obniżony eGFReGFR · pacjentryzyko rośnieU pacjentów z upośledzoną czynnością nerek odwodnienie w przebiegu gorączki zwiększa ryzyko ostrego uszkodzenia nerek. Częściej kontroluj kreatyninę i elektrolity.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ebozan 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ebozan-100472817/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ ZonisamidPołączenie można stosować pod warunkiem kontroli skuteczności przeciwpadaczkowej przy włączaniu i odstawianiu dabrafenibu.Powiedz lekarzowi, który leczy twoją padaczkę, że przyjmujesz dabrafenib, i nie zmieniaj sam dawki zonisamidu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi, który leczy twoją padaczkę, że przyjmujesz dabrafenib, i nie zmieniaj sam dawki zonisamidu.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib może przyspieszać rozkład zonisamidu w organizmie. Przez to zonisamid może słabiej chronić cię przed napadami padaczkowymi. Gdy skończysz leczenie dabrafenibem, działanie zonisamidu może się z kolei nasilić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częstsze lub silniejsze napady padaczkowe
  • nowe objawy zapowiadające napad
  • nasilona senność lub zawroty głowy po odstawieniu dabrafenibu
  • trudności z koncentracją lub uczucie spowolnienia
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem kontroli skuteczności przeciwpadaczkowej przy włączaniu i odstawianiu dabrafenibu. Przy dołączaniu, odstawianiu lub zmianie dawki leku indukującego CYP3A4 może być konieczne dostosowanie dawki zonisamidu[1]. Leków przeciwpadaczkowych, których działanie jest dla pacjenta ważne, a dawki trudno dostosować na podstawie skuteczności lub stężenia, należy unikać przy dabrafenibie albo stosować je z ostrożnością[2]. W praktyce warto przez pierwsze tygodnie po każdej zmianie częściej oceniać częstość napadów i rozważyć oznaczenie stężenia zonisamidu przed włączeniem dabrafenibu oraz po ustaleniu się nowego stanu stacjonarnego. Gdy kontrola napadów jest niestabilna, można rozważyć lek przeciwpadaczkowy niezależny od metabolizmu wątrobowego.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to słabsza kontrola napadów padaczkowych po włączeniu dabrafenibu. Zmniejszenie stężenia leku w osoczu może prowadzić do utraty lub osłabienia jego działania klinicznego[2]. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja ustępuje, więc stężenie zonisamidu może wzrosnąć i nasilić jego działania niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy czy zaburzenia koncentracji.

Mechanizm

Dabrafenib może obniżać stężenie zonisamidu, bo indukuje enzymy, które go metabolizują. Dabrafenib indukuje CYP3A w wątrobie i jelitach oraz enzymy sprzęgające UGT, przez co zmniejsza stężenie w osoczu leków metabolizowanych tymi drogami, w tym leków przeciwpadaczkowych[2]. Zonisamid jest częściowo metabolizowany przez CYP3A4, a także przez N-acetylotransferazy i sprzęganie z kwasem glukuronowym[1]. U pacjentów otrzymujących induktory CYP3A4 ekspozycja na zonisamid jest mniejsza, a jego stężenie może się zmienić przy dołączaniu, odstawianiu lub zmianie dawki takiego induktora[1]. Zonisamid nie hamuje istotnie enzymów CYP, więc nie należy oczekiwać, że zmieni stężenie dabrafenibu[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], zonisamid – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], zonisamid – substrat CYP3A4[4]
  • Zonisamid – słaby inhibitor P-gp[4], dabrafenib – substrat P-gp[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Zonisamid: słaby inhibitor P-gp[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • częstość i nasilenie napadów padaczkowych po włączeniu dabrafenibu
  • stężenie zonisamidu w surowicy przed włączeniem i po kilku tygodniach skojarzenia, jeśli jest dostępne
  • senność, zawroty głowy i zaburzenia koncentracji po odstawieniu dabrafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

lewetyracetamgabapentynapregabalina

Kiedy ocena się zmienia

Dabrafenib dołączony do ustalonego leczenia zonisamidemkolejność włączenia · dabrafenibryzyko rośnieDołączenie induktora do ustabilizowanego leczenia zonisamidem może obniżyć jego stężenie i wymagać zmiany dawki. Indukcja narasta stopniowo, dlatego kontrola napadów jest najważniejsza w pierwszych tygodniach.
Odstawienie dabrafenibu przy kontynuacji zonisamidukolejność włączenia · dabrafenibinne zalecenieOdstawienie induktora może zwiększyć stężenie zonisamidu. Jeśli dawkę zonisamidu zwiększano w trakcie leczenia dabrafenibem, po jego zakończeniu należy ocenić działania niepożądane i rozważyć powrót do wcześniejszej dawki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zonegran-100312937/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zonegran-100312937/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ WardenafilPołączenie można stosować, ale trzeba liczyć się ze słabszym działaniem wardenafilu i oceniać jego skuteczność.Jeśli wardenafil działa słabiej, nie bierz dodatkowej tabletki na własną rękę, tylko porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli wardenafil działa słabiej, nie bierz dodatkowej tabletki na własną rękę, tylko porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą.

Dabrafenib przyspiesza rozkład wielu leków w organizmie, w tym wardenafilu. Przez to wardenafil może działać słabiej lub krócej niż zwykle. Nie jest to połączenie groźne, ale może wymagać decyzji lekarza o zmianie dawki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • brak lub wyraźnie słabsze działanie wardenafilu
  • zawroty głowy lub omdlenie po zwiększeniu dawki wardenafilu, zwłaszcza po zakończeniu leczenia dabrafenibem
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba liczyć się ze słabszym działaniem wardenafilu i oceniać jego skuteczność. Gdy działanie dabrafenibu na skuteczność leku towarzyszącego ma znaczenie, a dawki nie da się łatwo modyfikować na podstawie kontroli skuteczności, należy zachować ostrożność albo unikać połączenia[1]. Przy niewystarczającej skuteczności lekarz może rozważyć zwiększenie dawki wardenafilu w granicach dawek dopuszczonych dla danego pacjenta. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje, dlatego wcześniej zwiększoną dawkę wardenafilu trzeba ponownie zweryfikować.

Skutek kliniczny

Zmniejszenie stężenia wardenafilu w osoczu może osłabić lub skrócić jego działanie, co klinicznie objawia się niewystarczającą skutecznością w leczeniu zaburzeń erekcji. Zmniejszenie stężenia w osoczu może prowadzić do utraty lub zmniejszenia działania klinicznego leków metabolizowanych przez indukowane enzymy[1]. Nie oczekuje się nasilenia działań niepożądanych wardenafilu z tego mechanizmu.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A4 w wątrobie i jelitach, a wardenafil jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 przy udziale CYP3A5 i CYP2C. Wardenafil jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 przy pewnym udziale CYP3A5 i CYP2C[2]. Dabrafenib zwiększa syntezę CYP3A4, CYP2C i CYP2B6 oraz może indukować P-gp, co obniża stężenie leków metabolizowanych przez te enzymy[1]. Przy wielokrotnym podawaniu dabrafenibu Cmax i AUC doustnego midazolamu, modelowego substratu CYP3A4, zmniejszyły się odpowiednio o 47% i 65%[1]. Należy oczekiwać podobnego, choć niezbadanego bezpośrednio, obniżenia ekspozycji na wardenafil.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], wardenafil – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[4], wardenafil – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Wardenafil – inhibitor P-gp[5], dabrafenib – substrat P-gp[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Wardenafil: inhibitor P-gp[5], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność wardenafilu (zgłaszany przez pacjenta brak lub osłabienie efektu)
  • ciśnienie tętnicze przy zwiększaniu dawki wardenafilu i po odstawieniu dabrafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu przy dawce wardenafilu zwiększonej w trakcie leczeniakolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa, a ekspozycja na wardenafil wraca do wartości wyjściowych. Dawkę wardenafilu zwiększoną w trakcie leczenia dabrafenibem należy ponownie ocenić, aby uniknąć nadmiernego działania, w tym niedociśnienia.
Dawki wielokrotneczas leczenia · dabrafenibryzyko rośnieDziałanie indukujące rozwija się przy wielokrotnym podawaniu dabrafenibu, dlatego osłabienie efektu wardenafilu jest najbardziej prawdopodobne w trakcie stałego leczenia, a nie w pierwszych dniach.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levitra 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/levitra-100113741/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levitra. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/levitra-100113741/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ AlbendazolKontroluj skuteczność leczenia przeciwpasożytniczego u pacjenta przyjmującego dabrafenib i licz się z koniecznością modyfikacji dawkowania albendazolu.Powiedz lekarzowi leczącemu zarażenie pasożytnicze, że przyjmujesz dabrafenib, i zgłoś się na kontrolę, jeśli objawy nie ustępują po leczeniu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi leczącemu zarażenie pasożytnicze, że przyjmujesz dabrafenib, i zgłoś się na kontrolę, jeśli objawy nie ustępują po leczeniu.

Dabrafenib może przyspieszać rozkład albendazolu w organizmie. Przez to lek na pasożyty może działać słabiej. Ma to znaczenie głównie przy długim leczeniu, a przy jednorazowej dawce na robaki jelitowe zwykle nie stanowi problemu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • utrzymujące się objawy zarażenia po zakończeniu leczenia (świąd odbytu, bóle brzucha, biegunka)
  • widoczne robaki lub ich fragmenty w kale po leczeniu
  • nawrót lub nasilenie dolegliwości, z powodu których rozpoczęto leczenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Kontroluj skuteczność leczenia przeciwpasożytniczego u pacjenta przyjmującego dabrafenib i licz się z koniecznością modyfikacji dawkowania albendazolu.[1] Przy lekach o istotnym znaczeniu terapeutycznym, których dawki trudno dostosować, należy zachować ostrożność albo unikać ich łączenia z dabrafenibem.[2] W zarażeniach układowych leczenie powinno być prowadzone w porozumieniu z ośrodkiem chorób zakaźnych, a w długim leczeniu warto kontrolować morfologię krwi i aktywność enzymów wątrobowych.

Skutek kliniczny

Możliwa jest zmniejszona skuteczność albendazolu, szczególnie w leczeniu zarażeń układowych, takich jak bąblowica czy neurocysticerkoza.[1] Przy krótkim leczeniu zarażeń jelitowych znaczenie interakcji jest prawdopodobnie mniejsze, ponieważ albendazol działa wtedy głównie w świetle jelita. Bezpośrednich badań interakcji albendazolu z dabrafenibem nie przeprowadzono.

Mechanizm

Dabrafenib może zmniejszać stężenie aktywnego metabolitu albendazolu przez indukcję enzymów wątrobowych. Dabrafenib jest induktorem CYP3A4, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19 i UGT, przez co zmniejsza stężenie w osoczu leków metabolizowanych przez te enzymy.[2] Induktory enzymów, takie jak fenytoina, karbamazepina i fenobarbital, a także rytonawir zmniejszają stężenie sulfotlenku albendazolu, czyli jego aktywnego metabolitu.[1] Albendazol nie wpływa w istotny sposób na metabolizm dabrafenibu.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • skuteczność leczenia przeciwpasożytniczego (badanie kału, badania obrazowe w zarażeniach układowych)
  • morfologia krwi i aktywność aminotransferaz przy długim leczeniu albendazolem

Kiedy ocena się zmienia

Jednorazowa dawka lub krótka kuracja w zarażeniu jelitowymczas leczenia · albendazolryzyko malejePrzy krótkim leczeniu zarażeń jelitowych albendazol działa głównie miejscowo w jelicie, więc zmniejszenie stężenia aktywnego metabolitu w osoczu ma prawdopodobnie małe znaczenie kliniczne. Wystarczy kontrola skuteczności po kuracji.
Wielotygodniowe leczenie zarażenia układowego (bąblowica, neurocysticerkoza)czas leczenia · albendazolryzyko rośnieW zarażeniach układowych skuteczność zależy od stężenia sulfotlenku albendazolu w osoczu i jego obniżenie może prowadzić do niepowodzenia leczenia. Konieczna jest ścisła kontrola skuteczności i rozważenie modyfikacji dawkowania.
Odstawienie dabrafenibu w trakcie leczenia albendazolemkolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu induktora aktywność enzymów stopniowo wraca do wartości wyjściowych, co może zwiększać stężenie sulfotlenku albendazolu. Jeśli dawkę albendazolu wcześniej zwiększono, należy ją ponownie ocenić i kontrolować tolerancję leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zentel 400 mg, tabletki do rozgryzania i żucia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zentel-100246577/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ AmiodaronPołączenie można stosować, ale wymaga kontroli skuteczności amiodaronu i EKG przez cały czas skojarzenia oraz po jego zakończeniu.Nie odstawiaj żadnego z leków samodzielnie, powiedz kardiologowi i onkologowi, że bierzesz oba leki, i zgłaszaj się na zlecone badania EKG.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków samodzielnie, powiedz kardiologowi i onkologowi, że bierzesz oba leki, i zgłaszaj się na zlecone badania EKG.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib może z czasem osłabiać działanie amiodaronu, leku na zaburzenia rytmu serca. Może to prowadzić do powrotu arytmii po kilku tygodniach wspólnego stosowania. Gdy kończysz leczenie dabrafenibem, działanie amiodaronu może się z kolei nasilić i zbyt mocno zwolnić pracę serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • wyraźnie wolne tętno
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale wymaga kontroli skuteczności amiodaronu i EKG przez cały czas skojarzenia oraz po jego zakończeniu. Przy dołączaniu dabrafenibu do ustalonego leczenia amiodaronem trzeba kontrolować rytm serca i QTc w pierwszych tygodniach i rozważyć konsultację kardiologiczną, jeśli kontrola rytmu się pogarsza. Leki eliminowane przez metabolizm stosuje się z dabrafenibem ostrożnie albo unika się ich, gdy ich działanie jest kluczowe dla pacjenta, a dawki nie da się łatwo dostosować na podstawie skuteczności lub stężenia[1]. Należy zapobiegać hipokaliemii i hipomagnezemii, bo zwiększają one ryzyko torsade de pointes przy amiodaronie[2]. Interakcje amiodaronu mogą utrzymywać się nawet kilka miesięcy po jego odstawieniu ze względu na długi okres półtrwania[2].

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest osłabienie działania przeciwarytmicznego amiodaronu z nawrotem arytmii po kilku tygodniach skojarzenia. Możliwy jest też umiarkowany wzrost stężenia dabrafenibu i jego metabolitów z nasileniem działań niepożądanych, takich jak gorączka. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje, a stężenie amiodaronu może wtedy wzrosnąć z ryzykiem bradykardii i wydłużenia QT.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A w wątrobie i jelitach, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2B6 oraz glikoproteinę P, co zmniejsza stężenie leków eliminowanych przez te szlaki i może zwiększać powstawanie ich aktywnych metabolitów[1]. Amiodaron jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i CYP2C8 do aktywnego deetyloamiodaronu, więc indukcja może obniżać stężenie amiodaronu i zmieniać proporcję leku macierzystego do metabolitu. W przeciwnym kierunku amiodaron i deetyloamiodaron hamują CYP3A4 i glikoproteinę P[2]. Dabrafenib jest substratem CYP2C8 i CYP3A4, a jego aktywne metabolity są substratami CYP3A4[1]. Amiodaron nie jest silnym inhibitorem, dlatego wzrost ekspozycji na dabrafenib powinien być mniejszy niż przy ketokonazolu, który zwiększał AUC dabrafenibu o 71%[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], amiodaron – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor CYP2C8[3], amiodaron – drugorzędny szlak substrat CYP2C8[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], amiodaron – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Amiodaron – inhibitor CYP2C8[4], dabrafenib – substrat CYP2C8[3]
  • Amiodaron – słaby inhibitor CYP3A4[5], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Amiodaron – inhibitor P-gp[5], dabrafenib – substrat P-gp[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Amiodaron: inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2B6[4], inhibitor CYP2C19[4], inhibitor CYP2C8[4], umiarkowany inhibitor CYP2C9[5], słaby inhibitor CYP2D6[5], słaby inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OCT2[4], inhibitor P-gp[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc i częstości rytmu
  • skuteczność kontroli arytmii (nawroty, kołatania serca)
  • stężenie potasu i magnezu
  • tolerancja dabrafenibu (gorączka, zmęczenie)

Bezpieczniejsze alternatywy

flekainidbisoprolol

Kiedy ocena się zmienia

Dabrafenib dołączony do ustalonego leczenia amiodaronemkolejność włączenia · dabrafenibinne zalecenieIndukcja enzymów narasta stopniowo, dlatego przez pierwsze tygodnie należy kontrolować skuteczność amiodaronu i EKG.
Odstawienie dabrafenibuczas leczenia · dabrafenibinne zaleceniePo zakończeniu leczenia dabrafenibem indukcja wygasa i stężenie amiodaronu może rosnąć, dlatego należy kontrolować częstość rytmu i QTc.
Amiodaron odstawiony w ciągu ostatnich miesięcyczas leczenia · amiodaroninne zalecenieZe względu na długi okres półtrwania amiodaronu interakcja może wystąpić nawet kilka miesięcy po jego odstawieniu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone 200 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cordarone-100015850/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cordarone-100015850/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ AmlodypinaPołączenie można stosować, ale trzeba kontrolować ciśnienie tętnicze i w razie potrzeby dostosować dawkę amlodypiny.Mierz regularnie ciśnienie w domu, zapisuj wyniki i pokaż je lekarzowi, zwłaszcza po rozpoczęciu lub zakończeniu leczenia dabrafenibem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz regularnie ciśnienie w domu, zapisuj wyniki i pokaż je lekarzowi, zwłaszcza po rozpoczęciu lub zakończeniu leczenia dabrafenibem.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza rozkład wielu leków w organizmie, w tym amlodypiny. Przez to amlodypina może słabiej obniżać ciśnienie. Gdy przestaniesz przyjmować dabrafenib, amlodypina znów zacznie działać mocniej i ciśnienie może spaść za nisko.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ciśnienie wyższe niż zwykle
  • ból głowy
  • zawroty głowy lub uczucie omdlenia przy wstawaniu (szczególnie po odstawieniu dabrafenibu)
  • nadmierne osłabienie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba kontrolować ciśnienie tętnicze i w razie potrzeby dostosować dawkę amlodypiny. Kontrolę ciśnienia i ewentualną modyfikację dawki prowadzi się zarówno w trakcie stosowania induktora CYP3A4, jak i po jego odstawieniu.[1] Jeśli działanie leku towarzyszącego ma duże znaczenie, a dawki nie da się łatwo dopasować na podstawie kontroli skuteczności, należy unikać takiego połączenia albo zachować ostrożność.[2] Skuteczność amlodypiny łatwo ocenić pomiarem ciśnienia, dlatego wystarcza zwykle monitorowanie i miareczkowanie dawki.

Skutek kliniczny

Można oczekiwać mniejszego stężenia amlodypiny i słabszej kontroli ciśnienia tętniczego w czasie leczenia dabrafenibem. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa, stężenie amlodypiny rośnie i u pacjenta, któremu wcześniej zwiększono dawkę, może wystąpić niedociśnienie.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje enzymy metabolizujące leki, w tym CYP3A w wątrobie i jelitach, i zmniejsza stężenie w osoczu leków metabolizowanych tą drogą.[2] Doustny midazolam, modelowy substrat CYP3A4, miał przy wielokrotnym podawaniu dabrafenibu Cmax mniejsze o 47% i AUC mniejsze o 65%.[2] Amlodypina jest metabolizowana przez CYP3A4, a induktory tego enzymu mogą zmieniać jej stężenie w osoczu.[1] Antagoniści kanału wapniowego należą do grup leków, których stężenie dabrafenib może obniżać.[2]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], amlodypina – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], amlodypina – substrat CYP3A4[4]
  • Amlodypina – słaby inhibitor CYP3A4[4], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Amlodypina: słaby inhibitor CYP3A4[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze (domowe pomiary) w pierwszych tygodniach po włączeniu dabrafenibu
  • ciśnienie tętnicze i objawy niedociśnienia po odstawieniu lub przerwie w leczeniu dabrafenibem
  • tętno

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu przy kontynuacji amlodypinykolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo zakończeniu stosowania induktora CYP3A4 stężenie amlodypiny może wzrosnąć, dlatego należy kontrolować ciśnienie i rozważyć zmniejszenie dawki, szczególnie jeśli wcześniej ją zwiększono.
Włączenie dabrafenibu u pacjenta z ustabilizowaną dawką amlodypinykolejność włączenia · amlodypinainne zaleceniePo włączeniu dabrafenibu indukcja rozwija się stopniowo i kontrola ciśnienia może się pogarszać w ciągu kolejnych tygodni, dlatego potrzebne są powtarzane pomiary i ewentualne zwiększenie dawki amlodypiny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardilopin 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cardilopin-100105032/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardilopin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cardilopin-100105032/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ AtorwastatynaKontroluj skuteczność atorwastatyny oznaczeniem lipidogramu po włączeniu dabrafenibu i w razie niedostatecznego obniżenia LDL-C zwiększ dawkę statyny albo zamień ją na statynę niezależną od CYP3A4.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, powiedz lekarzowi o leczeniu dabrafenibem i zrób badanie cholesterolu w terminie, który wyznaczy.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, powiedz lekarzowi o leczeniu dabrafenibem i zrób badanie cholesterolu w terminie, który wyznaczy.

Dabrafenib przyspiesza usuwanie atorwastatyny z organizmu. Przez to atorwastatyna może słabiej obniżać cholesterol. Oba leki można zwykle przyjmować razem, ale lekarz powinien sprawdzać wyniki cholesterolu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyższy niż wcześniej cholesterol w badaniu krwi
  • bóle lub osłabienie mięśni po zakończeniu leczenia dabrafenibem, jeśli dawka atorwastatyny była zwiększana
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Kontroluj skuteczność atorwastatyny oznaczeniem lipidogramu po włączeniu dabrafenibu i w razie niedostatecznego obniżenia LDL-C zwiększ dawkę statyny albo zamień ją na statynę niezależną od CYP3A4. Podczas leczenia dabrafenibem należy zachować ostrożność przy statynach metabolizowanych przez CYP3A4, takich jak atorwastatyna[1]. Po odstawieniu dabrafenibu ponownie oceń dawkę atorwastatyny, zwłaszcza gdy była zwiększana.

Skutek kliniczny

Zmniejszenie stężenia atorwastatyny może osłabić jej działanie hipolipemizujące i spowodować niedostateczną kontrolę LDL-C. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje, a ekspozycja na atorwastatynę wzrasta, co ma znaczenie, jeśli dawkę statyny wcześniej zwiększono.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A4 w wątrobie i jelitach oraz P-glikoproteinę, przez co przyspiesza eliminację atorwastatyny i zmniejsza jej stężenie w osoczu. Atorwastatyna jest metabolizowana przez CYP3A4 i jest substratem P-gp, a induktory CYP3A4 w zmiennym stopniu zmniejszają jej stężenie[2]. Dabrafenib w dawkach wielokrotnych zmniejszył Cmax i AUC doustnego midazolamu, modelowego substratu CYP3A4, odpowiednio o 47% i 65%[1]. Indukcja OATP1B1/1B3 i BCRP przez dabrafenib nie jest spodziewana[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor BCRP[3], atorwastatyna – substrat BCRP[4]
  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], atorwastatyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Dabrafenib – inhibitor OATP1B1[3], atorwastatyna – substrat OATP1B1[5]
  • Dabrafenib – inhibitor OATP1B3[3], atorwastatyna – substrat OATP1B3[5]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], atorwastatyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Dabrafenib – induktor P-gp[3], atorwastatyna – substrat P-gp[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Atorwastatyna: substrat BCRP[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5], substrat OATP1B1[5], substrat OATP1B3[5], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • lipidogram (LDL-C) po włączeniu dabrafenibu
  • lipidogram i objawy mięśniowe po odstawieniu dabrafenibu, jeśli dawkę atorwastatyny zwiększono

Bezpieczniejsze alternatywy

rozuwastatynaprawastatyna

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu przy zwiększonej wcześniej dawce atorwastatynykolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje i ekspozycja na atorwastatynę wzrasta. Gdy dawkę statyny zwiększono, należy ją ponownie ocenić i monitorować objawy miopatii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Atoris 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/atoris-100113400/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Atoris. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/atoris-100113400/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ DiltiazemPołączenie można stosować przy kontroli skuteczności diltiazemu i gotowości do korekty jego dawki.Mierz w domu ciśnienie i tętno, zapisuj wyniki i pokaż je lekarzowi, a dawki diltiazemu nie zmieniaj samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz w domu ciśnienie i tętno, zapisuj wyniki i pokaż je lekarzowi, a dawki diltiazemu nie zmieniaj samodzielnie.

Dabrafenib przyspiesza rozkład diltiazemu w organizmie, przez co lek na serce i ciśnienie może działać słabiej. Zmiana nie następuje od razu, tylko narasta w ciągu kilku tygodni. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem działanie diltiazemu może się z kolei nasilić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyższe niż zwykle ciśnienie krwi
  • szybsze bicie serca lub kołatanie
  • nawrót bólu w klatce piersiowej
  • po odstawieniu dabrafenibu – bardzo wolne tętno, zawroty głowy lub omdlenia
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować przy kontroli skuteczności diltiazemu i gotowości do korekty jego dawki. Podczas leczenia dabrafenibem należy w miarę możliwości rozważyć leki alternatywne, a gdy nie jest to możliwe, zachować ostrożność i dostosowywać dawkę na podstawie kontroli skuteczności.[1] Przez pierwsze tygodnie po włączeniu dabrafenibu kontroluj ciśnienie tętnicze, tętno i objawy dławicy, a w razie utraty działania zwiększaj dawkę diltiazemu stopniowo. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem dawkę diltiazemu zwiększoną w czasie skojarzenia należy ponownie ocenić i zwykle zmniejszyć, monitorując tętno i EKG.

Skutek kliniczny

Głównym skutkiem jest osłabienie działania diltiazemu – gorsza kontrola ciśnienia tętniczego, częstości rytmu serca lub dolegliwości dławicowych. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie diltiazemu rośnie, co przy dawce zwiększonej w trakcie leczenia skojarzonego grozi bradykardią, zaburzeniami przewodzenia i niedociśnieniem. Niewielkie zwiększenie ekspozycji na dabrafenib jest możliwe, ale mało prawdopodobne, aby miało znaczenie kliniczne.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A4 w wątrobie i jelitach oraz glikoproteinę P, co przyspiesza eliminację leków metabolizowanych tą drogą, w tym antagonistów kanału wapniowego takich jak diltiazem.[1] Przy wielokrotnym podawaniu dabrafenibu AUC midazolamu, modelowego substratu CYP3A4, zmniejszyło się o 65%.[1] Diltiazem jest metabolizowany przez CYP3A4, a induktory tego enzymu zmniejszają jego stężenie w osoczu.[2] Diltiazem jest jednocześnie umiarkowanym inhibitorem CYP3A4[2], a dabrafenib i jego aktywne metabolity są substratami CYP3A4.[1] Silny inhibitor CYP3A4 (ketokonazol) zwiększył AUC dabrafenibu o 71%[1], dlatego wpływ słabszego inhibitora, jakim jest diltiazem, na ekspozycję na dabrafenib powinien być mniejszy i ma drugorzędne znaczenie kliniczne.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], diltiazem – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], diltiazem – substrat CYP3A4[4]
  • Diltiazem – umiarkowany inhibitor CYP3A4[5], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Diltiazem – inhibitor P-gp[4], dabrafenib – substrat P-gp[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Diltiazem: umiarkowany inhibitor CYP3A4[5], inhibitor P-gp[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • częstość akcji serca
  • EKG (przewodzenie przedsionkowo-komorowe) po odstawieniu dabrafenibu
  • częstość i nasilenie bólów dławicowych lub kołatań serca

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie dabrafenibu u pacjenta leczonego diltiazememkolejność włączenia · dabrafenibinne zalecenieW ciągu kolejnych tygodni należy spodziewać się stopniowej utraty działania diltiazemu, dlatego trzeba kontrolować ciśnienie, tętno i objawy dławicy oraz w razie potrzeby zwiększyć dawkę diltiazemu.
Odstawienie dabrafenibukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja wygasa stopniowo i stężenie diltiazemu rośnie, dlatego dawkę zwiększoną w czasie skojarzenia należy zredukować pod kontrolą tętna, ciśnienia i EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dilzem 120 retard 120 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dilzem-120-retard-100093850/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dilzem 120 retard. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dilzem-120-retard-100093850/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ WerapamilPołączenie można stosować pod warunkiem kontroli skuteczności werapamilu i gotowości do zmiany jego dawki.Mierz ciśnienie i tętno regularnie, zapisuj wyniki i pokaż je lekarzowi, a dawki werapamilu nie zmieniaj samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz ciśnienie i tętno regularnie, zapisuj wyniki i pokaż je lekarzowi, a dawki werapamilu nie zmieniaj samodzielnie.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza usuwanie werapamilu z organizmu, więc werapamil może działać słabiej. Ciśnienie może wtedy rosnąć, a serce bić szybciej. Gdy skończysz leczenie dabrafenibem, werapamil może zacząć działać mocniej niż wcześniej i nadmiernie zwolnić serce lub obniżyć ciśnienie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyższe niż zwykle ciśnienie
  • kołatanie serca lub szybkie bicie serca
  • ból lub ucisk w klatce piersiowej
  • bardzo wolne tętno
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • duża słabość
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem kontroli skuteczności werapamilu i gotowości do zmiany jego dawki. Gdy działanie leku ma duże znaczenie dla pacjenta, a dawki nie da się łatwo dostosować na podstawie kontroli skuteczności, należy rozważyć lek alternatywny albo zachować szczególną ostrożność[1]. W pierwszych tygodniach po włączeniu dabrafenibu kontroluj ciśnienie tętnicze i częstość rytmu serca, a w razie utraty skuteczności zwiększ dawkę werapamilu. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem zmniejsz dawkę werapamilu do wcześniejszej i monitoruj pacjenta pod kątem bradykardii i niedociśnienia.

Skutek kliniczny

Należy spodziewać się słabszego działania werapamilu doustnego – gorszej kontroli ciśnienia tętniczego, częstości rytmu komór lub objawów dławicy. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa i stężenie werapamilu może wzrosnąć, co grozi niedociśnieniem, bradykardią i zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A w wątrobie i jelitach oraz glikoproteinę P, a antagoniści kanału wapniowego, w tym werapamil, należą do grup leków, których stężenie w osoczu może się przez to zmniejszyć[1]. Siłę indukcji CYP3A4 pokazuje zmniejszenie AUC midazolamu podanego doustnie o 65% i Cmax o 47% podczas wielokrotnego podawania dabrafenibu[1]. Werapamil jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a leki pobudzające ten enzym zmniejszają jego stężenie w osoczu – ryfampicyna zmniejszała AUC werapamilu podanego doustnie o około 97%[2]. Werapamil hamuje CYP3A4 i glikoproteinę P[2], więc może nieco zwiększać ekspozycję na dabrafenib i jego aktywne metabolity, ale nie jest silnym inhibitorem, a ostrożności wymaga przede wszystkim łączenie dabrafenibu z silnymi inhibitorami[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], werapamil – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor CYP2C8[3], werapamil – substrat CYP2C8[4]
  • Dabrafenib – słaby induktor CYP2C9[5], werapamil – substrat CYP2C9[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], werapamil – substrat CYP3A4[4]
  • Werapamil – umiarkowany inhibitor CYP3A4[5], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Werapamil – inhibitor P-gp[5], dabrafenib – substrat P-gp[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Werapamil: umiarkowany inhibitor CYP3A4[5], inhibitor P-gp[5], substrat CYP1A2[4], substrat CYP2C8[4], substrat CYP2C9[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • częstość rytmu serca
  • EKG – przewodzenie przedsionkowo-komorowe, zwłaszcza po odstawieniu dabrafenibu
  • kontrola częstości komór u pacjentów z migotaniem przedsionków
  • objawy dławicy piersiowej

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · werapamilryzyko malejeIndukcja CYP3A4 zmniejsza głównie biodostępność werapamilu po podaniu doustnym – ryfampicyna nie zmieniała parametrów farmakokinetycznych werapamilu podanego dożylnie. Przy jednorazowym podaniu dożylnym w warunkach szpitalnych interakcja ma mniejsze znaczenie.
Odstawienie dabrafenibu przy kontynuacji werapamilukolejność włączenia · dabrafenibinne zalecenieJeśli dawkę werapamilu zwiększono w trakcie leczenia dabrafenibem, po jego odstawieniu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie werapamilu rośnie. Należy zmniejszyć dawkę werapamilu i monitorować tętno, ciśnienie oraz EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Staveran 120 120 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/staveran-120-100011390/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Staveran 120. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/staveran-120-100011390/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ EplerenonPołączenie można stosować, ale należy kontrolować skuteczność eplerenonu (ciśnienie, objawy niewydolności serca) w pierwszych tygodniach po włączeniu dabrafenibu.Mierz w domu ciśnienie i masę ciała, a o każdej zmianie leczenia onkologicznego powiedz lekarzowi, który przepisał eplerenon.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz w domu ciśnienie i masę ciała, a o każdej zmianie leczenia onkologicznego powiedz lekarzowi, który przepisał eplerenon.

Lek na raka skóry może przyspieszać rozkład eplerenonu w organizmie. Przez to eplerenon może działać słabiej na ciśnienie i serce. Po zakończeniu leczenia onkologicznego działanie eplerenonu znów się nasila.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyższe niż zwykle ciśnienie
  • obrzęki nóg
  • szybki przyrost masy ciała
  • nasilona duszność
  • osłabienie mięśni lub kołatanie serca po odstawieniu leku onkologicznego
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale należy kontrolować skuteczność eplerenonu (ciśnienie, objawy niewydolności serca) w pierwszych tygodniach po włączeniu dabrafenibu. Leki metabolizowane przez indukowane enzymy, których działanie ma duże znaczenie dla pacjenta, wymagają ostrożności albo zamiany na alternatywę[1]. Silnych induktorów CYP3A4 nie łączy się z eplerenonem ze względu na ryzyko utraty jego skuteczności[2]. Po odstawieniu dabrafenibu należy skontrolować potas i czynność nerek, zwłaszcza jeśli dawkę eplerenonu wcześniej zwiększono.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie działania eplerenonu, czyli gorsza kontrola ciśnienia tętniczego i słabsza ochrona w niewydolności serca. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa i ekspozycja na eplerenon rośnie, co przy wcześniej zwiększonej dawce może sprzyjać hiperkaliemii.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A w wątrobie i jelitach, a jego podawanie w dawkach wielokrotnych zmniejszało AUC doustnego midazolamu o 65% i Cmax o 47%[1]. Eplerenon jest eliminowany głównie przez CYP3A4, a induktory tego enzymu zmniejszają jego ekspozycję – ziele dziurawca zmniejszało AUC eplerenonu o 30%, a silniejsze induktory mogą działać wyraźniej[2]. Można więc oczekiwać zmniejszenia stężenia eplerenonu w trakcie leczenia dabrafenibem.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], eplerenon – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[4], eplerenon – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Eplerenon: wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • objawy niewydolności serca (obrzęki, przyrost masy ciała, duszność)
  • stężenie potasu w surowicy po odstawieniu dabrafenibu
  • eGFR / kreatynina

Bezpieczniejsze alternatywy

spironolakton

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu u pacjenta stale przyjmującego eplerenonkolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo zakończeniu indukcji ekspozycja na eplerenon wraca do wyjściowej, a przy dawce zwiększonej w trakcie leczenia dabrafenibem rośnie ryzyko hiperkaliemii. Należy skontrolować potas i eGFR oraz rozważyć powrót do wcześniejszej dawki.
czas leczenia ≥ 1–2 tygodnie od włączenia dabrafenibueplerenonryzyko rośnieIndukcja enzymatyczna narasta stopniowo, więc osłabienie działania eplerenonu może ujawnić się dopiero po kilku dniach lub tygodniach wspólnego stosowania.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Inspra 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/inspra-100162343/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ IwabradynaPołączenie można stosować, ale trzeba kontrolować spoczynkową częstość pracy serca i w razie potrzeby dostosować dawkę iwabradyny.Mierz regularnie tętno w spoczynku i powiedz lekarzowi kardiologowi, kiedy zaczynasz i kiedy kończysz brać dabrafenib.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz regularnie tętno w spoczynku i powiedz lekarzowi kardiologowi, kiedy zaczynasz i kiedy kończysz brać dabrafenib.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza rozkładanie iwabradyny w organizmie. Przez to iwabradyna może słabiej zwalniać pracę serca i gorzej chronić przed bólem w klatce piersiowej lub dusznością. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem działanie iwabradyny może z kolei się nasilić i serce może zwolnić za bardzo.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • szybsze bicie serca lub kołatanie
  • nawrót lub nasilenie bólu w klatce piersiowej
  • większa duszność lub zmęczenie przy wysiłku
  • po odstawieniu dabrafenibu – bardzo wolne tętno, zawroty głowy lub omdlenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba kontrolować spoczynkową częstość pracy serca i w razie potrzeby dostosować dawkę iwabradyny.[1] Po odstawieniu dabrafenibu należy ponownie ocenić częstość pracy serca i rozważyć zmniejszenie dawki iwabradyny, jeśli była zwiększana w trakcie leczenia skojarzonego.

Skutek kliniczny

Spodziewane jest zmniejszenie stężenia iwabradyny i osłabienie zwolnienia rytmu serca, co może pogorszyć kontrolę dławicy piersiowej lub niewydolności serca. Indukcja narasta stopniowo i ustępuje stopniowo po odstawieniu dabrafenibu, wtedy stężenie iwabradyny rośnie i pojawia się ryzyko nadmiernej bradykardii, jeśli dawkę wcześniej zwiększono.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A w wątrobie i jelitach i zmniejsza stężenia leków metabolizowanych przez ten izoenzym – stosowany wielokrotnie zmniejszał AUC doustnego midazolamu o 65%.[2] Iwabradyna jest metabolizowana wyłącznie przez CYP3A4, a leki pobudzające ten izoenzym zmniejszają narażenie na iwabradynę i jej działanie.[1] Przykładowo dziurawiec zwyczajny zmniejszał AUC iwabradyny o połowę.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], iwabradyna – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[4], iwabradyna – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Iwabradyna – słaby inhibitor CYP3A4[5], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Iwabradyna: słaby inhibitor CYP3A4[5], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • spoczynkowa częstość pracy serca na początku leczenia dabrafenibem i po kilku tygodniach
  • kontrola objawów dławicy piersiowej lub niewydolności serca
  • częstość pracy serca i objawy bradykardii po odstawieniu dabrafenibu
  • EKG w razie zmiany dawek lub objawów zaburzeń rytmu

Bezpieczniejsze alternatywy

metoprolol

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu u pacjenta z dawką iwabradyny zwiększoną w trakcie leczenia skojarzonegokolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo ustąpieniu indukcji stężenie iwabradyny wzrasta, co przy zwiększonej wcześniej dawce grozi nasiloną bradykardią. Należy kontrolować częstość pracy serca w kolejnych tygodniach i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę iwabradyny.
Włączenie dabrafenibu u pacjenta ze ustabilizowaną dawką iwabradynykolejność włączenia · dabrafenibinne zalecenieW ciągu pierwszych tygodni leczenia dabrafenibem częstość pracy serca może wzrosnąć wskutek spadku stężenia iwabradyny. Należy ją skontrolować i w razie potrzeby dostosować dawkę iwabradyny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Disocor 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/disocor-100359229/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Disocor. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/disocor-100359229/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ LowastatynaNajlepiej zamienić lowastatynę na statynę niezależną od CYP3A4, np. rozuwastatynę lub prawastatynę.Powiedz lekarzowi, że bierzesz lowastatynę, i zrób badanie cholesterolu, jeśli je zleci, a dawek obu leków nie zmieniaj samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi, że bierzesz lowastatynę, i zrób badanie cholesterolu, jeśli je zleci, a dawek obu leków nie zmieniaj samodzielnie.

Dabrafenib przyspiesza rozkład niektórych leków w organizmie, w tym lowastatyny. Przez to lowastatyna może słabiej obniżać cholesterol. Lekarz może zlecić badanie cholesterolu albo zamienić statynę na inną, która nie ma tego problemu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyższy cholesterol w badaniach kontrolnych
  • bóle, osłabienie lub tkliwość mięśni po zakończeniu leczenia dabrafenibem
  • ciemny mocz razem z bólem mięśni
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Najlepiej zamienić lowastatynę na statynę niezależną od CYP3A4, np. rozuwastatynę lub prawastatynę. Jeśli lowastatyna zostaje, kontroluj lipidogram po rozpoczęciu dabrafenibu i w razie potrzeby zwiększ dawkę statyny. Przy zmianach dawki dabrafenibu kontrolę lipidogramu należy powtórzyć. Po odstawieniu dabrafenibu wróć do wcześniejszej dawki lowastatyny i obserwuj objawy mięśniowe.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to słabsze działanie hipolipemizujące lowastatyny, czyli wyższe stężenie cholesterolu LDL i gorsza ochrona sercowo-naczyniowa. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa i stężenie lowastatyny rośnie. Jeśli dawkę lowastatyny wcześniej zwiększono, rośnie wtedy ryzyko miopatii.

Mechanizm

Dabrafenib może obniżyć stężenie lowastatyny, ponieważ indukuje CYP3A w wątrobie i jelitach. Lowastatyna jest metabolizowana przez CYP3A4 i silne inhibitory tego enzymu zwiększają jej ekspozycję[1]. Dabrafenib indukuje CYP3A w wątrobie i jelitach, a także CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, UGT i P-gp. Statyny metabolizowane przez CYP należą do grup leków, których stężenie może się zmniejszyć[2]. Przy wielokrotnym podawaniu dabrafenibu AUC doustnego midazolamu, modelowego substratu CYP3A4, zmniejszyło się o 65%, a Cmax o 47%[2]. Indukcji OATP1B1/1B3 i BCRP się nie spodziewa się na podstawie badań klinicznych z rozuwastatyną[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], lowastatyna – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – inhibitor OATP1B1[3], lowastatyna – substrat OATP1B1[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[4], lowastatyna – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Lowastatyna: wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat OATP1B1[4]

Monitorować

  • lipidogram (LDL-C) po włączeniu i po odstawieniu dabrafenibu
  • bóle i osłabienie mięśni oraz CK po odstawieniu dabrafenibu przy zwiększonej dawce lowastatyny

Bezpieczniejsze alternatywy

rozuwastatynaprawastatyna

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu przy zwiększonej dawce lowastatynykolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja CYP3A stopniowo wygasa i ekspozycja na lowastatynę rośnie. Jeśli dawkę statyny zwiększono, należy ją zmniejszyć do wcześniejszej i monitorować objawy miopatii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Liprox 20 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/liprox-100246614/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ LosartanKontroluj ciśnienie tętnicze po włączeniu dabrafenibu oraz po jego odstawieniu i w razie potrzeby dostosuj dawkę losartanu.Mierz ciśnienie w domu po rozpoczęciu i po zakończeniu leczenia dabrafenibem, a przy wyraźnie wyższych lub niższych wynikach, gorączce albo odwodnieniu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz ciśnienie w domu po rozpoczęciu i po zakończeniu leczenia dabrafenibem, a przy wyraźnie wyższych lub niższych wynikach, gorączce albo odwodnieniu skontaktuj się z lekarzem.

Lek onkologiczny dabrafenib może przyspieszać rozkład losartanu w organizmie, przez co losartan może słabiej obniżać ciśnienie. Po odstawieniu dabrafenibu działanie losartanu może z kolei się nasilić. Gorączka i odwodnienie, które mogą pojawić się podczas leczenia dabrafenibem, razem z losartanem sprzyjają spadkom ciśnienia i obciążają nerki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyższe niż zwykle wyniki ciśnienia
  • zawroty głowy lub omdlenie przy wstawaniu
  • gorączka, wymioty lub biegunka
  • wyraźnie mniej oddawanego moczu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Kontroluj ciśnienie tętnicze po włączeniu dabrafenibu oraz po jego odstawieniu i w razie potrzeby dostosuj dawkę losartanu. Należy unikać leków metabolizowanych przez indukowane enzymy albo zachować ostrożność, jeśli ich działanie ma duże znaczenie i trudno je kontrolować.[1] W przypadku losartanu skuteczność łatwo ocenić pomiarem ciśnienia, dlatego zwykle wystarcza monitorowanie. Przy gorączce lub odwodnieniu w trakcie leczenia dabrafenibem rozważ czasowe wstrzymanie losartanu i kontrolę czynności nerek.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego losartanu i gorsza kontrola ciśnienia tętniczego. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje, co może nasilić działanie losartanu i sprzyjać niedociśnieniu. Gorączka i odwodnienie związane z leczeniem dabrafenibem dodatkowo zwiększają ryzyko niedociśnienia i pogorszenia czynności nerek u pacjenta przyjmującego losartan.

Mechanizm

Dabrafenib jest induktorem enzymów metabolizujących, w tym CYP2C9, CYP3A4 i UGT.[1] Losartan jest przekształcany głównie przez CYP2C9 do czynnego metabolitu karboksykwasu.[2] Podczas stosowania silnego induktora enzymów (ryfampicyny) stężenie czynnego metabolitu losartanu zmniejszało się o 40%.[2] Ze względu na podobny profil indukcji można oczekiwać zmniejszenia ekspozycji na czynny metabolit losartanu podczas leczenia dabrafenibem, choć badania tej pary nie przeprowadzono.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – słaby induktor CYP2C9[3], losartan – wrażliwy substrat CYP2C9[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[5], inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OAT1[5], inhibitor OAT3[5], inhibitor OATP1B1[5], inhibitor OATP1B3[5], inhibitor OCT2[5], induktor CYP2B6[5], induktor CYP2C19[5], induktor CYP2C8[5], słaby induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[5], substrat BCRP[5], substrat CYP2C8[5], substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[5]
  • Losartan: wrażliwy substrat CYP2C9[4]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze (domowe pomiary) po włączeniu i po odstawieniu dabrafenibu
  • kreatynina i potas przy gorączce lub odwodnieniu

Bezpieczniejsze alternatywy

walsartanolmesartan

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie dabrafenibu u pacjenta leczonego losartanemkolejność włączenia · dabrafenibinne zalecenieRyzyko osłabienia działania losartanu narasta stopniowo wraz z rozwojem indukcji enzymów. Zaplanuj kontrolę ciśnienia w pierwszych tygodniach leczenia.
Odstawienie dabrafenibu przy kontynuacji losartanukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu induktora działanie losartanu może się nasilić. Jeśli dawkę losartanu zwiększano w trakcie leczenia dabrafenibem, rozważ jej zmniejszenie i kontroluj ciśnienie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cozaar 12,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cozaar-100113936/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cozaar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cozaar-100113936/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ NimodypinaNie zakładaj, że standardowa dawka doustnej nimodypiny zadziała u pacjenta przyjmującego dabrafenib.Upewnij się, że lekarz prowadzący i onkolog wiedzą, że bierzesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z nich.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Upewnij się, że lekarz prowadzący i onkolog wiedzą, że bierzesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z nich.

Dabrafenib przyspiesza rozkładanie nimodypiny w organizmie. Przez to nimodypina może działać słabiej niż powinna. Gdy przestajesz brać dabrafenib, nimodypina może zacząć działać silniej i obniżać ciśnienie bardziej niż zwykle.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowy lub nasilający się ból głowy
  • osłabienie lub drętwienie ręki, nogi albo połowy twarzy
  • zaburzenia mowy lub widzenia, splątanie
  • zawroty głowy, uczucie omdlewania lub kołatanie serca, zwłaszcza po odstawieniu dabrafenibu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie zakładaj, że standardowa dawka doustnej nimodypiny zadziała u pacjenta przyjmującego dabrafenib. Gdy działanie nimodypiny ma duże znaczenie dla pacjenta, a dawki nie da się łatwo dostosować na podstawie kontroli skuteczności, takiego połączenia należy unikać albo stosować je z dużą ostrożnością[1]. Decyzję o kontynuacji, zmianie drogi podania nimodypiny lub modyfikacji dawki podejmuje lekarz prowadzący we współpracy z onkologiem. Szczególnej uwagi wymaga okres po odstawieniu dabrafenibu, gdy stężenie nimodypiny może wzrosnąć.

Skutek kliniczny

Należy spodziewać się istotnego zmniejszenia stężenia nimodypiny podawanej doustnie i osłabienia jej działania, co u pacjenta po krwotoku podpajęczynówkowym może zmniejszać ochronę przed niedokrwieniem wywołanym skurczem naczyń mózgowych. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa, a stężenie nimodypiny rośnie, co grozi spadkiem ciśnienia tętniczego.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A w wątrobie i jelitach, a także P-gp i inne białka transportujące[1]. Nimodypina jest metabolizowana przez CYP3A4 w wątrobie i błonie śluzowej jelita, dlatego leki zwiększające aktywność tego enzymu nasilają efekt pierwszego przejścia i klirens nimodypiny[2]. Siłę indukcji pokazuje zmniejszenie AUC doustnego midazolamu o 65% i Cmax o 47% przy wielokrotnym podawaniu dabrafenibu[1]. Antagoniści kanału wapniowego należą do grup leków, których stężenie dabrafenib może obniżać[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], nimodypina – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], nimodypina – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Nimodypina: substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • stan neurologiczny i objawy niedokrwienia mózgu (skuteczność nimodypiny)
  • ciśnienie tętnicze, zwłaszcza w pierwszych tygodniach po odstawieniu dabrafenibu
  • częstość akcji serca

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · nimodypinaryzyko malejePrzy nimodypinie podawanej we wlewie dożylnym odpada efekt pierwszego przejścia w jelicie i wątrobie, więc spadek ekspozycji jest mniejszy niż po podaniu doustnym, choć indukcja klirensu wątrobowego nadal może osłabiać działanie.
Odstawienie dabrafenibu w trakcie terapii nimodypinąkolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa i stężenie nimodypiny rośnie, co wymaga kontroli ciśnienia tętniczego i ewentualnej redukcji dawki nimodypiny, jeśli wcześniej ją zwiększano.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nimotop S 30 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nimotop-s-100047470/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nimotop S. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nimotop-s-100047470/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ SymwastatynaRozważ zamianę symwastatyny na statynę niezależną od CYP3A4 na czas leczenia dabrafenibem, najlepiej rozuwastatynę.Nie odstawiaj żadnego leku sam, tylko powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba, i zapytaj o kontrolę cholesterolu albo zmianę statyny na inną.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego leku sam, tylko powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba, i zapytaj o kontrolę cholesterolu albo zmianę statyny na inną.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza rozkładanie symwastatyny w organizmie. Przez to symwastatyna może słabiej obniżać cholesterol. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem działanie symwastatyny wraca do poprzedniego poziomu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wysoki cholesterol w kontrolnym badaniu krwi
  • bóle, osłabienie lub tkliwość mięśni po zakończeniu leczenia dabrafenibem
  • ciemny mocz razem z bólem mięśni
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Rozważ zamianę symwastatyny na statynę niezależną od CYP3A4 na czas leczenia dabrafenibem, najlepiej rozuwastatynę. Statyny metabolizowane przez CYP3A4, w tym symwastatyna, należą do leków, których stężenie dabrafenib zmniejsza, a gdy ich skuteczność ma duże znaczenie dla pacjenta, należy ich unikać albo stosować je ostrożnie.[1] Jeśli symwastatyna pozostaje w leczeniu, skontroluj lipidogram po kilku tygodniach skojarzenia i dostosuj leczenie do wyniku. Po zakończeniu terapii dabrafenibem wróć do wcześniejszej dawki statyny, jeśli była zwiększana.

Skutek kliniczny

Słabsze obniżenie stężenia cholesterolu LDL, a w konsekwencji gorsza kontrola ryzyka sercowo-naczyniowego w czasie leczenia dabrafenibem. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie symwastatyny wraca do wyjściowego, co przy wcześniej zwiększonej dawce statyny podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A w wątrobie i jelitach, a symwastatyna jest substratem CYP3A4, więc jej stężenie w osoczu i działanie hipolipemizujące mogą się istotnie zmniejszyć.[1] Skalę indukcji obrazuje zmniejszenie AUC doustnego midazolamu o 65% i Cmax o 47% przy wielokrotnym podawaniu dabrafenibu.[1] Dabrafenib nie indukuje OATP1B1/1B3 ani BCRP, co wykazano w badaniu z rozuwastatyną.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor BCRP[2], symwastatyna – substrat BCRP[3]
  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[2], symwastatyna – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – inhibitor OATP1B1[2], symwastatyna – substrat OATP1B1[4]
  • Dabrafenib – inhibitor OATP1B3[2], symwastatyna – substrat OATP1B3[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[4], symwastatyna – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C19[2], induktor CYP2C8[2], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Symwastatyna: substrat BCRP[3], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat OATP1B1[4], substrat OATP1B3[4]

Monitorować

  • lipidogram (LDL-C) po kilku tygodniach od włączenia dabrafenibu
  • objawy mięśniowe i ewentualnie CK po odstawieniu dabrafenibu, jeśli dawkę symwastatyny zwiększano

Bezpieczniejsze alternatywy

rozuwastatynaprawastatyna

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu przy utrzymanej symwastatyniekolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja CYP3A stopniowo ustępuje i stężenie symwastatyny rośnie. Jeśli w czasie skojarzenia zwiększono dawkę symwastatyny, wróć do dawki wcześniejszej i obserwuj objawy mięśniowe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zocor 10. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zocor-10-100074640/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ TolwaptanPołączenie jest możliwe, ale wymaga monitorowania odpowiedzi na tolwaptan.Nie zmieniaj sam dawek, powiedz lekarzowi, że bierzesz oba leki, i rób zalecone badania sodu we krwi, zwłaszcza po rozpoczęciu lub zakończeniu leczenia dabrafenibem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj sam dawek, powiedz lekarzowi, że bierzesz oba leki, i rób zalecone badania sodu we krwi, zwłaszcza po rozpoczęciu lub zakończeniu leczenia dabrafenibem.

Dabrafenib może osłabiać działanie tolwaptanu, bo przyspiesza jego usuwanie z organizmu. Tolwaptan może wtedy słabiej działać na poziom sodu we krwi albo na nerki. Gdy przestaniesz brać dabrafenib, działanie tolwaptanu może się po kilku dniach lub tygodniach nasilić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilające się osłabienie, nudności, bóle głowy lub splątanie (słabsze działanie tolwaptanu przy niskim sodzie)
  • silne pragnienie, suchość w ustach, zawroty głowy (zbyt silne działanie tolwaptanu)
  • wyraźna zmiana ilości oddawanego moczu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie jest możliwe, ale wymaga monitorowania odpowiedzi na tolwaptan. Przy leczeniu hiponatremii kontroluj stężenie sodu w surowicy częściej po włączeniu dabrafenibu i dawkuj tolwaptan według odpowiedzi klinicznej. Leków metabolizowanych przez CYP3A należy unikać przy dabrafenibie albo stosować je ostrożnie, gdy ich działanie jest dla pacjenta istotne i trudno dostosować dawkę.[1] Po odstawieniu dabrafenibu ponownie oceń dawkę tolwaptanu i kontroluj natremię, szczególnie jeśli dawkę wcześniej zwiększono.

Skutek kliniczny

Spodziewane jest zmniejszenie stężenia i skuteczności tolwaptanu – w hiponatremii słabsza korekcja stężenia sodu, w ADPKD słabsze hamowanie postępu choroby. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa, a ekspozycja na tolwaptan rośnie, co przy dawce zwiększonej wcześniej w celu wyrównania może grozić zbyt szybkim wzrostem natremii lub odwodnieniem.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A w wątrobie i jelitach, a w dawkach wielokrotnych zmniejsza AUC doustnego midazolamu o 65% i C max o 47%.[1] Tolwaptan jest substratem CYP3A, a silny induktor tego enzymu zmniejsza jego C max i AUC o około 85%.[2] Dabrafenib nie jest silnym induktorem, więc spadek ekspozycji na tolwaptan będzie prawdopodobnie mniejszy niż przy ryfampicynie, ale może być klinicznie istotny. Dabrafenib może też indukować glikoproteinę P, której substratem jest tolwaptan.[1][2]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], tolwaptan – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[4], tolwaptan – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor P-gp[3], tolwaptan – substrat P-gp[5]
  • Tolwaptan – słaby inhibitor BCRP[5], dabrafenib – substrat BCRP[3]
  • Tolwaptan – inhibitor CYP3A4[5], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Tolwaptan – inhibitor P-gp[5], dabrafenib – substrat P-gp[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Tolwaptan: słaby inhibitor BCRP[5], inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OAT3[5], inhibitor OATP1B1[5], inhibitor P-gp[5], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • stężenie sodu w surowicy
  • objętość moczu i bilans płynów
  • osmolalność moczu przy leczeniu ADPKD
  • objawy odwodnienia po odstawieniu dabrafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu podczas leczenia tolwaptanemkolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja CYP3A wygasa stopniowo i ekspozycja na tolwaptan rośnie. Jeśli dawkę tolwaptanu zwiększono, rozważ jej zmniejszenie i częściej kontroluj natremię.
Leczenie hiponatremiidawka · tolwaptanryzyko rośnieW hiponatremii zarówno osłabienie, jak i późniejsze nasilenie działania tolwaptanu przekłada się bezpośrednio na natremię, dlatego monitorowanie stężenia sodu jest szczególnie ważne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Jinarc 15 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/jinarc-100347380/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Jinarc. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/jinarc-100347380/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ ApiksabanPołączenie stosuj z ostrożnością i rozważ lek przeciwzakrzepowy niezależny od CYP3A4 i P-gp, zwłaszcza w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.Powiedz lekarzowi prowadzącemu, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z nich.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z nich.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib może przyspieszać usuwanie apiksabanu z organizmu. Przez to apiksaban może słabiej chronić cię przed zakrzepami. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem działanie apiksabanu może z kolei stopniowo się nasilać.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból, obrzęk lub zaczerwienienie łydki albo całej nogi
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
  • nagłe osłabienie lub drętwienie połowy ciała, zaburzenia mowy lub widzenia
  • krwawienie z nosa lub dziąseł, które trudno zatrzymać
  • czarne stolce, krew w moczu lub nietypowe siniaki
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuj z ostrożnością i rozważ lek przeciwzakrzepowy niezależny od CYP3A4 i P-gp, zwłaszcza w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Przy leczeniu z udziałem leków indukujących enzymy należy unikać leków przeciwzakrzepowych o istotnym znaczeniu terapeutycznym, których dawki nie da się łatwo kontrolować, albo zachować ostrożność[1]. W leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej apiksaban nie jest zalecany u chorych przyjmujących silne induktory CYP3A4 i P-gp, a w pozostałych wskazaniach stosuje się go wtedy ostrożnie[2]. Jeśli apiksaban zostaje utrzymany, obserwuj objawy zakrzepicy i zatorowości, a po odstawieniu dabrafenibu – objawy krwawienia.

Skutek kliniczny

Można oczekiwać mniejszego stężenia apiksabanu i słabszej ochrony przeciwzakrzepowej, co grozi nawrotem zakrzepicy żylnej, zatorowością płucną lub udarem. Dla porównania silny induktor CYP3A4 i P-gp ryfampicyna zmniejszał AUC apiksabanu o około 54%[2]. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa i stężenie apiksabanu wraca do wyższych wartości.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A4 w wątrobie i jelitach oraz może indukować glikoproteinę P[1]. Apiksaban jest eliminowany z udziałem CYP3A4 i P-gp, a jednoczesne stosowanie induktorów tych szlaków zmniejsza jego stężenie w osoczu[2]. Siłę indukcji dabrafenibu pokazuje zmniejszenie AUC midazolamu o 65% oraz zmniejszenie AUC S- i R-warfaryny o 37% i 33%[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor BCRP[3], apiksaban – substrat BCRP[4]
  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], apiksaban – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor CYP2C19[3], apiksaban – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4]
  • Dabrafenib – induktor CYP2C8[3], apiksaban – drugorzędny szlak substrat CYP2C8[4]
  • Dabrafenib – słaby induktor CYP2C9[5], apiksaban – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], apiksaban – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor P-gp[3], apiksaban – substrat P-gp[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Apiksaban: słaby inhibitor CYP2C19[4], substrat BCRP[4], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • objawy zakrzepicy żylnej i zatorowości płucnej
  • objawy udaru lub przemijającego niedokrwienia mózgu
  • objawy krwawienia, szczególnie po odstawieniu dabrafenibu
  • morfologia krwi
  • aktywność anty-Xa kalibrowana dla apiksabanu, jeśli jest dostępna

Bezpieczniejsze alternatywy

enoksaparynadalteparyna

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu w trakcie leczenia apiksabanemkolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja CYP3A4 i P-gp stopniowo wygasa, a stężenie apiksabanu wzrasta. Jeśli dawkę apiksabanu zmieniano w trakcie leczenia dabrafenibem, trzeba ją ponownie ocenić i obserwować objawy krwawienia.
dawka ≤ 2,5 mg dwa razy na dobęapiksabanryzyko rośniePrzy zmniejszonej dawce apiksabanu dodatkowe obniżenie jego stężenia przez dabrafenib zwiększa ryzyko niewystarczającej ochrony przeciwzakrzepowej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Eliquis 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/eliquis-100245589/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Eliquis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/eliquis-100245589/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ CylostazolPołączenie można stosować przy kontroli skuteczności cylostazolu.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i powiedz mu, jeśli zauważysz, że możesz przejść bez bólu nóg krótszy dystans niż wcześniej.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i powiedz mu, jeśli zauważysz, że możesz przejść bez bólu nóg krótszy dystans niż wcześniej.

Dabrafenib przyspiesza rozkładanie w organizmie wielu innych leków, w tym cylostazolu. Z tego powodu cylostazol może działać słabiej i bóle nóg przy chodzeniu mogą wrócić albo się nasilić. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem działanie cylostazolu może się z kolei stopniowo wzmacniać.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból łydek pojawiający się po krótszym dystansie chodu niż wcześniej
  • krwawienie z nosa lub dziąseł, siniaki bez urazu
  • kołatanie serca
  • silny ból głowy
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować przy kontroli skuteczności cylostazolu. Podczas leczenia dabrafenibem należy oceniać dystans chodu i objawy niedokrwienia kończyn, a przy wyraźnej utracie skuteczności rozważyć lek alternatywny. Gdy skuteczność działania leku jest dla pacjenta istotna i nie da się łatwo modyfikować dawki na podstawie kontroli skuteczności, należy unikać takiego połączenia lub zachować ostrożność[1]. Po odstawieniu dabrafenibu ekspozycja na cylostazol stopniowo wraca do wyjściowej, dlatego w tym okresie trzeba obserwować pacjenta pod kątem krwawień, kołatania serca i bólów głowy.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobne jest osłabienie działania cylostazolu i powrót lub nasilenie objawów chromania przestankowego, czyli skrócenie dystansu bezbólowego chodu. Nie można wykluczyć zmiany profilu działań niepożądanych cylostazolu, takich jak bóle głowy, kołatanie serca czy krwawienia, zwłaszcza po odstawieniu dabrafenibu, gdy indukcja enzymów stopniowo wygasa.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje enzymy metabolizujące leki, w tym CYP3A4 i CYP2C19, co zmniejsza stężenie w osoczu leków przez nie metabolizowanych i może zwiększać powstawanie ich aktywnych metabolitów[1]. Cylostazol jest w znacznym stopniu metabolizowany przez CYP3A4 i CYP2C19, przy czym CYP3A4 tworzy dehydrometabolit hamujący agregację płytek 4–7 razy silniej niż cylostazol, a CYP2C19 tworzy 4’-trans-hydroksymetabolit o sile działania równej jednej piątej siły cylostazolu[2]. Wpływ induktorów CYP na cylostazol nie był oceniany[2]. Należy oczekiwać spadku stężenia cylostazolu, a wypadkowy kierunek zmiany całkowitej aktywności przeciwpłytkowej jest niepewny, ponieważ równocześnie może rosnąć udział silniejszego dehydrometabolitu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], cylostazol – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor CYP2C19[3], cylostazol – substrat CYP2C19[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], cylostazol – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Cylostazol – słaby inhibitor CYP3A4[5], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Cylostazol: słaby inhibitor CYP3A4[5], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4], substrat CYP2C19[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • dystans bezbólowego chodu i objawy chromania przestankowego
  • objawy krwawienia
  • częstość akcji serca i kołatania serca, zwłaszcza po odstawieniu dabrafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

pentoksyfilina

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu przy kontynuacji cylostazolukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów stopniowo wygasa i ekspozycja na cylostazol wraca do wyjściowej, dlatego należy obserwować pacjenta pod kątem krwawień, tachykardii i bólów głowy.
Włączenie dabrafenibu u pacjenta stabilnie leczonego cylostazolemkolejność włączenia · cylostazolinne zaleceniePo włączeniu dabrafenibu należy w kolejnych tygodniach ocenić skuteczność cylostazolu, ponieważ indukcja enzymów narasta stopniowo.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cilozek 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cilozek-100312759/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cilozek. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cilozek-100312759/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ PioglitazonKontroluj glikemię częściej przez pierwsze tygodnie po włączeniu i po odstawieniu dabrafenibu oraz w razie potrzeby dostosuj dawkę pioglitazonu.Mierz cukier częściej niż zwykle przez pierwsze tygodnie leczenia dabrafenibem i po jego odstawieniu, a o wysokich wynikach powiedz lekarzowi prowadzącemu cukrzycę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz cukier częściej niż zwykle przez pierwsze tygodnie leczenia dabrafenibem i po jego odstawieniu, a o wysokich wynikach powiedz lekarzowi prowadzącemu cukrzycę.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza rozkład pioglitazonu w organizmie. Przez to pioglitazon może słabiej obniżać cukier we krwi. Efekt narasta stopniowo w ciągu kilku tygodni i stopniowo mija po odstawieniu dabrafenibu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyższe niż zwykle wyniki pomiaru cukru
  • wzmożone pragnienie
  • częste oddawanie moczu
  • nasilone zmęczenie
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała po odstawieniu dabrafenibu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Kontroluj glikemię częściej przez pierwsze tygodnie po włączeniu i po odstawieniu dabrafenibu oraz w razie potrzeby dostosuj dawkę pioglitazonu. Przy leczeniu indukcją CYP2C8 konieczne może być zwiększenie dawki pioglitazonu z równoczesnym ścisłym monitorowaniem stężenia glukozy[1]. Leki, których dawkę łatwo dostosować na podstawie kontroli skuteczności, można stosować z dabrafenibem z zachowaniem ostrożności[2]. Jeśli wyrównanie cukrzycy jest trudne, rozważ zmianę leku przeciwcukrzycowego na niezależny od metabolizmu cytochromowego.

Skutek kliniczny

Spadek stężenia pioglitazonu może osłabić jego działanie hipoglikemizujące i pogorszyć wyrównanie cukrzycy. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja ustępuje stopniowo, a stężenie pioglitazonu rośnie, co przy wcześniej zwiększonej dawce może nasilić jego działania niepożądane, w tym zatrzymanie płynów.

Mechanizm

Dabrafenib jest induktorem enzymów i zwiększa syntezę między innymi CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4, co zmniejsza stężenie w osoczu leków metabolizowanych przez te enzymy[2]. Pioglitazon jest metabolizowany głównie przez CYP2C8, a induktor tego enzymu, ryfampicyna, zmniejszał AUC pioglitazonu o 54%[1]. Należy więc oczekiwać zmniejszenia ekspozycji na pioglitazon i jego aktywne metabolity podczas leczenia dabrafenibem.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – induktor CYP2C8[3], pioglitazon – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C8[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Pioglitazon: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C8[4]

Monitorować

  • glikemia na czczo i poposiłkowa
  • HbA1c po około 3 miesiącach
  • masa ciała i obrzęki po odstawieniu dabrafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

metforminaliraglutyddulaglutyd

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu u pacjenta z wcześniej zwiększoną dawką pioglitazonukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja CYP2C8 stopniowo ustępuje i stężenie pioglitazonu rośnie. Oceń ponownie dawkę pioglitazonu i kontroluj glikemię, masę ciała oraz obrzęki, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu pochodnej sulfonylomocznika lub insuliny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Actos 15 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/actos-100308456/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ BupropionPrzy łączeniu leków obserwuj skuteczność bupropionu i w razie jej utraty rozważ ostrożne zwiększenie dawki, nie przekraczając maksymalnej zalecanej dawki.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli zauważysz słabsze działanie bupropionu albo masz rozpoznane zmiany w mózgu, powiedz o tym lekarzowi – nie zmieniaj dawki samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli zauważysz słabsze działanie bupropionu albo masz rozpoznane zmiany w mózgu, powiedz o tym lekarzowi – nie zmieniaj dawki samodzielnie.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib może przyspieszać rozkład bupropionu w organizmie. Przez to bupropion może działać słabiej, a nastrój może się pogorszyć albo wróci ochota na papierosa. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem bupropion może znów działać silniej. Bupropionu nie stosuje się u osób z guzem lub przerzutami w mózgu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • pogorszenie nastroju lub powrót objawów depresji
  • silniejsza ochota na palenie
  • drgawki, utrata przytomności
  • niepokój, bezsenność, drżenie rąk po odstawieniu dabrafenibu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy łączeniu leków obserwuj skuteczność bupropionu i w razie jej utraty rozważ ostrożne zwiększenie dawki, nie przekraczając maksymalnej zalecanej dawki[1]. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem wróć do wcześniejszej dawki bupropionu, bo indukcja enzymów stopniowo wygasa. Przed włączeniem bupropionu wyklucz nowotwór ośrodkowego układu nerwowego, ponieważ w takim przypadku bupropionu się nie stosuje[1] – dotyczy to zwłaszcza pacjentów leczonych dabrafenibem z powodu przerzutów czerniaka do mózgu lub glejaka. Jeśli bupropion służy do rzucania palenia, rozważ lek niezależny od tych enzymów.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie działania bupropionu – nawrót objawów depresji albo słabsza pomoc w rzucaniu palenia[1]. Zwiększone powstawanie czynnego metabolitu może zmieniać profil bezpieczeństwa, a po odstawieniu dabrafenibu stężenie bupropionu stopniowo wraca do wyższego poziomu, co przy wcześniej zwiększonej dawce podnosi ryzyko działań niepożądanych zależnych od dawki, w tym napadów drgawkowych.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP2B6, czyli główny enzym przekształcający bupropion w czynny metabolit hydroksybupropion[2]. Należy więc oczekiwać zmniejszenia stężenia bupropionu w osoczu i przesunięcia proporcji na korzyść hydroksybupropionu[2]. Przy innych induktorach, np. efawirenzie, ekspozycja na bupropion zmniejszała się o około 55%[1]. Bupropion nie wpływa w istotny sposób na dabrafenib, który jest metabolizowany przez CYP2C8 i CYP3A4.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], bupropion – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor CYP2B6[3], bupropion – wrażliwy substrat CYP2B6[5]
  • Dabrafenib – słaby induktor CYP2C9[5], bupropion – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], bupropion – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Bupropion: silny inhibitor CYP2D6[5], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4], wrażliwy substrat CYP2B6[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4], drugorzędny szlak substrat CYP2E1[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność przeciwdepresyjna lub nasilenie głodu nikotynowego po włączeniu dabrafenibu
  • działania niepożądane bupropionu, w tym ryzyko drgawek, po odstawieniu dabrafenibu
  • obecność guza lub przerzutów w ośrodkowym układzie nerwowym przed włączeniem bupropionu

Bezpieczniejsze alternatywy

warenicyna

Kiedy ocena się zmienia

Dabrafenib dołączony do stałej dawki bupropionukolejność włączenia · dabrafenibinne zalecenieW ciągu kilku dni do tygodni po włączeniu dabrafenibu oceniaj skuteczność bupropionu, w razie potrzeby zwiększ dawkę bez przekraczania maksymalnej dawki zalecanej.
Odstawienie dabrafenibu przy zwiększonej dawce bupropionukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów wygasa i stężenie bupropionu rośnie, dlatego wróć do wcześniejszej dawki bupropionu ze względu na zależne od dawki ryzyko napadów drgawkowych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Wellbutrin XR 300 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/wellbutrin-xr-100175245/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Wellbutrin XR. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/wellbutrin-xr-100175245/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ AprepitantPołączenie można stosować, ale trzeba ocenić skuteczność profilaktyki przeciwwymiotnej i tolerancję dabrafenibu.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem i powiedz onkologowi, jeśli mimo leku przeciwwymiotnego nadal wymiotujesz albo masz gorączkę.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem i powiedz onkologowi, jeśli mimo leku przeciwwymiotnego nadal wymiotujesz albo masz gorączkę.

Dabrafenib może przyspieszać usuwanie aprepitantu z organizmu, przez co lek przeciwwymiotny może słabiej chronić cię przed nudnościami i wymiotami. Aprepitant może z kolei nieco zwiększyć ilość dabrafenibu we krwi. Leki można przyjmować razem, ale lekarz powinien o tym wiedzieć.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nudności lub wymioty mimo przyjęcia leku przeciwwymiotnego
  • gorączka lub dreszcze
  • silne osłabienie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba ocenić skuteczność profilaktyki przeciwwymiotnej i tolerancję dabrafenibu. Przy doustnych lekach przeciwnowotworowych metabolizowanych przez CYP3A4 zaleca się ostrożność i dodatkowe monitorowanie pacjenta[1]. Przy lekach eliminowanych przez metabolizm, których działanie ma duże znaczenie dla pacjenta, należy zachować ostrożność lub unikać połączenia[2]. Inne antagonisty receptora NK1 również są metabolizowane przez CYP3A4, więc zamiana w obrębie grupy nie usuwa problemu. W razie niewystarczającej kontroli wymiotów należy zmodyfikować cały schemat przeciwwymiotny.

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest słabsze działanie przeciwwymiotne aprepitantu z powodu przyspieszonego metabolizmu przez dabrafenib. Mniej istotny jest umiarkowany i przejściowy wzrost stężenia dabrafenibu i jego aktywnych metabolitów z ryzykiem nasilenia działań niepożądanych, takich jak gorączka.

Mechanizm

Interakcja działa w obie strony przez CYP3A4. Aprepitant jest substratem, umiarkowanym inhibitorem i induktorem CYP3A4, a całkowite stężenie doustnych substratów CYP3A4 może wzrosnąć nawet około 3‑krotnie podczas 3‑dniowego leczenia[1]. Dabrafenib jest substratem CYP2C8 i CYP3A4, a jego aktywne metabolity hydroksydabrafenib i demetylodabrafenib są substratami CYP3A4[2]. Silny inhibitor CYP3A4 ketokonazol zwiększał AUC dabrafenibu o 71% i Cmax o 33%[2], więc po umiarkowanym inhibitorze należy oczekiwać mniejszego wzrostu. Jednocześnie dabrafenib indukuje CYP3A4 i obniżał AUC doustnego midazolamu o 65%[2], co przemawia za zmniejszeniem ekspozycji na aprepitant.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], aprepitant – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor CYP2C19[3], aprepitant – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[5]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[4], aprepitant – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Aprepitant – umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Aprepitant – słaby induktor CYP3A4[5], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Aprepitant: umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], słaby induktor CYP2C9[4], słaby induktor CYP3A4[5], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[5], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • kontrola nudności i wymiotów w dniach podawania aprepitantu i kilka dni po nim
  • temperatura ciała i objawy gorączki
  • tolerancja dabrafenibu (działania niepożądane)

Kiedy ocena się zmienia

czas leczenia ≤ 3 dniaprepitantryzyko malejePrzy krótkim 3‑dniowym schemacie aprepitantu hamowanie CYP3A4 jest przejściowe, więc wzrost ekspozycji na dabrafenib ma ograniczone znaczenie. Głównym problemem pozostaje osłabienie działania aprepitantu przez dabrafenib.
Dabrafenib stosowany przewlekle przed aprepitantemkolejność włączenia · dabrafenibryzyko rośnieGdy dabrafenib jest przyjmowany od dłuższego czasu, indukcja CYP3A4 jest już w pełni rozwinięta i osłabienie działania aprepitantu oraz deksametazonu jest najbardziej prawdopodobne od pierwszej dawki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Emend 80 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/emend-100063463/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Emend. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/emend-100063463/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ KlarytromycynaW miarę możliwości zastosuj antybiotyk, który nie hamuje silnie CYP3A4.Zanim zaczniesz przyjmować klarytromycynę, powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że leczysz się dabrafenibem – często można wybrać inny antybiotyk.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Zanim zaczniesz przyjmować klarytromycynę, powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że leczysz się dabrafenibem – często można wybrać inny antybiotyk.

Klarytromycyna to antybiotyk, który spowalnia rozkład dabrafenibu w organizmie. Przez to dabrafenibu może być we krwi więcej i może on silniej wywoływać działania niepożądane. Jednocześnie dabrafenib może osłabiać działanie klarytromycyny, więc zakażenie może gorzej się leczyć.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • nasilone zmęczenie, nudności, wymioty
  • nowe zmiany na skórze lub wysypka
  • zaburzenia widzenia
  • brak poprawy objawów zakażenia po kilku dniach antybiotyku
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

W miarę możliwości zastosuj antybiotyk, który nie hamuje silnie CYP3A4[1]. Jeśli klarytromycyna jest konieczna, łącz ją z dabrafenibem z ostrożnością, obserwuj pacjenta pod kątem nasilenia działań niepożądanych dabrafenibu i oceniaj skuteczność antybiotykoterapii[1]. Przy braku poprawy klinicznej rozważ zmianę antybiotyku[2].

Skutek kliniczny

Wzrost ekspozycji na dabrafenib i jego aktywne metabolity może nasilać działania niepożądane dabrafenibu. Indukcja enzymów przez dabrafenib może osłabiać działanie przeciwbakteryjne klarytromycyny i sprzyjać niepowodzeniu leczenia zakażenia.

Mechanizm

Klarytromycyna jest silnym inhibitorem CYP3A4, a dabrafenib jest substratem CYP2C8 i CYP3A4, przy czym jego aktywne metabolity, hydroksydabrafenib i demetylodabrafenib, są metabolizowane przez CYP3A4. Silne inhibitory CYP3A4 mogą w znacznym stopniu zwiększyć stężenie dabrafenibu i jego aktywnych metabolitów[1]. Ketokonazol w dawce 400 mg raz na dobę zwiększył AUC dabrafenibu o 71% i Cmax o 33%, a AUC hydroksy- i demetylodabrafenibu odpowiednio o 82% i 68%[1]. Jednocześnie dabrafenib indukuje CYP3A4 i inne enzymy oraz białka transportujące, przez co może zmniejszać stężenie leków eliminowanych tą drogą, w tym klarytromycyny[1]. Induktory CYP3A mogą obniżać stężenie klarytromycyny do wartości subterapeutycznych[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], klarytromycyna – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], klarytromycyna – substrat CYP3A4[4]
  • Klarytromycyna – silny inhibitor CYP3A4[5], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Klarytromycyna – inhibitor P-gp[5], dabrafenib – substrat P-gp[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Klarytromycyna: silny inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OATP1B1[5], inhibitor OATP1B3[5], inhibitor P-gp[5], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • działania niepożądane dabrafenibu, zwłaszcza gorączka, dreszcze, zmiany skórne, zaburzenia widzenia
  • odpowiedź kliniczna na antybiotykoterapię
  • aktywność aminotransferaz przy dłuższym leczeniu

Bezpieczniejsze alternatywy

azytromycyna

Kiedy ocena się zmienia

Klarytromycyna dołączana do trwającego leczenia dabrafenibemkolejność włączenia · klarytromycynainne zalecenieU pacjenta przewlekle leczonego dabrafenibem indukcja enzymów jest już rozwinięta, dlatego stężenie klarytromycyny może być od początku obniżone – szczególnie oceniaj skuteczność antybiotyku.
Leczenie długotrwałe (np. zakażenia MAC)czas leczenia · klarytromycynaryzyko rośniePrzy długotrwałym stosowaniu klarytromycyny utrzymujący się wzrost ekspozycji na dabrafenib zwiększa ryzyko działań niepożądanych, a ewentualne niedostateczne stężenie klarytromycyny grozi niepowodzeniem terapii – rozważ inne leczenie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fromilid 250 mg/5 ml, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fromilid-100140169/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fromilid. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fromilid-100140169/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ GlimepirydKontroluj glikemię częściej po włączeniu dabrafenibu i w razie potrzeby zwiększ dawkę glimepirydu albo zmień lek przeciwcukrzycowy.Mierz cukier częściej po rozpoczęciu i po zakończeniu leczenia dabrafenibem, a wyniki pokaż lekarzowi prowadzącemu cukrzycę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz cukier częściej po rozpoczęciu i po zakończeniu leczenia dabrafenibem, a wyniki pokaż lekarzowi prowadzącemu cukrzycę.

Lek onkologiczny dabrafenib przyspiesza usuwanie z organizmu glimepirydu, leku na cukrzycę. Przez to glimepiryd może działać słabiej, a cukier we krwi może rosnąć. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem działanie glimepirydu znów się nasila, co grozi zbyt niskim cukrem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wysokie wyniki pomiarów cukru
  • wzmożone pragnienie i częste oddawanie moczu
  • drżenie, poty, kołatanie serca lub nagły głód po zakończeniu leczenia dabrafenibem
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Kontroluj glikemię częściej po włączeniu dabrafenibu i w razie potrzeby zwiększ dawkę glimepirydu albo zmień lek przeciwcukrzycowy. Przy leczeniu induktorem enzymów leki eliminowane przez metabolizm stosuje się ostrożnie, a gdy trudno dostosować dawkę na podstawie kontroli skuteczności, należy ich unikać[1]. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem zmniejsz dawkę glimepirydu zwiększoną w trakcie skojarzenia i monitoruj glikemię pod kątem hipoglikemii.

Skutek kliniczny

Słabsze działanie hipoglikemizujące glimepirydu i gorsza kontrola glikemii podczas leczenia dabrafenibem. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje, stężenie glimepirydu rośnie i przy dawce zwiększonej w trakcie skojarzenia pojawia się ryzyko hipoglikemii.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje enzymy metabolizujące leki, w tym CYP2C9[1]. Glimepiryd jest metabolizowany przez CYP2C9, a induktory tego izoenzymu wpływają na jego przemiany[2]. W efekcie należy się spodziewać przyspieszonej eliminacji glimepirydu i zmniejszenia jego stężenia w osoczu. Na znaczenie indukcji CYP2C9 przez dabrafenib wskazuje zmniejszenie AUC S-warfaryny, substratu CYP2C9, o 37% podczas stosowania dabrafenibu 150 mg dwa razy na dobę[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – słaby induktor CYP2C9[3], glimepiryd – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C9[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C19[4], induktor CYP2C8[4], słaby induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[4], substrat BCRP[4], substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
  • Glimepiryd: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C9[3]

Monitorować

  • glikemia na czczo i poposiłkowa (samokontrola)
  • HbA1c
  • objawy hipoglikemii po odstawieniu dabrafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

metforminasitagliptyna

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu u pacjenta na glimepirydziekolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja CYP2C9 stopniowo wygasa i ekspozycja na glimepiryd rośnie. Jeśli dawkę glimepirydu zwiększono w trakcie skojarzenia, należy ją zmniejszyć i monitorować glikemię pod kątem hipoglikemii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego GlimeHexal 1 1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/glimehexal-1-100145126/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ GlipizydPo włączeniu dabrafenibu częściej kontroluj glikemię i w razie jej wzrostu dostosuj dawkę glipizydu.Mierz cukier częściej niż zwykle po rozpoczęciu i po zakończeniu leczenia dabrafenibem, a wyniki pokaż lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz cukier częściej niż zwykle po rozpoczęciu i po zakończeniu leczenia dabrafenibem, a wyniki pokaż lekarzowi.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza rozkład glipizydu w organizmie, więc lek na cukrzycę może działać słabiej i cukier może rosnąć. Gdy skończysz leczenie dabrafenibem, glipizyd znów zacznie działać mocniej i cukier może spaść za nisko. Zmiany pojawiają się stopniowo, w ciągu kilku tygodni.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wysokie wyniki cukru, wzmożone pragnienie, częste oddawanie moczu
  • po odstawieniu dabrafenibu: drżenie, poty, kołatanie serca, silny głód, splątanie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Po włączeniu dabrafenibu częściej kontroluj glikemię i w razie jej wzrostu dostosuj dawkę glipizydu. Leków o istotnym znaczeniu terapeutycznym, metabolizowanych przez indukowane enzymy, stosuje się z dabrafenibem ostrożnie albo się ich unika, jeśli trudno modyfikować dawkę na podstawie kontroli skuteczności.[1] Glikemię da się łatwo monitorować, więc połączenie jest możliwe pod kontrolą. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem wróć do wcześniejszej dawki glipizydu i przez kilka tygodni obserwuj pacjenta pod kątem hipoglikemii.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie działania hipoglikemizującego glipizydu i pogorszenie kontroli glikemii po włączeniu dabrafenibu. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje, a stężenie glipizydu rośnie, co przy wcześniej zwiększonej dawce grozi hipoglikemią.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje enzymy metabolizujące leki, w tym CYP2C9, CYP2C19, CYP2C8 i CYP3A4, co zmniejsza stężenie w osoczu leków przez nie metabolizowanych.[1] Glipizyd jest metabolizowany głównie przez CYP2C9, dlatego można oczekiwać przyspieszenia jego eliminacji i zmniejszenia ekspozycji. Skalę indukcji CYP2C9 ilustruje zmniejszenie AUC S-warfaryny o 37% podczas stosowania dabrafenibu w dawce 150 mg dwa razy na dobę.[1]

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C19[2], induktor CYP2C8[2], słaby induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • glikemia na czczo i poposiłkowa w pierwszych tygodniach po włączeniu i po odstawieniu dabrafenibu
  • HbA1c po około 3 miesiącach
  • objawy hipoglikemii po odstawieniu dabrafenibu lub zmniejszeniu jego dawki

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu u pacjenta, któremu zwiększono dawkę glipizydukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu induktora ekspozycja na glipizyd stopniowo wraca do wyjściowej, dlatego zmniejsz dawkę glipizydu do wcześniejszej i monitoruj glikemię pod kątem hipoglikemii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ LinagliptynaPołączenie można stosować, ale po włączeniu dabrafenibu trzeba częściej kontrolować glikemię i w razie jej pogorszenia zmodyfikować leczenie przeciwcukrzycowe.Mierz cukier częściej przez pierwsze tygodnie leczenia dabrafenibem i powiedz lekarzowi, jeśli wyniki są wyższe niż zwykle.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz cukier częściej przez pierwsze tygodnie leczenia dabrafenibem i powiedz lekarzowi, jeśli wyniki są wyższe niż zwykle.

Dabrafenib może przyspieszać usuwanie linagliptyny z organizmu, przez co lek na cukrzycę może działać słabiej. Sam dabrafenib także może podnosić poziom cukru we krwi. Leki można przyjmować razem, ale cukier trzeba wtedy kontrolować uważniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyższe niż zwykle wyniki pomiarów cukru
  • wzmożone pragnienie
  • częste oddawanie moczu
  • suchość w ustach
  • nasilone zmęczenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale po włączeniu dabrafenibu trzeba częściej kontrolować glikemię i w razie jej pogorszenia zmodyfikować leczenie przeciwcukrzycowe. Przy długotrwałym leczeniu dabrafenibem rozważ lek z grupy inhibitorów DPP-4 mniej zależny od glikoproteiny P i CYP3A4. Leki eliminowane przez metabolizm lub transport aktywny łączy się z dabrafenibem ostrożnie, kontrolując ich skuteczność.[1] Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa, dlatego kontrolę glikemii warto utrzymać także w tym okresie.

Skutek kliniczny

Możliwe pogorszenie kontroli glikemii u pacjenta z cukrzycą typu 2 po włączeniu dabrafenibu. Pełna skuteczność linagliptyny w skojarzeniu z induktorami glikoproteiny P może być niemożliwa do uzyskania, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu.[2] Ryzyko hipoglikemii z samej interakcji nie rośnie.

Mechanizm

Dabrafenib może osłabić działanie linagliptyny, ponieważ indukuje CYP3A4 i białka transportujące, w tym glikoproteinę P.[1] Linagliptyna jest substratem glikoproteiny P, a silny induktor glikoproteiny P i CYP3A4 zmniejszał jej AUC o 39,6 % i Cmax o 43,8 %, ograniczając hamowanie DPP-4 na poziomie minimalnym o około 30 %.[2] Dabrafenib jest induktorem słabszym niż ryfampicyna, więc spadek ekspozycji na linagliptynę powinien być mniejszy, ale nie badano go bezpośrednio. Dodatkowo dabrafenib może podwyższać glikemię, co działa przeciwnie do celu leczenia linagliptyną.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – induktor P-gp[3], linagliptyna – substrat P-gp[4]
  • Linagliptyna – słaby inhibitor CYP3A4[4], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Linagliptyna – słaby inhibitor P-gp[4], dabrafenib – substrat P-gp[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Linagliptyna: słaby inhibitor CYP3A4[4], słaby inhibitor P-gp[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • glikemia na czczo i poposiłkowa w pierwszych tygodniach po włączeniu i po odstawieniu dabrafenibu
  • HbA1c po około 3 miesiącach skojarzonego leczenia
  • objawy hiperglikemii

Bezpieczniejsze alternatywy

wildagliptynasytagliptyna

Kiedy ocena się zmienia

Długotrwaleczas leczenia · dabrafenibryzyko rośnieIndukcja enzymów i glikoproteiny P narasta w ciągu kilku dni do tygodni, a utrata skuteczności linagliptyny jest najbardziej prawdopodobna przy długotrwałym skojarzeniu.
Odstawienie dabrafenibukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja wygasa stopniowo i ekspozycja na linagliptynę wraca do wyjściowej. Jeśli w trakcie skojarzenia zintensyfikowano leczenie przeciwcukrzycowe, po zakończeniu terapii dabrafenibem trzeba je ponownie ocenić.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trajenta 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trajenta-100252916/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trajenta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/trajenta-100252916/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ OndansetronPołączenie można stosować, ale trzeba ocenić skuteczność ondansetronu i w razie jej braku zmienić lek przeciwwymiotny.Jeśli mimo ondansetronu nadal masz nudności lub wymioty albo czujesz kołatanie serca, powiedz o tym lekarzowi i nie zwiększaj dawki samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli mimo ondansetronu nadal masz nudności lub wymioty albo czujesz kołatanie serca, powiedz o tym lekarzowi i nie zwiększaj dawki samodzielnie.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza rozkład ondansetronu w organizmie, więc lek przeciw nudnościom może działać słabiej. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca. Zwykle można je stosować razem, ale lekarz powinien wiedzieć, że bierzesz oba.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nudności lub wymioty mimo przyjmowania ondansetronu
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba ocenić skuteczność ondansetronu i w razie jej braku zmienić lek przeciwwymiotny. Leki, których działanie ma duże znaczenie dla pacjenta i trudno je dawkować na podstawie kontroli skuteczności, należy przy dabrafenibie stosować ostrożnie albo ich unikać[1]. U pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia QT (zaburzenia elektrolitowe, choroby serca, inne leki wydłużające QT) wykonaj EKG i wyrównaj stężenie potasu i magnezu przed włączeniem ondansetronu.

Skutek kliniczny

Słabsze działanie przeciwwymiotne ondansetronu podawanego doustnie, zwłaszcza po kilku dniach leczenia dabrafenibem. Możliwe addycyjne wydłużenie odstępu QT z ryzykiem zaburzeń rytmu u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje enzymy metabolizujące leki, w tym CYP3A4, i zmniejsza stężenie w osoczu leków metabolizowanych przez te enzymy. Przy jednoczesnym podawaniu z dabrafenibem w dawkach wielokrotnych AUC doustnego midazolamu zmniejszyło się o 65%[1]. Ondansetron jest metabolizowany przez CYP3A4, CYP2D6 i CYP1A2, a u pacjentów leczonych silnymi induktorami CYP3A4 klirens ondansetronu po podaniu doustnym zwiększał się czterokrotnie[2]. Dabrafenib nie jest tak silnym induktorem jak ryfampicyna, ale spadku ekspozycji na ondansetron należy się spodziewać. Dodatkowo ondansetron wydłuża odstęp QT, a jego połączenie z innymi lekami wydłużającymi QT może skutkować dodatkowym wydłużeniem odstępu QT[2]. Wydłużenie QT opisywano także w trakcie leczenia dabrafenibem.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], ondansetron – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], ondansetron – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Ondansetron: substrat CYP1A2[4], substrat CYP2D6[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność przeciwwymiotna ondansetronu
  • EKG z oceną QTc u pacjentów z czynnikami ryzyka
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy

Bezpieczniejsze alternatywy

palonosetron

Kiedy ocena się zmienia

Dożylniedroga podania · ondansetronryzyko malejeCzterokrotne zwiększenie klirensu ondansetronu przy silnych induktorach CYP3A4 opisano po podaniu doustnym. Przy podaniu dożylnym brak efektu pierwszego przejścia, więc spadek ekspozycji powinien być mniejszy, ale ryzyko addycyjnego wydłużenia QT pozostaje.
Ondansetron włączony w trakcie trwającego leczenia dabrafenibemkolejność włączenia · dabrafenibinne zalecenieIndukcja enzymów rozwija się stopniowo. Gdy dabrafenib jest przyjmowany od dłuższego czasu, osłabienie działania ondansetronu może być widoczne od pierwszych dawek, a gdy dabrafenib jest włączany do ondansetronu, skuteczność może spadać w ciągu kolejnych dni.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ondansetron Bluefish 4 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ondansetron-bluefish-100226066/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ondansetron Bluefish. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ondansetron-bluefish-100226066/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ PrednizonPołączenie można stosować, ale trzeba ocenić skuteczność prednizonu po włączeniu dabrafenibu i w razie osłabienia działania rozważyć zwiększenie dawki kortykosteroidu.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, nie zmieniaj sam dawki prednizonu i powiedz lekarzowi, jeśli objawy twojej choroby wracają albo czujesz się wyraźnie słabszy.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, nie zmieniaj sam dawki prednizonu i powiedz lekarzowi, jeśli objawy twojej choroby wracają albo czujesz się wyraźnie słabszy.

Dabrafenib przyspiesza usuwanie z organizmu niektórych leków, w tym sterydów takich jak prednizon. Przez to prednizon może działać słabiej i objawy choroby, na którą go bierzesz, mogą wrócić. Po odstawieniu dabrafenibu działanie prednizonu znów się wzmacnia, więc lekarz może wtedy zmienić jego dawkę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nawrót lub nasilenie objawów choroby leczonej prednizonem
  • duże osłabienie, zawroty głowy, nudności lub omdlenia
  • obrzęki, wahania nastroju lub wysokie cukry po odstawieniu dabrafenibu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba ocenić skuteczność prednizonu po włączeniu dabrafenibu i w razie osłabienia działania rozważyć zwiększenie dawki kortykosteroidu. Dabrafenib łączy się ostrożnie z lekami, których działanie jest dla pacjenta istotne i których dawki nie da się łatwo dostosować na podstawie skuteczności[1]. Po odstawieniu dabrafenibu dawkę prednizonu zwiększoną w trakcie leczenia należy ponownie ocenić i w razie potrzeby zmniejszyć. Krótkie kursy prednizonu w typowych dawkach zwykle nie wymagają zmian, a największą uwagę należy zwrócić na leczenie substytucyjne i przewlekłą immunosupresję.

Skutek kliniczny

Możliwe przyspieszone usuwanie prednizonu i jego aktywnego metabolitu, a w efekcie słabsze działanie przeciwzapalne lub immunosupresyjne, czyli zaostrzenie choroby leczonej glikokortykosteroidem. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa, a ekspozycja na prednizon może wzrosnąć do wartości sprzed leczenia, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych przy dawce wcześniej zwiększonej. U osób przyjmujących prednizon jako leczenie substytucyjne osłabienie działania może grozić objawami niedoczynności kory nadnerczy.

Mechanizm

Dabrafenib jest induktorem enzymów metabolizujących leki, w tym CYP3A w wątrobie i jelitach, oraz białek transportujących, takich jak P-gp, co zmniejsza stężenie w osoczu leków eliminowanych tymi drogami[1]. Wielokrotne dawki dabrafenibu zmniejszyły AUC doustnego midazolamu o 65%[1]. Kortykosteroidy należą do grup leków, których stężenie może się zmniejszyć podczas leczenia dabrafenibem[1]. Leki indukujące CYP3A4 mogą osłabiać działanie prednizonu[2]. Dabrafenib nie jest inhibitorem enzymów, więc prednizon nie powinien zwiększać jego stężenia.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], prednizon – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], prednizon – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Prednizon: substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • kontrola objawów choroby podstawowej leczonej prednizonem (ryzyko zaostrzenia)
  • objawy niedoczynności kory nadnerczy u pacjentów na leczeniu substytucyjnym (osłabienie, spadki ciśnienia, nudności)
  • działania niepożądane kortykosteroidu po odstawieniu dabrafenibu, jeśli dawkę prednizonu wcześniej zwiększono

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu u pacjenta przyjmującego prednizon w zwiększonej dawcekolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja wygasa stopniowo, dlatego dawkę prednizonu zwiększoną w trakcie leczenia należy ponownie ocenić i w razie potrzeby zmniejszyć.
Krótki kursczas leczenia · prednizonryzyko malejePrzy krótkim kursie prednizonu ocenianym na podstawie efektu klinicznego znaczenie interakcji jest małe, a największe przy przewlekłej immunosupresji i leczeniu substytucyjnym.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/medoxa-100453793/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/medoxa-100453793/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ RepaglinidPołączenie można stosować pod warunkiem ścisłej kontroli glikemii.Częściej mierz cukier, zwłaszcza na początku i po zakończeniu leczenia dabrafenibem, i pokaż wyniki lekarzowi, nie zmieniając samodzielnie dawek.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Częściej mierz cukier, zwłaszcza na początku i po zakończeniu leczenia dabrafenibem, i pokaż wyniki lekarzowi, nie zmieniając samodzielnie dawek.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib może przyspieszać rozkład repaglinidu w organizmie. Przez to repaglinid może słabiej obniżać cukier i jego poziom może wzrosnąć. Gdy skończysz leczenie dabrafenibem, działanie repaglinidu może się z czasem znów nasilić i cukier może spaść za nisko.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wysokie wyniki pomiarów cukru
  • wzmożone pragnienie i częste oddawanie moczu
  • drżenie, poty, kołatanie serca lub nagły głód (zbyt niski cukier)
  • zawroty głowy lub dezorientacja
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem ścisłej kontroli glikemii. Repaglinid należy łączyć z induktorami enzymów ostrożnie, a dawkę ustalać na podstawie dokładnych pomiarów stężenia glukozy na początku leczenia induktorem, w jego trakcie, przy odstawieniu i do około dwóch tygodni po odstawieniu.[1] Leki eliminowane przez metabolizm, których dawkowanie trudno modyfikować na podstawie kontroli skuteczności, łączy się z dabrafenibem ostrożnie albo się ich unika.[2] Przy niewystarczającej kontroli glikemii warto rozważyć lek przeciwcukrzycowy niezależny od CYP2C8 i CYP3A4.

Skutek kliniczny

Spodziewane jest zmniejszenie stężenia repaglinidu i osłabienie jego działania hipoglikemizującego, co może prowadzić do pogorszenia kontroli glikemii. Po odstawieniu dabrafenibu u pacjenta z dawką repaglinidu zwiększoną w trakcie leczenia skojarzonego rośnie ryzyko hipoglikemii, gdy indukcja ustępuje. Wielkość efektu dla tej pary nie została zbadana. Dla porównania silny induktor CYP3A4 i CYP2C8 zmniejszał AUC repaglinidu o 50–80%.[1] Sam dabrafenib zmniejszał AUC doustnego midazolamu o 65%.[2]

Mechanizm

Dabrafenib indukuje enzymy metabolizujące leki, w tym CYP3A4 i CYP2C8, przez co zmniejsza stężenie w osoczu leków eliminowanych tymi drogami.[2] Repaglinid jest metabolizowany przede wszystkim przez CYP2C8, a w mniejszym stopniu przez CYP3A4, dlatego induktory obu enzymów mogą przyspieszać jego klirens.[1] Działanie indukujące narasta stopniowo i zanika powoli po odstawieniu induktora.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], repaglinid – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – inhibitor OATP1B1[3], repaglinid – substrat OATP1B1[5]
  • Dabrafenib – inhibitor OATP1B3[3], repaglinid – substrat OATP1B3[5]
  • Dabrafenib – induktor CYP2C8[3], repaglinid – wrażliwy substrat CYP2C8[5]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], repaglinid – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Repaglinid: wrażliwy substrat CYP2C8[5], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4], substrat OATP1B1[5], substrat OATP1B3[5]

Monitorować

  • stężenie glukozy we krwi (samokontrola, glikemia na czczo i poposiłkowa)
  • HbA1c po kilku tygodniach leczenia skojarzonego
  • objawy hipoglikemii po odstawieniu lub przerwie w przyjmowaniu dabrafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

metforminasitagliptynainsulina

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu przy dawce repaglinidu zwiększonej w trakcie leczenia skojarzonegokolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu induktora indukcja zanika stopniowo, a kontrolę glikemii i ewentualną redukcję dawki repaglinidu prowadzi się do około dwóch tygodni po odstawieniu.
Włączenie dabrafenibu u pacjenta ustabilizowanego na repaglinidziekolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePrzez pierwsze tygodnie leczenia dabrafenibem należy częściej kontrolować glikemię, bo indukcja narasta stopniowo i może osłabiać działanie repaglinidu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Enyglid 0,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/enyglid-100217736/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Enyglid. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/enyglid-100217736/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ AbirateronPołączenie można stosować, gdy oba leki są niezbędne, ale wymaga ono ścisłej kontroli skuteczności abirateronu.Nie zmieniaj dawek samodzielnie, powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i chodź regularnie na badania PSA, kontrolę ciśnienia i potasu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj dawek samodzielnie, powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i chodź regularnie na badania PSA, kontrolę ciśnienia i potasu.

Dabrafenib może przyspieszać rozkład abirateronu w organizmie i osłabiać jego działanie na raka prostaty. Może też osłabiać działanie prednizonu lub prednizolonu, które przyjmujesz razem z abirateronem. Te leki można łączyć, ale lekarz powinien częściej sprawdzać twoje wyniki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • wysokie ciśnienie, bóle głowy
  • osłabienie mięśni, skurcze, kołatanie serca
  • nasilenie dolegliwości związanych z chorobą, np. bólu kości
  • gorączka lub dreszcze
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, gdy oba leki są niezbędne, ale wymaga ono ścisłej kontroli skuteczności abirateronu. Leki modyfikujące aktywność CYP2C8 lub CYP3A4 łączy się z dabrafenibem z ostrożnością i w miarę możliwości rozważa się leczenie alternatywne[1]. Po dołączeniu dabrafenibu kontroluj PSA częściej niż zwykle i oceniaj ciśnienie tętnicze, stężenie potasu oraz obrzęki. Przy objawach niedostatecznego działania kortykosteroidu lub progresji choroby konieczna jest konsultacja z onkologiem prowadzącym. Pacjenta obserwuje się też pod kątem objawów toksyczności dabrafenibu, bo abirateron hamuje CYP2C8[2]. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje i ekspozycja na abirateron wraca do wyjściowej.

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest osłabienie działania abirateronu i szybsza progresja raka gruczołu krokowego. Mniejsze stężenie prednizonu lub prednizolonu może słabiej zapobiegać objawom nadmiaru mineralokortykoidów, takim jak nadciśnienie, hipokaliemia i zatrzymanie płynów. Wzrost ekspozycji na dabrafenib z powodu hamowania CYP2C8 przez abirateron jest prawdopodobnie niewielki i ma mniejsze znaczenie kliniczne.

Mechanizm

Dabrafenib może zmniejszać stężenie abirateronu, ponieważ indukuje CYP3A4, a przez ten enzym abirateron jest metabolizowany. Dabrafenib w dawkach wielokrotnych zmniejszał AUC midazolamu, substratu CYP3A4, o 65%[1]. Silny induktor CYP3A4 ryfampicyna zmniejszał AUC abirateronu o 55%[2]. Dabrafenib jest słabszym induktorem niż ryfampicyna, więc spadek ekspozycji na abirateron powinien być mniejszy, ale nie badano go bezpośrednio. Do leków, których stężenie dabrafenib może zmniejszać, należą też kortykosteroidy[1]. Dotyczy to prednizonu lub prednizolonu podawanych razem z abirateronem. W przeciwnym kierunku abirateron hamuje CYP2C8 i zwiększał AUC pioglitazonu o 46%[2]. Dabrafenib jest substratem CYP2C8 i CYP3A4, więc jego ekspozycja może nieznacznie wzrosnąć[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], abirateron – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], abirateron – substrat CYP3A4[4]
  • Abirateron – słaby inhibitor CYP2C8[4], dabrafenib – substrat CYP2C8[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Abirateron: słaby inhibitor CYP2C8[4], umiarkowany inhibitor CYP2D6[5], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • PSA częściej niż zwykle po dołączeniu dabrafenibu
  • ciśnienie tętnicze
  • stężenie potasu w surowicy
  • obrzęki i masa ciała
  • aktywność aminotransferaz
  • objawy toksyczności dabrafenibu – gorączka, zmiany skórne

Kiedy ocena się zmienia

Dabrafenib dołączony do stałego leczenia abirateronemkolejność włączenia · dabrafenibinne zalecenieIndukcja narasta stopniowo, dlatego w pierwszych tygodniach po dołączeniu dabrafenibu kontroluj PSA, ciśnienie tętnicze i potas częściej niż zwykle.
Odstawienie dabrafenibu przy kontynuacji abirateronukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje, a ekspozycja na abirateron i kortykosteroid wraca do wyjściowej. Obserwuj tolerancję abirateronu i aktywność aminotransferaz.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abiraterone Sandoz 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/abiraterone-sandoz-100430230/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abiraterone Sandoz. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/abiraterone-sandoz-100430230/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ AlprazolamPrzy włączaniu dabrafenibu u pacjenta przyjmującego alprazolam oceniaj skuteczność benzodiazepiny w kolejnych tygodniach i w razie potrzeby rozważ ostrożne zwiększenie dawki albo zmianę leczenia przeciwlękowego.Nie zwiększaj samodzielnie dawki alprazolamu, a jeśli czujesz, że działa słabiej, albo kończysz leczenie dabrafenibem, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Nie zwiększaj samodzielnie dawki alprazolamu, a jeśli czujesz, że działa słabiej, albo kończysz leczenie dabrafenibem, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza usuwanie alprazolamu z organizmu. Z tego powodu alprazolam może działać słabiej i krócej niż dotąd, co zwykle widać dopiero po kilku tygodniach. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem jest odwrotnie – alprazolam znów działa mocniej i może powodować silną senność.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nawrót lęku lub niepokoju mimo przyjmowania leku
  • trudności z zasypianiem
  • drżenie, rozdrażnienie, poczucie, że lek „przestał działać”
  • silna senność lub spowolniony, płytki oddech po zakończeniu leczenia dabrafenibem
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy włączaniu dabrafenibu u pacjenta przyjmującego alprazolam oceniaj skuteczność benzodiazepiny w kolejnych tygodniach i w razie potrzeby rozważ ostrożne zwiększenie dawki albo zmianę leczenia przeciwlękowego. Gdy działanie leku ma duże znaczenie dla pacjenta, a dawki nie da się łatwo dostosować na podstawie kontroli skuteczności, należy unikać takiego połączenia albo zachować ostrożność[1]. Po odstawieniu dabrafenibu wróć do dawki alprazolamu sprzed jego włączenia i obserwuj pacjenta w kierunku nadmiernej senności. Inne benzodiazepiny nie są w pełni bezpieczną alternatywą, bo dabrafenib indukuje też CYP2C19 i UGT[1].

Skutek kliniczny

Podczas leczenia dabrafenibem alprazolam może działać słabiej i krócej – nawrót lęku, bezsenności lub objawy przypominające odstawienie benzodiazepiny mimo niezmienionej dawki. Leki nasenne i uspokajające należą do grup, których stężenie dabrafenib może zmniejszać[1]. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie alprazolamu rośnie, co przy dawce zwiększonej w trakcie leczenia grozi nadmierną sedacją i depresją oddechową.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje enzymy metabolizujące leki, w tym CYP3A w wątrobie i jelitach, co zmniejsza stężenie w osoczu leków metabolizowanych tą drogą[1]. Alprazolam jest metabolizowany przez CYP3A4, a induktory tego enzymu mogą nasilać jego metabolizm[2]. W badaniu interakcji wielokrotne dawki dabrafenibu zmniejszyły Cmax i AUC doustnego midazolamu, modelowego substratu CYP3A4, o odpowiednio 47% i 65%[1]. Podobnego, istotnego spadku ekspozycji należy oczekiwać w przypadku alprazolamu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], alprazolam – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[4], alprazolam – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Alprazolam: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • kontrola objawów lękowych i jakości snu po włączeniu dabrafenibu
  • objawy odstawienne benzodiazepiny (niepokój, drażliwość, drżenie)
  • nadmierna senność i spowolnienie oddechu po odstawieniu dabrafenibu, zwłaszcza po wcześniejszym zwiększeniu dawki alprazolamu

Kiedy ocena się zmienia

Kilka tygodni stosowaniaczas leczenia · dabrafenibryzyko rośnieIndukcja enzymatyczna narasta stopniowo, dlatego spadek skuteczności alprazolamu jest najbardziej widoczny po kilku tygodniach jednoczesnego stosowania.
Odstawienie dabrafenibu przy kontynuacji alprazolamukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja wygasa i stężenie alprazolamu rośnie – jeśli dawkę zwiększano, należy ją stopniowo zmniejszyć do wcześniejszej i obserwować pacjenta w kierunku sedacji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xanax 1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xanax-100071994/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ ArypiprazolU pacjenta stabilnie leczonego arypiprazolem po włączeniu dabrafenibu monitoruj skuteczność leczenia przeciwpsychotycznego i przy nawrocie objawów rozważ zwiększenie dawki arypiprazolu.Powiedz psychiatrze, że zaczynasz lub kończysz leczenie dabrafenibem, nie zmieniaj sam dawki arypiprazolu i zgłoś lekarzowi każdy powrót dawnych objawów.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz psychiatrze, że zaczynasz lub kończysz leczenie dabrafenibem, nie zmieniaj sam dawki arypiprazolu i zgłoś lekarzowi każdy powrót dawnych objawów.

Dabrafenib przyspiesza rozkład wielu innych leków w organizmie, w tym arypiprazolu. Przez to arypiprazol może działać słabiej, a objawy choroby, na którą go przyjmujesz, mogą wrócić. Ten efekt narasta stopniowo i może utrzymywać się jeszcze przez pewien czas po zakończeniu leczenia dabrafenibem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • powrót dawnych objawów choroby, np. lęku, niepokoju, podejrzliwości, słyszenia głosów
  • wyraźna zmiana nastroju, bezsenność lub nadmierne pobudzenie
  • wewnętrzny niepokój i trudność z usiedzeniem w miejscu po zakończeniu leczenia dabrafenibem
  • nadmierna senność lub drżenie i sztywność mięśni po zakończeniu leczenia dabrafenibem
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U pacjenta stabilnie leczonego arypiprazolem po włączeniu dabrafenibu monitoruj skuteczność leczenia przeciwpsychotycznego i przy nawrocie objawów rozważ zwiększenie dawki arypiprazolu. Przy leczeniu dabrafenibem leków przeciwpsychotycznych używa się ostrożnie, a gdy ich działanie jest kluczowe i dawki nie da się łatwo dostosować do skuteczności, połączenia należy unikać.[1] Podwajanie dawki arypiprazolu dotyczy silnych induktorów CYP3A4, a po odstawieniu induktora dawkę arypiprazolu sprowadza się do wcześniejszej.[2] Przy dabrafenibie dawkę dobieraj według odpowiedzi klinicznej, a po zakończeniu leczenia onkologicznego stopniowo wróć do dawki sprzed skojarzenia.

Skutek kliniczny

Osłabienie działania arypiprazolu z ryzykiem nawrotu objawów psychotycznych, maniakalnych lub depresyjnych. Efekt narasta stopniowo po włączeniu dabrafenibu i ustępuje stopniowo po jego odstawieniu, a wtedy wcześniej zwiększona dawka arypiprazolu może dawać nasilone działania niepożądane, np. akatyzję, senność lub objawy pozapiramidowe.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A4 w wątrobie i jelitach, a w dawkach wielokrotnych zmniejszał AUC doustnego midazolamu o 65%.[1] Arypiprazol i jego aktywny metabolit dehydroarypiprazol są metabolizowane m.in. przez CYP3A4, a silny induktor tego enzymu (karbamazepina) zmniejszał AUC arypiprazolu o 73% i dehydroarypiprazolu o 71%.[2] Przy dabrafenibie należy więc oczekiwać spadku stężeń obu związków, prawdopodobnie mniejszego niż przy karbamazepinie, bo szlak CYP2D6 pozostaje nienaruszony.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], arypiprazol – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], arypiprazol – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Arypiprazol: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • nawrót objawów choroby psychicznej (psychoza, mania, depresja) w pierwszych tygodniach po włączeniu dabrafenibu
  • akatyzja, senność i objawy pozapiramidowe po odstawieniu dabrafenibu, jeśli wcześniej zwiększono dawkę arypiprazolu

Bezpieczniejsze alternatywy

amisulprydsulpiryd

Kiedy ocena się zmienia

Dabrafenib włączany u pacjenta stabilnie leczonego arypiprazolemkolejność włączenia · dabrafenibinne zalecenieNajwiększe ryzyko utraty skuteczności arypiprazolu dotyczy pacjenta wyrównanego psychiatrycznie, u którego włącza się dabrafenib – obserwuj objawy w pierwszych tygodniach i w razie potrzeby zwiększ dawkę arypiprazolu.
Odstawienie dabrafenibu przy zwiększonej wcześniej dawce arypiprazolukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa i stężenie arypiprazolu rośnie – wróć do dawki sprzed skojarzenia i obserwuj akatyzję, sedację oraz objawy pozapiramidowe.
Arypiprazol włączany u pacjenta już leczonego dabrafenibemkolejność włączenia · arypiprazolryzyko malejeGdy arypiprazol jest dawkowany od początku w obecności dabrafenibu, dawkę ustala się według odpowiedzi klinicznej, a problemem staje się głównie późniejsze odstawienie dabrafenibu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abilify 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/abilify-100125856/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abilify. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/abilify-100125856/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ BuspironPrzy łączeniu z dabrafenibem oceniaj skuteczność buspironu i w razie potrzeby zwiększaj jego dawkę według odpowiedzi klinicznej.Jeśli w trakcie leczenia dabrafenibem lęk się nasila albo po jego odstawieniu czujesz zawroty głowy lub senność, porozmawiaj z lekarzem i nie zmieniaj dawki samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli w trakcie leczenia dabrafenibem lęk się nasila albo po jego odstawieniu czujesz zawroty głowy lub senność, porozmawiaj z lekarzem i nie zmieniaj dawki samodzielnie.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza rozkładanie buspironu w organizmie. Przez to buspiron może słabiej działać i objawy lęku mogą wrócić. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem buspiron znów działa silniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • powrót lub nasilenie niepokoju i napięcia
  • zawroty głowy
  • nadmierna senność
  • nudności
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy łączeniu z dabrafenibem oceniaj skuteczność buspironu i w razie potrzeby zwiększaj jego dawkę według odpowiedzi klinicznej. Dabrafenib należy stosować ostrożnie z lekami eliminowanymi przez metabolizm, jeśli ich działanie jest ważne dla pacjenta[1]. Przy jednoczesnym stosowaniu induktorów CYP3A4 dawkowanie buspironu dostosowuje się do odpowiedzi klinicznej[2]. Po odstawieniu dabrafenibu wróć do wcześniejszej dawki buspironu i obserwuj objawy nadmiernego działania.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie albo utrata działania przeciwlękowego buspironu w trakcie leczenia dabrafenibem. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa i stężenie buspironu rośnie, co przy wcześniej zwiększonej dawce grozi zawrotami głowy, sennością i nudnościami.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A4 w wątrobie i jelitach, a buspiron jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, więc stężenie buspironu w osoczu może się wyraźnie zmniejszyć. Dabrafenib zmniejszał AUC doustnego midazolamu, modelowego substratu CYP3A4, o 65%[1]. Silny induktor CYP3A4 (ryfampicyna) zmniejszał Cmax buspironu o 84% i osłabiał jego działanie farmakodynamiczne[2]. Buspiron nie wpływa istotnie na metabolizm dabrafenibu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], buspiron – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[4], buspiron – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Buspiron: wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • nasilenie objawów lęku po 1–2 tygodniach od włączenia dabrafenibu
  • zawroty głowy, senność i nudności po odstawieniu dabrafenibu, zwłaszcza gdy dawkę buspironu zwiększono

Bezpieczniejsze alternatywy

pregabalina

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu przy stałym stosowaniu buspironukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa i stężenie buspironu rośnie. Jeśli dawkę buspironu wcześniej zwiększono, rozważ jej zmniejszenie i obserwuj objawy nadmiernego działania.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Spamilan 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/spamilan-100042544/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ KlobazamPrzy jednoczesnym stosowaniu kontroluj skuteczność klobazamu i w razie potrzeby dostosuj jego dawkę pod nadzorem lekarza.Nie zmieniaj sam dawki klobazamu i powiedz lekarzowi, jeśli napady lub lęk się nasilą albo jeśli po odstawieniu dabrafenibu będziesz bardziej senny niż zwykle.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj sam dawki klobazamu i powiedz lekarzowi, jeśli napady lub lęk się nasilą albo jeśli po odstawieniu dabrafenibu będziesz bardziej senny niż zwykle.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza usuwanie z organizmu wielu leków, także klobazamu. Klobazam może wtedy działać słabiej, a napady padaczkowe lub lęk mogą się nasilić. Gdy przestaniesz brać dabrafenib, klobazam może znowu działać mocniej i powodować większą senność.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częstsze lub silniejsze napady padaczkowe
  • nasilenie lęku lub niepokoju
  • nadmierna senność lub osłabienie po odstawieniu dabrafenibu
  • zaburzenia równowagi lub spowolnienie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu kontroluj skuteczność klobazamu i w razie potrzeby dostosuj jego dawkę pod nadzorem lekarza. Leki przeciwpadaczkowe i nasenne z grupy benzodiazepin należy łączyć z dabrafenibem ostrożnie, a gdy ich działanie jest kluczowe dla pacjenta i trudno modyfikować dawkę, należy ich unikać.[1] Po zakończeniu leczenia dabrafenibem obserwuj pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji i rozważ zmniejszenie dawki klobazamu, jeśli była wcześniej zwiększana.

Skutek kliniczny

Zmniejszenie stężenia klobazamu i N-demetyloklobazamu może osłabić działanie przeciwdrgawkowe lub przeciwlękowe i zwiększyć ryzyko napadów u pacjentów z padaczką. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja ustępuje, więc stężenie klobazamu może wzrosnąć i nasilić senność oraz sedację.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje enzymy metabolizujące leki, w tym CYP3A4, CYP2C19 i UGT, co zmniejsza stężenie w osoczu leków eliminowanych tymi drogami i może zwiększać powstawanie ich aktywnych metabolitów.[1] Klobazam i jego aktywny metabolit N-demetyloklobazam są metabolizowane z udziałem CYP3A4 i CYP2C19.[2] W efekcie podczas leczenia dabrafenibem należy spodziewać się przyspieszonej eliminacji klobazamu i jego metabolitu, choć wielkość tego efektu dla klobazamu nie została zbadana. Dabrafenib zmniejszył AUC doustnego midazolamu, substratu CYP3A4 z tej samej grupy, o 65%.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], klobazam – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor CYP2C19[3], klobazam – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], klobazam – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Klobazam: słaby inhibitor CYP2D6[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • częstość i nasilenie napadów padaczkowych
  • nasilenie objawów lękowych
  • senność i sedacja po odstawieniu dabrafenibu
  • stężenie klobazamu i N-demetyloklobazamu we krwi, jeśli jest dostępne

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu u pacjenta przyjmującego klobazamkolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów stopniowo ustępuje, a stężenie klobazamu może wzrosnąć. Monitoruj sedację i rozważ redukcję dawki klobazamu, jeśli wcześniej ją zwiększano.
Doraźne lub krótkotrwałe stosowanieczas leczenia · klobazamryzyko malejePrzy doraźnym stosowaniu klobazamu w leczeniu lęku skutki przyspieszonej eliminacji są mniej istotne niż przy przewlekłym leczeniu padaczki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Frisium 10 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/frisium-10-100025280/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Frisium 10. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/frisium-10-100025280/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ KlomipraminaPrzy łączeniu z dabrafenibem obserwuj skuteczność klomipraminy i w razie potrzeby dostosuj jej dawkę na podstawie odpowiedzi klinicznej, a gdy jest to dostępne, na podstawie stężenia klomipraminy i N-demetyloklomipraminy.Bierz oba leki tak jak zalecił lekarz i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie psychiatryczne, że przyjmujesz dabrafenib, a także zgłoś mu każdą zmianę samopoczucia oraz zakończenie leczenia przeciwnowotworowego.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Bierz oba leki tak jak zalecił lekarz i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie psychiatryczne, że przyjmujesz dabrafenib, a także zgłoś mu każdą zmianę samopoczucia oraz zakończenie leczenia przeciwnowotworowego.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib może przyspieszać rozkładanie klomipraminy w organizmie. Przez to klomipramina może działać słabiej i objawy, na które ją bierzesz, mogą wrócić. Gdy skończysz leczenie dabrafenibem, działanie klomipraminy może się z kolei nasilić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • powrót obniżonego nastroju, lęku lub natrętnych myśli
  • silna senność lub zawroty głowy
  • suchość w ustach, zaparcia, trudności z oddawaniem moczu
  • kołatanie serca lub omdlenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy łączeniu z dabrafenibem obserwuj skuteczność klomipraminy i w razie potrzeby dostosuj jej dawkę na podstawie odpowiedzi klinicznej, a gdy jest to dostępne, na podstawie stężenia klomipraminy i N-demetyloklomipraminy. Gdy działanie leku ma duże znaczenie dla pacjenta, a dawki nie da się łatwo modyfikować na podstawie kontroli skuteczności lub stężenia, należy unikać takiego połączenia albo zachować ostrożność[1]. Po odstawieniu dabrafenibu ponownie oceń dawkę klomipraminy i obserwuj objawy przedawkowania. Przed leczeniem i w jego trakcie wyrównuj hipokaliemię, bo zwiększa ona ryzyko wydłużenia QTc i torsades de pointes przy klomipraminie[2].

Skutek kliniczny

Możliwe jest osłabienie działania klomipraminy, szczególnie jej komponentu serotoninergicznego, z ryzykiem nawrotu objawów depresji lub zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie klomipraminy może wzrosnąć, co grozi nasileniem działań niepożądanych, w tym antycholinergicznych, sedacji i zaburzeń przewodzenia w sercu. Zmiana proporcji związku macierzystego do metabolitu może zmieniać profil działania leku.

Mechanizm

Dabrafenib może zmniejszać stężenie klomipraminy, bo przyspiesza jej demetylację. Dabrafenib indukuje między innymi CYP3A4, CYP2C19, CYP2C9, CYP2B6 oraz UGT, co obniża stężenie leków metabolizowanych przez te enzymy i może zwiększać powstawanie ich aktywnych metabolitów[1]. Klomipramina jest demetylowana głównie przez CYP3A4, CYP2C19 i CYP1A2 do czynnej N-demetyloklomipraminy, a oba związki są eliminowane przez hydroksylację z udziałem CYP2D6[2]. Indukcja CYP3A4 i CYP2C19 powinna więc obniżać stężenie klomipraminy i przesuwać proporcję w stronę N-demetyloklomipraminy, przy czym CYP2D6 nie jest indukowany przez dabrafenib. Wielkość zmiany nie została zbadana.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], klomipramina – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor CYP2C19[3], klomipramina – substrat CYP2C19[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], klomipramina – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Klomipramina: inhibitor CYP2D6[4], substrat CYP1A2[4], substrat CYP2C19[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • nasilenie objawów depresji lub zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych
  • stężenie klomipraminy i N-demetyloklomipraminy w surowicy, jeśli dostępne
  • działania niepożądane klomipraminy po odstawieniu dabrafenibu (suchość w ustach, zaparcia, zatrzymanie moczu, senność, tachykardia)
  • EKG z oceną QTc przy zwiększaniu dawki klomipraminy
  • stężenie potasu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu u pacjenta przyjmującego klomipraminękolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów stopniowo ustępuje, a stężenie klomipraminy może wzrosnąć. Jeśli dawkę klomipraminy zwiększano w trakcie terapii dabrafenibem, należy ją ponownie ocenić i obserwować objawy toksyczności oraz QTc.
Hipokaliemia lub inne czynniki ryzyka wydłużenia QTdawka · pacjentryzyko rośnieHipokaliemia zwiększa ryzyko wydłużenia QTc i torsades de pointes przy klomipraminie, co ma znaczenie szczególnie przy zwiększaniu dawki w celu wyrównania indukcji albo po odstawieniu dabrafenibu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Anafranil 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/anafranil-100005632/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Anafranil. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/anafranil-100005632/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ KlonazepamPołączenie można stosować, ale wymaga ono monitorowania skuteczności klonazepamu i gotowości do korekty jego dawki.Nie zmieniaj samodzielnie dawki klonazepamu i powiedz lekarzowi, jeśli zauważysz, że działa słabiej lub silniej niż wcześniej.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj samodzielnie dawki klonazepamu i powiedz lekarzowi, jeśli zauważysz, że działa słabiej lub silniej niż wcześniej.

Dabrafenib przyspiesza rozkład klonazepamu w organizmie, przez co klonazepam może działać słabiej. Zmiana pojawia się stopniowo w ciągu pierwszych tygodni łączenia obu leków. Gdy przestaniesz przyjmować dabrafenib, klonazepam może z kolei zacząć działać silniej i powodować większą senność.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • napady padaczkowe częstsze niż zwykle
  • powrót lub nasilenie lęku, niepokoju, napadów paniki
  • bezsenność
  • nadmierna senność lub chwiejny chód po zakończeniu leczenia dabrafenibem
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale wymaga ono monitorowania skuteczności klonazepamu i gotowości do korekty jego dawki. Gdy działanie leku ma duże znaczenie dla pacjenta, a dawki nie da się łatwo dostosować na podstawie kontroli skuteczności, należy unikać łączenia z dabrafenibem lub zachować ostrożność, a leki przeciwpadaczkowe i nasenne należą do grup, których ta interakcja dotyczy.[1] W pierwszych tygodniach po włączeniu dabrafenibu należy ocenić kontrolę napadów lub objawów lękowych, a po jego odstawieniu – obserwować objawy nadmiernej sedacji i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę klonazepamu.

Skutek kliniczny

Spodziewane obniżenie stężenia klonazepamu i osłabienie jego działania – u chorych z padaczką ryzyko utraty kontroli napadów, u chorych leczonych z powodu zaburzeń lękowych lub napadów paniki nawrót objawów. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa, a stężenie klonazepamu rośnie, co może nasilić senność i zaburzenia koordynacji ruchowej.

Mechanizm

Dabrafenib jest induktorem enzymów i zwiększa syntezę CYP3A4, CYP2B6, CYP2C oraz UGT, co obniża stężenie w osoczu leków metabolizowanych przez te enzymy.[1] Przy wielokrotnym podawaniu dabrafenibu Cmax i AUC doustnego midazolamu, benzodiazepiny metabolizowanej przez CYP3A4, zmniejszyły się odpowiednio o 47% i 65%.[1] Klonazepam jest pochodną 1,4-benzodiazepiny metabolizowaną głównie przez CYP3A4, a induktory cytochromu P-450 przyspieszają jego biotransformację i osłabiają jego działanie farmakologiczne.[2]

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • częstość napadów padaczkowych w pierwszych tygodniach po włączeniu dabrafenibu
  • nawrót objawów lękowych lub napadów paniki
  • nadmierna senność i zaburzenia koordynacji po odstawieniu lub przerwaniu dabrafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

lorazepamoksazepam

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu u pacjenta przyjmującego klonazepamkolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu lub dłuższej przerwie w podawaniu dabrafenibu indukcja enzymów wygasa i stężenie klonazepamu rośnie, dlatego dawkę zwiększoną w trakcie leczenia dabrafenibem należy rozważyć do zmniejszenia i obserwować objawy nadmiernej sedacji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clonazepamum TZF 2 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clonazepamum-tzf-100014973/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ HydrokortyzonU chorego otrzymującego hydrokortyzon jako leczenie substytucyjne należy przewidzieć możliwą konieczność zwiększenia dawki i ściśle kontrolować pacjenta po włączeniu dabrafenibu.Powiedz lekarzowi, który przepisuje ci hydrokortyzon, że bierzesz dabrafenib, i nie zmieniaj sam dawek żadnego z tych leków.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi, który przepisuje ci hydrokortyzon, że bierzesz dabrafenib, i nie zmieniaj sam dawek żadnego z tych leków.

Dabrafenib może sprawić, że organizm szybciej rozkłada hydrokortyzon i lek działa słabiej. Jeśli bierzesz hydrokortyzon, bo twoje nadnercza nie produkują wystarczająco dużo hormonów, zbyt słabe działanie leku może być groźne. Lekarz może zwiększyć ci dawkę hydrokortyzonu, a po zakończeniu leczenia dabrafenibem znów ją zmienić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne zmęczenie lub osłabienie
  • nudności, wymioty albo ból brzucha
  • zawroty głowy lub omdlenia przy wstawaniu
  • gorączka – przy niedoczynności nadnerczy skontaktuj się z lekarzem w sprawie dawki hydrokortyzonu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U chorego otrzymującego hydrokortyzon jako leczenie substytucyjne należy przewidzieć możliwą konieczność zwiększenia dawki i ściśle kontrolować pacjenta po włączeniu dabrafenibu.[1] Jeśli działanie leku towarzyszącego ma duże znaczenie dla pacjenta, a dawki nie da się łatwo dostosować na podstawie kontroli skuteczności, należy zachować ostrożność albo unikać połączenia.[2] Pacjenta z niedoczynnością nadnerczy trzeba przypomnieć o zasadach zwiększania dawki w chorobie i gorączce, a po odstawieniu dabrafenibu ponownie ocenić dawkę hydrokortyzonu.

Skutek kliniczny

Najważniejszym zagrożeniem jest osłabienie działania hydrokortyzonu, a u chorych z niedoczynnością kory nadnerczy – niedostateczne leczenie substytucyjne aż do przełomu nadnerczowego.[1] Zmniejszenie stężenia w osoczu może prowadzić do utraty lub osłabienia działania klinicznego leków metabolizowanych przez enzymy indukowane przez dabrafenib, a kortykosteroidy należą do grup, których to dotyczy.[2] Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa i dotychczas zwiększona dawka hydrokortyzonu może okazać się zbyt duża.

Mechanizm

Dabrafenib przyspiesza metabolizm hydrokortyzonu i może obniżać jego stężenie we krwi. Dabrafenib jest induktorem enzymów metabolizujących leki, w tym CYP3A4, i zmniejsza stężenie w osoczu leków metabolizowanych przez ten enzym.[2] Podczas stosowania dabrafenibu w dawkach wielokrotnych wartości Cmax i AUC midazolamu, substratu CYP3A4, zmniejszyły się odpowiednio o 47% i 65%.[2] Hydrokortyzon jest metabolizowany przez CYP3A4, a leki indukujące ten enzym mogą zmniejszać jego stężenie w surowicy.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], hydrokortyzon – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], hydrokortyzon – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Hydrokortyzon: substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • objawy niedoczynności kory nadnerczy (osłabienie, zmęczenie, nudności, wymioty, bóle brzucha, spadki ciśnienia)
  • ciśnienie tętnicze
  • stężenie sodu i potasu w surowicy
  • glikemia u dzieci (ryzyko hipoglikemii)
  • objawy przedawkowania hydrokortyzonu po odstawieniu dabrafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (skóra, odbyt, oko)droga podania · hydrokortyzoninterakcja nie dotyczyHydrokortyzon stosowany miejscowo daje małą ekspozycję ogólnoustrojową, więc indukcja jego metabolizmu przez dabrafenib nie ma praktycznego znaczenia.
Leczenie substytucyjne niedoczynności nadnerczydawka · hydrokortyzonryzyko rośnieW leczeniu substytucyjnym osłabienie działania hydrokortyzonu grozi przełomem nadnerczowym, dlatego może być potrzebna korekta dawki i ścisła kontrola.
Odstawienie dabrafenibukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów wygasa, więc zwiększoną wcześniej dawkę hydrokortyzonu trzeba ponownie ocenić.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Alkindi 0,5 mg, granulat w kapsułce do otwierania. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/alkindi-100402072/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Alkindi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/alkindi-100402072/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ DeksametazonDeksametazon stosuje się z dabrafenibem z zachowaniem ostrożności i oceną jego skuteczności klinicznej, a gdy działanie deksametazonu jest kluczowe, może być potrzebne zwiększenie jego dawki.Nie zmieniaj samodzielnie dawki deksametazonu i powiedz lekarzowi, jeśli objawy, na które go dostajesz, wracają albo nasilają się.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj samodzielnie dawki deksametazonu i powiedz lekarzowi, jeśli objawy, na które go dostajesz, wracają albo nasilają się.

Dabrafenib może przyspieszać rozkład deksametazonu w organizmie, przez co deksametazon może działać słabiej. Te leki często stosuje się razem, ale lekarz może potrzebować dostosować dawkę deksametazonu. Gdy przestaniesz brać dabrafenib, deksametazon może zacząć działać mocniej niż wcześniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nawrót lub nasilenie bólu głowy, nudności albo innych objawów, na które dostajesz deksametazon
  • nowe zaburzenia widzenia, mowy lub równowagi
  • po odstawieniu dabrafenibu: wzmożone pragnienie, częste oddawanie moczu, obrzęki, bezsenność
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Deksametazon stosuje się z dabrafenibem z zachowaniem ostrożności i oceną jego skuteczności klinicznej, a gdy działanie deksametazonu jest kluczowe, może być potrzebne zwiększenie jego dawki[1]. Po odstawieniu lub przerwie w leczeniu dabrafenibem należy ponownie ocenić dawkę deksametazonu, ponieważ indukcja enzymów stopniowo ustępuje.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie działania deksametazonu, np. gorsza kontrola obrzęku okołoguzowego mózgu, nudności lub objawów zapalnych. Po odstawieniu dabrafenibu stężenie deksametazonu może wzrosnąć, co nasila jego działania niepożądane, m.in. hiperglikemię i objawy cushingoidalne.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje enzymy metabolizujące leki, w tym CYP3A4 w wątrobie i jelitach, i może nasilać syntezę białek transportujących, np. P-gp[1]. Deksametazon jest metabolizowany przez CYP3A4, dlatego jego stężenie w osoczu może się zmniejszyć, a kortykosteroidy, w tym deksametazon, należą do grup leków, których ta interakcja dotyczy[1][2]. Indukcja jest istotna klinicznie – przy jednoczesnym podawaniu dabrafenibu AUC midazolamu doustnego zmniejszyło się o 65%, a Cmax o 47%[1]. Deksametazon sam słabo indukuje CYP3A4, a dabrafenib jest substratem CYP3A4 i CYP2C8, ale deksametazon nie należy do silnych induktorów, których z dabrafenibem należy unikać.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], deksametazon – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], deksametazon – substrat CYP3A4[4]
  • Deksametazon – umiarkowany induktor CYP3A4[4], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Deksametazon: umiarkowany induktor CYP3A4[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność deksametazonu (kontrola objawów neurologicznych, nudności, stanu zapalnego)
  • glikemia po odstawieniu lub przerwaniu dabrafenibu
  • objawy nadmiaru kortykosteroidu po odstawieniu dabrafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa, wziewna, do oka lub do uchadroga podania · deksametazonryzyko malejePrzy miejscowym, wziewnym lub dospojówkowym stosowaniu deksametazonu ekspozycja ogólnoustrojowa jest mała i indukcja metabolizmu nie ma znaczenia klinicznego.
Odstawienie lub przerwa w leczeniu dabrafenibem przy kontynuacji deksametazonukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie deksametazonu może wzrosnąć, dlatego należy ponownie ocenić jego dawkę i monitorować glikemię oraz objawy nadmiaru kortykosteroidu.
Pojedyncza dawka lub krótki kurs (np. przeciwwymiotnie)czas leczenia · deksametazonryzyko malejePrzy pojedynczych dawkach lub kilkudniowym kursie deksametazonu osłabienie działania ma zwykle mniejsze znaczenie, wystarczy ocenić skuteczność.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/finlee-100490396/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ BetametazonPrzy ogólnoustrojowym betametazonie oceniaj skuteczność leczenia i w razie jej osłabienia rozważ zwiększenie dawki kortykosteroidu.Jeśli przyjmujesz betametazon w zastrzykach lub tabletkach, powiedz lekarzowi, gdy objawy leczonej choroby wracają lub się nasilają.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz betametazon w zastrzykach lub tabletkach, powiedz lekarzowi, gdy objawy leczonej choroby wracają lub się nasilają.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza rozkład wielu leków w organizmie, w tym sterydu betametazonu podawanego w zastrzykach lub tabletkach. Steryd może wtedy działać słabiej lub krócej. Betametazon w kremie lub maści na skórę działa miejscowo i to połączenie nie stanowi problemu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nawrót lub nasilenie objawów choroby leczonej sterydem (ból, obrzęk, duszność, wysypka)
  • po odstawieniu dabrafenibu – obrzęki, wzrost ciśnienia, nadmierne pragnienie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy ogólnoustrojowym betametazonie oceniaj skuteczność leczenia i w razie jej osłabienia rozważ zwiększenie dawki kortykosteroidu. Leków, których działanie jest dla pacjenta istotne, a dawki nie da się łatwo dostosować na podstawie skuteczności, należy unikać albo stosować z ostrożnością.[1] Po odstawieniu dabrafenibu wróć do wcześniejszej dawki betametazonu i obserwuj działania niepożądane kortykosteroidu. Betametazonu stosowanego na skórę nie trzeba modyfikować.

Skutek kliniczny

Przy ogólnoustrojowym podawaniu betametazonu jego działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne może być słabsze i krótsze, co grozi niedostateczną kontrolą choroby podstawowej. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje, więc stężenie betametazonu może wzrosnąć, jeśli wcześniej zwiększono jego dawkę. Przy stosowaniu betametazonu na skórę wchłanianie jest niewielkie i interakcja nie ma znaczenia klinicznego.

Mechanizm

Dabrafenib jest induktorem enzymów i zwiększa syntezę CYP3A4, CYP2C oraz CYP2B6, a także może indukować P-gp, co zmniejsza stężenie w osoczu leków metabolizowanych przez te enzymy.[1] Kortykosteroidy ogólnoustrojowe należą do grup leków, których ta indukcja dotyczy.[1] Betametazon jest metabolizowany w wątrobie z udziałem CYP3A4, dlatego jego ekspozycja ogólnoustrojowa może się zmniejszyć.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[2], betametazon – substrat CYP3A4[3]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[4], betametazon – substrat CYP3A4[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C19[2], induktor CYP2C8[2], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Betametazon: substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • kontrola objawów choroby leczonej betametazonem
  • działania niepożądane kortykosteroidu po odstawieniu dabrafenibu (glikemia, ciśnienie tętnicze, obrzęki)

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa na skórędroga podania · betametazonryzyko malejeBetametazon stosowany na skórę wchłania się w niewielkim stopniu, więc indukcja CYP3A4 przez dabrafenib nie ma znaczenia klinicznego i nie wymaga postępowania.
Odstawienie dabrafenibu u pacjenta na betametazonie ogólnoustrojowymkolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów stopniowo ustępuje i ekspozycja na betametazon rośnie, więc dawkę zwiększoną w trakcie leczenia należy zredukować i obserwować działania niepożądane kortykosteroidu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Betnovate. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/betnovate-100087311/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ PrednizolonPrednizolon można łączyć z dabrafenibem, ale należy ocenić skuteczność steroidu i w razie jej utraty rozważyć zwiększenie dawki prednizolonu.Bierz oba leki zgodnie z zaleceniami i powiedz lekarzowi, jeśli objawy twojej choroby wracają albo jeśli kończysz leczenie dabrafenibem, a nie zmieniaj dawki prednizolonu sam.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Bierz oba leki zgodnie z zaleceniami i powiedz lekarzowi, jeśli objawy twojej choroby wracają albo jeśli kończysz leczenie dabrafenibem, a nie zmieniaj dawki prednizolonu sam.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza rozkład prednizolonu w organizmie. Przez to prednizolon może działać słabiej niż zwykle. Gdy przestaniesz brać dabrafenib, prednizolon może zacząć działać mocniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nawrót lub nasilenie objawów choroby leczonej prednizolonem
  • duże osłabienie, zawroty głowy, nudności
  • po odstawieniu dabrafenibu: obrzęki, wzrost ciśnienia, wzmożone pragnienie i częste oddawanie moczu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Prednizolon można łączyć z dabrafenibem, ale należy ocenić skuteczność steroidu i w razie jej utraty rozważyć zwiększenie dawki prednizolonu. Jeśli działanie leku ma duże znaczenie dla pacjenta, a dawki nie da się łatwo dostosować na podstawie kontroli skuteczności, takich leków należy unikać albo stosować je ostrożnie.[1] Po zakończeniu leczenia dabrafenibem trzeba ponownie ocenić dawkę prednizolonu, bo jego działanie może się nasilić. Krótkie kursy prednizolonu, np. w leczeniu gorączki związanej z terapią, zwykle nie wymagają zmiany dawkowania, jeśli uzyskano efekt kliniczny.

Skutek kliniczny

Stężenie prednizolonu może się obniżyć, co grozi osłabieniem działania przeciwzapalnego, immunosupresyjnego lub zastępczego. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje i ekspozycja na prednizolon może wzrosnąć, z nasileniem działań ogólnoustrojowych glikokortykosteroidów.

Mechanizm

Dabrafenib jest induktorem enzymów i zwiększa syntezę CYP3A4, CYP2C oraz CYP2B6, co obniża stężenie w osoczu leków metabolizowanych przez te enzymy.[1] Kortykosteroidy należą do grup leków, których dotyczy ta interakcja.[1][2] W badaniu z midazolamem dabrafenib w dawkach wielokrotnych zmniejszył Cmax o 47% i AUC o 65%.[1] Leki pobudzające CYP3A4 mogą zmniejszać działanie kortykosteroidów.[3] Prednizolon jest częściowo metabolizowany przez CYP3A4, dlatego spodziewany spadek jego ekspozycji może być mniejszy niż w przypadku deksametazonu czy metyloprednizolonu, ale brak bezpośrednich danych ilościowych.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[4], prednizolon – substrat CYP3A4[5]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[6], prednizolon – substrat CYP3A4[5]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C19[4], induktor CYP2C8[4], słaby induktor CYP2C9[6], umiarkowany induktor CYP3A4[6], induktor P-gp[4], substrat BCRP[4], substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
  • Prednizolon: substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • kontrola objawów choroby leczonej prednizolonem
  • objawy niedoczynności kory nadnerczy u pacjentów na terapii zastępczej (osłabienie, spadki ciśnienia, nudności)
  • glikemia i ciśnienie tętnicze po odstawieniu dabrafenibu przy utrzymanej dawce prednizolonu

Kiedy ocena się zmienia

Krótki kurs (kilka dni)czas leczenia · prednizolonryzyko malejePrzy krótkim kursie prednizolonu, np. w leczeniu gorączki związanej z terapią, wystarczy ocena efektu klinicznego bez rutynowej modyfikacji dawki.
Odstawienie dabrafenibu przy kontynuacji prednizolonukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja ustępuje stopniowo, a ekspozycja na prednizolon może wzrosnąć – należy ocenić, czy dawka steroidu nie wymaga zmniejszenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/finlee-100490396/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Predasol 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/predasol-100373643/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Predasol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/predasol-100373643/
  6. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ RoflumilastPrzy jednoczesnym stosowaniu monitoruj kontrolę POChP i częstość zaostrzeń, a przy braku efektu ponownie oceń zasadność leczenia roflumilastem.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli częściej masz duszności lub zaostrzenia choroby płuc, powiedz o tym lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli częściej masz duszności lub zaostrzenia choroby płuc, powiedz o tym lekarzowi.

Dabrafenib przyspiesza rozkład wielu leków w organizmie, w tym roflumilastu. Przez to roflumilast może słabiej chronić cię przed zaostrzeniami POChP. Gdy skończysz leczenie dabrafenibem, działanie roflumilastu może się z czasem znów nasilić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częstsza lub silniejsza duszność
  • nasilenie kaszlu lub odkrztuszania
  • zaostrzenie wymagające dodatkowego leczenia
  • po zakończeniu leczenia dabrafenibem – nudności, biegunka, chudnięcie, kłopoty ze snem
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu monitoruj kontrolę POChP i częstość zaostrzeń, a przy braku efektu ponownie oceń zasadność leczenia roflumilastem. Jeśli działanie leku towarzyszącego ma duże znaczenie dla pacjenta, a jego dawki nie da się łatwo dostosować na podstawie skuteczności lub stężenia, należy unikać takiego leku albo zachować ostrożność.[1] Dawki roflumilastu nie zwiększa się powyżej standardowej. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem obserwuj objawy nietolerancji roflumilastu.

Skutek kliniczny

Można się spodziewać zmniejszenia skuteczności roflumilastu w zapobieganiu zaostrzeniom POChP. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa i ekspozycja na roflumilast wraca do wyjściowej, co może ujawnić objawy nietolerancji roflumilastu.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje enzymy metabolizujące leki, w tym CYP3A4 w wątrobie i jelitach, i obniża stężenie leków metabolizowanych przez ten enzym.[1] W badaniu z midazolamem dabrafenib zmniejszył jego AUC o 65%, co odpowiada umiarkowanej indukcji CYP3A4.[1] Roflumilast jest przekształcany do aktywnego N-tlenku przez CYP3A4 i CYP1A2, a całkowite hamowanie PDE4 jest łącznym efektem obu związków.[2] Silny induktor ryfampicyna zmniejszył całkowitą aktywność hamującą PDE4 o około 60%, dlatego roflumilastu nie zaleca się u osób przyjmujących silne induktory cytochromu P450.[2] CYP1A2 nie należy do enzymów indukowanych przez dabrafenib, więc spadek ekspozycji powinien być mniejszy niż przy ryfampicynie, ale jego wielkości nie zbadano.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], roflumilast – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], roflumilast – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Roflumilast: słaby induktor CYP2B6[4], substrat CYP1A2[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • częstość zaostrzeń POChP
  • nasilenie duszności i kaszlu
  • po odstawieniu dabrafenibu – nudności, biegunka, spadek masy ciała, bezsenność

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu przy kontynuacji roflumilastukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów stopniowo ustępuje, a ekspozycja na roflumilast wraca do wyjściowej. Należy wtedy obserwować objawy nietolerancji roflumilastu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Daxas 500 mcg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/daxas-100227338/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Daxas. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/daxas-100227338/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ DiklofenakDiklofenak stosuj w najmniejszej skutecznej dawce i możliwie krótko, a przy niewystarczającym działaniu nie zwiększaj dawki ponad zwykle stosowaną, tylko rozważ zmianę leczenia przeciwbólowego.Przyjmuj diklofenak krótko i w najmniejszej dawce, nie zwiększaj jej sam, gdy słabo działa, i pij dużo płynów podczas gorączki, a jeśli ból się utrzymuje, zapytaj lekarza prowadzącego leczenie onkologiczne o inny sposób leczenia bólu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj diklofenak krótko i w najmniejszej dawce, nie zwiększaj jej sam, gdy słabo działa, i pij dużo płynów podczas gorączki, a jeśli ból się utrzymuje, zapytaj lekarza prowadzącego leczenie onkologiczne o inny sposób leczenia bólu.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza rozkładanie wielu leków w organizmie, w tym diklofenaku. Przez to diklofenak może słabiej uśmierzać ból. Oba leki mogą też obciążać nerki, szczególnie gdy masz gorączkę i jesteś odwodniony, a przy leczeniu łączonym z trametynibem rośnie ryzyko krwawień.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból nie ustępuje mimo przyjmowania leku
  • wyraźnie mniej oddawanego moczu lub obrzęki
  • czarne, smoliste stolce lub wymioty z krwią
  • siniaki lub krwawienia bez wyraźnej przyczyny
  • wysoka gorączka z osłabieniem i zawrotami głowy
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Diklofenak stosuj w najmniejszej skutecznej dawce i możliwie krótko, a przy niewystarczającym działaniu nie zwiększaj dawki ponad zwykle stosowaną, tylko rozważ zmianę leczenia przeciwbólowego. Należy unikać lub ostrożnie stosować leki eliminowane przez metabolizm, jeśli ich skuteczność ma duże znaczenie, a dawki nie da się łatwo dostosować na podstawie oceny działania[1]. W okresach gorączki wywołanej dabrafenibem dbaj o nawodnienie pacjenta i kontroluj czynność nerek. U pacjentów leczonych jednocześnie trametynibem oceniaj ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego i rozważ osłonę inhibitorem pompy protonowej, który nie zmienia biodostępności dabrafenibu[1]. Działanie indukujące ustępuje stopniowo po odstawieniu dabrafenibu, dlatego wtedy wraca pełna ekspozycja na diklofenak.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobny jest słabszy i krótszy efekt przeciwbólowy i przeciwzapalny diklofenaku, co skłania do zwiększania dawki. Przy dłuższym stosowaniu rośnie ryzyko uszkodzenia nerek, zwłaszcza w okresach gorączki i odwodnienia, oraz ryzyko krwawień przy leczeniu skojarzonym z trametynibem.

Mechanizm

Diklofenak stosowany ogólnoustrojowo może działać słabiej u pacjenta leczonego dabrafenibem, dlatego trzeba kontrolować skuteczność przeciwbólową i nie zwiększać dawki diklofenaku samodzielnie. Diklofenak jest metabolizowany głównie przez CYP2C9, a silne inhibitory tego enzymu znacznie zwiększają jego stężenie i ekspozycję[2]. Dabrafenib jest induktorem enzymów i zwiększa syntezę m.in. CYP2C9 oraz UGT, co obniża stężenie leków metabolizowanych tymi drogami i może zwiększać powstawanie ich metabolitów[1]. Należy więc spodziewać się zmniejszenia ekspozycji na diklofenak, choć nie oceniono tego w badaniu dla tej pary. Dodatkowo dabrafenib, zwłaszcza w skojarzeniu z trametynibem, może powodować krwawienia oraz gorączkę z odwodnieniem i pogorszeniem czynności nerek, co sumuje się z działaniem diklofenaku na przewód pokarmowy, płytki i nerki. Diklofenak nie wpływa w istotny sposób na metabolizm dabrafenibu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – słaby induktor CYP2C9[3], diklofenak – substrat CYP2C9[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[5], inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OAT1[5], inhibitor OAT3[5], inhibitor OATP1B1[5], inhibitor OATP1B3[5], inhibitor OCT2[5], induktor CYP2B6[5], induktor CYP2C19[5], induktor CYP2C8[5], słaby induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[5], substrat BCRP[5], substrat CYP2C8[5], substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[5]
  • Diklofenak: substrat CYP2C9[4]

Monitorować

  • skuteczność przeciwbólowa
  • kreatynina i eGFR
  • nawodnienie w okresach gorączki
  • objawy krwawienia z przewodu pokarmowego
  • ciśnienie tętnicze

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowadroga podania · diklofenakryzyko malejeDiklofenak stosowany na skórę daje małą ekspozycję ogólnoustrojową, więc indukcja enzymów i sumowanie działań na nerki i krwawienia nie mają praktycznego znaczenia.
Odstawienie dabrafenibukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje i ekspozycja na diklofenak wraca do wyjściowej, więc jeśli dawkę diklofenaku zwiększono, należy ją zmniejszyć.
Kilka dniczas leczenia · diklofenakryzyko rośniePrzy dłuższym stosowaniu diklofenaku rośnie znaczenie ryzyka nerkowego i krwawień, szczególnie przy leczeniu skojarzonym z trametynibem i nawracającej gorączce.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo 75 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ ErytromycynaPrzy leczeniu dabrafenibem w miarę możliwości wybierz antybiotyk, który nie zależy od CYP3A4 i go nie hamuje.Powiedz lekarzowi przepisującemu antybiotyk, że przyjmujesz dabrafenib, i zapytaj, czy można zastosować inny antybiotyk.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi przepisującemu antybiotyk, że przyjmujesz dabrafenib, i zapytaj, czy można zastosować inny antybiotyk.

Erytromycyna może zwiększyć ilość leku przeciwnowotworowego w organizmie i nasilić jego działania niepożądane, na przykład gorączkę lub zmiany na skórze. Jednocześnie dabrafenib może osłabić działanie antybiotyku, przez co zakażenie może gorzej się leczyć. Często da się wybrać inny antybiotyk bez tego problemu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • nowa wysypka lub zmiany na skórze
  • brak poprawy zakażenia po kilku dniach
  • kołatanie serca lub omdlenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy leczeniu dabrafenibem w miarę możliwości wybierz antybiotyk, który nie zależy od CYP3A4 i go nie hamuje[1]. Jeśli erytromycyna jest konieczna, obserwuj pacjenta pod kątem nasilenia działań niepożądanych dabrafenibu i oceniaj, czy zakażenie ustępuje. Brak poprawy klinicznej powinien skłonić do zmiany antybiotyku. Przed włączeniem erytromycyny wyklucz hipokaliemię i hipomagnezemię[2].

Skutek kliniczny

Większa ekspozycja na dabrafenib może nasilać jego działania niepożądane, przede wszystkim gorączkę i objawy skórne. Indukcja enzymów przez dabrafenib może osłabić działanie erytromycyny i zmniejszyć skuteczność leczenia zakażenia[1].

Mechanizm

Interakcja działa w obu kierunkach. Erytromycyna hamuje CYP3A4, a dabrafenib i jego aktywne metabolity (hydroksydabrafenib i demetylodabrafenib) są substratami tego enzymu, więc ich stężenie może wzrosnąć[2][1]. Silny inhibitor CYP3A4 ketokonazol zwiększył AUC dabrafenibu o 71%, a AUC hydroksy- i demetylodabrafenibu o 82 i 68%[1]. Erytromycyna hamuje CYP3A4 słabiej, dlatego należy się spodziewać mniejszego wzrostu ekspozycji. Dabrafenib z kolei indukuje CYP3A4 i P-gp, co może zmniejszać stężenie antybiotyków metabolizowanych przez CYP3A, w tym makrolidów[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Erytromycyna – umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], dabrafenib – substrat CYP3A4[4]
  • Erytromycyna – inhibitor P-gp[3], dabrafenib – substrat P-gp[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C19[4], induktor CYP2C8[4], słaby induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[4], substrat BCRP[4], substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
  • Erytromycyna: umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor P-gp[3]

Monitorować

  • gorączka i dreszcze
  • zmiany skórne
  • objawy zakażenia – czy ustępują
  • potas i magnez przed włączeniem erytromycyny
  • aminotransferazy przy dłuższym leczeniu

Bezpieczniejsze alternatywy

azytromycyna

Kiedy ocena się zmienia

Erytromycyna włączana u pacjenta przyjmującego dabrafenib od dłuższego czasukolejność włączenia · erytromycynainne zalecenieIndukcja enzymów przez dabrafenib jest już w pełni rozwinięta, dlatego większe znaczenie ma ryzyko zbyt niskiego stężenia erytromycyny i niepowodzenia leczenia zakażenia. Oceniaj odpowiedź kliniczną na antybiotyk.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Davercin 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/davercin-100017173/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ DapsonPołączenie można stosować przy kontroli skuteczności dapsonu i jego toksyczności hematologicznej.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, wykonuj zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi, jeśli objawy choroby leczonej dapsonem wrócą albo pojawią się niepokojące objawy.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, wykonuj zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi, jeśli objawy choroby leczonej dapsonem wrócą albo pojawią się niepokojące objawy.

Dabrafenib przyspiesza rozkład wielu leków w wątrobie, w tym dapsonu. Dapson może przez to działać słabiej. Rzadziej może też częściej wywoływać zmiany we krwi, takie jak sinawe zabarwienie skóry czy niedokrwistość.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • sine lub szare zabarwienie warg, języka albo paznokci
  • duszność, zadyszka przy niewielkim wysiłku
  • silne zmęczenie, bladość, kołatanie serca
  • ciemny mocz lub zażółcenie skóry i oczu
  • nawrót objawów choroby leczonej dapsonem
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować przy kontroli skuteczności dapsonu i jego toksyczności hematologicznej. Leków eliminowanych przez metabolizm, których działanie ma duże znaczenie dla pacjenta, a dawki nie da się łatwo dostosować na podstawie skuteczności lub stężenia, należy unikać albo stosować je ostrożnie.[1] Gdy dapson służy jako profilaktyka zakażeń oportunistycznych, warto rozważyć metodę niezależną od metabolizmu wątrobowego. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa, więc przez kolejne tygodnie należy obserwować pacjenta pod kątem nasilenia działań niepożądanych dapsonu.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobnym skutkiem jest zmniejszenie stężenia dapsonu i osłabienie jego działania, co ma znaczenie zwłaszcza w profilaktyce zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis jirovecii oraz w chorobach skóry wymagających stałej kontroli. Możliwe jest też nasilenie methemoglobinemii i hemolizy przez większe powstawanie hydroksyloaminy. Interakcja ma charakter teoretyczny i nie opisano jej w badaniach klinicznych z tym połączeniem.

Mechanizm

Dabrafenib jest induktorem enzymów i zwiększa syntezę CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19, CYP2B6 i CYP2C8, co zmniejsza stężenie w osoczu leków metabolizowanych przez te enzymy i może zwiększać powstawanie ich aktywnych metabolitów.[1] Dapson jest utleniany głównie przez CYP2C9 i CYP3A4 do hydroksyloaminy, która odpowiada za methemoglobinemię i hemolizę, a w mniejszym stopniu jest acetylowany. Indukcja tych enzymów przez dabrafenib może więc przyspieszać eliminację dapsonu i jednocześnie zwiększać udział toksycznego metabolitu. Inne induktory działają na dapson podobnie – ryfabutyna znacznie zwiększa jego klirens, a ryfampicyna skraca okres półtrwania.[2]

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • skuteczność dapsonu (objawy choroby podstawowej, zakażenia oportunistyczne)
  • methemoglobina
  • morfologia krwi z retikulocytami
  • objawy hemolizy (bilirubina, LDH)
  • próby wątrobowe

Bezpieczniejsze alternatywy

pentamidyna (wziewnie)

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu przy kontynuacji dapsonukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów stopniowo wygasa, a stężenie dapsonu może wzrosnąć. W kolejnych tygodniach należy kontrolować methemoglobinę i morfologię krwi.
Włączenie dabrafenibu u pacjenta stosującego dapsonkolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo włączeniu dabrafenibu działanie dapsonu może słabnąć w ciągu kolejnych tygodni wraz z narastaniem indukcji. Należy ocenić skuteczność dapsonu, zwłaszcza gdy stosowany jest jako profilaktyka zakażeń.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dusalm 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dusalm-100460874/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ KetokonazolW trakcie leczenia dabrafenibem wybierz w miarę możliwości lek przeciwgrzybiczy, który nie hamuje silnie CYP3A4 ani CYP2C8.Nie zaczynaj brać ketokonazolu w tabletkach bez rozmowy z lekarzem prowadzącym leczenie dabrafenibem, a jeśli już go przyjmujesz, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Nie zaczynaj brać ketokonazolu w tabletkach bez rozmowy z lekarzem prowadzącym leczenie dabrafenibem, a jeśli już go przyjmujesz, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Ketokonazol w tabletkach zwiększa ilość dabrafenibu we krwi. Przez to częściej mogą pojawiać się jego działania niepożądane, takie jak gorączka, dreszcze czy zmiany na skórze. Ketokonazol w kremie lub szamponie nie stwarza tego problemu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • nowa wysypka albo inne zmiany na skórze
  • nudności, wymioty lub biegunka
  • silne zmęczenie
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

W trakcie leczenia dabrafenibem wybierz w miarę możliwości lek przeciwgrzybiczy, który nie hamuje silnie CYP3A4 ani CYP2C8.[1] Jeśli ketokonazol doustny jest konieczny, stosuj go możliwie krótko i ściśle obserwuj pacjenta pod kątem działań niepożądanych dabrafenibu.[2] Ketokonazol stosowany z lekami onkologicznymi wymaga szczególnej ostrożności.[3]

Skutek kliniczny

Większa ekspozycja na dabrafenib i jego aktywne metabolity może nasilić działania niepożądane dabrafenibu. Dotyczy to zwłaszcza gorączki, zmian skórnych i dolegliwości żołądkowo-jelitowych.

Mechanizm

Ketokonazol silnie hamuje CYP3A4, który razem z CYP2C8 odpowiada za metabolizm dabrafenibu, a aktywne metabolity hydroksydabrafenib i demetylodabrafenib są eliminowane przez CYP3A4.[1] Ketokonazol w dawce 400 mg raz na dobę zwiększył AUC dabrafenibu o 71% i Cmax o 33%, a AUC hydroksydabrafenibu i demetylodabrafenibu odpowiednio o 82% i 68%.[1] Dabrafenib indukuje CYP3A4, więc teoretycznie może też obniżać stężenie ketokonazolu, ale nie zostało to zbadane.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Ketokonazol – silny inhibitor CYP3A4[4], dabrafenib – substrat CYP3A4[5]
  • Ketokonazol – inhibitor P-gp[4], dabrafenib – substrat P-gp[5]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[5], inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OAT1[5], inhibitor OAT3[5], inhibitor OATP1B1[5], inhibitor OATP1B3[5], inhibitor OCT2[5], induktor CYP2B6[5], induktor CYP2C19[5], induktor CYP2C8[5], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[5], substrat BCRP[5], substrat CYP2C8[5], substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[5]
  • Ketokonazol: silny inhibitor CYP3A4[4], inhibitor P-gp[4]

Monitorować

  • gorączka i dreszcze
  • zmiany skórne
  • nudności, wymioty, biegunka
  • aktywność aminotransferaz (hepatotoksyczność ketokonazolu)

Bezpieczniejsze alternatywy

terbinafinakaspofunginamykafunginaanidulafungina

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (krem, szampon)postać · ketokonazolryzyko malejeKetokonazol stosowany na skórę osiąga znikome stężenia ogólnoustrojowe i nie hamuje w istotnym stopniu metabolizmu dabrafenibu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/finlee-100490396/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ketokonazol 200 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ketokonazol-100121427/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ MetyloprednizolonPołączenie można stosować, ale trzeba kontrolować skuteczność metyloprednizolonu i w razie potrzeby zwiększyć jego dawkę.Nie zmieniaj sam dawki żadnego z leków i powiedz lekarzowi, jeśli objawy twojej choroby wracają lub nasilają się albo gdy kończysz leczenie dabrafenibem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj sam dawki żadnego z leków i powiedz lekarzowi, jeśli objawy twojej choroby wracają lub nasilają się albo gdy kończysz leczenie dabrafenibem.

Dabrafenib może przyspieszać rozkład metyloprednizolonu w organizmie. Przez to metyloprednizolon może działać słabiej i objawy choroby, na którą go przyjmujesz, mogą wrócić. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem działanie metyloprednizolonu może z kolei się nasilić. Lekarz może wtedy zmienić dawkę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nawrót lub nasilenie objawów choroby leczonej metyloprednizolonem
  • po odstawieniu dabrafenibu: wzmożone pragnienie i częste oddawanie moczu
  • po odstawieniu dabrafenibu: obrzęki, szybki przyrost masy ciała
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba kontrolować skuteczność metyloprednizolonu i w razie potrzeby zwiększyć jego dawkę. Gdy działanie kortykosteroidu ma duże znaczenie dla pacjenta, a dostosowanie dawki na podstawie efektu klinicznego jest trudne, należy unikać połączenia lub zachować ostrożność.[1] Po odstawieniu dabrafenibu należy ponownie ocenić dawkę metyloprednizolonu.

Skutek kliniczny

Stężenie metyloprednizolonu w osoczu może się zmniejszyć, co grozi osłabieniem działania przeciwzapalnego i immunosupresyjnego oraz utratą kontroli choroby podstawowej.[1] Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje i ekspozycja na metyloprednizolon może wzrosnąć, co zwiększa ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A w wątrobie i jelitach oraz glikoproteinę P, co przyspiesza eliminację leków metabolizowanych tą drogą, w tym kortykosteroidów takich jak metyloprednizolon.[1] Leki pobudzające CYP3A4 zmniejszają działanie metyloprednizolonu.[2] W badaniu z midazolamem jako substratem CYP3A4 dabrafenib podawany wielokrotnie zmniejszył Cmax o 47% i AUC o 65%.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], metyloprednizolon – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], metyloprednizolon – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor P-gp[3], metyloprednizolon – substrat P-gp[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Metyloprednizolon: substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • kontrola objawów choroby podstawowej leczonej metyloprednizolonem
  • ocena potrzeby zmiany dawki metyloprednizolonu po włączeniu i po odstawieniu dabrafenibu
  • objawy nadmiernego działania glikokortykosteroidów po odstawieniu dabrafenibu (glikemia, ciśnienie tętnicze, obrzęki)

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (na skórę, wziewna, dostawowa)droga podania · metyloprednizolonryzyko malejePrzy miejscowym podaniu metyloprednizolonu działanie ogólnoustrojowe jest niewielkie, więc spadek ekspozycji układowej nie ma znaczenia klinicznego.
Pojedyncza dawka lub krótka terapia w stanie nagłymczas leczenia · metyloprednizolonryzyko malejePrzy pojedynczym lub krótkim podaniu metyloprednizolonu efekt dawki ocenia się klinicznie na bieżąco, a ewentualny słabszy efekt łatwo skorygować.
Odstawienie dabrafenibu przy kontynuacji metyloprednizolonukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów stopniowo ustępuje, a ekspozycja na metyloprednizolon rośnie, więc dawkę zwiększoną w trakcie terapii dabrafenibem trzeba ponownie ocenić.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Meprelon 8 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/meprelon-100238945/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Meprelon. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/meprelon-100238945/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inhibitory kinazy ALK (np. kryzotynib, brygatynib, cerytynib) klasaJednoczesne stosowanie inhibitora kinazy ALK i inhibitora kinazy BRAF należy ograniczyć do sytuacji zaplanowanych przez onkologa i prowadzić je pod ścisłym nadzorem stężeń, EKG i parametrów bezpieczeństwa.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy inhibitorów ALK i lek z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj samodzielnie dawek, upewnij się, że twój onkolog wie o obu lekach, i chodź na zlecone badania EKG i krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy inhibitorów ALK i lek z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj samodzielnie dawek, upewnij się, że twój onkolog wie o obu lekach, i chodź na zlecone badania EKG i krwi.

Leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów ALK, takie jak kryzotynib, cerytynib czy lorlatynib, i z grupy inhibitorów BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, wpływają na siebie nawzajem. Jeden lek może przyspieszać rozkładanie drugiego w organizmie i osłabiać jego działanie albo odwrotnie – zwiększać jego ilość we krwi i nasilać działania niepożądane. Niektóre z tych leków mogą też zaburzać rytm serca, a razem robią to silniej. Takie połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy zdecyduje o nim onkolog i regularnie kontroluje twoje leczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie słabości lub omdlenie
  • bardzo wolne tętno
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • silne nudności, wymioty lub biegunka
  • nasilona wysypka lub zmiany na skórze
  • pogorszenie objawów choroby nowotworowej, na przykład narastający kaszel lub duszność
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jednoczesne stosowanie inhibitora kinazy ALK i inhibitora kinazy BRAF należy ograniczyć do sytuacji zaplanowanych przez onkologa i prowadzić je pod ścisłym nadzorem stężeń, EKG i parametrów bezpieczeństwa. Przy połączeniu z dabrafenibem, enkorafenibem lub wemurafenibem trzeba liczyć się z osłabieniem działania kryzotynibu, cerytynibu, brygatynibu i lorlatynibu. Przy cerytynibie lub kryzotynibie należy spodziewać się wzrostu ekspozycji na inhibitor BRAF, zwłaszcza enkorafenib, i rozważyć redukcję jego dawki zgodnie z ChPL. Przy połączeniu leków wydłużających QT, czyli kryzotynibu lub cerytynibu z wemurafenibem lub enkorafenibem, przed rozpoczęciem leczenia trzeba wykonać EKG, wyrównać potas i magnez oraz odstawić inne zbędne leki wydłużające QT. Po odstawieniu leku indukującego CYP3A4 jego wpływ utrzymuje się jeszcze przez pewien czas, więc dawkowanie drugiego leku należy wtedy ponownie ocenić.

Skutek kliniczny

Połączenie może osłabić skuteczność przeciwnowotworową jednego z leków, gdy induktor obniża jego stężenie. Może też nasilić toksyczność drugiego leku, gdy inhibitor CYP3A4 zwiększa jego stężenie. Częściej pojawiają się wtedy zaburzenia żołądkowo-jelitowe, hepatotoksyczność i zmiany skórne. Przy parach z lekami wydłużającymi QT rośnie ryzyko wydłużenia odstępu QT, bradykardii i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes. Ponieważ efekt indukcji narasta stopniowo, zmiany stężeń mogą ujawnić się dopiero po kilku dniach do kilkunastu dni wspólnego stosowania lub po odstawieniu jednego z leków.

Mechanizm

Wszystkie inhibitory kinazy ALK i większość inhibitorów kinazy BRAF są metabolizowane głównie przez CYP3A4, a część z nich jednocześnie zmienia aktywność tego enzymu. Dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib indukują CYP3A4, przez co mogą obniżać stężenia kryzotynibu, cerytynibu, brygatynibu i lorlatynibu. Lorlatynib i brygatynib również indukują CYP3A4, co może z kolei obniżać stężenia inhibitorów BRAF. Cerytynib, silny inhibitor CYP3A4, i kryzotynib, umiarkowany inhibitor CYP3A4, mogą natomiast zwiększać stężenia inhibitorów BRAF, zwłaszcza enkorafenibu, który jest w dużym stopniu zależny od CYP3A4. Do tego dochodzi składowa farmakodynamiczna – kryzotynib, cerytynib, wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT, a inhibitory ALK powodują bradykardię, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca. Interakcja dotyczy całej klasy z wyjątkiem alektynibu, przy czym kierunek zmian stężeń zależy od konkretnej pary. Toworafenib jest metabolizowany w mniejszym stopniu przez CYP3A4, a danych o jego połączeniach z inhibitorami ALK brakuje.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc i częstości rytmu przed rozpoczęciem leczenia i okresowo w trakcie
  • tętno i ciśnienie tętnicze w kierunku bradykardii
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe w badaniach obrazowych
  • objawy toksyczności żołądkowo-jelitowej i skórnej

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu, enkorafenibu lub wemurafenibu w trakcie leczenia inhibitorem ALKkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieDziałanie indukujące CYP3A4 ustępuje stopniowo przez kilka do kilkunastu dni po odstawieniu inhibitora BRAF. Stężenie inhibitora ALK może w tym czasie rosnąć, więc należy ponownie ocenić jego dawkę i tolerancję, zwłaszcza jeśli wcześniej była zwiększana.
Kilka dni wspólnego stosowania z lorlatynibem lub brygatynibemczas leczenia · inhibitory kinazy ALKryzyko rośnieLorlatynib i brygatynib indukują CYP3A4, a efekt narasta w ciągu pierwszych dni leczenia. Spadek stężeń inhibitora BRAF metabolizowanego przez CYP3A4, zwłaszcza enkorafenibu, może więc ujawnić się z opóźnieniem i wymaga oceny skuteczności po pewnym czasie od włączenia.
Jednoczesne stosowanie innych leków wydłużających QT lub zaburzenia elektrolitowedawka · pacjentryzyko rośnieHipokaliemia, hipomagnezemia, bradykardia, wrodzony zespół długiego QT, niewydolność serca oraz inne leki wydłużające QT dodatkowo zwiększają ryzyko arytmii przy połączeniu kryzotynibu lub cerytynibu z wemurafenibem lub enkorafenibem. Należy wtedy częściej kontrolować EKG i elektrolity.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Triazole (np. flukonazol, pozakonazol, worykonazol) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu triazolowego leku przeciwgrzybiczego i inhibitora kinazy BRAF należy w miarę możliwości wybrać lek przeciwgrzybiczy spoza grupy triazoli, a jeśli połączenie jest konieczne – dostosować dawkę inhibitora BRAF zgodnie z ChPL i ściśle monitorować EKG oraz działania niepożądane.Jeśli przyjmujesz lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF i dostajesz lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, nie zaczynaj go brać, dopóki nie powiesz o tym onkologowi lub farmaceucie, bo może być potrzebna zmiana dawki albo innego leku.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF i dostajesz lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, nie zaczynaj go brać, dopóki nie powiesz o tym onkologowi lub farmaceucie, bo może być potrzebna zmiana dawki albo innego leku.

Leki przeciwgrzybicze z grupy triazoli, takie jak flukonazol, itrakonazol czy worykonazol, spowalniają usuwanie z organizmu niektórych leków przeciwnowotworowych stosowanych w czerniaku, na przykład enkorafenibu, wemurafenibu i dabrafenibu. Lek przeciwnowotworowy może się wtedy gromadzić we krwi i silniej wywoływać działania niepożądane. Oba leki mogą też razem zaburzać rytm serca. Dabrafenib może z kolei osłabiać działanie leku przeciwgrzybiczego.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, nierówne bicie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • nagłe pogorszenie widzenia, ból lub zaczerwienienie oka
  • nasilona wysypka, łuszczenie lub pęcherze na skórze
  • silne bóle stawów lub mięśni
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • wysoka gorączka z dreszczami
  • brak poprawy albo nasilenie objawów zakażenia grzybiczego
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu triazolowego leku przeciwgrzybiczego i inhibitora kinazy BRAF należy w miarę możliwości wybrać lek przeciwgrzybiczy spoza grupy triazoli, a jeśli połączenie jest konieczne – dostosować dawkę inhibitora BRAF zgodnie z ChPL i ściśle monitorować EKG oraz działania niepożądane. Połączenia enkorafenibu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (itrakonazol, pozakonazol, worykonazol) należy unikać, a gdy są nieuniknione, zmniejszyć dawkę enkorafenibu według ChPL. Przy flukonazolu i izawukonazolu zachowuje się ostrożność i również rozważa redukcję dawki. Przy wemurafenibie główne ryzyko to wydłużenie QT, dlatego przed włączeniem triazolu trzeba wykonać EKG i wyrównać potas i magnez. Przy dabrafenibie trzeba liczyć się ze wzrostem jego toksyczności i równocześnie ze spadkiem stężenia triazolu, więc warto oznaczyć stężenie worykonazolu, pozakonazolu lub itrakonazolu. Po odstawieniu triazolu do wcześniejszej dawki inhibitora BRAF wraca się dopiero po wygaśnięciu hamowania enzymu, co przy pozakonazolu i izawukonazolu trwa dłużej.

Skutek kliniczny

Wyższe stężenie inhibitora kinazy BRAF nasila jego toksyczność. Mogą wystąpić zmiany skórne, bóle stawów, nudności, uszkodzenie wątroby, a przy enkorafenibie zaburzenia widzenia. Przy wemurafenibie i enkorafenibie rośnie ryzyko wydłużenia QT i komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes. W połączeniach z dabrafenibem stężenie triazolu może spaść poniżej zakresu skutecznego, co grozi niepowodzeniem leczenia lub profilaktyki inwazyjnej grzybicy. Interakcja dotyczy wszystkich triazoli i dabrafenibu, enkorafenibu oraz wemurafenibu, a jej nasilenie zależy od siły hamowania CYP3A4 przez dany triazol. Toworafenib stanowi wyjątek.

Mechanizm

Triazole hamują CYP3A4. Itrakonazol, pozakonazol i worykonazol robią to silnie, a flukonazol i izawukonazol umiarkowanie. Enkorafenib, wemurafenib i dabrafenib są w dużej części metabolizowane przez CYP3A4 (dabrafenib także przez CYP2C8), więc ich stężenie we krwi rośnie. W przypadku dabrafenibu dotyczy to również jego aktywnych metabolitów. Działa też mechanizm odwrotny. Dabrafenib, a w mniejszym stopniu enkorafenib, indukują CYP3A4 i mogą obniżać stężenie triazoli metabolizowanych tym szlakiem. Dodatkowo worykonazol, pozakonazol, flukonazol i itrakonazol, podobnie jak wemurafenib i enkorafenib, mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację serca się sumuje. Izawukonazol nie wydłuża odstępu QT, ale nadal hamuje CYP3A4.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem triazolu i w trakcie leczenia, szczególnie przy wemurafenibie i enkorafenibie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
  • objawy toksyczności inhibitora BRAF: zmiany skórne, bóle stawów, gorączka, nudności, zaburzenia widzenia
  • stężenie worykonazolu, pozakonazolu lub itrakonazolu we krwi, zwłaszcza przy dabrafenibie
  • kliniczna skuteczność leczenia przeciwgrzybiczego

Kiedy ocena się zmienia

Jednorazowa dawka flukonazoludawka · triazoleryzyko malejeJednorazowa dawka flukonazolu stosowana w kandydozie pochwy krótko i umiarkowanie hamuje CYP3A4. Ryzyko jest mniejsze niż przy leczeniu wielodniowym, ale ze względu na QT i długi okres półtrwania flukonazolu nadal warto poinformować onkologa, zwłaszcza przy wemurafenibie i enkorafenibie.
Odstawienie triazolukolejność włączenia · triazoleinne zaleceniePo odstawieniu triazolu hamowanie CYP3A4 utrzymuje się jeszcze przez pewien czas, najdłużej przy pozakonazolu i izawukonazolu. Do dawki inhibitora BRAF sprzed interakcji wraca się dopiero po upływie kilku okresów półtrwania triazolu, zgodnie z ChPL.
Leczenie lub profilaktyka wielotygodniowaczas leczenia · triazoleryzyko rośniePrzy długotrwałej profilaktyce lub leczeniu inwazyjnej grzybicy triazolem stężenie inhibitora BRAF długo utrzymuje się na podwyższonym poziomie. Taka sytuacja wymaga regularnego EKG, kontroli elektrolitów i prób wątrobowych. Przy dabrafenibie dochodzi do tego monitorowanie stężenia triazolu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inhibitory proteazy (np. darunawir, atazanawir, rytonawir) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora proteazy i inhibitora kinazy BRAF należy w miarę możliwości unikać tego połączenia, a gdy jest konieczne – zmodyfikować dawkowanie według ChPL i ściśle monitorować pacjenta we współpracy onkologa z lekarzem prowadzącym leczenie HIV.Jeśli przyjmujesz lek przeciw HIV z grupy inhibitorów proteazy i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom – onkologowi i lekarzowi prowadzącemu leczenie HIV – i nie zmieniaj samodzielnie dawek ani nie odstawiaj żadnego z leków.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciw HIV z grupy inhibitorów proteazy i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom – onkologowi i lekarzowi prowadzącemu leczenie HIV – i nie zmieniaj samodzielnie dawek ani nie odstawiaj żadnego z leków.

Leki przeciw HIV z grupy inhibitorów proteazy, np. darunawir, atazanawir czy rytonawir, spowalniają usuwanie z organizmu niektórych leków przeciwnowotworowych, np. enkorafenibu, wemurafenibu czy dabrafenibu. Lek przeciwnowotworowy może wtedy działać za silnie i wywoływać więcej działań niepożądanych, także zaburzenia rytmu serca. Z kolei lek przeciwnowotworowy może osłabiać działanie leku przeciw HIV. Lekarz może zmienić dawkę albo dobrać inny lek przeciw HIV.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, nierówne bicie serca
  • omdlenie lub silne zawroty głowy
  • wysoka gorączka lub dreszcze
  • nasilona wysypka, zmiany na skórze
  • pogorszenie widzenia
  • silne nudności, wymioty lub biegunka
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora proteazy i inhibitora kinazy BRAF należy w miarę możliwości unikać tego połączenia, a gdy jest konieczne – zmodyfikować dawkowanie według ChPL i ściśle monitorować pacjenta we współpracy onkologa z lekarzem prowadzącym leczenie HIV. Dla enkorafenibu ChPL zaleca unikanie silnych inhibitorów CYP3A4, a przy braku alternatywy zmniejszenie jego dawki i powrót do dawki wyjściowej dopiero po odpowiednim czasie od odstawienia inhibitora. Dabrafenib i wemurafenib należy łączyć z inhibitorami proteazy ostrożnie, z kontrolą działań niepożądanych i EKG. Połączenia sakwinawiru z wemurafenibem lub enkorafenibem należy unikać ze względu na addycyjne wydłużenie QT. Przed rozpoczęciem leczenia trzeba wyrównać stężenia potasu i magnezu. Warto rozważyć zmianę schematu przeciwretrowirusowego na niezawierający inhibitora proteazy ani wzmacniacza farmakokinetycznego, a przy kontynuacji inhibitora proteazy kontrolować skuteczność leczenia HIV.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia inhibitora BRAF nasila jego działania niepożądane. Mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca z wydłużeniem QT, zmiany skórne, gorączka, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, bóle stawów i zaburzenia widzenia. Zmniejszenie stężenia inhibitora proteazy przez indukcję CYP3A4 grozi utratą kontroli wiremii HIV i rozwojem oporności wirusa. Największe ryzyko arytmii dotyczy połączeń sakwinawiru lub rytonawiru z wemurafenibem albo enkorafenibem.

Mechanizm

Inhibitory proteazy, zwłaszcza wzmacniane rytonawirem, silnie hamują CYP3A4 i glikoproteinę P. Enkorafenib, wemurafenib i dabrafenib są w dużej części metabolizowane przez CYP3A4, a dabrafenib dodatkowo przez CYP2C8. Zahamowanie CYP3A4 zwiększa więc ekspozycję na inhibitor BRAF, najsilniej na enkorafenib, którego eliminacja w największym stopniu zależy od tego szlaku. W drugą stronę dabrafenib i wemurafenib, a w mniejszym stopniu enkorafenib, indukują CYP3A4. Mogą przez to obniżać stężenia inhibitorów proteazy, które same są substratami CYP3A4. Dochodzi też addycyjny wpływ na przewodnictwo w sercu. Enkorafenib i wemurafenib wydłużają odstęp QT, a sakwinawir wzmacniany rytonawirem wydłuża odstępy QT i PR. Atazanawir wydłuża odstęp PR.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed leczeniem i okresowo w trakcie, szczególnie przy sakwinawirze, rytonawirze, wemurafenibie i enkorafenibie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy toksyczności inhibitora BRAF (zmiany skórne, gorączka, bóle stawów, zaburzenia widzenia, nudności)
  • wiremia HIV (HIV RNA) po włączeniu inhibitora BRAF
  • parametry wątrobowe (AlAT, AspAT, bilirubina)

Kiedy ocena się zmienia

Czas potrzebny na wygaśnięcie hamowania CYP3A4 po odstawieniu inhibitora proteazyodstep · inhibitory proteazyinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora proteazy hamowanie CYP3A4 ustępuje stopniowo. Powrót do pełnej dawki enkorafenibu zgodnie z ChPL jest możliwy dopiero po upływie kilku okresów półtrwania inhibitora.
Inhibitor BRAF dołączony do stabilnego leczenia inhibitorem proteazykolejność włączenia · inhibitory proteazyinne zalecenieDołączenie dabrafenibu, wemurafenibu lub enkorafenibu do ustabilizowanego schematu z inhibitorem proteazy może po kilku dniach lub tygodniach obniżyć jego stężenie przez indukcję CYP3A4. Wymaga to kontroli wiremii HIV i rozważenia zmiany schematu przeciwretrowirusowego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inhibitory kinazy BCR-ABL (np. dazatynib, imatynib, bosutynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BCR-ABL i inhibitora kinazy BRAF najlepiej unikać tego połączenia, a jeśli jest konieczne, decyzję podejmuje onkolog razem z hematologiem i prowadzi się ścisłe monitorowanie EKG, elektrolitów oraz skuteczności leczenia białaczki.Jeśli przyjmujesz lek na białaczkę z grupy inhibitorów BCR-ABL i lek na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj dawek na własną rękę i upewnij się, że obaj lekarze prowadzący wiedzą o obu lekach oraz zlecają ci regularne EKG i badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na białaczkę z grupy inhibitorów BCR-ABL i lek na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj dawek na własną rękę i upewnij się, że obaj lekarze prowadzący wiedzą o obu lekach oraz zlecają ci regularne EKG i badania krwi.

Leki na przewlekłą białaczkę szpikową, takie jak imatynib, nilotynib czy dazatynib, mogą wzajemnie oddziaływać z lekami na czerniaka, takimi jak wemurafenib, enkorafenib czy dabrafenib. Lek na czerniaka może osłabić działanie leku na białaczkę, a niektóre leki na białaczkę mogą nasilić działania niepożądane leku na czerniaka. Część tych leków wpływa też na rytm serca, a razem ten wpływ się sumuje.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie albo nagłe silne zawroty głowy
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • nasilone osłabienie, nawracające infekcje lub siniaki
  • nowe lub nasilone zmiany skórne, gorączka, bóle stawów albo zaburzenia widzenia
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BCR-ABL i inhibitora kinazy BRAF najlepiej unikać tego połączenia, a jeśli jest konieczne, decyzję podejmuje onkolog razem z hematologiem i prowadzi się ścisłe monitorowanie EKG, elektrolitów oraz skuteczności leczenia białaczki. Przed włączeniem leków należy wyrównać stężenie potasu i magnezu oraz odstawić zbędne leki wydłużające QT. Szczególną ostrożność zachowuje się przy nilotynibie z wemurafenibem lub enkorafenibem, bo łączą one ryzyko spadku stężenia nilotynibu z silnym sumowaniem wpływu na QT. Przy imatynibie lub nilotynibie z enkorafenibem trzeba ocenić potrzebę zmniejszenia dawki enkorafenibu i obserwować jego działania niepożądane. Po odstawieniu inhibitora BRAF stężenie inhibitora BCR-ABL może stopniowo wzrastać przez kilka tygodni, co wymaga kontroli tolerancji leczenia.

Skutek kliniczny

Połączenie może osłabić kontrolę białaczki przez spadek stężenia inhibitora BCR-ABL, a w części par nasilić toksyczność inhibitora BRAF. Sumowanie wpływu na odstęp QT zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF (dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib) indukują CYP3A4 i mogą obniżać stężenie inhibitorów kinazy BCR-ABL, które są w dużej mierze metabolizowane przez ten enzym (imatynib, dazatynib, nilotynib, bosutynib, ponatynib). W przeciwnym kierunku imatynib i nilotynib hamują CYP3A4 i mogą zwiększać ekspozycję na enkorafenib i dabrafenib. Dodatkowo nilotynib, dazatynib, bosutynib, wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT, więc działanie to się sumuje. Asciminib jest w mniejszym stopniu zależny od CYP3A4 i słabiej wpływa na QT, a toworafenib jest metabolizowany głównie innymi drogami niż CYP3A4, jednak dla tych leków brakuje danych o połączeniu, dlatego ostrożność obejmuje całą klasę.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed rozpoczęciem połączenia, po kilku dniach i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • odpowiedź molekularna w przewlekłej białaczce szpikowej (ilościowe oznaczenie transkryptu BCR-ABL) częściej niż zwykle
  • morfologia krwi
  • działania niepożądane inhibitora BRAF (zmiany skórne, gorączka, bóle stawów, zaburzenia widzenia)

Kiedy ocena się zmienia

Inhibitor BRAF dołączony do ustabilizowanego leczenia inhibitorem BCR-ABLkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja CYP3A4 narasta w ciągu kilku tygodni, dlatego po dołączeniu dabrafenibu, enkorafenibu lub wemurafenibu należy częściej kontrolować odpowiedź molekularną białaczki, nawet jeśli wcześniej była stabilna.
Okres po odstawieniu inhibitora BRAFodstep · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo przez kilka tygodni, a stężenie inhibitora BCR-ABL rośnie, więc jeśli wcześniej zwiększano jego dawkę, trzeba ją ponownie ocenić i obserwować toksyczność.
Zwiększona dawka asciminibu stosowana przy mutacji T315Idawka · inhibitory kinazy BCR-ABLryzyko rośniePrzy wyższej dawce asciminib wyraźniej hamuje CYP3A4 i może zwiększać ekspozycję na enkorafenib i dabrafenib, dlatego przewagę asciminibu jako alternatywy ocenia się z uwzględnieniem stosowanej dawki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Antyandrogeny (np. enzalutamid, bikalutamid, flutamid) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu antyandrogenu i inhibitora kinazy BRAF wykonaj EKG z oceną odstępu QT oraz oznacz potas i magnez przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego i kontroluj je w jego trakcie.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek blokujący działanie męskich hormonów i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj samodzielnie dawek, powiedz obu lekarzom o obu lekach i regularnie rób EKG oraz badania krwi, które ci zlecą.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek blokujący działanie męskich hormonów i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj samodzielnie dawek, powiedz obu lekarzom o obu lekach i regularnie rób EKG oraz badania krwi, które ci zlecą.

Leki blokujące działanie męskich hormonów, na przykład enzalutamid, bikalutamid czy darolutamid, mogą razem z lekami na czerniaka, takimi jak wemurafenib, enkorafenib czy dabrafenib, zaburzać rytm serca. Enzalutamid i apalutamid mogą też przyspieszać usuwanie leku na czerniaka z organizmu, przez co może on działać słabiej. Flutamid z wemurafenibem może dodatkowo obciążać wątrobę. Takie leczenie jest możliwe, ale wymaga uzgodnienia między lekarzami i regularnych badań.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, szybkie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • zażółcenie skóry lub białek oczu, ciemny mocz, ból pod prawym łukiem żebrowym
  • nowe lub szybko rosnące zmiany na skórze albo inne objawy postępu choroby nowotworowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu antyandrogenu i inhibitora kinazy BRAF wykonaj EKG z oceną odstępu QT oraz oznacz potas i magnez przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego i kontroluj je w jego trakcie. Unikaj łączenia enzalutamidu lub apalutamidu z wemurafenibem, enkorafenibem i dabrafenibem, bo silna indukcja enzymów może obniżyć skuteczność terapii przeciwnowotworowej. Jeśli antyandrogen jest niezbędny, rozważ z onkologiem darolutamid, który nie indukuje enzymów. Wydłużenia QT nie eliminuje jednak żaden lek z tej grupy. Przy flutamidzie stosowanym z wemurafenibem kontroluj aminotransferazy i bilirubinę częściej niż przy każdym z tych leków osobno. Unikaj dokładania innych leków wydłużających QT i korygowania elektrolitów z opóźnieniem.

Skutek kliniczny

Przy enzalutamidzie i apalutamidzie najważniejszym skutkiem jest osłabienie działania inhibitora BRAF, które może prowadzić do utraty kontroli nad czerniakiem lub innym nowotworem z mutacją BRAF. Przy wszystkich antyandrogenach rośnie ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, z częstoskurczem typu torsade de pointes włącznie. Ryzyko jest największe w połączeniach z wemurafenibem i enkorafenibem. Przy połączeniu flutamidu z wemurafenibem dochodzi większe ryzyko uszkodzenia wątroby.

Mechanizm

Interakcja ma dwa składniki o różnym nasileniu w obrębie klasy. Pierwszy jest farmakodynamiczny i wspólny dla wszystkich antyandrogenów. Obniżenie aktywności androgenów wydłuża odstęp QT, a wemurafenib i enkorafenib, w mniejszym stopniu dabrafenib, same wydłużają QT. Daje to addycyjne ryzyko zaburzeń rytmu. Drugi składnik jest farmakokinetyczny i dotyczy głównie enzalutamidu i apalutamidu. Są to silne induktory CYP3A4, które indukują też CYP2C19, CYP2C9 i P-gp. Mogą znacznie przyspieszyć metabolizm wemurafenibu, enkorafenibu i dabrafenibu, bo wszystkie są substratami CYP3A4, a dabrafenib także CYP2C8. Spadają wtedy ich stężenia i skuteczność. Darolutamid, bikalutamid i flutamid nie mają istotnego działania indukującego. Przy flutamidzie dochodzi hamowanie CYP1A2 przez wemurafenib, co może zwiększać ekspozycję na flutamid i jego hepatotoksyczne metabolity. Hepatotoksyczność obu leków sumuje się.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem skojarzonym i okresowo w jego trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • skuteczność przeciwnowotworowa inhibitora BRAF (ocena odpowiedzi w badaniach obrazowych) przy enzalutamidzie lub apalutamidzie
  • aminotransferazy i bilirubina, szczególnie przy flutamidzie z wemurafenibem
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie, omdlenia)

Kiedy ocena się zmienia

Enzalutamid lub apalutamid włączony u chorego już leczonego wemurafenibem, enkorafenibem lub dabrafenibemkolejność włączenia · antyandrogenyryzyko rośnieSilna indukcja CYP3A4 narasta stopniowo przez kilka tygodni, więc spadek stężenia inhibitora BRAF i utrata kontroli choroby mogą ujawnić się z opóźnieniem. W tym okresie potrzebna jest szczególnie uważna ocena odpowiedzi na leczenie. Lepiej wcześniej rozważyć antyandrogen bez działania indukującego.
Kilka tygodni od odstawienia enzalutamidu lub apalutamiduodstep · antyandrogenyinne zalecenieDziałanie indukujące utrzymuje się przez kilka tygodni po odstawieniu enzalutamidu lub apalutamidu. Inhibitor BRAF włączony w tym czasie może mieć obniżone stężenia, a później stopniowo rosnące, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, w tym wydłużenia QT. W tym okresie warto częściej kontrolować EKG i tolerancję leczenia.
Darolutamid, bikalutamid lub flutamidkolejność włączenia · antyandrogenyryzyko malejeTe antyandrogeny nie indukują istotnie enzymów metabolizujących inhibitory BRAF, więc ryzyko utraty skuteczności leczenia czerniaka jest małe. Pozostaje addycyjne wydłużenie QT, które wymaga kontroli EKG i elektrolitów. Przy flutamidzie z wemurafenibem pozostaje też ryzyko hepatotoksyczności.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Selektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora kinazy BRAF leczenie trzeba uzgodnić między onkologiem a lekarzem prowadzącym chorobę podstawową oraz regularnie kontrolować EKG, próby wątrobowe i skuteczność leczenia immunosupresyjnego.Jeśli przyjmujesz lek obniżający odporność i lek na raka z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom, rób zlecone badania EKG i krwi i nie zmieniaj dawek na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek obniżający odporność i lek na raka z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom, rób zlecone badania EKG i krwi i nie zmieniaj dawek na własną rękę.

Niektóre leki obniżające odporność, na przykład fingolimod, ozanimod czy leflunomid, mogą razem z lekami na czerniaka, takimi jak wemurafenib czy enkorafenib, obciążać serce albo wątrobę. Fingolimod i ozanimod zwalniają pracę serca, a leki na czerniaka mogą zaburzać jego rytm. Leki na czerniaka mogą też osłabiać działanie apremilastu i tofacytynibu, przez co choroba może się zaostrzyć. Leki podawane we wlewach, na przykład natalizumab czy abatacept, nie powodują takich problemów.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • bardzo wolne tętno, zawroty głowy, duże osłabienie
  • zażółcenie skóry lub białek oczu, ciemny mocz
  • ból pod prawym łukiem żebrowym, nudności, brak apetytu
  • nawrót lub nasilenie objawów choroby, na którą bierzesz lek obniżający odporność
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora kinazy BRAF leczenie trzeba uzgodnić między onkologiem a lekarzem prowadzącym chorobę podstawową oraz regularnie kontrolować EKG, próby wątrobowe i skuteczność leczenia immunosupresyjnego. Fingolimodu, ozanimodu i ponesimodu najlepiej nie łączyć z wemurafenibem ani enkorafenibem. Gdy połączenie jest konieczne, przed włączeniem i w trakcie leczenia wykonuje się EKG z oceną QTc i częstości rytmu, wyrównuje się potas i magnez oraz unika innych leków wydłużających QT. Przy leflunomidzie lub teriflunomidzie z wemurafenibem próby wątrobowe kontroluje się częściej niż zwykle. Po odstawieniu tych leków trzeba pamiętać, że utrzymują się w organizmie bardzo długo, a w razie potrzeby przeprowadza się procedurę przyspieszonej eliminacji. U pacjentów leczonych apremilastem, tofacytynibem lub tolebrutynibem trzeba się liczyć z osłabieniem ich działania pod wpływem wemurafenibu, dabrafenibu lub enkorafenibu. Warto wtedy rozważyć zmianę na lek biologiczny, który nie wchodzi w interakcje metaboliczne.

Skutek kliniczny

Połączenie modulatora S1P z wemurafenibem lub enkorafenibem grozi nasiloną bradykardią, blokiem przedsionkowo-komorowym, wydłużeniem QT i komorowymi zaburzeniami rytmu. Połączenie leflunomidu lub teriflunomidu z wemurafenibem zwiększa ryzyko polekowego uszkodzenia wątroby. Indukcja enzymów przez inhibitory BRAF może osłabić działanie apremilastu, tofacytynibu i tolebrutynibu, co grozi zaostrzeniem choroby autoimmunologicznej.

Mechanizm

Interakcja nie ma jednego mechanizmu wspólnego dla całej klasy. Dotyczy tylko leków drobnocząsteczkowych z grupy a, a w jej obrębie działają trzy różne mechanizmy. Pierwszy to sumowanie się działania na serce. Modulatory receptora S1P (fingolimod, ozanimod, ponesimod) zwalniają rytm serca i spowalniają przewodzenie przedsionkowo-komorowe, a wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT. Bradykardia dodatkowo zwiększa ryzyko arytmii typu torsade de pointes. Drugi to sumowanie się hepatotoksyczności. Leflunomid i teriflunomid uszkadzają wątrobę, a wemurafenib często podnosi aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny. Do tej grupy należy też hepatotoksyczny tolebrutynib. Trzeci mechanizm jest farmakokinetyczny. Wemurafenib, dabrafenib i enkorafenib indukują CYP3A4, przez co mogą obniżać stężenie leków immunosupresyjnych metabolizowanych tym szlakiem, takich jak apremilast, tofacytynib, tolebrutynib i częściowo nerandomilast. Dla toworafenibu danych o tych mechanizmach jest bardzo mało.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc i częstości rytmu przed włączeniem i w trakcie leczenia, zwłaszcza przy fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • ALT, AST i bilirubina, zwłaszcza przy leflunomidzie, teriflunomidzie i tolebrutynibie
  • aktywność choroby autoimmunologicznej przy apremilaście, tofacytynibie i tolebrutynibie
  • morfologia krwi z rozmazem

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie modulatora S1P u pacjenta leczonego inhibitorem BRAFkolejność włączenia · selektywne leki immunosupresyjneryzyko rośnieNajwiększe zwolnienie rytmu po fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie występuje w pierwszych dniach leczenia. U pacjenta, który już przyjmuje wemurafenib lub enkorafenib, pierwsze dawki wymagają monitorowania EKG i obserwacji, a decyzję warto skonsultować z kardiologiem.
Leflunomid lub teriflunomid odstawiony przed włączeniem inhibitora BRAFodstep · selektywne leki immunosupresyjneinne zalecenieTeriflunomid, czyli aktywny metabolit leflunomidu, utrzymuje się w organizmie przez wiele miesięcy po odstawieniu. Ryzyko sumowania hepatotoksyczności nie znika od razu, dlatego przed włączeniem wemurafenibu warto rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji i dalej kontrolować próby wątrobowe.
Odstawienie wemurafenibu, dabrafenibu lub enkorafenibu u pacjenta leczonego apremilastem, tofacytynibem lub tolebrutynibkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja enzymów wygasa stopniowo przez kilka tygodni po odstawieniu inhibitora BRAF. Jeśli dawkę leku immunosupresyjnego zwiększano, trzeba wtedy wrócić do dawki standardowej i obserwować działania niepożądane.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inhibitory kinazy Brutona (np. ibrutynib, akalabrutynib, zanubrutynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i inhibitora kinazy Brutona należy unikać tego połączenia albo, gdy oba leki są konieczne, ściśle kontrolować skuteczność inhibitora BTK i objawy krwawienia.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF razem z lekiem z grupy inhibitorów BTK, upewnij się, że wiedzą o tym zarówno twój onkolog, jak i hematolog, i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z nich.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF razem z lekiem z grupy inhibitorów BTK, upewnij się, że wiedzą o tym zarówno twój onkolog, jak i hematolog, i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z nich.

Leki na czerniaka lub raka jelita z tej grupy, takie jak dabrafenib czy enkorafenib, mogą przyspieszać rozkład leków na białaczkę i chłoniaki, takich jak ibrutynib, akalabrutynib czy zanubrutynib. Lek na chorobę krwi może wtedy działać słabiej. Oba rodzaje leków mogą też zwiększać skłonność do krwawień. Takie połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy oba leki są naprawdę potrzebne, i pod ścisłą kontrolą lekarzy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nietypowe siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • czarne, smoliste stolce albo krew w moczu
  • silny ból głowy, zaburzenia widzenia lub mowy
  • kołatanie serca, nierówne bicie serca, zawroty głowy, omdlenie
  • powiększające się węzły chłonne, nocne poty, gorączka bez infekcji, chudnięcie
  • nowe lub szybko zmieniające się zmiany na skórze
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i inhibitora kinazy Brutona należy unikać tego połączenia albo, gdy oba leki są konieczne, ściśle kontrolować skuteczność inhibitora BTK i objawy krwawienia. Decyzję podejmują wspólnie onkolog i hematolog, bo obu leków nie da się zwykle zastąpić bez zmiany planu leczenia. Przy dabrafenibie i enkorafenibie trzeba liczyć się z wyraźnym spadkiem stężenia ibrutynibu, akalabrutynibu i zanubrutynibu, a zwiększenie dawki inhibitora BTK rozważa się tylko w ramach zaleceń producenta dla induktorów CYP3A4. Toworafenib traktuje się ostrożnie tak samo jak dabrafenib, mimo braku bezpośrednich danych o tym połączeniu. Wemurafenib słabiej obniża stężenie inhibitorów BTK, ale wymaga kontroli EKG, zwłaszcza przy ibrutynibie, który sam wywołuje zaburzenia rytmu. Po odstawieniu inhibitora BRAF dawkę inhibitora BTK, jeśli była zwiększona, wraca się do standardowej po wygaśnięciu indukcji. Leków przeciwpłytkowych, przeciwzakrzepowych i NLPZ należy w tym skojarzeniu unikać lub stosować je tylko przy wyraźnych wskazaniach.

Skutek kliniczny

Główny skutek to spadek stężenia inhibitora kinazy Brutona i ryzyko utraty kontroli przewlekłej białaczki limfocytowej lub chłoniaka. Drugim skutkiem jest większa skłonność do krwawień, od siniaków po krwawienia z przewodu pokarmowego i wewnątrzczaszkowe. Po odstawieniu inhibitora BRAF działanie indukcyjne wygasa stopniowo, więc stężenie inhibitora BTK rośnie z opóźnieniem.

Mechanizm

Dabrafenib, enkorafenib i prawdopodobnie toworafenib pobudzają CYP3A4 w wątrobie i jelicie. Ibrutynib, akalabrutynib (razem z czynnym metabolitem) i zanubrutynib są metabolizowane głównie przez CYP3A4, więc ich stężenie we krwi spada. Najbardziej wrażliwy jest ibrutynib, który ma duży efekt pierwszego przejścia. Dodatkowo inhibitory BTK upośledzają czynność płytek krwi, a dabrafenib i enkorafenib (zwłaszcza w skojarzeniu z inhibitorem MEK) same zwiększają ryzyko krwawień, co daje sumowanie działania. Obie grupy wiążą się też z ryzykiem nowych nowotworów skóry. Mechanizm indukcyjny dotyczy całej grupy a poza wemurafenibem, który pobudza CYP3A4 słabo, i całej grupy b.

Monitorować

  • odpowiedź hematologiczna – morfologia z rozmazem, liczba limfocytów, wielkość węzłów chłonnych i śledziony
  • objawy krwawienia, morfologia z płytkami krwi
  • EKG i rytm serca (szczególnie przy ibrutynibie i wemurafenibie)
  • elektrolity – potas i magnez
  • badanie skóry pod kątem nowych zmian nowotworowych
  • po odstawieniu inhibitora BRAF – działania niepożądane inhibitora BTK wynikające ze wzrostu jego stężenia

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF w trakcie leczenia inhibitorem BTKkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu, enkorafenibu lub toworafenibu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo przez kilka do kilkunastu dni. Jeśli dawka inhibitora BTK była zwiększona, trzeba ją przywrócić do standardowej i obserwować działania niepożądane wynikające ze wzrostu stężenia.
Włączenie inhibitora BRAF u pacjenta stabilnie leczonego inhibitorem BTKkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieSpadek stężenia inhibitora BTK narasta stopniowo wraz z rozwojem indukcji, więc utrata kontroli choroby hematologicznej może ujawnić się dopiero po kilku tygodniach. Kontrolę morfologii i objawów choroby należy zaplanować w pierwszych tygodniach skojarzenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inne leki nasercowe (np. iwabradyna, ranolazyna, mawakamten) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i leku nasercowego metabolizowanego przez CYP3A4 trzeba liczyć się ze słabszym działaniem leku nasercowego, a przy części par także z wydłużeniem QT, dlatego wymagane jest regularne monitorowanie EKG i skuteczności leczenia kardiologicznego.Jeśli przyjmujesz lek na serce razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym lekarzowi onkologowi i kardiologowi, zgłaszaj się na zlecone badania EKG i nie zmieniaj ani nie odstawiaj żadnego z tych leków na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na serce razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym lekarzowi onkologowi i kardiologowi, zgłaszaj się na zlecone badania EKG i nie zmieniaj ani nie odstawiaj żadnego z tych leków na własną rękę.

Leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib, toworafenib i wemurafenib, przyspieszają usuwanie z organizmu niektórych leków na serce, np. iwabradyny, ranolazyny i mawakamtenu. Te leki na serce mogą wtedy działać słabiej. Wemurafenib i enkorafenib mogą też, podobnie jak ranolazyna i iwabradyna, zaburzać rytm serca. Inne leki na serce, takie jak trimetazydyna, meldonium, głóg czy koenzym Q10, nie wchodzą w tę interakcję.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie zbliżającego się omdlenia albo omdlenie
  • nawrót lub nasilenie bólu w klatce piersiowej
  • narastająca duszność, obrzęki nóg albo szybki przyrost masy ciała
  • wyraźnie szybsze tętno w spoczynku niż zwykle
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i leku nasercowego metabolizowanego przez CYP3A4 trzeba liczyć się ze słabszym działaniem leku nasercowego, a przy części par także z wydłużeniem QT, dlatego wymagane jest regularne monitorowanie EKG i skuteczności leczenia kardiologicznego. Ranolazyny najlepiej unikać z wemurafenibem i enkorafenibem ze względu na sumowanie wydłużenia QT i niepewny wpływ na jej stężenie. Gdy ranolazyna jest konieczna, wykonaj EKG przed leczeniem i po włączeniu inhibitora BRAF, a niedobory potasu i magnezu wyrównaj. Iwabradyny nie łączy się z lekami wydłużającymi QT. Przy wemurafenibie i enkorafenibie rozważ beta-adrenolityk, a jeśli iwabradyna zostaje, kontroluj QTc i częstość rytmu serca. Przy dabrafenibie i toworafenibie oceń, czy iwabradyna nadal skutecznie zwalnia rytm serca. Mawakamtenu nie łącz z inhibitorem BRAF bez konsultacji kardiologa prowadzącego leczenie kardiomiopatii przerostowej. Połączenia z umiarkowanymi induktorami CYP3A4 należy unikać, a jeśli jest nieuniknione, wymaga ścisłej kontroli echokardiograficznej, zwłaszcza po odstawieniu inhibitora BRAF. Po zakończeniu leczenia inhibitorem BRAF ponownie oceń dawkę leku nasercowego, bo jego stężenie przez kilka tygodni stopniowo rośnie.

Skutek kliniczny

Najczęstszym skutkiem jest osłabienie działania leku nasercowego. Mogą wrócić bóle dławicowe przy ranolazynie, rytm serca może przyspieszyć przy iwabradynie, a przy mawakamtenie może zmniejszyć się kontrola zawężenia drogi odpływu lewej komory. Przy wemurafenibie i enkorafenibie w połączeniu z ranolazyną lub iwabradyną rośnie ryzyko wydłużenia QT i groźnych komorowych zaburzeń rytmu. Po odstawieniu inhibitora BRAF stężenie leku nasercowego stopniowo rośnie. Przy mawakamtenie grozi to nadmiernym spadkiem frakcji wyrzutowej i niewydolnością serca.

Mechanizm

Wszystkie inhibitory kinazy BRAF (dabrafenib, enkorafenib, toworafenib, wemurafenib) indukują CYP3A4. Przyspieszają więc metabolizm leków nasercowych, które są substratami tego enzymu: iwabradyny, ranolazyny i mawakamtenu (mawakamten jest dodatkowo metabolizowany przez CYP2C19, który dabrafenib także może indukować). Indukcja narasta stopniowo przez pierwsze tygodnie leczenia i ustępuje stopniowo po odstawieniu inhibitora BRAF. Wemurafenib hamuje też glikoproteinę P, co może częściowo przeciwdziałać spadkowi stężenia ranolaziny. Wypadkowy efekt jest więc trudny do przewidzenia. Ranolazyna słabo hamuje CYP3A4 i glikoproteinę P, przez co może nieznacznie zwiększać ekspozycję na enkorafenib i wemurafenib. Druga składowa ma charakter farmakodynamiczny. Wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT. Ranolazyna również wydłuża QT, a bradykardia wywołana iwabradyną zwiększa ryzyko częstoskurczu typu torsade de pointes. Dabrafenib i toworafenib wpływają na QT słabiej, dlatego przy nich przeważa mechanizm indukcji. Mawakamten zmniejsza frakcję wyrzutową lewej komory. Leczenie skojarzone inhibitorem BRAF i inhibitorem MEK także może ją obniżać.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem inhibitora BRAF, po jego włączeniu i okresowo w trakcie leczenia
  • częstość rytmu serca w spoczynku (iwabradyna)
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • częstość i nasilenie napadów dławicy (ranolazyna, iwabradyna)
  • frakcja wyrzutowa lewej komory i gradient w drodze odpływu w echokardiografii (mawakamten, zwłaszcza po odstawieniu inhibitora BRAF)
  • objawy niewydolności serca: duszność, obrzęki, szybki przyrost masy ciała

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF w trakcie leczenia lekiem nasercowymkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 ustępuje stopniowo przez kilka tygodni, a stężenie iwabradyny, ranolazyny i mawakamtenu rośnie. Jeśli dawkę leku nasercowego zwiększono w czasie leczenia onkologicznego, trzeba ją ponownie ocenić. Przy mawakamtenie wymagana jest kontrola echokardiograficzna frakcji wyrzutowej.
Kilka tygodni leczenia inhibitorem BRAFczas leczenia · inhibitory kinazy BRAFryzyko rośnieIndukcja enzymów narasta stopniowo, dlatego spadek skuteczności leku nasercowego może ujawnić się dopiero po kilku tygodniach od włączenia inhibitora BRAF. Ocena skuteczności tuż po włączeniu może zaniżać skalę interakcji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. escytalopram, sertralina, cytalopram) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku z grupy SSRI i inhibitora kinazy BRAF wykonaj EKG z oceną odstępu QTc przed rozpoczęciem skojarzenia i powtarzaj je w trakcie leczenia, a wcześniej wyrównaj niedobory potasu i magnezu.Jeśli przyjmujesz lek przeciwdepresyjny z grupy SSRI i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, rób zlecone przez lekarza badania EKG i nie zmieniaj dawek na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciwdepresyjny z grupy SSRI i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, rób zlecone przez lekarza badania EKG i nie zmieniaj dawek na własną rękę.

Niektóre leki przeciwdepresyjne, na przykład cytalopram lub escytalopram, oraz niektóre leki stosowane w czerniaku, na przykład wemurafenib lub enkorafenib, mogą wpływać na rytm serca. Przyjmowane razem mogą zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Niektóre leki przeciwnowotworowe, na przykład dabrafenib, mogą też osłabiać działanie leku przeciwdepresyjnego. Lekarz może zlecić badania EKG albo zmienić lek przeciwdepresyjny na bezpieczniejszy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • zawroty głowy lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • omdlenie
  • nasilenie smutku, lęku lub bezsenności po rozpoczęciu leczenia przeciwnowotworowego
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku z grupy SSRI i inhibitora kinazy BRAF wykonaj EKG z oceną odstępu QTc przed rozpoczęciem skojarzenia i powtarzaj je w trakcie leczenia, a wcześniej wyrównaj niedobory potasu i magnezu. Jeśli to możliwe, unikaj cytalopramu i escytalopramu u pacjentów leczonych wemurafenibem lub enkorafenibem i rozważ SSRI o mniejszym wpływie na QT, na przykład sertralinę lub paroksetynę, albo lek przeciwdepresyjny spoza tej grupy. Gdy QTc istotnie się wydłuża, przerwij lub zmień lek przeciwdepresyjny we współpracy z onkologiem, bo schemat leczenia inhibitorem BRAF modyfikuje się według zasad onkologicznych. Przy dabrafenibie i enkorafenibie oceniaj skuteczność sertraliny, cytalopramu i escytalopramu, bo ich działanie może słabnąć. Fluwoksaminy nie łącz z enkorafenibem bez wyraźnej potrzeby i obserwuj wtedy nasilenie działań niepożądanych inhibitora BRAF.

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest wzrost ryzyka wydłużenia odstępu QTc i komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes. Ryzyko jest największe przy skojarzeniu cytalopramu lub escytalopramu z wemurafenibem lub enkorafenibem, szczególnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca lub innych lekach wydłużających QT. Przy dabrafenibie i enkorafenibie możliwe jest też osłabienie działania przeciwdepresyjnego wskutek obniżenia stężenia SSRI. Przy fluwoksaminie możliwe jest nasilenie działań niepożądanych inhibitora BRAF. Interakcja dotyczy wszystkich SSRI i wszystkich inhibitorów BRAF poza toworafenibem, ale jej nasilenie różni się istotnie między lekami.

Mechanizm

Główny mechanizm polega na sumowaniu się działania wydłużającego odstęp QT. Wemurafenib i enkorafenib wydłużają QTc zależnie od stężenia, a dabrafenib w mniejszym stopniu. Spośród SSRI najsilniej i zależnie od dawki wydłużają QTc cytalopram i escytalopram, słabiej fluoksetyna i sertralina, a najsłabiej paroksetyna i fluwoksamina. Dochodzi do tego mechanizm farmakokinetyczny. Dabrafenib i w mniejszym stopniu enkorafenib indukują CYP3A4, a dabrafenib także CYP2C19 i CYP2C9. Może to obniżać stężenia sertraliny, cytalopramu i escytalopramu. Fluwoksamina hamuje CYP3A4 i CYP2C19 i może zwiększać ekspozycję na enkorafenib, który jest metabolizowany głównie przez te enzymy, a także na wemurafenib i dabrafenib. Wemurafenib hamuje CYP1A2 i może podwyższać stężenie fluwoksaminy.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed włączeniem skojarzenia, w pierwszych tygodniach leczenia i okresowo później
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy, zwłaszcza przy biegunce lub wymiotach
  • objawy zaburzeń rytmu serca, takie jak kołatanie serca, zawroty głowy i omdlenia
  • skuteczność leczenia przeciwdepresyjnego przy dabrafenibie lub enkorafenibie
  • inne leki wydłużające odstęp QT przyjmowane przez pacjenta

Kiedy ocena się zmienia

Inhibitor BRAF włączany u pacjenta już leczonego SSRIkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePrzed włączeniem wemurafenibu lub enkorafenibu u pacjenta przyjmującego cytalopram lub escytalopram oceń wyjściowy QTc i elektrolity oraz rozważ wcześniejszą zamianę na SSRI o mniejszym wpływie na QT. Przy włączaniu dabrafenibu oceniaj w kolejnych tygodniach skuteczność leczenia przeciwdepresyjnego.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko wydłużenia QTc jest większe ze względu na choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wyższe stężenia cytalopramu oraz escytalopramu. Stosuj najmniejsze skuteczne dawki SSRI i częściej kontroluj EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Progestagenne środki antykoncepcyjne (np. dezogestrel, drospirenon, etonogestrel) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu progestagennego środka antykoncepcyjnego i inhibitora kinazy BRAF nie należy polegać na antykoncepcji hormonalnej jako jedynej metodzie zapobiegania ciąży.Jeśli stosujesz antykoncepcję progestagenną i leczysz się lekiem z grupy inhibitorów BRAF, zawsze używaj dodatkowo prezerwatywy przez całe leczenie i około 4 tygodnie po nim, a o zmianie metody na wkładkę wewnątrzmaciczną porozmawiaj z lekarzem.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli stosujesz antykoncepcję progestagenną i leczysz się lekiem z grupy inhibitorów BRAF, zawsze używaj dodatkowo prezerwatywy przez całe leczenie i około 4 tygodnie po nim, a o zmianie metody na wkładkę wewnątrzmaciczną porozmawiaj z lekarzem.

Leki na czerniaka i inne nowotwory z mutacją BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib, toworafenib czy wemurafenib, przyspieszają usuwanie z organizmu hormonów zawartych w tabletkach antykoncepcyjnych z dezogestrelem lub drospirenonem oraz w implancie z etonogestrelem. Przez to antykoncepcja hormonalna może przestać chronić przed ciążą. Ciąża w czasie takiego leczenia jest groźna, bo te leki mogą zaszkodzić dziecku. Dlatego potrzebujesz dodatkowej, niehormonalnej ochrony.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • krwawienie lub plamienie między miesiączkami
  • spóźniająca się miesiączka
  • objawy mogące świadczyć o ciąży, takie jak nudności czy tkliwość piersi
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu progestagennego środka antykoncepcyjnego i inhibitora kinazy BRAF nie należy polegać na antykoncepcji hormonalnej jako jedynej metodzie zapobiegania ciąży. Zaleca się skuteczną metodę niehormonalną, najlepiej wkładkę wewnątrzmaciczną z miedzią, albo stałe dodanie prezerwatywy do dotychczasowej metody. Dotyczy to tabletek z dezogestrelem lub drospirenonem oraz implantu z etonogestrelem. Dodatkowe zabezpieczenie trzeba utrzymać przez cały czas leczenia dabrafenibem, enkorafenibem, toworafenibem lub wemurafenibem oraz przez około 4 tygodnie po jego zakończeniu, ponieważ indukcja enzymów ustępuje stopniowo. Okres antykoncepcji po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego trzeba dodatkowo dostosować do zaleceń dla danego leku BRAF. Zwiększanie dawki progestagenu nie jest właściwym sposobem kompensacji.

Skutek kliniczny

Niższe stężenie progestagenu może osłabić lub znieść działanie antykoncepcyjne. Skutkiem mogą być krwawienia międzymiesiączkowe i nieplanowana ciąża. Ciąża jest szczególnie niebezpieczna, ponieważ inhibitory kinazy BRAF mogą uszkodzić płód. Skuteczna antykoncepcja jest więc w czasie ich stosowania obowiązkowa.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF pobudzają wątrobowe enzymy metabolizujące leki, przede wszystkim CYP3A4. Dezogestrel (i jego czynny metabolit etonogestrel), etonogestrel podawany w implancie lub krążku oraz drospirenon są metabolizowane z udziałem CYP3A4. Indukcja przyspiesza ich eliminację i obniża stężenie progestagenu we krwi. Najsilniej indukuje dabrafenib. Enkorafenib i toworafenib działają podobnie. Wemurafenib jest słabszym induktorem, ale kierunek działania jest ten sam. Interakcja jest wspólna dla wszystkich leków obu grup i różni się tylko siłą.

Monitorować

  • krwawienia śródcykliczne lub plamienia jako sygnał spadku stężenia progestagenu
  • test ciążowy przed rozpoczęciem leczenia i przy każdym podejrzeniu ciąży
  • stosowanie dodatkowej metody niehormonalnej przez cały okres leczenia i około 4 tygodnie po nim

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≤ 4 tygodnie od odstawienia inhibitora BRAFinhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja enzymów ustępuje stopniowo, więc obniżone stężenie progestagenu utrzymuje się jeszcze po odstawieniu inhibitora BRAF. Dodatkowe zabezpieczenie niehormonalne należy kontynuować przez około 4 tygodnie po zakończeniu leczenia, a dłużej, jeśli wymaga tego okres antykoncepcji po danym leku BRAF.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (np. efawirenz, newirapina, rylpiwiryna) klasaJednoczesnego stosowania nienukleozydowego inhibitora odwrotnej transkryptazy i inhibitora kinazy BRAF najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, wymaga ono uzgodnienia między lekarzem prowadzącym leczenie HIV a onkologiem oraz ścisłej kontroli skuteczności obu terapii.Jeśli bierzesz lek na HIV z tej grupy i masz zacząć lek na czerniaka z inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom i nie odstawiaj żadnego leku sam.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli bierzesz lek na HIV z tej grupy i masz zacząć lek na czerniaka z inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom i nie odstawiaj żadnego leku sam.

Leki na HIV z tej grupy, takie jak efawirenz, newirapina, rylpiwiryna czy dorawiryna, i leki na czerniaka, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, mogą wzajemnie osłabiać swoje działanie. Może to sprawić, że leczenie HIV przestanie działać albo nowotwór będzie słabiej kontrolowany. Niektóre z tych połączeń mogą też zaburzać rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, zasłabnięcie lub omdlenie
  • nawrót objawów zakażenia HIV lub gorsze wyniki badań krwi
  • powiększanie się zmian skórnych lub węzłów chłonnych
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jednoczesnego stosowania nienukleozydowego inhibitora odwrotnej transkryptazy i inhibitora kinazy BRAF najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, wymaga ono uzgodnienia między lekarzem prowadzącym leczenie HIV a onkologiem oraz ścisłej kontroli skuteczności obu terapii. Rylpiwiryny i dorawiryny nie należy łączyć z dabrafenibem ani enkorafenibem bez kontroli miana wirusa, a najlepiej zmienić schemat przeciwretrowirusowy na taki bez istotnej zależności od CYP3A4. Efawirenz, newirapina i etrawiryna mogą osłabiać działanie dabrafenibu, enkorafenibu i wemurafenibu, dlatego u chorych leczonych tymi inhibitorami BRAF warto rozważyć zmianę leczenia przeciwretrowirusowego. Przy połączeniu efawirenzu lub rylpiwiryny z wemurafenibem lub enkorafenibem wykonaj EKG przed włączeniem i w trakcie leczenia, wyrównaj potas i magnez oraz unikaj innych leków wydłużających QT. Indukcja enzymów narasta przez kilka dni i utrzymuje się przez kilka tygodni po odstawieniu induktora, co trzeba uwzględnić przy każdej zmianie leczenia. Nie należy dodawać wzmacniaczy farmakokinetycznych, takich jak rytonawir czy kobicystat, bez oceny ich wpływu na stężenie inhibitora BRAF.

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest utrata skuteczności jednego z leczeń. Spadek stężenia rylpiwiryny lub dorawiryny może prowadzić do wzrostu miana wirusa HIV i powstania oporności na całą klasę nienukleozydowych inhibitorów. Spadek stężenia inhibitora BRAF może osłabić kontrolę czerniaka lub innego nowotworu z mutacją BRAF. W parach z efawirenzem lub rylpiwiryną oraz wemurafenibem lub enkorafenibem rośnie ryzyko wydłużenia QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii lub hipomagnezemii.

Mechanizm

Interakcja ma w tej klasie trzy składowe, a ich udział zależy od konkretnej pary. Po pierwsze efawirenz, newirapina i etrawiryna indukują CYP3A4, przez który metabolizowane są dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib. Obniża to ich stężenie i może osłabiać działanie przeciwnowotworowe. Po drugie dabrafenib i enkorafenib, a słabiej wemurafenib, indukują CYP3A4 i mogą obniżać stężenie rylpiwiryny i dorawiryny. Te dwa leki są wrażliwymi substratami CYP3A4 i same nie mają działania indukującego. Grozi to niepowodzeniem wirusologicznym i selekcją oporności. Po trzecie efawirenz i rylpiwiryna oraz wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT, więc w tych parach dochodzi addycyjne ryzyko zaburzeń rytmu serca. Interakcja nie jest więc jednolita co do mechanizmu, ale każda para z udziałem dabrafenibu, enkorafenibu lub wemurafenibu niesie co najmniej jedną z tych składowych.

Monitorować

  • miano wirusa HIV (HIV RNA) po włączeniu inhibitora BRAF i po każdej zmianie leczenia
  • liczba limfocytów CD4
  • odpowiedź nowotworu na leczenie w badaniach obrazowych
  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia przy efawirenzu, rylpiwirynie, wemurafenibie i enkorafenibie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca: kołatanie serca, omdlenia

Kiedy ocena się zmienia

Inhibitor BRAF dołączany u pacjenta stabilnie leczonego rylpiwiryną lub dorawirynąkolejność włączenia · nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazyryzyko rośnieDołączenie dabrafenibu lub enkorafenibu do schematu z rylpiwiryną lub dorawiryną stopniowo obniża stężenie leku przeciwretrowirusowego. Kontroluj miano wirusa w pierwszych tygodniach i rozważ zmianę schematu przed rozpoczęciem leczenia onkologicznego.
Odstawienie leku indukującego enzymy (efawirenz, newirapina, etrawiryna, dabrafenib, enkorafenib)odstep · pacjentinne zaleceniePo odstawieniu induktora jego wpływ na enzymy wygasa przez kilka tygodni. W tym czasie stężenie drugiego leku stopniowo rośnie, więc nowy schemat i kontrolę stężeń lub działań niepożądanych trzeba zaplanować z uwzględnieniem tego okresu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inne leki przeciwgruźlicze (np. bedakilina, delamanid, pretomanid) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku przeciwgruźliczego i inhibitora kinazy BRAF należy w miarę możliwości unikać tego połączenia, a gdy jest ono konieczne, prowadzić leczenie wspólnie z ośrodkiem leczenia gruźlicy i onkologiem z regularną kontrolą EKG i prób wątrobowych.Jeśli przyjmujesz lek na gruźlicę i lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom prowadzącym, nie zmieniaj sam dawek i chodź na zlecone badania EKG oraz krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na gruźlicę i lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom prowadzącym, nie zmieniaj sam dawek i chodź na zlecone badania EKG oraz krwi.

Niektóre leki na gruźlicę, na przykład bedakilina, delamanid i pretomanid, mogą źle współdziałać z lekami na czerniaka i inne nowotwory z grupy inhibitorów BRAF, takimi jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib. Lek na nowotwór może osłabić działanie leku na gruźlicę, przez co leczenie gruźlicy może być mniej skuteczne. Oba rodzaje leków mogą też obciążać serce i zaburzać jego rytm, a część z nich może szkodzić wątrobie. Pirazynamid i etambutol nie są tym problemem objęte w takim stopniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, zasłabnięcie lub omdlenie
  • zażółcenie skóry lub białek oczu, ciemny mocz
  • nawrót lub nasilenie kaszlu, gorączki, nocnych potów albo chudnięcia
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku przeciwgruźliczego i inhibitora kinazy BRAF należy w miarę możliwości unikać tego połączenia, a gdy jest ono konieczne, prowadzić leczenie wspólnie z ośrodkiem leczenia gruźlicy i onkologiem z regularną kontrolą EKG i prób wątrobowych. Bedakiliny i pretomanidu nie łączy się z lekami indukującymi CYP3A4, dlatego połączenie z dabrafenibem, enkorafenibem, wemurafenibem lub toworafenibem wymaga rozważenia zmiany schematu przeciwgruźliczego albo terapii przeciwnowotworowej. Przy bedakilinie lub delamanidzie z wemurafenibem albo enkorafenibem przed leczeniem i w jego trakcie wykonuje się EKG z oceną QTc oraz wyrównuje stężenie potasu, magnezu i wapnia. Gdy QTc wyraźnie się wydłuża, odstawia się lek wydłużający QT według decyzji lekarza prowadzącego. Pirazynamid i etambutol można stosować bez zmiany dawkowania, a przy pirazynamidzie wystarczy kontrola prób wątrobowych.

Skutek kliniczny

Obniżenie stężenia bedakiliny lub pretomanidu grozi niepowodzeniem leczenia gruźlicy lekoopornej i wyselekcjonowaniem prątków opornych na kluczowe leki schematu. Jednocześnie sumowanie działania na odstęp QT zwiększa ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes. Możliwe jest też nasilone uszkodzenie wątroby.

Mechanizm

Interakcja ma dwa składniki. Pierwszy to indukcja CYP3A4 przez inhibitory kinazy BRAF (najsilniejsza w przypadku dabrafenibu, słabsza przy wemurafenibie, enkorafenibie i toworafenibie), która przyspiesza metabolizm bedakiliny i pretomanidu, a w mniejszym stopniu delamanidu, i obniża ich stężenie we krwi. Drugi to addycyjne wydłużenie odstępu QT, bo bedakilina, delamanid i pretomanid wydłużają QT, podobnie jak wemurafenib i enkorafenib, a w mniejszym stopniu dabrafenib. Dodatkowo bedakilina, pretomanid oraz wemurafenib i dabrafenib mogą uszkadzać wątrobę, co sumuje ryzyko hepatotoksyczności. Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy, bo pirazynamid i etambutol nie podlegają indukcji CYP3A4 i nie wydłużają QT.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem leczenia i regularnie w jego trakcie
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • aktywność AlAT i AspAT oraz stężenie bilirubiny
  • odpowiedź na leczenie gruźlicy – wyniki posiewów i bakterioskopii plwociny
  • objawy zaburzeń rytmu serca – kołatanie, zasłabnięcia, omdlenia

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF w trakcie leczenia bedakiliną lub pretomanidemkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF działanie indukujące CYP3A4 wygasa stopniowo przez kilka tygodni, więc stężenie bedakiliny i pretomanidu wzrasta z opóźnieniem. W tym okresie nadal kontroluje się EKG, bo wraz ze wzrostem stężenia bedakiliny może wydłużać się QTc.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Modulatory receptora sfingozyno-1-fosforanu (np. siponimod, etrasymod) klasaNależy unikać jednoczesnego stosowania inhibitora kinazy BRAF i modulatora receptora S1P, a decyzję o dalszym leczeniu choroby autoimmunologicznej powinien podjąć neurolog lub gastroenterolog razem z onkologiem.Jeśli przyjmujesz lek na nowotwór z tej grupy razem z siponimodem lub etrasymodem, powiedz o tym obu lekarzom prowadzącym i nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na nowotwór z tej grupy razem z siponimodem lub etrasymodem, powiedz o tym obu lekarzom prowadzącym i nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.

Leki na czerniaka i niektóre inne nowotwory, takie jak dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib czy toworafenib, przyspieszają usuwanie z organizmu siponimodu i etrasymodu. Przez to leki te mogą słabiej chronić przed rzutem stwardnienia rozsianego albo zaostrzeniem zapalenia jelita. Oba rodzaje leków mogą też zwalniać lub zaburzać pracę serca oraz szkodzić oczom i skórze. Lekarze zwykle nie łączą tych leków i często zmieniają lek na stwardnienie rozsiane lub zapalenie jelita na inny.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo wolne lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, omdlenie albo uczucie zbliżającego się omdlenia
  • kołatanie serca
  • pogorszenie lub zamazanie widzenia, ból albo zaczerwienienie oka
  • nowe objawy neurologiczne, takie jak osłabienie, drętwienie czy zaburzenia równowagi
  • nasilenie biegunki lub krwi w stolcu
  • gorączka i inne objawy zakażenia
  • nowa lub zmieniająca się zmiana na skórze
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać jednoczesnego stosowania inhibitora kinazy BRAF i modulatora receptora S1P, a decyzję o dalszym leczeniu choroby autoimmunologicznej powinien podjąć neurolog lub gastroenterolog razem z onkologiem. Ze względu na czynny nowotwór złośliwy modulator S1P zwykle się odstawia i zastępuje lekiem bez wpływu na enzymy wątrobowe i o mniejszym działaniu immunosupresyjnym. Jeśli połączenie jest nieuniknione, najbardziej niekorzystny jest dabrafenib z siponimodem, a przy etrasymodzie spadek stężenia może być mniejszy. Przed włączeniem leków i w trakcie leczenia trzeba wykonywać EKG, zwłaszcza przy wemurafenibie i enkorafenibie, oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu. Konieczna jest regularna kontrola okulistyczna i dermatologiczna oraz ocena aktywności choroby podstawowej. Po odstawieniu inhibitora BRAF indukcja enzymów ustępuje stopniowo, dlatego stężenie modulatora S1P rośnie z opóźnieniem.

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest spadek stężenia modulatora S1P i utrata kontroli choroby podstawowej. U chorych na stwardnienie rozsiane grozi to rzutem lub progresją choroby, a u chorych na wrzodziejące zapalenie jelita grubego zaostrzeniem. Dodatkowo rośnie ryzyko bradyarytmii i arytmii komorowych związanych z wydłużeniem QT. Możliwe są też addycyjne powikłania oczne, zakażenia przy limfopenii oraz nowe zmiany nowotworowe skóry. Modulatorów S1P nie stosuje się u osób z czynnym nowotworem złośliwym, więc samo wskazanie do inhibitora BRAF zwykle oznacza konieczność przerwania modulatora S1P.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF indukują enzymy wątrobowe, przede wszystkim CYP3A4, a dabrafenib także CYP2C9. Modulatory receptora S1P są metabolizowane przez te enzymy. Siponimod jest rozkładany głównie przez CYP2C9 i w mniejszym stopniu przez CYP3A4, a etrasymod przez CYP2C8, CYP2C9 i CYP3A4. Indukcja przyspiesza ich eliminację i obniża stężenie we krwi. Siła efektu zależy od leku. Najsilniejszy jest przy dabrafenibie, który indukuje oba główne szlaki siponimodu. Enkorafenib, wemurafenib i prawdopodobnie toworafenib działają głównie przez CYP3A4. Wemurafenib słabo hamuje CYP2C9, co może częściowo osłabiać efekt indukcji. Etrasymod jest metabolizowany kilkoma szlakami, dlatego spadek jego stężenia może być mniejszy, ale nadal jest możliwy. Działają też mechanizmy farmakodynamiczne wspólne dla obu grup. Modulatory S1P zwalniają rytm serca i spowalniają przewodzenie przedsionkowo-komorowe, zwłaszcza na początku leczenia. Część inhibitorów BRAF, szczególnie wemurafenib i enkorafenib, wydłuża odstęp QT, a bradykardia zwiększa ryzyko arytmii typu torsade de pointes. Oba typy leków mogą też uszkadzać narząd wzroku. Modulatory S1P wywołują obrzęk plamki, a inhibitory BRAF zapalenie błony naczyniowej oka i retinopatię surowiczą. Obie grupy mogą sprzyjać rozwojowi nowotworów skóry.

Monitorować

  • EKG z oceną częstości rytmu, przewodzenia przedsionkowo-komorowego i odstępu QTc
  • stężenie potasu i magnezu
  • badanie okulistyczne z oceną plamki i objawów zapalenia błony naczyniowej
  • badanie dermatologiczne skóry
  • morfologia z rozmazem i liczbą limfocytów
  • objawy aktywności choroby podstawowej, czyli rzuty stwardnienia rozsianego albo zaostrzenia zapalenia jelita
  • objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Inhibitor BRAF włączony u osoby leczonej modulatorem S1Pkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo dołączeniu inhibitora BRAF stężenie modulatora S1P spada stopniowo w miarę narastania indukcji enzymów, dlatego utrata skuteczności może ujawnić się z opóźnieniem. Wskazana jest ponowna ocena zasadności dalszego stosowania modulatora S1P przy czynnym nowotworze i wybór leku bez tej interakcji.
Po odstawieniu inhibitora BRAFodstep · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja enzymów ustępuje stopniowo po odstawieniu inhibitora BRAF, więc stężenie modulatora S1P rośnie z opóźnieniem. W tym czasie trzeba obserwować rytm serca i tolerancję leczenia.
Modulator S1P włączany u osoby leczonej inhibitorem BRAFkolejność włączenia · modulatory receptora sfingozyno-1-fosforanuryzyko rośnieRozpoczynanie leczenia modulatorem S1P u chorego z czynnym nowotworem złośliwym leczonym inhibitorem BRAF jest przeciwwskazane. Dodatkowo pierwsze dawki modulatora S1P niosą największe ryzyko bradykardii, które sumuje się z wydłużeniem QT.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inhibitory kinazy FGFR (np. pemigatynib, erdafitynib, futibatynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i inhibitora kinazy FGFR należy unikać tego połączenia, a jeśli jest ono niezbędne, trzeba ściśle monitorować skuteczność inhibitora FGFR.Jeśli masz przyjmować jednocześnie inhibitor BRAF i inhibitor FGFR, upewnij się, że twój onkolog wie o obu lekach, i nie zmieniaj samodzielnie dawek ani nie odstawiaj żadnego z nich.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli masz przyjmować jednocześnie inhibitor BRAF i inhibitor FGFR, upewnij się, że twój onkolog wie o obu lekach, i nie zmieniaj samodzielnie dawek ani nie odstawiaj żadnego z nich.

Leki z grupy inhibitorów BRAF, takie jak dabrafenib czy wemurafenib, mogą przyspieszać rozkład w organizmie leków z grupy inhibitorów FGFR, takich jak pemigatynib, erdafitynib czy futibatynib. Inhibitor FGFR może wtedy słabiej działać na nowotwór. Gdy przestajesz brać inhibitor BRAF, stężenie inhibitora FGFR po kilku dniach może wzrosnąć, a jego działania niepożądane mogą się nasilić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • pogorszenie lub zamazanie widzenia, suchość albo ból oczu
  • owrzodzenia i ból w jamie ustnej
  • nasilona biegunka
  • kruszenie się, bolesność lub odstawanie paznokci
  • skurcze mięśni lub mrowienie (mogą wskazywać na zaburzenia fosforanów i wapnia)
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i inhibitora kinazy FGFR należy unikać tego połączenia, a jeśli jest ono niezbędne, trzeba ściśle monitorować skuteczność inhibitora FGFR. Najsilniejszego efektu należy się spodziewać przy dabrafenibie. Pemigatynibu i futibatynibu nie powinno się łączyć z silnymi i umiarkowanymi induktorami CYP3A4. W przypadku erdafitynibu indukcja może zaburzyć ocenę stężenia fosforanów w surowicy, na której opiera się zwiększanie dawki, dlatego decyzję o dawce podejmuje onkolog. Po odstawieniu inhibitora BRAF trzeba przez około dwa tygodnie obserwować toksyczność inhibitora FGFR. Jeśli wcześniej zwiększono jego dawkę, należy rozważyć powrót do dawki wyjściowej. Wybór sekwencji leczenia zamiast jednoczesnego podawania pozostaje decyzją zespołu onkologicznego.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to zmniejszona ekspozycja na inhibitor FGFR i w efekcie słabsza kontrola nowotworu. Ryzyko odwrotne pojawia się po odstawieniu inhibitora BRAF. Indukcja wygasa wtedy stopniowo w ciągu około dwóch tygodni, a stężenie inhibitora FGFR rośnie. Jeśli wcześniej zwiększono jego dawkę, mogą nasilić się działania niepożądane – hiperfosfatemia, zaburzenia oczne (centralna surowicza retinopatia, suchość oka), zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zmiany paznokci i biegunka. Jednoczesne stosowanie obu grup jest w praktyce rzadkie, bo zwykle dotyczą one różnych zaburzeń molekularnych nowotworu.

Mechanizm

Inhibitory kinazy FGFR są metabolizowane głównie przez CYP3A4, a erdafitynib także przez CYP2C9. Inhibitory kinazy BRAF przy dłuższym podawaniu indukują CYP3A4. Najsilniej działa dabrafenib, który indukuje również CYP2C9. Enkorafenib i wemurafenib indukują CYP3A4 słabiej. Dla toworafenibu dane o wpływie na CYP3A4 są ograniczone, ale nie ma podstaw, by wykluczyć podobny efekt. Indukcja przyspiesza metabolizm inhibitora FGFR, więc jego stężenie we krwi spada. Mechanizm jest wspólny dla całej klasy, a różni się tylko siła efektu – największa jest przy dabrafenibie, zwłaszcza w połączeniu z erdafitynibem.

Monitorować

  • odpowiedź nowotworu na leczenie (badania obrazowe, markery)
  • stężenie fosforanów w surowicy
  • objawy toksyczności inhibitora FGFR po odstawieniu inhibitora BRAF – badanie okulistyczne, stan błon śluzowych i paznokci, biegunka

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF w trakcie leczenia inhibitorem FGFRkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 wygasa w ciągu około dwóch tygodni, a ekspozycja na inhibitor FGFR rośnie. Jeśli dawkę inhibitora FGFR zwiększono z powodu indukcji, należy rozważyć jej zmniejszenie i monitorować fosforany oraz toksyczność oczną.
Włączenie inhibitora BRAF u pacjenta leczonego inhibitorem FGFRkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieSpadek stężenia inhibitora FGFR rozwija się stopniowo w ciągu około dwóch tygodni od włączenia induktora. W tym okresie i później należy oceniać skuteczność leczenia, a przy erdafitynibie uwzględnić, że niższe fosforany mogą wynikać z indukcji, a nie z niewystarczającej dawki wyjściowej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Leki stosowane w uzależnieniu od opioidów (np. metadon, lewometadon) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku z grupy stosowanych w uzależnieniu od opioidów i inhibitora kinazy BRAF wykonaj EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego i kontroluj je w trakcie, a dawkę opioidu dostosowuj do objawów klinicznych.Jeśli przyjmujesz lek stosowany w leczeniu uzależnienia od opioidów razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom, wykonaj zlecone badanie EKG i nigdy nie zmieniaj dawki metadonu samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek stosowany w leczeniu uzależnienia od opioidów razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom, wykonaj zlecone badanie EKG i nigdy nie zmieniaj dawki metadonu samodzielnie.

Metadon i lewometadon mogą w połączeniu z lekami przeciwnowotworowymi, takimi jak wemurafenib, dabrafenib czy enkorafenib, zaburzać rytm serca. Leki onkologiczne z tej grupy przyspieszają też rozkład metadonu w organizmie, więc może on działać słabiej i możesz poczuć objawy odstawienia. Po zakończeniu leczenia onkologicznego metadon znów zaczyna działać silniej. Jeśli dawkę wcześniej zwiększono, grozi to przedawkowaniem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, nierówne bicie serca
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • silne zawroty głowy
  • objawy odstawienia: niepokój, poty, ziewanie, łzawienie, katar, bóle mięśni, biegunka
  • silna senność, spowolniony lub płytki oddech (szczególnie po zakończeniu leczenia onkologicznego)
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku z grupy stosowanych w uzależnieniu od opioidów i inhibitora kinazy BRAF wykonaj EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego i kontroluj je w trakcie, a dawkę opioidu dostosowuj do objawów klinicznych. Przed włączeniem wemurafenibu, enkorafenibu, dabrafenibu lub toworafenibu oznacz potas i magnez i wyrównaj ich niedobory. Odstaw zbędne leki wydłużające QT. Uprzedź poradnię leczenia uzależnień o włączeniu leczenia przeciwnowotworowego. W pierwszych tygodniach obserwuj pacjenta pod kątem objawów odstawienia, bo spadek stężenia metadonu lub lewometadonu narasta stopniowo wraz z indukcją. Ewentualne zwiększanie dawki opioidu prowadź małymi krokami. Po odstawieniu inhibitora kinazy BRAF stopniowo wróć do wcześniejszej dawki i obserwuj pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji. U pacjentów z wyjściowo wydłużonym QTc, chorobą serca lub zaburzeniami elektrolitowymi rozważ zamianę metadonu na buprenorfinę.

Skutek kliniczny

Przy łączeniu leków z obu grup rośnie ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes. Indukcja enzymów obniża stężenie metadonu lub lewometadonu i może wywołać objawy odstawienia opioidów, nawrót głodu narkotykowego oraz ryzyko sięgnięcia po opioidy spoza leczenia. Po odstawieniu inhibitora kinazy BRAF indukcja stopniowo wygasa, a stężenie metadonu lub lewometadonu rośnie. Jeśli dawkę wcześniej zwiększono, grozi to nadmierną sedacją, depresją oddechową i dalszym wydłużeniem QT.

Mechanizm

Interakcja ma dwa niezależne składniki, które dotyczą całej klasy. Pierwszy to sumowanie działania wydłużającego odstęp QT. Metadon i lewometadon blokują kanały potasowe hERG w sercu. Wemurafenib, enkorafenib i dabrafenib również mogą wydłużać QTc. Drugi składnik jest farmakokinetyczny. Inhibitory kinazy BRAF indukują enzymy wątrobowe, przede wszystkim CYP3A4, a część z nich także CYP2B6 i CYP2C. Te enzymy odpowiadają za metabolizm metadonu i lewometadonu, więc indukcja przyspiesza ich eliminację i obniża ich stężenie w osoczu. Lewometadon ma ten sam szlak metabolizmu i ten sam mechanizm wpływu na QT co metadon, dlatego dotyczy go ta sama interakcja. Toworafenib działa indukująco na CYP3A4, ale jego wpływ na odstęp QT jest słabiej poznany niż w przypadku pozostałych leków grupy.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem leczenia skojarzonego, w pierwszych tygodniach terapii i po każdej zmianie dawki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy odstawienia opioidów (niepokój, ziewanie, łzawienie, katar, bóle mięśni, biegunka, rozszerzone źrenice)
  • objawy przedawkowania po odstawieniu inhibitora kinazy BRAF (senność, spowolnienie oddechu, zwężone źrenice)
  • kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy
  • inne przyjmowane leki wydłużające QT

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora kinazy BRAF u pacjenta stosującego metadon lub lewometadonkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora kinazy BRAF indukcja enzymów wygasa stopniowo w ciągu kilku tygodni, a stężenie metadonu lub lewometadonu rośnie. Jeśli dawkę opioidu zwiększano w trakcie leczenia skojarzonego, stopniowo ją zmniejszaj i obserwuj pacjenta pod kątem sedacji i depresji oddechowej. Kontroluj też QTc.
Duża dawka metadonudawka · leki stosowane w uzależnieniu od opioidówryzyko rośnieRyzyko wydłużenia QT przez metadon rośnie wraz z dawką. U pacjentów leczonych dużymi dawkami kontroluj EKG częściej i rozważ zamianę na buprenorfinę przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem kinazy BRAF.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Barbiturany (np. fenobarbital, prymidon) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu barbituranu i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia i w miarę możliwości zamienić barbituran na lek przeciwpadaczkowy, który nie indukuje enzymów wątrobowych.Jeśli bierzesz barbituran i lek onkologiczny z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i neurologowi, żeby rozważyli zmianę leku przeciwpadaczkowego, ale nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli bierzesz barbituran i lek onkologiczny z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i neurologowi, żeby rozważyli zmianę leku przeciwpadaczkowego, ale nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie.

Fenobarbital i prymidon przyspieszają rozkład w wątrobie leków onkologicznych z grupy inhibitorów BRAF, takich jak wemurafenib, enkorafenib, dabrafenib czy toworafenib. Przez to lek onkologiczny może działać słabiej i gorzej hamować chorobę. Gdy przestajesz brać fenobarbital lub prymidon, po kilku tygodniach lek onkologiczny może się kumulować i dawać silniejsze działania niepożądane. Często można zamienić lek przeciwpadaczkowy na taki, który nie wpływa na leczenie nowotworu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe lub częstsze napady padaczkowe po zmianie leków
  • gorączka, dreszcze lub silne osłabienie w tygodniach po odstawieniu fenobarbitalu albo prymidonu
  • nasilona wysypka, bóle stawów, nudności lub biegunka
  • pogorszenie objawów choroby nowotworowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu barbituranu i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia i w miarę możliwości zamienić barbituran na lek przeciwpadaczkowy, który nie indukuje enzymów wątrobowych. Dotyczy to zarówno fenobarbitalu, jak i prymidonu, a po stronie inhibitorów BRAF – wemurafenibu, enkorafenibu, dabrafenibu i toworafenibu. Zmianę leku przeciwpadaczkowego należy zaplanować z neurologiem i najlepiej przeprowadzić przed rozpoczęciem terapii celowanej, bo efekt indukcji utrzymuje się przez kilka tygodni po odstawieniu barbituranu. Jeśli barbituranu nie da się odstawić, należy ściśle monitorować odpowiedź na leczenie onkologiczne i nie zwiększać dawki inhibitora BRAF bez decyzji onkologa. Po odstawieniu barbituranu u pacjenta już leczonego inhibitorem BRAF trzeba obserwować narastanie działań niepożądanych w kolejnych tygodniach. Barbiturany mogą też obniżać stężenie niektórych inhibitorów MEK stosowanych w skojarzeniu, zwłaszcza kobimetynibu.

Skutek kliniczny

Obniżone stężenie inhibitora kinazy BRAF może zmniejszyć skuteczność leczenia przeciwnowotworowego i sprzyjać wcześniejszej progresji choroby. Po odstawieniu barbituranu indukcja enzymów stopniowo wygasa przez kilka tygodni, a stężenie inhibitora BRAF rośnie, co może nasilić jego działania niepożądane, na przykład gorączkę, zmiany skórne, bóle stawów i zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Mechanizm

Fenobarbital i prymidon, który w organizmie przekształca się w fenobarbital, silnie indukują enzymy wątrobowe, głównie CYP3A4, a także CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C19. Wszystkie inhibitory kinazy BRAF są metabolizowane przez te enzymy. Wemurafenib i enkorafenib są metabolizowane głównie przez CYP3A4, dabrafenib przez CYP2C8 i CYP3A4, a toworafenib w dużej części przez CYP2C8. Indukcja przyspiesza ich eliminację i obniża stężenie we krwi. Mechanizm jest wspólny dla wszystkich leków obu grup, choć jego siła może być różna dla poszczególnych inhibitorów BRAF.

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe w badaniach obrazowych i ocenie klinicznej
  • działania niepożądane inhibitora BRAF w ciągu kilku tygodni po odstawieniu barbituranu (gorączka, zmiany skórne, bóle stawów, nudności, biegunka)
  • kontrola napadów padaczkowych po zamianie barbituranu na inny lek przeciwpadaczkowy
  • objawy odstawienia przy szybkim zmniejszaniu dawki barbituranu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie barbituranu w trakcie terapii inhibitorem BRAFkolejność włączenia · barbituranyinne zaleceniePo odstawieniu barbituranu indukcja enzymów wygasa przez kilka tygodni, a stężenie inhibitora BRAF stopniowo rośnie. W tym okresie należy częściej oceniać działania niepożądane i w razie potrzeby modyfikować dawkę zgodnie z zaleceniami onkologa.
Zamiana barbituranu przed rozpoczęciem terapii inhibitorem BRAFkolejność włączenia · pacjentryzyko malejeZamiana barbituranu na lek nieindukujący z odpowiednim wyprzedzeniem przed włączeniem inhibitora BRAF pozwala uniknąć zarówno niedostatecznej ekspozycji na początku leczenia, jak i późniejszego wzrostu stężenia po wygaśnięciu indukcji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Neuroleptyki – diazepiny, oksazepiny, tiazepiny i oksepiny (np. olanzapina, kwetiapina, klozapina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu neuroleptyku z grupy diazepin, oksazepin, tiazepin lub oksepin i inhibitora kinazy BRAF należy wykonać EKG z oceną QTc przed włączeniem i okresowo w trakcie leczenia oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu.Jeśli przyjmujesz lek przeciwpsychotyczny i lek na czerniaka z tej grupy, powiedz o tym obu lekarzom, rób zlecone badania EKG i nie zmieniaj dawek na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciwpsychotyczny i lek na czerniaka z tej grupy, powiedz o tym obu lekarzom, rób zlecone badania EKG i nie zmieniaj dawek na własną rękę.

Leki przeciwpsychotyczne, takie jak kwetiapina, klozapina czy olanzapina, oraz leki na czerniaka, takie jak wemurafenib czy enkorafenib, mogą wpływać na rytm serca, a razem ten wpływ się sumuje. Niektóre leki na czerniaka mogą też zmieniać ilość leku przeciwpsychotycznego w organizmie, przez co może on działać za mocno albo za słabo. Lekarz zwykle zleca wtedy badanie EKG i badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • nadmierna senność lub splątanie
  • zawroty głowy przy wstawaniu
  • drgawki
  • powrót niepokoju, omamów lub urojeń
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu neuroleptyku z grupy diazepin, oksazepin, tiazepin lub oksepin i inhibitora kinazy BRAF należy wykonać EKG z oceną QTc przed włączeniem i okresowo w trakcie leczenia oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu. Połączeń wemurafenibu lub enkorafenibu z klozapiną, kwetiapiną lub asenapiną najlepiej unikać, a jeśli są konieczne, wymagają ścisłej kontroli EKG i rozważenia neuroleptyku o mniejszym wpływie na QT. Po włączeniu lub odstawieniu wemurafenibu u chorego leczonego klozapiną lub olanzapiną warto obserwować nasilenie działań niepożądanych i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę neuroleptyku, najlepiej pod kontrolą stężenia klozapiny. Przy dabrafenibie lub enkorafenibie należy ocenić skuteczność kwetiapiny i dostosować jej dawkę. Przy QTc powyżej 500 ms lub wydłużeniu o ponad 60 ms względem wartości wyjściowej trzeba przerwać leczenie którymś z leków i skonsultować postępowanie z onkologiem i psychiatrą.

Skutek kliniczny

Główne zagrożenie to dalsze wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłej śmierci sercowej, szczególnie przy wemurafenibie i enkorafenibie. Przy wemurafenibie wzrost stężenia klozapiny lub olanzapiny może nasilać sedację, niedociśnienie ortostatyczne, napady drgawkowe i inne działania niepożądane. Przy dabrafenibie lub enkorafenibie spadek stężenia kwetiapiny może prowadzić do nawrotu objawów psychotycznych.

Mechanizm

Neuroleptyki z tej grupy i inhibitory kinazy BRAF, zwłaszcza wemurafenib i enkorafenib, wydłużają odstęp QT, a ich działania się sumują. Dodatkowo wemurafenib hamuje CYP1A2, co może zwiększać stężenie klozapiny, olanzapiny i asenapiny. Dabrafenib i enkorafenib indukują CYP3A4, co może obniżać stężenie kwetiapiny i częściowo klozapiny, osłabiając ich działanie przeciwpsychotyczne.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem, po 2–4 tygodniach i po każdej zmianie dawki
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • stężenie klozapiny w surowicy przy włączaniu lub odstawianiu wemurafenibu
  • sedacja, ciśnienie tętnicze w pozycji stojącej, napady drgawkowe
  • kontrola objawów psychotycznych przy leczeniu dabrafenibem lub enkorafenibem
  • inne leki wydłużające QT przyjmowane przez chorego

Kiedy ocena się zmienia

Loksapina wziewna, dawka jednorazowapostać · neuroleptyki – diazepiny, oksazepiny, tiazepiny i oksepinyryzyko malejeJednorazowa dawka wziewnej loksapiny daje krótką ekspozycję, więc ryzyko jest mniejsze niż przy przewlekłym neuroleptyku, choć u chorych z wydłużonym QTc warto wykonać EKG.
Włączenie lub odstawienie wemurafenibu u chorego leczonego klozapiną lub olanzapinąkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo włączeniu wemurafenibu stężenie klozapiny lub olanzapiny może wzrosnąć, a po jego odstawieniu spaść, więc w obu sytuacjach trzeba ocenić dawkę neuroleptyku, najlepiej z kontrolą stężenia klozapiny.
Dawki wysokie lub szybkie zwiększanie dawkidawka · neuroleptyki – diazepiny, oksazepiny, tiazepiny i oksepinyryzyko rośnieWyższe dawki neuroleptyku silniej wydłużają QT, więc przy leczeniu inhibitorem BRAF należy zwiększać dawkę powoli i z kontrolą EKG.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częstsze są choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, co zwiększa ryzyko arytmii i niedociśnienia ortostatycznego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Progestageny – pochodne pregnenu (np. progesteron, medroksyprogesteron) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu progestagenu pochodnego pregnenu i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się z osłabieniem działania progestagenu i nie polegać na nim jako metodzie antykoncepcji.Jeśli stosujesz progesteron lub medroksyprogesteron razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym lekarzowi i do zapobiegania ciąży używaj metody niehormonalnej, takiej jak prezerwatywa lub wkładka miedziana.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli stosujesz progesteron lub medroksyprogesteron razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym lekarzowi i do zapobiegania ciąży używaj metody niehormonalnej, takiej jak prezerwatywa lub wkładka miedziana.

Leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib, toworafenib czy wemurafenib, przyspieszają rozkład hormonów w organizmie. Przez to progesteron i medroksyprogesteron mogą działać słabiej. Jeśli stosujesz medroksyprogesteron do zapobiegania ciąży, może on nie chronić cię skutecznie, a ciąża w czasie tego leczenia jest niebezpieczna dla dziecka. Jeśli przyjmujesz hormon w terapii menopauzy, może on słabiej chronić błonę śluzową macicy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • spóźniająca się lub brak miesiączki
  • krwawienia lub plamienia między miesiączkami
  • krwawienie z dróg rodnych po menopauzie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu progestagenu pochodnego pregnenu i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się z osłabieniem działania progestagenu i nie polegać na nim jako metodzie antykoncepcji. Kobietom w wieku rozrodczym leczonym dabrafenibem, enkorafenibem, toworafenibem lub wemurafenibem zaleca się skuteczną antykoncepcję niehormonalną przez cały okres leczenia i jeszcze przez pewien czas po jego zakończeniu, ponieważ indukcja enzymów ustępuje stopniowo. Medroksyprogesteronu ani progesteronu nie należy stosować jako jedynej metody zapobiegania ciąży. Przy hormonalnej terapii zastępczej z progesteronem lub medroksyprogesteronem trzeba obserwować krwawienia z dróg rodnych i w razie ich wystąpienia rozważyć ocenę endometrium. Przy medroksyprogesteronie stosowanym onkologicznie należy uważniej oceniać odpowiedź na leczenie.

Skutek kliniczny

Działanie progestagenu słabnie. Najważniejszym skutkiem jest ryzyko zawodności antykoncepcji hormonalnej i zajścia w ciążę w czasie leczenia lekiem o działaniu szkodliwym dla płodu. W hormonalnej terapii zastępczej osłabiona ochrona endometrium może sprzyjać jego rozrostowi i nieprawidłowym krwawieniom. W leczeniu onkologicznym dużymi dawkami medroksyprogesteronu możliwe jest osłabienie efektu terapeutycznego.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF indukują enzymy wątrobowe, przede wszystkim CYP3A4, a dabrafenib dodatkowo CYP2C9 i enzymy sprzęgania. Progesteron i medroksyprogesteron są metabolizowane głównie przez CYP3A4, więc przy jednoczesnym stosowaniu ich stężenie we krwi spada. Najsilniej indukują dabrafenib i enkorafenib, a wemurafenib działa słabiej. Toworafenib również może obniżać stężenie hormonów płciowych. Kierunek interakcji jest wspólny dla całej klasy. Progestageny nie zmieniają w istotnym stopniu ekspozycji na inhibitory BRAF.

Monitorować

  • skuteczność antykoncepcji i test ciążowy w razie zatrzymania miesiączki
  • krwawienia międzymiesiączkowe i plamienia
  • nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych u kobiet stosujących hormonalną terapię zastępczą
  • odpowiedź na leczenie przy onkologicznym stosowaniu medroksyprogesteronu

Kiedy ocena się zmienia

Medroksyprogesteron w zastrzyku o przedłużonym działaniupostać · progestageny – pochodne pregnenuryzyko malejeDuża dawka medroksyprogesteronu w postaci depot jest mniej wrażliwa na indukcję enzymów niż postacie doustne. Mimo to przy leczeniu inhibitorem BRAF zaleca się antykoncepcję niehormonalną ze względu na szkodliwość tych leków dla płodu.
Okres po odstawieniu inhibitora BRAFczas leczenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja enzymów ustępuje stopniowo, a lek jest szkodliwy dla płodu jeszcze przez pewien czas po zakończeniu leczenia. Antykoncepcję niehormonalną należy kontynuować przez okres zalecany dla danego inhibitora BRAF.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Progestageny – pochodne estrenu (np. linestrenol, noretysteron) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu progestagenu z grupy pochodnych estrenu i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się ze słabszym działaniem progestagenu i nie traktować go jako wystarczającej ochrony przed ciążą.Jeśli przyjmujesz linestrenol lub noretysteron razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, nie polegaj na tabletce hormonalnej jako ochronie przed ciążą – stosuj prezerwatywę lub inną metodę niehormonalną i porozmawiaj z lekarzem o najlepszej metodzie.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz linestrenol lub noretysteron razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, nie polegaj na tabletce hormonalnej jako ochronie przed ciążą – stosuj prezerwatywę lub inną metodę niehormonalną i porozmawiaj z lekarzem o najlepszej metodzie.

Leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib i toworafenib, przyspieszają rozkład hormonów w organizmie. Przez to linestrenol i noretysteron działają słabiej. Tabletki hormonalne mogą wtedy nie chronić przed ciążą, a ciąża w czasie tego leczenia jest bardzo niebezpieczna dla dziecka. Jeśli przyjmujesz hormon z powodu krwawień lub endometriozy, objawy mogą wrócić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • opóźniona lub brak miesiączki
  • plamienia lub krwawienia między miesiączkami
  • powrót obfitych krwawień lub bólu, z powodu których przyjmujesz hormon
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu progestagenu z grupy pochodnych estrenu i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się ze słabszym działaniem progestagenu i nie traktować go jako wystarczającej ochrony przed ciążą. Kobietom w wieku rozrodczym, które przyjmują dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib lub toworafenib, zaleca się skuteczną metodę niehormonalną, na przykład wkładkę wewnątrzmaciczną miedzianą, albo prezerwatywę stosowaną łącznie z metodą hormonalną. Metodę niehormonalną należy kontynuować jeszcze przez kilka tygodni po odstawieniu inhibitora BRAF, bo indukcja enzymów ustępuje powoli. Jeśli linestrenol lub noretysteron stosuje się w leczeniu ginekologicznym, trzeba obserwować kontrolę objawów i w razie jej utraty skonsultować z ginekologiem zmianę leczenia. Ta sama zasada dotyczy schematów łączących inhibitor BRAF z inhibitorem MEK, takim jak trametynib, binimetynib czy kobimetynib.

Skutek kliniczny

Działanie progestagenu słabnie. W antykoncepcji grozi to nieplanowaną ciążą, która jest szczególnie niebezpieczna, bo inhibitory kinazy BRAF działają szkodliwie na zarodek i płód. W leczeniu ginekologicznym, takim jak krwawienia z macicy, endometrioza czy ochrona endometrium w terapii hormonalnej, może pojawić się nawrót objawów, plamienia i krwawienia międzymiesiączkowe. Skutek dotyczy wszystkich par leków obu grup.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF indukują CYP3A4 w wątrobie i jelicie. Dabrafenib i enkorafenib są silniejszymi induktorami, a wemurafenib i toworafenib słabszymi lub umiarkowanymi. Noretysteron jest metabolizowany głównie przez CYP3A4. Linestrenol jest prolekiem, który w wątrobie przechodzi w noretysteron, więc indukcja przyspiesza też eliminację jego czynnego metabolitu. W efekcie stężenie progestagenu spada. Indukcja narasta stopniowo przez około 1–2 tygodnie i utrzymuje się jeszcze przez kilka tygodni po odstawieniu inhibitora BRAF. Mechanizm jest wspólny dla wszystkich leków obu grup, a różnice dotyczą jedynie siły indukcji.

Monitorować

  • skuteczność antykoncepcji i stosowanie dodatkowej metody niehormonalnej
  • test ciążowy przy opóźnieniu miesiączki lub wątpliwościach
  • plamienia i krwawienia międzymiesiączkowe
  • kontrola objawów leczonych progestagenem (krwawienia z macicy, ból w endometriozie)

Kiedy ocena się zmienia

Kilka tygodni od odstawienia inhibitora BRAFodstep · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja CYP3A4 ustępuje stopniowo, więc obniżone stężenie progestagenu utrzymuje się jeszcze przez kilka tygodni po zakończeniu leczenia inhibitorem BRAF. W tym czasie należy nadal stosować metodę niehormonalną.
Włączenie inhibitora BRAF u pacjentki przyjmującej progestagenkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieMetodę niehormonalną najlepiej wprowadzić przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem BRAF albo najpóźniej w dniu jego włączenia, bo spadek stężenia progestagenu narasta w ciągu pierwszych tygodni terapii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Progestageny – pochodne pregnadienu (np. dydrogesteron, dienogest, nomegestrol) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu progestagenu z grupy pochodnych pregnadienu i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się z osłabieniem działania progestagenu i nie polegać na nim jako na jedynej metodzie antykoncepcji.Jeśli przyjmujesz lek hormonalny z dienogestem, nomegestrolem lub dydrogesteronem razem z inhibitorem BRAF, nie traktuj tabletki hormonalnej jako pewnej ochrony przed ciążą i zapytaj lekarza o skuteczną metodę niehormonalną.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek hormonalny z dienogestem, nomegestrolem lub dydrogesteronem razem z inhibitorem BRAF, nie traktuj tabletki hormonalnej jako pewnej ochrony przed ciążą i zapytaj lekarza o skuteczną metodę niehormonalną.

Leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów BRAF, na przykład dabrafenib, enkorafenib, toworafenib lub wemurafenib, przyspieszają usuwanie z organizmu niektórych hormonów. Dotyczy to dienogestu, nomegestrolu i dydrogesteronu, więc te hormony mogą działać słabiej. Tabletka antykoncepcyjna z dienogestem lub nomegestrolem może wtedy nie chronić przed ciążą. Ciąża w czasie leczenia inhibitorem BRAF jest groźna dla dziecka.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • opóźniona lub brak miesiączki
  • krwawienie lub plamienie między miesiączkami
  • powrót bólu podbrzusza lub bolesnych miesiączek przy leczeniu endometriozy
  • nieoczekiwane krwawienie z dróg rodnych w czasie terapii hormonalnej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu progestagenu z grupy pochodnych pregnadienu i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się z osłabieniem działania progestagenu i nie polegać na nim jako na jedynej metodzie antykoncepcji. Pacjentkom w wieku rozrodczym, które otrzymują dabrafenib, enkorafenib, toworafenib lub wemurafenib, zaleca się skuteczną antykoncepcję niehormonalną, na przykład wkładkę wewnątrzmaciczną z miedzią. Tabletki z dienogestem lub nomegestrolem można co najwyżej traktować jako uzupełnienie, a nie podstawę ochrony. Antykoncepcję niehormonalną kontynuuje się także przez okres wymagany po zakończeniu leczenia inhibitorem BRAF, bo indukcja enzymów ustępuje stopniowo. W leczeniu endometriozy dienogestem i w terapii hormonalnej z dydrogesteronem lub dienogestem trzeba obserwować, czy objawy nie nawracają i czy nie pojawiają się nieprawidłowe krwawienia. W razie potrzeby ginekolog modyfikuje leczenie. Wemurafenib indukuje słabiej, ale zalecenia dotyczące antykoncepcji pozostają te same.

Skutek kliniczny

Działanie progestagenu słabnie. Najpoważniejszym skutkiem jest utrata skuteczności antykoncepcji hormonalnej zawierającej dienogest lub nomegestrol. Jest to szczególnie groźne, bo inhibitory kinazy BRAF mogą uszkodzić płód, a w czasie ich stosowania i przez pewien czas po odstawieniu konieczna jest skuteczna antykoncepcja. Poza antykoncepcją możliwe są nawrót bólu i objawów endometriozy w czasie leczenia dienogestem, krwawienia śródcykliczne i niedostateczna ochrona endometrium w hormonalnej terapii zastępczej z dydrogesteronem lub dienogestem, co z czasem sprzyja przerostowi endometrium. Indukcja narasta stopniowo i utrzymuje się przez pewien czas po odstawieniu inhibitora BRAF.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF indukują enzymy wątrobowe, przede wszystkim CYP3A4. Najsilniej działają dabrafenib i enkorafenib, toworafenib również jest induktorem CYP3A, a wemurafenib słabszym. Progestageny z grupy pochodnych pregnadienu są metabolizowane z udziałem CYP3A4. Dienogest i nomegestrol zależą od niego w dużym stopniu. Dydrogesteron przekształca się głównie przez reduktazy aldo-ketonowe, ale CYP3A4 też uczestniczy w jego metabolizmie, a induktory tego enzymu przyspieszają jego eliminację. Skutkiem jest szybszy rozkład progestagenu i niższe jego stężenie we krwi. Progestageny nie wpływają istotnie na farmakokinetykę inhibitorów BRAF. Mechanizm jest wspólny dla całej klasy, różni się tylko siłą indukcji poszczególnych inhibitorów BRAF.

Monitorować

  • test ciążowy przed rozpoczęciem i w razie opóźnienia miesiączki w trakcie leczenia inhibitorem BRAF
  • krwawienia śródcykliczne i plamienia
  • nawrót bólu miednicy i innych objawów endometriozy w czasie leczenia dienogestem
  • nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych w czasie hormonalnej terapii zastępczej (ocena endometrium w razie ich wystąpienia)
  • nawrót objawów leczonych progestagenem, na przykład zaburzeń cyklu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora kinazy BRAF przy dalszym stosowaniu progestagenukolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja enzymów ustępuje stopniowo, a lek może nadal szkodzić płodowi przez pewien czas. Antykoncepcję niehormonalną kontynuuje się przez okres wymagany po zakończeniu leczenia, a dopiero potem można znów polegać na progestagenie.
Kobieta po menopauzie stosująca progestagen w terapii hormonalnejwiek · pacjentinne zalecenieBez ryzyka ciąży problemem jest słabsza ochrona endometrium i nawrót objawów. Zamiast antykoncepcji niehormonalnej wystarcza obserwacja krwawień i ocena endometrium w razie ich wystąpienia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. klomipramina, opipramol, doksepina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku trójpierścieniowego i inhibitora BRAF należy w miarę możliwości unikać tego połączenia, a gdy jest konieczne – stosować najmniejszą skuteczną dawkę leku przeciwdepresyjnego i kontrolować EKG z oceną QTc.Jeśli przyjmujesz lek przeciwdepresyjny z grupy trójpierścieniowych i lek na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom i nie zmieniaj sam dawek, a lekarz zdecyduje o badaniu EKG lub zmianie leczenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciwdepresyjny z grupy trójpierścieniowych i lek na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom i nie zmieniaj sam dawek, a lekarz zdecyduje o badaniu EKG lub zmianie leczenia.

Leki przeciwdepresyjne z grupy trójpierścieniowych, np. amitryptylina, doksepina, klomipramina czy opipramol, oraz niektóre leki na czerniaka, np. wemurafenib, enkorafenib czy dabrafenib, mogą zaburzać rytm serca. Przyjmowane razem nasilają to działanie, co w rzadkich przypadkach prowadzi do groźnej arytmii. Wemurafenib może też zwiększać ilość leku przeciwdepresyjnego we krwi i nasilać jego działania niepożądane. Lekarz może zlecić badanie EKG albo zmienić lek przeciwdepresyjny na bezpieczniejszy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie słabości lub omdlenie
  • silna senność lub splątanie
  • suchość w ustach, zaparcia lub trudności z oddawaniem moczu nasilone bardziej niż zwykle
  • zawroty głowy przy wstawaniu
  • nasilenie objawów depresji lub bólu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku trójpierścieniowego i inhibitora BRAF należy w miarę możliwości unikać tego połączenia, a gdy jest konieczne – stosować najmniejszą skuteczną dawkę leku przeciwdepresyjnego i kontrolować EKG z oceną QTc. Największe ryzyko dotyczy wemurafenibu, który wydłuża QT i jednocześnie może zwiększać stężenia amitryptyliny, klomipraminy, maprotyliny i doksepiny. Przed włączeniem drugiego leku trzeba wykonać EKG oraz wyrównać stężenia potasu i magnezu, a kontrolę EKG powtarzać po osiągnięciu stanu stacjonarnego i po każdej zmianie dawki. Nie należy rozpoczynać ani kontynuować połączenia przy QTc znacznie wydłużonym lub przy wrodzonym zespole długiego QT. Przy dabrafenibie i enkorafenibie warto ocenić, czy nie słabnie działanie leku trójpierścieniowego. Leczenie onkologiczne ma pierwszeństwo, dlatego zwykle zmienia się lek przeciwdepresyjny, a nie inhibitor BRAF.

Skutek kliniczny

Najgroźniejszym skutkiem jest wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Przy wemurafenibie wzrost stężenia leku trójpierścieniowego może dodatkowo nasilić senność, działanie antycholinergiczne, hipotonię ortostatyczną i obniżyć próg drgawkowy. Przy dabrafenibie i enkorafenibie możliwe jest osłabienie działania przeciwdepresyjnego lub przeciwbólowego.

Mechanizm

Główny mechanizm jest wspólny dla klasy i polega na sumowaniu się działania wydłużającego odstęp QT. Leki trójpierścieniowe blokują kanały sodowe i potasowe w mięśniu sercowym, a wemurafenib i enkorafenib zależnie od dawki wydłużają repolaryzację komór. Dabrafenib wydłuża QT słabiej, ale nie można tego działania pominąć. Dodatkowo wemurafenib hamuje CYP1A2 i słabo CYP2D6, przez co może zwiększać stężenia amitryptyliny, klomipraminy, maprotyliny i doksepiny oraz ich aktywnych metabolitów. Dabrafenib i enkorafenib indukują CYP3A4 i CYP2C19, co może z kolei obniżać stężenia leków trójpierścieniowych i osłabiać ich działanie.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem połączenia, po osiągnięciu stanu stacjonarnego i po każdej zmianie dawki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy, zwłaszcza przy biegunce, wymiotach lub stosowaniu diuretyków
  • objawy nadmiernego działania leku trójpierścieniowego – senność, suchość w ustach, zaparcia, zatrzymanie moczu, spadki ciśnienia przy wstawaniu
  • kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • skuteczność leczenia przeciwdepresyjnego lub przeciwbólowego przy dabrafenibie i enkorafenibie
  • stężenie leku trójpierścieniowego we krwi, jeśli jest dostępne i objawy sugerują jego nadmiar lub niedobór

Kiedy ocena się zmienia

Wemurafenibpostać · inhibitory kinazy BRAFryzyko rośnieWemurafenib łączy działanie wydłużające QT z hamowaniem CYP1A2 i słabym hamowaniem CYP2D6, przez co może zwiększać stężenia amitryptyliny, klomipraminy, maprotyliny i doksepiny. Tego połączenia najlepiej unikać i zastąpić lek trójpierścieniowy lekiem bez wpływu na QT.
Dawka przeciwdepresyjna (pełna)dawka · trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjneryzyko rośnieDziałanie wydłużające QT leków trójpierścieniowych zależy od dawki. Małe dawki stosowane w bólu przewlekłym lub bezsenności niosą mniejsze ryzyko niż pełne dawki przeciwdepresyjne, choć nadal wymagają kontroli EKG.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wolniejszy metabolizm leków trójpierścieniowych, co zwiększa ryzyko arytmii i działań antycholinergicznych.
Lek trójpierścieniowy włączany u pacjenta już leczonego inhibitorem BRAFkolejność włączenia · trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjneinne zalecenieU pacjenta leczonego inhibitorem BRAF nie należy nowo włączać leku trójpierścieniowego, jeśli istnieje bezpieczniejsza alternatywa. Gdy jest on konieczny, przed włączeniem wykonuje się EKG i oznacza elektrolity, a dawkę zwiększa się powoli.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inhibitory kinazy HER2 (np. lapatynib, tukatynib, neratynib) klasaInhibitora kinazy HER2 nie łączy się z inhibitorem kinazy BRAF bez wyraźnego wskazania onkologicznego, a jeśli połączenie jest konieczne, wymaga ono uzgodnienia między prowadzącymi onkologami i ścisłego monitorowania skuteczności oraz toksyczności obu leków.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów HER2 razem z lekiem z grupy inhibitorów BRAF, upewnij się, że twój onkolog wie o obu lekach, i nie zmieniaj samodzielnie dawek ani nie odstawiaj żadnego z nich.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów HER2 razem z lekiem z grupy inhibitorów BRAF, upewnij się, że twój onkolog wie o obu lekach, i nie zmieniaj samodzielnie dawek ani nie odstawiaj żadnego z nich.

Leki na raka z grupy inhibitorów HER2 (np. lapatynib, tukatynib, neratynib) i inhibitorów BRAF (np. dabrafenib, wemurafenib, enkorafenib) mogą wzajemnie zmieniać swoje stężenie we krwi. Przez to jeden z leków może działać słabiej albo silniej wywoływać działania niepożądane. Oba rodzaje leków mogą też obciążać serce i wątrobę oraz powodować biegunkę, a przyjmowane razem zwiększają to ryzyko.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, nierówne bicie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • uporczywa lub bardzo częsta biegunka, silne pragnienie, mało oddawanego moczu
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz, ból pod prawym łukiem żebrowym
  • duszność, szybkie męczenie się, obrzęki nóg
  • gorączka, nasilona wysypka lub bóle stawów
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Inhibitora kinazy HER2 nie łączy się z inhibitorem kinazy BRAF bez wyraźnego wskazania onkologicznego, a jeśli połączenie jest konieczne, wymaga ono uzgodnienia między prowadzącymi onkologami i ścisłego monitorowania skuteczności oraz toksyczności obu leków. Przy tukatynibie należy unikać enkorafenibu, a jeśli nie ma alternatywy, dawkę enkorafenibu zmniejsza się zgodnie z zasadami dla silnych inhibitorów CYP3A4 i obserwuje pacjenta pod kątem jego toksyczności, w tym wydłużenia QT. Przy połączeniach zawierających lapatynib, wemurafenib lub enkorafenib wykonuje się EKG przed rozpoczęciem i okresowo w trakcie leczenia, wyrównuje niedobory potasu i magnezu oraz unika innych leków wydłużających QT. Gdy inhibitor BRAF dołącza się do trwającej terapii lapatynibem, neratynibem lub tukatynibem, trzeba liczyć się z osłabieniem działania inhibitora HER2 i wcześniej ocenić odpowiedź na leczenie. Po odstawieniu inhibitora BRAF indukcja wygasa stopniowo, dlatego przez kolejne tygodnie należy obserwować pacjenta pod kątem nasilenia działań niepożądanych inhibitora HER2. Próby wątrobowe i frakcję wyrzutową lewej komory kontroluje się częściej niż przy monoterapii.

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest trudna do przewidzenia zmiana ekspozycji na jeden lub oba leki – osłabienie działania przeciwnowotworowego inhibitora HER2 w wyniku indukcji przez inhibitor BRAF albo nasilenie toksyczności inhibitora BRAF przy hamowaniu jego metabolizmu przez tukatynib. Dodatkowo rośnie ryzyko addycyjnej toksyczności, czyli wydłużenia QT z zaburzeniami rytmu, polekowego uszkodzenia wątroby, ciężkiej biegunki z odwodnieniem i zaburzeniami elektrolitowymi oraz dysfunkcji lewej komory. Połączenie nie było badane klinicznie, więc wielkość efektu przewiduje się na podstawie właściwości poszczególnych leków.

Mechanizm

Interakcja dotyczy całej klasy, ale kierunek zmian stężeń zależy od konkretnej pary. Inhibitory BRAF (dabrafenib, wemurafenib, enkorafenib, a najpewniej także toworafenib) indukują CYP3A4, a dabrafenib dodatkowo enzymy z rodziny CYP2C. Może to obniżać stężenia inhibitorów kinazy HER2 – lapatynibu i neratynibu metabolizowanych głównie przez CYP3A4 oraz tukatynibu metabolizowanego głównie przez CYP2C8. W przeciwnym kierunku działa tukatynib, który jest silnym inhibitorem CYP3A4 i może wyraźnie zwiększać stężenia inhibitorów BRAF metabolizowanych przez ten enzym, zwłaszcza enkorafenibu, a w mniejszym stopniu wemurafenibu i dabrafenibu. Lapatynib hamuje CYP3A4 słabiej, a neratynib nie ma istotnego działania hamującego. Dochodzą do tego interakcje na poziomie glikoproteiny P, którą hamują lapatynib, tukatynib i wemurafenib, a której substratami są inhibitory HER2. Składową farmakodynamiczną jest sumowanie się działań niepożądanych – wydłużenia odstępu QT (lapatynib, wemurafenib, enkorafenib), hepatotoksyczności, biegunki oraz spadku frakcji wyrzutowej lewej komory.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem drugiego leku i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • ALT, AST i bilirubina
  • częstość i nasilenie biegunki oraz parametry nawodnienia
  • frakcja wyrzutowa lewej komory (echokardiografia)
  • skuteczność leczenia przeciwnowotworowego w badaniach obrazowych
  • objawy toksyczności inhibitora BRAF (zmiany skórne, gorączka, bóle stawów), zwłaszcza przy tukatynibie

Kiedy ocena się zmienia

Tukatynib z enkorafenibemkolejność włączenia · inhibitory kinazy HER2ryzyko rośnieTukatynib jako silny inhibitor CYP3A4 może wyraźnie zwiększać ekspozycję na enkorafenib, który jest metabolizowany głównie przez ten enzym. Połączenia należy unikać, a jeśli jest konieczne, dawkę enkorafenibu zmniejsza się zgodnie z zasadami dla silnych inhibitorów CYP3A4 i monitoruje QTc oraz toksyczność.
Dołączenie inhibitora BRAF do trwającej terapii inhibitorem HER2kolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja enzymów przez inhibitor BRAF rozwija się w ciągu kilku do kilkunastu dni i może osłabiać działanie lapatynibu, neratynibu lub tukatynibu, dlatego należy wcześniej ocenić odpowiedź na leczenie. Po odstawieniu inhibitora BRAF indukcja wygasa stopniowo i przez kolejne tygodnie może narastać toksyczność inhibitora HER2.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inhibitory szlaku Hedgehog (np. glasdegib, sonidegib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i inhibitora szlaku Hedgehog należy unikać tego połączenia, a jeśli jest ono niezbędne, trzeba ściśle monitorować skuteczność inhibitora szlaku Hedgehog.Jeśli przyjmujesz lek na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF i lek z grupy inhibitorów szlaku Hedgehog, nie zmieniaj leczenia na własną rękę, tylko upewnij się, że twój onkolog wie o obu lekach i ocenia, czy leczenie działa.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF i lek z grupy inhibitorów szlaku Hedgehog, nie zmieniaj leczenia na własną rękę, tylko upewnij się, że twój onkolog wie o obu lekach i ocenia, czy leczenie działa.

Leki na czerniaka, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, przyspieszają usuwanie z organizmu niektórych leków na raka podstawnokomórkowy skóry i białaczkę, np. sonidegibu i glasdegibu. Te drugie mogą wtedy działać słabiej i leczenie może nie przynieść efektu. Część z tych leków, np. wemurafenib i glasdegib, może też zaburzać rytm serca, a razem ten wpływ się nasila. Wismodegib nie wchodzi w tę interakcję w istotnym stopniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • powiększanie się albo pojawianie nowych zmian na skórze mimo leczenia
  • nawrót objawów białaczki, np. gorączka, łatwe siniaczenie, duże osłabienie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i inhibitora szlaku Hedgehog należy unikać tego połączenia, a jeśli jest ono niezbędne, trzeba ściśle monitorować skuteczność inhibitora szlaku Hedgehog. Glasdegibu i sonidegibu nie łączy się z induktorami CYP3A4, jeśli istnieje alternatywa. Przy konieczności leczenia raka podstawnokomórkowego u pacjenta przyjmującego dabrafenib, enkorafenib lub wemurafenib rozważ wismodegib albo leczenie niezależne od CYP3A4. Przy łączeniu glasdegibu z wemurafenibem lub enkorafenibem wykonaj EKG przed włączeniem i okresowo w trakcie leczenia oraz kontroluj stężenie potasu i magnezu. Po odstawieniu inhibitora BRAF efekt indukcji ustępuje stopniowo przez około dwa tygodnie, co trzeba uwzględnić przy ocenie tolerancji inhibitora szlaku Hedgehog.

Skutek kliniczny

Głównym skutkiem jest spadek stężenia glasdegibu lub sonidegibu i ryzyko utraty skuteczności leczenia raka podstawnokomórkowego albo ostrej białaczki szpikowej. W parach wemurafenibu lub enkorafenibu z glasdegibem dochodzi ryzyko nadmiernego wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF indukują enzymy wątrobowe, przede wszystkim CYP3A4. Najsilniej działa dabrafenib, który jest umiarkowanym induktorem CYP3A4 i CYP2C9. Enkorafenib w stanie stacjonarnym również indukuje CYP3A4, a wemurafenib słabo. Toworafenib także może zmniejszać stężenie substratów CYP3A4, choć dane są skąpe. Glasdegib i sonidegib są metabolizowane głównie przez CYP3A4, więc indukcja tego enzymu przyspiesza ich eliminację i obniża ich stężenie we krwi. Dodatkowo wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT, podobnie jak glasdegib, co daje addycyjne ryzyko zaburzeń rytmu serca. Interakcja jest wspólna dla klasy z wyjątkiem wismodegibu, którego farmakokinetyka w niewielkim stopniu zależy od CYP3A4.

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie inhibitorem szlaku Hedgehog (ocena zmian skórnych, morfologia krwi i szpik w ostrej białaczce szpikowej)
  • EKG z oceną odstępu QTc przy połączeniach glasdegibu z wemurafenibem lub enkorafenibem
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • działania niepożądane inhibitora szlaku Hedgehog po odstawieniu inhibitora BRAF (bóle mięśni, skurcze mięśni, zaburzenia smaku)

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF w trakcie leczenia inhibitorem szlaku Hedgehogkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu, enkorafenibu lub wemurafenibu indukcja CYP3A4 ustępuje stopniowo przez około dwa tygodnie, a stężenie glasdegibu lub sonidegibu rośnie. W tym okresie należy obserwować pacjenta pod kątem nasilenia działań niepożądanych inhibitora szlaku Hedgehog i wydłużenia odstępu QT przy glasdegibie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Leki do terapii fotodynamicznej (np. kwas aminolewulinowy, padeliporfin, temoporfin) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku do terapii fotodynamicznej i inhibitora kinazy BRAF należy zaplanować zabieg razem z onkologiem prowadzącym i zaostrzyć oraz wydłużyć ochronę pacjenta przed światłem.Jeśli bierzesz lek z grupy inhibitorów BRAF i masz mieć terapię fotodynamiczną, powiedz o tym lekarzowi wykonującemu zabieg i po zabiegu chroń skórę i oczy przed słońcem i silnym światłem odzieżą, kapeluszem i okularami dłużej, niż zaleca się zwykle.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli bierzesz lek z grupy inhibitorów BRAF i masz mieć terapię fotodynamiczną, powiedz o tym lekarzowi wykonującemu zabieg i po zabiegu chroń skórę i oczy przed słońcem i silnym światłem odzieżą, kapeluszem i okularami dłużej, niż zaleca się zwykle.

Leki do terapii fotodynamicznej, takie jak kwas aminolewulinowy, temoporfin czy padeliporfin, sprawiają, że skóra staje się bardzo wrażliwa na światło. Leki na czerniaka i inne nowotwory z grupy inhibitorów BRAF, na przykład wemurafenib, dabrafenib, enkorafenib czy toworafenib, też uczulają skórę na słońce. Razem mogą wywołać silne oparzenia, pęcherze i obrzęk skóry nawet po krótkim przebywaniu na słońcu lub przy mocnym świetle. Krem z filtrem nie wystarcza, bo nie chroni przed światłem, które uruchamia lek do terapii fotodynamicznej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zaczerwienienie, pieczenie lub ból skóry po przebywaniu na świetle
  • pęcherze lub obrzęk skóry
  • silna reakcja w miejscu zabiegu, która nie słabnie
  • zaczerwienione, bolesne lub łzawiące oczy i nadwrażliwość na światło
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku do terapii fotodynamicznej i inhibitora kinazy BRAF należy zaplanować zabieg razem z onkologiem prowadzącym i zaostrzyć oraz wydłużyć ochronę pacjenta przed światłem. Jeśli to możliwe, zabieg fotodynamiczny wykonuje się przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem BRAF albo rozważa się metodę leczenia bez fotouczulacza. Gdy przerwanie leczenia przeciwnowotworowego nie wchodzi w grę, pacjent musi przestrzegać zasad ochrony przed światłem dłużej niż po samym fotouczulaczu, a szczególną ostrożność zachowuje się przy wemurafenibie i temoporfinie. Należy pouczyć pacjenta, że kremy z filtrem nie chronią przed światłem widzialnym aktywującym porfiryny, więc konieczna jest ochrona fizyczna, czyli odzież zakrywająca skórę, kapelusz, okulary przeciwsłoneczne i unikanie silnego oświetlenia. Przy kwasie aminolewulinowym stosowanym miejscowo ochronę skupia się na leczonym obszarze, ale należy liczyć się z silniejszą reakcją miejscową podczas naświetlania.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich reakcji fototoksycznych, takich jak rumień, obrzęk, pęcherze i oparzenia skóry, nawet po krótkiej ekspozycji na słońce lub silne światło sztuczne. Możliwe jest też podrażnienie oczu i nasilona reakcja w miejscu naświetlania podczas zabiegu fotodynamicznego. Okres zwiększonej wrażliwości może się wydłużyć ponad czas typowy dla samego fotouczulacza. Najdłużej trwa po temoporfinie, krócej po padeliporfinie i po doustnym kwasie aminolewulinowym. Po kwasie aminolewulinowym stosowanym miejscowo ryzyko dotyczy głównie leczonego obszaru skóry.

Mechanizm

Leki do terapii fotodynamicznej są fotouczulaczami. Kwas aminolewulinowy zwiększa w komórkach ilość protoporfiryny IX, a temoporfin i padeliporfin same są porfirynopodobnymi barwnikami. Pod wpływem światła, także widzialnego, wytwarzają reaktywne formy tlenu, które uszkadzają tkanki. Inhibitory kinazy BRAF same wywołują nadwrażliwość na światło, przede wszystkim na promieniowanie UVA. Najsilniej działa tak wemurafenib, słabiej dabrafenib, enkorafenib i toworafenib. Oba działania sumują się w skórze i oczach. Nie ma istotnej interakcji farmakokinetycznej, bo kwas aminolewulinowy wchodzi w endogenny szlak syntezy hemu, a temoporfin i padeliporfin nie zależą w praktyce od enzymów, na które działają inhibitory BRAF. Interakcja jest wspólna dla wszystkich leków obu grup i różni się tylko nasileniem oraz czasem trwania nadwrażliwości.

Monitorować

  • skóra odsłoniętych okolic i obszaru naświetlanego – rumień, obrzęk, pęcherze, ból, pieczenie
  • oczy – zaczerwienienie, łzawienie, światłowstręt
  • przestrzeganie przez pacjenta zasad ochrony przed światłem przez cały okres nadwrażliwości
  • nasilenie reakcji miejscowej w trakcie i po zabiegu fotodynamicznym

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (żel lub plaster z kwasem aminolewulinowym)postać · leki do terapii fotodynamicznejryzyko malejeKwas aminolewulinowy stosowany miejscowo działa głównie w leczonym obszarze, więc ryzyko uogólnionej fototoksyczności jest mniejsze. Należy jednak liczyć się z silniejszą reakcją miejscową podczas naświetlania i chronić leczony obszar przed światłem.
Zakończenie okresu nadwrażliwości na światło po fotouczulaczu przed rozpoczęciem inhibitora BRAFodstep · leki do terapii fotodynamicznejryzyko malejeGdy inhibitor BRAF włącza się dopiero po ustąpieniu nadwrażliwości wywołanej fotouczulaczem, działania nie nakładają się. Odstęp jest najdłuższy po temoporfinie, krótszy po padeliporfinie i doustnym kwasie aminolewulinowym.
Dożylna (temoporfin)droga podania · leki do terapii fotodynamicznejryzyko rośniePo dożylnej temoporfinie nadwrażliwość na światło utrzymuje się długo, więc nakładanie się z działaniem inhibitora BRAF trwa dłużej i wymaga szczególnie długiej ochrony przed światłem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inhibitory kinazy PI3K (np. idelalizyb, duwelisyb) klasaJednoczesnego stosowania inhibitora kinazy BRAF i inhibitora kinazy PI3K najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, wymaga ono uzgodnienia między onkologiem i hematologiem oraz ścisłego monitorowania skuteczności i działań niepożądanych obu leków.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z obu tych grup, upewnij się, że wiedzą o tym wszyscy twoi lekarze, i nie zmieniaj sam dawek żadnego z nich.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z obu tych grup, upewnij się, że wiedzą o tym wszyscy twoi lekarze, i nie zmieniaj sam dawek żadnego z nich.

Leki na czerniaka lub inne nowotwory, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, oraz leki na nowotwory krwi, takie jak idelalizyb czy duwelisyb, wpływają na siebie nawzajem. Jeden lek może zwiększać ilość drugiego we krwi i nasilać jego działania niepożądane, a drugi może osłabiać działanie pierwszego. Oba rodzaje leków mogą też obciążać wątrobę, wywoływać wysypkę i biegunkę, więc razem robią to silniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • żółte zabarwienie skóry lub białek oczu, ciemny mocz
  • rozległa wysypka, pęcherze na skórze lub nadżerki w jamie ustnej
  • uporczywa lub krwista biegunka
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • gorączka lub objawy zakażenia
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jednoczesnego stosowania inhibitora kinazy BRAF i inhibitora kinazy PI3K najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, wymaga ono uzgodnienia między onkologiem i hematologiem oraz ścisłego monitorowania skuteczności i działań niepożądanych obu leków. Enkorafenibu i wemurafenibu nie należy łączyć z idelalizybem, a jeśli nie da się tego uniknąć, rozważa się zmniejszenie dawki inhibitora BRAF i kontrolę EKG. Przy duwelisybie dotyczy to w mniejszym stopniu hamowania CYP3A4, ale ryzyko obniżenia jego stężenia przez dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib pozostaje istotne. Dabrafenib jako silny induktor CYP3A4 może wyraźnie osłabić działanie idelalizybu i duwelisybu, a efekt indukcji utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po jego odstawieniu. Alpelisyb i toworafenib zachowują się odmiennie i opisano je w wyjątkach.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia inhibitora BRAF może nasilać jego działania niepożądane, w tym wydłużenie odstępu QT przy enkorafenibie i wemurafenibie, zmiany skórne, gorączkę i hepatotoksyczność. Spadek stężenia idelalizybu lub duwelisybu pod wpływem indukcji może osłabić skuteczność leczenia nowotworu krwi. Sumowanie się hepatotoksyczności, ciężkich reakcji skórnych i biegunki zwiększa ryzyko odstawienia jednego z leków lub hospitalizacji.

Mechanizm

Interakcja jest dwukierunkowa i dotyczy szlaku CYP3A4. Idelalizyb, przez swój główny metabolit, jest silnym inhibitorem CYP3A4, a duwelisyb inhibitorem umiarkowanym, więc zwiększają stężenie inhibitorów BRAF metabolizowanych przez CYP3A4, czyli enkorafenibu, wemurafenibu i w części dabrafenibu. Jednocześnie dabrafenib jest silnym, a enkorafenib i wemurafenib słabszymi induktorami CYP3A4, co może obniżać stężenie idelalizybu i duwelisybu, które są substratami tego enzymu. Do tego dochodzi nakładanie się toksyczności obu grup, w tym uszkodzenia wątroby, ciężkich reakcji skórnych i biegunki.

Monitorować

  • aminotransferazy i bilirubina przed włączeniem i regularnie w trakcie leczenia
  • EKG z oceną odstępu QT oraz stężenie potasu i magnezu przy enkorafenibie i wemurafenibie
  • zmiany skórne, w tym objawy ciężkich reakcji pęcherzowych
  • biegunka i objawy zapalenia jelita grubego
  • odpowiedź na leczenie nowotworu krwi przy idelalizybie i duwelisybie
  • gorączka i objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Okres po odstawieniu dabrafenibuodstep · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja CYP3A4 przez dabrafenib wygasa stopniowo, dlatego po jego odstawieniu stężenie idelalizybu lub duwelisybu może przez pewien czas pozostawać obniżone, a potem rosnąć. W tym okresie należy nadal obserwować skuteczność i działania niepożądane inhibitora PI3K.
Idelalizyb lub duwelisyb dołączony do trwającego leczenia inhibitorem BRAFkolejność włączenia · inhibitory kinazy PI3Kinne zalecenieDołączenie idelalizybu lub duwelisybu do stabilnego leczenia enkorafenibem lub wemurafenibem grozi narastaniem toksyczności inhibitora BRAF, dlatego wymaga kontroli EKG, prób wątrobowych i oceny skóry w pierwszych tygodniach. Odwrotna kolejność, czyli dołączenie inhibitora BRAF do inhibitora PI3K, grozi głównie utratą skuteczności inhibitora PI3K.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Psychostymulanty (np. metylofenidat, atomoksetyna, dimezylan lisdeksamfetaminy) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu psychostymulantu i inhibitora kinazy BRAF oceń ryzyko sercowe pacjenta, wykonaj EKG z pomiarem odstępu QT oraz zmierz ciśnienie i tętno przed rozpoczęciem skojarzenia i okresowo w trakcie leczenia.Jeśli przyjmujesz lek pobudzający razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i lekarzowi prowadzącemu leczenie ADHD lub senności, nie zmieniaj sam dawek i od razu zgłaszaj kołatanie serca, zawroty głowy albo omdlenie.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek pobudzający razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i lekarzowi prowadzącemu leczenie ADHD lub senności, nie zmieniaj sam dawek i od razu zgłaszaj kołatanie serca, zawroty głowy albo omdlenie.

Leki pobudzające stosowane w ADHD lub w nadmiernej senności, takie jak metylofenidat, atomoksetyna czy modafinil, przyspieszają pracę serca i mogą podnosić ciśnienie. Niektóre leki na czerniaka, na przykład wemurafenib i enkorafenib, mogą zaburzać rytm serca. Razem mogą bardziej obciążać serce. Modafinil może też osłabiać działanie leku przeciwnowotworowego.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • ból w klatce piersiowej
  • silny ból głowy lub bardzo wysokie ciśnienie
  • duszność
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu psychostymulantu i inhibitora kinazy BRAF oceń ryzyko sercowe pacjenta, wykonaj EKG z pomiarem odstępu QT oraz zmierz ciśnienie i tętno przed rozpoczęciem skojarzenia i okresowo w trakcie leczenia. Wyrównaj stężenie potasu i magnezu oraz unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT. Modafinilu najlepiej unikać u pacjentów leczonych dabrafenibem, enkorafenibem lub wemurafenibem ze względu na ryzyko osłabienia leczenia onkologicznego, a gdy lek pobudzający jest potrzebny, rozważ metylofenidat lub solriamfetol. Przy atomoksetynie skojarzonej z wemurafenibem obserwuj objawy przedawkowania atomoksetyny i w razie potrzeby zmniejsz jej dawkę. Stosuj najmniejszą skuteczną dawkę psychostymulantu i przerwij go, gdy QTc istotnie się wydłuży lub pojawią się zaburzenia rytmu.

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest wzrost częstości akcji serca i ciśnienia tętniczego oraz większa skłonność do zaburzeń rytmu serca, w tym wydłużenia odstępu QT, szczególnie przy wemurafenibie i enkorafenibie. Przy modafinilu możliwe jest osłabienie skuteczności przeciwnowotworowej inhibitora BRAF oraz słabsze działanie samego modafinilu. Przy atomoksetynie z wemurafenibem możliwe są nasilone działania niepożądane atomoksetyny, takie jak tachykardia, wzrost ciśnienia i bezsenność.

Mechanizm

Interakcja ma dwa niezależne składniki. Część wspólna dla klasy jest farmakodynamiczna: psychostymulanty pobudzają układ współczulny, przyspieszają czynność serca i podnoszą ciśnienie tętnicze, co obniża próg wystąpienia arytmii. Inhibitory kinazy BRAF, zwłaszcza wemurafenib i enkorafenib, a w mniejszym stopniu dabrafenib, wydłużają odstęp QT i mogą upośledzać czynność serca. Te działania się sumują. Część farmakokinetyczna dotyczy wybranych par. Modafinil indukuje CYP3A4 i może obniżać stężenie dabrafenibu, enkorafenibu i wemurafenibu, które są substratami tego enzymu. Z kolei dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib indukują CYP3A4 i mogą przyspieszać metabolizm modafinilu. Wemurafenib słabo hamuje CYP2D6 i może zwiększać stężenie atomoksetyny. Metylofenidat, solriamfetol, deksamfetamina i lisdeksamfetamina nie zależą istotnie od CYP3A4, więc u nich dominuje składnik farmakodynamiczny.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem skojarzenia i okresowo w trakcie leczenia
  • ciśnienie tętnicze i tętno
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
  • skuteczność leczenia przeciwnowotworowego przy skojarzeniu z modafinilem
  • objawy nadmiernego działania atomoksetyny przy skojarzeniu z wemurafenibem

Kiedy ocena się zmienia

Maksymalna zalecana dawka dobowadawka · psychostymulantyryzyko rośnieDuże dawki psychostymulantu silniej przyspieszają czynność serca i podnoszą ciśnienie, co zwiększa ryzyko arytmii przy skojarzeniu z inhibitorem BRAF wydłużającym QT.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, co zwiększa ryzyko klinicznie istotnego wydłużenia QT i arytmii.
Dołączenie modafinilu do trwającego leczenia dabrafenibem, enkorafenibem lub wemurafenibemkolejność włączenia · psychostymulantyinne zalecenieIndukcja CYP3A4 przez modafinil narasta stopniowo i może obniżyć stężenie inhibitora BRAF u pacjenta ze stabilną odpowiedzią na leczenie. Preferuj lek pobudzający bez działania indukującego, a jeśli modafinil jest konieczny, poinformuj onkologa i oceniaj skuteczność terapii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Makrolidy (np. klarytromycyna, roksytromycyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu makrolidu i inhibitora kinazy BRAF lepiej wybrać antybiotyk z innej grupy, a jeśli makrolid jest niezbędny, trzeba kontrolować EKG z oceną odstępu QTc oraz stężenie potasu i magnezu przed leczeniem i w jego trakcie.Jeśli przyjmujesz lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, a lekarz chce przepisać ci antybiotyk z grupy makrolidów, powiedz mu o swoim leczeniu i zapytaj, czy można wybrać antybiotyk z innej grupy.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, a lekarz chce przepisać ci antybiotyk z grupy makrolidów, powiedz mu o swoim leczeniu i zapytaj, czy można wybrać antybiotyk z innej grupy.

Niektóre antybiotyki z grupy makrolidów, przede wszystkim klarytromycyna, zwiększają ilość leków przeciwnowotworowych takich jak wemurafenib, enkorafenib czy dabrafenib w organizmie. Przez to mogą nasilać ich działania niepożądane. Zarówno te antybiotyki, jak i te leki przeciwnowotworowe mogą też zaburzać rytm serca, a razem robią to silniej. Azytromycyna jest pod tym względem bezpieczniejsza, ale też wymaga ostrożności.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie zbliżającego się omdlenia lub omdlenie
  • nasilona wysypka albo silne oparzenia słoneczne
  • wysoka gorączka lub dreszcze
  • silne bóle stawów lub mięśni
  • uporczywe nudności, wymioty albo biegunka
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu makrolidu i inhibitora kinazy BRAF lepiej wybrać antybiotyk z innej grupy, a jeśli makrolid jest niezbędny, trzeba kontrolować EKG z oceną odstępu QTc oraz stężenie potasu i magnezu przed leczeniem i w jego trakcie. Klarytromycyny nie łączy się z wemurafenibem, enkorafenibem ani dabrafenibem. Jeśli nie ma innej możliwości, rozważa się zmniejszenie dawki enkorafenibu i ściśle monitoruje działania niepożądane oraz EKG. Roksytromycyna hamuje metabolizm słabiej, ale też wymaga ostrożności i kontroli EKG. Jeśli makrolid jest konieczny, najbezpieczniejsza jest azytromycyna. Nie zmienia ona stężeń inhibitorów BRAF, ale u chorych leczonych wemurafenibem lub enkorafenibem nadal wymaga kontroli QTc. Należy unikać jednoczesnego stosowania innych leków wydłużających QT i wyrównać zaburzenia elektrolitowe. Toworafenibu interakcja w praktyce nie dotyczy.

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Jest ono największe przy połączeniu klarytromycyny z wemurafenibem lub enkorafenibem. Wzrost stężenia inhibitora BRAF nasila też jego typowe działania niepożądane: wysypkę, nadwrażliwość na światło, bóle stawów, zmęczenie, nudności i gorączkę, a przy wemurafenibie także uszkodzenie wątroby.

Mechanizm

Interakcja ma dwa składniki. Pierwszy to składnik farmakokinetyczny. Klarytromycyna jest silnym inhibitorem CYP3A4 i glikoproteiny P, a roksytromycyna hamuje CYP3A4 słabiej. Oba leki zmniejszają metabolizm wemurafenibu, enkorafenibu i dabrafenibu, który jest metabolizowany przez CYP3A4 i CYP2C8. W efekcie rośnie ekspozycja na inhibitor BRAF. Drugi składnik jest farmakodynamiczny. Makrolidy, a także wemurafenib i enkorafenib, a w mniejszym stopniu dabrafenib, wydłużają odstęp QT. Przy łączeniu tych leków ich działanie na repolaryzację serca się sumuje. Przy klarytromycynie oba składniki nakładają się na siebie, bo wyższe stężenie inhibitora BRAF dodatkowo nasila wydłużenie QT.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem makrolidu i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie, zawroty głowy, omdlenia)
  • nasilenie działań niepożądanych inhibitora BRAF (wysypka, gorączka, bóle stawów, nudności, zmęczenie)
  • aktywność aminotransferaz i bilirubina przy wemurafenibie

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (krople do oczu z azytromycyną)droga podania · makrolidyinterakcja nie dotyczyPo podaniu do oka azytromycyna przenika do krwi w ilościach pomijalnych i nie wpływa na odstęp QT ani na stężenie inhibitorów BRAF.
Kilka dni po odstawieniu klarytromycynyodstep · makrolidyinne zalecenieHamowanie CYP3A4 przez klarytromycynę utrzymuje się kilka dni po jej odstawieniu. Jeśli w tym czasie zmniejszono dawkę inhibitora BRAF, do pełnej dawki wraca się dopiero po ustąpieniu hamowania.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Nieselektywne beta-blokery (np. sotalol) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu nieselektywnego beta-blokera i inhibitora kinazy BRAF należy unikać połączenia, a jeśli jest konieczne – wykonać EKG przed rozpoczęciem leczenia i regularnie w jego trakcie oraz wyrównać stężenia potasu i magnezu.Jeśli przyjmujesz beta-bloker razem z lekiem z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i kardiologowi, wykonuj zlecone badania EKG i nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz beta-bloker razem z lekiem z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i kardiologowi, wykonuj zlecone badania EKG i nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.

Sotalol, lek stosowany przy zaburzeniach rytmu serca, oraz niektóre leki na czerniaka i inne nowotwory z mutacją BRAF, takie jak wemurafenib i enkorafenib, mogą zaburzać pracę elektryczną serca. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Ryzyko rośnie, gdy masz biegunkę lub wymioty, bo organizm traci wtedy potas i magnez. Propranolol nie działa w ten sposób, ale wemurafenib może nasilać jego działanie i zbyt mocno zwalniać tętno.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • zawroty głowy, uczucie zbliżającego się omdlenia lub omdlenie
  • bardzo wolne tętno i duże osłabienie
  • nasilona biegunka lub wymioty trwające dłużej niż dobę
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu nieselektywnego beta-blokera i inhibitora kinazy BRAF należy unikać połączenia, a jeśli jest konieczne – wykonać EKG przed rozpoczęciem leczenia i regularnie w jego trakcie oraz wyrównać stężenia potasu i magnezu. Największe ryzyko dotyczy sotalolu w połączeniu z wemurafenibem lub enkorafenibem. Gdy sotalol nie jest niezbędny do kontroli rytmu, należy rozważyć zamianę na beta-bloker bez wpływu na odstęp QT, np. bisoprolol lub metoprolol. Przy dabrafenibie ryzyko jest mniejsze, a przy toworafenibie słabo poznane, ale kontrola EKG i elektrolitów pozostaje uzasadniona. Nie należy rozpoczynać leczenia inhibitorem BRAF przy znacznie wydłużonym QTc ani przy zaburzeniach elektrolitowych, których nie da się wyrównać. Dawkę sotalolu trzeba dostosować do czynności nerek. Przy propranololu nie ma ryzyka sumowania wpływu na QT. W połączeniu z wemurafenibem należy kontrolować tętno i ciśnienie tętnicze, a w połączeniu z dabrafenibem ocenić, czy działanie propranololu nie słabnie.

Skutek kliniczny

Połączenie może prowadzić do wydłużenia odstępu QT, częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, omdleń, a w skrajnych przypadkach do nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii i hipomagnezemii (np. po biegunce lub wymiotach w trakcie leczenia przeciwnowotworowego), przy bradykardii, niewydolności nerek, u osób starszych i u kobiet. Ryzyko rośnie też przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Sotalol niezależnie od blokady receptorów beta działa jak lek przeciwarytmiczny klasy III. Blokuje kanały potasowe odpowiedzialne za repolaryzację komór i wydłuża odstęp QT w sposób zależny od dawki. Wemurafenib i enkorafenib również wydłużają odstęp QT, a dabrafenib czyni to w mniejszym stopniu. Wpływ toworafenibu na odstęp QT jest słabo poznany. Działania sumują się i zwiększają ryzyko komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes. Interakcja przez wydłużenie QT nie jest wspólna dla całej klasy, bo dotyczy sotalolu, a nie propranololu.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem leczenia, po jego włączeniu i okresowo w trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy, zwłaszcza przy biegunce lub wymiotach
  • czynność nerek (eGFR) przy stosowaniu sotalolu
  • częstość rytmu serca i ciśnienie tętnicze
  • objawy zaburzeń rytmu: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 60 ml/min/1,73 m²nieselektywne beta-blokeryryzyko rośnieSotalol jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej. Przy upośledzonej czynności nerek kumuluje się, co nasila wydłużenie QT. Wymaga to zmniejszenia dawki lub wydłużenia odstępu między dawkami oraz częstszej kontroli EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inhibitory kinazy VEGFR (np. aksytynib, tiwozanib, frukwintynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy VEGFR i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia poza uzasadnionym wskazaniem onkologicznym, a jeśli jest konieczne – ściśle monitorować skuteczność i toksyczność leczenia.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy inhibitorów VEGFR i lek z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj samodzielnie dawek ani nie odstawiaj żadnego z nich i upewnij się, że twój onkolog wie o obu lekach.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy inhibitorów VEGFR i lek z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj samodzielnie dawek ani nie odstawiaj żadnego z nich i upewnij się, że twój onkolog wie o obu lekach.

Leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów BRAF, np. dabrafenib, mogą przyspieszać rozkład innych leków na raka, takich jak aksytynib, tiwozanib czy frukwintynib, i przez to osłabiać ich działanie. Oba rodzaje leków mogą też podnosić ciśnienie, obciążać serce i wątrobę oraz zwiększać skłonność do krwawień, a razem te działania mogą się nasilać. Gdy jeden z tych leków zostanie odstawiony, działanie drugiego może się zmienić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo wysokie ciśnienie, silny ból głowy
  • kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenie
  • duszność, obrzęki nóg
  • krwawienia, krew w moczu lub stolcu, czarny stolec
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • nasilenie objawów choroby nowotworowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy VEGFR i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia poza uzasadnionym wskazaniem onkologicznym, a jeśli jest konieczne – ściśle monitorować skuteczność i toksyczność leczenia. Największego osłabienia działania aksytynibu, tiwozanibu lub frukwintynibu można się spodziewać przy dabrafenibie. Przy enkorafenibie, wemurafenibie i toworafenibie efekt indukcji jest słabszy albo słabiej poznany, ale ryzyko sumowania działań niepożądanych pozostaje takie samo. Decyzję o ewentualnej zmianie dawki inhibitora VEGFR podejmuje onkolog. Po odstawieniu inhibitora BRAF trzeba się liczyć ze stopniowym wzrostem stężenia inhibitora VEGFR w ciągu kolejnych tygodni i wtedy ponownie ocenić tolerancję dawki. Przy wemurafenibie i enkorafenibie w skojarzeniu z tiwozanibem należy dodatkowo kontrolować odstęp QT oraz stężenia potasu i magnezu.

Skutek kliniczny

Inhibitor kinazy BRAF może obniżyć stężenie inhibitora kinazy VEGFR i osłabić jego działanie przeciwnowotworowe. Po odstawieniu inhibitora BRAF stężenie inhibitora VEGFR stopniowo rośnie, co zwiększa ryzyko jego działań niepożądanych. Niezależnie od tego sumują się działania toksyczne obu leków, zwłaszcza na układ sercowo-naczyniowy i wątrobę.

Mechanizm

Aksytynib, tiwozanib i frukwintynib są metabolizowane głównie przez CYP3A4, więc induktory tego enzymu obniżają ich stężenie we krwi. Inhibitory kinazy BRAF przyspieszają metabolizm substratów CYP3A4. Dabrafenib jest induktorem CYP3A4 (i CYP2C9) o największym znaczeniu w tej grupie. Enkorafenib, wemurafenib i toworafenib działają w tym kierunku słabiej albo ich wpływ jest gorzej poznany. Do tego dochodzi nakładanie się działań niepożądanych obu klas. Należą do nich nadciśnienie tętnicze, zaburzenia czynności lewej komory, wydłużenie odstępu QT (szczególnie przy wemurafenibie, enkorafenibie i tiwozanibie), uszkodzenie wątroby, krwawienia oraz zaburzenia gojenia ran. Interakcja jest wspólna dla całej klasy. Różni się tylko siłą komponenty farmakokinetycznej, która jest największa przy dabrafenibie.

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe
  • EKG z oceną odstępu QTc
  • stężenie potasu i magnezu
  • frakcja wyrzutowa lewej komory
  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
  • białkomocz
  • objawy krwawienia

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora kinazy BRAF przy kontynuacji inhibitora kinazy VEGFRkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo w ciągu kilku tygodni. Stężenie inhibitora VEGFR rośnie, więc jeśli wcześniej zwiększono jego dawkę, należy ją ponownie ocenić i nasilić kontrolę toksyczności.
Dabrafenibdawka · inhibitory kinazy BRAFryzyko rośnieDabrafenib jest najsilniejszym induktorem CYP3A4 w grupie inhibitorów BRAF. Przy tym leku osłabienie działania aksytynibu, tiwozanibu i frukwintynibu jest najbardziej prawdopodobne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Pochodne karboksamidu (np. karbamazepina, eslikarbazepina, okskarbazepina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku przeciwpadaczkowego z grupy pochodnych karboksamidu i inhibitora kinazy BRAF najlepiej zamienić lek przeciwpadaczkowy na taki, który nie indukuje enzymów wątrobowych, a jeśli to niemożliwe, trzeba ściśle kontrolować skuteczność leczenia onkologicznego.Jeśli przyjmujesz lek na padaczkę z grupy pochodnych karboksamidu i lek onkologiczny z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i neurologowi, ale nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na padaczkę z grupy pochodnych karboksamidu i lek onkologiczny z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i neurologowi, ale nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.

Niektóre leki na padaczkę, takie jak karbamazepina, okskarbazepina, eslikarbazepina i rufinamid, przyspieszają usuwanie z organizmu leków na nowotwory z grupy inhibitorów BRAF, na przykład wemurafenibu, enkorafenibu czy dabrafenibu. Lek przeciwnowotworowy może wtedy działać słabiej, choć nie odczujesz tego od razu. Najsilniej działa tak karbamazepina. Lek onkologiczny może też osłabić działanie karbamazepiny i zwiększyć ryzyko napadów.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częstsze lub silniejsze napady padaczkowe
  • pogorszenie samopoczucia lub nowe objawy choroby nowotworowej
  • kołatanie serca, omdlenia lub zawroty głowy
  • nasilenie gorączki, wysypki lub innych działań niepożądanych po zmianie leku na padaczkę
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku przeciwpadaczkowego z grupy pochodnych karboksamidu i inhibitora kinazy BRAF najlepiej zamienić lek przeciwpadaczkowy na taki, który nie indukuje enzymów wątrobowych, a jeśli to niemożliwe, trzeba ściśle kontrolować skuteczność leczenia onkologicznego. Karbamazepiny nie łączy się z wemurafenibem, enkorafenibem ani dabrafenibem, chyba że nie ma innej możliwości leczenia padaczki. Okskarbazepina i eslikarbazepina w większych dawkach oraz rufinamid działają słabiej, ale też mogą obniżać stężenie inhibitora BRAF, więc przy ich stosowaniu warto rozważyć zamianę. Zmianę leku przeciwpadaczkowego ustala się z neurologiem, a po odstawieniu induktora jego wpływ zanika stopniowo przez kilka tygodni. Przy toworafenibie ryzyko dotyczy głównie karbamazepiny. Jeśli pacjent leczony karbamazepiną zaczyna przyjmować inhibitor BRAF, warto oznaczyć stężenie karbamazepiny i obserwować kontrolę napadów.

Skutek kliniczny

Niższe stężenie inhibitora kinazy BRAF może osłabić odpowiedź przeciwnowotworową i przyspieszyć progresję czerniaka, raka jelita grubego lub innego leczonego nowotworu, a skutek ten może nie być zauważalny przez dłuższy czas. Po odstawieniu induktora stężenie inhibitora BRAF stopniowo rośnie, co może nasilić działania niepożądane, takie jak gorączka, zmiany skórne czy zaburzenia rytmu serca. Spadek stężenia karbamazepiny wywołany przez inhibitor BRAF może osłabić kontrolę napadów padaczkowych.

Mechanizm

Pochodne karboksamidu indukują CYP3A4 w różnym stopniu. Karbamazepina jest silnym induktorem CYP3A4 i dodatkowo indukuje CYP2C8, CYP2C9 i P-glikoproteinę. Okskarbazepina i eslikarbazepina indukują CYP3A4 słabiej i zależnie od dawki, a rufinamid jest słabym induktorem CYP3A4. Wemurafenib, enkorafenib i dabrafenib są metabolizowane przez CYP3A4, a dabrafenib także przez CYP2C8, dlatego indukcja przyspiesza ich eliminację i obniża stężenie w osoczu. Działa to także w drugą stronę – dabrafenib, wemurafenib i enkorafenib indukują CYP3A4 i mogą obniżać stężenie karbamazepiny, która sama jest substratem tego enzymu. Interakcja dotyczy wszystkich leków obu grup, ale jej siła zależy od induktora – najsilniejsza jest dla karbamazepiny, a toworafenib, rozkładany innymi szlakami, jest na nią w dużej mierze odporny.

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie onkologiczne w badaniach obrazowych i kontrolach klinicznych
  • częstość napadów padaczkowych
  • stężenie karbamazepiny po włączeniu lub odstawieniu inhibitora BRAF
  • stężenie sodu we krwi przy okskarbazepinie i eslikarbazepinie
  • EKG i odstęp QT przy wemurafenibie i enkorafenibie, zwłaszcza po odstawieniu induktora
  • działania niepożądane inhibitora BRAF po odstawieniu leku przeciwpadaczkowego

Kiedy ocena się zmienia

Wysoka dawka okskarbazepiny lub eslikarbazepinydawka · pochodne karboksamiduryzyko rośnieIndukcja CYP3A4 przez okskarbazepinę i eslikarbazepinę zależy od dawki, więc przy wyższych dawkach spadek stężenia inhibitora BRAF jest bardziej prawdopodobny.
Odstawienie leku przeciwpadaczkowego w trakcie leczenia inhibitorem BRAFkolejność włączenia · pochodne karboksamiduinne zaleceniePo odstawieniu induktora jego wpływ zanika stopniowo przez kilka tygodni, a stężenie inhibitora BRAF rośnie, dlatego w tym okresie należy obserwować działania niepożądane i EKG przy wemurafenibie i enkorafenibie.
Włączenie inhibitora BRAF u pacjenta leczonego karbamazepinąkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieDabrafenib, wemurafenib i enkorafenib indukują CYP3A4 i mogą obniżyć stężenie karbamazepiny, dlatego po ich włączeniu warto oznaczyć stężenie karbamazepiny i obserwować kontrolę napadów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Agoniści receptora imidazolinowego (np. moksonidyna, rylmenidyna, klonidyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu agonisty receptora imidazolinowego i inhibitora kinazy BRAF kontroluj tętno i ciśnienie tętnicze, zwłaszcza w pierwszych tygodniach skojarzenia.Przyjmując oba leki naraz, regularnie mierz ciśnienie i tętno, nie odstawiaj samodzielnie żadnego z nich i powiedz lekarzowi o zawrotach głowy, omdleniu lub kołataniu serca.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmując oba leki naraz, regularnie mierz ciśnienie i tętno, nie odstawiaj samodzielnie żadnego z nich i powiedz lekarzowi o zawrotach głowy, omdleniu lub kołataniu serca.

Leki z tej grupy, takie jak klonidyna, moksonidyna, rylmenidyna czy guanfacyna, zwalniają pracę serca i obniżają ciśnienie. Niektóre leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów BRAF, np. wemurafenib i enkorafenib, mogą zaburzać rytm serca, a wolne tętno to ryzyko zwiększa. Dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib mogą też osłabiać działanie guanfacyny, a po ich odstawieniu guanfacyna może działać silniej niż wcześniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • tętno wolniejsze niż zwykle lub poniżej 50 uderzeń na minutę
  • zawroty głowy, zwłaszcza przy wstawaniu
  • omdlenie lub uczucie bliskie omdlenia
  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • nadmierna senność i osłabienie
  • wyraźny wzrost ciśnienia lub ból głowy po pominięciu dawki klonidyny
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu agonisty receptora imidazolinowego i inhibitora kinazy BRAF kontroluj tętno i ciśnienie tętnicze, zwłaszcza w pierwszych tygodniach skojarzenia. Przy wemurafenibie i enkorafenibie wykonaj EKG przed skojarzeniem i okresowo w trakcie leczenia, wyrównuj potas i magnez oraz unikaj dokładania kolejnych leków zwalniających rytm serca lub wydłużających QT. U chorego przyjmującego guanfacynę oceń jej skuteczność po włączeniu dabrafenibu, enkorafenibu lub wemurafenibu i w razie potrzeby zwiększ dawkę guanfacyny. Po odstawieniu inhibitora BRAF stopniowo wróć do wcześniejszej dawki guanfacyny, obserwując ciśnienie, tętno i senność. Klonidyny nie odstawia się nagle, więc przy uporczywych wymiotach rozważ czasowe przejście na inną drogę podania lub inny lek.

Skutek kliniczny

Przy wemurafenibie i enkorafenibie bradykardia wywołana lekiem z grupy A może zwiększać ryzyko arytmii komorowych związanych z wydłużeniem QT. U chorych z biegunką, wymiotami lub odwodnieniem w trakcie leczenia przeciwnowotworowego nasila się ryzyko niedociśnienia ortostatycznego i omdleń. U chorych przyjmujących guanfacynę z induktorem z grupy B możliwe jest osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego lub kontroli objawów ADHD, a po odstawieniu inhibitora BRAF senność, niedociśnienie i bradykardia. Wymioty utrudniające regularne przyjmowanie klonidyny mogą wywołać nadciśnienie z odbicia.

Mechanizm

Wspólny dla całej klasy jest mechanizm farmakodynamiczny. Agoniści receptora imidazolinowego i alfa2-adrenergicznego zmniejszają napięcie układu współczulnego, zwalniają czynność serca i obniżają ciśnienie tętnicze. Wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT, a bradykardia jest czynnikiem ryzyka częstoskurczu typu torsade de pointes. Dla guanfacyny dochodzi mechanizm farmakokinetyczny – dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib indukują CYP3A4 i przyspieszają jej metabolizm. Pozostałe leki grupy A nie są istotnie metabolizowane przez CYP3A4.

Monitorować

  • tętno
  • ciśnienie tętnicze, także w pozycji stojącej
  • EKG z oceną QTc przy wemurafenibie i enkorafenibie
  • stężenie potasu i magnezu
  • skuteczność guanfacyny (ciśnienie lub objawy ADHD) po włączeniu i odstawieniu inhibitora BRAF

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu, enkorafenibu lub wemurafenibu u chorego przyjmującego guanfacynękolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieDziałanie indukujące CYP3A4 ustępuje stopniowo przez około dwa tygodnie po odstawieniu inhibitora BRAF. Jeśli dawkę guanfacyny wcześniej zwiększono, zmniejszaj ją stopniowo, kontrolując ciśnienie, tętno i senność.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Benzamidy (np. amisulpryd, tiapryd, sulpiryd) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu benzamidu i inhibitora kinazy BRAF unikaj tego połączenia, a jeśli jest konieczne, zapewnij kontrolę EKG i elektrolitów przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia.Jeśli przyjmujesz lek z grupy benzamidów razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom i regularnie wykonuj EKG oraz badania krwi, a nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z grupy benzamidów razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom i regularnie wykonuj EKG oraz badania krwi, a nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.

Niektóre leki stosowane w leczeniu czerniaka i innych nowotworów, na przykład wemurafenib, enkorafenib i dabrafenib, mogą wpływać na rytm serca. Podobnie działają leki stosowane w zaburzeniach psychicznych, niepokoju lub tikach, takie jak amisulpryd, sulpiryd i tiapryd. Przyjmowane razem mogą wzmacniać to działanie i zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Ryzyko rośnie, gdy masz wymioty, biegunkę lub chore nerki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • silne wymioty lub biegunka trwające dłużej niż dobę
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu benzamidu i inhibitora kinazy BRAF unikaj tego połączenia, a jeśli jest konieczne, zapewnij kontrolę EKG i elektrolitów przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia. Najsilniejsze sumowanie działania dotyczy wemurafenibu i enkorafenibu, słabsze dabrafenibu, a toworafenib nie wydłuża istotnie odstępu QT. Przed włączeniem wyrównaj stężenie potasu, magnezu i wapnia. Stosuj najmniejszą skuteczną dawkę benzamidu, a u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek zmniejsz dawkę amisulprydu, sulpirydu lub tiaprydu. Przy wydłużeniu QTc ponad wartość progową dla leczenia przeciwnowotworowego przerwij benzamid lub rozważ zamianę na lek przeciwpsychotyczny o małym wpływie na QT i skonsultuj dalsze postępowanie z onkologiem. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko nadmiernego wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, który może prowadzić do omdlenia lub nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobach serca, niewydolności nerek oraz u osób starszych. Wymioty i biegunka, częste podczas leczenia inhibitorami BRAF, sprzyjają zaburzeniom elektrolitowym i dodatkowo zwiększają ryzyko.

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i polega na sumowaniu działania wydłużającego odstęp QT. Benzamidy (amisulpryd, sulpiryd, tiapryd) blokują kanały potasowe hERG w mięśniu sercowym i zależnie od stężenia wydłużają repolaryzację komór. Wemurafenib i enkorafenib również wydłużają odstęp QT, a dabrafenib robi to rzadziej i słabiej. Benzamidy są wydalane głównie przez nerki w postaci niezmienionej i nie są metabolizowane przez CYP3A4, dlatego nie należy oczekiwać istotnej interakcji farmakokinetycznej z inhibitorami BRAF. Działanie jest wspólne dla wszystkich trzech benzamidów i dla inhibitorów BRAF poza toworafenibem.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego, po kilku tygodniach i okresowo w trakcie
  • Stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy, szczególnie przy wymiotach lub biegunce
  • Czynność nerek (eGFR) ze względu na nerkowe wydalanie benzamidów
  • Kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 60benzamidyryzyko rośnieBenzamidy są wydalane przez nerki w postaci niezmienionej, więc przy upośledzonej czynności nerek ich stężenie rośnie, a wraz z nim działanie wydłużające QT. Zmniejsz dawkę benzamidu stosownie do eGFR i częściej kontroluj EKG.
Duża dawka przeciwpsychotycznadawka · benzamidyryzyko rośnieWydłużenie QT przez benzamidy zależy od dawki, dlatego największe ryzyko dotyczy dużych dawek amisulprydu lub sulpirydu stosowanych w leczeniu psychoz. Stosuj najmniejszą skuteczną dawkę.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, bradykardia, zaburzenia elektrolitowe i pogorszona czynność nerek, co zwiększa ryzyko arytmii przy tym połączeniu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Naturalne alkaloidy opium (np. oksykodon, dihydrokodeina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu opioidu z tej grupy i inhibitora kinazy BRAF kontroluj skuteczność przeciwbólową i dostosowuj dawkę opioidu, szczególnie w pierwszych tygodniach po włączeniu oraz po odstawieniu inhibitora BRAF.Jeśli przyjmujesz opioidowy lek przeciwbólowy razem z inhibitorem BRAF, mów lekarzowi o każdym nasileniu bólu lub nadmiernej senności i nie zmieniaj dawek samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz opioidowy lek przeciwbólowy razem z inhibitorem BRAF, mów lekarzowi o każdym nasileniu bólu lub nadmiernej senności i nie zmieniaj dawek samodzielnie.

Niektóre leki przeciwnowotworowe, zwłaszcza dabrafenib, przyspieszają usuwanie z organizmu leków przeciwbólowych takich jak oksykodon czy dihydrokodeina. Przez to lek przeciwbólowy może działać słabiej i krócej, a ból może wracać. Gdy lek przeciwnowotworowy zostanie odstawiony, lek przeciwbólowy może zacząć działać za mocno i powodować dużą senność. Morfina nie podlega tej zależności w istotnym stopniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból wraca szybciej niż zwykle lub jest silniejszy
  • częstsza potrzeba sięgania po dawkę ratunkową leku przeciwbólowego
  • niepokój, potliwość, biegunka lub bóle mięśni
  • nadmierna senność, splątanie lub płytki, wolny oddech po odstawieniu leku przeciwnowotworowego
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu opioidu z tej grupy i inhibitora kinazy BRAF kontroluj skuteczność przeciwbólową i dostosowuj dawkę opioidu, szczególnie w pierwszych tygodniach po włączeniu oraz po odstawieniu inhibitora BRAF. Najsilniejszego efektu należy oczekiwać przy połączeniu oksykodonu z dabrafenibem, słabszego przy enkorafenibie, wemurafenibie i toworafenibie oraz przy dihydrokodeinie. Jeśli dawkę oksykodonu zwiększono z powodu indukcji, po odstawieniu lub przerwie w leczeniu inhibitorem BRAF stopniowo ją redukuj i obserwuj pacjenta pod kątem przedawkowania. U pacjentów z trudną do opanowania analgezją rozważ zamianę na opioid niezależny od CYP3A4, na przykład morfinę lub hydromorfon.

Skutek kliniczny

Po włączeniu inhibitora BRAF można spodziewać się słabszego i krótszego działania przeciwbólowego oksykodonu lub dihydrokodeiny, nasilenia bólu przebijającego, a u pacjentów długotrwale leczonych opioidem także objawów odstawiennych. Po odstawieniu lub przerwaniu leczenia inhibitorem BRAF stężenie opioidu, którego dawkę wcześniej zwiększono, rośnie, co grozi nadmierną sennością, splątaniem i depresją oddechową. Największe znaczenie ma połączenie oksykodonu z dabrafenibem.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF indukują enzymy wątrobowe, przede wszystkim CYP3A4. Dabrafenib jest indukatorem silnym, a enkorafenib, wemurafenib i toworafenib słabszym lub gorzej poznanym. Oksykodon jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a dihydrokodeina częściowo, więc indukcja przyspiesza ich eliminację i obniża stężenie we krwi. Efekt narasta stopniowo w ciągu kilku do kilkunastu dni od włączenia inhibitora BRAF i ustępuje równie powoli po jego odstawieniu. Interakcja dotyczy opioidów z tej grupy metabolizowanych przez CYP3A4, a nie morfiny.

Monitorować

  • natężenie bólu i częstość bólu przebijającego po włączeniu inhibitora BRAF
  • objawy odstawienia opioidu (niepokój, potliwość, biegunka, bóle mięśni)
  • sedacja, częstość oddechów i saturacja po odstawieniu lub przerwie w leczeniu inhibitorem BRAF
  • zapotrzebowanie na dawki ratunkowe opioidu

Kiedy ocena się zmienia

Inhibitor BRAF włączony u pacjenta stale przyjmującego opioidkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePrzy włączaniu inhibitora BRAF u pacjenta ustabilizowanego na oksykodonie lub dihydrokodeinie spodziewaj się w ciągu kolejnych dni do tygodni spadku skuteczności analgezji i przygotuj możliwość zwiększenia dawki lub zmiany opioidu.
Odstawienie lub przerwa w leczeniu inhibitorem BRAF przy kontynuacji opioidukolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFryzyko rośniePo odstawieniu lub przerwaniu inhibitora BRAF indukcja wygasa stopniowo, a stężenie opioidu rośnie. Jeśli dawkę opioidu wcześniej zwiększono, redukuj ją stopniowo i monitoruj sedację oraz oddech.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inhibitory dehydrogenazy izocytrynianowej (np. iwosydenib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i iwosydenibu należy unikać tego połączenia, a gdy jest konieczne – wykonać EKG przed leczeniem i regularnie w jego trakcie oraz wyrównać potas i magnez.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF razem z iwosydenibem, nie zmieniaj dawek sam, chodź na zlecone EKG i badania krwi i powiedz lekarzowi o wszystkich innych lekach i ziołach, które bierzesz.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF razem z iwosydenibem, nie zmieniaj dawek sam, chodź na zlecone EKG i badania krwi i powiedz lekarzowi o wszystkich innych lekach i ziołach, które bierzesz.

Leki na raka z tych dwóch grup, na przykład wemurafenib albo enkorafenib razem z iwosydenibem, mogą razem zaburzać rytm serca. Mogą też nawzajem osłabiać swoje działanie. Dlatego lekarz będzie robił ci EKG i badania krwi. Toworafenib nie zaburza rytmu serca w ten sposób.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca albo nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie zbliżającego się omdlenia albo omdlenie
  • długotrwałe wymioty lub biegunka, bo mogą obniżyć poziom potasu i magnezu
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i iwosydenibu należy unikać tego połączenia, a gdy jest konieczne – wykonać EKG przed leczeniem i regularnie w jego trakcie oraz wyrównać potas i magnez. Największą ostrożność zachowuje się przy wemurafenibie i enkorafenibie, przy dabrafenibie ryzyko wydłużenia QT jest mniejsze. Należy unikać dokładania kolejnych leków wydłużających QT i silnych induktorów CYP3A4. Przy wydłużeniu QTc postępuje się zgodnie z zasadami przerywania i redukcji dawki obu leków. Warto obserwować skuteczność leczenia, bo wzajemna indukcja CYP3A4 może obniżyć stężenia obu leków. Przy toworafenibie kontrola EKG z powodu samego połączenia nie jest potrzebna.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to wydłużenie odstępu QT z możliwością komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes. Jest ono większe przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca i przyjmowaniu innych leków wydłużających QT. Drugim skutkiem może być osłabienie działania przeciwnowotworowego obu leków z powodu wzajemnej indukcji enzymatycznej. Po odstawieniu jednego z leków stężenie drugiego może z czasem wzrosnąć.

Mechanizm

Połączenie inhibitora kinazy BRAF z iwosydenibem grozi addycyjnym wydłużeniem odstępu QT i jednoczesnym obniżeniem stężeń obu leków. Iwosydenib wydłuża odstęp QT zależnie od stężenia. Wemurafenib i enkorafenib również wyraźnie wydłużają QT, a dabrafenib w mniejszym stopniu. Inhibitory BRAF indukują CYP3A4, a iwosydenib jest głównie metabolizowany przez CYP3A4, więc jego ekspozycja może się zmniejszyć. Iwosydenib sam indukuje CYP3A4 i kilka innych izoenzymów CYP, przez co może obniżać stężenia wemurafenibu, enkorafenibu i dabrafenibu. Wszystkie te leki są metabolizowane z udziałem CYP3A4. Interakcja dotyczy wszystkich leków obu grup poza toworafenibem, który nie wydłuża QT.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem połączenia i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca, takie jak kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • skuteczność leczenia przeciwnowotworowego obu leków

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF w trakcie leczenia iwosydenibemkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa przez kilka tygodni, więc stężenie iwosydenibu może rosnąć. Warto wtedy powtórzyć EKG i ocenić tolerancję iwosydenibu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Testy czynności przysadki (np. makimorelina) klasaPrzy stosowaniu inhibitora kinazy BRAF nie należy wykonywać testu czynności przysadki z makimoreliną, ponieważ jego wynik może być fałszywie dodatni.Jeśli przyjmujesz lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF i masz zaplanowane badanie czynności przysadki, powiedz o tym lekarzowi zlecającemu badanie jeszcze przed jego terminem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF i masz zaplanowane badanie czynności przysadki, powiedz o tym lekarzowi zlecającemu badanie jeszcze przed jego terminem.

Niektóre leki na czerniaka i inne nowotwory, takie jak dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib czy toworafenib, przyspieszają rozkład w organizmie leku diagnostycznego makimoreliny. Makimorelinę podaje się jednorazowo, aby sprawdzić, czy przysadka wytwarza wystarczająco dużo hormonu wzrostu. Przy przyjmowaniu leku onkologicznego wynik takiego badania może wyjść fałszywie nieprawidłowo, a oba leki mogą też wpływać na rytm serca. Lekarz może wtedy zaproponować inny rodzaj badania.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • omdlenie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy stosowaniu inhibitora kinazy BRAF nie należy wykonywać testu czynności przysadki z makimoreliną, ponieważ jego wynik może być fałszywie dodatni. Jeśli przerwanie leczenia onkologicznego jest niemożliwe, wybiera się inny test stymulacyjny hormonu wzrostu, np. test z glukagonem albo test hipoglikemii poinsulinowej, o ile stan pacjenta na to pozwala. Gdy inhibitor BRAF został już odstawiony, test z makimoreliną wykonuje się dopiero po okresie wystarczającym do ustąpienia indukcji enzymów. Decyzję o przerwie w leczeniu podejmuje onkolog, a nie endokrynolog. Jeśli test z makimoreliną mimo to zostanie wykonany, należy przed nim skontrolować EKG oraz stężenie potasu i magnezu, a niski wynik interpretować ostrożnie i potwierdzić innym testem.

Skutek kliniczny

Głównym skutkiem jest fałszywie dodatni wynik testu z makimoreliną. Niski szczyt hormonu wzrostu może zostać błędnie uznany za niedobór tego hormonu i prowadzić do niepotrzebnego leczenia. Drugorzędnym ryzykiem jest addytywne wydłużenie odstępu QT, szczególnie u pacjentów z hipokaliemią, hipomagnezemią, chorobą serca lub przyjmujących inne leki wydłużające QT.

Mechanizm

Makimorelina jest metabolizowana głównie przez CYP3A4. Dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib indukują CYP3A4, dlatego przyspieszają jej rozkład i obniżają jej stężenie w osoczu. Toworafenib prawdopodobnie działa podobnie, ale danych jest mniej. Niższe stężenie makimoreliny słabiej pobudza wydzielanie hormonu wzrostu. Dodatkowo makimorelina wydłuża odstęp QT, a wemurafenib i enkorafenib (w mniejszym stopniu dabrafenib) również go wydłużają, więc ich działanie na repolaryzację serca może się sumować. Indukcja enzymów narasta przez około 1–2 tygodnie i utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po odstawieniu inhibitora BRAF.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed testem z makimoreliną
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • krytyczna interpretacja niskiego szczytu hormonu wzrostu w teście
  • data odstawienia inhibitora BRAF w stosunku do terminu testu

Kiedy ocena się zmienia

Czas potrzebny do ustąpienia indukcji enzymów po odstawieniu inhibitora BRAFodstep · inhibitory kinazy BRAFryzyko malejeJeśli inhibitor BRAF został odstawiony na tyle dawno, że indukcja CYP3A4 ustąpiła, test z makimoreliną można wykonać w zwykły sposób. Krótsza przerwa nie wystarcza, bo indukcja utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po ostatniej dawce.
wiek ≤ 17 latpacjentinterakcja nie dotyczyMakimorelina jest przeznaczona do diagnostyki u dorosłych, więc u dzieci, np. leczonych toworafenibem, połączenie praktycznie nie występuje.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inhibitory kinaz zależnych od cyklin (np. palbocyklib, abemacyklib) klasaJednoczesnego stosowania inhibitora kinazy BRAF i inhibitora kinaz zależnych od cyklin należy unikać poza ośrodkiem onkologicznym, który świadomie prowadzi takie leczenie, a jeśli połączenie jest konieczne, wymaga ono ścisłego monitorowania skuteczności i toksyczności.Nie łącz leku z grupy inhibitorów BRAF z lekiem z grupy inhibitorów kinaz zależnych od cyklin bez wyraźnej decyzji onkologa i powiedz mu o wszystkich lekach, które przyjmujesz.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie łącz leku z grupy inhibitorów BRAF z lekiem z grupy inhibitorów kinaz zależnych od cyklin bez wyraźnej decyzji onkologa i powiedz mu o wszystkich lekach, które przyjmujesz.

Leki na czerniaka i niektóre inne nowotwory, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, mogą przyspieszać rozkład leków na raka piersi, takich jak palbocyklib, abemacyklib czy rybocyklib, przez co te drugie mogą działać słabiej. Rybocyklib z kolei może zwiększać ilość enkorafenibu lub wemurafenibu we krwi i razem z nimi wpływać na rytm serca. Takie połączenie stosuje się rzadko i tylko pod ścisłą kontrolą lekarza onkologa.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie, zasłabnięcie albo silne zawroty głowy
  • zażółcenie skóry lub białek oczu, ciemny mocz
  • gorączka, dreszcze lub częste infekcje
  • silna biegunka albo wyraźne nasilenie zmian na skórze
  • nietypowe, silne zmęczenie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jednoczesnego stosowania inhibitora kinazy BRAF i inhibitora kinaz zależnych od cyklin należy unikać poza ośrodkiem onkologicznym, który świadomie prowadzi takie leczenie, a jeśli połączenie jest konieczne, wymaga ono ścisłego monitorowania skuteczności i toksyczności. Szczególnie należy unikać rybocyklibu z wemurafenibem lub enkorafenibem ze względu na sumowanie wydłużenia QT i wzrost stężenia inhibitora BRAF. Jeśli potrzebny jest inhibitor kinaz zależnych od cyklin, bezpieczniejszy jest palbocyklib lub abemacyklib, trzeba jednak liczyć się z obniżeniem ich stężenia przez dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib. Przed włączeniem i w trakcie leczenia należy wykonywać EKG oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu, zwłaszcza w parach z rybocyklibem. Przy włączaniu lub odstawianiu inhibitora BRAF trzeba pamiętać, że zmiana stężenia leku z grupy b rozwija się z opóźnieniem kilku do kilkunastu dni. Należy unikać dokładania kolejnych leków wydłużających QT i silnych modulatorów CYP3A4.

Skutek kliniczny

W typowej parze głównym skutkiem jest obniżenie stężenia inhibitora kinaz zależnych od cyklin i ryzyko utraty skuteczności leczenia przeciwnowotworowego. W parach z rybocyklibem dochodzi wzrost stężenia inhibitora BRAF z nasileniem jego działań niepożądanych (zmiany skórne, gorączka, biegunka, zaburzenia czynności wątroby) oraz addycyjne wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes. Możliwe jest też nasilenie toksyczności wątrobowej obu leków.

Mechanizm

Wszystkie inhibitory kinaz zależnych od cyklin są metabolizowane głównie przez CYP3A4. Dabrafenib silnie, a enkorafenib i wemurafenib słabiej indukują CYP3A4, więc mogą obniżać stężenie palbocyklibu, abemacyklibu i rybocyklibu oraz osłabiać ich działanie przeciwnowotworowe. Indukcja narasta stopniowo przez kilka do kilkunastu dni od włączenia inhibitora BRAF i tak samo powoli ustępuje po jego odstawieniu. Rybocyklib dodatkowo silnie hamuje CYP3A4, przez co zwiększa stężenie enkorafenibu, wemurafenibu i dabrafenibu, które są substratami tego enzymu. Rybocyklib, wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT, więc w parach z rybocyklibem działanie to się sumuje. Leki obu grup mogą też uszkadzać wątrobę, co przy jednoczesnym stosowaniu zwiększa ryzyko hepatotoksyczności.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i okresowo w trakcie, zwłaszcza przy rybocyklibie z wemurafenibem lub enkorafenibem
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
  • morfologia krwi z rozmazem (neutropenia)
  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe – możliwa utrata skuteczności leku z grupy b
  • objawy toksyczności inhibitora BRAF (zmiany skórne, gorączka, biegunka, bóle stawów)

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie lub odstawienie inhibitora BRAF u pacjenta już leczonego inhibitorem kinaz zależnych od cyklinkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja CYP3A4 przez dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib narasta i ustępuje stopniowo przez kilka do kilkunastu dni. Po włączeniu inhibitora BRAF stężenie leku z grupy b może stopniowo spadać, a po jego odstawieniu rosnąć, co wymaga oceny skuteczności i toksyczności w tym okresie.
Wyższa dawka rybocyklibu stosowana w zaawansowanym raku piersidawka · inhibitory kinaz zależnych od cyklinryzyko rośnieHamowanie CYP3A4 i wydłużenie QT przez rybocyklib zależą od dawki, więc przy wyższej dawce rośnie zarówno ekspozycja na enkorafenib, wemurafenib i dabrafenib, jak i ryzyko arytmii.
Wiek podeszływiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują zaburzenia elektrolitowe, choroby serca i wielolekowość, co zwiększa ryzyko klinicznie istotnego wydłużenia QT w parach z rybocyklibem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Antyestrogeny (np. tamoksyfen, elacestrant, toremifen) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu antyestrogenu i inhibitora kinazy BRAF unikaj tego połączenia, a gdy jest ono konieczne, ustal leczenie z onkologiem prowadzącym i ściśle monitoruj EKG, elektrolity oraz skuteczność leczenia hormonalnego.Jeśli przyjmujesz lek przeciwestrogenowy i lek na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF, nie zaczynaj ani nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie i powiedz obu lekarzom prowadzącym o całym leczeniu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciwestrogenowy i lek na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF, nie zaczynaj ani nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie i powiedz obu lekarzom prowadzącym o całym leczeniu.

Leki przeciwestrogenowe stosowane w raku piersi, takie jak tamoksyfen, toremifen czy elacestrant, mogą działać słabiej, gdy przyjmujesz je razem z lekami na czerniaka, takimi jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib. Niektóre z tych połączeń, zwłaszcza toremifen z wemurafenibem lub enkorafenibem, mogą też zaburzać rytm serca. Fulwestrant podawany w zastrzyku zwykle nie stwarza tych problemów.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • zawroty głowy, nagłe osłabienie albo omdlenie
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • nowe guzki w piersi, bóle kości lub inne objawy, które mogą świadczyć o postępie choroby
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu antyestrogenu i inhibitora kinazy BRAF unikaj tego połączenia, a gdy jest ono konieczne, ustal leczenie z onkologiem prowadzącym i ściśle monitoruj EKG, elektrolity oraz skuteczność leczenia hormonalnego. Toremifenu nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak wemurafenib i enkorafenib, dlatego to połączenie traktuj jak przeciwwskazane. Elacestrantu nie łączy się z umiarkowanymi i silnymi induktorami CYP3A4, dlatego należy unikać jego stosowania razem z dabrafenibem. Jeżeli leczenie hormonalne musi być kontynuowane w trakcie terapii inhibitorem BRAF, rozważ zmianę antyestrogenu na fulwestrant. Przed włączeniem leczenia wyrównaj niedobór potasu i magnezu, a także odstaw zbędne leki wydłużające QT.

Skutek kliniczny

Głównym skutkiem farmakokinetycznym jest słabsze działanie antyestrogenu, a w konsekwencji ryzyko gorszej kontroli nowotworu hormonozależnego. Skutkiem farmakodynamicznym jest większe ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, z częstoskurczem typu torsade de pointes włącznie. Największe ryzyko zaburzeń rytmu dotyczy połączenia toremifenu z wemurafenibem lub enkorafenibem. Największe ryzyko utraty skuteczności dotyczy połączenia elacestrantu albo tamoksyfenu z dabrafenibem.

Mechanizm

Interakcja ma dwa składniki, które w różnym stopniu dotyczą poszczególnych par. Pierwszy jest farmakokinetyczny. Dabrafenib silnie, a enkorafenib i wemurafenib słabiej pobudzają CYP3A4 i inne enzymy. Przez to szybciej rozkładane są tamoksyfen, toremifen i elacestrant, które są substratami CYP3A4, a w przypadku tamoksyfenu może spaść także stężenie jego czynnych metabolitów. Drugi składnik jest farmakodynamiczny i polega na sumowaniu się wydłużenia odstępu QT. Wydłużają go toremifen i w mniejszym stopniu tamoksyfen, a wśród inhibitorów BRAF przede wszystkim wemurafenib i enkorafenib. Toworafenib jest słabiej poznany, dlatego do czasu uzyskania danych należy go traktować jak pozostałe leki z tej grupy.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego, po pierwszych tygodniach i po każdej zmianie dawki
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
  • skuteczność leczenia hormonalnego w badaniach obrazowych i markerach nowotworowych, zwłaszcza po włączeniu dabrafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF w trakcie leczenia antyestrogenemkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu, enkorafenibu lub wemurafenibu indukcja enzymatyczna wygasa stopniowo, dlatego stężenie tamoksyfenu, toremifenu lub elacestrantu rośnie przez pewien czas po zakończeniu leczenia. Przy ponownym rozważaniu antyestrogenu z grupy substratów CYP3A4 zaplanuj ocenę tolerancji w tym okresie.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieStarszy wiek, choroby serca, bradykardia, hipokaliemia i hipomagnezemia zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu przy łączeniu leków wydłużających QT. U takich pacjentów kontrola EKG i elektrolitów powinna być częstsza.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Leki stosowane w dziedzicznym obrzęku naczynioruchowym (np. berotralstat) klasaPołączenia berotralstatu z inhibitorem kinazy BRAF najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, wymaga ono kontroli EKG i elektrolitów oraz obserwacji działań niepożądanych obu leków.Jeśli przyjmujesz berotralstat razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów kinazy BRAF, nie zmieniaj dawek na własną rękę i powiedz o obu lekach onkologowi oraz lekarzowi, który leczy twój obrzęk, bo może być potrzebne EKG lub zmiana leku.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz berotralstat razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów kinazy BRAF, nie zmieniaj dawek na własną rękę i powiedz o obu lekach onkologowi oraz lekarzowi, który leczy twój obrzęk, bo może być potrzebne EKG lub zmiana leku.

Berotralstat, czyli doustny lek zapobiegający napadom obrzęku, może zmieniać ilość leków przeciwnowotworowych, takich jak wemurafenib, enkorafenib czy dabrafenib, w organizmie. Te leki też mogą wpływać na berotralstat. Razem mogą zaburzać rytm serca, a berotralstat może słabiej chronić przed napadami obrzęku. Leki na obrzęk podawane w zastrzykach lub kroplówce, np. ikatybant, lanadelumab czy inhibitor C1-esterazy, nie powodują tego problemu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • Kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • Omdlenie, zasłabnięcie lub silne zawroty głowy
  • Częstsze lub silniejsze napady obrzęku
  • Nasilona wysypka, gorączka lub bóle stawów
  • Pogorszenie widzenia
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia berotralstatu z inhibitorem kinazy BRAF najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, wymaga ono kontroli EKG i elektrolitów oraz obserwacji działań niepożądanych obu leków. Przy wemurafenibie i enkorafenibie przed włączeniem drugiego leku wykonaj EKG z oceną QTc i wyrównaj stężenie potasu i magnezu. EKG powtarzaj w trakcie leczenia, zwłaszcza w pierwszych tygodniach i po zmianie dawki. Przy dabrafenibie i enkorafenibie zwracaj uwagę na możliwe osłabienie profilaktyki obrzęku naczynioruchowego. Przy toworafenibie ryzyko wydaje się mniejsze, ale dane są skąpe, więc zachowaj czujność. U pacjenta onkologicznego rozważ przejście na profilaktykę lekiem biologicznym, takim jak lanadelumab lub inhibitor C1-esterazy. Te leki nie wchodzą w interakcje z inhibitorami kinazy BRAF. Ikatybant, konestat alfa i inhibitor C1-esterazy stosowane doraźnie w napadzie można łączyć z inhibitorami kinazy BRAF bez ograniczeń.

Skutek kliniczny

Najpoważniejszym zagrożeniem jest addycyjne wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes. Ryzyko jest największe przy wemurafenibie i enkorafenibie. Wyższe stężenie inhibitora kinazy BRAF może też nasilać jego typowe działania niepożądane, takie jak zmiany skórne, bóle stawów, gorączka czy zaburzenia widzenia. Jeśli inhibitor kinazy BRAF obniży stężenie berotralstatu, profilaktyka obrzęku naczynioruchowego może słabiej działać i napady mogą być częstsze.

Mechanizm

Interakcja dotyczy wyłącznie berotralstatu, jedynego doustnego, drobnocząsteczkowego leku z grupy a. Berotralstat umiarkowanie hamuje CYP3A4 i glikoproteinę P. Może więc zwiększać stężenie wemurafenibu, enkorafenibu i dabrafenibu, które są w dużej części metabolizowane przez CYP3A4. Działa to też w drugą stronę. Dabrafenib i enkorafenib, a w mniejszym stopniu wemurafenib, pobudzają CYP3A4. Berotralstat jest substratem CYP3A4 i glikoproteiny P, więc te leki mogą obniżać jego stężenie. Dochodzi do tego składnik farmakodynamiczny. Berotralstat w miarę wzrostu stężenia wydłuża odstęp QT. Wemurafenib i enkorafenib, a słabiej także dabrafenib, również wydłużają QT. Te efekty mogą się sumować, zwłaszcza gdy stężenie jednego z leków rośnie przez hamowanie metabolizmu. Toworafenib jest metabolizowany głównie poza CYP3A4, więc wzrost jego stężenia pod wpływem berotralstatu jest mniej prawdopodobny. Dane dla tej pary są jednak skąpe.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem leku i w trakcie leczenia skojarzonego
  • Stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • Działania niepożądane inhibitora kinazy BRAF – zmiany skórne, gorączka, bóle stawów, zaburzenia widzenia
  • Częstość i nasilenie napadów obrzęku naczynioruchowego
  • Kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy
  • Inne leki wydłużające QT przyjmowane jednocześnie

Kiedy ocena się zmienia

Dawka berotralstatu wyższa niż zalecana dawka podtrzymującadawka · leki stosowane w dziedzicznym obrzęku naczynioruchowymryzyko rośnieBerotralstat wydłuża odstęp QT tym silniej, im wyższe jest jego stężenie. Przy dawkach powyżej zalecanych łączenie go z wemurafenibem lub enkorafenibem jest szczególnie niebezpieczne.
Włączenie lub odstawienie dabrafenibu albo enkorafenibu u pacjenta stale przyjmującego berotralstatkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieDabrafenib i enkorafenib pobudzają CYP3A4. Po ich włączeniu stężenie berotralstatu może stopniowo spadać, a profilaktyka słabnie. Po ich odstawieniu stężenie berotralstatu może wzrosnąć. W obu sytuacjach obserwuj częstość napadów i powtórz EKG.
Kilka dni po odstawieniu berotralstatuczas leczenia · leki stosowane w dziedzicznym obrzęku naczynioruchowyminne zalecenieBerotralstat ma długi okres półtrwania, więc jego wpływ na CYP3A4 i odstęp QT utrzymuje się jeszcze przez kilka dni po odstawieniu. Uwzględnij to przy planowaniu włączenia inhibitora kinazy BRAF.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Fenotiazyny alifatyczne (np. promazyna, lewomepromazyna, chloropromazyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu fenotiazyny alifatycznej i inhibitora kinazy BRAF unikaj tego połączenia, a jeśli jest konieczne, stosuj najmniejszą skuteczną dawkę fenotiazyny i kontroluj EKG oraz elektrolity.Jeśli przyjmujesz lek uspokajający z grupy fenotiazyn razem z lekiem na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i nie zmieniaj dawek na własną rękę, bo lekarz może zlecić EKG i badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek uspokajający z grupy fenotiazyn razem z lekiem na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i nie zmieniaj dawek na własną rękę, bo lekarz może zlecić EKG i badania krwi.

Leki takie jak promazyna, chloropromazyna czy lewomepromazyna oraz leki na czerniaka, takie jak wemurafenib, dabrafenib czy enkorafenib, mogą wpływać na pracę serca. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Ryzyko rośnie, gdy masz wymioty lub biegunkę, bo tracisz wtedy potas i magnez. Wemurafenib może też nasilać senność po promazynie i chloropromazynie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca albo nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie omdlenia lub utrata przytomności
  • uporczywe wymioty lub biegunka
  • bardzo silna senność albo sztywność i drżenie mięśni
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu fenotiazyny alifatycznej i inhibitora kinazy BRAF unikaj tego połączenia, a jeśli jest konieczne, stosuj najmniejszą skuteczną dawkę fenotiazyny i kontroluj EKG oraz elektrolity. Przed włączeniem leku wyrównaj stężenie potasu i magnezu oraz sprawdź, czy chory nie przyjmuje innych leków wydłużających QT. Przy QTc powyżej 500 ms albo wzroście o ponad 60 ms względem wartości wyjściowej odstaw fenotiazynę i skonsultuj dalsze leczenie onkologiczne z lekarzem prowadzącym. Najostrożniej postępuj przy wemurafenibie z chloropromazyną lub promazyną, bo do sumowania działania na QT dochodzi wzrost stężenia fenotiazyny. Przy lewomepromazynie w opiece paliatywnej rozważ korzyść z leczenia objawowego wobec ryzyka arytmii.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Przy wemurafenibie można się też spodziewać silniejszej sedacji, niedociśnienia ortostatycznego i działań pozapiramidowych chloropromazyny lub promazyny.

Mechanizm

Fenotiazyny alifatyczne i inhibitory kinazy BRAF mogą wydłużać odstęp QT, a ich wpływ na repolaryzację komór się sumuje. Wymioty i biegunka, które często towarzyszą leczeniu inhibitorem BRAF, sprzyjają hipokaliemii i hipomagnezemii, a to dodatkowo zwiększa ryzyko arytmii. Wemurafenib hamuje też CYP1A2, przez który w dużej części metabolizowane są chloropromazyna i promazyna, więc ich stężenie może wzrosnąć i nasilić działanie na serce oraz sedację. Mechanizm farmakodynamiczny dotyczy całej klasy, ale jest najlepiej opisany dla wemurafenibu i enkorafenibu, a dla toworafenibu jest mniej danych.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem fenotiazyny, po kilku dniach leczenia i po każdej zmianie dawki
  • stężenie potasu i magnezu, zwłaszcza przy wymiotach lub biegunce
  • kołatania serca, zawroty głowy i omdlenia
  • nasilenie senności, spadki ciśnienia przy wstawaniu i objawy pozapiramidowe

Kiedy ocena się zmienia

Domięśniowa lub dożylnadroga podania · fenotiazyny alifatyczneryzyko rośniePozajelitowe podanie fenotiazyny daje szybki wzrost stężenia i silniejszy wpływ na QT oraz ciśnienie tętnicze, dlatego wymaga kontroli EKG.
Dawki przeciwpsychotycznedawka · fenotiazyny alifatyczneryzyko rośnieWpływ fenotiazyn na QT zależy od dawki, więc duże dawki stosowane w psychiatrii zwiększają ryzyko bardziej niż małe dawki nasenne.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, co zwiększa ryzyko arytmii oraz upadków po sedacji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Setrony (np. ondansetron, palonosetron, granisetron) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu setronu i inhibitora kinazy BRAF wydłużającego odstęp QT należy przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie kontrolować EKG oraz stężenia elektrolitów.Jeśli bierzesz lek przeciwwymiotny z grupy setronów razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, wykonuj zlecone przez lekarza badania EKG i krwi, a przy kołataniu serca, zawrotach głowy lub omdleniu natychmiast skontaktuj się z lekarzem.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli bierzesz lek przeciwwymiotny z grupy setronów razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, wykonuj zlecone przez lekarza badania EKG i krwi, a przy kołataniu serca, zawrotach głowy lub omdleniu natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Leki przeciwwymiotne z grupy setronów, takie jak ondansetron, granisetron czy palonosetron, oraz niektóre leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów BRAF, takie jak wemurafenib, enkorafenib czy dabrafenib, mogą wpływać na pracę serca. Gdy bierzesz je razem, ich działanie się sumuje i rośnie ryzyko zaburzeń rytmu serca. Ryzyko jest większe, gdy masz wymioty lub biegunkę, bo wtedy tracisz potas i magnez. Lekarz zwykle zleca wtedy badanie EKG i badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • nasilone, długotrwałe wymioty lub biegunka
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu setronu i inhibitora kinazy BRAF wydłużającego odstęp QT należy przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie kontrolować EKG oraz stężenia elektrolitów. Należy też wybierać setron o możliwie najmniejszym wpływie na QT. Z wemurafenibem setronów najlepiej unikać, a jeśli to konieczne, preferowany jest palonosetron lub granisetron w najmniejszej skutecznej dawce zamiast dożylnego ondansetronu. Przy enkorafenibie i dabrafenibie połączenie jest możliwe pod kontrolą QTc. Przed podaniem trzeba wyrównać hipokaliemię, hipomagnezemię i hipokalcemię. Jeśli QTc przekracza 500 ms albo wydłuża się wyraźnie w stosunku do wartości wyjściowej, setron należy odstawić i rozważyć leki przeciwwymiotne z innych grup. Należy też przejrzeć pozostałe leki pacjenta pod kątem innych substancji wydłużających QT.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko nadmiernego wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, które mogą prowadzić do omdlenia lub nagłego zatrzymania krążenia. Ryzyko rośnie przy zaburzeniach elektrolitowych wywołanych wymiotami lub biegunką, przy chorobach serca, wrodzonym zespole długiego QT oraz przy stosowaniu innych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Setrony blokują kanały potasowe hERG i w zależności od dawki wydłużają odstęp QT. Działanie to jest najsilniejsze dla ondansetronu podawanego dożylnie, słabsze dla granisetronu, a najmniejsze dla palonosetronu. Wemurafenib i enkorafenib też wydłużają odstęp QT, a dabrafenib w mniejszym stopniu. Przy jednoczesnym stosowaniu działania obu leków na repolaryzację komór sumują się. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i dotyczy wszystkich setronów oraz inhibitorów BRAF wydłużających QT. Jej nasilenie zależy od siły działania konkretnych leków. Najsilniejszy efekt daje połączenie z wemurafenibem.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem setronu i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • nasilenie wymiotów i biegunki jako przyczyny zaburzeń elektrolitowych

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · setronyryzyko rośnieDożylne podanie setronu, zwłaszcza ondansetronu w szybkim wstrzyknięciu, prowadzi do wysokich stężeń szczytowych i najsilniej wydłuża QT. Przy inhibitorze BRAF lepiej podawać setron doustnie albo stosować wlew zamiast bolusa.
Wysokadawka · setronyryzyko rośnieWydłużenie QT przez setrony zależy od dawki. Przy inhibitorze BRAF należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę i nie przekraczać dawek maksymalnych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Pochodne papaweryny (np. papaweryna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu pochodnej papaweryny i inhibitora kinazy BRAF oceń ryzyko wydłużenia odstępu QT i wykonaj EKG przed podaniem oraz w trakcie leczenia.Jeśli leczysz się inhibitorem BRAF, nie stosuj leków rozkurczowych z grupy pochodnych papaweryny bez zgody lekarza i od razu zgłoś mu kołatanie serca lub zasłabnięcie.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli leczysz się inhibitorem BRAF, nie stosuj leków rozkurczowych z grupy pochodnych papaweryny bez zgody lekarza i od razu zgłoś mu kołatanie serca lub zasłabnięcie.

Papaweryna i niektóre leki przeciwnowotworowe stosowane w czerniaku i innych nowotworach, takie jak wemurafenib, enkorafenib i dabrafenib, mogą zaburzać rytm serca. Przyjmowane razem mogą nasilać to działanie, co rzadko prowadzi do groźnej arytmii. Drotaweryna, popularny lek rozkurczowy, nie powoduje tego problemu i zwykle jest bezpieczniejszym wyborem. Ryzyko jest większe przy niskim poziomie potasu lub magnezu i przy chorobach serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność albo ból w klatce piersiowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu pochodnej papaweryny i inhibitora kinazy BRAF oceń ryzyko wydłużenia odstępu QT i wykonaj EKG przed podaniem oraz w trakcie leczenia. Papaweryny, zwłaszcza dożylnej lub dowieńcowej, unikaj u pacjentów leczonych wemurafenibem lub enkorafenibem, a jeśli jej podanie jest konieczne, wyrównaj wcześniej stężenie potasu i magnezu i podawaj ją pod kontrolą EKG. Przy dabrafenibie zachowaj te same środki ostrożności, choć ryzyko jest mniejsze. Gdy odstęp QTc istotnie się wydłuży, odstaw papawerynę i postępuj zgodnie z zasadami modyfikacji leczenia inhibitorem BRAF. W leczeniu bólów kurczowych rozważ drotawerynę lub butylobromek hioscyny zamiast papaweryny.

Skutek kliniczny

Wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko jest największe przy pozajelitowym podaniu papaweryny, hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca i jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Papaweryna, zwłaszcza podana dożylnie lub dowieńcowo, wydłuża repolaryzację komór i może wywołać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes. Wemurafenib i enkorafenib również wydłużają odstęp QT w sposób zależny od stężenia. Oba działania się sumują. Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy, ponieważ dotyczy głównie papaweryny po stronie pochodnych papaweryny oraz wemurafenibu i enkorafenibu po stronie inhibitorów BRAF. Dabrafenib ma słabszy i mniej udokumentowany wpływ na odstęp QT, więc ryzyko przy nim jest mniejsze, ale nie można go wykluczyć.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem papaweryny i w trakcie jej stosowania
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • częstość i rytm serca
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
  • inne przyjmowane leki wydłużające QT

Kiedy ocena się zmienia

Dożylna lub dowieńcowadroga podania · pochodne papawerynyryzyko rośniePozajelitowa, a zwłaszcza dowieńcowa papaweryna najsilniej wydłuża QT i wywołuje torsade de pointes, dlatego przy takim podaniu u pacjenta leczonego wemurafenibem lub enkorafenibem konieczne jest ciągłe monitorowanie EKG.
Duże dawki lub wielokrotne podaniadawka · pochodne papawerynyryzyko rośnieWpływ papaweryny na QT zależy od stężenia, więc duże lub powtarzane dawki zwiększają ryzyko arytmii.
Dabrafenibdawka · inhibitory kinazy BRAFryzyko malejeDabrafenib ma słabszy wpływ na odstęp QT niż wemurafenib i enkorafenib, więc ryzyko interakcji jest mniejsze, choć kontrola EKG nadal jest zasadna.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inhibitory kinazy EGFR (np. erlotynib, gefitynib, ozymertynib) klasaInhibitor kinazy EGFR z inhibitorem kinazy BRAF łączy się tylko w ramach zaplanowanego leczenia onkologicznego, z kontrolą skuteczności inhibitora EGFR, EKG i działań niepożądanych.Przyjmuj te leki razem tylko wtedy, gdy zlecił je twój onkolog, i zgłaszaj się na wszystkie zaplanowane badania krwi i EKG.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj te leki razem tylko wtedy, gdy zlecił je twój onkolog, i zgłaszaj się na wszystkie zaplanowane badania krwi i EKG.

Leki na raka z tych dwóch grup, na przykład ozymertynib i wemurafenib, mogą na siebie wpływać. Lek z drugiej grupy może przyspieszać rozkład leku z pierwszej, przez co ten słabiej działa na chorobę. Oba rodzaje leków mogą też nasilać wysypkę, biegunkę i u niektórych osób zaburzać rytm serca. Lekarz czasem łączy je celowo, ale wtedy potrzebne są częstsze badania.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, nierówne bicie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • silna wysypka, pęcherze lub łuszczenie się skóry
  • uporczywa biegunka lub objawy odwodnienia
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • nasilenie duszności lub kaszlu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Inhibitor kinazy EGFR z inhibitorem kinazy BRAF łączy się tylko w ramach zaplanowanego leczenia onkologicznego, z kontrolą skuteczności inhibitora EGFR, EKG i działań niepożądanych. Efekt indukcji narasta przez kilka dni do dwóch tygodni i podobnie długo ustępuje po odstawieniu inhibitora BRAF, co trzeba uwzględnić przy ocenie odpowiedzi na leczenie. Przy ozymertynibie, erlotynibie, gefitynibie, lazertynibie i aumolertynibie należy liczyć się z niższą ekspozycją i rozważyć z onkologiem modyfikację dawki. Przy wemurafenibie, enkorafenibie i ozymertynibie trzeba wykonać EKG przed leczeniem i w jego trakcie oraz wyrównać potas i magnez. Należy unikać dokładania innych leków wydłużających QT.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to spadek stężenia inhibitora EGFR i w efekcie słabsza kontrola nowotworu. Drugim ryzykiem jest sumowanie działań niepożądanych, w tym wydłużenie QT z ryzykiem zaburzeń rytmu serca, nasilone zmiany skórne, biegunka i uszkodzenie wątroby. Połączenie bywa stosowane celowo u chorych z niedrobnokomórkowym rakiem płuca, u których po leczeniu inhibitorem EGFR pojawiła się mutacja BRAF, ale wyłącznie pod nadzorem onkologa.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF (dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib) indukują CYP3A4, a część z nich także inne enzymy i transportery. Większość inhibitorów kinazy EGFR (erlotynib, gefitynib, ozymertynib, lazertynib, aumolertynib) jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, więc przy jednoczesnym stosowaniu ich stężenie może się obniżyć. Wemurafenib dodatkowo hamuje glikoproteinę P i CYP1A2, co może zmieniać ekspozycję części inhibitorów EGFR w przeciwnym kierunku. Do tego dochodzi addycja farmakodynamiczna – wemurafenib, enkorafenib i ozymertynib mogą wydłużać odstęp QT, a leki obu grup nakładają się toksycznością skórną, biegunką i hepatotoksycznością. Dla toworafenibu danych o tym połączeniu praktycznie brak.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • próby wątrobowe (ALT, AST, bilirubina)
  • ocena odpowiedzi nowotworu na leczenie (badania obrazowe)
  • zmiany skórne, biegunka i nawodnienie

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF w trakcie leczenia inhibitorem EGFRkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo przez około dwa tygodnie, a stężenie inhibitora EGFR wraca do wyjściowego. Jeśli wcześniej zwiększono dawkę inhibitora EGFR, należy wrócić do dawki standardowej i obserwować nasilenie działań niepożądanych.
Inne leki wydłużające QT lub zaburzenia elektrolitowedawka · pacjentryzyko rośnieHipokaliemia, hipomagnezemia, choroby serca i dodatkowe leki wydłużające QT zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu przy połączeniu wemurafenibu lub enkorafenibu z ozymertynibem. Takie czynniki należy skorygować przed włączeniem leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Ryfamycyny (np. ryfampicyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu ryfamycyny i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia, bo ryfamycyna znacząco zmniejsza stężenie inhibitora BRAF i może osłabić leczenie przeciwnowotworowe.Nie zaczynaj ryfampicyny w trakcie leczenia lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, dopóki twój onkolog o tym nie wie i się nie zgodzi.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Nie zaczynaj ryfampicyny w trakcie leczenia lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, dopóki twój onkolog o tym nie wie i się nie zgodzi.

Ryfampicyna, antybiotyk stosowany między innymi w gruźlicy, przyspiesza usuwanie z organizmu leków przeciwnowotworowych takich jak dabrafenib, enkorafenib, toworafenib czy wemurafenib. Lek na nowotwór może wtedy działać słabiej i gorzej kontrolować chorobę. Ten efekt pojawia się po kilku dniach i trwa jeszcze około dwóch tygodni po odstawieniu ryfampicyny.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe lub nasilające się objawy choroby nowotworowej
  • gorączka, dreszcze lub wysypka po odstawieniu ryfampicyny
  • kołatanie serca, omdlenie lub zawroty głowy
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu ryfamycyny i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia, bo ryfamycyna znacząco zmniejsza stężenie inhibitora BRAF i może osłabić leczenie przeciwnowotworowe. Jeśli wskazanie do ryfampicyny jest bezwzględne, na przykład w gruźlicy, decyzję o schemacie podejmuje onkolog wspólnie z ftyzjatrą lub specjalistą chorób zakaźnych, a w pierwszej kolejności rozważa się leczenie zakażenia bez ryfamycyny. Rutynowe zwiększanie dawki dabrafenibu, enkorafenibu, toworafenibu czy wemurafenibu w celu kompensacji indukcji nie jest zalecane, bo brakuje danych o bezpieczeństwie takiego postępowania. Działanie indukujące narasta przez kilka dni od włączenia ryfampicyny i utrzymuje się przez około dwa tygodnie po jej odstawieniu, co trzeba uwzględnić przy planowaniu leczenia. Należy też sprawdzić inhibitor MEK stosowany w skojarzeniu, bo kobimetynib podlega tej samej interakcji.

Skutek kliniczny

Obniżenie stężenia inhibitora BRAF grozi utratą skuteczności leczenia przeciwnowotworowego, czyli szybszą progresją czerniaka, raka jelita grubego, niedrobnokomórkowego raka płuca lub glejaka. Po odstawieniu ryfampicyny stężenie inhibitora BRAF stopniowo wraca do wyjściowego, co może nasilić działania niepożądane, jeśli dawkę wcześniej zwiększono. Ten sam efekt indukcji dotyczy często stosowanych równolegle inhibitorów MEK metabolizowanych przez CYP3A4, zwłaszcza kobimetynibu.

Mechanizm

Ryfampicyna jest silnym induktorem enzymów wątrobowych i jelitowych, przede wszystkim CYP3A4, a także CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, UGT oraz glikoproteiny P. Wszystkie inhibitory kinazy BRAF są eliminowane głównie przez metabolizm oksydacyjny, więc indukcja przyspiesza ich rozkład i zmniejsza ekspozycję ogólnoustrojową. Wemurafenib i enkorafenib są metabolizowane głównie przez CYP3A4, a wemurafenib jest dodatkowo substratem glikoproteiny P. Dabrafenib jest metabolizowany przez CYP2C8 i CYP3A4, czyli przez oba szlaki indukowane przez ryfampicynę. Toworafenib jest rozkładany głównie przez oksydazę aldehydową i CYP2C8, dlatego wielkość efektu jest mniej pewna, ale indukcja CYP2C8 przez ryfampicynę pozwala oczekiwać spadku jego stężenia. Interakcja jest wspólna dla całej klasy i różni się między lekami głównie siłą, a nie kierunkiem.

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe (ocena kliniczna i obrazowa zgodnie z planem onkologa)
  • objawy toksyczności inhibitora BRAF po odstawieniu ryfampicyny (gorączka, zmiany skórne, nadwrażliwość na światło, bóle stawów)
  • EKG z oceną odstępu QT po odstawieniu ryfampicyny u chorych leczonych wemurafenibem lub enkorafenibem
  • próby wątrobowe (oba leki mogą uszkadzać wątrobę)

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≤ 2 tygodnie od odstawienia ryfampicynyryfamycynyinne zalecenieIndukcja enzymów utrzymuje się około dwóch tygodni po odstawieniu ryfampicyny, dlatego rozpoczęcie inhibitora BRAF w tym okresie wiąże się z ryzykiem obniżonej ekspozycji i warto, jeśli to możliwe, odczekać do wygaśnięcia indukcji.
Odstawienie ryfampicyny w trakcie leczenia inhibitorem BRAFkolejność włączenia · ryfamycynyinne zaleceniePo odstawieniu ryfampicyny stężenie inhibitora BRAF stopniowo rośnie, więc jeśli dawkę wcześniej modyfikowano, trzeba ją przywrócić do standardowej i obserwować chorego pod kątem toksyczności, w tym wydłużenia QT przy wemurafenibie i enkorafenibie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Prokinetyki (np. metoklopramid, cyzapryd) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu prokinetyku i inhibitora kinazy BRAF oceń QTc w EKG oraz stężenie potasu i magnezu przed włączeniem drugiego leku i kontroluj je w trakcie leczenia.Jeśli przyjmujesz lek na nudności lub trawienie razem z lekiem przeciwnowotworowym z tej grupy, nie zaczynaj ani nie przedłużaj leczenia bez zgody lekarza prowadzącego i zapytaj, czy potrzebujesz badania EKG.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na nudności lub trawienie razem z lekiem przeciwnowotworowym z tej grupy, nie zaczynaj ani nie przedłużaj leczenia bez zgody lekarza prowadzącego i zapytaj, czy potrzebujesz badania EKG.

Niektóre leki na nudności i zaburzenia pracy żołądka, takie jak metoklopramid i cyzapryd, mogą zaburzać rytm serca. Podobnie działają niektóre leki przeciwnowotworowe stosowane w czerniaku, na przykład wemurafenib, enkorafenib i dabrafenib. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Itopryd i toworafenib nie mają takiego działania na serce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskie omdlenia
  • bardzo wolne bicie serca
  • drżenie, sztywność mięśni lub mimowolne ruchy po metoklopramidzie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu prokinetyku i inhibitora kinazy BRAF oceń QTc w EKG oraz stężenie potasu i magnezu przed włączeniem drugiego leku i kontroluj je w trakcie leczenia. Cyzaprydu nie łączy się z wemurafenibem ani enkorafenibem, a w praktyce należy go unikać z każdym inhibitorem BRAF wydłużającym QT. Metoklopramid stosuj krótko, w najmniejszej skutecznej dawce i unikaj szybkich wstrzyknięć dożylnych. Gdy prokinetyk jest potrzebny, rozważ itopryd, który nie wydłuża QT. Wyrównaj zaburzenia elektrolitowe, także wynikające z wymiotów lub biegunki, i unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i groźnych komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko jest największe dla cyzaprydu w skojarzeniu z wemurafenibem lub enkorafenibem, umiarkowane dla metoklopramidu i rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii i chorobach serca.

Mechanizm

Główny mechanizm to sumowanie się działania wydłużającego odstęp QT. Cyzapryd silnie blokuje kanały potasowe hERG, a metoklopramid robi to słabiej. Wemurafenib, enkorafenib i w mniejszym stopniu dabrafenib również wydłużają QT. Dodatkowo wemurafenib i dabrafenib indukują CYP3A4, a enkorafenib wpływa na ten enzym w sposób mieszany, co może zmieniać stężenie cyzaprydu metabolizowanego przez CYP3A4 w trudny do przewidzenia sposób.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • częstość rytmu serca (bradykardia)
  • objawy zaburzeń rytmu: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • objawy pozapiramidowe przy metoklopramidzie

Kiedy ocena się zmienia

Dożylniedroga podania · prokinetykiryzyko rośnieSzybkie dożylne podanie metoklopramidu wiąże się z większym ryzykiem zaburzeń rytmu i spadku ciśnienia. U pacjenta leczonego inhibitorem BRAF wydłużającym QT podawaj go we wolnym wlewie i monitoruj EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inne leki przeciwwymiotne (np. aprepitant, fosaprepitant) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu aprepitantu lub fosaprepitantu z inhibitorem kinazy BRAF obserwuj pacjenta w kierunku nasilenia działań niepożądanych inhibitora BRAF w dniach podawania leku przeciwwymiotnego i krótko po nich, a także oceniaj skuteczność ochrony przed wymiotami.Jeśli przyjmujesz lek na czerniaka z tej grupy i masz dostać aprepitant lub fosaprepitant, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu chemioterapię i zgłaszaj każde nasilenie objawów ubocznych lub nawracające wymioty.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na czerniaka z tej grupy i masz dostać aprepitant lub fosaprepitant, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu chemioterapię i zgłaszaj każde nasilenie objawów ubocznych lub nawracające wymioty.

Aprepitant i fosaprepitant to leki chroniące przed wymiotami w czasie chemioterapii. Przez kilka dni po podaniu mogą zwiększać ilość niektórych leków na czerniaka we krwi, zwłaszcza enkorafenibu, a w mniejszym stopniu dabrafenibu i wemurafenibu. Może to nasilić ich działania niepożądane, na przykład zaburzenia rytmu serca, gorączkę lub wysypkę. Jednocześnie leki na czerniaka mogą osłabiać działanie leku przeciwwymiotnego.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, nierówne bicie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • gorączka lub dreszcze
  • nasilenie wysypki lub innych zmian skórnych
  • silne zmęczenie, bóle stawów lub biegunka
  • nudności i wymioty mimo przyjęcia leku przeciwwymiotnego
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu aprepitantu lub fosaprepitantu z inhibitorem kinazy BRAF obserwuj pacjenta w kierunku nasilenia działań niepożądanych inhibitora BRAF w dniach podawania leku przeciwwymiotnego i krótko po nich, a także oceniaj skuteczność ochrony przed wymiotami. Z enkorafenibem połączenia najlepiej unikać i wybrać lek przeciwwymiotny niehamujący CYP3A4. Jeśli aprepitant jest konieczny, kontroluj EKG z odstępem QTc oraz stężenie potasu i magnezu. Przy wemurafenibie kontrola QTc jest również wskazana, a przy dabrafenibie zwracaj uwagę na gorączkę. Nie zmieniaj rutynowo dawki inhibitora BRAF z powodu krótkiego schematu przeciwwymiotnego. Toworafenib nie wymaga szczególnych środków, poza oceną skuteczności przeciwwymiotnej.

Skutek kliniczny

Zwiększone stężenie inhibitora BRAF może nasilać jego działania niepożądane. Przy enkorafenibie i wemurafenibie dotyczy to zwłaszcza wydłużenia odstępu QT, przy dabrafenibie gorączki, a przy całej grupie zmian skórnych, zmęczenia, bólów stawów i zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Efekt jest zwykle przejściowy, ponieważ hamowanie CYP3A4 przez aprepitant wygasa w ciągu kilku dni po ostatniej dawce. Indukcja CYP3A4 przez inhibitor BRAF może natomiast zmniejszyć skuteczność profilaktyki nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią.

Mechanizm

Aprepitant i fosaprepitant, który w organizmie szybko przechodzi w aprepitant, w pierwszych dniach po podaniu hamują CYP3A4. Enkorafenib, dabrafenib i wemurafenib są metabolizowane z udziałem CYP3A4, więc ich stężenie we krwi może wzrosnąć. Największe znaczenie ma to dla enkorafenibu, którego eliminacja zależy od CYP3A4 w największym stopniu. W drugą stronę enkorafenib, dabrafenib i wemurafenib indukują CYP3A4, a aprepitant jest substratem tego enzymu. Inhibitor BRAF stosowany przewlekle może więc obniżać stężenie aprepitantu i osłabiać ochronę przed nudnościami i wymiotami. Interakcja w obu kierunkach dotyczy całej grupy leków przeciwwymiotnych i wszystkich inhibitorów BRAF z wyjątkiem toworafenibu, który jest metabolizowany inną drogą.

Monitorować

  • EKG z odstępem QTc przy enkorafenibie i wemurafenibie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy toksyczności inhibitora BRAF (zmiany skórne, gorączka, bóle stawów, zmęczenie, biegunka)
  • skuteczność profilaktyki nudności i wymiotów

Kiedy ocena się zmienia

Pojedyncza dawka fosaprepitantu albo standardowy kilkudniowy schemat aprepitantuczas leczenia · inne leki przeciwwymiotneryzyko malejeHamowanie CYP3A4 jest przejściowe i wygasa w ciągu kilku dni po ostatniej dawce, więc przy krótkim schemacie wzrost stężenia inhibitora BRAF jest ograniczony w czasie. Zwykle wystarcza obserwacja bez zmiany dawki, poza enkorafenibem, przy którym nadal zalecana jest kontrola QTc.
Powtarzane cykle lub stosowanie aprepitantu dłużej niż w standardowym schemacieczas leczenia · inne leki przeciwwymiotneryzyko rośnieDłuższe lub często powtarzane podawanie aprepitantu wydłuża okres hamowania CYP3A4 i zwiększa ryzyko kumulacji toksyczności inhibitora BRAF, zwłaszcza enkorafenibu. Rozważ lek przeciwwymiotny niehamujący CYP3A4.
Wydłużony QTc, hipokaliemia lub hipomagnezemia przed podaniem leku przeciwwymiotnegokolejność włączenia · pacjentryzyko rośnieU pacjenta przyjmującego enkorafenib lub wemurafenib z wyjściowo wydłużonym QTc albo zaburzeniami elektrolitowymi wzrost stężenia inhibitora BRAF może prowadzić do groźnych arytmii. Należy wyrównać elektrolity i preferować lek przeciwwymiotny niehamujący CYP3A4 i o małym wpływie na QT.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inhibitory kinaz janusowych (np. ruksolitynib, fedratynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinaz janusowych i inhibitora kinazy BRAF należy spodziewać się słabszego działania inhibitora kinaz janusowych, dlatego połączenie wymaga ścisłego monitorowania skuteczności leczenia i morfologii krwi, zarówno po włączeniu, jak i po odstawieniu inhibitora kinazy BRAF.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek na chorobę szpiku z grupy inhibitorów kinaz janusowych i lek z grupy inhibitorów kinazy BRAF, nie zmieniaj samodzielnie dawek, upewnij się, że hematolog i onkolog wiedzą o obu lekach, i regularnie badaj morfologię krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek na chorobę szpiku z grupy inhibitorów kinaz janusowych i lek z grupy inhibitorów kinazy BRAF, nie zmieniaj samodzielnie dawek, upewnij się, że hematolog i onkolog wiedzą o obu lekach, i regularnie badaj morfologię krwi.

Leki stosowane w czerniaku i innych nowotworach z mutacją BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, przyspieszają usuwanie z organizmu leków na choroby szpiku, takich jak ruksolitynib czy fedratynib. Przez to lek na chorobę szpiku może działać słabiej. Po odstawieniu leku na nowotwór sytuacja się odwraca i lek na chorobę szpiku może zacząć działać za mocno. Fedratynib może dodatkowo nasilać działania niepożądane enkorafenibu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • uczucie pełności lub ucisku pod lewym łukiem żebrowym, powiększanie się brzucha
  • powrót nocnych potów, świądu skóry, gorączki lub chudnięcia
  • łatwe siniaczenie, krwawienia z nosa lub dziąseł
  • częste infekcje, nasilone zmęczenie, bladość
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenia
  • nasilone nudności, wymioty lub biegunka
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinaz janusowych i inhibitora kinazy BRAF należy spodziewać się słabszego działania inhibitora kinaz janusowych, dlatego połączenie wymaga ścisłego monitorowania skuteczności leczenia i morfologii krwi, zarówno po włączeniu, jak i po odstawieniu inhibitora kinazy BRAF. Fedratynibu unika się z umiarkowanymi i silnymi induktorami CYP3A4, więc przy konieczności leczenia dabrafenibem, enkorafenibem lub wemurafenibem lepiej rozważyć zmianę leczenia choroby mieloproliferacyjnej. Jeżeli fedratynib z enkorafenibem musi być stosowany razem, trzeba też obserwować działania niepożądane enkorafenibu i kontrolować EKG. Ruksolitynib można kontynuować, dostosowując dawkę do odpowiedzi klinicznej i wyników morfologii. Po odstawieniu inhibitora kinazy BRAF dawkę inhibitora kinaz janusowych, jeśli wcześniej była zwiększona, trzeba stopniowo zmniejszać w ciągu kolejnych dni do tygodni. Dla toworafenibu dane są skąpe, ale ze względu na podobny potencjał indukcji CYP3A4 postępuje się tak samo. Decyzję o połączeniu podejmują wspólnie hematolog i onkolog.

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest osłabienie działania inhibitora kinaz janusowych, które może się objawić powiększaniem śledziony, nawrotem objawów ogólnych choroby mieloproliferacyjnej i utratą kontroli parametrów morfologii. Po odstawieniu inhibitora kinazy BRAF stężenie inhibitora kinaz janusowych rośnie, co grozi małopłytkowością, niedokrwistością i neutropenią, jeśli dawkę wcześniej zwiększono. Przy połączeniu fedratynibu z enkorafenibem, a w mniejszym stopniu z dabrafenibem lub wemurafenibem, możliwe jest nasilenie działań niepożądanych inhibitora kinazy BRAF, w tym nudności, wymiotów, zmian skórnych i wydłużenia odstępu QT. Fedratynib i inhibitory kinazy BRAF mogą też addytywnie nasilać objawy żołądkowo-jelitowe.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF (dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib, a prawdopodobnie także toworafenib) indukują CYP3A4, czyli główny enzym metabolizujący ruksolitynib i fedratynib. Przyspieszony metabolizm obniża stężenie inhibitora kinaz janusowych we krwi. Dabrafenib indukuje też CYP2C9, który ma udział w metabolizmie ruksolitynibu. Fedratynib dodatkowo umiarkowanie hamuje CYP3A4, więc działa także w drugą stronę i może zwiększać stężenie enkorafenibu, który jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a w mniejszym stopniu dabrafenibu i wemurafenibu. Ruksolitynib nie hamuje istotnie enzymów cytochromu P450, dlatego nie wpływa na stężenie inhibitorów kinazy BRAF. Indukcja narasta stopniowo po włączeniu inhibitora kinazy BRAF i stopniowo wygasa po jego odstawieniu. Interakcja dotyczy całej klasy, ale jest najsilniej wyrażona dla fedratynibu, który jako jedyny w grupie działa w obu kierunkach.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek, szczególnie po włączeniu i po odstawieniu inhibitora kinazy BRAF
  • wielkość śledziony i objawy ogólne choroby mieloproliferacyjnej (poty nocne, świąd, utrata masy ciała, gorączka)
  • EKG z oceną odstępu QT i stężenie elektrolitów przy połączeniu fedratynibu z enkorafenibem, dabrafenibem lub wemurafenibem
  • nudności, wymioty i biegunka przy połączeniu z fedratynibem

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora kinazy BRAF w trakcie leczenia inhibitorem kinaz janusowychkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora kinazy BRAF indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa i stężenie inhibitora kinaz janusowych rośnie. Jeżeli dawkę inhibitora kinaz janusowych wcześniej zwiększono, trzeba ją stopniowo zmniejszać i częściej kontrolować morfologię ze względu na ryzyko cytopenii.
Włączenie inhibitora kinazy BRAF u pacjenta ustabilizowanego na inhibitorze kinaz janusowychkolejność włączenia · inhibitory kinaz janusowychinne zaleceniePo włączeniu inhibitora kinazy BRAF działanie inhibitora kinaz janusowych słabnie stopniowo w ciągu kilku do kilkunastu dni. W tym okresie trzeba ocenić wielkość śledziony, objawy ogólne i morfologię, a w razie utraty odpowiedzi dostosować dawkę ruksolitynibu albo rozważyć zmianę fedratynibu na inne leczenie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Pochodne hydantoiny (np. fenytoina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu fenytoiny i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia i w miarę możliwości zamienić fenytoinę na lek przeciwpadaczkowy, który nie indukuje enzymów wątrobowych.Jeśli przyjmujesz fenytoinę i lek z grupy inhibitorów BRAF, nie odstawiaj ani nie zmieniaj żadnego z nich na własną rękę, tylko powiedz onkologowi i neurologowi o wszystkich swoich lekach, aby mogli dobrać bezpieczniejszy lek przeciwpadaczkowy.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz fenytoinę i lek z grupy inhibitorów BRAF, nie odstawiaj ani nie zmieniaj żadnego z nich na własną rękę, tylko powiedz onkologowi i neurologowi o wszystkich swoich lekach, aby mogli dobrać bezpieczniejszy lek przeciwpadaczkowy.

Fenytoina, lek przeciwpadaczkowy, przyspiesza rozkładanie w wątrobie leków przeciwnowotworowych z grupy inhibitorów BRAF, takich jak wemurafenib, enkorafenib, dabrafenib i toworafenib. Przez to lek przeciwnowotworowy może działać słabiej i gorzej hamować chorobę. Leki te mogą też zmieniać ilość fenytoiny we krwi, co zwiększa ryzyko napadów albo objawów jej przedawkowania. Lekarze zwykle zamieniają fenytoinę na inny lek przeciwpadaczkowy, który nie wchodzi w taką interakcję.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe lub częstsze napady padaczkowe
  • zawroty głowy, chwiejny chód, podwójne widzenie lub mimowolne ruchy gałek ocznych
  • nadmierna senność lub splątanie
  • nowe, powiększające się guzki lub zmiany na skórze
  • gorączka, nasilona wysypka lub bóle stawów po odstawieniu fenytoiny
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu fenytoiny i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia i w miarę możliwości zamienić fenytoinę na lek przeciwpadaczkowy, który nie indukuje enzymów wątrobowych. Zmianę leczenia przeciwpadaczkowego trzeba uzgodnić z neurologiem i przeprowadzić stopniowo, z zachowaniem kontroli napadów. Dotyczy to wemurafenibu, enkorafenibu, dabrafenibu i toworafenibu. Unikanie silnych induktorów jest zalecane dla wszystkich tych substancji. Jeśli fenytoiny nie da się zastąpić, trzeba ściśle obserwować odpowiedź guza. Należy też oznaczać stężenie fenytoiny po włączeniu inhibitora BRAF, po zmianie jego dawki i po jego odstawieniu. Efekt indukcji narasta i ustępuje stopniowo, przez około dwa tygodnie. Po odstawieniu fenytoiny ekspozycja na inhibitor BRAF rośnie, dlatego trzeba wtedy obserwować nasilenie jego działań niepożądanych.

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest spadek stężenia inhibitora BRAF poniżej wartości terapeutycznych. Grozi to utratą skuteczności leczenia przeciwnowotworowego i szybszą progresją czerniaka, raka jelita grubego, niedrobnokomórkowego raka płuca lub glejaka. Zwiększenie dawki inhibitora BRAF nie jest sprawdzonym sposobem wyrównania tego efektu. Po stronie fenytoiny możliwe są wahania stężenia. Ich skutkiem bywają objawy toksyczności, takie jak oczopląs, ataksja i senność, albo gorsza kontrola napadów.

Mechanizm

Fenytoina jest silnym induktorem enzymów wątrobowych, głównie CYP3A4, a także CYP2C8 i CYP2C9. Wszystkie inhibitory kinazy BRAF są metabolizowane przez te enzymy: wemurafenib i enkorafenib głównie przez CYP3A4, dabrafenib przez CYP2C8 i CYP3A4, a toworafenib w dużej części przez CYP2C8. Indukcja przyspiesza ich eliminację i obniża stężenie w osoczu. Jest też efekt odwrotny o mniejszym znaczeniu. Inhibitory BRAF mogą zmieniać metabolizm fenytoiny, która jest substratem CYP2C9 i CYP2C19 o wąskim indeksie terapeutycznym. Wemurafenib słabo hamuje CYP2C9 i może podnosić stężenie fenytoiny. Dabrafenib i enkorafenib indukują enzymy wątrobowe i mogą je obniżać.

Monitorować

  • skuteczność leczenia przeciwnowotworowego (badania obrazowe, ocena zmian skórnych)
  • stężenie fenytoiny w surowicy po włączeniu, zmianie dawki lub odstawieniu inhibitora BRAF
  • częstość napadów padaczkowych podczas zamiany leku przeciwpadaczkowego
  • objawy toksyczności fenytoiny: oczopląs, ataksja, senność, podwójne widzenie
  • działania niepożądane inhibitora BRAF po odstawieniu fenytoiny (gorączka, wysypka, bóle stawów, wydłużenie QT przy wemurafenibie)

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie fenytoiny w trakcie leczenia inhibitorem BRAFkolejność włączenia · pochodne hydantoinyinne zaleceniePo odstawieniu fenytoiny indukcja enzymów wygasa stopniowo, przez około dwa tygodnie. Ekspozycja na inhibitor BRAF rośnie wtedy do wartości typowych. Jeśli wcześniej zwiększono dawkę inhibitora BRAF, trzeba wrócić do dawki standardowej. W tym okresie należy obserwować nasilenie działań niepożądanych.
Włączenie lub odstawienie inhibitora BRAF u pacjenta ustabilizowanego na fenytoiniekolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieInhibitory BRAF mogą zmieniać stężenie fenytoiny w obu kierunkach. Wemurafenib może je podnosić, a dabrafenib i enkorafenib obniżać. Stężenie fenytoiny trzeba oznaczyć po włączeniu i po odstawieniu inhibitora BRAF.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Leki przeciwarytmiczne klasy IC (np. propafenon, flekainid) klasaPołączenia leku przeciwarytmicznego klasy IC z inhibitorem kinazy BRAF należy w miarę możliwości unikać, a gdy jest niezbędne, trzeba wykonać EKG przed włączeniem drugiego leku i regularnie w trakcie leczenia.Jeśli przyjmujesz lek na zaburzenia rytmu serca z tej grupy razem z lekiem przeciwnowotworowym hamującym BRAF, nie zmieniaj sam dawek i dopilnuj, aby onkolog i kardiolog wiedzieli o obu lekach i zlecali ci badanie EKG.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na zaburzenia rytmu serca z tej grupy razem z lekiem przeciwnowotworowym hamującym BRAF, nie zmieniaj sam dawek i dopilnuj, aby onkolog i kardiolog wiedzieli o obu lekach i zlecali ci badanie EKG.

Leki na zaburzenia rytmu serca, takie jak propafenon i flekainid, oraz niektóre leki przeciwnowotworowe stosowane m.in. w czerniaku, takie jak wemurafenib, enkorafenib czy dabrafenib, mogą razem zaburzać pracę serca. Najsilniej działa tak wemurafenib. Połączenie może wywołać groźne, nieregularne bicie serca. Dlatego lekarz zwykle zleca regularne badanie EKG i kontrolę potasu oraz magnezu we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • omdlenie lub nagła utrata przytomności
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • nasilona biegunka lub wymioty, które mogą obniżyć poziom potasu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia leku przeciwarytmicznego klasy IC z inhibitorem kinazy BRAF należy w miarę możliwości unikać, a gdy jest niezbędne, trzeba wykonać EKG przed włączeniem drugiego leku i regularnie w trakcie leczenia. Najwyższe ryzyko dotyczy wemurafenibu, którego nie należy rozpoczynać przy wyjściowym QTc powyżej 500 ms. Przy wydłużeniu QTc lub istotnym poszerzeniu QRS w trakcie leczenia należy wstrzymać inhibitor BRAF albo zmienić lek przeciwarytmiczny po konsultacji kardiologicznej. Przed rozpoczęciem i w trakcie terapii trzeba wyrównać stężenie potasu i magnezu. Warto ograniczyć inne leki wydłużające QT. Przy dabrafenibie i enkorafenibie ryzyko jest mniejsze, ale kontrola EKG nadal jest wskazana. U chorych na propafenonie trzeba pamiętać o możliwym osłabieniu jego działania przez indukcję enzymów.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i poszerzenia zespołu QRS, a w konsekwencji groźnych komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu komorowego i torsade de pointes. Ryzyko jest największe przy wemurafenibie, u osób z hipokaliemią lub hipomagnezemią, z chorobą strukturalną serca, z bradykardią oraz przy upośledzonej eliminacji flekainidu. Indukcja enzymów może z kolei osłabiać działanie propafenonu i prowadzić do nawrotu arytmii.

Mechanizm

Głównym mechanizmem jest sumowanie działania na przewodzenie w sercu. Leki klasy IC blokują szybkie kanały sodowe, poszerzają zespół QRS i wtórnie wydłużają odstęp QT. Wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT zależnie od dawki, a dabrafenib w mniejszym stopniu. Dochodzi do tego składowa farmakokinetyczna. Wemurafenib hamuje CYP1A2 i słabo CYP2D6, czyli enzymy metabolizujące propafenon, a w mniejszym stopniu flekainid, co może zwiększać ich stężenie. Dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib indukują CYP3A4, co może obniżać stężenie propafenonu i utrudniać kontrolę rytmu. Interakcja jest wspólna dla propafenonu i flekainidu. Po stronie inhibitorów BRAF dotyczy w największym stopniu wemurafenibu, w mniejszym enkorafenibu i dabrafenibu, a toworafenib stanowi wyjątek.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc i szerokości QRS przed włączeniem, po około 2 tygodniach, co miesiąc przez pierwsze 3 miesiące i przy każdej zmianie dawki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • czynność nerek u chorych na flekainidzie
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
  • skuteczność kontroli rytmu u chorych na propafenonie

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 50pacjentryzyko rośniePrzy upośledzonej czynności nerek flekainid kumuluje się, co nasila poszerzenie QRS i sumowanie z wydłużeniem QT przez inhibitor BRAF. Należy rozważyć zmniejszenie dawki flekainidu i częstszą kontrolę EKG.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroba strukturalna serca, zaburzenia elektrolitowe i upośledzona eliminacja leków, co zwiększa ryzyko arytmii przy tym połączeniu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Przeciwpsychotyczne pochodne indolu (np. zyprazydon) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu przeciwpsychotycznej pochodnej indolu i inhibitora kinazy BRAF łącz leki tylko wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko, i przed włączeniem oraz w trakcie leczenia kontroluj EKG z oceną QTc, stężenie potasu i magnezu oraz skuteczność leczenia psychiatrycznego.Jeśli przyjmujesz lek przeciwpsychotyczny i lek na czerniaka z tej grupy, powiedz o tym psychiatrze i onkologowi, rób zlecone badania EKG i krwi i nie zmieniaj dawek na własną rękę.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciwpsychotyczny i lek na czerniaka z tej grupy, powiedz o tym psychiatrze i onkologowi, rób zlecone badania EKG i krwi i nie zmieniaj dawek na własną rękę.

Niektóre leki na schizofrenię i chorobę afektywną dwubiegunową, takie jak zyprazydon czy sertindol, razem z lekami na czerniaka, takimi jak wemurafenib, enkorafenib czy dabrafenib, mogą zaburzać rytm serca. Leki na czerniaka mogą też osłabiać działanie lurazydonu, przez co objawy choroby psychicznej mogą wrócić. Ryzyko rośnie, gdy masz wymioty lub biegunkę. Takie leczenie wymaga regularnych badań EKG i krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie zbliżającego się omdlenia albo omdlenie
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
  • uporczywe wymioty lub biegunka
  • powrót niepokoju, omamów, bezsenności lub zmian nastroju
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu przeciwpsychotycznej pochodnej indolu i inhibitora kinazy BRAF łącz leki tylko wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko, i przed włączeniem oraz w trakcie leczenia kontroluj EKG z oceną QTc, stężenie potasu i magnezu oraz skuteczność leczenia psychiatrycznego. Sertindolu nie łączy się z wemurafenibem ani enkorafenibem, a w razie potrzeby leczenia inhibitorem BRAF sertindol należy zamienić na inny lek. Zyprazydonu z wemurafenibem lub enkorafenibem najlepiej unikać, a gdy połączenie jest konieczne, wykonuj EKG regularnie i wyrównuj zaburzenia elektrolitowe. Nie włączaj ani nie kontynuuj połączenia przy QTc powyżej 500 ms. Przy lurazydonie obserwuj skuteczność i w razie nawrotu objawów rozważ zwiększenie dawki albo zmianę leku przeciwpsychotycznego. Po odstawieniu inhibitora BRAF indukcja wygasa stopniowo, więc ponownie oceń dawkę leku przeciwpsychotycznego. Unikaj dokładania innych leków wydłużających QT.

Skutek kliniczny

Przy zyprazydonie i sertindolu głównym zagrożeniem jest nadmierne wydłużenie QTc z ryzykiem groźnych komorowych zaburzeń rytmu, omdleń i nagłego zgonu sercowego, szczególnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii lub chorobie serca. Ryzyko rośnie przy wymiotach i biegunce, które są częste w czasie leczenia przeciwnowotworowego. Przy lurazydonie skutkiem jest głównie spadek stężenia i nawrót objawów psychotycznych lub zaburzeń nastroju. Interakcja nie jest więc jednakowa dla całej klasy – wspólne jest ryzyko dla leków przeciwpsychotycznych, ale jego charakter zależy od konkretnej substancji.

Mechanizm

Interakcja ma dwa składniki o różnym znaczeniu dla poszczególnych leków. Pierwszy to sumowanie się działania wydłużającego odstęp QT. Zyprazydon i sertindol wydłużają QT zależnie od stężenia, a wemurafenib i enkorafenib, w mniejszym stopniu dabrafenib, także wydłużają QT, co zwiększa ryzyko częstoskurczu typu torsade de pointes. Drugi składnik to indukcja CYP3A4 przez dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib, prawdopodobnie także przez toworafenib, która przyspiesza metabolizm leków przeciwpsychotycznych z tej grupy. Najsilniej dotyczy to lurazydonu, w mniejszym stopniu sertindolu, a zyprazydonu najsłabiej, bo jest on metabolizowany głównie przez oksydazę aldehydową. Leki przeciwpsychotyczne nie zmieniają w istotny sposób stężeń inhibitorów BRAF.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem, po kilku dniach skojarzenia i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy, zwłaszcza przy wymiotach lub biegunce
  • kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • nawrót objawów psychotycznych lub zaburzeń nastroju (szczególnie przy lurazydonie)
  • objawy działań niepożądanych leku przeciwpsychotycznego po odstawieniu inhibitora BRAF

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF przy kontynuacji leku przeciwpsychotycznegokolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo w ciągu kilku dni do kilku tygodni, a stężenie lurazydonu i sertindolu rośnie. Jeśli dawkę leku przeciwpsychotycznego zwiększano w czasie skojarzenia, należy ją ponownie ocenić i w razie potrzeby zmniejszyć.
Wymioty, biegunka lub niskie stężenie potasu albo magnezuczas leczenia · pacjentryzyko rośnieHipokaliemia i hipomagnezemia, częste przy działaniach niepożądanych leczenia przeciwnowotworowego, istotnie zwiększają ryzyko torsade de pointes przy skojarzeniu zyprazydonu lub sertindolu z inhibitorem BRAF. Należy je wyrównać przed kontynuacją leczenia i powtórzyć EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Niedihydropirydynowe blokery kanału wapniowego – benzotiazepiny (np. diltiazem) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu diltiazemu i inhibitora kinazy BRAF lepiej wybrać lek kardiologiczny, który nie hamuje CYP3A4, a gdy połączenie jest konieczne, trzeba ściśle obserwować działania niepożądane leku przeciwnowotworowego i skuteczność diltiazemu.Jeśli przyjmujesz diltiazem i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj sam dawek i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że stosujesz diltiazem.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz diltiazem i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj sam dawek i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że stosujesz diltiazem.

Diltiazem, lek na nadciśnienie, dławicę piersiową lub nierówne bicie serca, spowalnia usuwanie z organizmu niektórych leków przeciwnowotworowych, takich jak enkorafenib, dabrafenib i wemurafenib. Lek przeciwnowotworowy może wtedy działać silniej i częściej wywoływać działania niepożądane. Te leki przeciwnowotworowe mogą z kolei osłabiać działanie diltiazemu, przez co ciśnienie lub tętno mogą być gorzej kontrolowane. Toworafenibu ta interakcja praktycznie nie dotyczy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilona wysypka, łuszczenie lub bolesne zmiany na skórze
  • gorączka lub dreszcze
  • uporczywe nudności, wymioty lub biegunka
  • zaburzenia widzenia, nieostre widzenie
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • wyraźnie wyższe ciśnienie lub szybsze tętno niż zwykle
  • ból w klatce piersiowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu diltiazemu i inhibitora kinazy BRAF lepiej wybrać lek kardiologiczny, który nie hamuje CYP3A4, a gdy połączenie jest konieczne, trzeba ściśle obserwować działania niepożądane leku przeciwnowotworowego i skuteczność diltiazemu. Enkorafenibu nie należy łączyć z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4. Jeśli nie da się zmienić diltiazemu na inny lek, dawkę enkorafenibu zmniejsza się zgodnie z zaleceniami producenta i obserwuje pacjenta. Po odstawieniu diltiazemu wraca się do wcześniejszej dawki enkorafenibu. Przy dabrafenibie i wemurafenibie zwykle nie zmienia się dawki z góry, ale kontroluje się tolerancję leczenia oraz EKG, szczególnie przy wemurafenibie. U wszystkich chorych kontroluje się ciśnienie tętnicze i tętno, bo działanie diltiazemu może słabnąć po włączeniu inhibitora BRAF i nasilać się po jego odstawieniu. Toworafenib nie wchodzi w tę interakcję w istotnym stopniu.

Skutek kliniczny

Wyższe stężenie inhibitora BRAF zwiększa ryzyko jego działań niepożądanych. Należą do nich zmiany skórne, gorączka, nudności i biegunka, bóle stawów, zaburzenia widzenia oraz wydłużenie odstępu QT, szczególnie przy wemurafenibie i enkorafenibie. Indukcja CYP3A4 przez inhibitor BRAF może osłabiać działanie diltiazemu. Może to prowadzić do gorszej kontroli ciśnienia tętniczego, częstości rytmu komór w migotaniu przedsionków lub objawów dławicy. Po odstawieniu inhibitora BRAF działanie diltiazemu może z kolei stopniowo się nasilać.

Mechanizm

Diltiazem jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 i hamuje metabolizm inhibitorów kinazy BRAF, których eliminacja w dużej mierze zależy od tego enzymu (enkorafenib, dabrafenib, wemurafenib). Powoduje to wzrost ich stężenia we krwi. Najsilniej dotyczy to enkorafenibu, którego ekspozycja zależy od CYP3A4 w największym stopniu. Dabrafenib jest metabolizowany także przez CYP2C8, dlatego wzrost jego stężenia jest mniejszy. Działanie odwrotne jest również możliwe. Enkorafenib, dabrafenib i wemurafenib indukują CYP3A4, więc mogą obniżać stężenie diltiazemu, który jest substratem tego enzymu. W efekcie interakcja jest dwukierunkowa: rośnie ekspozycja na lek przeciwnowotworowy, a działanie hipotensyjne i zwalniające rytm serca diltiazemu może słabnąć.

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca
  • EKG z oceną odstępu QT i rytmu serca, szczególnie przy wemurafenibie i enkorafenibie
  • objawy toksyczności inhibitora BRAF (zmiany skórne, gorączka, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, bóle stawów, zaburzenia widzenia)
  • kontrola objawów choroby leczonej diltiazemem (dławica, kontrola rytmu komór w migotaniu przedsionków)
  • stężenie elektrolitów (potas, magnez) przy ryzyku wydłużenia QT

Kiedy ocena się zmienia

Doodbytnicza (maść)droga podania · niedihydropirydynowe blokery kanału wapniowego – benzotiazepinyryzyko malejeDiltiazem stosowany miejscowo w maści doodbytniczej w leczeniu szczeliny odbytu daje niewielką ekspozycję ogólnoustrojową. Nie należy oczekiwać istotnego hamowania CYP3A4 ani wzrostu stężenia inhibitora BRAF.
Włączenie lub odstawienie inhibitora BRAF u pacjenta stosującego diltiazemkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja CYP3A4 narasta i ustępuje stopniowo przez kilka do kilkunastu dni. Po włączeniu inhibitora BRAF działanie diltiazemu może słabnąć, a po jego odstawieniu się nasilać, z ryzykiem bradykardii i hipotonii. W obu okresach kontroluje się ciśnienie i tętno i w razie potrzeby koryguje dawkę diltiazemu.
Odstawienie diltiazemu w trakcie leczenia enkorafenibemkolejność włączenia · niedihydropirydynowe blokery kanału wapniowego – benzotiazepinyinne zalecenieJeśli dawkę enkorafenibu zmniejszono z powodu diltiazemu, po odstawieniu diltiazemu wraca się do wcześniejszej dawki enkorafenibu, zgodnie z zaleceniami producenta, gdy minie czas potrzebny do wygaśnięcia hamowania CYP3A4.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Chelatory żelaza (np. deferazyroks) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu chelatora żelaza i inhibitora kinazy BRAF połączenie jest możliwe, ale wymaga ścisłego monitorowania skuteczności leczenia przeciwnowotworowego, czynności wątroby i nerek.Jeśli przyjmujesz lek usuwający żelazo i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj sam dawek, powiedz onkologowi o obu lekach i regularnie rób zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek usuwający żelazo i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj sam dawek, powiedz onkologowi o obu lekach i regularnie rób zlecone badania krwi.

Leki usuwające nadmiar żelaza z organizmu i leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów BRAF mogą na siebie wpływać, ale dotyczy to głównie deferazyroksu. Deferazyroks może zmieniać ilość leku przeciwnowotworowego we krwi, na przykład enkorafenibu, wemurafenibu czy dabrafenibu, przez co lek może działać słabiej albo dawać więcej skutków ubocznych. Oba leki mogą też obciążać wątrobę, a deferazyroks dodatkowo nerki. Deferoksamina i deferypron nie mają tego wpływu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz lub jasne stolce
  • czarne, smoliste stolce albo wymioty z krwią
  • wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu lub obrzęki
  • ból w prawym boku pod żebrami
  • nawracająca gorączka lub nasilone zmiany skórne
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu chelatora żelaza i inhibitora kinazy BRAF połączenie jest możliwe, ale wymaga ścisłego monitorowania skuteczności leczenia przeciwnowotworowego, czynności wątroby i nerek. Dotyczy to deferazyroksu, a jeśli wskazania hematologiczne na to pozwalają, rozważ zamianę go na deferoksaminę lub deferypron, które nie wpływają na metabolizm inhibitorów BRAF. Przy kontynuacji deferazyroksu oceniaj enzymy wątrobowe, bilirubinę i kreatyninę częściej niż przy monoterapii, szczególnie w pierwszych tygodniach skojarzenia. U pacjentów leczonych enkorafenibem lub wemurafenibem zwróć uwagę na oznaki utraty odpowiedzi guza, a u leczonych dabrafenibem lub toworafenibem na nasilenie działań niepożądanych, takich jak gorączka, zmiany skórne czy zaburzenia żołądkowo jelitowe. Zmiany dawkowania leku przeciwnowotworowego pozostaw onkologowi.

Skutek kliniczny

Możliwe jest osłabienie skuteczności przeciwnowotworowej enkorafenibu lub wemurafenibu albo nasilenie działań niepożądanych dabrafenibu lub toworafenibu. Niezależnie od zmian stężeń rośnie ryzyko hepatotoksyczności, uszkodzenia nerek i krwawień z przewodu pokarmowego. Skala zmian farmakokinetycznych nie została zbadana klinicznie i prawdopodobnie jest umiarkowana, ale u pacjenta onkologicznego nawet niewielki spadek ekspozycji na lek celowany ma znaczenie.

Mechanizm

Interakcja dotyczy w praktyce deferazyroksu, który jako jedyny chelator żelaza zmienia aktywność enzymów wątrobowych. Deferazyroks słabo indukuje CYP3A4, a jednocześnie hamuje CYP2C8 i CYP1A2. Wszystkie inhibitory BRAF są metabolizowane wątrobowo – enkorafenib i wemurafenib głównie przez CYP3A4, dabrafenib przez CYP2C8 i CYP3A4, a toworafenib przez oksydazę aldehydową i CYP2C8. Indukcja CYP3A4 może zmniejszać ekspozycję na enkorafenib i wemurafenib, natomiast hamowanie CYP2C8 może zwiększać ekspozycję na dabrafenib i toworafenib, więc kierunek zmiany zależy od leku. Dochodzi do tego nakładanie się toksyczności – deferazyroks i inhibitory BRAF mogą uszkadzać wątrobę, a deferazyroks także nerki i błonę śluzową przewodu pokarmowego.

Monitorować

  • ALT, AST i bilirubina
  • kreatynina, eGFR i białkomocz
  • morfologia krwi z rozmazem
  • objawy krwawienia z przewodu pokarmowego
  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe
  • tolerancja inhibitora BRAF (gorączka, zmiany skórne, biegunka)

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 60 ml/min/1,73 m²pacjentinne zaleceniePrzy upośledzonej czynności nerek deferazyroks jest przeciwwskazany lub wymaga szczególnej ostrożności, a nefrotoksyczność sumuje się z możliwym uszkodzeniem nerek przez inhibitory BRAF, zwłaszcza wemurafenib. U takich pacjentów preferuj deferoksaminę lub deferypron.
Włączenie lub odstawienie deferazyroksu w trakcie leczenia inhibitorem BRAFkolejność włączenia · chelatory żelazainne zalecenieEfekt indukcji enzymów narasta i ustępuje stopniowo, przez kilka tygodni. Po włączeniu deferazyroksu oceniaj skuteczność i tolerancję inhibitora BRAF, a po jego odstawieniu obserwuj, czy nie nasilają się działania niepożądane leku przeciwnowotworowego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Niedihydropirydynowe blokery kanału wapniowego – fenyloalkiloaminy (np. werapamil) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu werapamilu i inhibitora kinazy BRAF rozważ zamianę werapamilu na lek bez wpływu na CYP3A4, a jeśli połączenie jest konieczne, kontroluj EKG, ciśnienie tętnicze i tętno oraz tolerancję leczenia przeciwnowotworowego.Jeśli bierzesz werapamil i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i lekarzowi prowadzącemu leczenie serca, nie zmieniaj dawek na własną rękę i regularnie mierz ciśnienie oraz tętno.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli bierzesz werapamil i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i lekarzowi prowadzącemu leczenie serca, nie zmieniaj dawek na własną rękę i regularnie mierz ciśnienie oraz tętno.

Werapamil, lek na serce i ciśnienie, może zmieniać ilość leków przeciwnowotworowych z grupy inhibitorów BRAF w organizmie. Przy enkorafenibie może jej być za dużo, co nasila działania niepożądane i może zaburzać rytm serca. Dabrafenib może z kolei osłabiać działanie werapamilu, przez co ciśnienie lub tętno mogą się pogorszyć. Toworafenib zwykle nie wchodzi w taką interakcję z werapamilem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • bardzo wolne tętno, zawroty głowy, omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • wyraźnie wyższe ciśnienie niż zwykle lub powrót bólu w klatce piersiowej
  • nasilona wysypka, silne zmęczenie, nudności lub bóle stawów
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu werapamilu i inhibitora kinazy BRAF rozważ zamianę werapamilu na lek bez wpływu na CYP3A4, a jeśli połączenie jest konieczne, kontroluj EKG, ciśnienie tętnicze i tętno oraz tolerancję leczenia przeciwnowotworowego. Z enkorafenibem należy unikać umiarkowanych inhibitorów CYP3A4, w tym werapamilu. Jeśli nie da się tego uniknąć, zmniejsz dawkę enkorafenibu zgodnie ze schematem producenta. Pełną dawkę przywróć dopiero po odstawieniu werapamilu i upływie kilku okresów półtrwania. Przy dabrafenibie licz się z osłabieniem działania werapamilu w ciągu pierwszych tygodni. Ewentualne zwiększenie dawki werapamilu prowadź pod kontrolą ciśnienia i tętna, a po odstawieniu dabrafenibu wróć do wcześniejszej dawki. Przy wemurafenibie wykonaj EKG przed leczeniem i w jego trakcie, bo bradykardia po werapamilu zwiększa ryzyko arytmii przy wydłużonym QT. Wyrównaj stężenie potasu i magnezu u wszystkich pacjentów.

Skutek kliniczny

Przy enkorafenibie wzrost jego stężenia zwiększa ryzyko działań niepożądanych zależnych od dawki. Należą do nich wydłużenie QT, objawy skórne, zmęczenie, nudności i bóle stawów. Przy dabrafenibie główne ryzyko to osłabienie działania werapamilu, czyli gorsza kontrola nadciśnienia, dławicy lub częstości rytmu w migotaniu przedsionków. Ryzyko to pojawia się stopniowo w pierwszych tygodniach leczenia. Działanie werapamilu może się też nasilić po odstawieniu dabrafenibu. Przy wemurafenibie zmiany stężeń są prawdopodobnie niewielkie, ale sumowanie bradykardii i wydłużenia QT wymaga czujności.

Mechanizm

Werapamil jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 i inhibitorem glikoproteiny P. Inhibitory BRAF są w różnym stopniu substratami CYP3A4. Najsilniej zależny od tego szlaku jest enkorafenib, a w mniejszym stopniu dabrafenib (rozkładany też przez CYP2C8) i wemurafenib (głównie wydalany w postaci niezmienionej, substrat glikoproteiny P). Werapamil może więc zwiększać ich stężenie, najwyraźniej w przypadku enkorafenibu. W przeciwnym kierunku dabrafenib, a słabiej wemurafenib, indukują CYP3A4. Mogą przez to obniżać stężenie werapamilu, który jest substratem CYP3A4 o dużym efekcie pierwszego przejścia. Dodatkowo werapamil zwalnia czynność serca i przewodzenie przedsionkowo-komorowe, a enkorafenib i wemurafenib mogą wydłużać odstęp QT. Bradykardia sprzyja zaburzeniom rytmu typu torsade de pointes. Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy. Jej kierunek i nasilenie zależą od konkretnego inhibitora BRAF.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc i przewodzenia przedsionkowo-komorowego przed leczeniem i okresowo w trakcie
  • tętno i ciśnienie tętnicze, szczególnie w pierwszych tygodniach skojarzenia oraz po odstawieniu inhibitora BRAF
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • działania niepożądane enkorafenibu: objawy skórne, zmęczenie, nudności, bóle stawów
  • kontrola objawów choroby leczonej werapamilem (dławica, kołatania, częstość rytmu w migotaniu przedsionków)

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu u pacjenta na werapamilukolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje w ciągu kilku tygodni i stężenie werapamilu rośnie. Jeśli dawkę werapamilu wcześniej zwiększono, wróć do wcześniejszej dawki i kontroluj tętno, ciśnienie oraz przewodzenie w EKG.
Odstawienie werapamilu u pacjenta na zmniejszonej dawce enkorafenibukolejność włączenia · niedihydropirydynowe blokery kanału wapniowego – fenyloalkiloaminyinne zaleceniePo odstawieniu werapamilu przywróć dawkę enkorafenibu stosowaną przed redukcją dopiero po upływie kilku okresów półtrwania werapamilu, aby uniknąć zbyt niskiej ekspozycji lub nadmiernej toksyczności w okresie przejściowym.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Opioidy – pochodne fenylopiperydyny (np. fentanyl) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu opioidu z grupy pochodnych fenylopiperydyny i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się z osłabieniem działania opioidu i ściśle monitorować kontrolę bólu przez kilka pierwszych tygodni skojarzenia.Jeśli przyjmujesz opioid z tej grupy, np. fentanyl, razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj samodzielnie dawki opioidu i mów lekarzowi o każdym nasileniu bólu oraz o każdej przerwie w leczeniu przeciwnowotworowym.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz opioid z tej grupy, np. fentanyl, razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj samodzielnie dawki opioidu i mów lekarzowi o każdym nasileniu bólu oraz o każdej przerwie w leczeniu przeciwnowotworowym.

Leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib czy toworafenib, przyspieszają rozkładanie fentanylu w organizmie. Przez to fentanyl może słabiej działać przeciwbólowo i ból może wrócić lub się nasilić. Gdy lek przeciwnowotworowy zostanie odstawiony lub przerwany, fentanyl może zacząć działać za mocno i powodować dużą senność oraz spłycenie oddechu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból wraca lub jest silniejszy niż wcześniej
  • potrzebujesz więcej dawek ratunkowych leku przeciwbólowego
  • niepokój, poty, ziewanie, biegunka lub bóle mięśni
  • silna senność, trudność z obudzeniem się lub wolny, płytki oddech po odstawieniu leku przeciwnowotworowego
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu opioidu z grupy pochodnych fenylopiperydyny i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się z osłabieniem działania opioidu i ściśle monitorować kontrolę bólu przez kilka pierwszych tygodni skojarzenia. Dawkę fentanylu zwiększa się stopniowo, w zależności od nasilenia bólu i tolerancji, a nie z wyprzedzeniem. Największą czujność trzeba zachować przy dabrafenibie. Przy odstawieniu, przerwie lub redukcji dawki inhibitora BRAF należy zaplanować stopniowe zmniejszanie dawki fentanylu i obserwować pacjenta pod kątem sedacji i depresji oddechowej. Jeśli kontrola bólu jest trudna, warto rozważyć opioid, który nie jest metabolizowany przez CYP3A4.

Skutek kliniczny

Po włączeniu inhibitora kinazy BRAF działanie przeciwbólowe fentanylu słabnie i może dojść do nawrotu lub nasilenia bólu, a u pacjentów uzależnionych fizycznie także do objawów odstawiennych. Po odstawieniu lub przerwaniu inhibitora BRAF u pacjenta, któremu wcześniej zwiększono dawkę fentanylu, stężenie opioidu rośnie. Grozi to nadmierną sedacją i depresją oddechową. Siła efektu jest największa przy dabrafenibie i słabsza przy pozostałych lekach grupy.

Mechanizm

Fentanyl jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 do nieczynnego norfentanylu. Wszystkie inhibitory kinazy BRAF dostępne w Polsce indukują CYP3A4, przez co przyspieszają metabolizm fentanylu i obniżają jego stężenie we krwi. Najsilniejszym induktorem w grupie jest dabrafenib. Wemurafenib, enkorafenib i toworafenib indukują CYP3A4 słabiej, więc kierunek interakcji jest wspólny dla całej klasy, a różni się jej siła. Indukcja narasta stopniowo przez kilka pierwszych tygodni leczenia i stopniowo ustępuje po odstawieniu inhibitora BRAF. Wtedy stężenie fentanylu rośnie, jeśli jego dawkę wcześniej zwiększono.

Monitorować

  • nasilenie bólu i zapotrzebowanie na dawki ratunkowe opioidu
  • objawy odstawienia opioidu (niepokój, potliwość, ziewanie, biegunka, bóle mięśni)
  • sedacja i częstość oddechów po odstawieniu lub przerwaniu inhibitora BRAF
  • ciśnienie tętnicze i saturacja przy zwiększaniu dawki opioidu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie lub przerwa w leczeniu inhibitorem BRAF u pacjenta stosującego fentanylkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu lub przerwaniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje i stężenie fentanylu rośnie. Jeśli dawkę opioidu wcześniej zwiększono, należy ją stopniowo zmniejszać i obserwować pacjenta pod kątem sedacji i depresji oddechowej.
Pojedyncza dawka dożylna w znieczuleniu lub zabiegupostać · opioidy – pochodne fenylopiperydynyryzyko malejePrzy pojedynczym podaniu dożylnym, np. w znieczuleniu, dawkę fentanylu i tak dobiera się na bieżąco do efektu, a indukcja enzymów ma niewielkie znaczenie kliniczne. Interakcja jest istotna głównie w przewlekłej terapii bólu.
Pierwsze tygodnie leczenia inhibitorem BRAFczas leczenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja CYP3A4 narasta stopniowo, więc osłabienie działania fentanylu może ujawnić się dopiero po kilku dniach lub tygodniach od włączenia inhibitora BRAF. W tym okresie kontrolę bólu trzeba oceniać częściej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Glikokortykosteroidy (np. deksametazon, prednizon, prednizolon) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu glikokortykosteroidu i inhibitora kinazy BRAF połączenie jest dopuszczalne, ale przy leczeniu systemowym dłuższym niż kilka dni oceniaj skuteczność steroidu i kontroluj glikemię.Jeśli bierzesz steryd razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj sam dawek, a każde słabsze działanie sterydu lub objawy wysokiego cukru zgłoś lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli bierzesz steryd razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj sam dawek, a każde słabsze działanie sterydu lub objawy wysokiego cukru zgłoś lekarzowi.

Leki na czerniaka i inne nowotwory z grupy inhibitorów BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, mogą przyspieszać rozkład sterydów w organizmie. Przez to sterydy, na przykład deksametazon, prednizon czy prednizolon, mogą działać słabiej. Duże dawki deksametazonu brane długo mogą z kolei osłabiać lek przeciwnowotworowy. Oba rodzaje leków mogą też podnosić poziom cukru we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nawrót objawów, na które bierzesz steryd (ból, obrzęk, duszność, nudności)
  • wzmożone pragnienie i częste oddawanie moczu
  • nietypowe zmęczenie, senność lub niewyraźne widzenie
  • nawracająca gorączka lub dreszcze
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu glikokortykosteroidu i inhibitora kinazy BRAF połączenie jest dopuszczalne, ale przy leczeniu systemowym dłuższym niż kilka dni oceniaj skuteczność steroidu i kontroluj glikemię. Jeśli efekt glikokortykosteroidu słabnie, rozważ zwiększenie jego dawki zamiast zmiany leczenia onkologicznego. Unikaj przewlekłego podawania dużych dawek deksametazonu chorym leczonym enkorafenibem, dabrafenibem albo wemurafenibem, gdy można zastosować prednizolon lub prednizon. Krótkie kursy steroidu, na przykład w profilaktyce przeciwwymiotnej albo w leczeniu gorączki polekowej, nie wymagają modyfikacji. Po odstawieniu inhibitora BRAF indukcja wygasa stopniowo i dawkę zwiększonego wcześniej steroidu trzeba wtedy ponownie ocenić.

Skutek kliniczny

Najczęstszym skutkiem jest słabsze działanie systemowego glikokortykosteroidu, na przykład gorsza kontrola obrzęku mózgu, nudności po chemioterapii, gorączki polekowej albo choroby zapalnej. Rzadziej, przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek deksametazonu, może dojść do obniżenia stężenia inhibitora BRAF i potencjalnego osłabienia leczenia przeciwnowotworowego. Możliwa jest też hiperglikemia, szczególnie u chorych z cukrzycą. Krótkie kursy glikokortykosteroidu, stosowane między innymi w leczeniu gorączki związanej z dabrafenibem, zwykle nie mają istotnego znaczenia klinicznego.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF, zwłaszcza dabrafenib, wemurafenib i enkorafenib, indukują CYP3A4. Przyspieszają przez to metabolizm glikokortykosteroidów, które są substratami tego enzymu, w największym stopniu deksametazonu i triamcynolonu, a w mniejszym prednizolonu i prednizonu. W przeciwnym kierunku działa deksametazon. W dawkach dużych i podawanych przez dłuższy czas sam indukuje CYP3A4, więc może obniżać stężenie inhibitorów BRAF metabolizowanych tą drogą, głównie enkorafenibu, dabrafenibu i wemurafenibu. Toworafenib jest metabolizowany głównie poza CYP3A4, więc ten kierunek interakcji jest dla niego mniej prawdopodobny. Wpływ toworafenibu na glikokortykosteroidy jest słabo poznany. Do tego dochodzi addycja farmakodynamiczna. Glikokortykosteroidy i część inhibitorów BRAF, zwłaszcza dabrafenib, mogą podnosić glikemię. Kierunek mechanizmu jest wspólny dla całej klasy, a różni się głównie nasilenie zależne od konkretnego leku, dawki i czasu stosowania.

Monitorować

  • glikemia na czczo, a u chorych z cukrzycą częstsze samokontrole
  • kliniczna skuteczność glikokortykosteroidu (objawy choroby podstawowej, obrzęk, nudności, gorączka)
  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe przy przewlekłym stosowaniu dużych dawek deksametazonu
  • objawy niewydolności kory nadnerczy po odstawieniu inhibitora BRAF lub steroidu

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (wziewna, na skórę, do oka, donosowa)droga podania · glikokortykosteroidyinterakcja nie dotyczyPrzy miejscowym stosowaniu glikokortykosteroidu w typowych dawkach ekspozycja systemowa jest mała i interakcja nie ma znaczenia klinicznego.
Krótki kurs (kilka dni)czas leczenia · glikokortykosteroidyryzyko malejeIndukcja CYP3A4 rozwija się stopniowo, więc krótkie kursy steroidu, na przykład przeciwwymiotne albo w leczeniu gorączki polekowej, zwykle nie wymagają modyfikacji.
Duża dawka deksametazonu stosowana przewlekledawka · glikokortykosteroidyryzyko rośnieDeksametazon w dużych dawkach podawany przez dłuższy czas indukuje CYP3A4 i może obniżać stężenie enkorafenibu, dabrafenibu i wemurafenibu. Rozważ prednizolon lub prednizon, jeśli wskazanie na to pozwala.
Odstawienie inhibitora BRAF przy kontynuacji steroidukolejność włączenia · pacjentinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja stopniowo wygasa, a stężenie steroidu rośnie. Dawkę zwiększoną wcześniej z powodu interakcji trzeba wtedy ponownie ocenić.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Przeciwciała anty-CD22 (np. inotuzumab ozogamycyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i inotuzumabu ozogamycyny należy unikać tego połączenia, a jeśli jest konieczne, ściśle monitorować EKG, elektrolity i czynność wątroby.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF i inotuzumab ozogamycynę, chodź na wszystkie zlecone badania EKG i krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku, także bez recepty, zapytaj lekarza lub farmaceutę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF i inotuzumab ozogamycynę, chodź na wszystkie zlecone badania EKG i krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku, także bez recepty, zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Leki na czerniaka i inne nowotwory z mutacją BRAF, takie jak wemurafenib, dabrafenib czy enkorafenib, oraz inotuzumab ozogamycyna stosowany w białaczce mogą zaburzać rytm serca i uszkadzać wątrobę. Przyjmowane razem nasilają te działania. Takie leczenie prowadzi się tylko pod ścisłą kontrolą lekarza, z regularnym EKG i badaniami krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub nagłe silne zawroty głowy
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • ból lub uczucie rozpierania pod prawym łukiem żebrowym
  • szybki przyrost masy ciała lub powiększanie się obwodu brzucha
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i inotuzumabu ozogamycyny należy unikać tego połączenia, a jeśli jest konieczne, ściśle monitorować EKG, elektrolity i czynność wątroby. Przed włączeniem drugiego leku wykonaj EKG z oceną QTc i wyrównaj stężenia potasu, magnezu i wapnia. Kontroluj EKG okresowo w trakcie leczenia i odstaw leki lub zmniejsz ich dawkę zgodnie z zasadami postępowania przy wydłużeniu QTc. Szczególnej ostrożności wymagają wemurafenib i enkorafenib. Unikaj dodatkowych leków wydłużających QT i leków hepatotoksycznych. Oznaczaj aminotransferazy, bilirubinę i fosfatazę zasadową przed każdym cyklem inotuzumabu ozogamycyny. Obserwuj masę ciała i obwód brzucha jako wczesne sygnały choroby zarostowej żył wątrobowych.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT z groźnymi komorowymi zaburzeniami rytmu, w tym torsade de pointes. Zwiększa też ryzyko ciężkiego uszkodzenia wątroby, w tym choroby zarostowej żył wątrobowych, która może zakończyć się zgonem. Jednoczesne stosowanie jest w praktyce rzadkie, ponieważ leki te mają różne wskazania onkologiczne.

Mechanizm

Inotuzumab ozogamycyna wydłuża odstęp QT i jest silnie hepatotoksyczna, z ryzykiem choroby zarostowej żył wątrobowych (zespołu niedrożności zatok wątrobowych). Inhibitory kinazy BRAF, w różnym stopniu, również wydłużają odstęp QT i uszkadzają wątrobę. Najsilniej QT wydłużają wemurafenib i enkorafenib, słabiej dabrafenib, a dla toworafenibu dane są skąpe. Działania te sumują się. Nie oczekuje się istotnej interakcji farmakokinetycznej, ponieważ cytotoksyczna część koniugatu nie jest metabolizowana głównie przez enzymy cytochromu P450. Mechanizm jest wspólny dla całej klasy, a różnice między inhibitorami BRAF dotyczą jedynie nasilenia.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i okresowo w jego trakcie
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • aminotransferazy ALT i AST, bilirubina, fosfataza zasadowa
  • masa ciała, obwód brzucha, bolesność wątroby (objawy choroby zarostowej żył wątrobowych)
  • objawy kołatania serca, omdleń, zawrotów głowy

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU pacjentów w wieku 65 lat i starszych ryzyko choroby zarostowej żył wątrobowych po inotuzumabie ozogamycynie jest większe. Wiek sprzyja też zaburzeniom elektrolitowym i chorobom serca, co zwiększa ryzyko związane z wydłużeniem QT. Wymagana jest częstsza kontrola prób wątrobowych i EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Pochodne kwasu fosfonowego (np. foskarnet) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i foskarnetu przed włączeniem i w trakcie leczenia trzeba kontrolować EKG z oceną odstępu QTc oraz stężenie potasu, magnezu i wapnia, a przy istotnym wydłużeniu QTc przerwać jeden z leków.Jeśli przyjmujesz lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF i dostajesz foskarnet, powiedz o tym każdemu lekarzowi, który cię leczy, i nie opuszczaj zleconych badań EKG i krwi, ale nie przerywaj żadnego leku na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF i dostajesz foskarnet, powiedz o tym każdemu lekarzowi, który cię leczy, i nie opuszczaj zleconych badań EKG i krwi, ale nie przerywaj żadnego leku na własną rękę.

Niektóre leki na czerniaka i inne nowotwory z mutacją BRAF, takie jak wemurafenib, enkorafenib czy dabrafenib, mogą zmieniać pracę serca. Foskarnet, lek przeciwwirusowy podawany we wlewie, działa podobnie i dodatkowo obniża we krwi poziom potasu, magnezu i wapnia. Razem mogą zwiększyć ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Toworafenib nie ma tego działania na serce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • omdlenie albo nagłe zawroty głowy
  • skurcze mięśni, mrowienie wokół ust lub w palcach
  • wyraźne osłabienie
  • zmniejszenie ilości oddawanego moczu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i foskarnetu przed włączeniem i w trakcie leczenia trzeba kontrolować EKG z oceną odstępu QTc oraz stężenie potasu, magnezu i wapnia, a przy istotnym wydłużeniu QTc przerwać jeden z leków. Niedobory elektrolitów wyrównuje się przed pierwszą dawką foskarnetu i w trakcie terapii. Nie należy dokładać innych leków wydłużających QT. Połączenia z wemurafenibem najlepiej unikać i rozważyć inny lek przeciwwirusowy, jeśli wirus jest na niego wrażliwy. Jeśli połączenie jest konieczne, wemurafenib wstrzymuje się przy QTc powyżej 500 ms. Przy enkorafenibie i dabrafenibie postępuje się tak samo, a kontrolę EKG zagęszcza się w pierwszych tygodniach skojarzenia. Dawkę foskarnetu trzeba dostosować do aktualnego klirensu kreatyniny i regularnie kontrolować czynność nerek. Toworafenib nie wymaga dodatkowej kontroli EKG z powodu tej interakcji.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QTc i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, zwłaszcza gdy współistnieją niedobory potasu, magnezu lub wapnia. Ryzyko jest największe przy wemurafenibie, mniejsze przy enkorafenibie i dabrafenibie. Możliwe jest też nasilenie uszkodzenia nerek.

Mechanizm

Wemurafenib, enkorafenib i w mniejszym stopniu dabrafenib wydłużają odstęp QTc, prawdopodobnie przez wpływ na repolaryzację komór. Foskarnet również wydłuża odstęp QT. Dodatkowo często wywołuje hipokaliemię, hipomagnezemię i hipokalcemię (także zjonizowaną, przez chelatowanie jonów wapnia), a te zaburzenia nasilają ryzyko arytmii. Efekty obu grup sumują się farmakodynamicznie. Nie występuje istotna interakcja farmakokinetyczna. Dodatkowym, słabiej udokumentowanym elementem jest sumowanie działania nefrotoksycznego: foskarnet uszkadza nerki, a przy wemurafenibie i enkorafenibie obserwowano wzrost kreatyniny i ostre uszkodzenie nerek. Pogorszenie czynności nerek prowadzi do kumulacji foskarnetu i nasila zaburzenia elektrolitowe.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem foskarnetu, po kilku dniach skojarzenia i następnie regularnie
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia (najlepiej zjonizowanego) przed każdym cyklem i w trakcie wlewów foskarnetu
  • kreatynina i klirens kreatyniny co najmniej 2–3 razy w tygodniu w fazie indukcji foskarnetu
  • objawy arytmii – kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 60pacjentryzyko rośniePrzy obniżonej czynności nerek foskarnet łatwiej się kumuluje i silniej zaburza gospodarkę elektrolitową, co zwiększa ryzyko wydłużenia QTc. Trzeba ściśle dostosować dawkę foskarnetu do klirensu kreatyniny i częściej kontrolować elektrolity oraz EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Ultrasonograficzne środki kontrastowe (np. perflutren, sześciofluorek siarki) klasaPrzy podawaniu ultrasonograficznego środka kontrastowego pacjentowi leczonemu inhibitorem kinazy BRAF przed badaniem trzeba ocenić ryzyko wydłużenia QT, a podczas i po podaniu kontrastu monitorować pacjenta.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF i masz mieć USG lub echo serca z kontrastem, powiedz o tym lekarzowi przed badaniem i nie odstawiaj leku na własną rękę.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF i masz mieć USG lub echo serca z kontrastem, powiedz o tym lekarzowi przed badaniem i nie odstawiaj leku na własną rękę.

Leki na czerniaka i niektóre inne nowotwory, takie jak wemurafenib, dabrafenib czy enkorafenib, mogą wpływać na rytm serca. Podobnie może działać kontrast podawany do żyły przy USG lub echu serca, na przykład perflutren albo sześciofluorek siarki. Razem mogą zwiększyć ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, zwykle w krótkim czasie po podaniu kontrastu. Lekarz może przed badaniem zrobić EKG i badania krwi oraz obserwować cię po badaniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • omdlenie
  • duszność lub ból w klatce piersiowej po badaniu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy podawaniu ultrasonograficznego środka kontrastowego pacjentowi leczonemu inhibitorem kinazy BRAF przed badaniem trzeba ocenić ryzyko wydłużenia QT, a podczas i po podaniu kontrastu monitorować pacjenta. Przed badaniem sprawdź aktualny zapis EKG z oceną QTc oraz stężenie potasu i magnezu, a niedobory elektrolitów wyrównaj. U pacjentów z QTc wyraźnie wydłużonym lub z innymi czynnikami ryzyka arytmii rozważ badanie bez kontrastu albo inną metodę obrazowania. Jeśli kontrast jest niezbędny, podaj go w warunkach monitorowania EKG i z dostępem do sprzętu resuscytacyjnego, a pacjenta obserwuj co najmniej przez kilkadziesiąt minut po podaniu. Ostrożność jest szczególnie potrzebna przy wemurafenibie i enkorafenibie oraz przy perflutrenie. Nie przerywaj leczenia przeciwnowotworowego bez konsultacji z onkologiem.

Skutek kliniczny

Możliwe jest dodatkowe wydłużenie odstępu QT i zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu, w skrajnym przypadku częstoskurczu typu torsade de pointes. Ryzyko jest największe w ciągu pierwszych minut do kilkudziesięciu minut po podaniu kontrastu. Najbardziej narażeni są pacjenci z wyjściowo wydłużonym QT, hipokaliemią lub hipomagnezemią, bradykardią, niewydolnością serca oraz przyjmujący inne leki wydłużające QT.

Mechanizm

Ultrasonograficzne środki kontrastowe i inhibitory kinazy BRAF mogą wydłużać odstęp QT, więc razem mogą sumować ten efekt. Mikropęcherzyki gazu podane dożylnie mogą wywołać przejściowe zaburzenia rytmu i reakcje krążeniowo-oddechowe w ciągu kilku minut od podania. Inhibitory BRAF, zwłaszcza wemurafenib i enkorafenib, wydłużają odstęp QT. Wemurafenib robi to zależnie od dawki. Dla dabrafenibu efekt jest słabszy, a dla toworafenibu słabo opisany. Wśród środków kontrastowych zjawisko to opisano przede wszystkim dla perflutrenu, a dla sześciofluorku siarki dane są skąpe. Mechanizm jest wspólny dla całej klasy, ale siła interakcji różni się między lekami obu grup. Interakcja farmakokinetyczna nie jest spodziewana.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed badaniem i w trakcie podania kontrastu
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy przed badaniem
  • rytm serca, ciśnienie tętnicze i saturacja przez co najmniej kilkadziesiąt minut po podaniu
  • objawy zaburzeń rytmu: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenie

Kiedy ocena się zmienia

Pełna dawka terapeutyczna wemurafenibudawka · inhibitory kinazy BRAFryzyko rośnieWydłużenie QT przez wemurafenib zależy od dawki, dlatego przy pełnej dawce ryzyko addycji z kontrastem jest największe i monitorowanie EKG jest szczególnie wskazane.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Analogi wazopresyny (np. terlipresyna, argipresyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu analogu wazopresyny o działaniu naczynioskurczowym i inhibitora BRAF należy przed podaniem i w trakcie leczenia kontrolować EKG oraz wyrównać stężenia potasu, magnezu i sodu.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF i trafiasz do szpitala, powiedz lekarzowi o swoim leczeniu onkologicznym, żeby mógł skontrolować EKG przed podaniem leku podobnego do wazopresyny.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF i trafiasz do szpitala, powiedz lekarzowi o swoim leczeniu onkologicznym, żeby mógł skontrolować EKG przed podaniem leku podobnego do wazopresyny.

Leki na czerniaka i inne nowotwory z mutacją BRAF, takie jak wemurafenib czy enkorafenib, mogą zaburzać rytm serca. Terlipresyna i argipresyna, podawane w szpitalu dożylnie, na przykład przy krwawieniu z przewodu pokarmowego albo we wstrząsie, mogą zwalniać pracę serca i nasilać to działanie. Razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, dlatego lekarz wtedy częściej wykonuje EKG i sprawdza wyniki krwi. Desmopresyny, stosowanej na przykład przy moczeniu nocnym, to nie dotyczy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca albo nierówne bicie serca
  • bardzo wolne tętno
  • zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • utrata przytomności
  • ból lub ucisk w klatce piersiowej
  • duszność
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu analogu wazopresyny o działaniu naczynioskurczowym i inhibitora BRAF należy przed podaniem i w trakcie leczenia kontrolować EKG oraz wyrównać stężenia potasu, magnezu i sodu. Szczególną ostrożność trzeba zachować przy wemurafenibie i enkorafenibie, które wyraźnie wydłużają QT. Jeśli u chorego leczonego inhibitorem BRAF odstęp QT jest już znacznie wydłużony, warto rozważyć inny lek zamiast terlipresyny lub argipresyny, na przykład somatostatynę w krwawieniu z żylaków przełyku albo noradrenalinę we wstrząsie. Terlipresynę lepiej podawać we wlewie ciągłym niż w bolusach, bo wlew rzadziej wywołuje gwałtowną bradykardię. Należy unikać dokładania kolejnych leków wydłużających QT i sprawdzić, czy chory nie przyjmuje leków zwalniających rytm serca. Desmopresyny ta interakcja nie dotyczy.

Skutek kliniczny

Możliwe jest nasilone wydłużenie odstępu QT, bradykardia i komorowe zaburzenia rytmu, w tym torsade de pointes, które może przejść w migotanie komór. Ryzyko jest największe przy połączeniu wemurafenibu lub enkorafenibu z dożylną terlipresyną lub argipresyną u chorych z hipokaliemią, hipomagnezemią, hiponatremią, chorobą serca albo przyjmujących inne leki wydłużające QT.

Mechanizm

Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i polega na sumowaniu się działania proarytmicznego. Wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT. U dabrafenibu i toworafenibu to działanie jest słabsze albo słabiej udokumentowane, ale nie można go wykluczyć. Terlipresyna i argipresyna przez receptory V1 silnie obkurczają naczynia, wywołują odruchową bradykardię, mogą powodować niedokrwienie mięśnia sercowego i zaburzenia elektrolitowe, a opisywano po nich pojedyncze przypadki wydłużenia QT i częstoskurczu typu torsade de pointes. Bradykardia i hiponatremia dodatkowo ułatwiają wystąpienie torsade de pointes u chorego, który ma już wydłużony odstęp QT. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, bo analogi wazopresyny są peptydami rozkładanymi przez peptydazy, a nie przez enzymy cytochromu P450.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed podaniem i w trakcie leczenia
  • częstość akcji serca i ciśnienie tętnicze
  • stężenie potasu, magnezu i sodu w surowicy
  • objawy niedokrwienia mięśnia sercowego
  • omdlenia, kołatanie serca, zawroty głowy

Kiedy ocena się zmienia

Dożylna w bolusiedroga podania · analogi wazopresynyryzyko rośniePodanie terlipresyny lub argipresyny w bolusie częściej niż wlew ciągły wywołuje gwałtowną bradykardię i niedokrwienie mięśnia sercowego, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu u chorego z odstępem QT wydłużonym przez inhibitor BRAF. U takich chorych preferuje się wlew ciągły z monitorowaniem EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Przeciwciała anty-VEGF (np. bewacyzumab, ramucyrumab) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i przeciwciała anty-VEGF stosuj połączenie tylko z decyzji onkologa i przy ścisłym monitorowaniu ciśnienia tętniczego oraz objawów krwawienia.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF i dostajesz przeciwciało anty-VEGF, mierz codziennie ciśnienie, nie bierz na własną rękę leków przeciwbólowych z grupy NLPZ ani kwasu acetylosalicylowego i każde krwawienie od razu zgłoś onkologowi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF i dostajesz przeciwciało anty-VEGF, mierz codziennie ciśnienie, nie bierz na własną rękę leków przeciwbólowych z grupy NLPZ ani kwasu acetylosalicylowego i każde krwawienie od razu zgłoś onkologowi.

Leki na nowotwór z tej grupy, na przykład dabrafenib, enkorafenib lub wemurafenib, podawane razem z bewacyzumabem lub ramucyrumabem mogą razem zwiększać ryzyko krwawień i podnosić ciśnienie krwi. Mogą też utrudniać gojenie się ran. Lekarz dobiera takie leczenie świadomie i regularnie je kontroluje. Nie zażywaj bez konsultacji leków przeciwbólowych takich jak ibuprofen, naproksen czy kwas acetylosalicylowy, bo dodatkowo zwiększają ryzyko krwawienia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • krwawienie z nosa lub dziąseł, które nie ustępuje
  • czarne, smoliste stolce, krew w stolcu lub wymioty z krwią
  • silny ból głowy, zaburzenia widzenia, splątanie lub bardzo wysokie ciśnienie
  • nagły, silny ból brzucha
  • duszność, obrzęki nóg lub szybkie męczenie się
  • rana, która się nie goi lub się otwiera
  • pienisty mocz
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i przeciwciała anty-VEGF stosuj połączenie tylko z decyzji onkologa i przy ścisłym monitorowaniu ciśnienia tętniczego oraz objawów krwawienia. Przed włączeniem leczenia wyrównaj nadciśnienie tętnicze. Oceń ryzyko krwawienia, w tym jednoczesne stosowanie leków przeciwkrzepliwych i przeciwpłytkowych. U pacjentów leczonych dodatkowo inhibitorem MEK (trametynib, binimetynib, kobimetynib) wykonaj ocenę frakcji wyrzutowej lewej komory przed leczeniem i okresowo w jego trakcie. Bewacyzumab i ramucyrumab wstrzymuje się przed planowanym zabiegiem chirurgicznym i nie wznawia do czasu zagojenia rany. Przy krwawieniu istotnym klinicznie, przełomie nadciśnieniowym lub perforacji przewodu pokarmowego przerwij leczenie i pilnie skonsultuj pacjenta z onkologiem.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie krwawień, w tym z przewodu pokarmowego, z nosa i wewnątrzczaszkowych, a także nasilenie nadciśnienia tętniczego, w tym przełomu nadciśnieniowego. Może też dojść do pogorszenia czynności lewej komory serca, opóźnionego gojenia ran i zwiększonego ryzyka perforacji przewodu pokarmowego.

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i wspólna dla całej klasy. Przeciwciała anty-VEGF (bewacyzumab, ramucyrumab) hamują szlak naczyniowego czynnika wzrostu śródbłonka. Wywołują przez to nadciśnienie tętnicze, krwawienia, białkomocz, zaburzenia gojenia ran i zdarzenia zakrzepowo-zatorowe. Inhibitory kinazy BRAF, zwłaszcza w typowym skojarzeniu z inhibitorem MEK, również mogą powodować krwawienia, wzrost ciśnienia tętniczego i dysfunkcję lewej komory. Działania te sumują się. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo przeciwciała monoklonalne nie są metabolizowane przez cytochrom P450 i nie wpływają na jego aktywność.

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze przed każdym podaniem przeciwciała i regularnie w domu
  • objawy krwawienia oraz morfologia krwi
  • białkomocz w badaniu moczu
  • frakcja wyrzutowa lewej komory w echokardiografii przy skojarzeniu z inhibitorem MEK
  • gojenie ran i objawy perforacji przewodu pokarmowego
  • objawy zakrzepicy tętniczej i żylnej

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych przeciwciała anty-VEGF częściej wywołują zdarzenia zakrzepowo-zatorowe tętnicze i krwawienia. Wymagana jest staranniejsza ocena ryzyka sercowo-naczyniowego i częstsza kontrola ciśnienia.
Dołączenie przeciwciała anty-VEGF do trwającego leczenia inhibitorem kinazy BRAFkolejność włączenia · przeciwciała anty-VEGFinne zaleceniePrzy dołączaniu przeciwciała anty-VEGF zmierz ciśnienie tętnicze i oceń białkomocz przed pierwszym podaniem. Kontroluj je przed każdym kolejnym wlewem, zwłaszcza w pierwszych tygodniach skojarzenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inhibitory syntezy kortykosteroidów (np. osilodrostat) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i osilodrostatu należy wykonać EKG przed włączeniem drugiego leku i regularnie kontrolować odstęp QT oraz stężenie potasu i magnezu.Jeśli przyjmujesz lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF razem z osilodrostatem, nie zmieniaj samodzielnie dawek i zgłaszaj się na wszystkie zlecone badania EKG i krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF razem z osilodrostatem, nie zmieniaj samodzielnie dawek i zgłaszaj się na wszystkie zlecone badania EKG i krwi.

Leki przeciwnowotworowe z tej grupy, np. wemurafenib, dabrafenib czy enkorafenib, oraz osilodrostat stosowany w zespole Cushinga mogą wpływać na pracę serca. Przyjmowane razem mogą zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Osilodrostat może też obniżać poziom potasu we krwi, co to ryzyko nasila. Niektóre z tych leków przeciwnowotworowych mogą także osłabić działanie osilodrostatu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie omdlewania lub utrata przytomności
  • biegunka lub wymioty trwające dłużej niż dobę
  • osłabienie mięśni lub skurcze
  • skrajne zmęczenie, nudności, bóle brzucha i spadki ciśnienia
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i osilodrostatu należy wykonać EKG przed włączeniem drugiego leku i regularnie kontrolować odstęp QT oraz stężenie potasu i magnezu. Przed rozpoczęciem leczenia trzeba wyrównać hipokaliemię i hipomagnezemię, a w razie biegunki lub wymiotów oznaczyć elektrolity bez zwłoki. EKG należy powtarzać po każdym zwiększeniu dawki osilodrostatu. Przy wydłużeniu QTc powyżej progu z charakterystyki danego inhibitora BRAF trzeba przerwać leczenie lub zmniejszyć dawkę według jego zasad. Należy unikać dokładania innych leków wydłużających QT. Największą ostrożność trzeba zachować przy wemurafenibie. Po włączeniu lub odstawieniu dabrafenibu, enkorafenibu albo wemurafenibu należy częściej kontrolować kortyzol i w razie potrzeby dostosować dawkę osilodrostatu.

Skutek kliniczny

Wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego, szczególnie przy hipokaliemii lub hipomagnezemii. Możliwa jest też zmiana kontroli kortyzolu po włączeniu lub odstawieniu inhibitora BRAF. Skutkiem może być utrata kontroli hiperkortyzolemii albo, po odstawieniu induktora, niedoczynność kory nadnerczy.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację serca się sumuje. Ryzyko zwiększa hipokaliemia, którą osilodrostat może wywołać przez gromadzenie się prekursorów kortykosteroidów o działaniu mineralokortykoidowym. Hipokaliemię mogą też nasilać biegunka i wymioty, które są częstym działaniem niepożądanym inhibitorów BRAF. Dodatkowo dabrafenib, enkorafenib i w mniejszym stopniu wemurafenib indukują enzymy metabolizujące leki, w tym CYP3A4. Może to osłabić działanie osilodrostatu, choć ten szlak ma tylko częściowy udział w jego eliminacji. Wydłużenie QT jest najlepiej opisane dla wemurafenibu. Dla dabrafenibu i enkorafenibu jest mniej wyraźne. Dla toworafenibu dane są skąpe, ale brak danych nie oznacza braku ryzyka.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem, po włączeniu drugiego leku i po każdej zmianie dawki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • kortyzol w moczu dobowym lub w ślinie po włączeniu lub odstawieniu inhibitora BRAF
  • objawy niedoczynności kory nadnerczy
  • kołatanie serca, zawroty głowy i omdlenia

Kiedy ocena się zmienia

Okres zwiększania dawki osilodrostatudawka · inhibitory syntezy kortykosteroidówryzyko rośnieWydłużenie QT przez osilodrostat zależy od dawki. W okresie zwiększania dawki EKG należy wykonywać po każdej zmianie, a elektrolity kontrolować częściej.
Włączenie lub odstawienie inhibitora BRAF u pacjenta z ustaloną dawką osilodrostatukolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieDabrafenib, enkorafenib i wemurafenib mogą przez indukcję enzymów osłabić działanie osilodrostatu. Po ich odstawieniu działanie osilodrostatu może się nasilić. W obu sytuacjach należy częściej kontrolować kortyzol i rozważyć korektę dawki osilodrostatu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Analogi oksytocyny (np. oksytocyna, karbetocyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu analogu oksytocyny i inhibitora kinazy BRAF przed podaniem leku uterotonicznego oceń EKG z odstępem QTc oraz stężenia potasu, magnezu i sodu, a w trakcie podawania monitoruj EKG.Jeśli przyjmujesz lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, zawsze powiedz o nim lekarzowi i położnej przed porodem lub zabiegiem, przy którym możesz dostać oksytocynę albo karbetocynę.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, zawsze powiedz o nim lekarzowi i położnej przed porodem lub zabiegiem, przy którym możesz dostać oksytocynę albo karbetocynę.

Oksytocyna i karbetocyna to leki podawane w szpitalu przy porodzie albo po nim, aby obkurczyć macicę i zmniejszyć krwawienie. Leki na czerniaka i niektóre inne nowotwory, takie jak wemurafenib, enkorafenib, dabrafenib czy toworafenib, mogą wpływać na pracę serca. Razem mogą zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca. Lekarze mogą temu zapobiec, jeśli wiedzą o twoim leczeniu i zbadają cię wcześniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie zasłabnięcia
  • omdlenie lub utrata przytomności
  • duszność albo ból w klatce piersiowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu analogu oksytocyny i inhibitora kinazy BRAF przed podaniem leku uterotonicznego oceń EKG z odstępem QTc oraz stężenia potasu, magnezu i sodu, a w trakcie podawania monitoruj EKG. Wyrównaj zaburzenia elektrolitowe przed podaniem oksytocyny lub karbetocyny. Unikaj szybkich bolusów dożylnych oksytocyny i stosuj najmniejszą skuteczną dawkę we wlewie. Szczególnej czujności wymaga połączenie z wemurafenibem lub enkorafenibem. Gdy QTc jest wyraźnie wydłużony, rozważ lek uterotoniczny niewydłużający QT po konsultacji z położnikiem i onkologiem. Ciąża u pacjentki leczonej inhibitorem BRAF wymaga osobnej oceny onkologicznej i położniczej.

Skutek kliniczny

Możliwe wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, kołatania serca, omdlenia, a w skrajnych przypadkach nagłego zatrzymania krążenia. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, hiponatremii, chorobie serca, bradykardii i równoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Analogi oksytocyny i inhibitory kinazy BRAF mogą wydłużać odstęp QT, więc razem sumują to działanie i zwiększają ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca. Oksytocyna podana szybko dożylnie lub w dużych dawkach może wydłużać QT i wywoływać tachykardię oraz spadek ciśnienia. Długi wlew może też powodować zatrucie wodne z zaburzeniami elektrolitowymi, które dodatkowo sprzyjają arytmii. Wśród inhibitorów BRAF najwyraźniej wydłużają QT wemurafenib i enkorafenib. Dabrafenib i toworafenib działają tu słabiej albo dane o ich wpływie na QT są skąpe, a dla karbetocyny wpływ na QT jest słabo udokumentowany. Mechanizm dotyczy jednak całej klasy w różnym stopniu, dlatego zalecenia odnoszą się do wszystkich par. Interakcji farmakokinetycznej istotnej klinicznie nie stwierdzono.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed podaniem i w trakcie podawania analogu oksytocyny
  • stężenie potasu, magnezu i sodu w surowicy
  • częstość akcji serca i ciśnienie tętnicze
  • bilans płynów przy przedłużonym wlewie oksytocyny
  • objawy arytmii (kołatanie serca, zasłabnięcie, omdlenie)

Kiedy ocena się zmienia

Szybki bolus dożylnydroga podania · analogi oksytocynyryzyko rośnieSzybkie dożylne wstrzyknięcie oksytocyny może wywołać tachykardię, spadek ciśnienia i zmiany w EKG z wydłużeniem QT. U pacjentki leczonej inhibitorem BRAF podawaj oksytocynę we wlewie, a nie w szybkim bolusie.
Przedłużony wlew oksytocynyczas leczenia · analogi oksytocynyryzyko rośnieDługotrwały wlew oksytocyny w dużych dawkach sprzyja zatruciu wodnemu i zaburzeniom elektrolitowym, które dodatkowo zwiększają ryzyko arytmii przy wydłużonym QT. Kontroluj bilans płynów i elektrolity.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Pochodne platyny (np. karboplatyna, oksaliplatyna, cisplatyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu pochodnej platyny i inhibitora kinazy BRAF wykonaj EKG i oznacz potas, magnez oraz wapń przed rozpoczęciem leczenia i okresowo w jego trakcie, a niedobory wyrównaj przed kolejnym cyklem chemioterapii.Jeśli przyjmujesz lek z platyną razem z lekiem celowanym na mutację BRAF, chodź na zlecone EKG i badania krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku, także bez recepty, zapytaj lekarza lub farmaceutę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z platyną razem z lekiem celowanym na mutację BRAF, chodź na zlecone EKG i badania krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku, także bez recepty, zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Leki z platyną (np. cisplatyna, karboplatyna, oksaliplatyna) i leki celowane na mutację BRAF (np. wemurafenib, enkorafenib, dabrafenib) mogą razem zaburzać rytm serca. Chemioterapia z platyną może też obniżać poziom magnezu i potasu we krwi, co dodatkowo obciąża serce. Lekarz zwykle stosuje te leki razem celowo i kontroluje to badaniami EKG oraz badaniami krwi. Toworafenib praktycznie nie wpływa na rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie słabości lub omdlenie
  • skurcze mięśni lub mrowienie, które mogą świadczyć o niedoborze magnezu lub potasu
  • uporczywe wymioty lub biegunka trwające ponad dobę
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu pochodnej platyny i inhibitora kinazy BRAF wykonaj EKG i oznacz potas, magnez oraz wapń przed rozpoczęciem leczenia i okresowo w jego trakcie, a niedobory wyrównaj przed kolejnym cyklem chemioterapii. Nie rozpoczynaj ani nie kontynuuj wemurafenibu lub enkorafenibu, gdy skorygowany odstęp QT przekracza 500 ms. Takie leczenie wstrzymaj do ustąpienia zmian i rozważ wznowienie w zmniejszonej dawce. Przy oksaliplatynie z wemurafenibem lub enkorafenibem wykonuj EKG częściej, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia. Przy cisplatynie najważniejsza jest suplementacja magnezu i potasu oraz kontrola funkcji nerek. Przejrzyj pozostałe leki pacjenta i w miarę możliwości odstaw inne leki wydłużające QT. Dotyczy to też doboru leków przeciwwymiotnych.

Skutek kliniczny

Połączenie może prowadzić do wydłużenia odstępu QT, a w skrajnych przypadkach do torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy niedoborze magnezu lub potasu, chorobie serca, bradykardii i równoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT, w tym przeciwwymiotnych antagonistów 5-HT3. Encorafenib łączy się celowo z oksaliplatyną w niektórych schematach leczenia raka jelita grubego z mutacją BRAF V600E. W takich przypadkach połączenie wymaga kontroli EKG i elektrolitów, a nie unikania.

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i polega na sumowaniu ryzyka wydłużenia odstępu QT oraz komorowych zaburzeń rytmu. Wemurafenib i enkorafenib bezpośrednio wydłużają QT, a dabrafenib w mniejszym stopniu. Oksaliplatyna sama może wydłużać QT i wywoływać torsade de pointes. Cisplatyna, a słabiej karboplatyna, uszkadzają kanaliki nerkowe i powodują utratę magnezu, potasu i wapnia. Wymioty i biegunka po chemioterapii nasilają te niedobory. Hipomagnezemia i hipokaliemia zwiększają podatność mięśnia sercowego na działanie proarytmiczne inhibitora BRAF. Interakcja nie jest więc jednakowa w całej klasie. Najsilniejsza jest dla oksaliplatyny z wemurafenibem lub enkorafenibem, a dla cisplatyny i karboplatyny ma charakter pośredni, elektrolitowy. Istotnych interakcji farmakokinetycznych między tymi grupami nie opisano.

Monitorować

  • EKG z oceną skorygowanego odstępu QT przed leczeniem, po pierwszych tygodniach i po każdej zmianie dawki
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia przed każdym cyklem chemioterapii
  • kreatynina i eGFR, szczególnie przy cisplatynie
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
  • nasilenie wymiotów i biegunki jako przyczyny utraty elektrolitów

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 60pacjentryzyko rośniePrzy obniżonym eGFR rośnie ryzyko utraty magnezu i potasu oraz kumulacji pochodnych platyny, co nasila podatność na arytmie przy inhibitorach BRAF. W takiej sytuacji częściej kontroluj elektrolity i EKG. Cisplatynę u tych pacjentów zwykle zastępuje się karboplatyną z dawką dobraną do funkcji nerek.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU starszych pacjentów częściej współistnieją choroby serca, bradykardia, zaburzenia elektrolitowe i inne leki wydłużające QT. Ryzyko arytmii przy tym połączeniu jest u nich większe, więc EKG i elektrolity kontroluj częściej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Alfa-adrenolityki urologiczne (np. tamsulosyna, sylodosyna, alfuzosyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu alfa-adrenolityku urologicznego i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się ze słabszym działaniem alfa-adrenolityku i obserwować kontrolę objawów ze strony dróg moczowych oraz ciśnienie tętnicze.Jeśli przyjmujesz lek na prostatę z grupy alfa-adrenolityków i lek przeciwnowotworowy hamujący kinazę BRAF, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu i zgłaszaj mu każde nasilenie problemów z oddawaniem moczu, zawroty głowy lub kołatanie serca.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na prostatę z grupy alfa-adrenolityków i lek przeciwnowotworowy hamujący kinazę BRAF, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu i zgłaszaj mu każde nasilenie problemów z oddawaniem moczu, zawroty głowy lub kołatanie serca.

Leki na raka z mutacją BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, mogą przyspieszać rozkład w organizmie leków na prostatę, takich jak tamsulosyna, sylodosyna czy alfuzosyna. Lek na prostatę może wtedy działać słabiej i problemy z oddawaniem moczu mogą wrócić. Po zakończeniu leczenia onkologicznego lek na prostatę może za to zacząć działać mocniej i powodować zawroty głowy przy wstawaniu. Alfuzosyna razem z wemurafenibem może dodatkowo zaburzać rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • Słabszy strumień moczu, częstsze oddawanie moczu lub częstsze wstawanie w nocy do toalety
  • Uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza albo trudność z oddaniem moczu
  • Zawroty głowy, pociemnienie przed oczami lub omdlenie przy wstawaniu
  • Kołatanie serca, nierówne bicie serca lub nagłe osłabienie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu alfa-adrenolityku urologicznego i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się ze słabszym działaniem alfa-adrenolityku i obserwować kontrolę objawów ze strony dróg moczowych oraz ciśnienie tętnicze. Ocenę skuteczności alfa-adrenolityku warto przeprowadzić po kilku tygodniach od włączenia dabrafenibu, enkorafenibu lub wemurafenibu, a przy utracie efektu rozważyć zmianę leczenia urologicznego zamiast zwiększania dawki. Alfuzosyny lepiej unikać u pacjentów leczonych wemurafenibem, a jeśli połączenie jest konieczne, trzeba wykonać EKG przed włączeniem i w trakcie leczenia oraz wyrównać potas i magnez. Przy skojarzeniu alfuzosyny z enkorafenibem lub dabrafenibem również warto kontrolować EKG, zwłaszcza gdy pacjent przyjmuje inne leki wydłużające QT. Po zakończeniu terapii inhibitorem BRAF należy uprzedzić pacjenta o możliwym nasileniu zawrotów głowy i spadków ciśnienia przy wstawaniu.

Skutek kliniczny

Najczęstszym skutkiem jest słabsze działanie alfa-adrenolityku i nawrót lub nasilenie objawów ze strony dolnych dróg moczowych, takich jak słaby strumień moczu, częste oddawanie moczu i nykturia. Po odstawieniu inhibitora BRAF stężenie alfa-adrenolityku może wzrosnąć, co sprzyja zawrotom głowy i hipotonii ortostatycznej. W skojarzeniu alfuzosyny z wemurafenibem istnieje ryzyko wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu typu torsade de pointes, szczególnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii lub innych lekach wydłużających QT. Gorączka i odwodnienie wywołane terapią BRAF, zwłaszcza dabrafenibem z trametynibem, mogą nasilać spadki ciśnienia po alfa-adrenolityku.

Mechanizm

Tamsulosyna, sylodosyna i alfuzosyna są metabolizowane głównie przez CYP3A4, a dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib indukują ten enzym, co przyspiesza rozkład alfa-adrenolityku i obniża jego stężenie. Indukcja narasta stopniowo i ustępuje powoli po odstawieniu inhibitora BRAF, więc stężenie alfa-adrenolityku może wtedy wzrosnąć. Wemurafenib dodatkowo hamuje glikoproteinę P, której substratem jest sylodosyna, co częściowo równoważy efekt indukcji. Alfuzosyna może wydłużać odstęp QT, podobnie jak wemurafenib, w mniejszym stopniu enkorafenib i dabrafenib, więc w tych parach dochodzi addycyjny wpływ na repolaryzację serca. Toworafenib jest najsłabiej poznanym lekiem grupy B i jego wpływ na metabolizm alfa-adrenolityków nie jest dobrze określony.

Monitorować

  • Nasilenie objawów ze strony dolnych dróg moczowych (strumień moczu, częstość mikcji, nykturia, zaleganie moczu)
  • Ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej, zwłaszcza po odstawieniu inhibitora BRAF i w czasie gorączki
  • EKG z oceną odstępu QTc przy skojarzeniu alfuzosyny z wemurafenibem, enkorafenibem lub dabrafenibem
  • Stężenie potasu i magnezu w surowicy u pacjentów z ryzykiem wydłużenia QT

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF u pacjenta stale przyjmującego alfa-adrenolitykkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo przez kilka tygodni, a stężenie alfa-adrenolityku rośnie. Jeśli dawkę alfa-adrenolityku zwiększano w trakcie terapii onkologicznej, należy ją ponownie ocenić i monitorować ciśnienie ortostatyczne.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych większe jest ryzyko hipotonii ortostatycznej, upadków oraz zaburzeń elektrolitowych sprzyjających wydłużeniu QT, zwłaszcza przy gorączce i odwodnieniu w trakcie terapii BRAF.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inhibitory monoaminooksydazy typu B (np. rasagilina, selegilina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora MAO-B i inhibitora kinazy BRAF obserwuj skuteczność i tolerancję leczenia przeciwparkinsonowskiego, szczególnie w pierwszych tygodniach po włączeniu lub odstawieniu inhibitora BRAF.Jeśli przyjmujesz lek na chorobę Parkinsona z grupy inhibitorów MAO-B i zaczynasz lub kończysz leczenie inhibitorem kinazy BRAF, powiedz o tym neurologowi i onkologowi i nie zmieniaj dawek samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na chorobę Parkinsona z grupy inhibitorów MAO-B i zaczynasz lub kończysz leczenie inhibitorem kinazy BRAF, powiedz o tym neurologowi i onkologowi i nie zmieniaj dawek samodzielnie.

Leki na chorobę Parkinsona, takie jak rasagilina, selegilina czy safinamid, mogą wpływać na leki przeciwnowotworowe, takie jak wemurafenib czy dabrafenib, i odwrotnie. Lek na nowotwór może zmienić ilość leku na Parkinsona w organizmie – czasem jest go za dużo, a czasem za mało. Za dużo może powodować zawroty głowy przy wstawaniu, mimowolne ruchy albo widzenie rzeczy, których nie ma. Za mało może oznaczać, że objawy Parkinsona się nasilą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy lub omdlenie przy wstawaniu
  • mimowolne, niekontrolowane ruchy
  • widzenie lub słyszenie rzeczy, których nie ma, splątanie
  • wyraźne nasilenie sztywności, spowolnienia lub drżenia
  • gorączka, dreszcze lub nowa wysypka
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora MAO-B i inhibitora kinazy BRAF obserwuj skuteczność i tolerancję leczenia przeciwparkinsonowskiego, szczególnie w pierwszych tygodniach po włączeniu lub odstawieniu inhibitora BRAF. U pacjenta leczonego rasagiliną, u którego włącza się wemurafenib, rozważ zmniejszenie dawki rasagiliny lub zmianę na inny lek przeciwparkinsonowski oraz kontroluj ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej. Przy dabrafenibie lub enkorafenibie zwróć uwagę na możliwe osłabienie działania selegiliny i nie zwiększaj jej dawki ponad zakres, w którym zachowuje wybiórczość wobec MAO-B. Przy safinamidzie i dabrafenibie monitoruj działania niepożądane dabrafenibu. Decyzje o zmianie dawki inhibitora BRAF podejmuje onkolog prowadzący.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia inhibitora MAO-B, zwłaszcza rasagiliny przy wemurafenibie, może nasilać hipotensję ortostatyczną, dyskinezy, halucynacje, nudności i bezsenność. Przy wysokich stężeniach słabnie też wybiórczość wobec MAO-B, co zwiększa ryzyko reakcji z tyraminą i lekami serotoninergicznymi. Spadek stężenia inhibitora MAO-B pod wpływem inhibitorów BRAF indukujących enzymy może osłabiać kontrolę objawów choroby Parkinsona, a po odstawieniu inhibitora BRAF stężenie może ponownie wzrosnąć. Przy połączeniu safinamidu z dabrafenibem możliwe jest nasilenie działań niepożądanych dabrafenibu, takich jak gorączka, dreszcze i zmiany skórne.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF zmieniają aktywność enzymów wątrobowych rozkładających inhibitory MAO-B, a kierunek tej zmiany zależy od konkretnego leku. Wemurafenib hamuje CYP1A2, główny enzym metabolizujący rasagilinę, i może zwiększać jej stężenie we krwi. Dabrafenib i enkorafenib indukują CYP3A4 i inne izoenzymy cytochromu P450, co może obniżać stężenie selegiliny, metabolizowanej m.in. przez CYP2B6 i CYP3A4. Safinamid hamuje transporter BCRP i może zwiększać ekspozycję na dabrafenib. Interakcja nie jest wspólna dla wszystkich par leków obu grup – mechanizm i kierunek różnią się w zależności od pary, a dla toworafenibu brak danych o istotnym wpływie na inhibitory MAO-B.

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej
  • dyskinezy, halucynacje, splątanie, bezsenność
  • kontrola objawów ruchowych choroby Parkinsona (sztywność, spowolnienie, drżenie)
  • objawy toksyczności serotoninergicznej przy innych lekach serotoninergicznych
  • gorączka, dreszcze i zmiany skórne przy safinamidzie z dabrafenibem

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie lub odstawienie inhibitora BRAF u pacjenta stabilnie leczonego inhibitorem MAO-Bkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieZmiana stężenia inhibitora MAO-B narasta stopniowo, zwłaszcza przy indukcji enzymów, i cofa się powoli po odstawieniu inhibitora BRAF. Monitoruj pacjenta przez kilka tygodni po każdej takiej zmianie.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych wzrost stężenia inhibitora MAO-B częściej prowadzi do hipotensji ortostatycznej, upadków i zaburzeń psychotycznych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (np. syldenafil, tadalafil, wardenafil) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora fosfodiesterazy typu 5 i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się ze słabszym działaniem inhibitora PDE5, oceniać jego skuteczność i ewentualnie modyfikować dawkę wyłącznie w granicach dawek zarejestrowanych.Jeśli przyjmujesz lek na zaburzenia erekcji lub nadciśnienie płucne razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, nie zwiększaj sam dawki, gdy lek działa słabiej, tylko powiedz o tym lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na zaburzenia erekcji lub nadciśnienie płucne razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, nie zwiększaj sam dawki, gdy lek działa słabiej, tylko powiedz o tym lekarzowi.

Leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, przyspieszają usuwanie z organizmu leków na zaburzenia erekcji i nadciśnienie płucne, np. syldenafilu, tadalafilu czy wardenafilu. Przez to te leki mogą działać słabiej. Wardenafil razem z wemurafenibem lub enkorafenibem może dodatkowo zaburzać rytm serca. Po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego lek na erekcję lub nadciśnienie płucne znów zaczyna działać silniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • lek na erekcję przestał działać lub działa wyraźnie słabiej
  • nasilenie duszności lub gorsza tolerancja wysiłku przy leczeniu nadciśnienia płucnego
  • kołatanie serca, nierówne bicie serca, omdlenie
  • silne zawroty głowy lub uczucie bliskiego omdlenia po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora fosfodiesterazy typu 5 i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się ze słabszym działaniem inhibitora PDE5, oceniać jego skuteczność i ewentualnie modyfikować dawkę wyłącznie w granicach dawek zarejestrowanych. U chorych z nadciśnieniem płucnym leczonych syldenafilem lub tadalafilem warto zaplanować ocenę kontroli choroby po kilku tygodniach od włączenia inhibitora BRAF. Wardenafilu nie łączy się z wemurafenibem ani enkorafenibem, a gdy leczenie zaburzeń erekcji jest potrzebne, wybiera się inny inhibitor PDE5. Po odstawieniu inhibitora BRAF dawkę inhibitora PDE5 zwiększoną wcześniej należy zredukować do wyjściowej. Dla toworafenibu stosuje się te same zasady ostrożności.

Skutek kliniczny

Typowym skutkiem jest słabsze działanie inhibitora PDE5 – mniejsza skuteczność w zaburzeniach erekcji albo gorsza kontrola nadciśnienia płucnego u chorych leczonych syldenafilem lub tadalafilem. Po odstawieniu inhibitora BRAF indukcja stopniowo wygasa i stężenie inhibitora PDE5 rośnie, co przy wcześniej zwiększonej dawce może nasilić działania niepożądane, takie jak spadek ciśnienia tętniczego, ból głowy czy zawroty głowy. Przy wardenafilu łączonym z wemurafenibem lub enkorafenibem istnieje ryzyko wydłużenia QT i zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes.

Mechanizm

Wszystkie inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (syldenafil, tadalafil, wardenafil, awanafil) są metabolizowane głównie przez CYP3A4, a inhibitory kinazy BRAF (dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib) indukują ten izoenzym. Indukcja CYP3A4 przyspiesza metabolizm inhibitora PDE5 i obniża jego stężenie we krwi. Najsilniejszym induktorem w grupie jest dabrafenib. Dla toworafenibu dane o tym połączeniu są skąpe, dlatego traktuje się go jak pozostałe leki grupy, dopóki nie pojawią się nowe dane. Przy połączeniu wardenafilu z wemurafenibem lub enkorafenibem dochodzi dodatkowo addycyjne wydłużenie odstępu QT, bo każdy z tych leków może samodzielnie wydłużać QT. Wspólny dla całej klasy jest mechanizm indukcyjny, a ryzyko arytmii dotyczy przede wszystkim wardenafilu.

Monitorować

  • skuteczność inhibitora PDE5 (odpowiedź erekcyjna, w nadciśnieniu płucnym tolerancja wysiłku i objawy)
  • EKG z oceną odstępu QTc przy połączeniu wardenafilu z wemurafenibem lub enkorafenibem
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy przy ryzyku wydłużenia QT
  • ciśnienie tętnicze i objawy niedociśnienia po odstawieniu inhibitora BRAF

Kiedy ocena się zmienia

Kilka dni do dwóch tygodni stosowaniaczas leczenia · inhibitory kinazy BRAFryzyko rośnieIndukcja CYP3A4 rozwija się stopniowo, więc spadek skuteczności inhibitora PDE5 staje się wyraźny dopiero po kilku dniach do dwóch tygodni leczenia inhibitorem BRAF.
Odstawienie inhibitora BRAF przy kontynuacji inhibitora PDE5kolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja wygasa w ciągu około dwóch tygodni, dlatego zwiększoną wcześniej dawkę inhibitora PDE5 należy zredukować do wyjściowej i obserwować ciśnienie tętnicze.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Opioidy – pochodne orypawiny (np. buprenorfina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu buprenorfiny i inhibitora kinazy BRAF wykonuj EKG przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia, wyrównuj niedobory potasu i magnezu oraz oceniaj skuteczność buprenorfiny.Jeśli przyjmujesz buprenorfinę i lek z grupy inhibitorów BRAF, rób zlecone badania EKG i krwi, nie zmieniaj sam dawek i powiedz lekarzowi, jeśli ból jest słabiej kontrolowany albo czujesz się inaczej niż zwykle.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz buprenorfinę i lek z grupy inhibitorów BRAF, rób zlecone badania EKG i krwi, nie zmieniaj sam dawek i powiedz lekarzowi, jeśli ból jest słabiej kontrolowany albo czujesz się inaczej niż zwykle.

Buprenorfina oraz leki na czerniaka i inne nowotwory z grupy inhibitorów BRAF, takie jak wemurafenib, dabrafenib czy enkorafenib, mogą razem zaburzać rytm serca. Leki onkologiczne z tej grupy mogą też przyspieszać rozkład buprenorfiny, przez co gorzej działa ona na ból albo pojawiają się objawy odstawienia. Po zakończeniu leczenia onkologicznego buprenorfina może z kolei działać silniej niż wcześniej. Lekarz zwykle zleca wtedy badanie EKG i badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • nasilenie bólu mimo przyjmowania buprenorfiny
  • niepokój, poty, katar, bóle mięśni lub silna chęć przyjęcia opioidu
  • nadmierna senność lub spowolniony oddech po zakończeniu leczenia onkologicznego
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu buprenorfiny i inhibitora kinazy BRAF wykonuj EKG przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia, wyrównuj niedobory potasu i magnezu oraz oceniaj skuteczność buprenorfiny. Przy wemurafenibie unikaj tego połączenia, jeśli QTc jest wyjściowo wydłużony, a w razie dużego wydłużenia QTc przerwij leczenie i rozważ opioid niewydłużający QT. Po włączeniu dabrafenibu, enkorafenibu lub wemurafenibu obserwuj pacjenta przez pierwsze tygodnie pod kątem słabszej kontroli bólu lub objawów odstawienia i w razie potrzeby zwiększ dawkę buprenorfiny. Po odstawieniu inhibitora BRAF stopniowo wracaj do wcześniejszej dawki buprenorfiny i obserwuj, czy nie pojawia się nadmierna senność. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT, takich jak metadon, ondansetron czy niektóre leki przeciwarytmiczne.

Skutek kliniczny

Główne zagrożenie to wydłużenie QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii lub chorobie serca. Obniżenie stężenia buprenorfiny może osłabić działanie przeciwbólowe, a u osób leczonych z uzależnienia od opioidów wywołać objawy odstawienia i głód opioidowy. Po zakończeniu terapii inhibitorem BRAF możliwy jest wzrost działania buprenorfiny z nadmierną sennością i depresją oddechową.

Mechanizm

Buprenorfina i inhibitory kinazy BRAF mogą wydłużać odstęp QT, a przy łącznym stosowaniu ten efekt się sumuje. Najsilniej wydłuża QT wemurafenib, w mniejszym stopniu enkorafenib i dabrafenib. Dla toworafenibu dane o wpływie na QT są skąpe. Buprenorfina jest w dużej części metabolizowana przez CYP3A4. Dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib indukują ten enzym, więc mogą przyspieszać rozkład buprenorfiny i obniżać jej stężenie. Po odstawieniu inhibitora BRAF indukcja stopniowo wygasa i stężenie buprenorfiny może wzrosnąć.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i okresowo w trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • skuteczność przeciwbólowa buprenorfiny
  • objawy odstawienia opioidów i głód opioidowy u pacjentów leczonych z uzależnienia
  • senność i częstość oddechów po odstawieniu inhibitora BRAF

Kiedy ocena się zmienia

Wysokie dawki stosowane w leczeniu uzależnienia od opioidówdawka · opioidy – pochodne orypawinyryzyko rośnieWpływ buprenorfiny na QT zależy od dawki, dlatego przy wysokich dawkach podjęzykowych stosowanych w terapii substytucyjnej ryzyko sumowania się z inhibitorem BRAF jest większe. Kontrola EKG powinna być częstsza.
Odstawienie inhibitora BRAF u pacjenta stosującego buprenorfinękolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu, enkorafenibu lub wemurafenibu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo i stężenie buprenorfiny rośnie. Jeśli dawkę buprenorfiny zwiększano, stopniowo ją redukuj i obserwuj pacjenta pod kątem sedacji i depresji oddechowej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inhibitory czynnika Xa (np. rywaroksaban, apiksaban, edoksaban) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora czynnika Xa i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia, a jeśli jest konieczne – stosować je pod ścisłą kontrolą skuteczności przeciwzakrzepowej i objawów krwawienia.Jeśli przyjmujesz lek przeciwzakrzepowy z tej grupy i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym zarówno onkologowi, jak i lekarzowi, który przepisał lek przeciwzakrzepowy, i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciwzakrzepowy z tej grupy i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym zarówno onkologowi, jak i lekarzowi, który przepisał lek przeciwzakrzepowy, i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.

Leki przeciwzakrzepowe, takie jak rywaroksaban, apiksaban czy edoksaban, mogą działać inaczej, gdy przyjmujesz je razem z lekami przeciwnowotworowymi, takimi jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib. Lek przeciwzakrzepowy może wtedy działać słabiej, co zwiększa ryzyko zakrzepów, albo silniej, co zwiększa ryzyko krwawienia. Same leki przeciwnowotworowe z tej grupy też mogą sprzyjać krwawieniom. Lekarz może zdecydować o zmianie leku przeciwzakrzepowego na zastrzyki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • krwawienie z nosa lub dziąseł, które trudno zatrzymać
  • czerwony lub ciemny mocz
  • czarne, smoliste stolce albo krew w stolcu
  • duże lub liczne siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • obrzęk, ból lub zaczerwienienie jednej nogi
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
  • nagłe osłabienie jednej strony ciała, zaburzenia mowy lub silny ból głowy
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora czynnika Xa i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia, a jeśli jest konieczne – stosować je pod ścisłą kontrolą skuteczności przeciwzakrzepowej i objawów krwawienia. U chorych z nowotworem rozważ zamianę leku przeciwkrzepliwego na heparynę drobnocząsteczkową, która nie wchodzi w interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami BRAF. Szczególnie unikaj łączenia edoksabanu z wemurafenibem ze względu na ryzyko wzrostu stężenia edoksabanu i krwawienia. Przy dabrafenibie i enkorafenibie liczy się głównie ryzyko utraty skuteczności rywaroksabanu i apiksabanu. Pamiętaj, że efekt indukcji narasta przez kilka tygodni od włączenia inhibitora BRAF i ustępuje stopniowo po jego odstawieniu, więc oba te momenty wymagają ponownej oceny leczenia przeciwkrzepliwego. Toworafenib należy traktować tak samo jak pozostałe leki z grupy, ponieważ również może indukować CYP3A4 i sam zwiększa ryzyko krwawień.

Skutek kliniczny

Spadek stężenia inhibitora czynnika Xa grozi nawrotem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej lub udarem, co jest szczególnie groźne u chorych onkologicznych z wysokim wyjściowym ryzykiem zakrzepicy. Wzrost stężenia, zwłaszcza edoksabanu podawanego z wemurafenibem, oraz własne działanie inhibitorów BRAF zwiększają ryzyko krwawień, w tym z przewodu pokarmowego i wewnątrzczaszkowych. Kierunek zmiany dla konkretnego pacjenta bywa trudny do przewidzenia.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF zmieniają metabolizm i transport inhibitorów czynnika Xa. Dabrafenib, enkorafenib i prawdopodobnie toworafenib indukują CYP3A4 i mogą indukować glikoproteinę P, co obniża stężenie rywaroksabanu i apiksabanu. Wemurafenib indukuje CYP3A4, a jednocześnie hamuje glikoproteinę P i BCRP, więc jego wpływ na rywaroksaban i apiksaban jest nieprzewidywalny. Edoksaban jest metabolizowany przez CYP3A4 tylko w niewielkim stopniu, a jego stężenie zależy głównie od glikoproteiny P, dlatego wemurafenib może je wyraźnie podwyższać. Niezależnie od farmakokinetyki inhibitory BRAF, zwłaszcza w skojarzeniu z inhibitorami MEK, same zwiększają ryzyko krwawień, co sumuje się z działaniem przeciwkrzepliwym. Interakcja dotyczy całej klasy, różni się jedynie kierunkiem zmiany stężenia leku przeciwkrzepliwego w zależności od pary.

Monitorować

  • objawy krwawienia (krwiomocz, smoliste stolce, krwawienia z nosa i dziąseł, siniaki)
  • objawy zakrzepicy i zatorowości (obrzęk i ból kończyny, duszność, objawy neurologiczne)
  • morfologia krwi z liczbą płytek i stężeniem hemoglobiny
  • czynność nerek (klirens kreatyniny)
  • aktywność przeciw czynnikowi Xa oznaczona testem kalibrowanym dla danego leku – w razie wątpliwości co do skuteczności lub krwawienia

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora kinazy BRAF przy kontynuacji inhibitora czynnika Xakolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu, enkorafenibu, toworafenibu lub wemurafenibu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo przez kilka tygodni, a stężenie rywaroksabanu i apiksabanu rośnie. Jeśli dawkę leku przeciwkrzepliwego wcześniej zmieniano, należy ją ponownie ocenić i kontrolować objawy krwawienia.
Skojarzenie inhibitora kinazy BRAF z inhibitorem MEK (trametynib, binimetynib)kolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFryzyko rośnieLeczenie skojarzone inhibitorem BRAF i inhibitorem MEK wiąże się z większym ryzykiem krwawień niż monoterapia, co nasila ryzyko krwotoku przy jednoczesnym leczeniu przeciwkrzepliwym.
eGFR ≤ 50 ml/minpacjentryzyko rośniePrzy upośledzonej czynności nerek eliminacja inhibitorów czynnika Xa jest wolniejsza, więc dodatkowy wzrost ich stężenia lub sumowanie działania z inhibitorem BRAF łatwiej prowadzi do krwawienia. Dotyczy to zwłaszcza edoksabanu łączonego z wemurafenibem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Leki przeciwpłytkowe (np. kwas acetylosalicylowy, tikagrelor, seleksypag) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku przeciwpłytkowego i inhibitora kinazy BRAF połączenie jest dopuszczalne, ale wymaga oceny ryzyka krwawienia przed rozpoczęciem leczenia i regularnej kontroli objawów krwawienia oraz morfologii z liczbą płytek krwi.Jeśli przyjmujesz lek rozrzedzający krew i lek na raka z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie i od razu zgłoś się do lekarza, gdy zauważysz niepokojące krwawienie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek rozrzedzający krew i lek na raka z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie i od razu zgłoś się do lekarza, gdy zauważysz niepokojące krwawienie.

Leki na raka z tej grupy, na przykład dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, mogą same zwiększać skłonność do krwawień. Leki rozrzedzające krew, takie jak kwas acetylosalicylowy, klopidogrel czy tikagrelor, działają w podobnym kierunku, więc razem ryzyko krwawienia rośnie. Niektóre leki na raka mogą też osłabiać działanie tikagreloru lub cylostazolu. Cylostazol w połączeniu z wemurafenibem lub enkorafenibem może dodatkowo zaburzać rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • czarne, smoliste stolce albo krew w stolcu
  • krew w moczu lub różowy albo brązowy mocz
  • wymioty z krwią lub treścią przypominającą fusy od kawy
  • częste lub długo niedające się zatamować krwawienia z nosa albo dziąseł
  • duże siniaki pojawiające się bez uderzenia
  • silny ból głowy, zaburzenia mowy lub widzenia, osłabienie jednej strony ciała
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku przeciwpłytkowego i inhibitora kinazy BRAF połączenie jest dopuszczalne, ale wymaga oceny ryzyka krwawienia przed rozpoczęciem leczenia i regularnej kontroli objawów krwawienia oraz morfologii z liczbą płytek krwi. Warto ponownie ocenić, czy wskazanie do leku przeciwpłytkowego jest nadal aktualne, zwłaszcza gdy kwas acetylosalicylowy przyjmowany jest w prewencji pierwotnej. Szczególnej ostrożności wymagają pacjenci z przerzutami do mózgu, po przebytym krwawieniu oraz przyjmujący podwójną terapię przeciwpłytkową lub dodatkowo antykoagulant. Przy tikagrelorze łączonym z dabrafenibem, wemurafenibem lub enkorafenibem trzeba liczyć się ze słabszym działaniem przeciwpłytkowym. U pacjentów z wysokim ryzykiem zakrzepowym warto rozważyć zamianę na prasugrel lub klopidogrel. Cylostazolu nie należy łączyć z wemurafenibem ani enkorafenibem bez wcześniejszego EKG i kontroli elektrolitów. Przy wydłużeniu odstępu QTc cylostazol się odstawia. Przy seleksypagu i treprostynilu trzeba obserwować skuteczność i tolerancję po włączeniu lub odstawieniu inhibitora BRAF, bo ich ekspozycja może się zmienić.

Skutek kliniczny

Wszystkie pary niosą zwiększone ryzyko krwawień, od drobnych krwawień z nosa i dziąseł po krwawienia z przewodu pokarmowego i wewnątrzczaszkowe. Ryzyko jest największe u pacjentów z przerzutami do mózgu, po przebytym krwawieniu oraz przy podwójnej terapii przeciwpłytkowej lub jednoczesnym leczeniu przeciwzakrzepowym. Przy tikagrelorze i cylostazolu łączonych z inhibitorami BRAF indukującymi CYP3A4 możliwe jest też osłabienie działania przeciwpłytkowego, a z nim ryzyko zakrzepicy w stencie lub zdarzenia sercowo-naczyniowego. Cylostazol w połączeniu z wemurafenibem lub enkorafenibem dodatkowo zwiększa ryzyko komorowych zaburzeń rytmu.

Mechanizm

Głównym mechanizmem wspólnym dla całej klasy jest addycja farmakodynamiczna. Wszystkie leki przeciwpłytkowe hamują agregację płytek. Dotyczy to także analogów prostacykliny i agonistów receptora IP (iloprost, epoprostenol, treprostynil, seleksypag). Inhibitory kinazy BRAF same zwiększają ryzyko krwawień, w tym z przewodu pokarmowego i wewnątrzczaszkowych. Najwyraźniej widać to w skojarzeniu z inhibitorem MEK (dabrafenib z trametynibem, enkorafenib z binimetynibem, wemurafenib z kobimetynibem) oraz przy toworafenibie. Ryzyko krwawienia dotyczy wszystkich leków obu grup. Drugi mechanizm, farmakokinetyczny, dotyczy tylko części par. Dabrafenib, wemurafenib i enkorafenib indukują CYP3A4, a dabrafenib także CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C19. Może to zmniejszać stężenie tikagreloru i cylostazolu, a przez to osłabiać ich działanie. Może też zmieniać ekspozycję na seleksypag i treprostynil, metabolizowane przez CYP2C8. Przy klopidogrelu i prasugrelu indukcja może zwiększać tworzenie aktywnego metabolitu. Kwas acetylosalicylowy, eptyfibatyd, kangrelor, iloprost i epoprostenol nie zależą istotnie od tych enzymów, więc dotyczy ich tylko addycja farmakodynamiczna.

Monitorować

  • objawy krwawienia (krew w stolcu lub moczu, smoliste stolce, krwiaki, krwawienia z nosa i dziąseł)
  • morfologia krwi z liczbą płytek i stężeniem hemoglobiny
  • objawy neurologiczne sugerujące krwawienie wewnątrzczaszkowe, zwłaszcza przy przerzutach do mózgu
  • EKG z oceną odstępu QTc oraz stężenie potasu i magnezu przy połączeniu z cylostazolem
  • skuteczność przeciwpłytkowa i objawy niedokrwienia przy tikagrelorze i cylostazolu
  • tolerancja i objawy nadciśnienia płucnego przy seleksypagu i treprostynilu po zmianie leczenia inhibitorem BRAF

Kiedy ocena się zmienia

Dawki przeciwbólowe i przeciwzapalne kwasu acetylosalicylowegodawka · leki przeciwpłytkoweryzyko rośnieKwas acetylosalicylowy w dawkach przeciwbólowych i przeciwzapalnych dodatkowo uszkadza błonę śluzową żołądka i bardziej zwiększa ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego niż dawka kardiologiczna. Do leczenia bólu należy wybrać paracetamol.
Odstawienie lub przerwa w leczeniu dabrafenibem, wemurafenibem lub enkorafenibemkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF o działaniu indukującym efekt indukcji enzymów stopniowo ustępuje w ciągu kilku tygodni. Stężenie tikagreloru, cylostazolu, seleksypagu i treprostynilu może wtedy wzrosnąć. Trzeba obserwować tolerancję i objawy krwawienia oraz rozważyć korektę dawki leków dawkowanych według odpowiedzi.
Dożylna (eptyfibatyd, kangrelor)droga podania · leki przeciwpłytkoweinne zalecenieEptyfibatyd i kangrelor stosuje się krótko w szpitalu, głównie w trakcie zabiegów wieńcowych. U pacjenta leczonego inhibitorem BRAF wymagają one szczególnie starannej oceny ryzyka krwawienia przed podaniem i obserwacji miejsca wkłucia oraz morfologii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inhibitory kalcyneuryny (np. takrolimus, cyklosporyna, woklosporyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kalcyneuryny i inhibitora kinazy BRAF należy ściśle kontrolować skuteczność i bezpieczeństwo inhibitora kalcyneuryny oraz w razie potrzeby zmieniać jego dawkę.Jeśli przyjmujesz lek hamujący odporność z tej grupy, a lekarz włącza lub odstawia ci lek z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj sam dawek i powiedz o tym wszystkim swoim lekarzom, bo trzeba będzie częściej badać krew.opóźniony (dni)opisy przypadków

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek hamujący odporność z tej grupy, a lekarz włącza lub odstawia ci lek z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj sam dawek i powiedz o tym wszystkim swoim lekarzom, bo trzeba będzie częściej badać krew.

Leki na czerniaka i niektóre guzy, takie jak dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib czy toworafenib, przyspieszają usuwanie z organizmu leków hamujących odporność, takich jak takrolimus, cyklosporyna czy woklosporyna. Przez to lek chroniący przeszczep albo leczący chorobę autoimmunologiczną może działać słabiej. Gdy lek na nowotwór zostanie odstawiony, stężenie takrolimusu lub cyklosporyny może z kolei za bardzo wzrosnąć. Oba leki mogą też obciążać nerki, wpływać na rytm serca i sprzyjać nowotworom skóry.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, ból lub obrzęk w okolicy przeszczepionego narządu
  • mniejsza ilość oddawanego moczu lub obrzęki nóg
  • kołatanie serca, omdlenie lub zawroty głowy
  • drżenie rąk, silny ból głowy lub splątanie
  • nowa, szybko rosnąca lub krwawiąca zmiana na skórze
  • nawrót objawów choroby autoimmunologicznej, np. pienienie się moczu lub obrzęki przy toczniu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kalcyneuryny i inhibitora kinazy BRAF należy ściśle kontrolować skuteczność i bezpieczeństwo inhibitora kalcyneuryny oraz w razie potrzeby zmieniać jego dawkę. U pacjentów leczonych takrolimusem lub cyklosporyną należy częściej oznaczać stężenie leku we krwi po włączeniu inhibitora BRAF, w trakcie pierwszych tygodni terapii oraz po jego odstawieniu, gdy indukcja wygasa. Woklosporyny nie łączy się z umiarkowanymi ani silnymi induktorami CYP3A4, dlatego jej stosowania z dabrafenibem, wemurafenibem, enkorafenibem i toworafenibem należy unikać. Decyzję o leczeniu czerniaka lub glejaka u biorcy przeszczepu powinien podjąć wspólnie onkolog i zespół transplantacyjny. Przy wemurafenibie i enkorafenibie w skojarzeniu z takrolimusem należy wykonać EKG i wyrównać stężenie potasu i magnezu. Należy regularnie kontrolować skórę pod kątem nowych zmian nowotworowych.

Skutek kliniczny

Spadek stężenia inhibitora kalcyneuryny może prowadzić do odrzucenia przeszczepu albo zaostrzenia choroby autoimmunologicznej, w tym toczniowego zapalenia nerek u pacjentów leczonych woklosporyną. Po odstawieniu inhibitora BRAF indukcja stopniowo wygasa, a stężenie inhibitora kalcyneuryny rośnie, co grozi nefrotoksycznością, neurotoksycznością i nadciśnieniem, jeśli wcześniej zwiększono jego dawkę. Dodatkowo rośnie ryzyko zaburzeń rytmu przy wydłużeniu QT, uszkodzenia nerek oraz rozwoju raka kolczystokomórkowego skóry.

Mechanizm

Wszystkie inhibitory kalcyneuryny są substratami CYP3A4 i glikoproteiny P o wąskim indeksie terapeutycznym. Inhibitory kinazy BRAF indukują CYP3A4. Najlepiej udokumentowano to dla dabrafenibu, wemurafenibu i enkorafenibu, a toworafenib również obniża stężenia substratów CYP3A. Indukcja przyspiesza metabolizm takrolimusu, cyklosporyny i woklosporyny i obniża ich stężenie we krwi. Wemurafenib dodatkowo hamuje glikoproteinę P, co może częściowo przeciwdziałać spadkowi stężenia, dlatego wypadkowy efekt jest u niego trudniejszy do przewidzenia. Do interakcji farmakokinetycznej dochodzą działania addycyjne: wydłużenie odstępu QT (takrolimus, wemurafenib, enkorafenib), nefrotoksyczność oraz zwiększone ryzyko raków skóry, bo inhibitory kalcyneuryny osłabiają nadzór immunologiczny, a inhibitory BRAF paradoksalnie aktywują szlak MAPK w keratynocytach. Interakcja jest wspólna dla wszystkich leków obu grup.

Monitorować

  • stężenie takrolimusu lub cyklosporyny we krwi (minimalne) po włączeniu i po odstawieniu inhibitora BRAF
  • kreatynina i eGFR
  • EKG z oceną odstępu QTc
  • stężenie potasu i magnezu
  • objawy odrzucenia przeszczepu lub aktywności choroby podstawowej
  • badanie dermatologiczne skóry
  • ciśnienie tętnicze

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (maść z takrolimusem, krople do oczu z cyklosporyną)postać · inhibitory kalcyneurynyinterakcja nie dotyczyPrzy stosowaniu miejscowym takrolimusu lub cyklosporyny wchłanianie ogólnoustrojowe jest minimalne, więc indukcja CYP3A4 przez inhibitor BRAF nie ma znaczenia klinicznego.
Odstawienie inhibitora BRAF u pacjenta stale przyjmującego inhibitor kalcyneurynykolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo przez kilka tygodni, a stężenie takrolimusu lub cyklosporyny rośnie. Jeśli wcześniej zwiększono dawkę, należy ją stopniowo zmniejszać pod kontrolą stężeń i kreatyniny.
Woklosporynapostać · inhibitory kalcyneurynyinne zalecenieStężenia woklosporyny nie oznacza się rutynowo, a jej łączenia z umiarkowanymi i silnymi induktorami CYP3A4 się unika, dlatego zamiast korekty dawki należy rozważyć inne leczenie toczniowego zapalenia nerek.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Leki stosowane w pęcherzu nadreaktywnym (np. solifenacyna, oksybutynina, tolterodyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku przeciwmuskarynowego na pęcherz nadreaktywny i inhibitora kinazy BRAF oceniaj skuteczność leczenia pęcherza, bo jego działanie może słabnąć.Jeśli przyjmujesz lek na pęcherz nadreaktywny razem z lekiem z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj sam dawek i powiedz lekarzowi, jeśli objawy pęcherza się nasilą albo pojawią się kłopoty z sercem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na pęcherz nadreaktywny razem z lekiem z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj sam dawek i powiedz lekarzowi, jeśli objawy pęcherza się nasilą albo pojawią się kłopoty z sercem.

Leki na czerniaka i niektóre inne nowotwory z tej grupy, takie jak dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib czy toworafenib, przyspieszają rozkład wielu leków na pęcherz nadreaktywny w organizmie. Przez to leki takie jak solifenacyna, oksybutynina czy daryfenacyna mogą słabiej łagodzić parcia i częste oddawanie moczu. Po zakończeniu leczenia onkologicznego lek na pęcherz może znów działać silniej i dawać więcej skutków ubocznych. Niektóre z tych połączeń mogą też wpływać na rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie parć naglących, częstsze oddawanie moczu lub popuszczanie moczu mimo leczenia
  • kołatanie serca, nierówne bicie serca, zawroty głowy lub zasłabnięcie
  • silna suchość w ustach, zaparcia lub trudność w oddaniu moczu po zakończeniu leczenia onkologicznego
  • splątanie lub zaburzenia pamięci, zwłaszcza u osób starszych
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku przeciwmuskarynowego na pęcherz nadreaktywny i inhibitora kinazy BRAF oceniaj skuteczność leczenia pęcherza, bo jego działanie może słabnąć. Nie zwiększaj od razu dawki leku przeciwmuskarynowego, tylko najpierw oceń objawy po kilku tygodniach wspólnego stosowania. Po odstawieniu inhibitora BRAF wróć do wyjściowej dawki leku na pęcherz i obserwuj działania antycholinergiczne. Przy wemurafenibie lub enkorafenibie unikaj solifenacyny i tolterodyny u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka wydłużenia QT. Jeśli takie połączenie jest konieczne, wykonaj EKG i wyrównaj potas i magnez. Gdy kontrola objawów jest niewystarczająca, rozważ zmianę na mirabegron lub wibegron.

Skutek kliniczny

Najczęstszym skutkiem jest słabsza kontrola objawów pęcherza nadreaktywnego (parcia naglące, częstomocz, nietrzymanie moczu) w czasie leczenia inhibitorem BRAF. Po odstawieniu inhibitora BRAF stężenie leku przeciwmuskarynowego wraca do wyższego poziomu. Mogą wtedy nasilić się działania antycholinergiczne, takie jak suchość w ustach, zaparcia, zatrzymanie moczu czy splątanie u osób starszych. Przy łączeniu wemurafenibu lub enkorafenibu z solifenacyną albo tolterodyną rośnie ryzyko wydłużenia QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii lub chorobie serca.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF (dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib, toworafenib) indukują CYP3A4. Leki przeciwmuskarynowe stosowane w pęcherzu nadreaktywnym są w dużej części metabolizowane przez CYP3A4. Dotyczy to zwłaszcza oksybutyniny (silny efekt pierwszego przejścia), solifenacyny, daryfenacyny i aktywnego metabolitu fezoterodyny, a w mniejszym stopniu tolterodyny, która u większości osób jest metabolizowana głównie przez CYP2D6. Indukcja zmniejsza ich stężenie i działanie. Efekt narasta stopniowo i ustępuje stopniowo po odstawieniu inhibitora BRAF. Wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT. Solifenacyna i tolterodyna mogą go dodatkowo wydłużać, więc w tych parach działania się sumują. Wemurafenib hamuje też glikoproteinę P i CYP1A2, co dla leków tej grupy ma małe znaczenie.

Monitorować

  • kontrola objawów pęcherza nadreaktywnego (częstość mikcji, epizody parć naglących i nietrzymania moczu)
  • EKG z oceną QTc przy łączeniu wemurafenibu lub enkorafenibu z solifenacyną lub tolterodyną
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy antycholinergiczne (suchość w ustach, zaparcia, zatrzymanie moczu, splątanie) po odstawieniu inhibitora BRAF

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF przy kontynuacji leku przeciwmuskarynowegokolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 ustępuje stopniowo w ciągu kilku tygodni. Jeśli dawkę leku przeciwmuskarynowego zwiększono w trakcie terapii, wróć do dawki wyjściowej i obserwuj działania antycholinergiczne.
Maksymalna zalecana dawka solifenacyny lub tolterodynydawka · leki stosowane w pęcherzu nadreaktywnymryzyko rośnieWyższe dawki solifenacyny i tolterodyny silniej wydłużają QT. W połączeniu z wemurafenibem lub enkorafenibem wymagają EKG i kontroli elektrolitów, a u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka lepiej je zastąpić mirabegronem lub wibegronem.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują zaburzenia elektrolitowe i choroby serca zwiększające ryzyko wydłużenia QT. Są one też bardziej wrażliwe na działania antycholinergiczne po ustąpieniu indukcji. U tych pacjentów preferuj mirabegron lub wibegron.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Antagoniści peptydu związanego z genem kalcytoniny (np. atogepant, rimegepant) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i gepantu działanie gepantu może słabnąć, dlatego takiego połączenia najlepiej unikać.Jeśli przyjmujesz lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF i lek na migrenę z grupy gepantów, powiedz o tym lekarzowi, bo lek na migrenę może działać słabiej i warto go zmienić.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF i lek na migrenę z grupy gepantów, powiedz o tym lekarzowi, bo lek na migrenę może działać słabiej i warto go zmienić.

Niektóre leki na nowotwory, takie jak dabrafenib czy enkorafenib, przyspieszają rozkład innych leków w wątrobie. Przez to leki na migrenę z grupy gepantów, czyli rimegepant i atogepant, mogą działać słabiej albo wcale. Nie jest to groźne dla zdrowia, ale migrena może być gorzej kontrolowana. Zastrzyki zapobiegające migrenie, np. erenumab czy fremanezumab, nie mają tego problemu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • Lek na migrenę przestaje przerywać ból głowy
  • Napady migreny są częstsze lub silniejsze niż wcześniej
  • Coraz częściej sięgasz po dodatkowe leki przeciwbólowe
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i gepantu działanie gepantu może słabnąć, dlatego takiego połączenia najlepiej unikać. Dotyczy to zwłaszcza dabrafenibu, który jest najsilniejszym induktorem w tej grupie. Rimegepantu nie łączy się z umiarkowanymi i silnymi induktorami CYP3A4. Jeśli pacjent wymaga profilaktyki migreny, rozsądnym wyborem jest przeciwciało monoklonalne anty-CGRP (erenumab, fremanezumab, galkanezumab, eptinezumab), a w leczeniu napadu tryptan niemetabolizowany przez CYP3A4, np. sumatryptan lub ryzatryptan. Gdy atogepant musi być kontynuowany, lekarz prowadzący może rozważyć modyfikację dawki i oceniać skuteczność na podstawie dzienniczka bólów głowy. Efekt indukcji narasta stopniowo po włączeniu inhibitora BRAF i utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po jego odstawieniu.

Skutek kliniczny

Spadek stężenia gepantu może osłabić lub znieść jego działanie – rimegepant gorzej przerywa napad migreny, a atogepant i rimegepant stosowane zapobiegawczo słabiej zmniejszają liczbę dni z migreną. Interakcja nie zwiększa toksyczności żadnego z leków. Siła efektu zależy od inhibitora BRAF i jest największa przy dabrafenibie.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF indukują CYP3A4 – najsilniej dabrafenib, słabiej enkorafenib i toworafenib, a wemurafenib w niewielkim stopniu. Gepanty (rimegepant i atogepant) są metabolizowane głównie przez CYP3A4, a rimegepant w mniejszym stopniu także przez CYP2C9, który dabrafenib również indukuje. Przyspieszony metabolizm obniża stężenie gepantu we krwi. Wemurafenib dodatkowo hamuje glikoproteinę P, której substratem jest rimegepant, co może częściowo równoważyć efekt indukcji. Interakcja nie dotyczy przeciwciał monoklonalnych anty-CGRP, które nie są metabolizowane przez cytochrom P450.

Monitorować

  • Skuteczność leczenia napadu migreny (czas do ustąpienia bólu, potrzeba dawki ratunkowej)
  • Liczba dni z migreną w miesiącu w dzienniczku bólów głowy
  • Zużycie leków przeciwbólowych i ryzyko bólu głowy z nadużywania leków

Kiedy ocena się zmienia

Inhibitor BRAF włączony u pacjenta już leczonego gepantemkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja enzymów narasta stopniowo przez pierwsze tygodnie leczenia inhibitorem BRAF, więc spadek skuteczności gepantu może pojawić się z opóźnieniem. Zmianę leczenia migreny warto zaplanować już przy włączaniu terapii celowanej.
Po odstawieniu inhibitora BRAFodstep · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo, dlatego pełnej skuteczności gepantu można oczekiwać dopiero po pewnym czasie. Jeśli wcześniej zmieniano dawkę atogepantu, należy ją ponownie ocenić.
Przeciwciało monoklonalne we wstrzyknięciu lub wlewiepostać · antagoniści peptydu związanego z genem kalcytoninyinterakcja nie dotyczyErenumab, fremanezumab, galkanezumab i eptinezumab są eliminowane proteolitycznie i nie wchodzą w interakcję z inhibitorami BRAF.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Inhibitory polimerazy poli-ADP-rybozy (np. rukaparyb, talazoparyb, olaparyb) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i inhibitora PARP należy unikać tego połączenia, a gdy jest ono konieczne, ustalić leczenie wspólnie z prowadzącymi onkologami i ściśle monitorować skuteczność oraz toksyczność.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy inhibitorów BRAF i lek z grupy inhibitorów PARP, upewnij się, że wszyscy twoi lekarze onkolodzy wiedzą o obu lekach, regularnie rób badania krwi i nie zmieniaj dawek na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy inhibitorów BRAF i lek z grupy inhibitorów PARP, upewnij się, że wszyscy twoi lekarze onkolodzy wiedzą o obu lekach, regularnie rób badania krwi i nie zmieniaj dawek na własną rękę.

Leki na czerniaka i niektóre guzy z mutacją BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, mogą zmieniać ilość leku z grupy inhibitorów PARP w organizmie, na przykład olaparybu, rukaparybu albo talazoparybu. Przez to lek z grupy PARP może działać słabiej albo silniej niż powinien. Oba rodzaje leków mogą też obniżać liczbę krwinek i powodować zmęczenie oraz nudności, a razem te działania mogą się sumować. Takie połączenie stosuje się rzadko i zawsze pod kontrolą lekarza onkologa.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub częste infekcje
  • siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • duże osłabienie, bladość, duszność przy wysiłku
  • kołatanie serca, omdlenie lub zawroty głowy
  • nasilone nudności, wymioty lub biegunka
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i inhibitora PARP należy unikać tego połączenia, a gdy jest ono konieczne, ustalić leczenie wspólnie z prowadzącymi onkologami i ściśle monitorować skuteczność oraz toksyczność. Najbardziej narażony na utratę skuteczności jest olaparyb w skojarzeniu z dabrafenibem, wemurafenibem lub enkorafenibem i jeśli wskazanie na to pozwala, warto rozważyć inhibitor PARP mniej zależny od CYP3A4. Przy wemurafenibie z rukaparybem lub talazoparybem należy liczyć się ze wzrostem ekspozycji i częściej kontrolować morfologię krwi. Przy wemurafenibie i enkorafenibie trzeba kontrolować EKG i stężenie elektrolitów. Indukcja enzymów utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po odstawieniu inhibitora BRAF, co trzeba uwzględnić przy ocenie dawki inhibitora PARP.

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest możliwe zmniejszenie skuteczności inhibitora PARP, zwłaszcza olaparybu, z powodu obniżenia jego stężenia. W połączeniu wemurafenibu z inhibitorami PARP zależnymi od transporterów skutek może być odwrotny – wyższe stężenia i nasilona toksyczność hematologiczna. Interakcja dotyczy całej klasy w zakresie addycji działań niepożądanych, natomiast jej komponent farmakokinetyczny różni się w zależności od konkretnych leków. Połączenie stosuje się w praktyce bardzo rzadko, głównie u chorych z dwoma niezależnymi nowotworami.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF indukują CYP3A4 i inne enzymy zależne od receptora PXR. Najsilniej działają tak dabrafenib, wemurafenib i enkorafenib, a toworafenib w mniejszym stopniu. Mogą przez to obniżać stężenie inhibitorów PARP metabolizowanych przez CYP3A4, przede wszystkim olaparybu, a w mniejszym stopniu rukaparybu. Wemurafenib hamuje ponadto glikoproteinę P i BCRP, co może podwyższać stężenie inhibitorów PARP będących substratami tych transporterów, zwłaszcza talazoparybu i niraparybu. Rukaparyb hamuje glikoproteinę P, BCRP i CYP1A2, więc może z kolei zwiększać ekspozycję na wemurafenib. Do tego dochodzi addycja działań niepożądanych, czyli mielosupresji, zmęczenia i dolegliwości żołądkowo-jelitowych, a przy wemurafenibie i enkorafenibie także możliwego wydłużenia odstępu QT.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, płytki krwi, hemoglobina)
  • odpowiedź nowotworu na leczenie inhibitorem PARP (markery, badania obrazowe)
  • EKG z oceną QTc przy wemurafenibie i enkorafenibie
  • stężenie potasu i magnezu
  • aktywność aminotransferaz i bilirubina

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF w trakcie leczenia inhibitorem PARPkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu, wemurafenibu lub enkorafenibu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo, więc stężenie olaparybu i rukaparybu może w tym okresie rosnąć. Należy wtedy częściej kontrolować morfologię krwi i tolerancję leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Halogenowe anestetyki wziewne (np. sewofluran, desfluran, izofluran) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu halogenowego anestetyku wziewnego i inhibitora kinazy BRAF przed znieczuleniem trzeba ocenić ryzyko wydłużenia QT i wykonać EKG.Jeśli bierzesz lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF i czeka cię zabieg w znieczuleniu ogólnym, powiedz o tym anestezjologowi i onkologowi przed zabiegiem.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli bierzesz lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF i czeka cię zabieg w znieczuleniu ogólnym, powiedz o tym anestezjologowi i onkologowi przed zabiegiem.

Leki do znieczulenia ogólnego podawane jako gaz, takie jak sewofluran, desfluran czy izofluran, mogą zaburzać rytm serca. Podobnie działają niektóre leki na czerniaka i inne nowotwory, takie jak wemurafenib, enkorafenib, dabrafenib czy toworafenib. Razem mogą zwiększać ryzyko groźnej arytmii. Zwykle da się bezpiecznie przeprowadzić zabieg, jeśli lekarz wie o twoim leku i odpowiednio kontroluje serce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu halogenowego anestetyku wziewnego i inhibitora kinazy BRAF przed znieczuleniem trzeba ocenić ryzyko wydłużenia QT i wykonać EKG. W trakcie znieczulenia i po nim trzeba monitorować rytm serca. Przed zabiegiem wyrównaj stężenie potasu i magnezu. Ogranicz inne leki wydłużające QT podawane okołooperacyjnie, szczególnie przeciwwymiotne. Ostrożność jest największa przy wemurafenibie i enkorafenibie. Przy wyjściowo wydłużonym QTc lub innych czynnikach ryzyka rozważ znieczulenie całkowicie dożylne albo regionalne. O ewentualnej przerwie w leczeniu inhibitorem BRAF decyduje onkolog razem z anestezjologiem.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT w okresie okołooperacyjnym. Może wystąpić częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, a w skrajnym przypadku nagłe zatrzymanie krążenia. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii i bradykardii. Zwiększa się też przy wyjściowo wydłużonym QTc, chorobie serca oraz innych lekach wydłużających QT podawanych w trakcie znieczulenia, np. ondansetronie, droperydolu czy haloperydolu.

Mechanizm

Halogenowe anestetyki wziewne wydłużają odstęp QT, bo hamują repolaryzację kardiomiocytów, głównie przez blokadę kanałów potasowych. Dotyczy to sewofluranu, desfluranu i izofluranu. Inhibitory kinazy BRAF także wydłużają odstęp QT. Najwyraźniej robią to wemurafenib i enkorafenib, a dabrafenib i toworafenib słabiej i rzadziej. Działania obu grup sumują się i zwiększają ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu. Nie jest to interakcja farmakokinetyczna. Stężenia leków nie zmieniają się, ale ich wpływ na serce się dodaje. Mechanizm jest wspólny dla całej klasy. Siła zależy od konkretnego inhibitora BRAF.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed zabiegiem
  • ciągłe monitorowanie EKG w trakcie znieczulenia i w okresie pooperacyjnym
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy przed zabiegiem
  • inne leki wydłużające QT podawane okołooperacyjnie

Kiedy ocena się zmienia

Lek odstawiony przed zabiegiem decyzją onkologaodstep · inhibitory kinazy BRAFryzyko malejeRyzyko sumowania się wpływu na QT maleje, gdy inhibitor BRAF odstawiono przed zabiegiem na czas wystarczający do jego eliminacji. Decyzję o przerwie podejmuje onkolog razem z anestezjologiem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Antracykliny (np. doksorubicyna, idarubicyna, epirubicyna) klasaPrzy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu antracykliny i inhibitora kinazy BRAF należy ocenić czynność serca przed leczeniem i regularnie ją kontrolować w jego trakcie.Jeśli kiedykolwiek leczono cię antracykliną, powiedz o tym lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem BRAF i chodź na wszystkie zlecone badania serca.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli kiedykolwiek leczono cię antracykliną, powiedz o tym lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem BRAF i chodź na wszystkie zlecone badania serca.

Chemioterapia z grupy antracyklin (np. doksorubicyna, epirubicyna, idarubicyna, mitoksantron) może z czasem osłabiać mięsień sercowy. Leki na czerniaka i inne nowotwory z mutacją BRAF (np. wemurafenib, enkorafenib, dabrafenib) mogą zaburzać rytm serca. Gdy otrzymujesz oba rodzaje leków, razem lub jeden po drugim, nawet po latach, ryzyko problemów z sercem jest większe. Dlatego lekarz będzie regularnie sprawdzał twoje serce badaniem EKG i echem serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • duszność, zwłaszcza przy wysiłku lub w pozycji leżącej
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, zasłabnięcie albo omdlenie
  • ból lub ucisk w klatce piersiowej
  • wyraźne osłabienie i szybkie męczenie się
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu antracykliny i inhibitora kinazy BRAF należy ocenić czynność serca przed leczeniem i regularnie ją kontrolować w jego trakcie. Przed włączeniem inhibitora BRAF wykonaj EKG z oceną QTc i badanie echokardiograficzne z oceną frakcji wyrzutowej lewej komory. Wyrównaj stężenia potasu i magnezu. Ustal łączną dotychczasową dawkę kumulacyjną antracykliny. Przy wemurafenibie i enkorafenibie unikaj dodatkowych leków wydłużających odstęp QT. Gdy QTc istotnie się wydłuży, wstrzymaj inhibitor BRAF lub zmniejsz jego dawkę według zasad modyfikacji dawki. Po wcześniejszym leczeniu doksorubicyną, epirubicyną, idarubicyną lub mitoksantronem w dużej dawce kumulacyjnej rozważ konsultację kardioonkologiczną. Gdy głównym problemem jest wydłużenie QT, rozważ dabrafenib zamiast wemurafenibu.

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko dysfunkcji lewej komory i niewydolności serca. Możliwe są także wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu, w tym częstoskurcz typu torsade de pointes. Ryzyko kardiomiopatii utrzymuje się długo po zakończeniu leczenia antracykliną. Dotyczy więc także pacjentów, którzy otrzymali antracyklinę w przeszłości i zaczynają leczenie inhibitorem BRAF.

Mechanizm

Główny mechanizm jest farmakodynamiczny i polega na sumowaniu się działania kardiotoksycznego obu grup. Antracykliny i pokrewne antracenodiony (mitoksantron, piksantron) uszkadzają kardiomiocyty zależnie od dawki kumulacyjnej. Prowadzi to do spadku frakcji wyrzutowej lewej komory i niewydolności serca. Mogą też ostro zaburzać przewodzenie i repolaryzację. Inhibitory kinazy BRAF, zwłaszcza wemurafenib i enkorafenib, wydłużają odstęp QT. W schematach z inhibitorem MEK mogą też obniżać frakcję wyrzutową lewej komory. Przy wemurafenibie dochodzi składnik farmakokinetyczny. Lek hamuje glikoproteinę P, a doksorubicyna, epirubicyna i idarubicyna są jej substratami, co może zwiększać ekspozycję na antracyklinę. Interakcja dotyczy całej klasy, ale nie jest równie silna dla każdej pary. Najsilniejsza jest przy wemurafenibie, wyraźna przy enkorafenibie, a słabsza przy dabrafenibie i toworafenibie, które mają mniejszy wpływ na odstęp QT. Piksantron jest mniej kardiotoksyczny od klasycznych antracyklin, ale nie jest od tego ryzyka wolny, zwłaszcza po wcześniejszym leczeniu antracyklinami.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem, po pierwszym miesiącu i okresowo w trakcie terapii oraz po każdej zmianie dawki
  • frakcja wyrzutowa lewej komory w echokardiografii lub badaniu izotopowym przed leczeniem i okresowo w jego trakcie
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • objawy niewydolności serca: duszność, obrzęki, spadek tolerancji wysiłku, przyrost masy ciała
  • objawy zaburzeń rytmu: kołatanie serca, zasłabnięcia, omdlenia
  • biomarkery sercowe (troponina, NT-proBNP) u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka

Kiedy ocena się zmienia

Wysoka dawka kumulacyjna antracyklinydawka · antracyklinyryzyko rośnieRyzyko kardiomiopatii rośnie wraz z łączną dawką antracykliny otrzymaną w całym życiu. Przy dużej dawce kumulacyjnej przed włączeniem inhibitora BRAF wskazana jest pełna ocena kardiologiczna i częstsza kontrola frakcji wyrzutowej.
Antracyklina w przeszłości, inhibitor BRAF włączany późniejkolejność włączenia · antracyklinyinne zalecenieInterakcja dotyczy także leczenia sekwencyjnego, bo uszkodzenie mięśnia sercowego po antracyklinie jest trwałe i może ujawnić się dopiero pod wpływem kolejnego obciążenia. Przed włączeniem inhibitora BRAF ustal historię chemioterapii i wykonaj wyjściowe echokardiogram oraz EKG.
Podeszły wiek lub istniejąca choroba sercawiek · pacjentryzyko rośnieStarszy wiek, nadciśnienie, choroba wieńcowa, wcześniejsza radioterapia śródpiersia, zaburzenia elektrolitowe i wrodzone wydłużenie QT zwiększają ryzyko kardiotoksyczności i arytmii. U takich pacjentów rozważ konsultację kardioonkologiczną i częstsze kontrole.
Wemurafenib lub enkorafenibpostać · inhibitory kinazy BRAFryzyko rośnieWemurafenib i enkorafenib wyraźniej wydłużają odstęp QT niż pozostałe inhibitory BRAF. Wemurafenib dodatkowo hamuje glikoproteinę P, co może zwiększać ekspozycję na doksorubicynę, epirubicynę i idarubicynę. Przy tych lekach kontrola QTc i elektrolitów jest szczególnie ważna, a inne leki wydłużające QT należy ograniczyć.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ TestosteronKontroluj stężenie testosteronu i objawy niedoboru androgenów po włączeniu dabrafenibu oraz po jego odstawieniu.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli po kilku tygodniach poczujesz się bardziej zmęczony albo spadnie ci ochota na seks, powiedz o tym lekarzowi, który może zlecić badanie poziomu testosteronu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli po kilku tygodniach poczujesz się bardziej zmęczony albo spadnie ci ochota na seks, powiedz o tym lekarzowi, który może zlecić badanie poziomu testosteronu.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib może przyspieszać rozkładanie testosteronu w organizmie. Przez to testosteron może działać słabiej i mogą wrócić objawy jego niedoboru. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem działanie testosteronu może się znowu nasilić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone zmęczenie
  • spadek ochoty na seks
  • obniżony nastrój lub drażliwość
  • po odstawieniu dabrafenibu – bóle głowy, zaczerwienienie twarzy lub trądzik
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Kontroluj stężenie testosteronu i objawy niedoboru androgenów po włączeniu dabrafenibu oraz po jego odstawieniu. Oznacz stężenie testosteronu przed kolejną dawką po około 2–4 tygodniach od rozpoczęcia lub zakończenia leczenia dabrafenibem i w razie potrzeby dostosuj dawkę albo odstęp między wstrzyknięciami. Leczenie przeciwnowotworowe ma pierwszeństwo, a dawkowanie testosteronu dostosowuje się do niego.

Skutek kliniczny

Można się spodziewać mniejszego stężenia testosteronu i powrotu objawów niedoboru androgenów, takich jak zmęczenie, spadek libido i obniżenie nastroju. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa i stężenie testosteronu może wzrosnąć, zwłaszcza jeśli wcześniej zwiększono dawkę.

Mechanizm

Dabrafenib może obniżać stężenie testosteronu, bo przyspiesza jego metabolizm. Dabrafenib jest induktorem enzymów i zwiększa syntezę CYP3A4, CYP2C, CYP2B6 oraz UGT, co zmniejsza stężenie w osoczu leków metabolizowanych przez te enzymy[1]. Przy jednoczesnym podawaniu dawek wielokrotnych dabrafenibu AUC doustnego midazolamu, wzorcowego substratu CYP3A4, zmniejszyło się o 65%[1]. Testosteron jest częściowo hydroksylowany przez CYP3A4 i sprzęgany z kwasem glukuronowym, dlatego indukcja obu szlaków może przyspieszać jego eliminację. Testosteron nie wpływa w istotny sposób na metabolizm dabrafenibu.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C19[2], induktor CYP2C8[2], słaby induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • stężenie testosteronu całkowitego przed kolejną dawką
  • objawy niedoboru androgenów (zmęczenie, spadek libido, obniżenie nastroju)
  • hematokryt po odstawieniu dabrafenibu, jeśli wcześniej zwiększono dawkę testosteronu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu u pacjenta z wcześniej zwiększoną dawką testosteronukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów wygasa stopniowo, więc stężenie testosteronu może wzrosnąć. Jeśli dawkę testosteronu zwiększono, oznacz stężenie i hematokryt po kilku tygodniach i wróć do wcześniejszej dawki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ TadalafilPołączenie można stosować, ale trzeba ocenić skuteczność tadalafilu po kilku tygodniach wspólnego leczenia.Możesz przyjmować oba leki, ale powiedz lekarzowi, jeśli tadalafil działa słabiej niż wcześniej, i nie zwiększaj sam jego dawki.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Możesz przyjmować oba leki, ale powiedz lekarzowi, jeśli tadalafil działa słabiej niż wcześniej, i nie zwiększaj sam jego dawki.

Dabrafenib przyspiesza rozkład tadalafilu w organizmie, przez co tadalafil może działać słabiej. Zwykle nie jest to groźne, ale lek może nie dawać takiego efektu jak wcześniej. Zmiana pojawia się stopniowo, po kilku dniach lub tygodniach. Po odstawieniu dabrafenibu tadalafil znów może działać silniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • tadalafil działa słabiej niż przed rozpoczęciem leczenia dabrafenibem
  • nasilenie duszności lub gorsza tolerancja wysiłku, jeśli tadalafil przyjmujesz na nadciśnienie płucne
  • bóle głowy, zawroty głowy lub uczucie omdlewania po zakończeniu leczenia dabrafenibem
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba ocenić skuteczność tadalafilu po kilku tygodniach wspólnego leczenia. Przy niewystarczającym działaniu lekarz może rozważyć zwiększenie dawki tadalafilu w granicach dopuszczonych dla danego wskazania. Zamiana na inny inhibitor fosfodiesterazy 5 nie rozwiązuje problemu, bo sildenafil, wardenafil i awanafil także są metabolizowane przez CYP3A4. Po odstawieniu dabrafenibu dawkę tadalafilu, którą wcześniej zwiększono, należy wrócić do zwykłej. U pacjentów z nadciśnieniem płucnym zmianę leczenia onkologicznego warto zgłosić lekarzowi prowadzącemu nadciśnienie płucne.

Skutek kliniczny

Spodziewany skutek to słabsze działanie tadalafilu. Zmniejszenie ekspozycji może osłabić skuteczność tadalafilu, a stopień tego osłabienia nie jest znany[1]. W zaburzeniach erekcji przejawi się to słabszą odpowiedzią na lek. W tętniczym nadciśnieniu płucnym i w łagodnym rozroście gruczołu krokowego może dojść do gorszej kontroli choroby. Po odstawieniu dabrafenibu stężenie tadalafilu wraca do wyższych wartości, co może nasilić bóle głowy, zawroty i spadki ciśnienia.

Mechanizm

Dabrafenib może zmniejszać stężenie tadalafilu we krwi, bo jest induktorem CYP3A4, a tadalafil jest metabolizowany głównie przez ten enzym. Silny induktor CYP3A4, ryfampicyna, zmniejsza AUC tadalafilu o 88%[1]. Inne induktory CYP3A4 również mogą zmniejszać stężenie tadalafilu w osoczu[1]. Dla samej pary tadalafil–dabrafenib nie ma badań, więc wielkość efektu jest nieznana. Indukcja narasta stopniowo przez kilka dni do tygodni od włączenia dabrafenibu i stopniowo wygasa po jego odstawieniu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[2], tadalafil – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[3], tadalafil – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C19[2], induktor CYP2C8[2], słaby induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Tadalafil: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • skuteczność tadalafilu w danym wskazaniu (odpowiedź erekcyjna, objawy z dróg moczowych, tolerancja wysiłku w nadciśnieniu płucnym)
  • ciśnienie tętnicze i działania niepożądane tadalafilu po odstawieniu dabrafenibu lub zmniejszeniu jego dawki

Kiedy ocena się zmienia

dawka ≥ 20 mg na dobę w leczeniu przewlekłym (np. nadciśnienie płucne)tadalafilryzyko rośniePrzy przewlekłym leczeniu nadciśnienia płucnego utrata skuteczności tadalafilu może pogorszyć przebieg choroby. Należy ocenić stan pacjenta po kilku tygodniach od włączenia dabrafenibu i uzgodnić leczenie z lekarzem prowadzącym.
Odstawienie dabrafenibu przy dalszym przyjmowaniu tadalafilukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa, a ekspozycja na tadalafil rośnie. Jeśli dawkę tadalafilu wcześniej zwiększono, należy wrócić do zwykłej i obserwować ciśnienie tętnicze.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cialis 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cialis-100113853/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ PropranololPołączenie można stosować, ale po włączeniu dabrafenibu należy kontrolować skuteczność propranololu i w razie potrzeby zwiększyć jego dawkę według odpowiedzi klinicznej.Bierz oba leki tak, jak zalecił lekarz, mierz regularnie tętno i ciśnienie, a jeśli zauważysz zmiany, powiedz o tym lekarzowi i nie zmieniaj dawki samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Bierz oba leki tak, jak zalecił lekarz, mierz regularnie tętno i ciśnienie, a jeśli zauważysz zmiany, powiedz o tym lekarzowi i nie zmieniaj dawki samodzielnie.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza rozkładanie wielu leków w organizmie i może w ten sposób osłabić działanie propranololu. Propranolol może wtedy gorzej zwalniać serce i obniżać ciśnienie. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem działanie propranololu może się z kolei nasilić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub przyspieszone bicie serca
  • wyższe niż zwykle ciśnienie
  • nawrót objawów, na które bierzesz propranolol (np. bóle głowy, drżenie rąk, ból w klatce piersiowej)
  • po odstawieniu dabrafenibu: bardzo wolne tętno, zawroty głowy, osłabienie lub omdlenie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale po włączeniu dabrafenibu należy kontrolować skuteczność propranololu i w razie potrzeby zwiększyć jego dawkę według odpowiedzi klinicznej. Należy oczekiwać interakcji dabrafenibu z wieloma lekami eliminowanymi przez metabolizm, a gdy dawkę można łatwo dostosować na podstawie kontroli skuteczności, wystarczy zachowanie ostrożności[1]. Przy odstawianiu lub przerwaniu dabrafenibu trzeba ponownie ocenić tętno i ciśnienie oraz rozważyć powrót do wcześniejszej dawki propranololu. Gdy kontrola skuteczności jest trudna, można rozważyć beta-adrenolityk eliminowany głównie przez nerki.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie działania propranololu, czyli gorsza kontrola częstości rytmu serca, ciśnienia tętniczego lub objawów, z powodu których lek jest stosowany. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie propranololu może wzrosnąć, co niesie ryzyko bradykardii i niedociśnienia, zwłaszcza jeśli wcześniej zwiększono dawkę beta-adrenolityku.

Mechanizm

Dabrafenib jest induktorem enzymów metabolizujących leki, w tym CYP3A, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19 i UGT, i zmniejsza stężenie w osoczu leków eliminowanych przez te szlaki[1]. Propranolol jest metabolizowany głównie przez CYP2D6, a częściowo także przez CYP2C19 i glukuronidację, więc indukcja tych szlaków może przyspieszyć jego eliminację. Podobny efekt wywierają na propranolol inne induktory enzymów wątrobowych, np. ryfampicyna i barbiturany[2]. CYP2D6 nie jest wymieniany wśród enzymów indukowanych przez dabrafenib, dlatego spadek ekspozycji na propranolol powinien być umiarkowany.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Propranolol: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[4]

Monitorować

  • częstość rytmu serca
  • ciśnienie tętnicze
  • kontrola objawów wskazania (np. dławica, migrena, drżenie, nadciśnienie wrotne)
  • tętno i ciśnienie w ciągu kilku tygodni po odstawieniu dabrafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

nadololatenolol

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu u pacjenta stosującego propranololkolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów stopniowo ustępuje i stężenie propranololu może wzrosnąć. Jeśli dawkę propranololu wcześniej zwiększono, należy ją ponownie ocenić i monitorować tętno oraz ciśnienie, bo istnieje ryzyko bradykardii i niedociśnienia.
Włączenie dabrafenibu u pacjenta ustabilizowanego na propranololukolejność włączenia · propranololinne zalecenieOsłabienie działania propranololu narasta stopniowo przez kilka tygodni od włączenia dabrafenibu. W tym okresie należy kontrolować tętno, ciśnienie i objawy wskazania, a dawkę propranololu korygować według odpowiedzi klinicznej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Propranolol Accord 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/propranolol-accord-100141393/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ MetforminaPołączenie można stosować pod warunkiem kontroli glikemii i czynności nerek.Częściej mierz cukier, a gdy masz gorączkę z wymiotami, biegunką lub dużym osłabieniem, od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym, bo metforminę trzeba wtedy zwykle na chwilę odstawić.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Częściej mierz cukier, a gdy masz gorączkę z wymiotami, biegunką lub dużym osłabieniem, od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym, bo metforminę trzeba wtedy zwykle na chwilę odstawić.

Te leki można przyjmować razem, ale wymagają czujności. Dabrafenib może podnosić cukier we krwi, przez co metformina może działać słabiej. Dabrafenib często wywołuje gorączkę, a odwodnienie przy gorączce może obciążyć nerki i sprawić, że metformina zacznie gromadzić się w organizmie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka z dreszczami
  • wymioty lub biegunka
  • zawroty głowy przy wstawaniu
  • mała ilość oddawanego moczu
  • bardzo wysokie wyniki cukru i wzmożone pragnienie
  • bóle mięśni, ból brzucha, przyspieszony oddech lub nietypowa senność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PK – wydalanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem kontroli glikemii i czynności nerek. Na początku leczenia dabrafenibem należy częściej oznaczać stężenie glukozy i w razie potrzeby dostosować dawkę metforminy. W razie gorączki z odwodnieniem, wymiotami, biegunką lub niedociśnieniem należy wstrzymać metforminę do czasu nawodnienia pacjenta i potwierdzenia stabilnej czynności nerek. Metforminy nie stosuje się przy GFR < 30 ml/min.[1]

Skutek kliniczny

Możliwe jest pogorszenie kontroli glikemii mimo stosowania metforminy. W razie gorączki z odwodnieniem lub ostrego uszkodzenia nerek rośnie ryzyko kwasicy mleczanowej. Odwodnienie, ciężkie zakażenie i inne ostre stany zagrażające czynności nerek są przeciwwskazaniem do stosowania metforminy.[2]

Mechanizm

Istotna interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, a znaczenie ma głównie wpływ dabrafenibu na glikemię i czynność nerek. Metformina nie jest metabolizowana przez enzymy wątrobowe, dlatego indukcja CYP przez dabrafenib nie powinna zmniejszać jej stężenia. Dabrafenib indukuje CYP3A4, CYP2B6, CYP2C, UGT oraz białka transportowe P-gp i MRP-2.[3] Metformina jest substratem nośników OCT1 i OCT2.[1] Wpływ dabrafenibu na te nośniki nie jest udokumentowany. Ryzyko ma charakter pośredni – dabrafenib może podwyższać stężenie glukozy, zwłaszcza w skojarzeniu z trametynibem, a także wywoływać gorączkę z odwodnieniem i niedociśnieniem, która może prowadzić do ostrego uszkodzenia nerek, kumulacji metforminy i kwasicy mleczanowej.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor OCT2[4], metformina – substrat OCT2[5]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C19[4], induktor CYP2C8[4], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[4], substrat BCRP[4], substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
  • Metformina: substrat MATE1[5], substrat MATE2-K[5], substrat OCT2[5]

Monitorować

  • stężenie glukozy we krwi i HbA1c
  • eGFR i kreatynina, zwłaszcza w czasie epizodów gorączki
  • objawy odwodnienia i niedociśnienia
  • objawy kwasicy mleczanowej

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 30 ml/minpacjentinterakcja nie dotyczyPrzy ciężkiej niewydolności nerek (GFR < 30 ml/min) metformina jest przeciwwskazana niezależnie od dabrafenibu.
Dabrafenib dołączony do stałego leczenia metforminąkolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo włączeniu dabrafenibu u pacjenta leczonego metforminą należy częściej kontrolować glikemię w pierwszych tygodniach terapii i przy każdym epizodzie gorączki oceniać nawodnienie oraz czynność nerek.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Metformin hydrochloride STADA 500 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/metformin-hydrochloride-stada-100446313/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Glucophage XR 500 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/glucophage-xr-100161645/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ EksenatydPołączenie można stosować pod warunkiem ścisłego monitorowania.Częściej mierz cukier, dużo pij przy wymiotach, biegunce lub gorączce i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się silny ból brzucha.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Częściej mierz cukier, dużo pij przy wymiotach, biegunce lub gorączce i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się silny ból brzucha.

Te dwa leki nie zmieniają wzajemnie swojego stężenia we krwi, ale mogą sumować niektóre działania niepożądane. Oba mogą wywoływać nudności, wymioty lub biegunkę, a rzadko zapalenie trzustki. Lek przeciwnowotworowy może też podnosić poziom cukru we krwi, więc cukrzyca może być gorzej wyrównana. Gorączka i wymioty mogą prowadzić do odwodnienia, które obciąża nerki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silny, uporczywy ból brzucha, czasem promieniujący do pleców
  • nawracające wymioty lub biegunka
  • oznaki odwodnienia – suchość w ustach, mało oddawanego moczu, zawroty głowy
  • wyraźnie wyższe niż zwykle wyniki pomiaru cukru, wzmożone pragnienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem ścisłego monitorowania. Po włączeniu dabrafenibu częściej kontroluj glikemię i w razie potrzeby zmodyfikuj leczenie przeciwcukrzycowe. Przy nawracających wymiotach, biegunce lub gorączce oceń nawodnienie i czynność nerek. Przy silnym, uporczywym bólu brzucha odstaw eksenatyd do czasu wykluczenia zapalenia trzustki i nie wznawiaj go po potwierdzonym zapaleniu trzustki. Leczenie dabrafenibem prowadzi onkolog, więc decyzje o jego przerwaniu należy podejmować wspólnie.

Skutek kliniczny

Możliwe zwiększone ryzyko ostrego zapalenia trzustki, odwodnienia z ostrym uszkodzeniem nerek przy nasilonych objawach żołądkowo-jelitowych lub gorączce oraz pogorszenie wyrównania cukrzycy po włączeniu dabrafenibu.

Mechanizm

Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Eksenatyd jest peptydem eliminowanym głównie przez nerki i nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450. Dlatego indukcja CYP3A4, CYP2C i CYP2B6 przez dabrafenib nie powinna zmieniać jego stężenia. Spowolnienie opróżniania żołądka przez eksenatyd o przedłużonym uwalnianiu jest znikome i nie powoduje istotnych klinicznie zmian we wchłanianiu doustnie przyjmowanych leków[1]. Istotne jest natomiast nakładanie się działań niepożądanych. Oba leki wiążą się z ryzykiem zapalenia trzustki. Oba często wywołują nudności, wymioty lub biegunkę, a dabrafenib dodatkowo gorączkę, co sumarycznie zwiększa ryzyko odwodnienia i przednerkowego pogorszenia czynności nerek. Dabrafenib może też podwyższać stężenie glukozy we krwi i w ten sposób osłabiać kontrolę glikemii uzyskaną eksenatydem.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C19[2], induktor CYP2C8[2], słaby induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • glikemia na czczo i HbA1c po włączeniu dabrafenibu
  • objawy zapalenia trzustki (ból brzucha), w razie podejrzenia lipaza i amylaza
  • stan nawodnienia przy wymiotach, biegunce lub gorączce
  • kreatynina i eGFR

Kiedy ocena się zmienia

Dabrafenib włączony u pacjenta leczonego już eksenatydemkolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo włączeniu dabrafenibu u pacjenta ze stabilną glikemią na eksenatydzie należy w pierwszych tygodniach częściej kontrolować glikemię, ponieważ możliwa hiperglikemia może wymagać intensyfikacji leczenia przeciwcukrzycowego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bydureon 2 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bydureon-100252744/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Insulina aspartPołączenie można stosować, ale u chorego na cukrzycę trzeba częściej oznaczać glikemię po włączeniu dabrafenibu i w razie potrzeby zwiększyć dawkę insuliny.Mierz cukier częściej niż zwykle i nie zmieniaj sam dawki insuliny, tylko zgłoś wysokie lub niskie wyniki lekarzowi.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Mierz cukier częściej niż zwykle i nie zmieniaj sam dawki insuliny, tylko zgłoś wysokie lub niskie wyniki lekarzowi.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib może podnosić poziom cukru we krwi. Przez to insulina może działać słabiej niż zwykle i może być potrzebna jej wyższa dawka. Gdy skończysz leczenie dabrafenibem, dotychczasowa dawka insuliny może okazać się za duża.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wzmożone pragnienie
  • częste oddawanie moczu
  • suchość w ustach
  • zmęczenie i senność
  • niewyraźne widzenie
  • drżenie, poty, kołatanie serca lub nagły głód po odstawieniu dabrafenibu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale u chorego na cukrzycę trzeba częściej oznaczać glikemię po włączeniu dabrafenibu i w razie potrzeby zwiększyć dawkę insuliny. Po zakończeniu lub przerwaniu leczenia dabrafenibem dawkę insuliny należy ponownie dostosować, aby uniknąć hipoglikemii.

Skutek kliniczny

Pogorszenie kontroli glikemii u chorych na cukrzycę leczonych insuliną, z koniecznością zwiększenia dawki insuliny. Po odstawieniu lub przerwaniu dabrafenibu zapotrzebowanie na insulinę może się zmniejszyć i rośnie ryzyko hipoglikemii.

Mechanizm

Dabrafenib może powodować hiperglikemię, co osłabia działanie insuliny aspart i zwiększa zapotrzebowanie na insulinę. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo insulina nie jest metabolizowana przez enzymy cytochromu P450 indukowane przez dabrafenib.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[1], inhibitor CYP3A4[1], inhibitor OAT1[1], inhibitor OAT3[1], inhibitor OATP1B1[1], inhibitor OATP1B3[1], inhibitor OCT2[1], induktor CYP2B6[1], induktor CYP2C19[1], induktor CYP2C8[1], słaby induktor CYP2C9[2], umiarkowany induktor CYP3A4[2], induktor P-gp[1], substrat BCRP[1], substrat CYP2C8[1], substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]

Monitorować

  • glikemia na czczo i poposiłkowa (samokontrola)
  • HbA1c
  • objawy hiperglikemii
  • objawy hipoglikemii po odstawieniu dabrafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie lub przerwanie dabrafenibukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu lub przerwaniu dabrafenibu zapotrzebowanie na insulinę może się zmniejszyć, dlatego trzeba częściej kontrolować glikemię i rozważyć zmniejszenie dawki insuliny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Insulina ludzkaPołączenie można stosować, ale trzeba częściej kontrolować glikemię, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia dabrafenibem, w czasie gorączki oraz po przerwaniu lub odstawieniu dabrafenibu.Częściej mierz cukier glukometrem i nie zmieniaj sam dawki insuliny, tylko pokaż wyniki lekarzowi, który ją dostosuje.opóźniony (dni)opisy przypadków

Niekorzystna interakcja

Częściej mierz cukier glukometrem i nie zmieniaj sam dawki insuliny, tylko pokaż wyniki lekarzowi, który ją dostosuje.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib może podnosić poziom cukru we krwi. Przez to insulina może działać słabiej niż zwykle i cukier może być wyższy niż przed leczeniem. Gdy dabrafenib zostanie odstawiony albo przerwany, cukier może z kolei spaść zbyt nisko, jeśli wcześniej zwiększono dawkę insuliny.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wzmożone pragnienie i suchość w ustach
  • częste oddawanie moczu
  • zmęczenie i niewyraźne widzenie
  • wysokie wyniki pomiarów cukru
  • drżenie, poty, kołatanie serca lub nagły głód po odstawieniu dabrafenibu
  • gorączka
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba częściej kontrolować glikemię, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia dabrafenibem, w czasie gorączki oraz po przerwaniu lub odstawieniu dabrafenibu. Dawkę insuliny dostosowuje się do wyników pomiarów, w porozumieniu z diabetologiem i onkologiem.

Skutek kliniczny

U chorego na cukrzycę leczonego insuliną możliwe jest pogorszenie wyrównania glikemii i hiperglikemia wymagająca zwiększenia dawki insuliny. Po odstawieniu albo przerwaniu dabrafenibu przy niezmienionej, wcześniej zwiększonej dawce insuliny rośnie ryzyko hipoglikemii.

Mechanizm

Dabrafenib może podnosić stężenie glukozy we krwi, co osłabia hipoglikemizujące działanie insuliny. Gorączka, częsta w czasie leczenia dabrafenibem, dodatkowo zwiększa zapotrzebowanie na insulinę. Wiele substancji zmienia metabolizm glukozy i może wymagać zmiany dawki insuliny[1]. Indukcja enzymów wątrobowych przez dabrafenib nie ma znaczenia dla insuliny, która nie jest metabolizowana tą drogą.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C19[2], induktor CYP2C8[2], słaby induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • glikemia na czczo i poposiłkowa (samokontrola glukometrem)
  • HbA1c w trakcie leczenia
  • objawy hiperglikemii (wzmożone pragnienie, wielomocz)
  • objawy hipoglikemii po przerwaniu lub odstawieniu dabrafenibu
  • temperatura ciała

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie lub przerwanie dabrafenibu przy zwiększonej wcześniej dawce insulinykolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu lub przerwaniu dabrafenibu zapotrzebowanie na insulinę może się zmniejszyć, dlatego należy zwiększyć częstość pomiarów glikemii i rozważyć redukcję dawki insuliny, aby uniknąć hipoglikemii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Insuman Comb 15 100 j.m./ml, zawiesina do wstrzykiwań we wkładzie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/insuman-comb-15-100105724/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Insulina glarginePołączenie można stosować, ale po włączeniu dabrafenibu trzeba częściej kontrolować glikemię i w razie potrzeby zwiększyć dawkę insuliny glargine.Mierz cukier częściej niż zwykle i powiedz lekarzowi prowadzącemu cukrzycę, że zaczynasz albo kończysz leczenie dabrafenibem.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz cukier częściej niż zwykle i powiedz lekarzowi prowadzącemu cukrzycę, że zaczynasz albo kończysz leczenie dabrafenibem.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib może podnosić poziom cukru we krwi. Przez to insulina glargine może działać słabiej i twoja dotychczasowa dawka może nie wystarczać. Leki możesz przyjmować razem, ale częściej sprawdzaj cukier.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyniki cukru wyższe niż zwykle
  • wzmożone pragnienie
  • częste oddawanie moczu
  • nietypowe zmęczenie
  • drżenie, poty, kołatanie serca lub nagły głód po zakończeniu leczenia dabrafenibem
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale po włączeniu dabrafenibu trzeba częściej kontrolować glikemię i w razie potrzeby zwiększyć dawkę insuliny glargine. Po odstawieniu dabrafenibu lub przerwie w jego stosowaniu dawkę insuliny należy ponownie ocenić, aby uniknąć hipoglikemii.

Skutek kliniczny

Możliwe pogorszenie kontroli glikemii i hiperglikemia po włączeniu dabrafenibu. Pojawia się wtedy potrzeba zwiększenia dawki insuliny. Po odstawieniu dabrafenibu przy utrzymanej zwiększonej dawce insuliny rośnie ryzyko hipoglikemii.

Mechanizm

Dabrafenib może podwyższać stężenie glukozy we krwi i w ten sposób osłabiać działanie hipoglikemizujące insuliny glargine. Leki wpływające na metabolizm glukozy mogą wymagać zmiany dawki insuliny glargine[1]. Dabrafenib indukuje CYP3A4, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, UGT oraz białka transportujące, takie jak P-gp[2]. Insulina glargine nie jest eliminowana tymi szlakami, dlatego interakcja farmakokinetyczna nie jest oczekiwana.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • glikemia na czczo i w ciągu dnia (samokontrola)
  • HbA1c
  • objawy hiperglikemii
  • objawy hipoglikemii po odstawieniu lub przerwie w stosowaniu dabrafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie dabrafenibu u pacjenta stosującego insulinę glarginekolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo włączeniu dabrafenibu zwiększ częstość kontroli glikemii i rozważ zwiększenie dawki insuliny glargine w zależności od wyników.
Odstawienie lub przerwa w stosowaniu dabrafenibukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu oceń ponownie dawkę insuliny glargine, jeśli była zwiększana, ze względu na ryzyko hipoglikemii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lantus SoloStar 100 j.m./ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lantus-solostar-100130515/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Insulina glulizynowaPołączenie można stosować, ale trzeba częściej kontrolować glikemię po włączeniu, zmianie dawki i odstawieniu dabrafenibu.Mierz cukier częściej niż zwykle, szczególnie na początku i po zakończeniu leczenia dabrafenibem, i pokazuj wyniki lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz cukier częściej niż zwykle, szczególnie na początku i po zakończeniu leczenia dabrafenibem, i pokazuj wyniki lekarzowi.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib może podnosić poziom cukru we krwi i sprawiać, że twoja insulina działa słabiej. W czasie leczenia mogą też pojawiać się gorączka, wymioty albo brak apetytu, które dodatkowo rozchwiewają cukier. Oba leki możesz przyjmować razem, ale dawkę insuliny może trzeba będzie zmienić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne pragnienie, częste oddawanie moczu, suchość w ustach
  • zmęczenie, niewyraźne widzenie przy wysokich wynikach cukru
  • drżenie, poty, kołatanie serca, nagły głód lub splątanie (zbyt niski cukier)
  • wyniki cukru wyraźnie wyższe lub niższe niż zwykle przez kilka dni
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba częściej kontrolować glikemię po włączeniu, zmianie dawki i odstawieniu dabrafenibu. Przy substancjach wpływających na metabolizm glukozy konieczna może być modyfikacja dawkowania insuliny glulizynowej i szczególnie uważne monitorowanie[1]. Dawkę insuliny dostosowuje się do wyników pomiarów, a po zakończeniu leczenia dabrafenibem należy rozważyć jej zmniejszenie.

Skutek kliniczny

Możliwe pogorszenie kontroli glikemii z hiperglikemią i koniecznością zwiększenia dawki insuliny. Po odstawieniu dabrafenibu albo przy ograniczonym przyjmowaniu posiłków istnieje ryzyko hipoglikemii, jeśli dawki insuliny nie zostaną zmniejszone.

Mechanizm

Dabrafenib może podwyższać stężenie glukozy we krwi i w ten sposób osłabiać działanie hipoglikemizujące insuliny glulizynowej. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Dabrafenib indukuje enzymy CYP3A4, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19 i UGT oraz białka transportujące[2], a insulina glulizynowa jako peptyd nie jest eliminowana tymi drogami. Wystąpienie klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych z insuliną glulizynową uznaje się za mało prawdopodobne[1]. Gorączka, częsta podczas leczenia dabrafenibem, może dodatkowo zwiększać zapotrzebowanie na insulinę. Wymioty, biegunka i brak apetytu mogą je zmniejszać.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • glikemia na czczo i poposiłkowa (samokontrola glukometrem lub CGM)
  • HbA1c co około 3 miesiące
  • objawy hiperglikemii i hipoglikemii, szczególnie w czasie gorączki, wymiotów lub biegunki

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu u pacjenta z dawką insuliny zwiększoną w trakcie leczeniakolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu wpływ na glikemię ustępuje, a zwiększona wcześniej dawka insuliny może prowadzić do hipoglikemii. Należy wzmóc kontrolę glikemii i rozważyć redukcję dawki insuliny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Apidra SoloStar 100 j.m./ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/apidra-solostar-100126577/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ Insulina lizproPo włączeniu dabrafenibu u pacjenta leczonego insuliną lizpro częściej kontroluj glikemię i w razie potrzeby zwiększ dawkę insuliny.Mierz cukier częściej niż zwykle i powiedz lekarzowi, jeśli wyniki są wyższe niż zwykle albo jeśli kończysz leczenie dabrafenibem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz cukier częściej niż zwykle i powiedz lekarzowi, jeśli wyniki są wyższe niż zwykle albo jeśli kończysz leczenie dabrafenibem.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib może podnosić poziom cukru we krwi. Insulina może wtedy działać słabiej niż zwykle i dotychczasowa dawka może nie wystarczać. Gdy przestaniesz brać dabrafenib, cukier może spaść, jeśli dawka insuliny była wcześniej zwiększona.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wzmożone pragnienie
  • częste oddawanie moczu
  • suchość w ustach
  • zmęczenie i senność
  • wyniki cukru wyższe niż zwykle
  • drżenie, poty, kołatanie serca lub nagły głód po odstawieniu dabrafenibu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Po włączeniu dabrafenibu u pacjenta leczonego insuliną lizpro częściej kontroluj glikemię i w razie potrzeby zwiększ dawkę insuliny. Po odstawieniu lub przerwaniu dabrafenibu wróć do częstszych pomiarów i rozważ zmniejszenie dawki insuliny, aby uniknąć hipoglikemii. Hiperglikemię w trakcie leczenia przeciwnowotworowego warto omówić z diabetologiem i onkologiem.

Skutek kliniczny

Możliwe pogorszenie kontroli glikemii i hiperglikemia mimo dotychczasowej dawki insuliny lizpro. Po odstawieniu dabrafenibu przy zwiększonej wcześniej dawce insuliny rośnie ryzyko hipoglikemii.

Mechanizm

Dabrafenib może podwyższać stężenie glukozy we krwi, a hiperglikemia należy do jego znanych działań niepożądanych, zwłaszcza u osób z cukrzycą. Działa to przeciwnie do insuliny lizpro i może zwiększyć zapotrzebowanie na insulinę. Zapotrzebowanie na insulinę może wzrosnąć pod wpływem substancji o działaniu hiperglikemizującym[1]. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna – dabrafenib indukuje enzymy CYP i UGT oraz białka transportujące[2], a insulina lizpro nie jest eliminowana tymi drogami, tylko rozkładana jak insulina endogenna.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • glikemia na czczo i poposiłkowa
  • HbA1c
  • objawy hiperglikemii
  • objawy hipoglikemii po odstawieniu dabrafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie lub odstawienie dabrafenibu u pacjenta stosującego insulinę lizprokolejność włączenia · dabrafenibinne zalecenieNajwiększe ryzyko rozregulowania glikemii występuje w pierwszych tygodniach po włączeniu dabrafenibu (hiperglikemia) oraz po jego odstawieniu lub przerwie w leczeniu (hipoglikemia przy zwiększonej wcześniej dawce insuliny). W tych okresach zwiększ częstość pomiarów glikemii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Humalog BASAL 100 j./ml, zawiesina do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/humalog-basal-100029325/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ DoksorubicynaPołączenie stosuje się tylko pod kontrolą onkologa z oceną funkcji serca przed rozpoczęciem i regularnie w trakcie leczenia.Nie przerywaj leczenia na własną rękę i chodź na wszystkie zlecone badania serca i krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przerywaj leczenia na własną rękę i chodź na wszystkie zlecone badania serca i krwi.

Oba leki mogą obciążać serce, a razem to ryzyko może być większe. Mogą też osłabiać odporność i wywoływać gorączkę. Lekarz będzie dlatego częściej sprawdzał pracę twojego serca i wyniki krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • duszność, także przy niewielkim wysiłku lub w pozycji leżącej
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub silne zawroty głowy
  • gorączka lub dreszcze
  • ból w klatce piersiowej
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuje się tylko pod kontrolą onkologa z oceną funkcji serca przed rozpoczęciem i regularnie w trakcie leczenia. Należy uwzględnić dotychczasową skumulowaną dawkę antracyklin, kontrolować EKG z odstępem QT oraz elektrolity, a przy spadku frakcji wyrzutowej rozważyć przerwanie lub modyfikację leczenia. Konieczna jest regularna kontrola morfologii krwi.

Skutek kliniczny

Możliwe zwiększone ryzyko niewydolności serca, spadku frakcji wyrzutowej i zaburzeń rytmu, a także nasilonej neutropenii i gorączki. Teoretycznie możliwe osłabienie działania doksorubicyny.

Mechanizm

Główne ryzyko to sumowanie działania kardiotoksycznego. Doksorubicyna uszkadza mięsień sercowy w sposób zależny od dawki skumulowanej, a dabrafenib, zwłaszcza w skojarzeniu z trametynibem, może obniżać frakcję wyrzutową lewej komory i wydłużać odstęp QT. Oba leki mogą też nasilać mielosupresję i gorączkę. Dodatkowo dabrafenib jest induktorem CYP3A4 i może indukować glikoproteinę P, co teoretycznie może zmniejszać ekspozycję na doksorubicynę, choć w postaci liposomalnej pegylowanej znaczenie tego mechanizmu jest prawdopodobnie małe.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[1], inhibitor CYP3A4[1], inhibitor OAT1[1], inhibitor OAT3[1], inhibitor OATP1B1[1], inhibitor OATP1B3[1], inhibitor OCT2[1], induktor CYP2B6[1], induktor CYP2C19[1], induktor CYP2C8[1], słaby induktor CYP2C9[2], umiarkowany induktor CYP3A4[2], induktor P-gp[1], substrat BCRP[1], substrat CYP2C8[1], substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]

Monitorować

  • frakcja wyrzutowa lewej komory (echokardiografia)
  • EKG z odstępem QTc
  • stężenie potasu i magnezu
  • morfologia krwi z rozmazem
  • objawy niewydolności serca
  • temperatura ciała

Kiedy ocena się zmienia

Duża skumulowana dawka antracyklindawka · doksorubicynaryzyko rośnieRyzyko kardiotoksyczności rośnie wraz ze skumulowaną dawką antracyklin, także otrzymanych wcześniej, dlatego u takich chorych monitorowanie serca powinno być częstsze.
Doksorubicyna konwencjonalna (nieliposomalna)postać · doksorubicynaryzyko rośniePostać konwencjonalna doksorubicyny ma większy potencjał kardiotoksyczny niż postać liposomalna pegylowana, co nasila ryzyko sumowania działania na serce.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ EwerolimusJeśli połączenia nie da się uniknąć, monitoruj stężenie minimalne ewerolimusu i w razie potrzeby zwiększ jego dawkę pod kontrolą stężenia.Powiedz lekarzowi, że bierzesz oba leki, nie zmieniaj sam dawek i zgłoś się na zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi, że bierzesz oba leki, nie zmieniaj sam dawek i zgłoś się na zlecone badania krwi.

Dabrafenib może sprawić, że ewerolimus będzie słabiej działał, bo organizm szybciej go usuwa. Gdy przestaniesz brać dabrafenib, ewerolimusu we krwi może z kolei być za dużo. Oba leki mogą też podnosić poziom cukru we krwi. Lekarz może zlecić badanie krwi i dopasować dawkę ewerolimusu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie objawów choroby lub napadów padaczkowych
  • po przeszczepie gorączka, ból w okolicy przeszczepionego narządu lub mniejsza ilość oddawanego moczu
  • nadmierne pragnienie i częste oddawanie moczu
  • owrzodzenia w jamie ustnej lub częste infekcje po odstawieniu dabrafenibu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jeśli połączenia nie da się uniknąć, monitoruj stężenie minimalne ewerolimusu i w razie potrzeby zwiększ jego dawkę pod kontrolą stężenia. Efekt indukcji narasta przez około 1–2 tygodnie po włączeniu dabrafenibu i podobnie długo ustępuje po jego odstawieniu, dlatego oznaczaj stężenie ewerolimusu po każdej zmianie leczenia dabrafenibem. Po odstawieniu dabrafenibu wróć do wcześniejszej dawki ewerolimusu pod kontrolą stężenia. Kontroluj glikemię u obu chorych z cukrzycą i bez niej.

Skutek kliniczny

Spadek stężenia ewerolimusu może osłabić jego skuteczność przeciwnowotworową, przeciwpadaczkową albo immunosupresyjną, a u biorców przeszczepu zwiększyć ryzyko odrzucenia narządu. Po odstawieniu dabrafenibu stężenie ewerolimusu stopniowo rośnie, co może nasilić jego działania niepożądane, takie jak zapalenie jamy ustnej, zakażenia czy hiperglikemia. Dodatkowo możliwe jest nasilenie hiperglikemii przez oba leki.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A4 i inne enzymy metabolizujące leki, a ewerolimus jest wrażliwym substratem CYP3A4 i glikoproteiny P. Indukcja przyspiesza metabolizm ewerolimusu i obniża jego stężenie we krwi. Oba leki mogą też podnosić stężenie glukozy we krwi, więc ich działania niepożądane w tym zakresie mogą się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[1], ewerolimus – wrażliwy substrat CYP3A4[2]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[2], ewerolimus – wrażliwy substrat CYP3A4[2]
  • Dabrafenib – induktor P-gp[1], ewerolimus – substrat P-gp[3]
  • Ewerolimus – słaby inhibitor CYP3A4[3], dabrafenib – substrat CYP3A4[1]
  • Ewerolimus – umiarkowany inhibitor P-gp[3], dabrafenib – substrat P-gp[1]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[1], inhibitor CYP3A4[1], inhibitor OAT1[1], inhibitor OAT3[1], inhibitor OATP1B1[1], inhibitor OATP1B3[1], inhibitor OCT2[1], induktor CYP2B6[1], induktor CYP2C19[1], induktor CYP2C8[1], słaby induktor CYP2C9[2], umiarkowany induktor CYP3A4[2], induktor P-gp[1], substrat BCRP[1], substrat CYP2C8[1], substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]
  • Ewerolimus: inhibitor CYP2D6[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], umiarkowany inhibitor P-gp[3], wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • stężenie minimalne ewerolimusu po włączeniu i po odstawieniu dabrafenibu
  • glikemia na czczo
  • skuteczność leczenia ewerolimusem (kontrola choroby nowotworowej, napadów padaczkowych lub funkcji przeszczepu)
  • objawy toksyczności ewerolimusu po odstawieniu dabrafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu przy stałej, wcześniej zwiększonej dawce ewerolimusukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja wygasa w ciągu około 1–2 tygodni i stężenie ewerolimusu rośnie. Jeśli dawkę ewerolimusu wcześniej zwiększono, zmniejsz ją pod kontrolą stężenia, aby uniknąć toksyczności.
Pierwsze 2 tygodnie stosowania dabrafenibuczas leczenia · dabrafenibinne zalecenieIndukcja narasta stopniowo, więc pojedyncze oznaczenie stężenia ewerolimusu tuż po włączeniu dabrafenibu nie odzwierciedla pełnego efektu. Powtórz oznaczenie po ustaleniu się indukcji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Votubia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/votubia-100253844/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDabrafenib+ IzotretynoinaU kobiet w wieku rozrodczym zapewnij skuteczną antykoncepcję niezależną od hormonów (np. wkładka wewnątrzmaciczna z miedzią lub metoda barierowa jako druga metoda), bo dabrafenib może osłabiać antykoncepcję hormonalną, a izotretynoina jest przeciwwskazana w ciąży.Jeśli możesz zajść w ciążę, zapytaj lekarza o metodę antykoncepcji bez hormonów i nie przerywaj jej stosowania, a słabszą poprawę skóry zgłoś lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli możesz zajść w ciążę, zapytaj lekarza o metodę antykoncepcji bez hormonów i nie przerywaj jej stosowania, a słabszą poprawę skóry zgłoś lekarzowi.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib przyspiesza rozkład wielu leków w organizmie i może osłabić działanie leku na trądzik. Może też osłabić działanie tabletek antykoncepcyjnych i innych hormonalnych metod zapobiegania ciąży. Lek na trądzik bardzo poważnie szkodzi dziecku w łonie matki, dlatego skuteczna ochrona przed ciążą jest tu szczególnie ważna.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • spóźniająca się miesiączka
  • brak poprawy lub nasilenie trądziku
  • silna suchość skóry lub łuszczenie po odstawieniu dabrafenibu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U kobiet w wieku rozrodczym zapewnij skuteczną antykoncepcję niezależną od hormonów (np. wkładka wewnątrzmaciczna z miedzią lub metoda barierowa jako druga metoda), bo dabrafenib może osłabiać antykoncepcję hormonalną[1], a izotretynoina jest przeciwwskazana w ciąży[2]. Oceniaj skuteczność izotretynoiny i w razie słabej odpowiedzi rozważ korektę dawki w porozumieniu z lekarzem prowadzącym oraz onkologiem. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów stopniowo ustępuje, więc ekspozycja na izotretynoinę może wzrosnąć – obserwuj wtedy nasilenie działań niepożądanych.

Skutek kliniczny

Spodziewane jest słabsze działanie przeciwtrądzikowe izotretynoiny. Istotniejsze jest ryzyko niezamierzonej ciąży u kobiet stosujących antykoncepcję hormonalną, a izotretynoina jest silnie teratogenna i przeciwwskazana w ciąży[2].

Mechanizm

Dabrafenib jest induktorem enzymów metabolizujących leki, m.in. CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2B6, oraz białek transportujących, co zmniejsza stężenie w osoczu leków eliminowanych przez te szlaki[1]. Izotretynoina jest metabolizowana oksydacyjnie głównie z udziałem CYP2C8, CYP2C9 i CYP3A4, dlatego dabrafenib może przyspieszać jej przemianę i zmniejszać ekspozycję na lek macierzysty. Dabrafenib może też osłabiać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych[1], co ma szczególne znaczenie przy teratogennej izotretynoinie.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • skuteczność leczenia trądziku
  • testy ciążowe zgodnie z Programem Zapobiegania Ciąży
  • metoda antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym
  • stężenie lipidów i enzymy wątrobowe
  • objawy skórne

Bezpieczniejsze alternatywy

adapalen (miejscowo)tretynoina (miejscowo)

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowadroga podania · izotretynoinaryzyko malejeIzotretynoina stosowana miejscowo osiąga minimalne stężenia ogólnoustrojowe, więc indukcja enzymów przez dabrafenib nie ma znaczenia klinicznego.
Dabrafenib odstawiony w trakcie leczenia izotretynoinąkolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów stopniowo wygasa i ekspozycja na izotretynoinę może wzrosnąć – monitoruj działania niepożądane, zwłaszcza jeśli dawkę wcześniej zwiększono.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Curacne 40 mg 40 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/curacne-40-mg-100130886/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniu13

Interakcja o niejasnym znaczeniuDabrafenib+ NaproksenRutynowa zmiana dawkowania nie jest potrzebna, ale naproksen u pacjenta leczonego dabrafenibem warto stosować krótko i w najmniejszej skutecznej dawce.Przyjmuj naproksen tylko krótko i w najmniejszej dawce, która pomaga, pij dużo płynów, a przy gorączce lub słabszym działaniu leku nie zwiększaj dawki, tylko zapytaj lekarza lub farmaceutę.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj naproksen tylko krótko i w najmniejszej dawce, która pomaga, pij dużo płynów, a przy gorączce lub słabszym działaniu leku nie zwiększaj dawki, tylko zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib może sprawić, że naproksen będzie działał słabiej lub krócej. Dabrafenib często wywołuje gorączkę, a przy gorączce i odwodnieniu naproksen bardziej obciąża nerki. Jeśli przyjmujesz też trametynib albo leki rozrzedzające krew, naproksen może zwiększać ryzyko krwawień.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • słabsze lub krótsze działanie przeciwbólowe
  • czarne, smoliste stolce lub wymioty z krwią
  • siniaki lub krwawienia bez wyraźnej przyczyny
  • wyraźnie mniej oddawanego moczu, zwłaszcza w czasie gorączki
  • obrzęki nóg
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Rutynowa zmiana dawkowania nie jest potrzebna, ale naproksen u pacjenta leczonego dabrafenibem warto stosować krótko i w najmniejszej skutecznej dawce. Przy słabszym działaniu przeciwbólowym nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej naproksenu, tylko ocenić przyczynę bólu i rozważyć zmianę leczenia przeciwbólowego. W czasie gorączki z odwodnieniem, wymiotami lub biegunką naproksen należy odstawić i zadbać o nawodnienie. U pacjentów otrzymujących też trametynib, leki przeciwzakrzepowe lub przeciwpłytkowe należy zachować szczególną ostrożność z powodu ryzyka krwawień.

Skutek kliniczny

Możliwe słabsze i krótsze działanie przeciwbólowe naproksenu – skutek łatwy do zauważenia i niegroźny. Istotniejsze klinicznie jest addytywne ryzyko ostrego uszkodzenia nerek w czasie gorączki z odwodnieniem oraz krwawień, zwłaszcza z przewodu pokarmowego, u pacjentów leczonych równocześnie trametynibem.

Mechanizm

Dabrafenib może osłabiać działanie naproksenu przez przyspieszenie jego metabolizmu, a oba leki mogą sumować ryzyko uszkodzenia nerek i krwawień. Dabrafenib jest induktorem enzymów metabolizujących leki, w tym CYP2C9 i UGT, co zmniejsza stężenie w osoczu leków przez nie eliminowanych[1]. Naproksen jest metabolizowany przez CYP2C9 i CYP1A2 oraz sprzęgany z kwasem glukuronowym, dlatego jego ekspozycja może się zmniejszyć. Dodatkowo dabrafenib często wywołuje gorączkę, która z odwodnieniem sprzyja ostremu uszkodzeniu nerek, a NLPZ to ryzyko nasilają. W skojarzeniu z trametynibem dochodzi do zwiększonego ryzyka krwawień, które naproksen może addytywnie nasilać.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C19[2], induktor CYP2C8[2], słaby induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • skuteczność przeciwbólowa naproksenu
  • stężenie kreatyniny i diureza, zwłaszcza w okresach gorączki
  • objawy krwawienia z przewodu pokarmowego
  • ciśnienie tętnicze i obrzęki przy stosowaniu przewlekłym

Kiedy ocena się zmienia

Stosowanie regularne, codzienneczas leczenia · naproksenryzyko rośniePrzy przewlekłym stosowaniu naproksenu u pacjenta leczonego dabrafenibem rośnie znaczenie ryzyka nerkowego i krwotocznego, a indukcja metabolizmu może skłaniać do zwiększania dawki. Należy okresowo kontrolować czynność nerek i rozważyć inne leczenie przeciwbólowe.
Dabrafenib włączony u pacjenta przewlekle przyjmującego naproksenkolejność włączenia · dabrafenibinne zalecenieIndukcja enzymów narasta stopniowo po włączeniu dabrafenibu i ustępuje stopniowo po jego odstawieniu. W tych okresach warto ocenić skuteczność przeciwbólową naproksenu i nie zwiększać dawki ponad maksymalną dobową.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuDabrafenib+ IrbesartanPołączenie można stosować, kontrolując ciśnienie tętnicze po włączeniu i po odstawieniu dabrafenibu.Mierz ciśnienie w domu przez pierwsze tygodnie po rozpoczęciu i po zakończeniu przyjmowania dabrafenibu, a gdy wyniki wyraźnie się zmienią, powiedz o tym lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Mierz ciśnienie w domu przez pierwsze tygodnie po rozpoczęciu i po zakończeniu przyjmowania dabrafenibu, a gdy wyniki wyraźnie się zmienią, powiedz o tym lekarzowi.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib może przyspieszać rozkład niektórych leków w organizmie, w tym irbesartanu. Teoretycznie irbesartan może wtedy słabiej obniżać ciśnienie, ale nie wiadomo, czy ma to praktyczne znaczenie. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem efekt ten stopniowo ustępuje i ciśnienie może się nieco obniżyć.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźnie wyższe niż zwykle wyniki pomiaru ciśnienia
  • ból lub zawroty głowy
  • zawroty głowy lub osłabienie przy wstawaniu
  • wysoka gorączka z wymiotami, biegunką lub małą ilością oddawanego moczu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, kontrolując ciśnienie tętnicze po włączeniu i po odstawieniu dabrafenibu. Leki eliminowane przez metabolizm można stosować z dabrafenibem z zachowaniem ostrożności, gdy ich działanie łatwo ocenić i dostosować dawkę na podstawie kontroli skuteczności.[1] W przypadku irbesartanu kontrolą skuteczności jest pomiar ciśnienia, dlatego przy jego wzroście wystarczy dostosowanie dawki albo dodanie innego leku przeciwnadciśnieniowego. Gdy u pacjenta wystąpi wysoka gorączka z odwodnieniem, wymiotami lub biegunką, warto ocenić nawodnienie i czynność nerek oraz rozważyć czasowe wstrzymanie irbesartanu.

Skutek kliniczny

Możliwe zmniejszenie stężenia irbesartanu i słabsza kontrola ciśnienia tętniczego po kilku–kilkunastu dniach od włączenia dabrafenibu. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja ustępuje stopniowo, więc stężenie irbesartanu może wzrosnąć i ciśnienie może się obniżyć. Zmniejszenie stężenia leków metabolizowanych przez indukowane enzymy może prowadzić do utraty lub osłabienia ich działania.[1]

Mechanizm

Dabrafenib może nieco osłabić działanie irbesartanu, bo przyspiesza jego rozkład w wątrobie, ale znaczenie kliniczne tego efektu nie zostało potwierdzone. Dabrafenib jest induktorem enzymów metabolizujących leki, w tym CYP2C9 i UGT (enzymów sprzęgających glukuronidy).[1] Irbesartan jest metabolizowany głównie przez CYP2C9, a w mniejszym stopniu ulega glukuronidacji.[2] Wpływu induktorów CYP2C9 na farmakokinetykę irbesartanu nie badano.[2] Pośrednio na indukcję CYP2C9 wskazuje zmniejszenie AUC S-warfaryny o 37% podczas stosowania dabrafenibu 150 mg dwa razy na dobę.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – słaby induktor CYP2C9[3], irbesartan – wrażliwy substrat CYP2C9[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[5], inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OAT1[5], inhibitor OAT3[5], inhibitor OATP1B1[5], inhibitor OATP1B3[5], inhibitor OCT2[5], induktor CYP2B6[5], induktor CYP2C19[5], induktor CYP2C8[5], słaby induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[5], substrat BCRP[5], substrat CYP2C8[5], substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[5]
  • Irbesartan: słaby inhibitor OATP1B1[4], wrażliwy substrat CYP2C9[4]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze (pomiary domowe) w pierwszych tygodniach po włączeniu i po odstawieniu dabrafenibu
  • kreatynina i potas przy gorączce z odwodnieniem

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu u pacjenta, któremu zwiększono dawkę irbesartanukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymów ustępuje stopniowo, co może zwiększyć ekspozycję na irbesartan. Jeśli dawkę irbesartanu zwiększano w trakcie leczenia dabrafenibem, należy kontrolować ciśnienie i rozważyć powrót do wcześniejszej dawki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Aprovel 150 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/aprovel-100000250/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Aprovel. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/aprovel-100000250/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuDabrafenib+ PitawastatynaPołączenie można stosować bez zmiany dawki pitawastatyny.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i zapytaj lekarza o badanie cholesterolu kilka tygodni po rozpoczęciu leczenia przeciwnowotworowego.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i zapytaj lekarza o badanie cholesterolu kilka tygodni po rozpoczęciu leczenia przeciwnowotworowego.

Te leki można przyjmować razem. Lek przeciwnowotworowy może przyspieszać usuwanie z organizmu niektórych innych leków, przez co lek na cholesterol może działać trochę słabiej. U większości osób ta zmiana jest niewielka lub w ogóle jej nie ma. Kontrola cholesterolu we krwi pokaże, czy dawka nadal jest odpowiednia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wynik cholesterolu wyższy niż przed rozpoczęciem leczenia przeciwnowotworowego
  • niewyjaśnione bóle, tkliwość lub osłabienie mięśni – zgłoś lekarzowi jak przy każdej statynie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawki pitawastatyny. Po kilku tygodniach od włączenia dabrafenibu warto skontrolować lipidogram i w razie niewystarczającej kontroli LDL-cholesterolu zwiększyć dawkę pitawastatyny zgodnie z jej zakresem dawkowania. Po odstawieniu dabrafenibu należy ponownie ocenić lipidogram, jeśli dawka statyny była wcześniej zwiększana.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobnym skutkiem jest niewielkie osłabienie działania obniżającego LDL-cholesterol. Nie należy oczekiwać nasilenia toksyczności mięśniowej pitawastatyny z powodu tej interakcji. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie pitawastatyny wraca do wyjściowego.

Mechanizm

Dabrafenib może nieznacznie zmniejszać stężenie pitawastatyny, ale przewidywany efekt jest mały, bo główne drogi eliminacji pitawastatyny nie podlegają silnej indukcji. Pitawastatyna jest aktywnie wychwytywana do hepatocytów przez transportery wątrobowe, w tym OATP[1]. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol i sok grejpfrutowy, nie zmieniają istotnie jej stężenia w osoczu[1]. Dabrafenib indukuje CYP3A, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, UGT oraz P-gp i MRP-2, natomiast nie oczekuje się indukcji OATP1B1/1B3 i BCRP[2]. Statyny metabolizowane przez CYP należą do leków, których stężenie dabrafenib może obniżać[2]. Pitawastatyna jest metabolizowana przez CYP2C9 tylko w niewielkim stopniu, a głównie ulega glukuronidacji, dlatego teoretycznie możliwy jest umiarkowany spadek jej ekspozycji przez indukcję UGT i CYP2C9.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor OATP1B1[3], pitawastatyna – substrat OATP1B1[4]
  • Dabrafenib – inhibitor OATP1B3[3], pitawastatyna – substrat OATP1B3[4]
  • Dabrafenib – induktor CYP2C8[3], pitawastatyna – drugorzędny szlak substrat CYP2C8[5]
  • Dabrafenib – słaby induktor CYP2C9[4], pitawastatyna – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[5]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Pitawastatyna: drugorzędny szlak substrat CYP2C8[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[5], substrat OATP1B1[4], substrat OATP1B3[4], substrat UGT2B7[5]

Monitorować

  • LDL-cholesterol i lipidogram po kilku tygodniach od włączenia lub odstawienia dabrafenibu
  • objawy mięśniowe i CK przy dolegliwościach mięśniowych, zgodnie z zasadami stosowania statyn

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu przy zwiększonej wcześniej dawce pitawastatynykolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo zakończeniu leczenia dabrafenibem indukcja enzymów stopniowo wygasa i ekspozycja na pitawastatynę rośnie. Jeśli dawkę statyny zwiększono w trakcie leczenia dabrafenibem, należy skontrolować lipidogram i rozważyć powrót do wcześniejszej dawki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Livazo 1 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/livazo-100249908/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Livazo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/livazo-100249908/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuDabrafenib+ WalsartanPołączenie można stosować, kontrolując ciśnienie tętnicze po włączeniu i po odstawieniu dabrafenibu.Mierz ciśnienie regularnie po rozpoczęciu i po zakończeniu leczenia dabrafenibem, a nieprawidłowe wyniki pokaż lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Mierz ciśnienie regularnie po rozpoczęciu i po zakończeniu leczenia dabrafenibem, a nieprawidłowe wyniki pokaż lekarzowi.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib może nieco osłabić działanie walsartanu na ciśnienie. Ten efekt jest prawdopodobnie niewielki i pojawia się stopniowo. Po zakończeniu leczenia dabrafenibem ciśnienie może z kolei spaść bardziej niż wcześniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźnie wyższe ciśnienie niż zwykle
  • zawroty głowy lub uczucie omdlenia przy wstawaniu
  • bóle głowy
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, kontrolując ciśnienie tętnicze po włączeniu i po odstawieniu dabrafenibu. Należy oczekiwać interakcji z lekami eliminowanymi przez transport aktywny, ale gdy dawkę łatwo modyfikować na podstawie kontroli skuteczności, wystarczy zachować ostrożność[1]. Dawkę walsartanu dostosowuje się do wartości ciśnienia.

Skutek kliniczny

Możliwe niewielkie osłabienie działania hipotensyjnego walsartanu w trakcie leczenia dabrafenibem i powrót pełnego działania po jego odstawieniu. Wielkość efektu nie jest znana i najprawdopodobniej jest mała.

Mechanizm

Dabrafenib może zmniejszać ekspozycję na walsartan przez indukcję transportera MRP2, ale nie powinien wpływać na wychwyt przez OATP1B1/1B3. Walsartan jest substratem transportera wychwytu wątrobowego OATP1B1/OATP1B3 i transportera wyrzutu wątrobowego MRP2[2]. Dabrafenib jest induktorem enzymów i może nasilać syntezę białek transportujących, w tym P-gp i MRP-2, natomiast indukcji OATP1B1/1B3 i BCRP się nie spodziewa[1]. Walsartan jest w niewielkim stopniu metabolizowany przez cytochrom P450, więc indukcja enzymów nie ma dla niego większego znaczenia.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor OATP1B1[3], walsartan – substrat OATP1B1[4]
  • Dabrafenib – inhibitor OATP1B3[3], walsartan – substrat OATP1B3[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Walsartan: substrat OATP1B1[4], substrat OATP1B3[4]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze po włączeniu i po odstawieniu dabrafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibukolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo ustępuje, a ekspozycja na walsartan może wrócić do wyjściowej. Jeśli dawkę walsartanu zwiększono w trakcie leczenia, należy skontrolować ciśnienie i rozważyć jej zmniejszenie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Valsartan Reddy 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/valsartan-reddy-100444343/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Valsartan Reddy. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/valsartan-reddy-100444343/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuDabrafenib+ BusulfanPołączenie można stosować bez zmiany dawek, a skuteczność busulfanu ocenia się standardowo na podstawie morfologii krwi.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem i nie opuszczaj zleconych badań krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem i nie opuszczaj zleconych badań krwi.

Te dwa leki zwykle można przyjmować razem. Dabrafenib przyspiesza rozkład wielu leków w organizmie, ale busulfan jest usuwany głównie inną drogą, więc jego działanie raczej nie słabnie. Lekarz i tak regularnie sprawdza wyniki krwi, co pozwala zauważyć ewentualne zmiany.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe siniaki lub krwawienia
  • gorączka lub częste infekcje
  • duże zmęczenie i bladość
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek, a skuteczność busulfanu ocenia się standardowo na podstawie morfologii krwi. Przy dużych dawkach busulfanu u pacjenta przyjmującego obecnie lub niedawno dabrafenib należy rozważyć oznaczanie stężenia busulfanu w osoczu i dostosowanie dawki według jego wyniku.

Skutek kliniczny

Teoretycznie możliwe jest niewielkie zmniejszenie stężenia busulfanu i osłabienie jego działania, co ma znaczenie przede wszystkim przy dużych dawkach stosowanych w kondycjonowaniu przed przeszczepieniem komórek krwiotwórczych. Przy dawkach podtrzymujących skutek kliniczny jest mało prawdopodobny i nie został potwierdzony.

Mechanizm

Dabrafenib jest induktorem enzymów i zwiększa syntezę CYP3A4, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, UGT oraz białek transportujących, co obniża stężenia leków eliminowanych tymi szlakami, w tym części leków przeciwnowotworowych.[1] Busulfan jest eliminowany głównie przez sprzęganie z glutationem, a udział enzymów indukowanych przez dabrafenib w jego metabolizmie jest niewielki, więc istotna interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Klasyczny induktor enzymów fenytoina osłabia jednak efekt mieloablacyjny dużych dawek busulfanu[2], dlatego nie można wykluczyć podobnego, słabszego wpływu dabrafenibu na ekspozycję na busulfan.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (ocena odpowiedzi na busulfan)
  • stężenie busulfanu w osoczu przy dużych dawkach

Kiedy ocena się zmienia

Duże dawki (kondycjonowanie przed przeszczepieniem)dawka · busulfanryzyko rośniePrzy dużych dawkach busulfanu nawet umiarkowane zmniejszenie ekspozycji może osłabić efekt mieloablacyjny, analogicznie jak w przypadku fenytoiny. Należy rozważyć oznaczanie stężenia busulfanu w osoczu i dostosowanie dawki.
Włączenie lub odstawienie dabrafenibu w trakcie leczenia busulfanemkolejność włączenia · dabrafenibinne zalecenieIndukcja enzymów narasta i wygasa stopniowo, więc po włączeniu lub odstawieniu dabrafenibu warto ocenić morfologię krwi przy kolejnej wizycie kontrolnej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Myleran 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/myleran-100045175/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuDabrafenib+ FlurbiprofenKrótkotrwałe stosowanie pastylek z flurbiprofenem u pacjenta leczonego dabrafenibem jest dopuszczalne, jeśli nie ma przeciwwskazań do NLPZ.Stosuj pastylki najkrócej, jak się da, nie przekraczaj dawki z ulotki, a jeśli masz gorączkę albo ból gardła nie mija po kilku dniach, skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Stosuj pastylki najkrócej, jak się da, nie przekraczaj dawki z ulotki, a jeśli masz gorączkę albo ból gardła nie mija po kilku dniach, skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne.

Pastylki na ból gardła z flurbiprofenem możesz zwykle stosować przez kilka dni podczas leczenia dabrafenibem. Dabrafenib przyspiesza rozkład niektórych leków w organizmie, więc pastylki mogą działać trochę słabiej. Oba leki mogą też w rzadkich przypadkach sprzyjać krwawieniom i obciążać nerki. Nie zwiększaj liczby pastylek, jeśli działają słabiej, niż się spodziewasz.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • czarne, smoliste stolce
  • wymioty z krwią lub fusowate
  • silny ból brzucha
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • wyraźnie mniej oddawanego moczu lub obrzęki
  • gorączka
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Krótkotrwałe stosowanie pastylek z flurbiprofenem u pacjenta leczonego dabrafenibem jest dopuszczalne, jeśli nie ma przeciwwskazań do NLPZ. Przy leczeniu dabrafenibem należy zachować ostrożność z lekami metabolizowanymi przez indukowane enzymy i oceniać ich skuteczność.[1] Nie należy przedłużać samoleczenia ponad zalecany okres ani zwiększać liczby pastylek z powodu słabszego działania. Flurbiprofenu nie stosuje się przy ciężkiej niewydolności nerek, wątroby lub serca ani przy czynnej chorobie wrzodowej lub krwawieniu z przewodu pokarmowego.[2] Ból gardła lub gorączka u pacjenta onkologicznego wymagają oceny przez lekarza prowadzącego.

Skutek kliniczny

Możliwe słabsze lub krótsze działanie przeciwbólowe flurbiprofenu. Przy dłuższym lub ogólnoustrojowym stosowaniu NLPZ teoretycznie rośnie ryzyko krwawienia i pogorszenia czynności nerek u pacjenta leczonego dabrafenibem. Interakcji nie potwierdzono w badaniach klinicznych.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje enzymy metabolizujące leki, w tym CYP2C9, i zmniejsza stężenie w osoczu leków przez nie metabolizowanych.[1] Flurbiprofen jest metabolizowany głównie przez CYP2C9, dlatego jego ekspozycja ogólnoustrojowa może się zmniejszyć. Przy pastylkach do ssania działanie flurbiprofenu jest w dużej mierze miejscowe, a dawka wchłonięta do krwi jest mała, więc znaczenie indukcji jest ograniczone. Dodatkowo NLPZ zwiększają ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego i działania nefrotoksycznego[2], a leczenie dabrafenibem, zwłaszcza w skojarzeniu z trametynibem, wiąże się z ryzykiem krwawień i zaburzeń czynności nerek.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • skuteczność łagodzenia bólu gardła
  • objawy krwawienia z przewodu pokarmowego
  • czynność nerek przy dłuższym stosowaniu NLPZ
  • gorączka i objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Postać ogólnoustrojowa (tabletki, kapsułki)postać · flurbiprofenryzyko rośniePrzy doustnym flurbiprofenie w dawkach ogólnoustrojowych spadek ekspozycji przez indukcję CYP2C9 może osłabiać działanie przeciwbólowe, a sumowanie ryzyka krwawienia i nefrotoksyczności staje się istotniejsze. Należy ocenić skuteczność, czynność nerek i rozważyć gastroprotekcję.
czas leczenia ≥ 3 dniflurbiprofeninne zaleceniePrzedłużone stosowanie NLPZ u pacjenta leczonego dabrafenibem zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego i nerek. Utrzymujący się ból gardła wymaga oceny lekarskiej.
eGFR ≤ 30pacjentinterakcja nie dotyczyFlurbiprofenu nie stosuje się u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cholinex Direct 8,75 mg, pastylki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cholinex-direct-100350168/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuDabrafenib+ Systemy domaciczne z progestagenem (np. lewonorgestrel) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu systemu domacicznego z lewonorgestrelem i inhibitora kinazy BRAF wkładki nie trzeba usuwać, bo chroni ona przed ciążą głównie przez działanie miejscowe w macicy.Gdy masz wkładkę hormonalną i przyjmujesz lek z tej grupy, nie usuwaj wkładki na własną rękę i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli podejrzewasz ciążę albo zauważysz nowe krwawienia lub ból podbrzusza.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Gdy masz wkładkę hormonalną i przyjmujesz lek z tej grupy, nie usuwaj wkładki na własną rękę i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli podejrzewasz ciążę albo zauważysz nowe krwawienia lub ból podbrzusza.

Leki na czerniaka i inne nowotwory z tej grupy, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, przyspieszają rozkład niektórych hormonów w organizmie. Wkładka hormonalna z lewonorgestrelem działa jednak głównie w samej macicy, więc najpewniej nadal dobrze chroni przed ciążą. Ochrona jest bardzo ważna, bo te leki mogą zaszkodzić dziecku w czasie ciąży.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • objawy ciąży, na przykład nudności lub tkliwość piersi
  • nowe lub nasilone krwawienia albo plamienia
  • ból podbrzusza
  • brak wyczuwalnych nitek wkładki
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu systemu domacicznego z lewonorgestrelem i inhibitora kinazy BRAF wkładki nie trzeba usuwać, bo chroni ona przed ciążą głównie przez działanie miejscowe w macicy. Ze względu na szkodliwość leków z tej grupy dla płodu decyzję o metodzie antykoncepcji warto omówić z onkologiem i ginekologiem. Przy nieprawidłowych krwawieniach, bólu podbrzusza lub podejrzeniu ciąży należy wykonać test ciążowy i skontrolować położenie wkładki. Efekt indukcji enzymów utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po odstawieniu dabrafenibu, enkorafenibu, toworafenibu lub wemurafenibu. Gdy pacjentka potrzebuje antykoncepcji awaryjnej, doustny lewonorgestrel może być mniej skuteczny i lepszym wyborem jest wkładka miedziana.

Skutek kliniczny

Spadek skuteczności antykoncepcyjnej wkładki z lewonorgestrelem jest mało prawdopodobny, ale nie został wykluczony badaniami. Ma to duże znaczenie, bo inhibitory kinazy BRAF mogą uszkadzać płód i w trakcie leczenia wymagana jest skuteczna antykoncepcja. Możliwa jest zmiana rytmu krwawień, na przykład pojawienie się plamień. Ocena dotyczy wszystkich leków obu grup.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF (dabrafenib, enkorafenib, toworafenib, wemurafenib) indukują enzymy wątrobowe, głównie CYP3A4, który metabolizuje lewonorgestrel. Może to obniżać stężenie lewonorgestrelu we krwi. Działanie antykoncepcyjne systemu domacicznego zależy jednak głównie od miejscowego działania hormonu na endometrium i śluz szyjkowy, a nie od jego stężenia w surowicy. Dlatego przyspieszony metabolizm wątrobowy prawdopodobnie nie osłabia istotnie ochrony przed ciążą. Mechanizm jest wspólny dla całej klasy, a wemurafenib jest słabszym induktorem niż dabrafenib i enkorafenib.

Monitorować

  • objawy ciąży i test ciążowy w razie wątpliwości
  • rytm krwawień i plamienia
  • położenie wkładki i wyczuwalność nitek
  • termin wymiany wkładki

Kiedy ocena się zmienia

Lewonorgestrel doustny (antykoncepcja awaryjna)postać · systemy domaciczne z progestagenemryzyko rośnieDoustny lewonorgestrel działa ogólnoustrojowo, więc indukcja CYP3A4 przez inhibitor kinazy BRAF może istotnie zmniejszyć jego skuteczność. Preferowaną metodą antykoncepcji awaryjnej jest wkładka miedziana, a o ewentualnej zmianie dawki doustnej decyduje lekarz.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuDabrafenib+ MontelukastPołączenie można stosować bez zmiany dawki montelukastu, ale warto obserwować kontrolę astmy lub alergii przez pierwsze tygodnie po włączeniu dabrafenibu.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i powiedz lekarzowi, jeśli objawy astmy lub alergii wyraźnie się nasilą.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i powiedz lekarzowi, jeśli objawy astmy lub alergii wyraźnie się nasilą.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib może przyspieszać usuwanie montelukastu z organizmu. Przez to montelukast może działać trochę słabiej na astmę lub alergię. Zwykle nie ma to dużego znaczenia i oba leki można przyjmować razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częstsza duszność lub świszczący oddech
  • nasilony kaszel, zwłaszcza w nocy
  • częstsze sięganie po inhalator doraźny
  • nasilony katar lub zatkany nos
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawki montelukastu, ale warto obserwować kontrolę astmy lub alergii przez pierwsze tygodnie po włączeniu dabrafenibu. Przy wyraźnym pogorszeniu kontroli objawów należy przekazać pacjenta lekarzowi prowadzącemu leczenie astmy w celu oceny i ewentualnej modyfikacji terapii przeciwastmatycznej.

Skutek kliniczny

Możliwe jest słabsze działanie przeciwastmatyczne i przeciwalergiczne montelukastu, objawiające się częstszymi dusznościami, kaszlem lub nasileniem objawów alergii. Montelukast ma szeroki margines bezpieczeństwa, a jego główny szlak metabolizmu przez CYP2C8 pozostaje dostępny, więc znaczenie kliniczne jest prawdopodobnie niewielkie.

Mechanizm

Dabrafenib może osłabiać działanie montelukastu, bo indukuje enzymy wątrobowe, głównie CYP3A4 i CYP2C9, które biorą udział w metabolizmie montelukastu. Skutkiem może być szybsza eliminacja montelukastu i mniejsze jego stężenie we krwi. Montelukast nie wpływa istotnie na metabolizm dabrafenibu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[1], montelukast – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[2]
  • Dabrafenib – induktor CYP2C8[1], montelukast – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C8[3]
  • Dabrafenib – słaby induktor CYP2C9[3], montelukast – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[2]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[3], montelukast – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[2]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[1], inhibitor CYP3A4[1], inhibitor OAT1[1], inhibitor OAT3[1], inhibitor OATP1B1[1], inhibitor OATP1B3[1], inhibitor OCT2[1], induktor CYP2B6[1], induktor CYP2C19[1], induktor CYP2C8[1], słaby induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[1], substrat BCRP[1], substrat CYP2C8[1], substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]
  • Montelukast: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C8[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[2], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • kontrola objawów astmy (duszność, kaszel, świszczący oddech, przebudzenia nocne)
  • częstość użycia leku doraźnego rozszerzającego oskrzela
  • nasilenie objawów alergicznego nieżytu nosa

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie dabrafenibu u pacjenta stale przyjmującego montelukastkolejność włączenia · dabrafenibinne zalecenieIndukcja enzymów narasta w ciągu kilku tygodni od włączenia dabrafenibu, dlatego kontrolę astmy warto ocenić w tym okresie. Po odstawieniu dabrafenibu indukcja stopniowo wygasa, a ekspozycja na montelukast wraca do wyjściowej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Montelukast Sandoz. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/montelukast-sandoz-100227114/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuDabrafenib+ TolterodynaPołączenie można stosować bez zmiany dawkowania.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, a jeśli objawy pęcherza wrócą, powiedz o tym lekarzowi lub zapytaj farmaceutę.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, a jeśli objawy pęcherza wrócą, powiedz o tym lekarzowi lub zapytaj farmaceutę.

Lek przeciwnowotworowy może przyspieszać rozkładanie leku na pęcherz w organizmie. Z tego powodu lek na pęcherz może działać po kilku tygodniach nieco słabiej. U większości osób ta zmiana jest niewielka i niegroźna.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ponowne częste oddawanie moczu
  • nagłe, trudne do powstrzymania parcie na mocz
  • popuszczanie moczu
  • po odstawieniu leku przeciwnowotworowego: większa suchość w ustach, zaparcia lub trudność w oddaniu moczu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawkowania. Po włączeniu dabrafenibu oceń w kolejnych tygodniach skuteczność tolterodyny. Jeśli objawy pęcherza nadreaktywnego wyraźnie nawracają, rozważ zmianę leku na środek przeciwmuskarynowy eliminowany głównie przez nerki albo na lek o innym mechanizmie działania. Po odstawieniu dabrafenibu zwróć uwagę na nasilenie działań przeciwcholinergicznych tolterodyny.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie działania tolterodyny i nawrót objawów pęcherza nadreaktywnego, czyli parcia naglącego, częstomoczu i nietrzymania moczu. U większości pacjentów, u których tolterodyna jest eliminowana głównie przez CYP2D6, efekt jest prawdopodobnie niewielki. Interakcja nie powoduje poważnych działań niepożądanych.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje enzymy wątrobowe, przede wszystkim CYP3A4, i może przyspieszać metabolizm tolterodyny. Tolterodyna jest metabolizowana głównie przez CYP2D6 do czynnego metabolitu 5-hydroksymetylowego, a szlak CYP3A4 ma znaczenie drugorzędne. Szlak ten staje się główną drogą eliminacji u osób ze słabym metabolizmem CYP2D6. Indukcja może więc w największym stopniu obniżać stężenie tolterodyny właśnie u słabych metabolizerów CYP2D6.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[1], tolterodyna – substrat CYP3A4[2]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[3], tolterodyna – substrat CYP3A4[2]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[1], inhibitor CYP3A4[1], inhibitor OAT1[1], inhibitor OAT3[1], inhibitor OATP1B1[1], inhibitor OATP1B3[1], inhibitor OCT2[1], induktor CYP2B6[1], induktor CYP2C19[1], induktor CYP2C8[1], słaby induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[1], substrat BCRP[1], substrat CYP2C8[1], substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]
  • Tolterodyna: wrażliwy substrat CYP2D6[3], substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • skuteczność leczenia pęcherza nadreaktywnego (częstość mikcji, epizody nietrzymania moczu)
  • objawy przeciwcholinergiczne po odstawieniu dabrafenibu (suchość w ustach, zaparcia, zatrzymanie moczu)

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu przy kontynuacji tolterodynykolejność włączenia · dabrafenibinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja enzymatyczna stopniowo ustępuje, a stężenie tolterodyny może wzrosnąć. Zwróć uwagę na nasilenie działań przeciwcholinergicznych, zwłaszcza u słabych metabolizerów CYP2D6.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Titlodine. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/titlodine-100017084/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuDabrafenib+ AkarbozaPołączenie można stosować bez zmiany dawek, ale po włączeniu dabrafenibu kontroluj glikemię częściej niż zwykle i w razie jej pogorszenia zmodyfikuj leczenie przeciwcukrzycowe.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami, mierz cukier częściej niż zwykle i powiedz lekarzowi, jeśli wyniki się pogorszą albo pojawi się nasilona biegunka.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami, mierz cukier częściej niż zwykle i powiedz lekarzowi, jeśli wyniki się pogorszą albo pojawi się nasilona biegunka.

Te dwa leki zwykle można przyjmować razem. Lek przeciwnowotworowy może u niektórych osób podnosić poziom cukru we krwi, więc leczenie cukrzycy może działać słabiej niż wcześniej. Oba leki mogą też powodować biegunkę i wzdęcia, które przy łącznym stosowaniu mogą być bardziej uciążliwe.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyższe niż zwykle wyniki pomiaru cukru
  • wzmożone pragnienie i częste oddawanie moczu
  • nasilona lub długo trwająca biegunka
  • silne wzdęcia lub ból brzucha
  • osłabienie i objawy odwodnienia
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek, ale po włączeniu dabrafenibu kontroluj glikemię częściej niż zwykle i w razie jej pogorszenia zmodyfikuj leczenie przeciwcukrzycowe. U pacjenta z biegunką oceń, czy objaw wynika z akarbozy, z dabrafenibu, czy z diety bogatej w sacharozę, ponieważ sacharoza w trakcie leczenia akarbozą często nasila dolegliwości jelitowe i biegunkę[1]. Ciężką lub uporczywą biegunkę zgłoś lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne.

Skutek kliniczny

Możliwe pogorszenie kontroli glikemii w trakcie leczenia dabrafenibem oraz nasilenie biegunki, wzdęć i bólu brzucha. Hipoglikemia w tym połączeniu nie jest spodziewana, ponieważ akarboza stosowana bez innych leków przeciwcukrzycowych nie powoduje hipoglikemii[1].

Mechanizm

Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Akarboza działa miejscowo w jelicie, hamując alfa-glukozydazy, i w niewielkim stopniu przenika do krwi, więc indukcja enzymów wywołana przez dabrafenib nie powinna istotnie zmieniać jej działania. Dabrafenib indukuje CYP3A4, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, UGT oraz białka transportujące, takie jak P-gp[2]. Teoretycznie znaczenie może mieć wpływ farmakodynamiczny – dabrafenib może podwyższać stężenie glukozy we krwi, co osłabia efekt leczenia przeciwcukrzycowego. Oba leki mogą też wywoływać biegunkę i inne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, które mogą się sumować.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • glikemia na czczo i po posiłkach
  • HbA1c
  • częstość i nasilenie biegunki
  • nawodnienie i elektrolity przy biegunce

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Adeksa 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/adeksa-100252690/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuDabrafenib+ LiraglutydNie trzeba zmieniać dawek ani stosować odstępów.Jeśli masz cukrzycę, mierz cukier częściej, pij dużo płynów przy wymiotach lub biegunce i od razu zgłoś się do lekarza, gdy pojawi się silny ból brzucha.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Jeśli masz cukrzycę, mierz cukier częściej, pij dużo płynów przy wymiotach lub biegunce i od razu zgłoś się do lekarza, gdy pojawi się silny ból brzucha.

Te leki można zwykle przyjmować razem. Lek przeciwnowotworowy może podnosić poziom cukru we krwi, więc lek na cukrzycę lub odchudzanie może działać nieco słabiej. Oba leki mogą powodować nudności, wymioty i biegunkę, które razem mogą być bardziej uciążliwe. Rzadko oba mogą wywołać zapalenie trzustki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silny, uporczywy ból brzucha promieniujący do pleców
  • wysokie wyniki pomiaru cukru, duże pragnienie, częste oddawanie moczu
  • uporczywe wymioty lub biegunka
  • objawy odwodnienia, np. zawroty głowy, suchość w ustach, mało moczu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie, PK – wchłanianie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać dawek ani stosować odstępów. U chorych na cukrzycę kontroluj glikemię częściej po włączeniu dabrafenibu i w razie potrzeby dostosuj leczenie przeciwcukrzycowe. Poinformuj pacjenta o objawach zapalenia trzustki i odwodnienia przy nasilonych wymiotach lub biegunce.

Skutek kliniczny

Możliwe pogorszenie kontroli glikemii u chorych na cukrzycę, nasilenie objawów żołądkowo-jelitowych z ryzykiem odwodnienia oraz teoretycznie większe ryzyko zapalenia trzustki.

Mechanizm

Połączenie można stosować bez zmiany dawek, a ryzyko wynika głównie z nakładania się działań niepożądanych. Liraglutyd ma bardzo niski potencjał interakcji farmakokinetycznych z udziałem CYP450 i wiązania z białkami osocza[1]. Niewielkie opóźnienie opróżniania żołądka przez liraglutyd może wpływać na wchłanianie leków doustnych, ale w badaniach interakcji nie miało to znaczenia klinicznego i nie wymagało zmiany dawek[1]. Dabrafenib może podwyższać stężenie glukozy we krwi, co teoretycznie osłabia działanie hipoglikemizujące liraglutydu u chorych na cukrzycę. Oba leki mogą wywoływać nudności, wymioty i biegunkę, a biegunka może dodatkowo zaburzać wchłanianie leków doustnych[1]. Oba leki wiązano też z zapaleniem trzustki, więc nie można wykluczyć sumowania tego ryzyka.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C19[2], induktor CYP2C8[2], słaby induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • glikemia
  • objawy żołądkowo-jelitowe i nawodnienie
  • objawy zapalenia trzustki

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ablymico 6 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ablymico-100541030/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuDabrafenib+ SytagliptynaPołączenie można stosować bez zmiany dawek, z kontrolą glikemii po włączeniu i odstawieniu dabrafenibu.Bierz oba leki tak jak dotąd i częściej mierz cukier w pierwszych tygodniach leczenia dabrafenibem, a jeśli wyniki rosną, powiedz o tym lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Bierz oba leki tak jak dotąd i częściej mierz cukier w pierwszych tygodniach leczenia dabrafenibem, a jeśli wyniki rosną, powiedz o tym lekarzowi.

Lek przeciwnowotworowy dabrafenib może nieznacznie osłabiać działanie sytagliptyny i sam czasem podnosić poziom cukru we krwi. U większości osób nie ma to dużego znaczenia. Częściej może to dotyczyć osób z ciężką chorobą nerek.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyższe niż zwykle wyniki pomiaru cukru
  • wzmożone pragnienie
  • częste oddawanie moczu
  • nietypowe zmęczenie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek, z kontrolą glikemii po włączeniu i odstawieniu dabrafenibu. U chorych z ciężką niewydolnością nerek lub schyłkową niewydolnością nerek kontrolę glikemii warto prowadzić częściej, bo u nich udział metabolizmu w eliminacji sytagliptyny jest większy[1]. Gdy działanie leku przeciwcukrzycowego ma duże znaczenie, a dawki nie da się łatwo modyfikować według skuteczności, przy dabrafenibie zaleca się ostrożność[2] – w przypadku sytagliptyny skuteczność łatwo ocenić pomiarami glukozy.

Skutek kliniczny

Teoretycznie możliwe jest niewielkie zmniejszenie stężenia sytagliptyny i osłabienie kontroli glikemii, najbardziej prawdopodobne u chorych z ciężką niewydolnością nerek. Nie opisano przypadków klinicznie istotnej interakcji tej pary.

Mechanizm

Dabrafenib indukuje CYP3A4, CYP2C8 i glikoproteinę P, przez co obniża stężenie leków metabolizowanych przez te enzymy lub transportowanych aktywnie[2]. Sytagliptyna jest w niewielkim stopniu metabolizowana przez CYP3A4 ze współudziałem CYP2C8 i jest substratem glikoproteiny P, ale u osób z prawidłową czynnością nerek metabolizm ma tylko niewielki wpływ na jej klirens[1]. Metabolizm staje się istotniejszy dla eliminacji sytagliptyny w ciężkich zaburzeniach czynności nerek i schyłkowej niewydolności nerek[1]. Dodatkowo dabrafenib może podwyższać glikemię, co działa przeciwnie do sytagliptyny.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], sytagliptyna – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – inhibitor OAT3[3], sytagliptyna – substrat OAT3[4]
  • Dabrafenib – induktor CYP2C8[3], sytagliptyna – substrat CYP2C8[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], sytagliptyna – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor P-gp[3], sytagliptyna – substrat P-gp[4]
  • Sytagliptyna – słaby inhibitor P-gp[4], dabrafenib – substrat P-gp[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Sytagliptyna: słaby inhibitor P-gp[4], substrat CYP2C8[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4], substrat OAT3[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • glikemia na czczo i poposiłkowa w pierwszych tygodniach po włączeniu lub odstawieniu dabrafenibu
  • HbA1c
  • eGFR

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 30pacjentryzyko rośnieW ciężkich zaburzeniach czynności nerek i schyłkowej niewydolności nerek metabolizm ma większy udział w eliminacji sytagliptyny, więc indukcja przez dabrafenib może bardziej obniżać jej stężenie. Zalecana częstsza kontrola glikemii.
Włączenie lub odstawienie dabrafenibu u pacjenta leczonego sytagliptynąkolejność włączenia · dabrafenibinne zalecenieIndukcja enzymów narasta stopniowo po włączeniu dabrafenibu i stopniowo ustępuje po jego odstawieniu. W obu okresach warto skontrolować glikemię i w razie potrzeby zmodyfikować leczenie przeciwcukrzycowe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Januvia 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/januvia-100152178/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Januvia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/januvia-100152178/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuDabrafenib+ PropofolNie trzeba zmieniać leczenia dabrafenibem ani rezygnować z propofolu – propofol należy dawkować do uzyskania efektu klinicznego i monitorować głębokość sedacji oraz ciśnienie tętnicze.Przed zabiegiem, znieczuleniem lub badaniem w sedacji powiedz anestezjologowi, że przyjmujesz dabrafenib, i nie odstawiaj go samodzielnie bez rozmowy z onkologiem.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przed zabiegiem, znieczuleniem lub badaniem w sedacji powiedz anestezjologowi, że przyjmujesz dabrafenib, i nie odstawiaj go samodzielnie bez rozmowy z onkologiem.

Propofol to lek do znieczulenia lub uśpienia podawany w szpitalu do żyły. Dabrafenib może przyspieszać rozkład niektórych leków w organizmie, ale na propofol wpływa najpewniej w niewielkim stopniu. Lekarz podaje propofol stopniowo i obserwuje twoją reakcję, więc w razie potrzeby łatwo dopasuje dawkę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • odczuwanie bólu lub wybudzanie się w trakcie sedacji – powiedz o tym od razu personelowi
  • silne zawroty głowy lub uczucie omdlenia po zabiegu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać leczenia dabrafenibem ani rezygnować z propofolu – propofol należy dawkować do uzyskania efektu klinicznego i monitorować głębokość sedacji oraz ciśnienie tętnicze. Anestezjolog powinien wiedzieć o leczeniu dabrafenibem, ponieważ dabrafenib zmniejsza stężenie innych leków używanych w okresie okołozabiegowym, takich jak midazolam, diazepam, fentanyl czy deksametazon[1]. Po doustnym podaniu midazolamu z dabrafenibem w dawkach wielokrotnych Cmax i AUC midazolamu zmniejszyły się odpowiednio o 47% i 65%[1].

Skutek kliniczny

Możliwe jest nieznaczne skrócenie lub osłabienie działania propofolu i konieczność podania nieco większej dawki, zwłaszcza podczas długotrwałego wlewu. Nie opisano klinicznie istotnych przypadków tej interakcji. U pacjentów leczonych silnym induktorem enzymów, ryfampicyną, zgłaszano znaczne niedociśnienie po wprowadzeniu do znieczulenia propofolem[2], ale nie wiadomo, czy dotyczy to także dabrafenibu.

Mechanizm

Dabrafenib może nieco osłabić działanie propofolu, ale znaczenie kliniczne jest wątpliwe, bo propofol dawkuje się do uzyskania efektu. Dabrafenib jest induktorem enzymów i zwiększa syntezę m.in. CYP2B6, CYP2C9 i UGT[1]. Propofol jest metabolizowany głównie przez glukuronidację oraz hydroksylację z udziałem CYP2B6 i CYP2C9, więc teoretycznie jego klirens może wzrosnąć. Propofol ma jednak bardzo duży współczynnik ekstrakcji wątrobowej, a jego eliminacja zależy przede wszystkim od przepływu krwi przez wątrobę, dlatego indukcja enzymów słabo przekłada się na jego stężenie po podaniu dożylnym.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • głębokość sedacji lub znieczulenia (np. monitorowanie BIS, jeśli dostępne)
  • ciśnienie tętnicze podczas indukcji i podtrzymania znieczulenia
  • zapotrzebowanie na propofol podczas długotrwałego wlewu

Kiedy ocena się zmienia

Długotrwały wlew (sedacja w intensywnej terapii)czas leczenia · propofolryzyko rośniePrzy wielogodzinnym wlewie propofolu indukcja enzymów przez dabrafenib może bardziej zwiększać zapotrzebowanie na propofol niż przy jednorazowej indukcji znieczulenia, dlatego warto regularnie oceniać głębokość sedacji i dostosowywać szybkość wlewu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius 10 mg/ml, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/propofol-1-mct-lct-fresenius-100147898/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznie13

Interakcja nieistotna klinicznieDabrafenib+ Fluorochinolony okulistyczne (np. ofloksacyna, moksyfloksacyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu fluorochinolonu do oczu i inhibitora kinazy BRAF nie trzeba zmieniać leczenia, dawkowania ani wprowadzać dodatkowej kontroli z powodu tego połączenia.Stosuj krople lub maść do oczu z antybiotykiem tak, jak zalecił lekarz, i nie musisz z ich powodu zmieniać przyjmowania leku przeciwnowotworowego.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Stosuj krople lub maść do oczu z antybiotykiem tak, jak zalecił lekarz, i nie musisz z ich powodu zmieniać przyjmowania leku przeciwnowotworowego.

Krople lub maść do oczu z antybiotykiem, takim jak ofloksacyna czy moksyfloksacyna, możesz stosować razem z lekami na czerniaka lub inne nowotwory, takimi jak wemurafenib, enkorafenib, dabrafenib czy toworafenib. Antybiotyk z kropli prawie nie przedostaje się do krwi, więc nie wpływa na pracę serca ani na działanie leku przeciwnowotworowego. Inaczej jest z tymi samymi antybiotykami w tabletkach lub kroplówce – wtedy lekarz musi ocenić, czy można je połączyć.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • Kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • Omdlenie lub nagłe silne zawroty głowy
  • Nasilające się zaczerwienienie, ból oka lub pogorszenie widzenia mimo stosowania kropli
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu fluorochinolonu do oczu i inhibitora kinazy BRAF nie trzeba zmieniać leczenia, dawkowania ani wprowadzać dodatkowej kontroli z powodu tego połączenia. Ofloksacynę i moksyfloksacynę w kroplach lub maści można stosować u pacjentów leczonych dabrafenibem, enkorafenibem, toworafenibem lub wemurafenibem zgodnie z ich zwykłym dawkowaniem. U pacjentów przyjmujących wemurafenib lub enkorafenib kontynuuje się rutynową kontrolę EKG i elektrolitów wynikającą z samego leczenia onkologicznego. Sytuacja zmienia się, gdy fluorochinolon miałby być podany doustnie lub dożylnie – wtedy połączenie z wemurafenibem lub enkorafenibem wymaga ostrożności i rozważenia antybiotyku bez wpływu na odstęp QT.

Skutek kliniczny

Przy miejscowym stosowaniu fluorochinolonu w oku nie należy oczekiwać klinicznie istotnego wydłużenia odstępu QT ani zaburzeń rytmu serca wynikających z połączenia z inhibitorem kinazy BRAF. Ryzyko arytmii u pacjenta leczonego wemurafenibem lub enkorafenibem wynika z samego leku przeciwnowotworowego i jego innych interakcji, a nie z kropli do oczu.

Mechanizm

Interakcja jest teoretyczna i wynika z sumowania się działania wydłużającego odstęp QT. Fluorochinolony podane ogólnoustrojowo wydłużają repolaryzację komór przez blokowanie kanałów potasowych hERG. Wemurafenib i enkorafenib również wydłużają odstęp QT. Dabrafenib i toworafenib mają w tym zakresie słabe lub niepotwierdzone działanie. Ofloksacyna i moksyfloksacyna w kroplach i maściach do oczu wchłaniają się do krwi w bardzo małym stopniu. Ich stężenie w osoczu jest wielokrotnie niższe niż po podaniu doustnym lub dożylnym i nie wystarcza do wpływu na przewodzenie w sercu. Dlatego interakcja nie ma znaczenia praktycznego dla całej klasy, niezależnie od tego, który inhibitor kinazy BRAF przyjmuje pacjent.

Monitorować

  • Bez dodatkowego monitorowania z powodu kropli lub maści do oczu
  • Rutynowe EKG i stężenie potasu oraz magnezu w ramach leczenia wemurafenibem lub enkorafenibem, niezależnie od kropli

Kiedy ocena się zmienia

Doustna lub dożylnadroga podania · fluorochinolony okulistyczneryzyko rośnieOgólnoustrojowe podanie ofloksacyny lub moksyfloksacyny pacjentowi leczonemu wemurafenibem lub enkorafenibem sumuje działanie wydłużające odstęp QT. Należy rozważyć antybiotyk bez wpływu na QT, a jeśli połączenie jest konieczne, wykonać EKG przed włączeniem i w trakcie leczenia oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu. Moksyfloksacyna niesie tu większe ryzyko niż ofloksacyna.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieDabrafenib+ Azole do stosowania miejscowego (np. ketokonazol, mikonazol, klotrymazol) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu azolu na skórę, skórę głowy lub do pochwy i inhibitora kinazy BRAF nie trzeba zmieniać dawek ani przerywać leczenia.Możesz stosować przeciwgrzybicze kremy, szampony i globulki z azolem razem z lekiem z grupy inhibitorów kinazy BRAF, ale zanim użyjesz żelu z mikonazolem do jamy ustnej, zapytaj lekarza prowadzącego lub farmaceutę.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz stosować przeciwgrzybicze kremy, szampony i globulki z azolem razem z lekiem z grupy inhibitorów kinazy BRAF, ale zanim użyjesz żelu z mikonazolem do jamy ustnej, zapytaj lekarza prowadzącego lub farmaceutę.

Kremy, maści, szampony i globulki dopochwowe z klotrymazolem, mikonazolem, ketokonazolem, izokonazolem czy bifonazolem prawie nie przenikają do krwi. Dlatego nie zmieniają działania leków przeciwnowotworowych takich jak dabrafenib, enkorafenib, toworafenib czy wemurafenib. Inaczej jest z żelem z mikonazolem do jamy ustnej, który się połyka i który może zwiększyć ilość leku przeciwnowotworowego we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • gorączka lub dreszcze
  • nasilona wysypka lub łuszczenie skóry
  • nowe bóle stawów
  • zaburzenia widzenia, ból lub zaczerwienienie oka
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu azolu na skórę, skórę głowy lub do pochwy i inhibitora kinazy BRAF nie trzeba zmieniać dawek ani przerywać leczenia. Kremy, maści, płyny, szampony i globulki z ketokonazolem, mikonazolem, klotrymazolem, izokonazolem lub bifonazolem można stosować zgodnie z zaleceniami. Wyjątkiem jest żel doustny z mikonazolem, który jest połykany i hamuje CYP3A4 – u pacjenta leczonego enkorafenibem lub wemurafenibem lepiej wybrać nystatynę albo amfoterycynę B do stosowania w jamie ustnej. Ketokonazol doustny nie należy do tej grupy i jego łączenia z enkorafenibem lub wemurafenibem należy unikać.

Skutek kliniczny

Przy typowym stosowaniu miejscowym nie należy oczekiwać zmiany stężenia ani działania inhibitora kinazy BRAF. Gdyby azol trafił do krwiobiegu w większej ilości, mogłoby wzrosnąć stężenie enkorafenibu lub wemurafenibu, a z nim ryzyko działań niepożądanych, takich jak wydłużenie odstępu QT, wysypka, bóle stawów, gorączka czy zaburzenia widzenia.

Mechanizm

Azole hamują CYP3A4, a inhibitory kinazy BRAF są metabolizowane przez ten enzym. Najsilniej zależą od niego enkorafenib i wemurafenib, dabrafenib jest metabolizowany przez CYP2C8 i CYP3A4, a toworafenib w mniejszym stopniu zależy od CYP3A4. Po zastosowaniu na skórę, owłosioną skórę głowy lub błonę śluzową pochwy ketokonazol, mikonazol, klotrymazol, izokonazol i bifonazol wchłaniają się w śladowych ilościach. Ich stężenie we krwi jest zbyt małe, aby zahamować metabolizm inhibitora kinazy BRAF w wątrobie i jelicie. Interakcja jest więc teoretyczna i wspólna dla wszystkich leków obu grup. Istotne hamowanie CYP3A4 pojawia się dopiero przy narażeniu ogólnoustrojowym, czyli po ketokonazolu doustnym lub po połknięciu żelu doustnego z mikonazolem.

Monitorować

  • Przy typowym stosowaniu miejscowym rutynowe monitorowanie nie jest potrzebne
  • Przy żelu doustnym z mikonazolem lub długotrwałym stosowaniu na dużą powierzchnię uszkodzonej skóry – obserwacja działań niepożądanych inhibitora kinazy BRAF, a przy enkorafenibie i wemurafenibie także EKG z oceną odstępu QT

Kiedy ocena się zmienia

Żel doustny (mikonazol)postać · azole do stosowania miejscowegoryzyko rośnieŻel doustny z mikonazolem jest w dużej części połykany i wchłania się z przewodu pokarmowego, hamując CYP3A4. Może zwiększyć stężenie enkorafenibu i wemurafenibu, w mniejszym stopniu dabrafenibu. Preferuj nystatynę lub amfoterycynę B do stosowania w jamie ustnej, a jeśli mikonazol jest konieczny, obserwuj działania niepożądane inhibitora kinazy BRAF i odstęp QT.
Doustna (ketokonazol tabletki)droga podania · azole do stosowania miejscowegoinne zalecenieKetokonazol doustny jest silnym inhibitorem CYP3A4 i znacząco zwiększa ekspozycję na enkorafenib i wemurafenib. Takiego połączenia należy unikać, a jeśli jest konieczne, trzeba zmodyfikować dawkę inhibitora kinazy BRAF i ściśle monitorować pacjenta, w tym EKG.
Długotrwale na dużą powierzchnię uszkodzonej skóry lub pod opatrunkiem okluzyjnymczas leczenia · azole do stosowania miejscowegoryzyko rośnieWchłanianie azolu rośnie przy dużej powierzchni, uszkodzonym naskórku i okluzji, ale nadal jest małe. Zmiana postępowania zwykle nie jest potrzebna, warto jednak zwrócić uwagę na działania niepożądane inhibitora kinazy BRAF.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieDabrafenib+ Miejscowe antybiotyki przeciwtrądzikowe (np. erytromycyna) klasaMiejscowy antybiotyk przeciwtrądzikowy można stosować razem z inhibitorem kinazy BRAF bez zmiany dawkowania żadnego z leków.Możesz bezpiecznie nakładać antybiotyk przeciwtrądzikowy na skórę w trakcie leczenia lekiem onkologicznym, ale gdy ktoś zapisze ci erytromycynę w tabletkach, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz bezpiecznie nakładać antybiotyk przeciwtrądzikowy na skórę w trakcie leczenia lekiem onkologicznym, ale gdy ktoś zapisze ci erytromycynę w tabletkach, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne.

Antybiotyk na trądzik nakładany na skórę, na przykład erytromycyna w żelu lub płynie, praktycznie nie przenika do krwi. Dlatego nie wpływa na działanie leków onkologicznych takich jak dabrafenib, enkorafenib, toworafenib czy wemurafenib. Inaczej jest z erytromycyną w tabletkach – ona może zwiększać ilość niektórych z tych leków w organizmie i obciążać serce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie, jeśli przyjmujesz erytromycynę w tabletkach
  • nasilenie działań niepożądanych leku onkologicznego po rozpoczęciu antybiotyku w tabletkach
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Miejscowy antybiotyk przeciwtrądzikowy można stosować razem z inhibitorem kinazy BRAF bez zmiany dawkowania żadnego z leków. Dotyczy to erytromycyny w postaci żelu, roztworu lub maści, także w preparatach złożonych, łączonej z dabrafenibem, enkorafenibem, toworafenibem lub wemurafenibem. Trzeba upewnić się, że pacjent nie otrzymuje równocześnie erytromycyny doustnej, ponieważ ta postać zwiększa narażenie na enkorafenib i wemurafenib oraz ryzyko wydłużenia QT. Jeśli antybiotyk ogólny jest konieczny, lepiej wybrać lek, który nie hamuje CYP3A4 i nie wydłuża QT, na przykład doksycyklinę.

Skutek kliniczny

Przy miejscowym stosowaniu erytromycyny nie należy oczekiwać zmiany stężenia ani działań niepożądanych inhibitorów kinazy BRAF. Interakcja jest wspólna dla całej klasy, ponieważ wynika z drogi podania antybiotyku, a nie z cech poszczególnych inhibitorów BRAF. Ryzyko większej toksyczności inhibitora BRAF i wydłużenia QT dotyczy wyłącznie erytromycyny podawanej doustnie lub dożylnie.

Mechanizm

Erytromycyna podana ogólnie silnie hamuje CYP3A4, przez co może zwiększać stężenie inhibitorów kinazy BRAF metabolizowanych tą drogą, zwłaszcza enkorafenibu i wemurafenibu, a w mniejszym stopniu dabrafenibu. Erytromycyna ogólnoustrojowa i część inhibitorów BRAF, szczególnie wemurafenib i enkorafenib, wydłużają też odstęp QT, więc ich działania mogą się sumować. Po nałożeniu na skórę erytromycyna wchłania się do krwi w ilościach znikomych, które nie hamują CYP3A4 w wątrobie ani w jelicie i nie wpływają na przewodnictwo w sercu. Dlatego żaden z tych mechanizmów nie ujawnia się przy leczeniu miejscowym.

Kiedy ocena się zmienia

Doustna lub dożylnadroga podania · miejscowe antybiotyki przeciwtrądzikoweryzyko rośnieErytromycyna podana ogólnie hamuje CYP3A4 i wydłuża QT, co zwiększa narażenie na enkorafenib i wemurafenib oraz ryzyko arytmii. Takiego połączenia należy unikać i wybrać antybiotyk bez wpływu na CYP3A4 i QT, a jeśli to niemożliwe – monitorować EKG i elektrolity oraz rozważyć zmianę dawki inhibitora BRAF.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieDabrafenib+ Agoniści dopaminy (np. pramipeksol, rotygotyna, pirybedyl) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu agonisty dopaminy i inhibitora kinazy BRAF zwykle nie trzeba zmieniać dawek ani schematu leczenia.Możesz przyjmować lek na chorobę Parkinsona lub zespół niespokojnych nóg razem z lekiem przeciwnowotworowym z tej grupy, ale powiedz lekarzowi onkologowi i neurologowi o wszystkich lekach, które bierzesz.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz przyjmować lek na chorobę Parkinsona lub zespół niespokojnych nóg razem z lekiem przeciwnowotworowym z tej grupy, ale powiedz lekarzowi onkologowi i neurologowi o wszystkich lekach, które bierzesz.

Większość leków na chorobę Parkinsona lub zespół niespokojnych nóg, takich jak pramipeksol czy rotygotyna, można przyjmować razem z lekami przeciwnowotworowymi, takimi jak dabrafenib czy toworafenib. Ostrożność jest potrzebna przy apomorfinie podawanej z wemurafenibem lub enkorafenibem, bo razem mogą zaburzać rytm serca. Wemurafenib może też zwiększać ilość ropinirolu w organizmie, przez co możesz czuć się bardziej senny albo mieć zawroty głowy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, nierówne lub bardzo szybkie bicie serca
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • silne zawroty głowy przy wstawaniu
  • nagłe zasypianie w ciągu dnia lub nasilona senność
  • widzenie lub słyszenie rzeczy, których nie ma
  • nasilone mimowolne ruchy ciała
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu agonisty dopaminy i inhibitora kinazy BRAF zwykle nie trzeba zmieniać dawek ani schematu leczenia. Wyjątkiem jest apomorfina z wemurafenibem lub enkorafenibem. Przed włączeniem tego połączenia i w trakcie leczenia wykonuj EKG z oceną QTc, wyrównaj potas i magnez, a przy wyraźnym wydłużeniu QTc rozważ inną metodę leczenia stanów off. Unikaj u tych pacjentów dodatkowych leków wydłużających QT, w tym przeciwwymiotnych z grupy setronów i domperidonu. Przy ropinirolu z wemurafenibem obserwuj objawy nadmiernego działania dopaminergicznego i w razie potrzeby zmniejsz dawkę ropinirolu. Po odstawieniu wemurafenibu dawkę ropinirolu może być trzeba ponownie zwiększyć.

Skutek kliniczny

U większości par leków z obu grup nie należy się spodziewać istotnej klinicznie interakcji. Przy apomorfinie z wemurafenibem lub enkorafenibem istnieje ryzyko wydłużenia QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii lub chorobie serca. Przy ropinirolu z wemurafenibem mogą nasilić się działania dopaminergiczne, czyli nudności, hipotonia ortostatyczna, senność, nagłe zasypianie, dyskinezy i omamy.

Mechanizm

Wspólnego mechanizmu dla całej klasy nie ma, a interakcja nie dotyczy wszystkich leków obu grup. Pierwszy mechanizm to addycyjne wydłużenie odstępu QT. Dotyczy apomorfiny, jedynego agonisty dopaminy z tej grupy o udokumentowanym wpływie na repolaryzację, w połączeniu z wemurafenibem lub enkorafenibem. Dabrafenib wydłuża QT słabiej i rzadziej, a toworafenib nie jest kojarzony z istotnym wpływem na QT. Drugi mechanizm jest farmakokinetyczny. Wemurafenib hamuje CYP1A2, główny enzym metabolizujący ropinirol, co może zwiększać ekspozycję na ropinirol. Pramipeksol jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, a rotygotyna i apomorfina są metabolizowane głównie przez sprzęganie, więc nie podlegają temu mechanizmowi. Dla pirybedylu brak danych o istotnej interakcji z inhibitorami BRAF.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed i w trakcie leczenia apomorfiną z wemurafenibem lub enkorafenibem
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy nadmiernego działania dopaminergicznego przy ropinirolu z wemurafenibem: nudności, hipotonia ortostatyczna, senność, nagłe zasypianie, dyskinezy, omamy
  • kontrola objawów choroby Parkinsona lub zespołu niespokojnych nóg po odstawieniu wemurafenibu u pacjentów na ropinirolu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie wemurafenibu u pacjenta stosującego ropinirolkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu wemurafenibu hamowanie CYP1A2 stopniowo ustępuje i stężenie ropinirolu może spaść. Jeśli dawkę ropinirolu zmniejszono, oceń kontrolę objawów i w razie potrzeby wróć do wcześniejszej dawki.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych częstsze są choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość. To zwiększa ryzyko wydłużenia QT przy apomorfinie z wemurafenibem lub enkorafenibem oraz ryzyko upadków przy nasilonym działaniu ropinirolu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieDabrafenib+ MirabegronLeki można stosować razem bez zmiany dawkowania.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli zauważysz, że lek na pęcherz działa słabiej, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli zauważysz, że lek na pęcherz działa słabiej, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Te dwa leki możesz przyjmować razem. Lek przeciwnowotworowy może w niewielkim stopniu przyspieszać usuwanie z organizmu leku na pęcherz, ale zwykle nie ma to znaczenia dla działania żadnego z nich. Nie trzeba zmieniać dawek.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ponowne nasilenie częstego oddawania moczu
  • nagłe, trudne do opanowania parcie na pęcherz
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Leki można stosować razem bez zmiany dawkowania. Nie ma konieczności dostosowania dawki mirabegronu przy jednoczesnym stosowaniu z induktorami CYP3A lub glikoproteiny P[1]. Jeśli po włączeniu dabrafenibu pacjent zgłasza nawrót objawów pęcherza nadreaktywnego, warto ocenić skuteczność leczenia mirabegronem.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków. Teoretycznie możliwe jest niewielkie osłabienie działania mirabegronu w wyniku indukcji enzymów przez dabrafenib, bez wpływu na skuteczność i bezpieczeństwo dabrafenibu.

Mechanizm

Dabrafenib może teoretycznie nieco obniżyć stężenie mirabegronu, ale nie wymaga to zmiany dawki. Dabrafenib jest induktorem enzymów i zwiększa aktywność CYP3A w wątrobie i jelitach, UGT oraz glikoproteiny P[2]. Mirabegron jest substratem CYP3A4, CYP2D6, butyrylocholinoesterazy, UGT, glikoproteiny P oraz nośników OCT[1]. Substancje indukujące CYP3A lub glikoproteinę P zmniejszają stężenie mirabegronu w osoczu, jednak nawet przy ryfampicynie w dawkach terapeutycznych dawki mirabegronu się nie dostosowuje[1]. Mirabegron jest tylko słabym inhibitorem CYP3A i glikoproteiny P, a poza hamowaniem CYP2D6 nie oczekuje się innych klinicznie istotnych interakcji z jego udziałem[1]. Dabrafenib nie jest metabolizowany przez CYP2D6, lecz przez CYP2C8 i CYP3A4, a istotny wzrost jego stężenia wywołują dopiero silne inhibitory tych enzymów[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], mirabegron – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – inhibitor OCT2[3], mirabegron – substrat OCT2[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], mirabegron – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – induktor P-gp[3], mirabegron – substrat P-gp[4]
  • Mirabegron – słaby inhibitor CYP3A4[4], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Mirabegron – słaby inhibitor P-gp[4], dabrafenib – substrat P-gp[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Mirabegron: umiarkowany inhibitor CYP2D6[5], słaby inhibitor CYP3A4[4], słaby inhibitor P-gp[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4], substrat OCT2[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • kontrola objawów pęcherza nadreaktywnego (parcia naglące, częstomocz) po włączeniu dabrafenibu

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Betmiga 25 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/betmiga-100295334/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Betmiga. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/betmiga-100295334/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieDabrafenib+ RozuwastatynaPołączenie można stosować bez zmiany dawek i bez dodatkowego monitorowania wynikającego z interakcji.Przyjmuj oba leki jak dotąd, a przy każdej nowej recepcie powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że leczysz się dabrafenibem.nieznanybadania kliniczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki jak dotąd, a przy każdej nowej recepcie powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że leczysz się dabrafenibem.

Rozuwastatyna i dabrafenib nie wpływają na siebie w istotny sposób. Dabrafenib osłabia działanie wielu leków, ale rozuwastatyna jest usuwana z organizmu inną drogą, więc nadal dobrze obniża cholesterol. Możesz przyjmować oba leki tak, jak zalecił lekarz.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – transport
Początek
nieznany
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek i bez dodatkowego monitorowania wynikającego z interakcji. Jeśli pacjent stosuje statynę metabolizowaną przez CYP3A4, rozuwastatyna jest rozsądnym wyborem na czas leczenia dabrafenibem.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnej zmiany działania hipolipemizującego rozuwastatyny ani zmiany skuteczności lub toksyczności dabrafenibu. Zmniejszenie stężenia w osoczu dotyczy statyn metabolizowanych przez CYP, a rozuwastatyna do nich nie należy[1].

Mechanizm

Rozuwastatyna nie wymaga zmiany postępowania podczas leczenia dabrafenibem, bo jej losy w organizmie nie zależą od enzymów, które dabrafenib indukuje. Dabrafenib silnie indukuje CYP3A4, CYP2B6, enzymy CYP2C i UGT oraz może indukować P-gp i MRP-2[1]. Badania kliniczne z rozuwastatyną nie wskazują jednak na indukcję transporterów OATP1B1/1B3 i BCRP, od których zależy wychwyt i wydalanie rozuwastatyny[1][2]. Rozuwastatyna nie jest w istotnym stopniu metabolizowana przez enzymy cytochromu P450 i sama ich nie hamuje ani nie pobudza[3].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor BCRP[4], rozuwastatyna – substrat BCRP[5]
  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[4], rozuwastatyna – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[6]
  • Dabrafenib – inhibitor OATP1B1[4], rozuwastatyna – substrat OATP1B1[5]
  • Dabrafenib – inhibitor OATP1B3[4], rozuwastatyna – substrat OATP1B3[5]
  • Dabrafenib – induktor CYP2C19[4], rozuwastatyna – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[6]
  • Dabrafenib – słaby induktor CYP2C9[5], rozuwastatyna – substrat CYP2C9[6]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], rozuwastatyna – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[6]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C19[4], induktor CYP2C8[4], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[4], substrat BCRP[4], substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
  • Rozuwastatyna: substrat BCRP[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[6], substrat CYP2C9[6], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[6], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[6], substrat OATP1B1[5], substrat OATP1B3[5]

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/finlee-100490396/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zaranta 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zaranta-100226250/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zaranta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zaranta-100226250/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieDabrafenib+ MagnezPołączenie można stosować bez zmiany dawek i bez zachowywania odstępu między lekami.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli pojawi się biegunka, powiedz o niej lekarzowi prowadzącemu leczenie.nieznanybadania kliniczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli pojawi się biegunka, powiedz o niej lekarzowi prowadzącemu leczenie.

Magnez nie wpływa na działanie dabrafenibu, a dabrafenib nie zmienia działania magnezu. Możesz przyjmować oba leki o zwykłych porach, bez zachowywania przerwy. Pamiętaj, że magnez w większych dawkach może rozluźniać stolec.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek i bez zachowywania odstępu między lekami.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnej zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków.

Mechanizm

Nie oczekuje się istotnej interakcji. Magnez nie jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe, więc indukcja CYP3A4, CYP2C i UGT przez dabrafenib nie zmienia jego działania. Leki zmieniające pH górnego odcinka przewodu pokarmowego, w tym leki zobojętniające, nie powinny zmniejszać biodostępności dabrafenibu[1]. Jednoczesne podawanie dabrafenibu 150 mg dwa razy na dobę z rabeprazolem 40 mg raz na dobę zwiększyło AUC dabrafenibu o 3% i zmniejszyło Cmax o 12%, co uznano za klinicznie nieistotne[1].

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C19[2], induktor CYP2C8[2], słaby induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieDabrafenib+ FamotydynaNie jest potrzebna zmiana dawek ani odstęp między lekami.Przyjmuj oba leki tak jak dotychczas, bez zmiany dawek i godzin.nieznanybadania kliniczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki tak jak dotychczas, bez zmiany dawek i godzin.

Famotydynę możesz przyjmować razem z dabrafenibem. Famotydyna zmniejsza kwaśność soku żołądkowego, ale nie osłabia wchłaniania ani działania dabrafenibu. Nie musisz zachowywać odstępu między tymi lekami.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – wchłanianie
Początek
nieznany
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie jest potrzebna zmiana dawek ani odstęp między lekami. Brak wpływu leków zmniejszających kwaśność soku żołądkowego na dabrafenib potwierdzono w badaniu z inhibitorem pompy protonowej i rozciągnięto na antagonistów receptora H2[1].

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnej zmiany stężenia ani skuteczności dabrafenibu ani famotydyny.

Mechanizm

Famotydynę i dabrafenib można łączyć bez zmiany dawkowania. Famotydyna podnosi pH treści żołądkowej, co zmniejsza wchłanianie niektórych inhibitorów kinaz białkowych, takich jak dazatynib, erlotynib, gefitynib i pazopanib[2]. Wchłanianie dabrafenibu nie zależy jednak w istotnym stopniu od pH. Podczas wielokrotnego podawania dabrafenibu 150 mg dwa razy na dobę z rabeprazolem 40 mg raz na dobę AUC dabrafenibu zwiększyło się o 3%, a Cmax zmniejszyło o 12%, co uznano za klinicznie nieistotne[1]. Nie oczekuje się, by leki zmieniające pH górnego odcinka przewodu pokarmowego, w tym antagoniści receptora H2, zmniejszały biodostępność dabrafenibu[1]. Famotydyna nie wchodzi w interakcje z lekami metabolizowanymi przez cytochrom P-450, więc nie wpływa na metabolizm dabrafenibu przez CYP2C8 i CYP3A4[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor OAT3[3], famotydyna – substrat OAT3[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Famotydyna: substrat OAT3[4]

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Famotydyna Ranigast 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/famotydyna-ranigast-100023564/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieDabrafenib+ RanitydynaRanitydynę i dabrafenib można stosować jednocześnie bez modyfikacji dawek i bez zachowywania odstępu między nimi.Przyjmuj oba leki tak jak dotychczas, bez zachowywania odstępu między nimi.nieznanybadania kliniczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki tak jak dotychczas, bez zachowywania odstępu między nimi.

Ranitydynę i dabrafenib możesz przyjmować razem. Lek na nadkwasotę zmniejsza kwasowość w żołądku, ale nie osłabia wchłaniania dabrafenibu. Nie zwiększa też jego stężenia we krwi.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – wchłanianie
Początek
nieznany
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Ranitydynę i dabrafenib można stosować jednocześnie bez modyfikacji dawek i bez zachowywania odstępu między nimi. Leki zmieniające pH żołądka nie zmniejszają biodostępności dabrafenibu[1].

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnej zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków.

Mechanizm

Ranitydyna podnosi pH w żołądku, co mogłoby zmieniać wchłanianie leków o rozpuszczalności zależnej od pH. W przypadku dabrafenibu ten mechanizm nie ma klinicznego znaczenia. Leki zwiększające pH górnego odcinka przewodu pokarmowego, w tym antagoniści receptora H2, nie zmniejszają biodostępności dabrafenibu[1]. Podczas jednoczesnego podawania dabrafenibu w dawce 150 mg dwa razy na dobę z rabeprazolem w dawce 40 mg raz na dobę AUC dabrafenibu zwiększyło się o 3%, a Cmax zmniejszyło się o 12%, co uznaje się za zmiany klinicznie nieistotne[1]. Ranitydyna nie hamuje w istotnym stopniu enzymów cytochromu P-450 w zalecanych dawkach, dlatego nie należy oczekiwać wzrostu stężenia dabrafenibu[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Ranitydyna – słaby inhibitor CYP3A4[3], dabrafenib – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C19[4], induktor CYP2C8[4], słaby induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[4], substrat BCRP[4], substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
  • Ranitydyna: słaby inhibitor CYP3A4[3]

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ranisan 75 mg 75 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ranisan-75-mg-100199493/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieDabrafenib+ AlogliptynaPołączenie można stosować bez zmiany dawek.Przyjmuj oba leki jak dotąd i nadal regularnie mierz poziom cukru we krwi.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki jak dotąd i nadal regularnie mierz poziom cukru we krwi.

Dabrafenib i alogliptyna nie wpływają na siebie nawzajem w istotny sposób. Alogliptyna jest usuwana z organizmu głównie przez nerki, więc dabrafenib nie osłabia jej działania. Możesz przyjmować oba leki tak, jak zalecił lekarz.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźnie wyższe niż zwykle wyniki pomiaru cukru
  • nasilone pragnienie i częste oddawanie moczu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek. U chorego na cukrzycę leczonego dabrafenibem należy jak zwykle kontrolować glikemię i w razie potrzeby zmodyfikować leczenie przeciwcukrzycowe.

Skutek kliniczny

Nie przewiduje się klinicznie istotnej zmiany stężenia ani działania żadnego z leków. Dabrafenib może podnosić glikemię, co dotyczy przebiegu cukrzycy, a nie samej interakcji z alogliptyną.

Mechanizm

Nie oczekuje się istotnej interakcji farmakokinetycznej. Dabrafenib indukuje CYP3A4, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, UGT oraz P-gp i obniża stężenia leków eliminowanych przez te szlaki[1]. Alogliptyna jest wydalana głównie w postaci niezmienionej z moczem, a izoenzymy CYP450 metabolizują ją tylko w nieznacznym stopniu[2]. Dane kliniczne nie wskazują na interakcje alogliptyny z inhibitorami ani substratami glikoproteiny P[2]. Indukcja enzymów i transporterów przez dabrafenib nie powinna więc w praktyce zmieniać ekspozycji na alogliptynę.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], alogliptyna – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], alogliptyna – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Alogliptyna – słaby induktor CYP3A4[4], dabrafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Alogliptyna: słaby induktor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • glikemia w ramach rutynowej kontroli cukrzycy

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vipidia 6,25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vipidia-100313919/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vipidia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vipidia-100313919/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieDabrafenib+ GlinPołączenie można stosować bez zmiany dawkowania i bez specjalnego monitorowania.Przyjmuj oba leki tak jak zwykle i powiedz lekarzowi, jeśli masz chore nerki.nieznanybadania kliniczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki tak jak zwykle i powiedz lekarzowi, jeśli masz chore nerki.

Lek osłaniający żołądek z glinem nie zmienia działania dabrafenibu. Dabrafenib wchłania się tak samo, nawet gdy w żołądku jest mniej kwasu. Możesz stosować oba leki razem.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – wchłanianie
Początek
nieznany
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawkowania i bez specjalnego monitorowania. Doustne preparaty glinu nie zmniejszają biodostępności dabrafenibu, bo zmiana pH żołądka nie wpływa istotnie na jego wchłanianie.[1] Glinu nie stosuje się u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, szczególnie dializowanych, niezależnie od leczenia dabrafenibem.[2]

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnej zmiany stężenia ani skuteczności dabrafenibu podczas stosowania doustnych preparatów glinu.

Mechanizm

Nie oczekuje się, by leki zobojętniające i inne leki podnoszące pH górnego odcinka przewodu pokarmowego zmniejszały biodostępność dabrafenibu.[1] Jednoczesne podawanie dabrafenibu 150 mg dwa razy na dobę z rabeprazolem 40 mg raz na dobę zwiększyło AUC dabrafenibu o 3% i zmniejszyło Cmax o 12%, co uznano za klinicznie nieistotne.[1] Wśród leków, których wchłanianie zaburzają związki glinu, nie ma dabrafenibu.[2] Dabrafenib nie wpływa na farmakokinetykę glinu, a fosforan glinu nie hamuje ani nie indukuje enzymów metabolizujących dabrafenib.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Kiedy ocena się zmienia

Na skórędroga podania · glininterakcja nie dotyczyOctanowinian glinu stosowany wyłącznie zewnętrznie nie wchłania się w istotnym stopniu i nie może wchodzić w interakcje z dabrafenibem podawanym doustnie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gelatum Aluminii phosphorici Aflofarm 45 mg/g, zawiesina doustna. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gelatum-aluminii-phosphorici-aflofarm-100026172/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieDabrafenib+ WapńLeki można stosować razem bez zmiany dawek i bez zachowywania odstępu.Przyjmuj oba leki tak jak dotychczas, nie musisz zachowywać między nimi odstępu.nieznanybadania kliniczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki tak jak dotychczas, nie musisz zachowywać między nimi odstępu.

Wapń nie zmienia działania dabrafenibu, a dabrafenib nie zmienia działania wapnia. Możesz przyjmować oba leki w zwykły sposób. Jeśli lekarz zlecił badanie stężenia wapnia we krwi, powiedz mu, że przyjmujesz wapń.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Leki można stosować razem bez zmiany dawek i bez zachowywania odstępu. Jednoczesne podawanie dabrafenibu i rabeprazolu zwiększyło AUC dabrafenibu o 3% i zmniejszyło Cmax o 12%, co uznano za klinicznie nieistotne[1].

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnej zmiany działania żadnego z leków.

Mechanizm

Brak mechanizmu, który wskazywałby na istotną interakcję. Dabrafenib jest metabolizowany przez CYP2C8 i CYP3A4[1], a wapń nie hamuje ani nie indukuje tych enzymów. Sole wapnia mogą działać zobojętniająco i podwyższać pH żołądka, ale leki zmieniające pH górnego odcinka przewodu pokarmowego, w tym leki zobojętniające, nie zmniejszają biodostępności dabrafenibu[1]. Dabrafenib indukuje enzymy metabolizujące leki i białka transportujące[1], co nie ma znaczenia dla wchłaniania ani wydalania wapnia.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C19[2], induktor CYP2C8[2], słaby induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieDabrafenib+ LidokainaPrzy lidokainie w pastylkach i innych postaciach miejscowych nie trzeba zmieniać leczenia.Stosuj oba leki tak jak zwykle, a jeśli ból gardła łączy się z gorączką lub dreszczami, skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Stosuj oba leki tak jak zwykle, a jeśli ból gardła łączy się z gorączką lub dreszczami, skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.

Pastylki z lidokainą na ból gardła możesz stosować razem z dabrafenibem. Dabrafenib przyspiesza rozkład niektórych leków w organizmie, ale lidokaina z pastylek działa miejscowo w gardle i ta zależność nie ma tu znaczenia. Nie musisz zmieniać sposobu przyjmowania żadnego z leków.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy lidokainie w pastylkach i innych postaciach miejscowych nie trzeba zmieniać leczenia. Przy dożylnym podawaniu lidokainy pacjentowi leczonemu dabrafenibem ocenia się skuteczność działania i dawkuje lidokainę według efektu klinicznego.

Skutek kliniczny

Przy miejscowym stosowaniu lidokainy w pastylkach do ssania interakcja nie ma znaczenia klinicznego[1]. Ekspozycja ogólnoustrojowa jest wtedy mała, a działanie znieczulające w gardle nie zależy od stężenia lidokainy we krwi. Przy podaniu dożylnym możliwe jest słabsze lub krótsze działanie przeciwarytmiczne albo przeciwbólowe, ale nie potwierdzono tego w badaniach.

Mechanizm

Dabrafenib jest induktorem enzymów metabolizujących leki, w tym CYP3A4, CYP2B6 i enzymów z rodziny CYP2C, i zmniejsza stężenie w osoczu leków metabolizowanych przez te enzymy[2]. Przy wielokrotnym podawaniu dabrafenibu AUC doustnego midazolamu, substratu CYP3A4, zmniejszyło się o 65%[2]. Lidokaina jest metabolizowana w wątrobie, a leki indukujące wątrobowe enzymy mikrosomalne przyspieszają jej metabolizm i zmniejszają jej stężenie[1]. Teoretycznie dabrafenib może więc obniżać stężenie lidokainy i zwiększać powstawanie jej aktywnych metabolitów.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · lidokainaryzyko rośniePrzy dożylnym podawaniu lidokainy indukcja enzymów przez dabrafenib może zmniejszać jej stężenie i skracać działanie, a jednocześnie nasilać powstawanie aktywnych metabolitów. Dane są wyłącznie teoretyczne, dlatego dawkuje się lidokainę według efektu klinicznego i obserwuje objawy toksyczności.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trachisan 8 mg 8 mg, pastylki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trachisan-8-mg-100177110/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcja2

Korzystna interakcjaDabrafenib+ IbuprofenPrzy temperaturze ≥38ºC dabrafenib (i trametynib, jeśli jest stosowany) należy przerwać i rozpocząć podawanie leku przeciwgorączkowego, np. ibuprofenu lub paracetamolu.Przy gorączce 38°C lub wyższej przyjmij lek przeciwgorączkowy i od razu powiadom lekarza prowadzącego, bo zwykle trzeba wstrzymać dabrafenib.opóźniony (dni)teoretyczne

Korzystna interakcja

Przy gorączce 38°C lub wyższej przyjmij lek przeciwgorączkowy i od razu powiadom lekarza prowadzącego, bo zwykle trzeba wstrzymać dabrafenib.

Ibuprofen można przyjmować razem z dabrafenibem – to jeden z leków zalecanych, gdy podczas leczenia pojawi się gorączka. Dabrafenib może trochę osłabiać działanie ibuprofenu, więc sprawdzaj, czy temperatura spada. Gorączka w czasie tego leczenia zwykle oznacza, że lekarz każe na kilka dni wstrzymać dabrafenib. Jeśli masz wymioty, biegunkę albo mało pijesz, nie bierz ibuprofenu bez rozmowy z lekarzem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka 38°C lub wyższa, która nie spada po leku
  • dreszcze lub objawy infekcji
  • zawroty głowy lub omdlenie przy wstawaniu
  • wyraźnie mniej moczu lub silne pragnienie
  • czarne stolce lub ból brzucha
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy temperaturze ≥38ºC dabrafenib (i trametynib, jeśli jest stosowany) należy przerwać i rozpocząć podawanie leku przeciwgorączkowego, np. ibuprofenu lub paracetamolu.[1] Gdy leki przeciwgorączkowe działają niewystarczająco, rozważa się doustny kortykosteroid, a pacjenta ocenia pod kątem zakażenia.[1] Leczenie wznawia się po ustąpieniu objawów przez co najmniej 24 godziny tą samą dawką albo dawką zmniejszoną o jeden poziom, gdy gorączka nawraca lub towarzyszą jej ciężkie objawy.[2] Ibuprofenu nie podaje się w ciężkim odwodnieniu ani w ciężkiej niewydolności nerek.[3] Przy wyborze paracetamolu jako alternatywy trzeba pamiętać, że ryzyko uszkodzenia wątroby po paracetamolu jest większe u pacjentów przyjmujących leki indukujące enzymy.[1]

Skutek kliniczny

Ibuprofen skutecznie obniża gorączkę wywołaną dabrafenibem i jest jednym z zalecanych leków przeciwgorączkowych w tej sytuacji.[1][2] Indukcja CYP2C9 może teoretycznie osłabić i skrócić działanie ibuprofenu, co łatwo ocenić po spadku temperatury. Gorączce mogą towarzyszyć odwodnienie, hipotonia lub niewydolność nerek, które zwiększają ryzyko nefrotoksyczności NLPZ.[2]

Mechanizm

Dabrafenib indukuje enzymy metabolizujące leki, w tym CYP2C9.[1] Ibuprofen jest substratem CYP2C9, więc jego ekspozycja może się zmniejszyć.[3] Przy dabrafenibie AUC S-warfaryny, innego substratu CYP2C9, zmniejszyło się o 37%.[1] Dla samego ibuprofenu nie ma bezpośrednich danych farmakokinetycznych.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dabrafenib – słaby induktor CYP2C9[4], ibuprofen – substrat CYP2C9[5]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[6], inhibitor CYP3A4[6], inhibitor OAT1[6], inhibitor OAT3[6], inhibitor OATP1B1[6], inhibitor OATP1B3[6], inhibitor OCT2[6], induktor CYP2B6[6], induktor CYP2C19[6], induktor CYP2C8[6], słaby induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[6], substrat BCRP[6], substrat CYP2C8[6], substrat CYP3A4[6], substrat P-gp[6]
  • Ibuprofen: substrat CYP2C9[5]

Monitorować

  • temperatura ciała i skuteczność przeciwgorączkowa ibuprofenu
  • stan nawodnienia i ciśnienie tętnicze
  • czynność nerek (kreatynina) przy gorączce z odwodnieniem
  • objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Ciężka niewydolność nerek lub ciężkie odwodnienieeGFR · pacjentinterakcja nie dotyczyW ciężkiej niewydolności nerek i ciężkim odwodnieniu ibuprofen jest przeciwwskazany. Gorączka przy dabrafenibie może przebiegać z odwodnieniem, hipotonią i niewydolnością nerek, wtedy należy wybrać inny sposób obniżania temperatury i pilnie skierować pacjenta do lekarza.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/finlee-100490396/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibuprofen TZF 40 mg/ml, zawiesina doustna. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ibuprofen-tzf-100418660/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibuprofen TZF. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ibuprofen-tzf-100418660/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcjaDabrafenib+ Inhibitory kinazy MEK (np. trametynib, binimetynib, kobimetynib) klasaInhibitor BRAF łączy się z inhibitorem MEK celowo, wyłącznie w zarejestrowanej parze i w schemacie ustalonym przez onkologa, a dawki obu leków modyfikuje się według zasad przewidzianych dla danego schematu.Przyjmuj oba leki dokładnie tak, jak zalecił onkolog, nie zmieniaj samodzielnie dawek i każdy nowy lek, także bez recepty lub ziołowy, najpierw skonsultuj z lekarzem albo farmaceutą.opóźniony (dni)rozległe badania

Korzystna interakcja

Przyjmuj oba leki dokładnie tak, jak zalecił onkolog, nie zmieniaj samodzielnie dawek i każdy nowy lek, także bez recepty lub ziołowy, najpierw skonsultuj z lekarzem albo farmaceutą.

Leki z tych dwóch grup są często podawane razem celowo, bo wspólnie skuteczniej hamują wzrost nowotworu niż każdy z osobna. Typowe pary to dabrafenib z trametynibem, wemurafenib z kobimetynibem oraz enkorafenib z binimetynibem. Leczenie to może jednak częściej wywoływać gorączkę, zaburzenia widzenia, osłabienie serca, krwawienia czy biegunkę, dlatego wymaga regularnych badań. Nie zamieniaj samodzielnie leków ani dawek i nie łącz leków z różnych schematów.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • nagłe pogorszenie widzenia, mroczki lub błyski przed oczami
  • duszność, obrzęki nóg lub kołatanie serca
  • krwawienie, smoliste stolce lub krew w moczu
  • silna lub uporczywa biegunka
  • bóle i osłabienie mięśni albo ciemny mocz
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • nowe lub zmieniające się zmiany na skórze
  • omdlenia lub zawroty głowy
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – synergizm, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Inhibitor BRAF łączy się z inhibitorem MEK celowo, wyłącznie w zarejestrowanej parze i w schemacie ustalonym przez onkologa, a dawki obu leków modyfikuje się według zasad przewidzianych dla danego schematu. Stosuje się pary dabrafenib z trametynibem, wemurafenib z kobimetynibem oraz enkorafenib z binimetynibem, a leków z różnych schematów nie należy zamieniać ani łączyć krzyżowo. Dabrafenibu nie łączy się z kobimetynibem ani selumetynibem, ponieważ indukcja CYP3A4 może obniżać ich stężenie. Przy gorączce w trakcie leczenia dabrafenibem z trametynibem przerywa się czasowo oba leki i wznawia je po ustąpieniu objawów. Przy każdej zmianie innych leków należy sprawdzić interakcje przez CYP3A4 i leki wydłużające odstęp QT.

Skutek kliniczny

W zarejestrowanych parach połączenie wydłuża czas przeżycia bez progresji i całkowity czas przeżycia w porównaniu z monoterapią inhibitorem BRAF u chorych z czerniakiem, niedrobnokomórkowym rakiem płuca, rakiem tarczycy i innymi nowotworami z mutacją BRAF V600, a także rzadziej wywołuje raka kolczystokomórkowego skóry. Jednocześnie sumują się działania niepożądane obu grup, takie jak gorączka i dreszcze (szczególnie przy dabrafenibie z trametynibem), spadek frakcji wyrzutowej lewej komory, zaburzenia widzenia z odwarstwieniem siatkówki lub zakrzepem żyły siatkówki, krwawienia, wzrost aktywności enzymów wątrobowych i kinazy kreatynowej, biegunka, wysypka oraz wydłużenie odstępu QT. Przy łączeniu leków spoza zarejestrowanych par, zwłaszcza dabrafenibu z kobimetynibem lub selumetynibem, można oczekiwać niższego stężenia inhibitora MEK i nieprzewidywalnej skuteczności.

Mechanizm

Inhibitor BRAF i inhibitor MEK blokują dwa kolejne ogniwa tego samego szlaku sygnałowego MAPK, co daje silniejsze i trwalsze zahamowanie proliferacji komórek nowotworowych z mutacją BRAF V600 oraz opóźnia rozwój oporności. Inhibitor MEK hamuje także paradoksalną aktywację szlaku MAPK w prawidłowych keratynocytach wywoływaną przez inhibitor BRAF, co zmniejsza ryzyko wtórnych nowotworów skóry. Niezależnie od działania terapeutycznego dabrafenib i w mniejszym stopniu enkorafenib oraz wemurafenib indukują CYP3A4, przez co mogą obniżać stężenie inhibitorów MEK metabolizowanych przez ten enzym, czyli kobimetynibu i selumetynibu. Trametynib jest unieczynniany głównie przez deacetylację, a binimetynib przez glukuronidację, dlatego indukcja CYP3A4 ma dla nich niewielkie znaczenie. Z tego powodu zarejestrowane są konkretne pary – dabrafenib z trametynibem, wemurafenib z kobimetynibem oraz enkorafenib z binimetynibem – a krzyżowe łączenie leków z różnych schematów nie jest uzasadnione.

Monitorować

  • frakcja wyrzutowa lewej komory w echokardiografii przed leczeniem i okresowo w jego trakcie
  • badanie okulistyczne przy każdym pogorszeniu widzenia
  • temperatura ciała i objawy gorączki z dreszczami
  • aktywność enzymów wątrobowych i stężenie bilirubiny
  • aktywność kinazy kreatynowej i objawy ze strony mięśni
  • EKG z oceną odstępu QTc oraz stężenie potasu i magnezu
  • ciśnienie tętnicze
  • badanie dermatologiczne skóry w kierunku nowych zmian
  • objawy krwawienia

Kiedy ocena się zmienia

Dabrafenib w połączeniu z kobimetynibem lub selumetynibempostać · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieDabrafenib indukuje CYP3A4 i może obniżać stężenie kobimetynibu oraz selumetynibu, a takie skojarzenie nie jest zarejestrowanym schematem, dlatego należy go unikać i stosować dabrafenib wyłącznie z trametynibem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlee 10 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlee-100490396/

Pełny opis tej pary

Alkohol

Interakcja nieistotna klinicznieDabrafeniba alkoholNie trzeba zmieniać dawkowania ani schematu leczenia z powodu okazjonalnego, umiarkowanego spożycia alkoholu.Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale nie pij go w czasie gorączki, wymiotów lub biegunki i zapytaj lekarza, jeśli masz złe wyniki wątrobowe.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale nie pij go w czasie gorączki, wymiotów lub biegunki i zapytaj lekarza, jeśli masz złe wyniki wątrobowe.

Alkohol nie wpływa na działanie tego leku w znany sposób. Lek często wywołuje gorączkę i nudności, a alkohol może te dolegliwości nasilać i sprzyjać odwodnieniu. Duże ilości alkoholu dodatkowo obciążają wątrobę, którą lekarz kontroluje w czasie leczenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka z dreszczami
  • silne nudności lub wymioty
  • oznaki odwodnienia, takie jak zawroty głowy i mało oddawanego moczu
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • ciemny mocz
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać dawkowania ani schematu leczenia z powodu okazjonalnego, umiarkowanego spożycia alkoholu. Warto zalecić pacjentowi umiar oraz rezygnację z alkoholu w czasie gorączki, wymiotów lub biegunki, a także przy nieprawidłowych próbach wątrobowych.

Skutek kliniczny

Przy umiarkowanym spożyciu alkoholu nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków. Duże ilości alkoholu mogą nasilać nudności i odwodnienie w czasie epizodów gorączki oraz utrudniać ocenę nieprawidłowych wyników prób wątrobowych, zwłaszcza w leczeniu skojarzonym z trametynibem.

Mechanizm

Nie opisano interakcji farmakokinetycznej między dabrafenibem a etanolem. ChPL dabrafenibu nie wymienia alkoholu w przeciwwskazaniach ani w interakcjach, dotyczy to zarówno kapsułek, jak i tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej.[1] Dabrafenib jest metabolizowany głównie przez CYP2C8 i CYP3A4, a etanol nie wpływa istotnie na te izoenzymy, dlatego zmiana stężeń dabrafenibu jest mało prawdopodobna. Możliwe jest jedynie teoretyczne nakładanie się działań niepożądanych – obciążenia wątroby, nudności, wymiotów i odwodnienia przy gorączce, która jest częstym działaniem niepożądanym dabrafenibu.

Metabolizm i transportery

  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C19[2], induktor CYP2C8[2], słaby induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • próby wątrobowe zgodnie ze schematem leczenia przeciwnowotworowego
  • objawy odwodnienia w czasie gorączki

Kiedy ocena się zmienia

Regularne picie dużych ilościilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieRegularne spożywanie dużych ilości etanolu zwiększa ryzyko addycji hepatotoksyczności i utrudnia interpretację prób wątrobowych, szczególnie w skojarzeniu z trametynibem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Metabolizm i transportery

Enzymy i transportery, przez które ten lek wchodzi w interakcje farmakokinetyczne. Inhibitor zwiększa, a induktor zmniejsza stężenie leków, które są substratami tego samego enzymu albo transportera.

Enzym lub transporterRolaŹródło
BCRPinhibitorChPL
CYP3A4inhibitorChPL
OAT1inhibitorChPL
OAT3inhibitorChPL
OATP1B1inhibitorChPL
OATP1B3inhibitorChPL
OCT2inhibitorChPL
CYP2B6induktorChPL
CYP2C19induktorChPL
CYP2C8induktorChPL
CYP2C9słaby induktorFDA
CYP3A4umiarkowany induktorFDA
P-gpinduktorChPL
BCRPsubstratChPL
CYP2C8substratChPL
CYP3A4substratChPL
P-gpsubstratChPL

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.